شما به mrgilas.com نگاه میکنید
‫«دختر»
‫خانواده مهم‌ترین دارایی آدمه,
‫موافقی دیگه، نه؟
‫آره,
‫پس می‌دونی چرا لازم بود ‫چنین کاری بکنیم، نه؟
‫آره,
‫این رو هم می‌دونی که به خاطر تو ‫مجبور به چنین کاری شدیم، نه؟
‫آره,
‫پس دفعه بعد بیشتر حواست رو جمع می‌کنی؟
‫آره,
شما به mrgilas.com نگاه میکنید
‫«بخش یکم: نامت دختر است»
‫خیلی‌خب,
‫نمی‌خواد بترسی, آروم باش,
‫می‌خوام متوجه مسئله‌ای بشی,
‫قصد ندارم اذیتت کنم,
‫دوست ندارم ببینم ذره‌ای اذیت می‌شی,
‫ولی اگه کار به اونجا بکشه،
‫شک نکن اذیت می‌شی,
‫متوجه شدی؟
‫اینجا امن‌ترین مکانیه ‫که تا به حال پات رو توش گذاشتی,
‫اگه خودت اجازه بدی که بشه,
‫در غیر این صورت,,,
‫می‌میری,
‫که دلت نمی‌خواد این‌جوری بشه، نه؟
‫خوبه,
‫من هم دلم نمی‌خواد,
‫قول می‌دم فقط آب خالی باشه,
‫تو رو خدا، فقط بذارین برم,
‫بذار بهت بگم اوضاع از چه قراره,
‫ما مشتی وحشی نیستیم,
‫مادامی که رفتار خشنی نشون ندی، ‫آسیبی بهت نمی‌رسه,
‫حتی دست کسی بهت نمی‌خوره, ‫منظورم از لحاظ جنسیه,
‫قول می‌دم نخوره,
‫اسمت دختره,
‫وقتی هم «خواهر» خطاب بشی، ‫می‌تونی جواب بدی,
‫به کسی نمی‌گم,
‫- به خدا نمی‌گم، خواهش کردم, ‫- دختر,
‫دختر، گوش کن چی می‌گم,
‫گوش کن,
‫گفتم اینجا جات امنه,
‫ولی قرار نیست از اینجا بری,
‫حداقل مدتی اینجا موندگاری,
‫چیزی نیست,
‫گوش کن چی می‌گم,
‫راستش رو بخوای,,,
‫به حضورت نیاز دارم,
‫می‌خوام توی مسئله‌ای کمکم کنی,
‫پیدا کردنت هم خیلی زمان‌بر بود,
‫تو رو خدا,
‫می‌دونم هضمش برات آسون نیست,
‫می‌دونم انتظار زیادی ازت دارم,
‫می‌دونم اوضاع قرار نیست عین سابق بشه,
‫از صمیم قلب بابتش ناراحتم, جدی می‌گم,
‫ولی بدون تو کارم لنگ می‌مونه,
‫تا چند سال دیگه,,,
‫دیگه هیچ‌کدوم ما پیشش نیستیم,
‫من هم می‌خوام این چند سال آخری ‫براش دوران خاصی باشه,
‫بعدش هم,,,
‫کل این ماجرا,,, همه‌اش تموم می‌شه,
‫بعدش برمی‌گردی خونه، ‫کسی هم مزاحمت نمی‌شه,
‫یه تار مو از سرت کم نمی‌شه, فهمیدی؟
‫کم طول می‌کشه تا با هم آشنا بشیم,
‫ولی به زودی باید در این مورد تصمیمی بگیرم,
‫پسر، مگه نگفتم الان وقتش نیست؟
‫هیچ‌کس نمی‌خواد اذیتت کنه,
‫گفتم هیچ‌کس, خب؟
‫مدتی تنهات می‌ذارم تا انتخابت رو بکنی,
‫امیدوارم تصمیم درست رو بگیری,
‫نکنه می‌خوای مریض بشی؟
‫«بخش دوم: ما مالک دنیا شدیم»
‫نگران نباش, چیزی نیست,
‫گفتم شاید گرسنه‌ات باشه,
‫می‌خواستم با یکی آشنات کنم,
‫ایشون مادرته,
‫بیست سال پیش عضو خانواده‌مون شدی، ‫ولی به برادرت گفتیم هجده سال پیش بود,
‫چون واسه خونه بودن سنت زیاده،
‫ما هم ازت می‌خوایم چند سالی کنارمون باشی,
‫فقط دو سال کنارش باش,
‫بعدش صحیح و سالم برمی‌گردی, ‫همین، فقط همین رو ازت می‌خوایم,
‫اگه اذیت نکنی شاید خوش هم بگذره,
‫تنهاتون می‌ذارم که با هم آشنا بشین,
‫دختر قشنگی هستی,
‫تخم‌مرغ و تست دوست داری؟
‫لازم نیست ازمون بترسی,
‫می‌دونم تحت شرایط فعلی ‫حرف قابل درکی نیست,
‫می‌خوام کمکت کنم,
‫به هر طریقی که بتونم,
‫من فقط می‌خوام برگردم خونه,
‫می‌فهمم,
‫ما هم هر کاری می‌کنیم,,,
‫تا اینجا رو عین خونه خودت کنیم,
‫می‌خوایم کنارمون خوشحال باشی,
‫تو رو خدا، بذارین برم خونه,
‫به هیچ‌کس نمی‌گم,
‫هیچ‌کس,
‫تو رو خدا کمکم کنین,
‫تا مدتی قراره اینجا خونه‌ات باشه,
‫خواهشاً این مسئله رو درک کن,
‫لزومی نداره از اینجا بودن غصه بخوری,
‫حتی لزومی نداره حس کنی حبس شدی،
‫یا این‌شکلی غل و زنجیر شده باشی,
‫دیگه عضوی از خانواده‌مون شدی,
‫ما هم فقط می‌خوایم بهت عشق بدیم,
‫تو رو خدا,
‫نمی‌خوام,
‫ازت هم می‌خوایم دوستمون داشته باشی,
‫اگه خوشحال باشی کمتر اذیت می‌شی,
‫همگی کمتر اذیت می‌شیم,
‫اگه مطابق میلش عمل کنی، ‫کمتر اذیت می‌شی,
‫در نهایت همه‌چی درست می‌شه,
‫فقط به حرف‌هاش گوش بده,
‫پیش ما جات امنه,
‫امن‌ترین خونه‌ی ممکن رو برات فراهم می‌کنیم,
‫علت این کارهاتون چیه؟
‫چون الان همگی خانواده‌ایم,
‫خانواده مهم‌ترین دارایی زندگی آدمه,
‫اعضای خانواده هم تحت هر شرایطی،
‫پشت هم رو خالی نمی‌کنن,
‫اون که الان رد شد پسر شما بود؟
‫اوهوم,
‫خب,,,
‫حالا دوست داری صبحانه بخوری؟
‫الان عده‌ای دارن دنبالم می‌گردن,
‫آره,
‫احتمالا بگردن,
‫ولی آخه تا کی می‌خوان بگردن؟
‫بیرون بودن,,,
‫بهایی داره,
‫بهای سنگینی هم داره,
‫روح آدم ابدی,,,
‫و جاودانه است,
‫اگر هم به خوبی ازش مراقبت بشه،
‫هیچ‌جوره فاسد نمی‌شه,
‫این دنیا و,,,
‫شکوه و جلالش روی از بین می‌ره,
‫بیشترش که همین الان نابود شده,
‫آنچه از شکوه و جلالش مونده هم ‫یک روزی محو می‌شه,
‫روزی که چندان دور نیست,
‫بعد تمام این,,,
‫فسادی که جهان رو برداشته، ‫همراهش محو می‌شه,
‫ولی روح آدمه,,,
‫که جاودان می‌مونه,
‫اگه فاسد بشه،
‫اگه نفرین بشه،
‫تا ابد نفرین می‌شه,
‫بهای سنگین دنیا همینه, ‫متوجه شدی؟
‫این جماعت,,,
‫جوهر وجودی خودشون رو,,,
‫به شکوه‌ای ناپایدار فروختن,
‫الان هم دارن بهاش رو می‌پردازن,
‫ولی می‌تونیم کمکشون کنیم، درست نمی‌گم؟
‫شک ندارم افراد دیگه‌ای مثل ما وجود داره,
‫همه که بیمار نیستن، درسته؟
‫بیماری جهان بیرونی، ‫مطابق قوانین اینجا نیست پسرم,
‫در اون جهان هیچ قانونی نیست,
‫برای همین وضع خوبی نداره,
‫«متناهی چیزی جز مرحله‌ای انتقالی ‫به نامتناهی نیست,»
‫هدف از خلق بشر گذر از محدودیت‌های زندگیه,
‫این خونه,,,
‫نقطه‌ی متناهی ماست,
‫اگه اینجا رو به سلامت گذرونیم، بعد,,,
‫اینجا برامون مثل دنیاییه, ‫دنیایی که ما مالکش شدیم,
‫ولی اینکه دیگران رو به رنج خودشون رها کنیم،
‫وقتی می‌دونیم کمکی از ما ساخته است،
‫مطمئنم برای پاکی روحمون مضره,
‫پس اگه حین پیشرفت ما، ‫دیگران زجر بکشن،
‫این دنیا چه اهمیتی داره؟
‫می‌دونی چیه؟
‫به نظرم دیدگاه جالبی نشونم دادی,
‫درس امروز تموم شد, برو بازی کن,
‫بقیه درس رو فردا ادامه می‌دیم,
‫حال خواهر خوبه؟
‫می‌شه زودتر باهاش بازی کنم؟
‫باید اطمینان حاصل کنیم ‫که همچنان بیمار نباشه,
‫احتیاط شرط عقله,
‫باید حاضرش کنیم,
‫فقط واسه اینه که از اینجا جایی نری,
‫بعدش بقیه رو باز می‌کنم، خب؟
‫به اون مرحله هم می‌رسیم,
‫باید مطمئن بشم,,,
‫که آدم معتمدی هستی,
‫اعتماد جلب کردن زمان می‌بره,
‫امیدوارم تا اون‌موقع,,,
‫بفهمی من آدمی‌ام که سر قولم هستم,
‫همچنین امیدوارم که گوشت,,,
‫به حرفی که می‌زنم، بدهکار باشه,
‫بفرما,
‫دیدی؟
‫راحت شدی، نه؟
‫الان چی باید بگی؟
‫ممنون,
‫قابلی نداشت,
‫دیدی؟
‫به مرور کمتر اذیت می‌شی,
‫ولی باید چند نکته‌ای رو بهت متذکر بشم,
‫هر کاری که می‌کنم،
‫برای محافظت از پسر خودمه,
‫چون پسر خاصیه,
‫الان هم به خانواده‌اش نیاز داره,
‫به خانواده‌ی تمام و کمالش,
‫من چه کمکی بکنم؟
‫در اون مورد باید بر اساس رفتارت ‫طی چند هفته‌ی آتی نگاه کنیم,
‫که تصمیم بگیریم چطور قراره ‫کنارمون زندگی کنی,
‫تصمیمش کاملاً با خودته,
‫سعی کن اعتمادم رو جلب کنی,
‫خیلی‌خب,
‫کلاس درست از الان شروع می‌شه,
‫همه‌اش رو بخون,
‫به این متن متکی باش,
‫بعداً درمورد مسائل دیگه تصمیم می‌گیریم,
‫بخند,
‫صبح شده,
‫تا آخر خوندی؟
‫گمون کنم,
‫حرف‌گوش‌کن می‌مونی؟
‫دل تو دلش نیست باهات آشنا بشه,
‫به شرطی که خودت آماده باشی,
‫آماده‌ام,
‫رفتار بیمارگونه‌ای نشون نمی‌دی,
‫متوجهم,
‫دلم می‌خواد کمک کنم,
‫کمکتون می‌کنم,
‫خیلی با این حرف خوشحالم کردی,
‫طرز بازیش چطوریه؟
‫نمی‌دونم چطور احساس رضایتم از اینکه ‫کنار عزیزانم هستم، بیان کنم,
‫امروز برای همه‌مون روز مهمیه,
‫بالأخره دختر عزیزمون پیشمون برگشته,
‫اینکه می‌بینم اعضای این خانواده،
‫دوباره کنار هم قرار گرفتن، ‫به شدت احساس خرسندی می‌کنم,
‫این بار اشتباهات سابق رو نمی‌کنیم,
‫جات رو حسابی امن نگه می‌داریم,
‫اطمینان حاصل می‌کنیم که دوباره بیمار نشی,
‫ممنون,
‫تو هم تلاشت رو می‌کنی، نه؟
‫بله,
‫خب پس,
‫خوش برگشتی دخترم,
‫- کمک نمی‌خواین؟ ‫- اگه دوست داری,
‫می‌شه اون رو برام بیاری؟
‫کارت عالیه، فقط آروم باش, ‫خوشحال رفتار کن,
‫چی پچ‌پچ می‌کنین؟
‫تو که می‌دونی از این کار خوشم نمیاد,
‫فقط داشتم می‌گفتم پشتکارش واقعاً حرف نداره,
‫خیلی خوشحالم که دوباره دور هم جمع شدیم,
‫پس از اون حرف‌هاییه که بهتره ‫در جمع خانواده زده بشه، درست می‌گم؟
‫کاملاً درسته, معذرت می‌خوام,
‫تو چی دختر؟ حرفی نداری؟
‫نه آقا,
‫فقط خوشحالم,
‫از مخفی‌کاری خوشم نمیاد,
‫اینجا مخفی‌کاری کردن عاقبت خوشی داره,
‫بنیان خانواده به اعتماد متکیه,
‫در این زمینه که مشکلی نداریم، داریم؟
‫نه آقا,
‫خوبه,
‫بهتره نداشته باشیم,
‫از این به بعد هم,,,
‫اگه می‌شه پدر صدام کن,
‫«بخش سوم: اختلاف نظر»
‫همه‌چی روبه‌راهه؟
‫آره، داره بهم خوش می‌گذره,
‫- واسه خوش‌گذرونی بازی دیگه‌ای ندارین؟ ‫- چرا، ولی,,,
‫پدر می‌گه باید آروم پیش بریم,
‫اون‌وقت چرا چنین حرفی می‌زنه؟
‫به خاطر هوا,
‫بازی کردن هم کمک می‌کنه ‫که بیشتر احساس راحتی کنی,
‫اگه من احساس راحتی کنم,,,
‫مگه چی می‌شه؟
‫منظورت چیه؟
‫یعنی برای چی باید احساس راحتی کنم؟
‫که کنارمون زندگی کنی خنگول,
‫دلم برای خواهر داشتن تنگ شده,
‫پس، امیدوارم کنارم بمونی,
‫دلم نمی‌خواد خودم تنها باشم، ولی,,,
‫پدر می‌گه بخشی از زندگی هر آدمیه,
‫- چی؟ ‫- تنهایی رو می‌گم,
‫تا الان کلی خواهر داشتم،
‫همیشه هم تا وقتی برگردن، ‫زندگیم رو تک و تنها می‌گذرونم,
‫مادر می‌گه تو قراره مدتی اینجا بمونی,
‫امیدوارم زودتر پیشمون موندگار بشی,
‫بعدش چی می‌شه؟
‫بعدش بیشتر خوش می‌گذرونیم,
‫نوبت توئه,
‫نه، اون‌یکی بود!
‫فهمیدم,
‫ببخشید,
‫«اینگونه بود که بشر توجیه علت,,,»
‫«وجود کنونی‌اش را به آیندگان سپرد,»
‫«بدین ترتیب، بشر هیچ‌گاه توجیه نشد,»
‫«آنچه در زمان حال بود فاسد،»
‫«و آنچه در آینده بود، دست‌نیافتنی گردید,»
‫«نسلی پس از دیگری،»
‫«سخت کوشیدند و پوسیدند,»
‫«با این وهم که گناه‌هایشان،»
‫«هیچ‌گاه گریبان‌گیرشان نخواهد شد,»
‫اما چرا؟
‫چرا اجازه دادن چنین اتفاقی بیفته؟
‫بگو دختر,
‫بشر غیر منطقی عمل می‌کنه,
‫برای همین توی منجلاب میفته,
‫بر اساس امیالشون عمل می‌کنن، ‫تا آنچه که لایقش نیستند رو صاحب بشن,
‫بله,
‫«میل به آنچه دارید که ندارید،»
‫«بدین سبب قتل می‌کنید,»
‫«طمع به آنچه دارید که نخواهید داشت،»
‫«بدین سبب جنگ و نزاع می‌کنید,»
‫«ندارید، چرا که طلب نکرده‌اید,»
‫«گر طلب کردید و صاحب نشدید،»
‫«بدان معناست که از روی ‫میل و هوس طالب بوده‌اید,»
‫احسنت,
‫بعضی وقت‌ها هم از روی بدخواهیه,
‫چرا چنین حرفی می‌زنی؟
‫چون هست دیگه,
‫آدم‌ها همدیگه رو با دروغ و فریبکاری،
‫سوء نیت،
‫و نیرنگ,,,
‫مسموم می‌کنن,
‫به نظرت در کیهان نظم و قانونی،
‫مشخص می‌کنه که واقعیت چیه و چی نیست؟
‫ولی مسئله‌ای مثل حقیقت عینی وجود داره,
‫درس امروز تموم شد، برو بازی کن,
‫باید چند کلمه‌ای با خواهرت صحبت کنم,
‫آخه من متوجه درس نشدم,
‫درسی داده نشد, خواهرت شوخی کرد,
‫قصدش مزاح بود,
‫آها,
‫برو دیگه!
‫برای کلاس قصه خبرت می‌کنم,
‫ذهن این پسر رو مسموم نکن,
‫یادت نره درمورد شرایط ‫اینجا بودنت، بهت چی گفتم,
‫فقط خواستم مشارکت کنم,
‫اتفاقاً خواستی باهوش‌بازی در بیاره,
‫توی این خونه صفحه‌ای پاره نمی‌شه,
‫نوشته‌های نادرست، اشتباهات هستن,
‫باید از اشتباهاتمون درس بگیریم،
‫و عین نشان افتخار به پیشانی خودمون بزنیم,
‫که مبادا تکرارشون کنیم,
‫فهمیدی؟
‫پس نبینم توی دفترت برگه‌ای کنده شده,
‫متوجه حرفم شدی؟
‫متوجه شدم,
‫حالا چطور اشتباه امروزت رو ‫برات درس عبرت کنم؟
‫قضیه از چه قراره؟
‫چرا کسی نمی‌تونه از خونه خارج بشه؟
‫هوای بیرون مسمومه,
‫اینجا جات امن‌تره,
‫پس اگه می‌دونی دروغ می‌گه,,,
‫چرا باهاش هم‌دستی می‌کنی؟
‫راستش رو می‌گه,
‫از این بیشتر برای خودت سختش نکن,
‫خانواده‌ای که اون بیرون داری,,,
‫الان کجا هستن؟
‫اصلا خبر داری؟
‫با هم قطع رابطه کردیم,
‫چرا؟
‫اختلاف نظر داشتیم,
‫بعد قطع رابطه‌تون خوشحال شدی؟
‫معلومه که نشدم,
‫تا حالا شده از خودت بپرسی ‫که شاید اون‌ها هم اختلاف نظر دارن؟
‫که شاید به عاقبتی که براشون رقم خورد، ‫ربطی داشته باشه؟
‫عاقبتی که «واقعا» رقم خورده,
‫درست شنیدی,
‫بهت نگفتن چی شده؟
‫من می‌دونم چی شده,
‫پس چرا فکر می‌کنی اون دنیا، ‫بهتر از این خونه است؟
‫اینجا که خوشبختیم,
‫دنیایی که تو همراه خودت آوردی,,,
‫دنیای ما که نیست,
‫فقط می‌خوایم تو هم خوشبخت باشی,
‫مسخره است,
‫شاید باشه,
‫فعلاً چنین نظری داشته باش,
‫ولی اون پسر واقعاً موجود شیرینیه,
‫ما هم فقط می‌خوایم خوشبخت باشه,
‫که هست,
‫چرا می‌خوای از این لذت محرومش کنی؟
‫اون دنیا چی داره که انقدر ارجح می‌دونیش؟
‫همه‌اش,,,
‫مشتی دروغه,
‫نیست,
‫اینجا دروغ نیست,
‫اینجا، همین زندگیه که واقعیه,
‫اینجا کم و کاستی نداریم,
‫نبینم زندگیمون رو خراب کنی,
‫نبینم پسرم رو ناراحت کنی,
‫بدون ما کس و کاری نداره,
‫حالا,,,
‫شامت رو تموم کن،
‫و بیا قصه قبل خواب قشنگتون رو تعریف کنم,
‫«رموس می‌خواست شهر روی تپه آونتین بنا بشه،»
‫«ولی رومولوس، تپه پالاتین رو ترجیح می‌داد,»
‫«وقتی رومولوس دست به ساخت شهر زد،»
‫«خشم رموس برانگیخته شد,»
‫«چون ریموس و رومولوس،»
‫«برای به نتیجه رساندن بحثشان،»
‫«از خدایان مشورت خواستند,»
‫«که قرار بود پاسخ خدایان ‫در فالی تحویلشان داده شود,»
‫«دو برادر، پرندگان را می‌گشتند،»
‫«تا بفهمند کدام یک از آن‌ها، ‫نزد خدایان عزیزتر هستند,»
‫«ابتدا رموس شش پرنده دید،»
‫«و آن را به منزله‌ی ‫حکمت خدایان تعبیر کرد,»
‫«اما رومولوس دوازده پرنده دید،»
‫«و خود را نزد خدایان عزیزتر شمرد,»
‫«بدین ترتیب علی‌رغم اینکه ‫برادرش حکمت خدایان را زودتر دیده بود،»
‫«رمولوس ساخت و ساز شهر را ‫بر روی تپه پالاتین آغاز کرد,»
‫«رموس نیز برای برانگیختن ‫حسادت برادرش،»
‫«که برای ساخت شهرش,,,»
‫«زحمت زیادی کشیده بود، ‫شروع به تمسخر او کرد,»
‫«رومولوس،»
‫«که از تحقیرات برادرش عاصی شده بود،»
‫«تصمیم گرفت او را به قتل برساند,»
‫«بدین ترتیب،»
‫«شهر او بود که تکمیل شد,»
‫سلام,
‫خوابم نبرد,
‫- چیزی شده؟ ‫- نه,
‫بعضی وقت‌ها کلاً خوابم نمی‌بره,
‫وقت‌هایی که خوابم نمی‌بره، ‫خواهرم معمولاً برام قصه می‌گه,
‫ببخشید,
‫گمون نکنم قصه‌ای بلد باشم,
‫چه قصه‌ای,,,
‫چه قصه‌ای دوست داری بشنوی؟
‫دلم قصه‌ای می‌خواد که کمکم کنه ‫تا داستان خودم رو تموم کنم,
‫منظورت چیه؟
‫می‌خوام مثل پدر قصه‌ای بگم,
‫داستان‌هاش خیلی خوبن,
‫همه‌شون غیر قابل پیش‌بینی هستن,
‫چرا من چنین قصه‌هایی به ذهنم نمی‌رسه؟
‫خب,,,
‫اون هم تا حد زیادی,,,
‫کمک می‌گیره,
‫منظورم اینه,,,
‫الهام می‌گیره,
‫از جهان بیرون,
‫یعنی اطلاعات زیادی درمورد دنیا داره؟
‫کم و بیش,
‫ولی اگه اندازه کافی بلد نباشم چی؟
‫شک ندارم خیلی هم بلدی,
‫مثلاً,,,
‫- درمورد هوای بیرون بلدی, ‫- متوجه نشدم,
‫خب، آدم‌ها رو بیمار می‌کنه,
‫- درسته؟ ‫- آره,
‫این رو از کجا یاد گرفتی؟
‫بلد بودم دیگه,
‫خب,
‫اگه قرار بود برای کسی توضیحش بدی،
‫یا درموردش قصه‌ای بگی،
‫چطور بیانش می‌کردی؟
‫خیلی سخت شد,
‫نمی‌خواستم بیدارت کنم, معذرت می‌خوام,
‫فردا کمکت می‌کنم قصه‌ای پیدا کنی، خب؟
‫باشه,
‫- شب بخیر, ‫- شب بخیر,
‫با‌ما‌بین‌،‌ مر‌جع‌ د‌ا‌نلو‌د فـیـلم‌ و سر‌یـال‌
‫«بخش چهارم: قصه‌ای درمورد افراد بیمار»
‫پدر و مادر همیشه برای تولدم ‫بهترین قصه‌هایی که بلدن رو می‌گن،
‫برای همین خیلی دلم می‌خواد ‫از قصه‌ی من هم خوششون بیاد,
‫خیلی خوشم میاد که بعضی وقت‌ها ‫پدر موقع قصه گفتن بلند می‌شه،
‫به اطراف حرکت می‌کنه،
‫با صدای بلند داستان رو تعریف می‌کنه و,,,
‫صدای شخصیت‌ها رو در میاره,
‫مثلاً این‌جوری,
‫مثل نمایشه,
‫ما هم می‌تونیم نمایش بازی کنیم,
‫ولی واسه وقت قصه گفتنه، ‫نه وقت بازی کردن,
‫نمایش,,,
‫مثل کاریه که پدر می‌کنه,
‫ولی مال ما بهتر می‌شه,
‫باحال‌تر هم می‌شه,
‫می‌تونیم متن داستان رو ‫با صدای بلند تعریف کنیم,
‫می‌تونیم لباس شخصیت‌ها رو بپوشیم,
‫حتی می‌تونیم لباسشون رو بپوشیم,
‫فهمیدی؟
‫یعنی تظاهر کنیم,
‫تظاهر کنیم که قصه‌ایم؟
‫که شخصیتیم,
‫آدم‌های توی قصه‌ایم,
‫انگار خیلی خطرناکه,
‫نکنه دیگه از نقشمون خارج نشیم؟
‫این‌جوری نمی‌شه,
‫قول می‌دم,
‫خیلی‌خب,
‫ولی اول باید از پدر اجازه بگیریم,
‫خیلی خواسته‌ی غیرمعمولیه,
‫به نظر میاد خطرناک باشه,
‫حواسمون کاملاً جمعه,
‫خواسته‌تون اینه؟
‫خواهر می‌گه خیلی خوش می‌گذره,
‫خطر کردن خوش گذرونی نیست,
‫تو رو خدا,
‫خواهر هم که گفت، ‫کاملاً حواسمون جمعه,
‫روش فکر می‌کنم,
‫دختر,
‫به تو سپردمش‌ها,
‫بعد تو می‌گی,,, ببین,
‫«یکیمون قراره خانم,,,»
‫بعد رو به حضار می‌کنی,
‫«,,,کنتاکی»,
‫بعد لبخند می‌زنی,
‫بعدش هم من می‌گم:
‫«من با این دختره از روستا آشنا شدم,»
‫برام سوال پیش اومد,
‫بله؟
‫کنتاکی چیه؟
‫جایی نیست که مناسب تو باشه,
‫جزو دنیای بیرونه؟
‫آره,
‫اونجا هم آدم بیمار داره؟
‫اکثراً بیمارن،
‫ولی این داستان درمورد اون آدم‌ها نیست,
‫نگران نباش,
‫فکر نکنم به‌درد نمایش بخورم,
‫چرا نخوری؟
‫حتی چیزی به ذهنم نمی‌رسه ‫که کمکی بکنه، ولی,,,
‫- تمام کارهاش رو تو داری می‌کنی, ‫- نه,
‫همه‌اش رو که نمی‌کنم,
‫می‌خوای راز کوچولوم رو بهت بگم؟
‫حتی به پدر و مادر هم نباید بگی‌ها,
‫بعضی وقت‌ها,,,
‫داستان‌ها از قبل وجود دارن، ولی,,,
‫به اندازه کافی خوب نیستن,
‫پس آدم با تغییر صفات منفیشون،
‫ازشون داستان بهتری می‌سازه,
‫یکی دیگه به این داستان فکر کرده بود,
‫ولی,,,
‫خطرناک بود,
‫به آدم‌ها آسیب می‌زد,
‫برای همین,,,
‫من دارم بهترش می‌کنم,
‫تو هم داری کمکم می‌کنی,
‫چون خواهر و برادر باید به هم کمک کنن,
‫خیلی هم بهمون خوش می‌گذره,
‫دقیقاً همون‌جوری که پدر تعریفش می‌کنه,
‫کل قصه‌هاش هم خیالی نیستن، متوجهی؟
‫فقط بعضی از داستان‌های واقعی رو ‫کمی تغییر می‌ده,
‫متوجه شدی؟
‫شک نکن خوب می‌شه,
‫قول دادم,
‫ظاهراً امروز بهتون خوش گذشته,
‫قراره قصه باحالی درمورد سربازی بنویسیم،
‫- با دختری که,,, ‫- نه,
‫نگو,
‫ببخشید,
‫صرفاً می‌خوام,,,
‫غافلگیر بشین,
‫می‌خوام وقتی شنیدین، ‫خودتون غافلگیر بشین,
‫این‌جوری مزه‌اش هم نمی‌پره,
‫پس,,,
‫تا روز تولدت به کسی نگو,
‫یادم رفت, ببخشید,
‫اشکال نداره,
‫گفتی درمورد سربازیه؟
‫مگه تو چی از سربازها بلدی؟
‫داستان واقعیه که کمی عوضش کردیم,
‫که بهتر و باحال‌تر بشه,
‫ربطی به داستان‌های جنگی نداره,
‫داستان,,, بی‌خطریه,
‫پس داستان بی‌خطریه,
‫مثلاً خودتون که,,,
‫داستان‌ها رو عوض می‌کنین تا بهتر بشن,
‫چی شنیدم؟
‫ترفند قدیمی قصه‌گوییه دیگه، نه؟
‫احیاناً حرفی داری که لازمه توی جمع بزنی؟
‫نکنه درمورد داستان‌های من ‫چیزی رو بلدی,,,
‫که خودم بلد نیستم؟
‫نه، آ,,,
‫یعنی پدر,
‫صرفاً می‌خوایم نمایش قشنگی ارائه بدیم,
‫پسر واقعیت نیست، نه؟
‫عکس زیر تختش رو پیدا کردم,
‫اوایل که اومده بودم اینجا، ‫پدر یه عکس مثل همون ازم گرفت,
‫پسر خودت نیست,
‫چند وقته که اینجا نگهت داشته؟
‫به خیالت داری چیکار می‌کنی؟
‫فکر می‌کنی تهش قراره به چی برسی؟
‫من به چشم خودم دیدم که ‫چندین خواهر اومدن و رفتن,
‫پس اگه کلی مثل تو بوده، ‫چرا فکر می‌کنی,,,
‫کسی قبل از من مادر نبوده؟
‫به خیالت ته همه‌چی رو در آوردی؟
‫مثلاً به تمام مسائل آگاه شدی؟
‫لابد بقیه هم احمق بودن که نفهمیدن؟
‫خیال کردی چه اتفاقی افتاد ‫که یهو سراغ خودت اومدن؟
‫حق نداره چنین کاری بکنه,
‫شاید من موفق شدم انقدر دوام بیارم،
‫چون مسئله‌ای رو فهمیدم که بقیه متوجه نشدن,
‫دیگه زیاد نمونده,
‫یک سال و نیم دیگه بگذره، ‫بعدش تموم می‌شه,
‫تو واقعا,,,
‫حتی ذره‌ای,,,
‫به این وعده‌اش شک نداری؟
‫مگه فرقی هم می‌کنه؟
‫حتی اگه دروغ هم گفته باشه،
‫من همچنان زنده می‌مونم,
‫امیدوارم تو هم تصمیم درست رو بگیری,
‫صبح شده,
‫انقدر سریع تموم شد؟
‫هنوز که تموم نشده, ‫من داشتم می‌رفتم دستشویی,
‫پس برو, کارت که تموم شد زود برگرد,
‫کار تو تموم شد,
‫این واسه چیه؟
‫خودت که می‌دونی واسه امنیت خودتونه,
‫چند ساعت دیگه برمی‌گردم,
‫بعد دوباره پاهاتون رو باز می‌کنم,
‫- دوست داری با هم نقاشی بکشیم؟ ‫- نه,
‫حالم خوبه,
‫واسه چی ازت خون گرفت؟
‫واسه آزمایش هواست,
‫لابد یعنی تولدم نزدیکه,
‫هر سال چنین کاری می‌کنه؟
‫بعضی سال‌ها می‌کنه,
‫می‌گه بازه زمانی داره,
‫ولی من نمی‌دونم «بازه زمانی» چیه,
‫خون من رو هم قراره بگیره؟
‫معلومه که نه,
‫تا حالا بیرون از خونه رفتی؟
‫فقط در جهت جلوگیری از شیوع بیماری,
‫ولی خوشم نمیاد بیرون برم,
‫- لطفاً مجبورم نکن دوباره بیرون برم, ‫- باشه,
‫نمی‌کنم,
‫قول دادم,
‫لطفاً بیشتر بکش,
‫این غذات از همه غذاهات بهتر شده,
‫- خواهر کمکم کرد, ‫- جدی؟
‫خوشحالم که همکاری می‌کنی,
‫- تو چیکار کردی وروجک؟ ‫- امروز نقاشی جدید کشیدم,
‫جداً؟ بعد شام نشونم بده ببینم,
‫اوضاع هوا چطوره؟
‫داشتین آزمایش می‌کردین، درسته؟
‫درسته,
‫مایه خوشحالیه که اعلام کنم، ‫چه باورتون بشه چه نشه،
‫داره بهتر می‌شه,
‫مطابق پیش‌بینی خودم,
‫تقریباً تا تولد سال بعدت برسه،
‫می‌تونی بیرون بری و طبق خواسته‌ات ‫به افراد پاک کمک کنی,
‫البته اگه آدم پاکی پیدا کردی,
‫یعنی چی؟
‫«فراموش مکن دست یاری به دیگری دراز کنی،»
‫«چرا که از خود گذشتگی، ‫پاک‌کننده‌ی روح آدمیست,»
‫همین که آقا گفت,
‫خون رو واسه چی بردین؟
‫اون اصطلاح قدیمی چی بود؟
‫«زبان سرخ، سر سبز بر باد می‌دهد»؟
‫ببخشید,
‫فقط می‌خواستم بپرسم ‫کمکی از دستم ساخته است یا نه,
‫دارم باهاتون شوخی می‌کنم,
‫هر چی نباشه امروز,,,
‫دلیل خوبی برای شادی و خنده داریم,
‫گفته بودم که برادرت خاصه,
‫هیچ‌کس مثل برادرت نیست,
‫خونی که توی رگ‌هاش جریان داره،
‫یه روز همه ما رو نجات می‌ده,
‫برای همین دنیا می‌خواد فاسدش کنه,
‫ولی به زودی,,,
‫حاضر می‌شه,
‫تو همچنان خواهر خوبی براش باش,
‫این‌جوری بیشتر از هر کاری کمک کردی,
‫بهت قول می‌دم,
‫خب، وقت خاموشیه,
‫- این‌ها چیه؟ ‫- داریم داستانمون رو تموم می‌کنیم,
‫داستان مرموز بزرگتون,
‫خب، وقت خوابه,
‫آخه داره تموم می‌شه,
‫واقعاً جالبه, خیلی هم پرزحمته,
‫به نظرم خوشتون میاد,
‫چند دقیقه‌ای تمومش کنین,
‫پدر,
‫احیاناً شما چیزی دارین که,,,
‫نسخه نهایی رو باهاش بنویسیم؟
‫یعنی,,, دستگاه،
‫یا ماشینی دارین؟
‫که حالت رسمی‌تر بگیره و,,,
‫با دستخط نباشه؟
‫قول می‌دم برای کار دیگه استفاده نکنیم,
‫فقط واسه نوشتن,
‫البته اگه,,, چنین دستگاهی داشته باشین,
‫دیدی چی شد؟
‫گمونم راه چاره این مشکلتون,,,
‫دستم باشه,
‫شاید صبح رفتم درش آوردم,
‫الان هم استراحت کنین,
‫شب بخیر پدر,
‫شب بخیر پسر,
‫همچنین دختر,
‫شب بخیر پدر,
‫داره سعی می‌کنه قانون‌شکنی کنه,
‫می‌دونستم دوباره این‌جوری می‌شه,
‫سنش خیلی زیاده,
‫روی پسر تأثیر بدی می‌ذاره,
‫اون که کنارش خوشحاله,
‫خواهر خوبی هم براش هست,
‫تو هم طرف اونی؟
‫معلومه که نه,
‫فقط دلم خانواده شاد می‌خواد,
‫من دلم خانواده بی‌خطر می‌خواد,
‫پس بذار کنارش بمونه,
‫اگه دختره راضی باشه، پیشمون می‌مونه,
‫اگه پسر هم راضی باشه،
‫یعنی براش خوب پدری کردی,
‫قدر زحماتت رو می‌دونم، خبر داری؟
‫زحماتی که این مدت کشیدی,
‫اگه این‌جوری ادامه پیدا کنه,,,
‫به زودی دوران محکومیتت تموم می‌شه,
‫«بخش پنجم: وقتی که زمانش برسد»
‫چطوری کار می‌کنه؟
‫عه,
‫با این سریع‌تر می‌شه,
‫الان هم فقط کافیه که,,,
‫نسخه نهایی رو تایپ کنیم,
‫که تا قبل تولدت، ‫فرصت تمرین داشته باشیم,
‫می‌خوای ببینیم دست کی سریع‌تره؟
‫باشه, پایه‌ام,
‫چطوری بفهمیم؟
‫فکری به سرم زد,
‫[کمک من رو دزدیدن کاترین هیون]
‫[نقاشی رو دنبال کنین!]
‫چیکار می‌کنی؟
‫خوابم نمی‌برد,
‫می‌خواستم دوباره نقاشیت رو ببینم,
‫واقعاً قشنگ شده,
‫فقط می‌خوام پدر رو سربلند کنم,
‫قول می‌دم کارم خوب باشه ‫و طبق برنامه عمل کنم,
‫طبق کدوم برنامه عمل کنی؟
‫می‌شه چیزی نشونت بدم؟
‫ولی قول بده به پدر نگی,
‫خبر نداره که می‌دونم,
‫نمی‌گم,
‫می‌گه یه روز که وقتش رسید,,,
‫خون من دنیا رو نجات می‌ده,
‫فکر کنم منظورش همین بود,
‫از کجا می‌شه فهمید ‫که وقتش رسیده یا نه؟
‫هنوز بهم نگفته,
‫واقعیت اینه که,,,
‫بشر چانه می‌زنه,
‫خودش رو می‌فروشه,
‫خودش رو فاسد می‌کنه,
‫اون هم برای جهانی فانی،
‫که هیچ‌وقت مطابق رویاهای بشر نیست,
‫برای همین همدیگه رو مسموم کردن,
‫هوا رو مسموم کردن,
‫برای همین همه بیمار شدن,
‫دنبال راه‌حلی پایدار ‫برای پایان زندگی بودن،
‫ولی در نهایت منجر به پایان زودرس شد,
‫برای همین هر روز تلاش می‌کنیم،
‫تا از محدودیت‌های زندگی فراتر بریم,
‫تو خود نامتناهی هستی پسرم,
‫یه روز,,,
‫قراره به دنیا هم نشون بدی,
‫دختر,
‫حالا می‌خواین داستان تولدتون رو بگین؟
‫«بخش ششم: در همان حین، در کنتاکی,,,»
‫♪ کنتاکی تحت فشاره ♪
‫[به کنتاکی خوش آمدید]
‫چیزی نیست,
‫چیزی نیست، چیزی نیست, ‫من کنارتم,
‫چیزی نیست,
‫- نه، نه، نه، نه, بیمار نیست, ‫- نه!
‫بیمار نیست, نه!
‫نه، تو رو خدا خواهرم رو اذیت نکن,
‫نه, نه, نه,
‫دلم خواهر جدید نمی‌خواد,
‫تو رو خدا!
‫اسم من سیلویه, زود فرار کن,
‫مادر!
‫پدر!
‫پسرم,
‫حالت خوبه؟
‫خوبی؟
‫دیدی؟ در بسته است, جات امنه,
‫معذرت می‌خوام,
‫جات امنه, حاضر شو بریم,
‫می‌تونیم نجاتش بدیم, ‫ولی باید زود راه بیفتیم,
‫گوش کن چی می‌گم!
‫ببخشید, معذرت می‌خوام,
‫چیزی نیست، ببین,
‫بابت اون کارم معذرت می‌خوام,
‫اشتباه کردم, عصبانی بودم,
‫معذرت می‌خوام,
‫ولی متوجه مشکل اصلی نیستی,
‫واقعاً نیستی,
‫خب؟
‫باید از اینجا بریم, همگی با هم,
‫اینجا دیگه امن نیست,
‫تو بردی,
‫من به سزای اعمالم می‌رسم,
‫ولی لطفاً,,, به خاطر پسره,
‫کمکم کن,
‫صرفاً چون تو اون بیرون نفس می‌کشی، ‫دلیل نمی‌شه اون هم بتونه,
‫نمی‌خواستم,,,
‫نمی‌خواستم بزنمش، خه,,,
‫بیرون رفته بود, ‫طبق قانون خودش عمل کردم,
‫بیمار شده بود, ‫نفسم در نمی‌اومد,,,
‫نفسم در نمی‌اومد,
‫نمی‌خواستم بزنمش, ببخشید، نمی,,,
شما به mrgilas.com نگاه میکنید
‫«بخش هفتم: اکنون چه می‌شود؟»
‫چیزی نیست,
‫قول می‌دم,
‫بهم اعتماد داری دیگه، نه؟
‫می‌دونی که هیچ‌وقت اذیتت نمی‌کنم,
‫نه؟
‫دیدی؟
‫امنه,
‫هر موقع که آماده بودی,,,
‫تو هم می‌تونی برداری,
‫ولی هر موقع راحت بودی بردار,
‫خب؟
‫همه‌چی درست می‌شه,
‫بهت قول می‌دم,
‫می‌رم کمک خبر کنم,
‫الان برمی‌گردم,
شما به mrgilas.com نگاه میکنید