شما به mrgilas.com نگاه میکنید
‫جسی دامراش در 1987 به دنیا آمد
‫دو سال پس از مرگ برادرِ پدرش، جوزف
‫پدربزرگ جسی، دومینیک، یک چاپچی بازنشسته
‫از بازگشتن پسر جوان‌ترش به خانه پدری
‫ناراضی بود
‫وقتی در سلامتی او خلل افتاد
‫جوزف در بیمارستانی بستری شد
‫و تا زمان مرگش، یعنی ‫38 سالگی، آن‌جا ماند
‫انگار که عموی مرحوم جسی
‫با دو مرگ روبرو بود:
‫مرگ رسمی، بنابر گواهی ‫آزمایش‌های پزشکی، به دلیل ویروس ایدز
‫و مرگ غیررسمی، آنگونه ‫که پدر جوزف می‌انگاشت
‫به دلیل یورش ناگهانی بیماری کبدی بود
‫که طبق شنیده‌ها از ظروف نقره آلوده ‫به او سرایت کرده بود
‫چند سال بعد، پدر جسی، ریچارد
‫هنگام غذا خوردن در ‫رستوران دایم به پسرش هشدار می‌داد
‫و اهمیت دستمال کشیدن روی,,,
‫چاقوها و چنگال‌ها را بازمی‌گفت
‫آزادی یه ایده‌ست
‫که از نسلی به نسل دیگه دست به ‫دست می‌شه، از مردمی به مردمِ دیگه
‫آمریکا با ضرب سکه‌های ‫آزادی ایالات متحده
‫صد سالگی مجسمه آزادی را گرامی می‌دارد
‫یادگاری‌های ارزشمندی که ‫همیشه آزادی را غنیمت می‌شمارند
‫سکه‌های آزادی ایالات متحده
‫به صورت تکی یا مجموعه، ‫در بانک‌ها، موسسات مالی،
‫و فروشگاه‌های موتگمری وارد
‫آزادی را مثل روز اول نگاه دارید، برای همیشه
‫بهار 1986
‫به هنگام تعطیلات در ‫پورتو ریکو، یعنی سفر اول,,,
‫پس از مرگ برادرش در تابستان پیش
‫ریچارد به لیدیا اُرکینِ 27 ساله معرفی شد
‫آن‌ها در آسانسور هتل آشنا شدند
‫یک سال بعد، ازدواج کردند
‫این ازدواج دوم ریچارد بود
‫چرا از مامان تشکر نمی‌کنی؟
‫فضولی‌ش به تو نیومده
‫همزمان که ریچارد، موقتا ‫مستاجر خانه پدر و مادرش بود
‫چاپخانه خودش را به راه انداخت
‫او بسیاری از مشتریان سابق پدرش را جذب کرد
‫طولی نکشید تا در شهر مجاور هِیلت
‫آپارتمانی فروشی پیدا کرد
‫که تحت الشعاع محله ‫مرفه‌ترش، هیلت بِی پارک، قرار داشت
‫دهکده‌ای که بانکداران در ‫دهه بیست ساکن آن بودند
‫و خانواده‌های آن‌ها ‫حالا دارایی‌‌‌شان را از,,,
‫از شرکت‌های بیمه و داد و ‫ستدهای مالی به دست می‌آوردند
‫ناتوان از پرداخت پیش برداخت آپارتمان هیلیت
‫ریچاد پیش یکی از آشناهای ‫قدیمی‌اش رفت، جان مِنلو
با او آشنا بود او را می‌شناخت
‫یعنی زمانی که هردو به ‫خدمت سربازی رفته بودند
‫منبع درآمد منلو مبهم بود
‫اما تردیدی نبود که به سادگی,,,
‫پول درمی‌آورد و خرج می‌کرد
‫ $50,000 به ریچارد قرض داد
‫بر سر شروط به سازش رسیدند
‫در 23 آپریل، لیدیا ارکین ‫رسما به لیدیا دامراش تغییر نام داد
‫جهت ابراز حق‌شناسی، ریچارد، جان منلو را,,,
‫به عنوان ساقدوش خود برگزید
‫خواهران لیدیا، کریستین و کارا ارکین
‫ساقدوش‌های عروس معرفی شدند
‫از طرف همه‌ی ما که این‌جا هستیم
‫و دوستان عزیز و آشناهایی که جاشون خالیه
‫و می‌تونستن در این روز فرخنده ‫کنار شما باشن، از خداوند می‌خواهیم,,,
‫زندگی شاد و سلامت و درازی ‫رو براتون کنار هم رقم بزنه
‫مبارک جفت‌تون باشه
‫مجموع هزینه‌های ‫ازدواج ریچارد و لیدیا
‫از برآوردهای اولیه بیشتر بود
‫ریچارد می‌گفت که درباره مخارج اشتباه کرده
‫و پیشنهاد کرد که خانواده ‫لیدیا مابقی هزینه‌ها رو بپردازن
‫نگران از مشاجره
‫لیدیا خانواده‌اش را به سازش واداشت
‫صورت‌حساب را پرداختند
‫یکی دم دره
‫پاییز، پسر ریچارد و لیدیا
‫جسی جوزف دامراش، به دنیا آمد
‫او در یک کلیسای کاتولیک کوچک در هیلت
‫طی مراسمی کوچک، مسیحی شد
‫جان ملو و کارا ارکین به عنوان,,,
‫پدر و مادر تعمیدی ‫او برگزیده شدند
‫تولد جسی با دگرگونی‌های شگرفی در زندگی,,,
‫لیدیا و ریچارد دامراش همراه بود
‫همین وقت‌ها بود که لیدیا ‫شغل پرستاری تمام-وقت,,,
‫در بخش زایمان ‫بیمارستانی نزدیک را پذیرفت
‫و نیز طولی نکشید تا ‫کسب و کار چاپ ریچارد
‫به سوددهی افتاد، و مشتری‌های ‫ثابت,,,
‫و قراردادهای دائمی خود را به دست آورد
‫صحبت از فرزندان بیشتر نیز به میان آمد،
‫از آن‌جا که لیدیا فرزند ‫خانواده‌ای پرجمعیت بود
‫آرزو داشت پسرش را ‫میان دستانی یاری‌گر بگذارد
‫تا زمانی که فرزند یکی یک‌دانه ‫از فقدان والدینش رنج می‌برد
‫چند خاطره مشترک
‫و چند چهره آشنا برای روی بردن به آن‌ها در میان باشند
‫شش سالی می‌شد که فلورا ‫ارکین با خواهرش بیلی,,,
‫حرف نزده بود
‫هر دو زمانی توافق کرده بودند ‫که در نگهداری مادرشان، جوزفین,,,
‫باهم سهیم شوند
‫[ژوزفین] زنی افسرده، بی خانه‌ای پایدار
‫گرچه، تا فصل بهار، بیلی و ‫شوهرش، تد آلووی گفتند که,,,
‫دیگر جوزفین را نگه نمی‌دارند
‫و ارکین‌ها ماندند و حضانت انفرادیِ,,,
‫بانوی پیر، ‫در کمال محنت
‫نمی‌خواست این‌قدر خودمونی باشی
‫چرا؟ خیلی وقته ندیدم‌شون
‫عیبی نداره
‫تو و ریچارد می‌تونید ‫دعوت‌شون کنید خونه‌تون
‫چرا خاله بیلی رو دعوت نکنیم؟
‫به‌ش نگو خاله بیلی, ‫اون خاله بیلی نیست
‫آخه من این‌جوری گفتم
‫فلورا، به مامانت می‌گم باز دوباره
‫بر نداره دعوت‌شون کنه خونه
‫بگذار تو ماشین منتظر باشن
‫بعدا می‌بینمت، خب؟ بای بای، جسی
‫خداحافظ!
‫بای بای کن، جسی, ‫بگو خداحافظ، خاله کارا
‫خداحافظ
‫جسی، نگاه!
‫سلام!
‫سلام، مامان
‫سلام، جسی، سلام!
‫از ساعت شش بیداره
‫آه، نه, الانه می‌ریم تو و یه چرت می‌زنیم
‫مامان‌بزرگ رو اذیت نکنی
‫چیزی می‌خوری؟
‫نه، ممنون، مامان‌
‫باشه، جسی, از خودت پذیرایی کن
‫یا من یا لیدیا ساعت 5 می‌آییم دنبالش
‫خیلی هم خوب
‫بابا کجاست؟
‫رفته دم مغازه, الانه که برگرده
‫بای بای!
‫آه، مستر بانی رو آوردی!
‫بیا بریم تو یه چیزی به مستر بانی بده، خب؟
‫خیلی خوب، بریم
‫Daze, Faze, ‫(خیرگی, پریشانی)
‫Gaze, Haze, ‫(نگاه خیره, مه)
‫Maze, Raze, ‫(مارپیچ, خراش)
‫حالا این واژگان رو با من بخونید:
‫Blade, blame, blaze, blazer, ‫(تیغه، سرزنش، شعله، شعله‌ور)
‫حالا این صدا رو امتحان کنید: glll ‫(گْل)
‫گوش کنید: Blll, blaze, Glll, glaze,
‫glll رو به ad بچسبونید, ‫اون‌وقت چی داریم؟
‫نگاه کنید: Glll-ad, Glad, ‫(خوشحال)
‫درسته، کلمه "خوشحال" ساخته می‌شه
‫کدوم یکی؟
‫تو خیلی خوشبختی، ریچارد
‫ممنونم، مامان
‫پسر فوق‌االعاده‌ای داری, ‫زن فوق‌العاده‌ای داری
‫به گمونم زندگی خوبی پیش روی بچه‌ت باشه
‫الان باید شروع شه
‫روشنه؟
‫یه چراغ قرمز داره؟
‫آره
‫اگه چشمک می‌زنه، یعنی روشنه
‫چشمک می‌زنه
‫دیدی؟
‫آره
‫چه‌کار می‌کنه؟
‫چشمک قرمز می‌زنه
‫این هم از مرد نمونه, آلفانس!
‫تولدت تو لانگ آیلند مبارک
‫خونه‌م چطوره، ال؟
‫خونه‌ی خوب، خانواده خوب
‫سواریِ خوبی بود
‫حالا چطوری ببندمش؟
‫یک، دو، سه, تولدت مبارک
‫براش دست بزنید
‫ریچارد می‌تونه سرهمش کنه
‫نه، من نه, لیدیا، ببرش خونه بابات اینا
‫واو, تشکر کردی؟
‫ممنون
‫بابا کجاست؟ چند ساعتی می‌شه رفته
‫حتما خسته ای، ریچارد
‫نه، امشب رو یکسره بیدارم
‫فردا ساعت هشت باید شهر باشم
‫آه، خدایا
‫تصویر جدیدم چطور شده؟
‫دیدمش, خیلی قشنگه
‫خودت انتخاب کردی؟
‫خریدمش
‫اون حوائه اون پشت قایم شده؟
‫نه، مامان, طوطیه
‫آه!
‫همینه, یه طوطی گنده
‫خیال کردم حوا تو بهشته، قایم شده
‫نه، مامان
‫- بابا، کفش نو خریدی؟ ‫- خیلی قشنگ و براق ان
‫ممنون
‫به نظرت چطوره؟ خیلی قشنگه، بابا
‫ماری، فهمیدیم یه انگشتر ‫چهار و نیم قیراط داری، خب؟
‫کاشکی داشتم
‫هر بار می‌بینمت هی با ‫اون دستای پر از جواهرت
‫جرینگ جرینگ راه می‌اندازی
‫کدوم جواهر؟
‫اون‌ها که به دستت بستی چیه؟
‫کدوم جواهر؟
‫چقدر پول به مچ‌هات بستی؟
‫لیدیا، می‌شه شوهرت رو بزنی؟
‫شمع‌ها رو آوردی؟ صبر ‫کن، صبر کن، صبر کن
‫اولا باید شمع‌ها رو روشن کنیم، ریچ, بجنب
‫- خیلی خوب ‫- این هم از این
‫♪ تولدت مبارک ♪
‫♪ تولدت مبارک، حسی عزیزم ♪
‫♪ تولدت مبارک ♪
‫آرزو کن!
‫کی کیک می‌خواد؟ کی کیک می‌خواد؟
‫این آخرین باری بود که ارکینز‌ها
‫تولد نوه‌شون رو به همراه ریچارد
‫در هیلیت جشن گرفتن
‫- می‌خوای؟ ‫- می‌خوای‌؟
‫روش خامه داره، می‌خوای؟
‫یالا، برش دار، همه‌ش مال توئه
‫بچه‌ها، بچه‌ها! با من بیایید
‫پشت سر هم، پایین راهرو
‫حواس‌ها جمع!
‫پاملا، دماغت داره خون می‌آد
‫آزادی کویت در راه است
‫او افزود تحت عنوان،
‫ارتش روی این قبیل چیزها اسم ‫می‌گذارد، تحت عنوان عملیات طوفان صحرا
‫بیلی و تد آلووی سرگرم سفر خود
‫به کارائیب بودند که در لابی هتل‌شان
‫اتفاقی به دامراش‌ها برخوردند
‫آلووی‌ها، بی‌خبر از لیدیا، ‫یک هفته پیش آمده بودند
‫انگار که عادت داشتند هر ‫سال بخشی از زمستان را
‫در سواحل باهاماس بگذرانند
‫پیش از بازگشتن به خانه، لیدیا از جسی خواست
‫که به ارکین‌ها نگوید خاله بیلی و عمو تد را
‫به هنگام سفرشان دیده اند
‫لیدیا گفت، ارکین‌ها و ‫آلووی‌ها دل خوشی از هم ندارن
‫برای همین اگر بفهمند ‫که شام رو پیش اون‌ها خوردیم
‫به مزاق‌شون خوش نمی‌آد
‫مامان، نمی‌خواد تمیز کنی
‫برای تولدم چی به‌م دادی؟
‫تولدمه! دستت درد نکنه، بابا
‫لیدیا به‌ت گفت باهامون تماس گرفتن؟
‫کی تماس گرفته؟
‫ موسسه تحصیل‌داری* ‫(برای وصول بدهی)
‫می‌دونی زنگ زدن دیگه؟
‫من از هیچی خبر ندارم
‫لیدیا همه‌ش در حال ولخرجیه
‫آره می‌دونم, دائم داره برای ‫جسی بریز و برنامه‌هاش
بریز و بپاش می‌کنه
‫کاری از دست من بر نمی‌آد
‫او هم از پس ‫هزینه‌هاش برنمی‌آد، ریچ
‫نمی‌تونی به دخترم کمک کنی؟
‫من نه, تو و فلورا
‫من به قدر کافی کردم
‫نمی‌بینی این‌جا باید با,,,
‫اینهمه چیز سر و کله بزنیم؟
‫نیک
‫داره به‌مون فشار می‌آد, دیگه نمی‌تونیم
‫یه دیقه صبر کن
‫من حتی از پس یک جفت جوراب نو هم برنمی‌آم
‫اون‌وقت تو موکت داری
‫چی خیال کردی؟ که ‫زندگی‌م خیلی آسونه؟
‫به نظر که خیلی خوب می‌آیی
‫خیال کردی زندگی برام عین آب خوردنه؟
‫من هیچ فکری نکردم
‫برای اینه که مردم به‌م احترام می‌گذارن
‫خوبه
‫دوستانم به‌م احترام می‌گذارن
‫دلیل اینکه زندگیم این‌جوریه فقط همینه که
‫دوستان بامعرفتی دارم
‫خوشحالم
‫اگه دوستانم نباشن، دختر و نوه شما
‫باید گوشه خیابون زندگی کنن
‫اگه به خاطر دخترم نبود، ‫خودت الان گوشه خیابون بودی
‫راست می‌گی؟
‫چرا یه کار به‌دردبخور نمی‌کنی
‫و آش
‫عجب آدم آشغالی هستی، نیک
‫کمونم بهتره بزنی به چاک
‫لیدیا! بابات من رو خار و خفیف کرد
‫من هم دیگه نمی‌مونم این‌جا که,,,
‫مامان و بابات مثل آشغال باهام رفتار کنن
‫دیگه بُریدم!
‫دیگه نمی‌تونم!
‫کودک درون تصویر
‫سال بسیار ویژه‌ای را پشت سر خواهد گذاشت
‫سال گام‌های نخستین
‫کلمات نخستین, زادروز نخستین
‫و هیچ‌یک از این نخستین‌ها تکرار نخواهند شد
‫حالا اگر شما پدر و مادر این کودک بودید
‫کدام نوار فیلم رو انتخاب می‌کردید؟
‫هیچ نوار فیلم دیگری در جهان ‫رنگ‌ها را ناب‌تر و غنی‌تر از
‫نوار Kodacolor Gold به دست نمی‌دهد
‫آیا تصاویر شما با طلا هم‌ارزش نیستند؟
‫نگاه کنید
‫اندر سازش با ارکین‌ها
‫پسر جوزفین، رابرت، ‫آموزگار موسیقی
‫پذیرفت تا از اکتبر ‫تا دسامبر هر سال
‫از مادر نگهداری کند
‫آن‌جا، جوزفین زندگی غریبانه‌ای داشت
‫هرروز را به تنهایی می‌گذراند
‫و رژیم غذایی‌اش به سوپ فشرده* محدود می‌شد
‫و از پسر گوشه‌گیرش ‫و همسر نَجوشِ او جدا بود
‫کلم داری، جین؟
‫نرفتم خرید
‫رابرت؟
‫همم؟
‫یه چند قلم از فروشگاه برام برمی‌داری؟
‫چند قلم جنس برام برمی‌داری، رابرت؟
‫چی مثلا؟
‫هروقت رفتی بیرون, چند قلم ‫جنس برای آشپزخونه می‌خوام
‫ببین چی می‌فروشن
‫پولش رو به‌ت می‌دم
‫می‌دونی، جو، باب خیلی فداکاری‌ها کرده
‫ببخشید, نمی‌خواستم کسی رو اذیت کنم
‫فقط غذا به اندازه کافی نداریم
‫پس از کم‌تر از یک سال
‫جوزفین به خانه‌ ارکین‌ها بازگشت
‫جایی که به مدت نامشخصی در آن می‌ماند
‫با خیال آسوده، دور از پسرش و همسر او
‫و علی‌رغم بی‌تفاوتی زننده رابرت
‫و رذالت‌های او در مقام یک پسر، ‫نمی‌شد گفت
‫جوزفین با رفتن ناگهانی ‫جوان‌ترین فرزندش از زندگی او
‫به راحتی کنار آمده است
‫اما ارکین‌ها دیگر بر آن شده بودند تا
‫قدمی برای حل و فصل کردن اختلافات برندارند
‫و دیگر هیچ‌گونه کارت پستال، ‫نامه و یا تماسی در کار نباشد
‫الو؟ کیه؟
‫کیه؟
‫خواهرته
‫بده‌ش به من
‫الو؟ چرا؟
‫بیلی، این مشکل ما نیست
‫این‌جا هیچ‌کس تا حالا به‌ش نگفته
‫کاری رو که دلش نمی‌خواد انجام بده
‫نمی‌دونم
‫خب، پس همین کار رو بکن
‫نه، خودش این‌جوری گفته
‫چی می‌خواد؟
‫ما باید کاری رو که به صلاح‌مونه بکنیم
‫نه, قطع می‌کنم ها
‫بفرما، بیلی، گوش کن ببینم
‫این ماجرا باید تموم شه, ‫می‌خوای زنگ بزنی این‌جا‫؟
‫پس بیا مادرت رو ببر, امکان نداره
‫تو و تد سوار ماشین بشین و بیایین این‌جا
‫وگرنه هرکی بره دنبال راه خودش
‫تو کاری برای ما نکردی
‫همین کار رو می‌کنیم
‫خودت گفتی
‫کی پشت خط بود؟
‫بیلی
‫نمی‌خواست با مامان‌بزرگ حرف بزنه؟
‫نه
‫شوخی‌ت گرفته؟
‫می‌دونی چیه، ریچارد، تو یه پلشت به‌دردنخوری
‫می‌شه این رو بدی به مامانِ مامان‌بزرگ؟
‫ممنون
‫کیفم رو از اون‌جا می‌آری؟
‫بفرما
‫این چیه؟
‫برای توئه
‫می‌خواستم برای کریسمس یه چیزی برات بگیرم
‫اما فرصت نکردم ببینمت
‫زحمت نمی‌کشیدی
‫ببخشید، قابل‌دار نیست
‫ممنون
‫خواهش می‌کنم، تو پسر گلی هستی
‫از طرف من به مامان‌بزرگت ‫کلر سلام می‌رسونی؟
‫آره،
‫سلام گرم برسون، خب؟
‫آره
‫خیلی خوب, حالا می‌خوام استراحت کنم
‫باشه
‫وقتی رفتی در رو برام می‌بندی؟
‫باید کمی بیشتر اون تو نگه‌ش داری
‫رنگش خیلی خوب نیست
‫خب، باید کمی صبر کنی
‫احتمالا زیاد سرکه بُرده
‫بابایی کجاست؟
‫کریستین، تلفن رو می‌آری؟
‫الو؟ همه این‌جان, با کی می‌خوای حرف بزنی؟
‫نمی‌دونم، می‌پرسم
‫لیدیا؟ کی می‌ری؟
‫زود می‌رم, نمی‌خوام اسیرِ ترافیک شم
‫می‌گه زود
‫چرا شب نمی‌مونید؟
‫نمی‌تونیم
‫کلید رو می‌گذارم اون پشت
‫فردا مدرسه داریم
‫همه همین‌جاییم
‫چند تایی رو ببریم خونه؟
‫باشه، خداحافظ
‫- چی تو سرته جسی؟ ‫- ببریم‌شون خونه؟
‫خب، قشنگه ها
‫اون رو نگاه, می‌تونی دستمال ‫حوله‌ای رو هم رنگ کنی
‫روی تخم‌مرغ‌ها چی می‌کشی؟
‫اسمم رو می‌نویسم
‫جالبه
‫نمی‌دونم, اونی که روش نقاشی کردی کو؟
‫آه! اینه‌هاش
‫خب، هروقت آماده بودی بده‌ش به من
‫مثل یه معمای کوچکه
‫من اون آبیه رو می‌خوام
‫جسی، می‌تونی یه لحظه بیایی این‌جا؟
‫چرا؟
‫می‌خوایم باهات صحبت کنیم
‫مامان‌بزرگ کلیر دیروز مُرد
‫دلمون نمی‌خواد فراموش کنی
‫چقدر تو رو دوست داشت ‫و چقدر براش باارزش بودی
‫مامان‌بزرگ کلر عاشق تو بود
‫چرا مُرد؟
‫گاهی، وقتی که بزرگ‌تر می‌شیم
‫جوری که بدنمون به چیزها واکنش ‫می‌ده ممکنه خطرناک باشه
‫مامان‌بزرگ خیلی به گرما حساس بود
‫حالش رو بدجوری خراب ‫می‌کرد, قلبش از کار افتاد
‫مامان‌بزرگ همیشه مراقبته
‫یادت نره, می‌فهمی؟
‫آره
‫خب, برو برنامه‌ت رو ببین
‫ریچارد دامراش متوجه شد
‫آن هم بیش از یک بار
‫که روزی که خبر مرگ مادرش را شنید ‫بدترین روز زندگی‌اش بوده اصت
‫کلر دامراش زندگی‌ای ‫فداکارانه را پیش گرفت، و عمر او
‫مثل عمر خیلی از زنان هم‌عصر و هم‌طبقه او
‫در منتهای بی‌قدری، توام با,,,
‫مشقات و امتیازات بس ‫نادیده‌گرفته‌شده، سپری شد
‫غیبت او از زندگی ریچارد و خواهرش
‫چیزی بود که هیچ‌یک از آن
‫یارای درک کردن آن را نداشتند
‫یک، یک,,,
‫باید تا پایین بره
‫دلشون نمی‌خواد بری داخل
‫عجیب بود
‫یکی از لباس‌های خونگی‌ش رو پوشیده بود
‫روش گل‌های زرد داشت
‫ریچارد و لیدیا دامراش
‫بهار 1997 از یکدیگر جدا شدند
‫طلاق آن‌ها در پایان سال قانونی شد
‫در همین زمان، لیدیا شروع به دیدار با,,,
‫پیتر ادوارد مک‌میلان کرد، دکتری که ‫به هنگام کشیک در بیمارستان
‫با او آشنا شده بود
‫پیتر به لیدیا در پیدا کردن ‫خانه‌ای نه چندان دور از هیلت
‫کمک کرد
‫همزمان، جسی دانش‌آموزی بود که
‫پا به دوران متوسطه می‌گذاشت
‫و آخر هفته‌ها با پدرش دیدار می‌کرد
‫ریچارد نیز به سهم خود، بی‌درنگ ازدواج کرد
‫به نشانه چیزی که خودش نام ‫خیرخواهی روی آن می‌گذاشت
‫به یک ازدواج دادگاهیِ سرد تن درداد
‫با جودی رابرتس، ‫ناخن‌کاری اهل ترینیداد
‫که دو سال گذشته را
‫در ایالات متحده زندگی ‫کرده بود
‫آن‌ها در بخش "خصوصی‌ها"ی ‫یک هفته‌نامه آشنا شدند
‫ازدواج آن دو به جودی امکان ‫می‌داد شهروند ایالات محتده شود
‫و فرزندش را دوباره ببیند
‫فرزندی که به گفته او، پنج سال ندیده بودش
‫می‌شه کمی پول برای نهارم بدی؟
‫بیا
‫مادرت نمی‌تونه بگه ‫هیچوقت هیچی به‌ت ندادم
‫الو، الو، الو؟
‫هیچی آسون نیست, بریم
‫قراره کجا بمونیم؟
‫قرار نیست جایی بمونیم
‫همه هتل‌ها رزرو ان, جودی، بیخیال
‫دفعه بعد که گوشت سفارش ‫دادی، حواست باشه مغزپخت باشه، خب؟
‫چطور؟
‫همیشه همه‌چیز رو مغزپخت بخواه
‫چون مردم همین‌طوری مریض می‌شن
‫بیا، جودی
‫نگاه کن چه بلایی سر اون دختر ‫کوچولو تو ویرجینیا اومده، خب؟
‫خانواده بردنش رستوان
‫تا تولدش رو جشن بگیرن، اون‌وقت مُرده!
‫ایکولای* گرفته و مُرده ‫نوعی باکتری*
‫تقصیر رستوران که نیست
‫تقصیر رستوران نیست؟ ‫اصلا براشون اهمیتی نداره
‫من و تو هم به هیچ‌جاشون نیستیم
‫برای همین دارم به‌ت می‌گم دیگه
‫و باز هم به‌ت می‌گم که ‫نباید به کسی اعتماد کنی
‫بد می‌گم، جودی؟
‫درسته
‫بفرما, ظروف نقره رستوران آلوده‌ست
‫این‌جوری بهتره
‫بد می‌گم، جودی؟
‫این صدای وزوز رو می‌شنوی؟
‫شوخی نیست ها، جودی
‫آه، دوباره شروع شد
‫وز, وز
‫عمرا بدونید رستوران‌ها چقدر تمیز ان
‫عمو جوزفت همین‌طوری مُرد
‫شنیده بودم عمو جوزف ‫به‌خاطر یه چیز دیگه مرده
‫کی به‌ت گفته؟
‫اندرو, گفت به خاطر ‫یه بیماری دیگه بوده
‫مثلا چی؟
‫یه جور ویروسی چیزی
‫بزرگ‌تر که شدی به‌ت می‌گم
‫آقای سخنگو, آقای معاون رئیس‌جمهور
‫اعضای کنگره، مهمانان ‫گرامی، دوستان آمریکایی من
‫ما خوش‌بختیم که در این ‫لحظه از تاریخ زنده ایم
‫شما ها که پیتر رو ندیدین، نه؟
‫نه، نه, این اولین باره
‫ایشون بتسیه
‫خوش‌وقتم
‫ زیادی از تو پیشش تعریف کردم
‫خیلی زیاد!
‫استیو
‫ایشون سوئه
‫سلام، احوال شما!
‫دَن
‫خوش‌وقتم
‫خب، به همه درباره‌ت گفتم
‫خیلی ذوق‌زده نشو، نمی‌دونی چی گفتم
‫عزیزم, به گمونت قراره چی بشه؟
‫فکر می‌کنی پدرت,,,
‫یه کاری می‌کنه که آزرده بشی؟
‫عجیبه, دوباره قراره تو یه اتاق باشن
‫مامان‌بزرگ و بابابزرگ خبر ‫دارن او قراره بیاد این‌جا, خب؟
‫همگی‌‍مون قراره نهایت ادب رو داشته باشیم
‫نگرانم مبادا حرفی بزنه
‫مثلا چی؟
‫نمی‌دونم
‫می‌ترسم دعواشون بشه
‫نه، نه, بابات قرار نیست دعوا راه بندازه
‫روز تایید* توئه، خب؟ ‫(آیین مسیحی)
‫ما همه تو رو دوست داریم
‫فقط می‌خوایم به‌ت ‫خوش بگذره، قول می‌دم
‫امروز روز خوبیه، امروز روز ‫خوبیه، سر کیف می‌زنه
‫چطوری رفیق؟ خوشحالم می‌بینمت
‫روبراهی؟ شنگول می‌زنی!
‫سلام! ممنون
‫خیلی خوب شد که جمع شدیم این‌جا تا ‫روز تاییدیه جسی رو جشن بگیریم
‫ببینیم کی این‌جاست
‫به! لیدیا و ریچارد!
‫راست می‌گی! پدرمادر جسی این‌جا ان
‫چطوره یه کف مرتب براشون بزنیم؟
‫حالا، دیگه کی؟
‫اون آقا کیه اون‌جا؟
‫کدوم آقا؟ ‫ نمی‌دونی؟
‫نه بابا! ‫دکتره!
‫آه، منظورت پیتره؟
‫آره، دکتر، همین رو گفتم
‫اسمش پیتره، ناپدری جسیه، فهمیدی؟
‫خب، چطوره پیتر رو تشویق کنیم؟
‫می‌دونی چی درباره‌ش می‌گن؟
‫منظورت چیه؟
‫به گوش‌ت نرسیده؟
‫نه
‫خب
‫بگو
‫نه، من نمی‌تونم, نمی‌گم
‫حالا، یه دقیقه صبر کن، حالا
‫یه دقیقه صبر کن، یه دقیقه صبر کن
‫من رو آوردی این بالا
‫جلوی چشم این مردمان نیک
‫و کم‌ترین کاری که می‌تونی بکنی
‫اینه که بگی چی می‌خواستی بگی!
‫خب، همین که طرف رفته آتلانتیک سیتی
‫خب
‫و چند تا نوشیدنی زده، خب؟
‫خب
‫خب، بعدش
‫خب، بگو دیگه
‫ازش به‌خاطر statutory rape* شکایت کردن ‫همخوابگی با فرد زیر سن*
‫ازش به‌خاطر statutory rape* شکایت کردن؟
‫آره، خیلی مست بوده، اون‌قدر ‫که نفهمیده طرف مجسمه* بوده ‫statue* (جوک با بازی کلامی)
‫جسی، بیا این‌جا
‫یالا
‫دیگه خیلی پیش اون‌ها بودی
‫این‌ها رو تمیز کنید
‫مبارک باشه، جسی, مبارک باشه
‫بخت یارت!
‫- مبارک باشه، جسی ‫- ما به‌ت می‌بالیم
‫ممکنه من رو ببخشید؟
‫چرا اینقدر دیر کردی؟
‫می‌شه من رو نگاه کنی؟
‫خب، می‌تونی بایستی
‫فارغ‌التحصیلی جسی از دبیرستان
‫با لحظه‌ای بسیار ‫مهم در زندگی پسرک
‫همراه شد
‫ شور و شوقش به فیلم‌سازی پرورش یافت
‫دوربین فیلم‌برداری‌ای که پدرش,,,
‫برای هدیه تولد سیزده سالگی به ‫او داده بود، به این امر دامن زد
‫او اغلب بی حساب و کتاب فیلم برمی‌داشت، ‫و گاهی هم
‫برای بزرگ‌داشت آنچه در پیرامونش می‌گذشت
‫چندین ساعت تصاویر متحرکی که,,,
‫جسی از داخل کابینت خانه لیدیا اندوخته بود
‫بیشتر نشان‌گر دلبستگی به ‫اندازه‌گیری بود تا به خاطرات:
‫چرا که شکاف بزرگی ‫که در شب بزرگ‌سالی جسی
‫میان او و دنیا افتاده بود
‫حالا با نوار-ویدیو و نور، به ‫بهترین شکل قابل اندازه‌گیری بود
‫تابستون تموم شد
‫چه غم‌انگیز
‫چه‌کار می‌خوای کنی؟
‫امسال حتی یه بار هم ساحل نرفتیم
‫با اون‌همه آدمی که گاز گرفته شدن
‫دیگه کی می‌خواد ساحل بره؟
‫وحشتناک نیست؟ ‫اون پسره تو فلوریدا رو می‌گم
‫طفلکی، هشت سال بود, ممکن بود بمیره
‫شنیدم
‫آره, ترسناکه
‫چرا امسال کوسه‌ها
‫به این‌همه آدم حمله کردن؟
‫تو دنیای دیوانه‌ای زندگی می‌کنیم
‫من 34 سال متاهل بودم
‫مرد کاملی نبودم, اشتباهاتی داشتم
‫اما برای احترام به خانواده‌م
‫و به خاطر درخواست صریحی که از ‫سمت خانواده لِوی مطرح شده
‫از جزئیات رابطه‌م با چاندرا
‫چیزی به میان نمی‌آرم
‫و می‌دونید چیه؟ مردم درک می‌کنن
‫گری کاندیت تو KOBR TV
‫ مثل گری کاندیته تو ABC TV
‫و همین‌طور تو صفحات پیپل مَگِزین*
‫وَنِتی فِر*، یه مجله محلی و ‫حتی نیوزویک* صحبت می‌کنه (مجلات و روزنامه‌ها)
‫پس از ماه‌ها کارکرد بی‌صدا
‫وقتی معلوم شد که نماینده ‫کالیفرنیایی متاهل کنگره
‫با چاندرا لوی، کارورز ‫گم‌شده واشگنتون
‫رابطه‌ای پنهانی داشته
‫یک‌باره شروع به حرف ‫زدن کرد، اما چیز زیادی بروز نداد
‫مشخصا کم‌تر از آنچه که به ادعای خودش
‫با مقامات در میان گذاشته است
‫چرا که آن‌ها افراد ذی‌صلاح برای ‫آگاهی یافتن از این امر هستند
‫طی یک جلسه 45 دقیقه‌ای
،‫با مایکل اسیکوف از NewsweekT ‫طولانی‌ترین مصاحبه‌ش تا کنون,,,
‫کاندیت گلگی کرد که کانی چانگ از ABC
‫برگزیده توسط مشاوران خود کاندیت،
‫چنان روی موضوعی که کاندیت آنرا ‫مسئله جنسیت می‌نامد متمرکز شده است
‫که او از بیان اینکه، بازگویه ‫می‌کنم، «چقدر از ناپدید شدن چاندرا
‫ «غم‌گین و ‫دل‌شکسته ام» پایان نقل قول
‫ناتوان مانده است
‫اخبار، تمام وقت ‫اینجا Wins 1010ـه
‫شما 22 دقیقه به ما فرصت بدهید، ‫ما نیز دنیا را به شما می‌دهیم
‫صبح بخیر
‫64 درجه در ساعت 8, ‫امروز دوشنبه‌ست، 11 سپتامبر
‫من لی هریس هستم
‫ماجرا از این قرار است:
‫امروز روز مهمی‌ست و حوزه‌های ‫انتخاباتی در نیویورک باز اند,
‫در انتهای اولین سال دبیرستان جسی
‫پسر لیدیا و پیتر
‫پاول مایکل مک‌میلان، به دنیا آمد
‫پسرک در شرایط ‫شومی چشم به جهان گشود
‫ناشنوا و نارس، ‫نیازمند همراهی چرخشی
‫پرستاران و پزشکان
‫و مستلزم هیچ‌گونه فروگذاری
‫در مخارج و مسئولیت‌های جدید
‫اگر لیدیا,,,
‫از شنیدن وضعیت پسرش رنجی می‌برد
‫به ندرت آن را بروز می‌داد
‫اما پیتر از تولد فرزند اولش
‫چشمداشت دیگری داشت
‫و طی این دوره ناراحتی او
‫توام با اختلافی میان او و ‫پسرخوانده‌اش،
‫کمابیش به مسئله‌ای حساس تبدیل شده بود
‫اون‌یکیه
‫نمی‌بینمش
‫امتحان کن
‫او‌جا کلیک کن
‫- کجا؟ ‫- سمت چپ
‫من دنیل پیرل هستم
‫من یهودی-آمریکایی اهستم به ‫نشونی آمریکا، کالیفرنیا، انکینو
‫لئون کانیون رُد، شماره 3545
‫دوره زمونه سختی شده
‫اون‌ها رو ننداز بیرون
‫جای تو بودم الان هرچقدر ‫که می‌تونستم قرض می‌کردم
‫اعتبارت چطوره؟
‫جالب نیست
‫یه وام رهنی بگیر
‫برای چی؟
‫از من گفتن
‫یه وام رهنی بگیر، املاکی‌ها رو زیر و رو کن
‫وقتش الانه
‫من و رفیقم روری می‌خوایم شروع ‫کنیم به گیر آوردنِ,,,
‫اجرائیه‌های سند ‫رهنی و احیاشون کنیم
‫چند وقت دیگه انگار نشستی سر گنج
‫اگه نقشه‌ت نگرفت چی؟
‫می‌گیره
*‫یا این، یا فلیپینگ ‫عرضه اولیه سهام (اصطلاح بازاری)
‫ضمانت می‌دم، ‫هرکسی الان تو این کاره
‫همین حرف‌ها رو می‌زنه
‫بازار مسکن به این ‫زودی‌ها راکد نمی‌شه
‫شش ماهه، خیلی راحت
‫نیم میلیون دلار خوابوندی تو بانک
‫من باید یه کاری بکنم
‫سال خوبی نبوده
‫نباید کل پول رو می‌دادی به من، ریچارد
‫دلم خواست
‫خیلی دست-و-دل-بازی
‫خب، به جسی گفتم که تعطیلات
‫دیگه مثل قدیم ندیما نیست
‫دیگه نمی‌تونم برای بقیه از خودم مایه بگذارم
‫طوری نیست
‫مطمئنم پدربزرگ-مادربزگرش
‫کادوهای خیلی قشنگی براش دارن
‫همه که نمی‌تونیم مثل ‫نیک و فلورا پولدار باشیم
‫چرا خیال می‌کنی اون‌ها پولدارن؟
‫من تو خونه‌شون زندگی کردم, مایه‌دارن
‫بدهی‌های ریچارد رو به رشد بود
‫و همین‌طور، صنعت او نیز
‫تغییر از چاپ آفست به دیجیتال
‫روش‌های جاافتاده زیادی ‫را که زندگی بسیاری از,,,
‫چاپچی‌ها، مثل ریچارد، به آن‌ها وابسته بود
‫به خطر انداخت
‫ناتوان از سودآوری
‫کسب و کارش را تعطیل ‫و اعلام ورشکستگی کرد
‫ببین جسی، تو داری همه‌چی رو برای خودت
‫و من و مادرت سخت می‌کنی
‫من از این خوشم نمی‌آد
‫اخبار, حالا کمش کنید، پُزش رو بدید
‫وارد شرط‌بندی کمش کنید، پزش ‫رو بدیدِ *Weight Watchers شوید ‫برنامه کاهش وزن*
‫و برنده‌ی,,,
‫برایان، کم پیش می‌آد با ‫موبایل باهات تماس بگیریم
‫اما امروز ارتباطات دستخوش ‫مشکلات فنی زیادی شده
‫مردم رو می‌بینی که تو میدون تایمز، ‫مرکز شهر، منهتن تو خیابون راه می‌رن
‫و می‌خوان یه تماس بگیرن
‫برای خود ما یک ساعت طول ‫کشید تا یه تماس برقرار کنیم
‫ساختمون‌ها خالی بودن، و قشنگ صدها نفر
‫جمعیت تو خیابون‌ها بودن
‫جمعیت از پیاده‌روها به وسط خیابون رسیده بود
‫پلیس راهنمایی تلاش می‌کرد ‫خیابون رو از مردم خالی کنه
‫تا آمبولانس‌ها و ماشین‌ها و
‫ماشین‌های پلیس بتونن رد بشن
‫این رو هم می‌دونیم که افرادی هستن
‫که از منهتن بیرون زدن، ‫و کنار پل‌ها راه می‌رن
‫تصویری که مشخصا یادآور یازده سپتامبره
‫اما در بیشتر موارد
‫مردم راحت با این شرایط کنار می‌آن
‫شاهد چیزی شبیه به وحشتی که ‫در یازده سپتامبر برپا شده بود نیستیم
‫چهار سال دیگه!
‫چهار سال دیگه! چهار سال دیگه!
‫اگه کِری برنده بشه می‌شه ‫انتظار تفرقه بین نژادها رو داشت
‫اگه کری ببره می‌شه انتظار ‫مالیات بستن برای سازمان ملل
‫یا حتی مالیات جهانی رو داشت
‫اگه کری ببره انتظار راه افتادن تبعیض جبرانی* می‌ره ‫جبران بی‌عدالتی‌های گذشته نسبت به اقلیت‌ها*
‫انتظار تجویز رایگان دارو
‫نه تنها برای سالخوردگان، ‫که حتی بیماران ایدز
‫اگه کری ببره انتظار می‌ره ‫پسران پیش‌آهنگ یاغی‌گری پیشه کنن
‫اگه کری ببره انتظار می‌ره ‫تدریس در منزل منتفی بشه
‫اگه کری ببره انتظار می‌ره مرز مکزیک
‫از بیخ و بن برداشته بشه
‫اگه کری ببره انتظار جنبشی ‫برای جمع کردن سلاح‌ها [از دست مردم] می‌ره
‫و سرانجام اگه کری ببره ‫شاهد این هستیم که قانون اساسی
‫خودبخود بازنویسی می‌شه
‫یکی بردار، باقی رو پس بده
‫چیزی که به نمایش گذاشتم
‫به دست یه عکاس حرفه‌ای انجام شده
‫این عکس در سال 1989
‫در آپارتمان پدر من گرفته شده
‫دو خانم روی تخت خواهرهای مادرم هستن
‫نمی‌دونم چرا اونجا ان
‫یا درباره چی حرف می‌زنن
‫اما خیلی درباره این عکس فکر می‌کنم
‫یک لحظه به زمین نگاه کنید
‫دیدنش سخته، اما یک چیزی ‫درباره چگونگی بازتاب نور
‫روی کف زمین خونه پدرم در کاره
‫که تاثیر زیادی روی من گذاشته
‫در واقع، خیلی از اونچه که ‫درباره بزرگ شدن به یاد دارم
‫یک ربطی به همین نور داره
‫می‌تونید روی بازتاب روی ‫پنجره اتاق خواب ببینیدش
‫و بخش پایینی سمت چپ تخت
‫و روی میز هم پیداست، تقریبا انتهای اتاق
‫بدون نور روز، خاطرات زیادی رو از,,,
‫کودکی‌م به یاد نمی‌آرم
‫لامپ‌ها و چراغ‌های سقفی رو خیلی یادم نمی‌آد
‫اما یادمه که این پنجره‌ها ‫برای منِ کودک چچوری بودن
‫و چیزهایی رو که اون بیرون، ‫وسط خیابون، می‌دیدم رو هم
‫به یاد دارم
‫وقتی پدر و مادرم جدا شدن
‫من و مادرم رفتیم یه خونه‌ی دیگه
‫دو تا خانمِ تو این عکس
‫دیگه هیچوقت پا تو خونه پدرم نگذاشتن
‫اصلا برام عجیبه که فکر کنم
‫اون‌ها یه زمانی اون‌جا بودن
‫تو آپارتمانی که پدرم هنوز درش زندگی می‌کنه
‫این اتاق هنوز همون‌جاست
‫حتی اگر این آدم‌ها دیگه اون‌جا نباشن
‫اگر دقیق نگاه کنید، اون عقبِ اتاق
‫یه چیزی روی رادیاتور معلومه
‫همون‌جا نزدیک لباس‌ها
‫اون، دوربین مراقبت از نوزاده
‫این عکس وقتی که من دو ساله بودم گرفته شد
‫به‌ش بگو چقدر برداشتی
‫به‌ش بگو، چقدر
‫جودی، واقعیت داره؟
‫$8,000!
‫رفته!
‫برادرم کارهای زیادی برات کرده
‫نمی‌خوای از دخترت براش بگی؟
‫دختری در کار نیست
‫با هیچکس نمی‌خواسته تجدید دیدار کنه!
‫یعنی دختر نداری؟
‫چرا ازش عذرخواهی نمی‌کنی؟
‫عذرخواهی! برای سوءاستفاده از خانواده من!
‫آخه چرا به ما دروغ گفتی؟
‫جز این چاره‌ای نداشتم
‫چرا این‌قدر طول کشید؟
‫سلام, سلام جان، سلام تالیا
‫خیلی خوش‌وقتم, سلام، ریچ
‫- سلام ‫- سلام
‫جسی، بیا این‌جا
‫آه، می‌دونی,,,
‫گاهی دلم می‌خواد بگم چقدر خرسندم که
‫که من و لیدیا شما رو این‌جا می‌بینیم
‫که برای جشن گرفتن این ‫لحظه فوق‌العاده در زندگی جسی
‫شما رو این‌جا داریم
‫ما همه به‌ت افتخار می‌کنیم
‫و به دستاوردهات می‌بالیم
‫و به اینکه پدر و مادر تو ‫هستیم افتخار می‌کنیم
‫داشتن تو توی زندگی‌مون بهترین هدیه‌ایه که
‫ممکنه نصیب یه پدر و مادر بشه
‫تو خیلی چیزها به ما دادی
‫شادی زیاد!
‫فقط دوست داشتم مادرم، مادربزرگت کلیر
‫می‌تونست این‌جا پیش ما باشه
‫مادرم، زن فوق‌العاده‌ای ‫بود، خیلی دوستت داشت
‫اگه بود به‌ت افتخار می‌کرد
‫و می‌دونم که همیشه مراقبت هست
‫جسی، دوستت داریم
‫برات آرزوی بزرگ‌ترین کامیابی‌ها رو داریم
‫تو دل همه‌مون رو شاد می‌کنی
‫مبارکه
‫جسی؟ گوش کن، بابات ناراحته
‫چرا؟
‫دیده تو بیشتر شب
‫پیش فک و فامیل مادرت بودی، رنجیده
‫ببخشید، من از چینش صندلی‌ها خوشم نمی‌آد
‫می‌دونم، تقصیر تو نیست، فقط خواستم بدونی
‫تا شاید کمی هم با او بگذرونی
‫البته, تا چند دیقه دیگه می‌رم پیشش
‫حتما که کیف می‌کنه
‫- آره ‫- داخل می‌بینمت
‫- مبارک باشه جسی ‫- به زودی می‌بینمت
‫مبارک باشه، تو دانشگاه بترکونی
‫جسی! مبارک باشه
‫آه، خدای من، تو شیکاگو ‫موفق باشی، به‌ت افتخارمی‌کنم
‫مبارک باشه، بخت یارت
‫پس من چی؟ کسی نمی‌خواد با من خداحافطی کنه؟
‫کسی نمی‌خواد از من تشکر کنه؟
‫- از چی حرف می‌زنی؟ ‫- ریچ
‫کسی از من قدردانی نمی‌کنه؟
‫قدردانی از چی؟
‫البته که هستیم
‫یک کلمه هم با من حرف نمی‌زنید؟
‫تو چی داری آخه!
‫این‌جوری فکر می‌کنی؟
‫- بابا ‫- بریم
‫باشه، فقط، فقط,,,
‫هیچ پخی نیست، همیشه همین‌جوریه
‫از جلوی چشمم گم شو
‫درتو بگذار!
‫دنبال داستان می‌گردی؟
‫بابا، بس کن
‫بگو شرمنده ای
‫شرمنده چی باشم؟
‫بگو شرمنده ای!
‫هیچ هم شرمنده نیستم!
‫ازم عذرخواهی کن!
‫تو باید از نوه و دختر ‫من عذرخواهی کنی!
‫گورت رو گم کن!
‫تو لیاقت پسرت رو نداری
‫خدایا، بابا! بس کن! بسه!
‫ولش کن! ولش کن!
‫برو عقب!
‫چه‌ مرگته تو؟
‫از این‌جا ببریدش
‫بابا، باهاشون برو!
‫همیشه همه‌چی رو به گند می‌کشی!
‫جوزفین، مادر فلورا ارکینز، بر اثر سکته
‫در سن 96 سالگی در بیمارستانی ‫در نیوجرزی
‫از دنیا رفت
‫تمهیدات خاکسپاری بی‌درنگ چیده شد، ‫و تصمیم بر آن شد تا
‫هیچ‌گونه اعلام همگانی در کار نباشد:
‫نه آگهی درگذشت، نه اعلان فوت
‫ارکینزها ترجیح دادند اخبار را,,,
‫از پسر جوزفین پنهان ‫کنند، و بیلی خواهر فلورا
‫با اندکی اکراه، موافقت کرد
‫رابرت هیچگاه از مرگ مادرش باخبر نمی‌شد
‫کجاست؟
‫وقتی بیلی آلووی به خاکسپاری مادر رسید
‫15 سال می‌شد که ارکین‌ها را ندیده بود
‫وصالی بود نابهنگام
‫من رو ازش دور نگه دار
‫مامان، بیا داخل
‫نه، الان نه
‫امروز نمی‌تونی از سرت بازش کنی
‫می‌بینی که وضعیت رو
‫من دلایل خودم رو دارم
‫دلایلت چیه؟
‫لیدیا، سرت به کارت خودت باشه
‫من هیچوقت به‌ت نگفتم ‫باهاشون حرف نزنی
‫اگه دل خودت این‌جوری می‌خواد، راحت باش
‫خیلی خوب، خیلی خوب
‫بالاخره مادر او هم هست
ما همون‌جوری مثل سابق می‌مونیم
‫تو تو موقعیتی نیستی ‫که برام تعیین تکلیف کنی
داره رنج می‌کشه
‫ببخشید، ولی کاری از دست من برنمی‌آد
‫جسی، تد و خاله بیلی رو یادته؟
‫یادمه, سلام، خاله بیلی
‫جسی, سلام
‫آخرین بار تو,,,
‫باهاماس دیدیمت, خیلی کوچولو بود
‫می‌رم پیتر رو بیارم, بنشین
‫جسی
دوست داشتم همه‌چیز یجور دیگه پیش رفته بود
به شما ملحق می‌شن؟
‫نه، هرکی می‌ره دنبال راه خودش
‫این خداحافظی نیست, خداحافظی نیست
‫نیک
‫بیلی, متاسف ام
‫تد
‫فلورا, اشتباه من چی بود؟
‫نمی‌شه حالا آشتی کنیم؟
‫زمانی که جوزفین از دنیا رفت، جسی,,,
‫ترم اول دانشکده را پشت ‫سر گذاشته بود، در شیکاگو
‫وقتی اخبار را شنید، برای مرخصی زمستانی
‫به خانه لیدیا بازگشت
‫وقتی ترم جدید آغاز شد
‫پدر جسی از سیل غیرمنتظره
‫رسیدهای حقوقی و هزینه‌های ‫وکلا به ستوه آمده بود
‫رابطه او و جودی
‫با شرایط نه چندان دوستانه‌ای ‫تمام شد، گفته می‌شود
‫جودی نیویورک را به راحتی ترک کرد، ‫محل سکونت او نامعلوم است
‫چند سال بعد، جسی فهمید که
‫فرزند اول ریچارد نبوده است
‫و او دختری دارد که در آتلانتاست
‫که در پایان رابطه‌ی ‫پیشین او به دنیا آمده بود
‫ده سال پیش از ازدواج او با لیدیا
‫در یک آلبوم عکس، جسی نامه‌ای را یافت
‫که مادرش به لیدیا نوشته بود
‫نوشته بود، «ببخشید که این‌طوری باهات رفتار کردم»
‫«و اگه روراست باشم، لیدیا»
‫«از جوری که زندگیم پیش رفت ناراضی ام»
‫خیلی بد شد که اون‌یکی رنگه رو نیاوردی
‫نمی‌تونم با دست چپم بزنم
‫کمک می‌خوای؟
‫این خوبه، کمک می‌کنه کمی زودتر خشک شه
‫دیدم، نزدیک ورودی خیلی بودن
‫- با مدیریت تماس می‌گیریم ‫- سعی کن از شرشون خلاص شی
‫عجب فضاحتی!
‫تموم پشت بوم ساختمون رو زهر ریختن
‫چرا همچین می‌کنن؟
‫به خاطر پرنده‌ها, مستاجرها ‫خوش‌شون نمی‌آد تو ملک باشن
‫ببرش برای فردا
‫پیاده‌روی‌ت طولانی بود؟
‫نه، تا همین پایین خیابون
‫امروز خیلی باد می‌آد
‫کیف‌ت رو آوردی؟
‫تو ماشینه
‫خب، بریم
‫می‌دونم همه‌ش وعده می‌دی، ‫انجام می‌دم، انجام می‌دم
‫خداحافظ، عزیزم
‫خداحافظ، بابا
‫بای بای
‫خیلی ممنون! با احتیاط برید
‫ممنون که اومدین
‫خداحافظ عزیزم
‫خداحافظ، مامان
‫عالی، همه‌چیز عالی بود
‫حواست باشه کمربندش رو ببنده!
‫ممنون، قند عسل!
‫خیلی ممنون! ممنون که اومدین
‫مراقب باش، عزیزم، بای بای
‫با احتیاط برید
‫جسی! بیا خداحافظی کن
شما به mrgilas.com نگاه میکنید