‫به نیواورلینز خوش آمدید فانی‌های جاهل,
‫شهری مملو از فراطبیعی‌ها,
‫شهری که تشیع‌جنازه‌های غم‌انگیز ‫به جشن و سرور ختم می‌شود,
‫مکانی که مرگ پایان ماجرا نیست,,,
‫بلکه شروعی بدیع است,
‫چنانچه حتی غم و اندوه هم ‫می‌تواند دروازه‌ای رو به نشاط باشد,,,
‫البته اگر مایل به قدم برداشتن ‫در چنین مسیری باشید,
‫ساعت ۱۱:۵۸ـه! بیاید آماده بشیم,
‫- به به, ‫- هی ببخشید بارتندر عزیز,
‫ببخشید, ببخشید, عذر می‌خوام آقای بارتندر, ‫می‌شه یه نوشیدنی واسم بریزی؟ باشه,
‫بفرما,
‫نوشیدنیِ من مالِ شما,
‫اینطوری پس خودتون چی؟
‫مشکلی نیست، ‫نمی‌خوام زیاد بخورم,
‫شاید بتونیم ‫باهم بخوریـمش,
‫آره,
‫با کسی اومدی؟
‫بله,
‫با همکارهام به اینجا اومدم,,,
‫که الان پشتـم هستن ‫و مطمئنـم خیلی هم داغون به نظر میان,
‫شغلتون چیه؟
‫متخصص اخترفیزیک‌ام,
‫یعنی می‌شه,,,
‫دانشمندِ موشک‌ساز دیگه؟
‫- نورشناسیـه بیشتر, لنز می‌سازم, ‫- نورشناسی,
‫مثلاً در حال حاضر دارم ‫روی یه فرمولی کار می‌کنم تا با ترکیبِ
‫دستورالعمل‌هایی که موجوده ‫به همراهِ مواردی که از,,,
‫مکانیک کوانتومی یاد می‌گیریم، ‫«ماده تاریک» رو ترسیم کنیم,,, ‫[اشاره به بخش گمشده و نامرئی از جرم کیهان]
‫و واقعاً هم خیلی پیچیده‌ست اما,,,
‫بله، انگار که سعی دارید ‫چیزمیزهای نامرئی‌ رو ببینید,
‫دقیقاً شغلم همینـه,
‫ولی تو خیلی بهتر توصیفـش کردی,
‫آخه خودمم یه جورایی,,,
‫شغلـم تو همین مایه‌هاست,
‫من کارم گردشگریِ ارواحـه,
‫پس اصلاً کارت به شغل من ربطی نداره,
‫ابداً، ولی یه جورایی شبیه بهشـه,
‫به مردم کمک می‌کنم ‫بهتر نگاه کنن تا همه‌چیز رو ببینن,
‫مثل ارواحی که توی هوا معلق‌ان,
‫- توهمات,,, ‫- ده!
‫- ,,,ارواحی که از دیوارها عبور می‌کنن,,, ‫- نه! هشت!
‫- ,,,و ملت رو تسخیر می‌کنن, ‫- داری مسخره‌ام می‌کنی,,,
‫هفت!
‫- ,,,ولی یک بار بیا باهم بریم گردشگری, ‫- شش! پنج!
‫- باشه, ‫- چهار!
‫آره,
‫سه! دو! یک!
‫سال نو مبارک!
‫من بن هستم,
‫منم آلیسام,
‫بن؟
‫بن!
‫بن؟
‫گوش کن، اصلاً دلـم نمی‌خواد ‫روز بدت رو بدتر کنم,,,
‫اما این کارت پایان خوشی نداره,
‫چی باعث شده که ‫فکر کنی روز بدی رو دارم پشت‌سر می‌ذارم؟
‫چی شده که باعث شده ‫من فکر کنم داری روز بدی رو پشت‌سر می‌ذاری؟
‫بخاطر اینکه یه حموم نمی‌ری,
‫بیا,
‫چند نفرن؟
‫- هفت تا, ‫- خیله‌خب، هفت نفرن,
‫چرا هنوزم گردشگرهاش ‫رو دنبال خودت می‌کشونی؟
‫ببین، می‌تونم از ‫درِ پشتی فراریت بدم‌ها,
‫نه، دنبالـم میان,
‫همیشه همین کار رو می‌کنن,
‫آره,
‫شما همون راهنمای تور، بنی؟
‫- بله همینطوره, ‫- من اهل شهر سیراکیوسـم,
‫عالیه, فهرست اسامیـتون رو می‌خونم ‫ببینیم کی هست کی نیست,
‫و فقط کافیه بگید «هستم»، همین,,,
‫و دیگه توضیح اضافه هم ندید، خب؟
‫- خب اولین نفر آقای «جان پلوسو»؟ ‫- حاضر,
‫۵۰ سال تموم حسابدار بودم,
‫به شخمم,
‫ظاهراً نفر بعدی کارولـه,,,
‫اینجام!
‫من کارولـم, شمام کارولی؟
‫آره، وای خیلی خنده‌داره!
‫اسم کارول خیلی زیاده‌ها,
‫مگه این ساختمون تسخیرشده نبود؟
‫تورمون تاریخیـه و پیاده‌روی داره, ‫هی، هی، هی,
‫همه‌چیز رو بهتون نشون می‌دم ‫و درموردشون توضیح می‌دم,
‫خبری از داستان‌های ارواح نیست,
‫خب,,,
‫شنیدم اون کلیسای بزرگی که اونجاست,,, ‫روح داره,
‫ارواح حقیقت ندارن,
‫من به ارواح اعتقاد دارم,
‫خاله‌ام باربارا خیلی پرنده‌ها رو دوست داشت ‫و عاشق مرغ مگس‌خوار بود,
‫به نظرتون روز تشیع‌جنازه‌اش، ‫چی دیدیم؟
‫یه مرغ مگس‌خوار!
‫خیله‌خب، کارول‌ها,,,
‫بذارید رک و پوست‌کنده ‫حرفـم رو بهتون بزنم,
‫من توی همۀ خونه‌های تسخیرشدۀ,,,
‫اکثر شهرهای تسخیرشدۀ دنیا بودم,
‫حتی ۷۲ ساعت هم ‫توی اون خونده وقت‌ گذروندم,
‫می‌خواید بدونید ‫چی دستگیرم شد؟
‫هیچی, هیچیِ هیچی,
‫ارواح وجود ندارن, زندگی آشغالـه, ‫همۀ ما آشغالیـم!
‫شرمنده,,,
‫ببخشید,
‫بسیارخب، بریم,
شما به mrgilas.com نگاه میکنید
‫به خونه خوش اومدی,
‫هی,
‫کارگرهان,
‫بله، ما رسیدیم, ‫شما چقدر با ما فاصله دارید؟
‫چطوری چهار ساعت دیگه می‌رسید؟ ‫با همدیگه حرکت کرده بودیم‌ها,
‫آره, ‫نه، ناهار خوردنـتون رو می‌فهمم,,,
‫ولی به نظرم دیگه شامم خوردید ‫و یه فیلمم تماشا کردید,
‫هروقت رسیدید می‌بینمتون,
‫از دست این کارگرها,
‫تراویس؟
‫اینجام مامان,
‫فقط دارم به خونه یه نگاهی می‌اندازم,
‫وقتـشه, وقتـشه, ‫یکی اومده,
‫همه برید سرجاهاتون, ‫سرجاهاتون,
‫می‌تونه ما رو ببینه,
‫اینجا رو تعمیرش که بکنیم ‫فوق‌العاده می‌شه,
‫به به,
‫می‌خوای اتاقت رو انتخاب کنی؟
‫احتمالاً طبقۀ بالا باشه,
‫- خوشت اومده؟ ‫- نه,
‫امروز نه,
‫به خونه خوش اومدید!
‫نه، نه، نه!
‫عزیزدلـم چی شده؟
‫اینجا تسخیرشده‌ست!
‫خیله‌خب، یه لحظه وایسا,
‫می‌دونم اینجا به اندازه‌ای ‫که می‌خواستم گرم و نرم نیست,
‫ولی فکر کنم روز که بشه، ‫احساس بهتری پیدا کنی,
‫هی، وایسا برم یه شمع با رایحۀ وانیل روشن کنم، ‫مطمئن نظرت عوض می‌شه,
‫مطمئنی عوض می‌شه؟
‫عزیزدلـم لطفا یه فرصت به این خونه بده,
‫دیگه خونۀ ماست,
‫نه, جمع کن بریم,
‫نه، نه,
‫بجنب، سوار ماشین شو, ‫سوار ماشین شو,
‫- کمربندت, اول ایمنی, ‫- چرا نمی,,,
‫- آروم، آروم، از پسش برمیای, تو می‌تونی, ‫- باشه,
‫- مامانی پیشتـه, ‫- باشه,
‫نگران نباش, درسته که عتیقه دوست دارم ‫ولی نه دیگه به این اندازه!
‫برمی‌گردید,
‫[عمارتِ تسخیرشده]
‫خب، خیله‌خب, پیشتـم آلیسا,
‫ببخشید، سلام، شما آقایی ‫که اینجا زندگی می‌کنه رو می‌شناسید؟
‫آره ولی آدم خونگرمی نیست,
‫آهای؟
‫- خب پس نابغه‌ها وضع زندگیـشون اینطوریه, ‫- داری چه غلطی می‌کنی؟
‫آروم، آروم باش، ‫من دزد نیستم!
‫نه، ببین,,, گنجی که ‫من دنبالـشم، توی بهشتـه,
‫کدوم آدم خلی همینطوری ‫واردِ خونۀ یه آدم دیگه می‌شه؟
‫شرمنده، ولی شانس فقط یک‌بار ‫درِ خونۀ آدم رو می‌زنه,
‫- درست مثل الان, ‫- چی؟
‫چرا داری,,, ‫چرا گربه بغلتـه؟
‫- مال شما نیست؟ ‫- نه,
‫فکر کردم مال شماست, ‫خیلی سعی داشت وارد بشه,
‫برو دوست پشمالوی من, برو,
‫گمونم این کوچولو می‌تونست ‫تموم انرژی‌های مثبتی که,,,
‫از این خونۀ دلپذیر,,,
‫خارج می‌شه رو حس کنه,
‫بهتر نیست یکی از ‫پنجره‌ها رو وا کنیم؟
‫راستی، من پدر کنت هستم,
‫سلام کنت,
‫- اجازه هست بشینم؟ ‫- نخیرم، نمی‌خواد,
‫باشه، باشه,
‫فقط یه سوال می‌پرسم و می‌رم پی کارم,
‫می‌خوای قهرمان بشی؟
‫نخیر,
‫- آمادگی داری مغزت بپوکه؟ ‫- به سلامت,
‫دو کلمه بگم می‌رم,
‫عکاسی با دوربین طیف,
‫آها,
‫توجه‌ات رو جلب کرد؟
‫چون خودم بدجور تو نَخِشـم,
‫یعنی واقعاً دوربینی ساختی ‫که انقدر قدرتمنده که,,,
‫می‌تونه از «ذرات شبح‌گونه» عکسبرداری بکنه؟
‫نخیر، من چنین ادعایی نکردم, ‫خبرگزاری‌ها اینطوری گفتن,
‫در هر صورت، در سطح حرفه‌ای، ‫مورد تمسخر قرار گرفتـم,
‫هی دکتر فرانکشتاین,
‫مردی سرشار از علم و دانش بود، ‫که ملت بهش هجوم بردن,
‫علت چی بود؟
‫بخاطر اینکه سعی داشت ‫چیزی رو خلق بکنه,
‫ایشون هیولا خلق کرد خب؟
‫که اگه اشتباه نکنم، چند نفری ‫رو هم کشته به گمونم, درست می‌گم؟
‫هی هیولای هر آدم، واسه ‫یه آدم دیگه فقط حکم لباس هالووین رو داره,
‫- وای، پشم‌هام, خیله‌خب بریم, ‫- باشه، به حرف‌هام گوش کن,
‫یه خانم خیلی خوبی بهم زنگ زد,
‫یه بچۀ کوچولوی دوست‌داشتنی هم داره,,,
‫و از نظرشون خونه‌ـشون تسخیرشده‌ست,
‫ازم خواست مراسم جن‌گیری برگزار کنم,,,
‫ولی از نظر من، به یه,,,
‫متخصص موجودات فراطبیعی نیاز دارن,
‫- من راهنمای تورم, ‫- تو بن متایسی,
‫توی یه مرکز فضایی کار کردی ‫و تلسکوپ می‌ساختی,
‫قبلشم که متخصص اخترفیزیک توی سرن بودی, ‫[سازمان اروپایی برای تحقیقات هسته‌ای]
‫حالا شدی راهنمای تور؟
‫انگار که مایکل جردن بیسبال بازی کنه, ‫[بازیکن بسکتبال]
‫بیا برگرد به جایی که بهش متعلقی,
‫توی مسیر درست قدم بردار,
‫احتمالاً این زن مخش تاب برداشته,
‫چیزی به اسم ارواح وجود ندارن,
‫خب پس ضررش کجاست,,,
‫که یک ساعت تا شمال برونی، ‫با دوربین ارواحت چهارتا عکسم بگیری,,,
‫و خیالـشون رو راحت بکنی,
‫امکان نداره یک ساعت ‫رانندگی بکنم تا,,,
‫پول می‌ده‌ها,
‫دو هزار دلار,
‫آدرسش کجاست؟
‫پول حلالِ مشکلاتـه,
‫هی واسه منـم همینه‌ها, ولی ساکت!
‫هیچی نگو,
‫این یارو که تو آسمون‌هاست ‫همیشه حواسش هست,,,
‫و واقعا افسارم دستـشه,
‫- آره، زیادی هم دستـش نیست, ‫- هی گوش بده,
‫شغل من ایمان داشتنـه,,,
‫و بهت ایمان دارم,
‫می‌دونی چقدر تفاوت‌هامون زیاده، ‫ولی کنار هم ترکیبِـمون خداست؟
‫قبول دارم,
‫خب این مثل یه پُلیـه ‫بین کار من و کار تو,
‫درسته؟ خب نگاه کن حالا,
‫داری چیکار,,,
‫یه لنزـه,
‫- عه لنزه! ‫- مراقب باش,
‫لنز کوانتومی,,,
‫که اگه همه‌چیز طبق انتظاراتـم پیش بره,,,
‫زندگیـمون از این رو به اون رو می‌شه,
‫خیله‌خب، بذار ببینمش,
‫چی شد؟
‫بعله، شارژش تموم شده,
‫- بن؟ ‫- گبی؟
‫- اومدید! ‫- از آشنایی باهاتون خوشحالم, ببخشید دیر کردم,
‫نزدیک خونه مِه گرفته بود ‫و عجیب و غریب شده بود ولی,,,
‫- آره، موضوع,,, ‫- مشکلی نیست,
‫وایسا!
‫قبل از اینکه وارد این خونه بشی ‫باید بهت هشدار بدم,
‫اوضاع خیطه، خیلی خیطه,
‫درسته که خیلی بهت نیاز دارم,,,
‫ولی می‌تونی بری و پشت‌سرتم نگاه نکنی,
‫- نه، نه، نه, ‫- آره، بهتره بری,
‫- اگه بخوای بری، مشکلی نداره, ‫- مشکلی ندارم گبی,
‫من از چهار تا روح که نمی‌ترسم,
‫الان اینجوری می‌گی,
‫ولی واقعاً,,,
‫این ماجرا ممکنه ‫کلِ مسیر زندگیت رو تغییر بده,
‫به محض اینکه وارد بشی، تمومه,
‫هیچ راه برگشتی وجود نداره,
‫گمونم حاضرم خطرش رو به جون بخرم,
‫راستی، مبلغی که,,,
‫عالی شد,
‫بسیارخب,
‫لعنتی!
‫- بله, ‫- نیازی نبود انقدر بپردازی,
‫- حتی مطمئن نیستم قبول کنم یا نه, ‫- نه، خواهش می‌کنم قبول کنید,
‫باشه، قبول می‌کنم,
‫خب نظرت چیه یکم بیشتر ‫درمورد این خونه واسم بگی؟
‫احتمالاً بهتره که نشونت بدم,
‫- آره، آره، بریم ببینم, ‫- باشه,
‫باشه,
‫اون‌ها کی هستن؟
‫مشخص نیست, ‫از بومی‌ها پرسیدم,
‫تئوری‌های جالبِ زیادی ‫درمورد این خونه موجوده,
‫خب، ایشون پسرمه,
‫که اینجا می‌خوابه, ‫به دلایلی، اینجا امن‌تر از جاهای دیگه‌ست,
‫و شما دو نفر تنهاییـد؟
‫آره خب، پدرش,,,
‫سلام عزیزدلم!
‫سلام رفیق,
‫می‌خوای بیای بیرون و ‫با آقای متایس آشنا بشی؟
‫این چیه اینجا؟
‫خطِ دفاعی,
‫توی خطِ دفاعیـت،
‫اکشن گای هم داری؟
‫اکشن گای کیه دیگه؟
‫اکشن گای رو می‌شناسی دیگه، نه؟
‫همونی که کفش داره؟
‫یادت میاد؟
‫- سلاحـشه؟ ‫- آره,
‫از اون کفش به عنوان سلاح استفاده می‌کنه,
‫و یه تکیه کلامی داشت ‫که همیشه می‌گفت,,,
‫«تکرار کن! تکرار کن پسر!»
‫یادت نمیاد؟
‫مثل این می‌مونه که ابولیتا دمپایی دستش بگیره!
‫شایدم فقط من توی ارزون‌فروشی‌ام داشتمش,
‫ولی شما چی؟
‫من توی نیویورک دکتر بودم,,,
‫و مادرم اهل اینجاست,
‫و فقط قصدمون این بود ‫که زندگیـمون رو از نو شروع کنیم,
‫همیشه می‌خواستم برگردم,,,
‫و یه اقامتگاه به پا کنم,
‫عجب واکنش غیرارادی و عجیبی,
‫از اقامتگاه خوشت نمیاد؟
‫مشکلی ندارم باهاش، فقط,,,
‫راستش به چشم من یه مُشت ‫غریبه دور همدیگه جمع می‌شن,,,
‫و با هم صحبت می‌کنن و گپ می‌زنن,
‫احوالپرسی و این چرت‌وپرت‌ها، ‫می‌دونی,,,
‫و راستش اگه بخوام حقیقت رو بگم، ‫بدترین کابوس زندگیـمه,
‫خب کمک بزرگی بود, ممنون,
‫خب همونطور که ‫می‌دونید خونوادۀ کوچکی داریم,
‫اینجا رم از توی «زیلو» پیدا کردم,
‫فکر می‌کردم شیوۀ خوبیه برای,,,
‫برای اینکه پسرم با آدم‌های ‫جدید و جالبی آشنا بشه,
‫دوست‌هاش خیلی دردسرسازن,
‫دوست‌های منم همینطور,
‫بعدش دیگه اوضاع واقعاً,,,
‫- بد پیش رفت, ‫- افتضاح,
‫آره,
‫بگذریم، پدر کنت گفتن که شما ‫یه لنز دوربین مخصوص دارید,
‫درسته,
‫بسیارخب، گمونم از ‫همین اتاق شروع کنیم,
‫صبر کن، فلش نزنیدها!
‫و,,,
‫چرا؟
‫باعث ناراحتـیشون می‌شه,
‫شاید بهتر باشه عکاسی رو ‫از توی اتاق غذاخوری شروع کنیم,
‫تازه,,,
‫این‌ها رو درست کرده بودم,
‫اومده,
‫دارید سربه‌سرم می‌ذارید دیگه ها؟
‫نه، فکر می‌کنید ‫این کارتون بانمکه، ها؟
‫که باهام شوخی بکنید,
‫بذارید ببینم روحـش کجاست,
‫- نه، نکن,,, ‫- بهش دست نزن,
‫بهش دست نزن,
‫هیچی نیست,
‫- یه عکس بگیرید خب, ‫- عکس؟
‫درسته,
‫بخاطر همینـم هست که اومدم,
‫الان کاری نمی‌کنه,,,
‫ولی معمولاً سرش رو می‌چرخونه ‫و بهت خیره می‌شه,
‫- کاملاً وحشتناکه, ‫- همینطوره,
‫واقعا نگران شدم,
‫و,,, زیرزمین هم هست,
‫گاهی‌اوقات، وقتی به این طرف میام,,,
‫درد شدیدی توی ‫پهلوهام حس می‌کنم,
‫بنابراین می‌خوام انجامش بدم,
‫بسیارخب,
‫خیله‌خب,
‫مشکلی نیست,
‫هی اگه دلت بخواد می‌تونی بری ‫توی چادرت و منتظرمون بمونی، اشکالی نداره,
‫- باشه عزیزدلم؟ ‫- نه,
‫می‌خوام انجامش بدم,
‫خیله‌خب، من می‌گیرمت, مامان پیشته,
‫تو از پسش برمیای,
‫پسر شجاعـم,
‫خیله‌خب!
‫چیزی نیست، چیزی نیست,
‫وای عزیزم,
‫اگه فکر می‌کنی کار آسونیـه، ‫مستقیم برو,
‫- تنها کاری که باید بکنید,,, ‫- چیزی نیست، به من نگاه کن,
‫,,,اینه که قدم به قدم حرکت کنید,
‫عملاً نیمه شب این اتفاقات میفتن,
‫درسته,
‫این یارو جدی هست؟
‫ظاهراً که نه,
‫باشه؟ پسر قویِ من,
‫بسیارخب، حالا دارم ‫محاسبات نهایی رو انجام می‌دم,
‫خبر خوب داریم,
‫خبری از ارواح نیست,
‫می‌دونم که ترسناکه واقعا,
‫زندگی توی چنین خونۀ بزرگی,,,
‫طبیعیـه که صدای جیرجیر بشنوید ‫و باد سرد بزنه,
‫ولی یه چیزی هست که بهش می‌گن,,,
‫قدرتِ پیشنهاد,
‫آره، احتمالا فقط باید ‫خونسردیم رو حفظ کنم، درسته؟
‫ضرر که نداره,
‫اگه ارواح حقیقت داشته باشن، ‫دقیقاً از چی ساخته شدن؟
‫به «شکار خونین» بازگشتیم,,,
‫بالاخره طوفان به پایان رسید, ‫بنابراین کارمون رو شروع می‌کنیم,
‫در زمین‌های بردی,
‫باقی این ظروف رو پُر می‌کنیم ‫و فصل بردی ۲۰۱۸ رو ختم می‌کنیم,
‫و تموم می‌شه، موافقی؟
‫موافقم,
‫دو روز بعد از نشستن در,,,
‫برای کسانی که باور دارند، ارواح همانند ‫انسان‌ها حقیقت دارند و ارواحی که,,,
‫امید دارن که آخرین ‫شکارشـون توی بردی اتفاق بیفته,
‫بریم ستاره,
‫کشف کردیم که این اجرام، ‫ظاهراً نشانه‌هایی از انرژیِ ارواح‌اند,,,
‫ممکنه صرفاً به این معنا باشه,,,
‫,,,به طور میانگین، ‫ما رو به خونه می‌رسونه,
‫چی؟
‫ولی چطوری,,,
‫سلام علیکم! شما بنی، درسته؟
‫وای نه، نه، نه, ‫نخیر، نخیر, نه، نخیر، نخیرم,
‫خیله‌خب، بذار بدون فلش امتحانش کنم,
‫قدرتِ پیشنهاد,
‫فقط خواب بد دیدی بن,
‫فقط همین، یه کابوس بود,
‫چه خبر شده؟
‫چی؟
‫افتادی دنبالـم؟
‫خیله‌خب، همه‌چیز تموم شده,
‫نه، نه، نه,
‫برگرد!
‫درست به موقع رسید,
‫یه چیزی تا خونه دنبالـم کرده!
‫یالا عزیزم، ‫بیا بهش چند تا ملحفه بدیم,
‫هی!
‫وایسید، صبر کنید!
‫نرید,
‫هی، گفتم,,,
‫یه چیزی,,,
‫تا خونه‌ام دنبالـم اومده!
‫اولین باری که فهمیدیم,,,
‫اینجا چه جریانی داره,,,
‫زدیم بیرون,
‫آخه فکر کردی پسرم رو توی ‫یه خونۀ تسخیرشده نگه می‌دارم؟
‫- نه، قرار نیست که,,, ‫- دقیقا، نه,
‫ولی فرقی نمی‌کرد که کجا بریم,
‫این ارواح و من,,,
‫که گمون کنم چند تایی باشن,,,
‫مثل,,,
‫حشراتِ کنه‌ان,
‫کافیه یه قدم وارد خونه بشی، ‫تا مثل کنه بهت بچسبن,
‫سعی کردیم از شهر خارج بشیم، ‫از این هتل به اون هتل رفتیم,,,
‫ولی فقط شرایط بدتر و بدتر شد,
‫درست مثل خودت، ما رو هم ‫مجبور کردن که به اینجا برگردیم,
‫بنابراین می‌تونستی خیلی جدی ‫مثل یه آدم بزرگ بهم بگی که,,,
‫دیگه هرگز نمی‌تونم به خونه‌ام برگردم,
‫نه، نه، نه,
‫بهت هشدار داده بودم, ‫خودت وارد شدی,
‫می‌تونستی بهم بگی که چه خبره قبل اینکه,,,
‫سلام, آره,
‫می‌تونستی بهم بگی اینجا چه خبره ‫قبل از اینکه بذاری خیلی راحت از اینجا برم,,,
‫احساس بدی بهم دست می‌داد,,,
‫اگه اونقدر پول نمی‌گرفتی,,,
‫اونـم بخاطر یه دوربین زپرتی ‫و چرت‌وپرت‌هایی که واسم نوشتی,
‫دقیقا همین کار رو کردم,
‫کیک می‌خوری؟
‫آره، یکمی دیر شده، نه؟
‫- خوب‌ان‌ها, ‫- راست می‌گه,
‫من بچه دارم,
‫نمی‌تونه شب هرجایی که دلش بخواد بره,,,
‫بدون اینکه یه روح ‫پشت‌سرش نباشه,
‫بخاطر همینـم شرمنده ولی هرکاری که ‫لازم باشه برای مراقبت از پسرم انجام می‌دم,
‫می‌فهمم,,,
‫ولی من به کارتون نمیام,
‫یه جن‌گیر لازم دارید,
‫امتحان کردیم,
‫سر منم همین بلا اومد,
‫خدای من,
‫خوش اومدی بن,
‫سوپرایز!
‫تو هم همدستـشونی؟ ‫تموم این مدت از این ماجراها خبر داشتی؟
‫مثلا کشیشی‌ها!
‫انتظار داری چی بگم؟ ‫خداوند شیوه‌های اسرارآمیز خودش رو داره,
‫نه، تو یه هیولایی!
‫- هی پولت رو گرفتی دیگه, ‫- کافی نبود,
‫ازت پرسیدم می‌خوای قهرمان بشی یا نه؟
‫یادته چی گفتم؟ ‫گفتم که نمی‌خوام,
‫ولی چشم‌هات فریاد می‌زدن که می‌خوان!
‫باشه, باشه,
‫شما گفتی که تو کارش متخصصه,
‫- متخصص نیستم من,,, ‫- متخصصه,
‫صرفاً به یکم تشویق از ‫طرفِ مربی کنت لازم داره,
‫بگو ببینم این کار می‌کنه یا نه؟
‫راستش یه عکسی انداختم,
‫حالا می‌تونیم ببینیمش,
‫اولش مطمئن نبودم,,,
‫ولی گمون کنم ملوانیـه ‫که توی نقاشی طبقۀ بالاست,
‫جلل الخالق,
‫می‌دونید چیه؟
‫بچه‌ها الان می‌تونیم از ‫دوربینِ بن استفاده کنیم,,,
‫و تموم ارواح این عمارتِ ‫لعنتی رو شناسایی کنیم,,,
‫ببینیم اصلاً با چی طرفیـم ‫و عادلانه پیش بریم,
‫چرا از مبارزه با ارواح حرف می‌زنی؟
‫آخه الان باید فکرهامون رو روی هم بریزیم,,,
‫و ببینیم چطوری اینجا گیر افتادیم ‫تا بتونیم خودمون رو نجات بدیم,
‫ببین، چه دلمون بخواد ‫چه نخواد جنگ راه افتاده,
‫حس می‌کنم گاهی‌وقت‌ها ‫بیشتر نیمۀ خالی لیوان رو می‌بینی,
‫بله چون دیگه امکان نداره ‫به خونه‌هامون برگردیم,
‫ببین چه مایوس‌کننده‌ای,
‫صبر کنید، روحِ ما همیشه ‫درخواست برگشتنـمون رو داشته,
‫آره, روح منم همینطور,
‫روح منم همینطوری بود,
‫نصف صورت نداشت ‫و حرف‌هاش قابل فهم نبودن,,,
‫ولی همش تکرار می‌کرد ‫بردرد، بردرد,
‫وایسا، وایسا، قصدشون ‫تسخیر کردنـمون نبوده,
‫حتما به یه دلیلی ‫می‌خواستن که به اینجا برگردیم,
‫- نیمه شب شد, عجله کنید! ‫- آره,
‫چی شده؟
‫بعد از نیمه شب، ‫باید همگی همینجا توی این اتاق بمونیم,
‫اینطوری امن‌تـره,
‫پدر کنت مبلمان آبی‌رنگ رو برداشته,
‫آره، خب,,,
‫مگه اینکه خودت بخوای ‫اونجا بخوابی,
‫انقدر که توی کلکته تمیزکاری کردم، ‫کمرم بدجور درد می‌کنه,
‫مبل واسه تو,
‫هرچقدر می‌خوای بخواب,
‫اگه می‌خوان که اینجا بمونیم، ‫باید بفهمم که دلیلـشون چیه,
‫هی کجا داری می‌ری؟
‫نباید بعد از نیمه شب از اینجا بری! ‫داری پا روی قوانین می‌ذاری، وایسا!
‫مامان!
‫این آدم‌ها,,,
‫آهای؟ کسی نیست؟
‫گبی؟
‫تراویس؟
‫نوچ,
‫ترسوندمت؟
‫خوبه، بایدم بترسی,
‫حتما بخاطر اومدنت خیلی هیجان‌زده می‌شه, ‫عاشق مهمون‌هاست,
‫بن، تو,,,
‫- چی؟ ‫- حالت خوبه بن؟
‫به کمک بیشتری نیاز داریم,
‫وقتـشه که تیم رویایی رو جمع کنیم,
‫به عنوان لقبـمون انتخابش کردم,
‫مطمئنم که تکراریه,
‫اولین چیزی که مهمه اینه که ‫بفهمیم اینجا چه اتفاقی رخ داده,
‫بخاطر همینـم با یکی از ‫برجسته‌ترین تاریخدان‌های,,,
‫دورۀ رنسانس یونانِ اینجا تماس گرفتم,
‫حالا، مُرده,,,
‫ولی سریعاً یه راه‌حل جایگزین پیدا کردم ‫چون تیم رویایی همیشه رویایی پیش می‌ره,,,
‫و متوجه شدم یه استادی ‫توی دانشگاه تولین هست,,,
‫که کتابی درمورد ‫عمارت‌های تسخیرشدۀ لوئیزیانا نوشته,
‫فقط تا نُه نسخه‌اش فروش رفته,,,
‫ولی خب زنده که هست,
‫استاد؟
‫ببینید اگه اومدید نمره بگیرید,,,
‫- برید پی کارتون,,, ‫- نه,
‫,,,وگرنه حذفتون می‌کنم!
‫راستش ما دانشجو نیستیم, ‫فقط اومدیم ازتون یه سوالی بپرسیم قربان,
‫چیزی درمورد اینجا می‌دونی؟
‫خب، علم و دانش ‫با مشاهدات شکل می‌گیره,
‫پس من از همۀ این ارواح عکسبرداری می‌کنم,,,
‫تا مطمئن بشیم که ‫دقیقاً با چی طرفیـم,
‫عالیـه, به محض اینکه بفهمیم ‫با چی طرفیـم,,,
‫به کسی نیاز داریم که بتونه ‫با این ارواح صحبت کنه,
‫یه رمّال,
‫با توجه به بودجه‌ـمون ‫یکی رو پیدا کردم,
‫توی بار میتسوا فالگیری می‌کرده,,,
‫ولی کامنت‌های خوبی داره,
‫راحت باشید,
‫میچل کیه؟
‫- نمی‌دونم, ‫- یکم بیشتر فکر کن,
‫آدم‌های زیادی توی محله‌ام هستن، ‫گمونم ممکنه که,,,
‫کسی به اسم میچل نمی‌شناسه,
‫جیاوانی چطور؟
‫- نه، فکر نمی‌کنم,,, ‫- گری؟
‫اخیراً با کسی آشنا شدی ‫که اسمش گری باشه؟
‫خیله‌خب، پس باید دنبال یکی بگردیم ‫که اسمش با «گ» شروع بشه؟
‫خیله‌خب، پس کسی به ‫اسم گری پیدا نشد؟
‫راستش کارش خوبه‌ها, ‫خیلی کارتون خوبه,
‫جدی می‌گم، توی محله‌ـمون ‫یه پسرعمو گری‌ نامی داشتیم,
‫- خیلی بابت امروز ممنونم,,, ‫- داری دروغ می‌گی,
‫کسی به اسم گری نمی‌شناسی,
‫با کسی آشنا شدی که ‫اسمش گبی باشه؟
‫قبل از تاریکی باید برگردم خونه!
‫چرا باید انقدر زود ‫برگردی خونه؟
‫دیدم اون پسرها دنبالت می‌اومدن,
‫فقط تا داشتن تا خونه همراهیـم می‌کردن,
‫فکر کنم فقط یکم,,,
‫زمان نیاز دارن تا ‫بیشتر باهام آشنا بشن,
‫- آره, ‫- می‌بینم که مشغولی,
‫این خونه غرق در حوادث ناگواره,
‫انفجار,
‫باتلاق شنی,
‫اونم توی لوئیزیانا!
‫اون خونواده باید ‫از اونجا کوچ کنن,
‫حالا بخورید, تخفیف‌ها ‫سر ساعت ۵ تموم می‌شه!
‫باشه؟
‫یه بار دیگه,
‫یه بار دیگه, دهنت باز کن,
‫شوخیت گرفته؟
‫توی نیمه‌شب فعالیت‌ـشون ‫خیلی زیاد می‌شه,
‫ببین، سعی کردم اطلاعاتی ‫مربوط به این ارواح پیدا کنم,,,
‫ولی واقعاً سختـه ‫چون یه جا بند نمی‌شن,
‫صرفاً حرکت نمی‌کنن,
‫احساسـشون رو درک می‌کنم, ‫دارن از یه چیزی فرار می‌کنن,
‫ممنون که دعوتـم کردید پدر کنت,
‫کی قراره هزینۀ ‫سفرم رو پرداخت کنه؟
‫ملت,,,
‫قبلاً,,,
‫اینجا غذا می‌خوردن,
‫گفتم که کارش خوبه,
‫نه، اینجا اتاق غذاخوریـه دیگه,
‫مدتی بعد از سال ۱۷۸۸,,,
‫عمارت رو تکمیل‌شده ‫پیدا کردن,
‫اصلاً هیچکسی درشون کاری نکرده,
‫قدیمی‌ترین سوابقی ‫که تونستم ازش بدست بیارم,,,
‫این سندِ مالکیتـه,,,
‫که ویلیام گریسی پیدا کرده,
‫از مالکِ قبلیـش که ناشناخته بوده، خریده,
‫همسرش، النور، ‫بر اثر تب زرد از دنیا رفت,
‫همون موقع بود که ‫اوضاع عجیب‌وغریب پیش رفت,
‫عالی نیست؟
‫۶۰ سالی می‌شه که مشتاقِ ‫رفتن به این عمارتـم آخه,
‫بخاطر همینـم هست که سراغتون اومدیم، ‫چون شما قدرت تحلیل دارید,
‫باید ببینمـش رفقا,
‫هفتۀ آینده عملِ قلب دارم,
‫شما,,,
‫- نمی‎‌تونی بیای, ‫- باید بیام,
‫- نه, ‫- نه، باید بیام!
‫- فکر خوبی نیست, خیلی دوره, ‫- شصت ساله که سعی دارم به اونجا برم!
‫خودم ماشین دارم، ‫می‌تونم دنبالتون کنم,
‫اصلاً نیا!
‫پس گمونم این‌ها رو نمی‌خواید,
‫بسیارخب، بسیارخب، ‫شما به کارتون برسید,,,
‫- منم می‌رم سرویس و,,, ‫- خوبه, باشه,
‫فرار کن، فرار کن! ‫فرار کن! برو، فرار کن!
‫- چی؟ باشه، ماشین رو روشن می‌کنم! ‫- برو!
‫هی، کمک، کمک!
‫خیلی زور داره!
‫آتش، آتش، آتش, ‫آتش، آتش، آتش,
‫اگه یه روح شیطانی اینجا باشه، ‫فقط با تبعید می‌شه حلـش کرد,
‫و باید بهتون بگم ‫که مقاومت می‌کنه,
‫ارواح عاشقِ مبارزه کردنن,
‫به عنوان مثال، سال ۱۸۱۳,,,
‫گروهی از واسطه‌ها وارد خونه‌ای ‫شدن که شمال اینجاست,
‫۲۱ روز طول کشید,
‫دهنـشون سرویس شد ولی تونستن ‫صاحب مرحومـش رو از اونجا بیرون کنن,
‫ولی وقتی همه‌شون رو پیدا کردن,,,
‫چند سالتـه شما؟
‫نُه سالمـه,
‫خیله‌خب, تموم دل و روده‌شون ‫بیرون ریخته بود,
‫- وای بیخیال, ‫- نه ساله‌ها بچه‌ان دیگه!
‫اونقدرهام بچه نیستن دیگه دخترجون, ‫من نُه سالم بود رانندگی می‌کردم,
‫ببینید، می‌دونم که شاید ‫مثال افراطی زده باشم,
‫- بله که بوده! ‫- ولی همه‌ـشون آماتور بودن,
‫من توی کارم حرفه‌ای‌ام, خب؟
‫من شایسته، واجد شرایط و مجوز دارم, ‫مطمئن باشید می‌تونم از شرِّ این روح خلاصـتون کنم,
‫خب من که شکی ندارم,
‫غم و اندوهِ زیادی رو ‫توی این خونه احساس می‌کنم,
‫و غم و اندوهی که برطرف نشده، ‫ارواح رو گیر می‌اندازه,
‫خیله‌خب، حالا می‌تونی کاری بکنی ‫گیرشون برطرف بشه؟
‫می‌تونم,
‫ولی یک هفته با دستمزد وقت می‌خوام,,,
‫جایی که بتونم کریستال‌هام رو شارژ کنم ‫و تحقیقاتـم رو شروع کنم,
‫بعدش می‌تونیم ‫کارمون رو شروع کنیم,
‫تو همین مدت ‫براتون فاکتور می‌فرستم,
‫خداحافظ,
‫از آشنایی باهاتون خوشحال شدم,
‫[دو ساعت بعد]
‫نگفتید این ارواح ‫مردم رو تعقیب می‌کنن!
‫مطمئنم مادرت ‫ازت قطع امید کرده,
‫می‌دونم که ازت ناامید شده,,,
‫چون مطمئنم که ‫بهتر از این‌ها بزرگت کرده!
‫یه حسی بهم می‌گفت ‫همه‌چی عجیب و غریبـه,
‫که اینجوری چنین آدم‌های متفاوتی ‫با همدیگه زیر یه سقف زندگی می‌کنن,
‫حالش چطوره؟
‫قاطی کرده,
‫کاری که شما کردید,,,
‫شدیداً اشتباه و ‫مطلقاً غیرقابل‌بخششـه,
‫روحی که باهام تا خونه‌ام اومد ‫سوار بر اسب بود,
‫اصلاً می‌فهمید چه احساسی داره,,,
‫وقتی روح یه اسب,,,
‫به تاخت واردِ اتاق خوابت می‌شه؟
‫الان تصمیم گرفتم بزرگی کنم ‫و به دادتون برسم,
‫بیشترش هم بخاطر اینه که ‫چارۀ دیگه‌ای واسم نذاشتید,
‫حالا بگید ببینم,,,
‫چه اتفاقی توی این خونه افتاده؟
‫وای، چقدر قشنگ‌ـن,
‫این نقشه‌هایی که,,,
‫که قرض‌شون گرفتی,,,
‫- حرف ندارن, ‫- بی‌خیال,
‫آیا افتخار می‌کنم که بن ‫به یه استادِ سالخورده حمله کرده؟
‫معلومه که نه, ‫با این حال,,,
‫کاملاً ارزشش رو داشت!
‫روی این کاغذها نوشته چه اتفاقی ‫توی این خونه افتاده,
‫گریسیِ بیوه دیوونه میشه و خودکشی می‌کنه,
‫چون غم و اندوه امونش رو بریده بود, ‫نگفتم غم و اندوه رو حس کردم؟
‫و گویا تمام پولش رو هم ‫خرج یه رمالی چیزی کرده,
‫واسطه, بهمون میگن واسطه,
‫همون واسطه,
‫مرسی,
‫گمونم بعد از اون ۶۶ نفر ‫به این خونه نقل مکان کردن,,,
‫و هرکدوم‌شون به طرز وحشتناک,,,
‫و عجیبی مُردن,
‫دوتا برادر توی دوئل بهم شلیک می‌کنن,
‫و این خانم زده پنج‌تا از شوهرهاش رو ‫تیکه تیکه کرده,
‫پس گریسی باید کلیدِ ‫تموم کردنِ این ماجراها باشه,
‫اسم اون واسطه‌هه چی بود؟
‫فکر کنم مادام لیوتو بود,
‫مادام لیوتا؟
‫مادام لیوتا بهترین واسطۀ دنیا بود,
‫خاندان سلطنتی,,,
‫و ثروتمندان دنبالش بودن,
‫وایسا ببینم، این دیگه چیه؟
‫نامه‌ای که ویلیام گریسی ‫واسه مادام لیوتا نوشته
‫و ازش خواسته به اتاق احضار روحش بیاد,
‫ولی اینجا که اتاق احضار روح نداره,
‫مطمئنی؟
‫وایسا,
‫اصلاً ته اون راهرو اتاقی نیست,
‫دیدین؟
‫هیچی اینجا نیست,
‫- فقط,,, ‫- صبر کن, یه لحظه وایسا
‫فهمیدم,
‫وای، زدی,,,
‫- خیلی‌خب,,, ‫- آره,
‫وایسین ببینم, صبر کنین,
‫وایسا، چیه؟ خیلی‌خب,
‫مراقب باش، حواست به پله باشه,
‫بوی کپک میاد,
‫اون چیه؟
‫نفته,
‫وایسا، فکر کنم بدونم این چیه, ‫یه لحظه صبر کنین,
‫خیلی‌خب,
‫وای خدای من,
‫قرن هاست که کسی اینجا نیومده,
‫شاید بهتر باشه یه دعای مختصری بخونم,
‫یه دعایی که باعث بشه شروع خوبی داشته باشیم,
‫خدایا، دست از سرِ ما بردار,
‫ما نمی‌خوایم تسخیر بشیم,,,
‫و توی این دنیا هم که کلی آدم بد داریم,
‫بگو برن سراغِ اونا,
‫نظرتون چیه با شمارۀ سه آمین بگیم؟ ‫یک، دو، سه، آمین,
‫آمین,
‫مطمئنی یارو واقعاً کشیشه؟
‫حالا اگه بتونم با ویلیام گریسی ‫ارتباط بگیرم,,,
‫گمونم جوابِ سوال‌هامون رو داشته باشه,
‫و فقط محضِ اینکه مطمئن بشم می‌پرسم
‫تنها چیزی که در حال حاضر ‫موجوده همین شمعِ با رایحۀ وانیلـه؟
‫آره، آخه همه‌ش یادم میره
‫اشتراک آمازونم رو کنسل کنم واسه همین,,,
‫لطفاً دست‌های همدیگه رو بگیرین,
‫حالا ذهنم رو آروم می‌کنم,
‫تا با اون عالم ارتباط بگیرم,
‫لطفاً تمرکزم رو بهم نزنین,
‫وگرنه باید کلاً از اول شروع کنم,
‫خیالت راحت,
‫- خوابش برد, نگاهش کنین, خوابیده, ‫- نه، توی حالتِ,,,
‫تو حالتِ خلسه‌ست,
‫یه‌جور,,,
‫- وایسا ببینم، خوابه؟ ‫- خوابیده,
‫- خوابه؟ یا تو حالت خلسه‌ست؟ ‫- دارم نگاهش می‌کنم بابا, خوابه,
‫میشه بذارین به کارم برسم؟
‫- باشه, ‫- اعصابِ آدم رو بهم می‌ریزین,
‫شرمنده,
‫لطفاً دوباره تمرکز کن,
‫خیلی‌خب، باز که,,,
‫- واسه چی,,, ‫- شاید دچارِ حمله خواب میشه,
‫اصلاً نمی,,,
‫کی رفت اونجا؟
‫ارواحِ گرامی,,,
‫من با نیتِ خیر اینجا اومدم,
‫روحِ ویلیام گریسی رو احضار می‌کنم,
‫اگه الان پیشِ مایی,,,
‫یه نشونه بهمون بده!
‫اون اینجاست,
‫چرا اینجایی؟
‫منتظر چی هستی؟
‫اگه پیامی داری که می‌خوای بهمون بدی
‫یا یه سلام و احوالپرسی‌ای کنی،
‫این قلم و کاغذ خدمت شما
‫جفت‌شونم از سی‌وی‌اس خریدم,
‫بن، دوربین!
‫بیارش، بیارش! ‫زود باش دیگه!
‫وای! گریسیـه!
‫رفتش,
‫چی نوشته؟
‫«با لیوتا حرف بزن,»
‫پس واقعاً می‌تونی با مُرده‌ها حرف بزنی,
‫معلومه,
‫میشه با یه نفر برام ارتباط بگیری؟
‫کی؟
‫زنـم,
‫پس غم و اندوه رو از طرفِ تو حس کردم,
‫اسمش آلیساست,
‫بله,
‫ببخشید,
‫نمی‌تونم,
‫فکر نکنم الان اینجا باشه,
‫میشه ببینی لیوتا اینجاست یا نه؟
‫این دفعه فرق داره,
‫چه فرقـی؟
‫دیوونگیه,
‫هریت، لیوتا رو احضار کن!
‫مادام لیوتا رو احضار می‌کنم!
‫نـه!
‫بی‌خیال! وای خدای من!
‫- به دادم برسین! ‫- هریت!
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب، وایسا,
‫نه، وایسا، وایسا، وایسا,
‫می‌خواستم از اینجا برم بیرون ‫ولی نه این‌جوری!
‫- هریت! ‫- هریت! بدویین دیگه!
‫هریت!
‫هریت! یالا بیایین!
‫عصبانیش کردیم,
‫نمی‌دونستم قراره گِل‌مالی بشم,
‫- اون دیگه کیـه؟ ‫- اون کیه؟
‫بروسـه؟
‫- هوی! وایسا! ‫- وایسا! نـه!
‫- این دیگه کیه؟ ‫- بروس!
‫بروس، نرو تو خونه! نری‌ها!
‫چیزمیزهام رو دزدیدین، بیچاره‌م کردین!
‫نشون‌تون میدم!
‫این خونه رو می‌بینم و هیچی جلودارم نیست,
‫بروس!
‫- کمـک! ‫- بروس!
‫مامان‌بزرگ، مامان‌بزرگ!
‫مُردن دیگه از من گذشته! نمیشه که,,,
‫در عجبم چرا مردی به این سن و سال
‫- با صندلی اومده وسط جادۀ اصلی؟ ‫- آخه,,,
‫- عاشقِ این‌جور کارهاست, ‫- عاشقِ اینه که با صندلی بره اینور و اونور,
‫- آره، یه‌جورایی عادتشـه, ‫- عادتشـه,
‫هیچ هم از صندلی خوشم نمیاد!
‫باشه، خب فعلاً بحثش رو نمی‌کنیم,
‫- حواس‌تون باشه حسابی استراحت کنه, ‫- استراحت, باشه,
‫- باشه؟ ‫- آره,
‫و دیگه هم نباید هیجان‌زده بشه وگرنه ‫ممکنه دفعۀ دیگه واقعاً کار دست خودش بده,
‫گفتن تنها زندگی می‌کنن واسه همین ‫می‌خوام امشب نگه‌شون دارم,
‫آره، شاید بهتر باشه یه سرم بهش بزنید,
‫- نه، اونجا رو، اونجا رو, ‫- نه؟
‫- نه, نه! ‫- نه!
‫وای خدای من!
‫- باید بریم, دیگه واقعاً باید بریم! ‫- آره، آره، آره,
‫- منو ول نکنین برین‌ها! ‫- نه، می‌بریمت,
‫آروم باش, آروم باش,
‫دیگه باید بریم خونه,
‫اول ما رو اینجا زندونی می‌کنه ‫بعد حالا می‌کشونت‌مون بیرون,
‫بسه دیگه! معلوم نیست با خودش چند چنده,
‫خب، اینا کار گریسی نیست,
‫هر موجود شروری که هست ‫دلش نمی‌خواد ما با لیوتا حرف بزنیم,
‫الان ما رو به چشم تهدید می‌بینه,
‫خب بیا بریم لیوتا رو پیدا کنیم ‫و ببینیم نظرش چیه,
‫کسی رو داری که بهش خبر بدیم پیشِ مایی
‫تا نگرانت نشه؟
‫خب، یه خانمی هست,
‫مجبورش می‌کنم ‫آشغال‌هام رو برام ببره پایین,
‫- اون,,, ‫- آهان، مطمئنم اون نگرانت نمی‌شه,
‫- باشه, ‫- آره,
‫برو ببینم، حوصلۀ بازی ندارم,
‫- باید نبضت رو بگیرم, بذار,,, ‫- عزیز دلم، زیاده‌روی نکن,
‫پاشو ببینم, برو ردِ کارت,
‫زیاده‌روی نکن,
‫متأسفم که همسرت رو از دست دادی,
‫خوبه که اینجا نیست,
‫مُرده‌ها و زنده‌ها هر کدوم ‫باید توی عالمِ خودشون باشن,
‫ببین,,,
‫این دنیای ماست,,,
‫و این دنیای پس از مرگـه,
‫و جایی که بیشترین تداخل رو با هم دارن,,,
‫جاییه که زنده‌ها می‌تونن ‫از طریق تسخیرشدن با مُرده‌ها مواجه بشن,
‫مثلِ همین خونه,
‫ولی وقتی کسی می‌میره ‫و وارد عالم پس از مرگ میشه
‫اگه آرامش داشته باشه، همون‌جا می‌مونه,
‫پس خوبه که زنت اینجا نیست,
‫این یعنی آرامش داره,
‫و مطمئنم می‌خواد تو هم به آرامش برسی,
‫می‌دونم ممکنه به نظرت مسخره باشه
‫ولی من اعتقاد دارم ارواح می‌تونن ‫از اون دنیا برامون نشونه بفرستن,
‫پدرم از دنیا رفته و وقتی زنده ‫بود عاشقِ قطارهای اسباب‌بازی بود,
‫هر روزِ از هم جداشون می‌کرد
‫و دوباره سرهم‌شون می‌کرد,
‫ولی روزایی که حسابی خودمو می‌بازم,,,
‫یعنی وقتی که دیگه هیچ امیدی ندارم,,,
‫اتفاقی صدای یه قطار رو,,,
‫از دور می‌شنوم,
‫و می‌دونم که بابام این‌جوری ‫می‌خواد بهم سلام کنه,
‫میگن این لحظه‌ها
‫یه نشونه از طرف اوناست,
‫بن,
‫ببخشید خیلی آشنا می‌زنی,
‫به نظرم قبلاً دیدمت,
‫می‌دونی، یه دوستِ مشترک داریم,
‫آلیسا؟
‫آلیسا!
‫آلیسا؟
‫من بودم اونجا نمی‌رفتم,,,
‫مگه اینکه بخوای بری اون دنیا!
‫ما رو هم با خودت می‌بری؟
‫می‌دونیم که به زودی میری اون‌طرفا!
‫آلیسا!
‫آلیسا,
‫- بن! ‫- چیـه؟
‫بروس غیبش زده و یه اتفاق‌هایی داره میفته,
‫خیلی‌خب، میرم دنبالش,
‫خیلی‌خب، اینا رو بده به من,
‫- نه، از نیمه شب گذشته, ‫- نـه!
‫-من هواتو دارم, ‫- هریت!
‫منم میرم برای سلامتی‌مون ‫دعای صبحگاهی بخونم,
‫الان که نصفه‌شبه!
‫توی رم که نصفه‌شب نیست!
‫چیزی می‌بینی؟
‫نه ولی یه چیزی رو حس می‌کنم,
‫بروس، تو اینجا چی کار می‌کنی؟
‫باید لیوتا رو پیدا کنیم,
‫اتاق زیرشیروانی چی؟
‫مطمئن نیستم, اتاق‌های زیرشیروانی ‫از قدیم جاهای ترسناکی بودن,
‫سردتون نیست؟ کم کم ‫داره سردتر میشه,
‫بروس، دلیلش اینه که شلوار پات نیست,
‫نمیشه یه لحظه ساکت باشـ,,,
‫پشمام,
‫خیلی‌خب,
‫- بریم بالا! ‫- بروس، صبر کن!
‫- بروس، تو باید وایسی مراقب من باشی, ‫- ولم کن, چیه؟
‫- بروس، همین‌جا بمون و مراقبِ من باش, ‫- بابا تو مشکل قلبی داری, کوتاه بیا!
‫باشه، باشه، باشه,
‫مراقبم باش,
‫خیلی‌خب,
‫مراقب خودت باش,
‫کسی اینجا نیست؟
‫مادام لیوتا؟
‫ما به کمک‌تون نیاز داریم,
‫وای! ای بابا!
‫خودت این کار رو کردی؟
‫نه بابا!
‫لیوتا؟ خودتی؟
شما به mrgilas.com نگاه میکنید
‫بیا نزدیک‌تر,
‫نزدیک‌تر,
‫آهان باشه,
‫می‌خوام از اینجا بری بیرون!
‫یا خدا!
‫گوش کن ببین چی میگم,
‫ببین مطمئنم اون مردها هرچی ‫سرشون اومده حق‌شون بوده
‫ولی عزیزم، گوش کن,,,
‫می‌دونم که صدامو می‌شنوی، باشه جونم؟
‫روح جونم, میشه روح جون صدات کنم؟
‫ولی من با بقیه فرق دارم, ‫من حامی‌تونم,
‫من خودم طرفِ تو و تمام خانم‌هام,,,
‫- چه بوی بدی میده, ‫- خیلی بوش تنده,
‫- وای, ‫- عجب بوی گندی میده,
‫آلوده‌ست,
‫خیلی‌خب, اینجا نوشته,,,
‫اینجا رو, ‫«متعلق به مادام لیوتا
‫اگر این کتاب مال شما نیست
‫دیگه,,,
‫ورق نزنید,»
‫- وای خدای من! وای خدای من! ‫- هریت!
‫این کتابِ افسون‌های شخصیِ مادام لیوتاست,
‫وای خدای من!
‫خب یکی‌مون باید این کار رو می‌کرد,
‫آرزوم برآورده شد, وای خدای من!
‫پشمام! این دیگه چیه؟
‫چه قشنگه,
‫گوی کریستالیه,
‫ارزشی هم داره؟
‫هی!
‫خانم، ما شما رو می‌بینیم, سلام,
‫مادام لیوتا؟
‫خب بالاخره وقتش رسید,
‫کتابِ قدرتمندی توی دستته,
‫بهتره بدونی چطور ازش استفاده کنی,
‫چطوری رفتی اون تو؟
‫می‌تونم بهتون نشونم بدم چه ‫اتفاقی افتاده ولی براتون هزینه داره,
‫سه دلار میشه,
‫- چی؟ ‫- عجب!
‫- مگه سر گردنه‌ست؟! ‫- باشه، باشه, نشون بده,
‫ویلیام گریسی که غم و اندوه ‫از پا درش آورده بود,,,
‫دنبال من بود تا با همسر مرحومش ‫ارتباط بگیرم,
‫النور گریسی!
‫بزن روی میز، وقتشه جواب بدی,
‫- پلی از دنیا پس از مرگ به این دنیا بزن! ‫- وقتی برنگشت پیشش,,,
‫بارها و بارها صداش زدیم,
‫یه سالِ تموم هر نیمه شب ‫جلسه احضار روح داشتیم,
‫یه سالِ تموم؟ چقدر بی‌ملاحظه بودین,
‫کی این حرف رو زد؟
‫این احضارهای مکرر ‫دروازۀ دنیای ارواح رو باز کرد,
‫صدها روح آزادانـه اومدن و رفتن
‫ولی خبری از النورِ عزیـزش نشد,
‫از ترسِ چیزی که ممکن بود اتفاقی ‫احضارش کنیم، التماسش کردم که بیخیال بشه,
‫ولی اصرار داشت که ادامه بدیم,
‫خیلی زود گریسی پیام‌هایی ‫از طرفِ النور دریافت کرد
‫که التماسش می‌کرد اونم ‫به دنیای ارواح بیاد و کنارش باشه,
‫ولی من می‌دونستم اون النور نبود,
‫ما روحِ خبیثی رو احضار کرده بودیم
‫که از غم و اندوهِ گریسی تغذیه می‌کرد,
‫یه روحِ معمولی نبود,
‫این توانایی رو داشت که,,,
‫این ارواحی که شاد و خوشبخت بودن رو ‫توی این خونه گیر بندازه,
‫مال منی!
‫قبل از اینکه بتونم چهره‌ش رو ببینم،
‫اون روحِ شرور منو توی گوی کریستالیِ خودم ‫زندونی کرد,
‫نمی‌دونم الان چند وقت شده,
‫احتمالاً چند ماهی شده باشه,
‫اون ۹۳۳تا روح رو زندونی کرده,
‫ولی باید ۱۰۰۰تا بشن تا ‫بتونه مراسمی رو اجرا کنه
‫که بهش اجازه میده از این خونه فرار کنه,
‫حواس‌تون به وقتی که ماه کامله باشه, ‫چون اون موقع قدرتش از همیشه بیشتره,
‫ازش جونِ سالم به در نمی‌برین,
‫وای، غم و اندوهِ زیادی توی وجودت هست,
‫تو در برابر فریب‌کاری‌هاش از همه آسیب‌پذیرتری,
‫غمت نباشه که ما مراقبتیم, ‫خودمون هوات رو داریم,
‫حالا می‌خوای چی کار کنی؟
‫- آهان! ‫- اونا که همین الانشم مُرده‌ن,
‫- آره, ‫- پس از اینم مُرده‌تر میشن!
‫خیلی‌خب,
‫می‌دونین به چی نیاز داریم؟ ‫یه طلسم دوری ارواح نیاز داریم,
‫- آره, ‫- یه طلسم دوری ارواح!
‫آره، یه طلسم دوری ارواح,,,
‫ولی به یکی از اموالِ سابقِ اون روح نیاز داریم,
‫وقتی اون جور شد,,,
‫دیگه کافیه!
‫چیزی نشد, بیایین یه طلسم ‫دوری ارواح پیدا کنیم, خیلی‌خب پس,,,
‫دلم نمی‌خواد خبر بد بهتون بدم
‫ولی از وقتی که این ‫خانومه توی گوی گیر افتاده
‫۶۶ نفر توی این خونه مُردن!
‫پس یعنی الان ۹۳۳تا روح نداره,
‫بلکه ۹۹۹تا داره,
‫و حالا اگه نمی‌خواین برای ‫کارهای کفن و دفن آماده بشین,,,
‫پس بهتره از اینجا بزنیم بیرون,
‫کیش! کیش!
‫یعنی فقط من نمی‌دونستم واقعیه؟
‫بهتره عجله هم کنیم چون این احضار ‫روح‌ها باعث شده این خونه بازی دربیاره
‫اونو ولش کن, تمام مرگ‌هایی ‫که توی این خونه اتفاق افتاده
‫زمانِ ماهِ کامل بوده,
‫که یعنی کمتر از ۴ روزِ دیگه وقت داریم,
‫مگه مادام لیوتا نگفته بود باید یه چیزی ‫پیدا کنیم که سابقاً مال روح‌ها باشه؟
‫آخه وقتی طرف رو نشناسی
‫از کجا می‌خوای یه چیزی که ‫متعلق بهش بوده رو پیدا کنی؟
‫خب حالا یه کار خاصی ‫هست که می‌تونم براتون بکنم,
‫واقعاً خارق‌العاده‌ست,
‫روح من می‌تونه از بدنم جدا ‫بشه و وارد دنیای ارواح بشه
‫اونجا می‌تونم روحه رو ببینم,
‫میشه گفت یه احضار روح برعکسه,
‫احضار روح برعکس؟
‫رو منم حساب کن,
‫بروس، خیلی خطرناکه, ‫هرکسی نمی‌تونه احضار برعکس انجام بده,
‫فرافکنی اثیری,
‫صرفاً بگین «فرافکنی اثیری»
‫لازم نیست این کلمه‌ها رو یه‌جوری به‌کار ‫ببری که انگار خودت اختراع‌شون کردی
‫- مسخره‌ست, ‫- فرافکنی اثیری؟
‫تو تا حالا فرافکنی اثیری شنیدی؟ ‫توی انجیل اومده؟
‫- بذار بهت بگم چی واقعاً مسخره‌ست, ‫- هریت، هریت، خیلی‌خب, گوش کن,
‫بس کن، همه‌مون اینجا توی یه تیم هستیم,
‫اگرچه مثل یه تیم رفتار ‫نمی‌کنیم و اینم به نفع اونا میشه,
‫راستی از پیشنهادِ احضار برعکس خوشم اومد,
‫آره، اگه اونا وارد دنیای ما میشن ‫پس بیایین بریم یه سری بهشون بزنیم
‫شما می‌خواین ما رو بترسونین؟ ‫نه، ما شما رو می‌ترسونیم!
‫- آره! ‫- پخ!
‫آره! این روح خبیث رو همین امشب پیدا می‌کنیم!
‫فقط پوست‌ها رو جدا کنین, دیگه مشکلی نداره,
‫نیمرو کرانچی درست می‌کنی؟
‫مادربزرگم قدیما همین‌جوری درست می‌کرد,
‫همون موقع دیگه عینکی شد,
‫اوضاع و احوالش چطوره؟
‫می‌ترسم بچه‌تر از اون باشه که
‫وحشت اگزیستانسیال رو درک کنه,
‫می‌دونی خیال می‌کردم با اینجا اومدن‌مون
‫می‌تونیم ماجراهای مربوط ‫به پدرش رو پشت سر بذاریم
‫می‌دونی، گفتم می‌تونه واسه خودش ‫بچرخه، بچگی کنه و خوش بگذرونه
‫ولی این خونه نمی‌ذاره ‫هیچ‌کدوم از این عملی بشه,
‫- ترسناکـه, ‫- دیگه تخم‌مرغ نمی‌خوام,
‫آخه الان بحثِ اِگ‌زیستانسیالی بود, ‫(اِگ: تخم‌مرغ)
‫اِگ‌زیستانسیالی آخه؟!
‫وای خدای من
‫وای اگه از اونجا بیفته پاش می‌شکنه,
‫- تراویس! تراویس! ‫- میگما,,,
‫میگما، نظرت چیه من برم باهاش حرف بزنم؟
‫باشه فقط,,,
‫- فقط اِگ‌ش نکن(=شیرش نکن) ‫- اِگ‌زکتلی (=دقیقاً)
‫خب دیگه کافیه! زودی برمی‌گردم,
‫مرسی,
‫ایول به این تیم,
‫این صدای فرود اومدنشه
‫مرد پرنده‌ای همچین صدایی نمیده,
‫درسته, راست میگی,
‫چی شده؟
‫بچه‌های مدرسه امشب میرن جشن تولد
‫البته که من نمی‌تونم برم,
‫یعنی اصلاً دعوتم نکردن,
‫- تُرده, ‫- تُرده,
‫- کلی پوسته تخم‌مرغ توشه, ‫- آره انگار برشتوک تخم‌مرغـه,
‫اصلاً نمی‌فهمم چرا از من خوش‌شون نمیاد,
‫آخه,,,
‫هر روز لباس قشنگ‌هام رو می‌پوشم,,,
‫همیشه توی کلاس دستم رو بلند می‌کنم,,,
‫و حواسم هست که همه ‫تو زمین بازی قوانین رو رعایت کنن,
‫باشه خب فکر کنم همین الان ‫جواب سوالِ خودت رو دادی,
‫امروز با بابام حرف زدم,
‫باشه، این که خوبـه,
‫می‌خواد یه سر برم پیشش,
‫ولی فکر کنم مامانم بفهمه ناراحت بشه,
‫بهش نگی‌ها,
‫خیلی ناراحت میشه,
‫خب بهترین ویژگیِ من رازداریه,
‫و می‌دونی چیه؟
‫حرکتِ جالبی بود، آره,
‫نمی‌دونم واسه چی بهم لگد می‌زنه,
‫اکشن گای
‫بیا,
‫بگیرش دیگه, آره,
‫مراقب باش, ارزونـه,
‫می‌خواستم بپرسم می‌خوای,,, راستش,,,
‫«تکرار کن!»
‫باشه بابا, خیلی‌خب، تو بردی,
‫- آهای! روح‌خوار رو بده به من! هوی! برگرد بببینم, ‫- «تکرار کن!»
‫ای روحِ خبیث، هر کی که هستی,,,
‫هریت داره میاد سراغت,
‫آره,
‫قشنگ آدم جادوش رو حس می‌کنه,
‫یه کم خون اژدها؟ گیاهِ یربا سانتا؟ ‫با چی سر و کار داریم؟
‫مریم گلی که از کاستکو خریدم,
‫نمی‌خوام وقتی روحم از بدنم جدا ‫میشه تا بره این روح خبیث رو ببینه
‫روح دیگه‌ای وارد بدنم بشه,
‫نه که فکر کنم کار به اونجا می‌رسه‌ها,
‫تا حالا هزار بار این کار رو انجام دادم,
‫ببین، وقتی این‌جوری حرف می‌زنی باعث ‫میشه فکر کنم تا حالا همچین کاری نکردی,
‫چرا کردم,
‫شاید تا حالا ده هزار بار انجامش داده باشم,
‫حالا چرا هِی عددش رو می‌بری بالا؟ ‫این‌جوری که اصلاً باورم نمیشه,
‫- آخه چطور باورم بشه؟ ‫- باور کن، عزیزم, باور کن
‫حالا اگه تا ده دقیقۀ دیگه برنگشتم,,,
‫این زنگ رو بزنید
‫اگه گم بشم این کمکم می‌کنه ‫تا راهِ برگشت رو پیدا کنم,
‫ببینید باید واقعاً احساساتی بشم ‫تا بتونم برم توی دنیای ارواح,
‫این عکسِ سگمه,,,
‫که متأسفانه از پیشم رفت ‫که توی یه مزرعه زندگی کنه
‫راستش یه ماشین بهش زد
‫مثل یه بادکنک ترکید,
‫- آبجی! ‫- وایسا ببینم، چی گفتی؟
‫چی؟
‫حالا شروع می‌کنیم,
‫«ارواحِ گرامی، من از سر کنجکاوی اومدم,
‫دروازه‌های عالم خود را بگشایید,
‫وقتی جسمم رو ترک می‌کنم، مراقبش باشید,
‫اکنون روحِ من وارد دنیای ارواح میشه,»
‫به چیزهای غم‌انگیز فکر کن, ‫به چیزهای غم‌انگیز فکر کن,
‫النور؟
‫گریسی! آهای، ما به کمکت نیاز داریم,
‫تو نباید اینجا باشی,
‫آهای!
‫گریسی وایسا! می‌خوام باهات حرف بزنم,
‫یک، دو,,,
‫سه، چهار، پنج، شش، هفت
‫عزیزم، می‌دونی که بلوز دوست دارم
‫ولی میشه یه چیزی بزنی که یه ذره,,,
‫شادتر باشه؟
‫این تنها چیزیه که اون دوست داره بشنوه,
‫همین‌جور بخورین, شاد‌تر میشه,
‫نذار بگیرتت,
‫النور؟
‫گریسی؟
‫گریسی، باید بهم کمک کنی,
‫بن,,,
‫اینا همه‌ش تقصیر منـه,
‫این روح خبیث کیه؟
‫هیچ‌کس اسمش رو توی دنیای زنده‌ها نمی‌دونه
‫ولی از ما نیست,
‫قدرتش توی این دنیا غیرقابل کنترلـه
‫و خیلی از ما رو مجبور کرده خواسته‌هاش رو انجام بدیم,
‫تو رو خدا نذار آخرین روح رو تسخیر کنه
‫وگرنه تا ابد اینجا گیر می‌افتیم,
‫صبر کن,
‫داره میاد,
‫- همین الان از اینجا برو, ‫- گریسی,
‫وای نه! اومد,
‫دنبالم بیا,
‫- از این طرف! ‫- اومد!
‫دستم رو بگیر!
‫یالا! یالا!
‫بدو بیا تو,
‫قایم شو, قایم شو,
‫نه، نه، نه,
‫نه! بی‌خیال دیگه,
‫بن,
‫دنبالِ من می‌گشتی؟
‫نه، نه,
‫وایسا,
‫چی؟
‫لازم نیست بترسی,
‫ببین می‌دونم که اینجا پُر از
‫ارواح غمگینـه
‫و همه دنبال چیزی هست که ‫توی زندگی نداشتن,
‫دنبال هدفـن,,,
‫ولی بزدل‌تر از اونن که حرکتی بزنن,
‫ولی به تو میشه امید داشت,
‫تو می‌دونی که زندگی معنایی نداره,
‫می‌دونی که عاقبت همه‌مون خاکـه,
‫پخ!
‫اگه حاضر باشی کمکم کنی، ‫تو رو به خواسته‌ت می‌رسونم,
‫نه! نه!
‫دنیای ارواح نمی‌تونه امشب پذیرای من باشه,
‫فرار کردن فایده‌ای نداره,
‫رنج برای آدم‌های ضعیفه و ‫من راه خلاصی ازش رو بلدم,
‫باید یه معامله‌ای کنیم,
‫خیلی ناامیدکننده‌ست ولی,,,
‫ولی عشق و حال تازه بعداً شروع میشه,
‫این بن نیست,
‫اگه بخوای,,,
‫می‌تونی به خواسته‌ت برسی,
‫بن!
‫الان دیگه خودمم,
‫حالم خوبـه,
‫من دیدمش,
‫یه روحِ معمولی نبود,
‫گریسی وحشت کرده بود,
‫در واقع همه‌شون وحشت کرده بودن,
‫بی‌خیال، یه روحی که ‫بقیه روح‌ها رو تسخیر می‌کنه؟
‫اینکه نامردیـه,
‫مگه قانونی اونجا وجود نداره؟
‫شبیه آدمیزاد بود؟
‫یه‌جورایی,
‫با عصا راه می‌رفت و لنگ می‌زد,,,
‫سرش هم توی یه جعبه کلاه بود ‫که با خودش اینور و اونور می‌برد
‫این کجاش شبیه آدمیزاد بود؟
‫اطلاعات دیگه‌ای هم از این روحِ جعبه به‌دست ‫داری تا بتونیم شناساییش کنیم؟
‫می‌تونم تو رو به خواسته‌ت برسونم,
‫روی چهره‌ای که توی جعبه بود,,,
‫یه پوزخند بود
‫پوزخندش از حافظه‌م پاک نمیشه,
‫اونجا چه‌جوری بود؟
‫به عنوان دنیای ارواح خیلی,,,
‫زندگیِ توش جریان داشت,
‫یعنی خب احضار برعکس اونقدرا هم سخت نبود,
‫نه، به نظرم چند دقیقه‌ای حسش کردم
‫انگار تو هوا معلق بودم,
‫- مثل یه تجربه نزدیک به مرگ بود, مثل برق, ‫- یه کم لرزیدم و مورمورم شد,
‫هریت می‌دونم که می‌تونی اون کار رو بکنی
‫ولی به نظرم خیلی ‫احساساتی شده بودم,
‫نه، نه، مشکلی نیست,
‫- من ظرفیتش رو ندارم, ‫- نه، این‌جوریم نیست,
‫همینه که هست,
‫خانواده‌م هم هیچ‌وقت باورشون ‫نشد که من استعدادش رو داشته باشم,
‫هیچ‌کدوم از اعضای خانواده‌ت زنده‌ن؟
‫سه‌تا از خواهرهام که ‫کل زندگیم برام قلدری کردن,
‫خواهر بزرگم که خیلی مزخرفه
‫خواهر وسطم آدمِ آشغالیه,
‫ولی خواهر کوچیکم,,,
‫راستش رو بخوای به نظرم خودِ شیطانه,
‫بگذریم,,,
‫می‌دونم تحملم سختـه,
‫نه، این‌جوری نیست هریت,
‫اون منو می‌خواد
‫فکر کنم می‌خواد من آخرین روحش باشم,
‫نه, بن، منو نگاه کن,
‫تو تنها نیستی,
‫زنم توی تصادف مُرد,
‫چه‌جور آدمی بود؟
‫بهترین آدمِ دنیا بود,
‫آره، اصلاً خودش بود,
‫و عاشقِ رقصیدن بود,
‫بلد نبود برقصه ولی دوست داشت برقصه
‫تازه کُندترین دوندۀ دنیا بود,
‫می‌گفت «بیا بریم بدویم»,,,
‫بعد تو همون حالت که این حرف رو می‌زد ‫چیزاستیک هم می‌خورد!
‫می‌گفت باید کربوهیدرات بخورم تا انرژی بگیرم,
‫از اون آدمایی بود که با همه می‌جوشید,
‫و من,,,
‫من یه‌جورایی برعکسش بودم, ‫آدما مضطربم می‌کنن,
‫تو اصلاً مهارتِ اجتماعی نداری,
‫درسته,
‫و خلاصه,,,
‫عمراً بدون وجود اون به ‫اینجایی که هستم می‌رسیدم,
‫بعد یهو یه روز,,,
‫گفت می‌خواد بره تیتر تاتس بگیره, ‫(اسنک سیب‌زمینی)
‫عاشقِ تیتر تاتس بود,
‫بهم گفت منم همراهش برم,
‫و منم نمی‌تونستم برم چون خیلی خسته بودم,
‫کلی کار سرم ریخته بود ‫و باید به کارهام می‌رسیدم,
‫خلاصه,,,
‫خلاصه منم از کوره در رفتم,
‫گفتم «الان نه! کار دارم,»
‫و اونم خودش رفت,
‫ظاهراً رفت فروشگاه بسکین-رابینز
‫که بستنی بخره,
‫اونجا تصادف می‌کنه,,,
‫و حدوداً بیست دقیقه بعدش,,,
‫می‌میره و,,,
‫واسه همین کل وقت و انرژیم رو گذاشتم
‫تا دوربین رو سرهم کنم,
‫چون می‌خواستم فقط یه بار دیگه ببینمش,
‫اون تک و تنها مُرد,
‫و حس می‌کنم نمی‌دونست که من عاشقش بودم,
‫نه، مطمئنم که می‌دونه,
‫قطعاً می‌دونسته,
‫وای خدای من,
‫- معلوم نیست اون زن چقدر کلسترولش بالا بوده, ‫- بروس!
‫فکر کنین!
‫چیزاستیک، تیتر تاتس
‫تازه رفته بستنی هم بخره,
‫- نمک و چربی, ‫- وای خدای من,
‫- همین دیگه, ‫- بروس,
‫در هر صورت داشته خودشو می‌فرستاده ‫سینه قبرستون!
‫- وای خدای من! ‫- ممنون، بروس!
‫واقعاً بهش نیاز داشتم,
‫ببینین، نمی‌دونم هیچ‌کدوم‌مون ‫بتونیم جون سالم به در ببریم یا نه,
‫مطمئناً از قرار معلوم بن که ‫رفتنیه ولی بذارین بهتون بگم که,,,
‫خیلی خوشحالم که با شماها ‫تو این وضع گیر افتادم,
‫وایسا ببینم بچه‌جون,,,
‫گفتی تصویر چهرۀ اون روحه,,,
‫از حافظه‌ت پاک نمیشه,
‫آره,
‫یه فکری دارم,
‫رفیقم رو خفت کردن,,,
‫و الان بهش ضربۀ روحی وارد شده,,,
‫ولی دوست داریم تا وقتی ‫هنوز چهرۀ طرف رو یادشه
‫بره پیش چهره‌نگار,
‫قدش بلند بود,
‫و قوز هم داشت,
‫خیلی لاغر بود,
‫موهاش از کلاه استوانه‌ایش زده بود بیرون,
‫- کلاه استوانه‌ای؟ ‫- آره, آره,
‫- یعنی استوانه‌ای بود؟ ‫- کلاه استوانه‌ای داشت,
‫کلاه بولر یا کابویی نبود,
‫- مثل کلاهِ اپرا بود, ‫- آره از اینا که شعبده‌بازها دارن,
‫- مثل کلاه شعبده بازا! ‫- همونا که از توشون خرگوش می‌کَشن بیرون,
‫چشم‌هاش چی؟
‫فاصله‌شون زیاد بود یا کم یا معمولی؟
‫گمونم نرمال بود, معمولی,
‫باشه پس معمولی,
‫ولی یه کم توی کاسه چشمش فرو رفته بودن
‫چشم‌های گود افتاده‌ای داشت,
‫- چشم‌هاش گود افتاده بود, ‫- مثل راکون‌ها,
‫- چشم‌های ریزی داشت, ‫- فرورفتگی داشتن,
‫چشم‌هاش این‌جوری بودن و پلک هم نداشت,
‫پس یعنی فرورفتگی داشتن و پلک هم نداشت
‫- دماغش چی؟ ‫- دماغ نداشت,
‫- اصلاً دماغی ندا,,, ‫- دماغی در کار نبود,
‫اصلاً دماغ به چه کارش میاد؟
‫- خندون بود, ‫- اونی که خفتت کرد خندون بود؟
‫ولی لب نداشت,
‫- یه‌جورایی مثل یه لبخند دائمی بود,,, ‫- البته,
‫یه جورایی,,, آره, همون‌جوری,
‫- از همین چیزها, ‫- دقیقاً، آره,
‫بدون لب؟ چرا که نه, ‫اصلاً لب به چه کارش میاد؟
‫این آدم شما رو خفت کرده بود؟
‫- واو! ‫- اوه!
‫همین الان این رو کشیدی؟ حرف نداره,
‫می‌دونی چطور بامزه‌تر می‌شد؟
‫این که با پوست تصورش کنی,
‫کلانتری رفتن‌مون جواب داد!
‫الستر کرامپ,
‫یه آدم خیلی بد, خیلی بد!
‫پسر بنگاهی شیاد و بانفوذ، ادیسون کرامپ,
‫پدر بی‌رحمی که وقتی الستر بچه بود ‫و به گفتهٔ خودش: بیش از حد,,,
‫توی مراسم مادرش گریه کرده بود، ‫اون رو از خونه‌ش بیرون کرد,
‫گفت: «باید ازش یه مرد بسازم,»
‫دوستانِ پدرش از طبقهٔ اشرافی بهش پشت کردن,
‫و الستر بدون هیچ دوست ‫و خانواده‌ای ناپدید شد,
‫سال‌ها بعد از مرگ مشکوکِ پدرش,,,
‫الستر به عنوان سرمایه‌داری که,,,
‫با جشن‌های آنچنانی با کسانی ‫که بهش خیانت کرده بودن,,,
‫سرِ زبون‌ها افتاده بود، ‫دوباره به خونه برگشت,
‫با این تفاوت که خیلی از اون‌ها ‫هرگز از مهمانی‌ها برنگشتن,
‫کم‌کم بین مردم پیچید که الستر ‫درگیرِ یه جادوی تاریک شده,,,
‫که برای حفظ سرمایه و قدرتش ‫به خونِ قربانی نیاز داره,
‫هیچکس تابه‌حال جسدشون رو پیدا نکرده،
‫اما بعد از سال‌ها آزار و اذیت، ‫کارکنانش علیه اون قیام کردن,,,
‫و سرِ کرامپ رو بریدن!
‫درست قبل از اینکه تبر روی سرش فرود بیاد، ‫[کرامپ کشته شد]
‫الستر عهد بست از اون دنیا انتقامش رو بگیره, ‫[سرِ مقتول پیدا نشد,]
‫کرامپ، قاتلی در عالم دنیا,,,
‫و حالا، قاتلی در عالم موت,
‫برای ما، خوشبختانه، خونهٔ قدیمیش ‫یه بنای تاریخی نام‌گذاری شده،
‫که چند ساعتی از اینجا فاصله‌ست,
‫تازه تبدیل به یه اقامتگاه هم شده,
‫پس کافیه فقط تا بریم، ‫از ماجرا سر دربیاریم و فقط نمی‌ریم,
‫آدرسش دست‌مونه!
‫بذار وسایلم رو بردارم,
‫من می‌تونم برم چون کار با لوازم رو بلدم,
‫حالا زود برمی‌گردم,,,
‫دوباره بگو! دوباره بگو!
‫- می‌ریم طرف رو می‌گیریم, ‫- ایول!
‫بهش نزدیک شیم، اینه کارمون, ‫اینکه بهش نزدیک بشیم,
‫بجنب، پرینتر چه مرگشه؟
‫زود باش، باید بریم,
‫- داره میاد, ‫- اومد,
‫کسی این رو می‌بینه؟
‫آره، من می‌بینمش,
‫به همین زودی تشریف می‌برین؟
‫بن، این آدرسشه!
‫- اگه از اینجا بیرون رفتی، برو کرامپ منر, ‫- اوه، نه!
‫من عاشق سورپرایزم,
‫و یه سورپرایز خیلی خوب واسه تو دارم,
‫حالا، تراویس,,,
‫باتلاق شنی!
‫تراویس!
‫خدای من، دینامیت!
‫گیر افتادیم، دنبال راه فرار باش,
‫باید فرار کنیم، باید فرار کنیم,
‫سمت مجسمه‌ها برین، زود!
‫تراویس، باید از مجسمه‌ها بالا بریم,
‫این تنها راه فراره,
‫عالیه، فقط طاقت بیار,
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب، خیلی‌خب,
‫وای، وای، وای!
‫پایین رو نگاه نکن,
‫بن!
‫امروز نه، شیطان!
‫بهتره که برگردی تا ‫یه گوش‌مالی حسابی بهت ندادم,
‫گفتم امروز نه!
‫بروس!
‫اون دندون‌ها به‌نظر خیلی تیز میان، بن,
‫هی، خانمی که توی تابلویی، حالا چیکار کنیم؟
‫هرکاری می‌کنی زودتر انجامش بده,
‫بیا، زودباش,
‫می‌خوای یه نگاه دیگه به سقف بکنی؟
‫یا می‌خوای بلایی که سر ‫همسرم اومده سر تو هم بیاد؟
‫نجات‌مون بده!
‫یه لحظه وایسا، تراویس,
‫باشه، داره نزدیک‌تر می‌شه,
‫می‌بینیش؟
‫اگه ازش بالا بری می‌تونی فرار کنی,
‫باشه، باشه,
‫عجله کن!
‫دستم بهش نمی‌رسه,
‫بجنب، بن,
‫باشه، باشه, دارم سعیم رو می‌کنم,
‫ایول، چه عجب!
‫نگاه، نگاه, کنتـه!
‫کنت، سلام!
‫تا پنج دقیقه توی ماشینم میرم یهو ‫می‌بینم دیگه داخل خونه نمی‌شه رفت,
‫باز چی شده؟
‫چون کرامپ می‌خواد ما رو داخل خونه نگه داره,
‫بروس!
‫بروس، بلند شو,
‫وای، واو, خیلی‌خب,
‫چیزی نیست,
‫بذار ببینم, نه!
‫آروم باش,
‫- نه, کرامپ, ‫- سرت رو پایین بیار,
‫من رانندگی می‌کنم, نگران نباش, ‫خیلی وقت نداریم,
‫خیلی دوست دارم ماجرا رو برات ‫تعریف کنم، ولی الان وقت نداریم,
‫بجنب، زود باش,
‫زود باش، سوار شو,
‫- مراقب باش, ‫- حواسم هست، حواسم هست، حواسم هست,
‫
‫خیلی از اون چیزی که به‌نظر می‌اومد سخت‌تره!
‫خیلی‌خب، برو,
‫- مراقب باش، اوه خدای من, ‫- حواسم هست، حواسم هست,
‫اصلاً دلم نمی‌خواد بمیرم,
‫- همین‌جوری برو, ‫- باشه، باشه,
‫تا ته گاز بده!
‫- از این سریع‌تر نمیره, ‫- درخت‌ها دارن بهمون حمله می‌کنن,
‫- خدای من! ‫- سخت‌تر از چیزیه که به‌نظر می‌رسه,
‫مراقب باشین، مراقب باشین,
‫- خدای من, ‫- خیلی‌خب,
‫- حواست باشه کجا میری, ‫- باشه!
‫- واو! ‫- چی شده؟ دیگه چه‌خبر شده؟
‫پیداش کردیم, اصلاً خوشحال نیست,
‫اون عقبی‌ها چطور؟
‫خب، شاید اون‌ها هم مثل اون چند نفری ‫که توی تابلو بودن کمک‌مون کنن,
‫بروس، طاقت بیار,
‫[کرامپ منر]
‫نه تنها یه اقامتگاه دوست‌داشتنیه، ‫بلکه صاحبانش,,,
‫پت و ویک، سینما به صرف شام هم دارن,
‫خدای من,
‫خب، جناب روح؟
‫سلام,
‫می‌شه بی‌زحمت تا عمارت‌تون رو ‫پس بگیریم، توی ماشین منتظر باشین,,,
‫تا دیگه دنبال تسخیر ما نگردین؟
‫خیلی ممنون,
‫تا پنج دقیقهٔ دیگه یه تور ‫گردشگری داخل عمارت شروع می‌شه,
‫از این بهتر نمی‌‍شه,
‫خیلی‌خب، فقط یه وسیله از عمارت ‫برمی‌داریم، بعدش می‌تونیم بریم، خب؟
‫فوری تمومش می‌کنیم، جیرینگی,
‫این تور حدوداً سه ساعت طول می‌کشه,
‫زمان استراحت برای استفاده از ‫سرویس بهداشتی شدیداً ممنوعه,
‫جناب الستر کرامپ دنبال ‫باشکوه‌ترین عمارت «وَلی» بودن,
‫حتماً دقت کردین که توی راهروی اصلی ‫هیچ جای نشستنی وجود نداره,
‫و این یعنی وقتی ایشون وارد ‫اتاقی می‌شدن، به هیچ مرد و زنی,,,
‫اجازهٔ نشستن نمی‌دادن,
‫اون عصا,,,
‫احتمالش هست که متعلق به الستر کرامپ باشه؟
‫نه، اون عصای منه,
‫من ازش یه استفادهٔ کاملاً شخصی دارم,
‫اصلاً چیزی توی این اتاق ‫متعلق به الستر کرامپ هست؟
‫اوه، خیر,
‫خب، من نمی‌دونم چرا واقعاً اینجاییم,
‫و اگه دقت داشته باشین، ‫این صندلی‌ای که انتهای میزه,,,
‫مقدار قابل توجه‌ای ‫از صندلی‌های دیگه مرتفع‌تره,
‫ایشون پایه‌ها رو کوتاه کردن,,,
‫و روی صندلی بالش گذاشتن,,,
‫تا بالاتر از هرکس دیگه‌ای باشن,
‫طرف انقدر حقیر بود از روی ‫دلسوزی بهش احترام می‌ذاشتی,
‫پس یعنی اون بالش‌ها مال خودش‌ان؟
‫خیر,
‫اینجا نقاشی مارگارت، ‫همسر سوم آقای کرامپ رو می‌بینیم,
‫زمانی که این نقاشی کشیده شد ‫مارگارت همچنان معشوقهٔ ایشون بود,
‫و از طریق تابلوی نقاشی بود که همسر دوم ‫ایشون از رابطهٔ نامشروع همسرش باخبر شد،
‫وقتی که ایشون تابلو رو ‫برای همسرش اینجا آویزون کرد,
‫اینم یه راهِ گفتنه,
‫خب,,,
‫«من به هیچ مرد یا زنی که,,,
‫نقطه، نقطه، نقطه، ‫سواد داره اعتماد ندارم,»
‫قحطی نقل قول بود؟
‫این شونه متعلق به کرامپه؟
‫نه، این نسخهٔ کپی هستش,
‫پس چرا توی جعبهٔ شیشه‌ایه؟
‫می‌خواین شما بیاین راهنمای تور باشین؟
‫نه,
‫ببخشید,,,
‫مجبورم کارتون رو تعطیل کنم,
‫چون,,,
‫یه قتل رخ داده!
‫سرِ الستر کرامپ بریده شد,
‫کار سرخدمتکار بود؟
‫نه,
‫همون دختر معصوم روستایی؟
‫اون پیش من بود,
‫من ویک هستم، ‫اون یکی راهنمای تورِ شما
‫و کهنه سربازِ صحنهٔ نمایش,
‫اگه من رو تا سالن همراهی کنین، داستان‌های ‫مشابه زیادِ دیگه‌ای براتون تعریف خواهم کرد,
‫پت و ویک کارشون حرف نداره,
‫یه قتل,,,
‫- شرط می‌بندم سرش توی اتاق ماست, ‫- دفعه قبل که نبود,
‫صبر کنین ببینم, چی گفتین؟
‫ظاهراً بدن کرامپ رو پیدا کردن ‫ولی سرش پیدا نشده,
‫و مظنون دست خالی از اینجا خارج شده,
‫واسه همون مردم فکر می‌کنن,,,
‫سرِ کرامپ هنوز اینجاست,
‫مرسی، رفیق,
‫- به‌نظر میاد که,,, ‫- باید سر کرامپ رو پیدا کنیم,
‫آره,
‫وقتی خودشون ۱۵۰ سال پیداش نکردن ‫ما چطوری می‌خوایم پیداش کنیم؟
‫یه راه دیگه‌ای هم هست,
‫ما تنها نیستیم,
‫باشه، خیلی‌خب,
‫ما شکست بدی می‌خوریم,
‫شرایط نامساعد جوّی ‫که شناخته شده‌ست به,,,
‫آهــای!
‫حالا که فکر می‌کنم اسمت رو به‌جا نمیارم,
‫بن، باهاش گرم بگیر,
‫کاپیتان؟
‫نظرت چیه که این‌جوری سر صحبت رو باز کنم:
‫چی می‌دونی؟
‫شاید اگه تو به ما کمکی کنی، ‫ما هم بتونیم برات جبران کنیم,
‫خیلی‌خب، خوبه,
‫قصد کمک داره، ‫شک نکن کمک می‌کنه,
‫خب,,,
‫خیلی‌خب,
‫هر کاری که می‌خوای انجام بدیم ‫رو روی آینه بنویس,
‫[منو,,,]
‫[منو دریا ببرین]
‫- دریا! دریا! باشه, ‫- ردیفه,
‫- ببریمش دریا، چرا که نه, خیلی هم شدنیه, ‫- آره، این کار رو می‌تونیم بکنیم,
‫تو کمک‌مون کن تا ما هم تو رو تا دریا ببریم,
‫بذار,,,
‫خب، چی راجع‌به کرامپ می‌دونی؟
‫خب,
‫[آخرین روح کرامپ با خواستِ ‫خودش باید روحش رو تقدیم کنه,,,
‫و اگه کرامپ روحش رو بگیره,,,]
‫[دنبالم بیاین]
‫باورتون می‌شه من تا حالا تمرین نکردم؟
‫نه، نه, همراهی نکنین,
‫عالی شد، بن‌بست!
‫صبر کن ببینم,
‫من که اصلاً جا نمی‌شم تا پایین برم,
‫آره، منم همین‌طور,
‫نه!
‫منتظرین من برم؟
‫شوخی‌تون گرفته؟ من بچه‌ام!
‫آره، درسته,
‫مجبور نیستی پایین بری,
‫ولی,,,
‫- راهی نیست، باید بری, ‫- آره، باید بری,
‫- خوبی؟ حالت خوبه؟ ‫- نه، مثل تونل وحشت می‌مونه,
‫اوه، نه,,,
‫[خدمتکاری که رفتار درست رو بلد نیست ‫عاقبتش به گور ختم می‌شه,]
‫خدای من!
‫پس جسدها رو اینجا مخفی می‌کرد!
‫- تراویس! ‫- تراویس، حالت خوبه؟
‫تراویس، خوبی؟ چیزیت نشده؟
‫آره, آره، من خوبم,
‫امیدوارم حالِ همه توی خونه خوب باشه,
‫اینجا رو!
‫چیه؟
‫تیتر تاتس,
‫- یه نشونه‌ست, ‫- بذار ببینم,
‫نه,
‫اون‌ها چیپس فلفلی‌ان,
‫واسه من که تیتر تات‌ان,
‫خدای من,
‫به موقع رسیدیم؟
‫همه‌چیز که به‌نظر عادی میاد,
‫البته این خونه عادیش هم ترسناکه,
‫خب، گوش بده, اگه تا دو ساعت دیگه برنگشتیم،
‫خودم هرگز فکر نمی‌کردم این حرف رو بزنم،
‫به پلیس زنگ بزن,
‫صبر کن,
‫یه لحظه صبر کن ببینم, وایسا,
‫تراویس، تو باید توی ماشین بمونی، خب؟
‫ولی من کارم حرف نداشت, ‫کلاه استوانه‌ای کرامپ رو من پیدا کردم!
‫بذار منم توی این کار سهیم باشم,
‫ببین، تراویس, این کار خیلی خطرناکه,
‫- باشه، با بابام صحبت می‌کنم, ‫- خیلی‌خب,
‫همین‌جا بمون، خب؟ ‫بده‌ش من,
‫بریم کار رو یه‌سره کنیم,
‫کنت، زود باش, منتظر چی هسـ,,,
‫اگه آخرش به جن‌گیری ختم شه، ‫توی دردسر بزرگی می‌افتیم,
‫- چرا الان,,, ‫- چون من اصلاً نمی‌دونم دارم چیکار می‌کنم,
‫من از اولش هم کشیش نبودم,
‫من کارم فروش لوازم هالووینه,
‫این لباس رو واسه دو هزار پولِ بیشتر می‌پوشم,
‫آره، همه فکر می‌کنن خونه‌شون تسخیر شده‌ست,
‫منم میرم یه مقدار آب مقدس ‫می‌ریزم و پولم رو می‌گیرم,
‫من کلاهبردارم,
‫متأسفم,
‫تو,,,
‫ببین، من نمی‌دونم چیکاره‌ای ‫و برام اهمیتی هم نداره,
‫فقط این رو می‌دونم که تو,,,
‫به من کمک کردی!
‫آره، تو کمکم کردی تا متوجهٔ استعداد ‫بدرد بخوری که توی خودم داشتم بشم,
‫این رو تو یادِ من دادی,
‫و هرچی که توی اون خونه‌ست، ‫هرچیزی که باید باهاش روبه‌رو شیم،
‫بدون تو از پسش برنمیایم، خب؟
‫- نه,,, ‫- پدر کِنت,
‫بذار یه سؤالی ازت بپرسم,
‫می‌خوای قهرمان بشی؟
‫- نه, ‫- دیدی!
‫نمی‌شه که حرف خودم رو به خودم پس بدی,
‫پس بزن بریم, ‫بریم قال قضیه رو بکنیم,
‫- برو که رفتیم, ‫- قبلش باید مست کنم,
‫تقریباً نیمه‌شبه,
‫آره، باید به هریت بگیم زود ‫طلسم تبعید ارواح رو بخونه,
‫هریت؟
‫من می‌ترسم که,,,
‫بروس، باید دست از این کارهات برداری,
‫بقیه کجان؟
‫خونه پاکسازی شد, دیگه تمومه,
‫هریت یه مشت وِرد از اون کتاب پیدا کرد,
‫اوضاع به‌هم ریخته بود,,,
‫ولی بالاخره یه توفیق اجباری بود,,,
‫تا به پختگی شخصیتی برسه,
‫خب، حالا هریت و گبی کجان؟
‫خواربار فروشی,
‫واسه آبنبات,
‫- رفتن آبنبات بخرن؟ ‫- آره!
‫رفتن خرید کنن, بخورین!
‫راستش، من نمی‌خورم, ممنون,
‫من میرم پیداشون کنم,
‫پس فقط خودم و خودتیم,
‫بالاخره یکی یه‌جایی این ساعت ‫روی مشروب‌هاش تخفیف گذاشته,
‫«تخفیف گذاشته؟»
‫لحنت رو دوست داشتم,
‫تخفیف گذاشته!
‫بابا,,,
‫من می‌ترسم,
‫این همون کلاهه؟
‫نه، راستش, این کپیِ کلاه اصلیه,
‫می‌تونم ببینمش؟
‫بروس، حالت خوبه؟
‫بذار روشنت کنم,
‫تو اون کلاه رو به من میدی،
‫از این خونه میری بیرون,,,
‫و پشت سرت هم نگاه نمی‌کنی,
‫- حواسم هست، حواسم هست, ‫- تراویس کجاست؟
‫- کلاه رو بده من! ‫- بروس، نه!
‫بده‌ش من! بده!
‫- بده من! ‫- نه! نه!
‫با کتاب مقدس!
‫الان بازِت می‌کنم، هریت, گبی، ‫چند لحظه دیگه تو هم باز می‌کنم,
‫تراویس!
‫لعنت بهت دختر، چه سرعتی داری,
‫- ماه کامله, کرامپ قدرتش کامل شده, ‫- هریت، طلسم رو بخون,
‫- باشه، باشه، باشه, ‫- کارِ خودته,
‫وقتی غژغژ لولای در توی تالارهای ‫بی‌دروپیکر به‌صدا درمیاد,,,
‫و غریب و,,,
‫از کمکت ممنونم، پرفسور,
‫بروس!
‫این خرابه جون به لبم کرده,
‫فکر کنم دیگه وقتش باشه که برم,
‫من میرم سراغ کلاه,
‫نزدیکش نمی‌شی!
‫اینجا ۹۹۹ روح ساکن‌ان,
‫ولی همیشه جا برای,,,
‫یکی دیگه هست!
‫فکرش رو بکن,,,
‫اون یه نفر تو می‌تونستی باشی، بن!
‫تراویس؟ تراویس کجاست؟
‫تراویس خوبه، خب؟ توی ماشین ‫داره با پدرش صحبت می‌کنه,
‫چی؟ امکان ندره!
‫گبی، اون هنوز هم با پدرش صحبت می‌کنه,
‫پدرش مُرده، بن,
‫نزدیک به یه سالی می‌شه,
‫سورپرایز!
‫[بچه‌جون، دلم برات تنگ شده, می‌خوام ببینمت]
‫منم می‌خوام ببینمت,
‫ولی آخه چطوری؟
‫منم خدمتگزارهای خودم رو دارم,
‫خدای من!
‫متنفرم که میزبان بدی باشم و فرار کنم،
‫ولی یه دورهمی هست که باید توش شرکت کنم,
‫نگران نباشین، تنهاتون نمی‌ذارم,
‫عالی شد، حالا واسه‌مون ‫ارتش ارواح احضار می‌کنه,
‫اجازه بدین دوستانم اطراف رو نشون‌تون بدن,
‫عزت زیاد,
‫تراویس,,,
‫خب، فقط کافیه که دست‌مون به اون کلاه برسه,
‫خب، هریت, تو مادام لیوتا رو احضار کن,
‫شاید اون بتونه کمک‌مون کنه,
‫- گبی، من و تو می‌ریم دنبال تراویس, ‫- باشه,
‫بروس، تو همین‌جا بمون، خب؟
‫به محض اینکه ارواح رفتن ‫باید بری کلاه رو برداری، خب؟
‫چرا باید ارواح برن؟
‫چون مهم‌ترین کار رو دست تو سپردم، کنت,
‫تو عامل حواس‌پرتی‌ای,
‫دیگه وقتی نمونده!
‫- بیا بریم, ‫- زود باش,
‫کنت!
‫من بهت باور دارم,
‫لیوتا!
‫تراویس!
‫اون می‌خواد تراویس رو ازمون دور کنه,
‫تراویس,
‫بابا؟
‫- گبی! گبی! ‫- بن!
‫وقتِ حواس‌پرتیه,
‫می‌خواین با من طرف شین؟
‫چون یه مراسم جن‌گیری واسه‌تون آماده کردم,,,
‫که تازه قراره شروع بشه,
‫باشد تا شرارت از این خانه رانده شود,
‫مادام لیوتا؟ مادام لیوتا,
‫به کمکت نیاز داریم,
‫من سعی کردم جلوش رو بگیرم ‫ولی اون خیلی قویه,
‫تنها شانس ما واسه شکست دادنش,,,
‫اینه که قدرت‌هامون رو روی هم بذاریم,
‫باید اول من رو آزاد کنی,
‫قدرتِ کنت تو رو صدا می‌زنه,
‫
‫شروع کن، حالا!
‫همون‌طوری که فکرش رو می‌کردم,
‫نفهمیدین چی شد، نه؟
‫چون از بس ابله‌این لاتین بلد نیستین!
‫همین‌جوری ادامه بده، داره جواب میده,
‫یه مشت ارواح کله‌پوک,
‫آره، درست شنیدین, کودن‌ها,
‫دخلم اومده‌ست,
‫گریسی، به کمکت احتیاج دارم,
‫باید کمکم کنی تراویس رو پیدا کنم,
‫هی، گریسی,
‫هی، باید کمکم کنی,
‫از این‌طرف,
‫حالا که دوتا دنیاها یکی شده، ‫می‌تونیم دنبال یه راه کوتاه‌تر بگردیم,
‫توی کتابم یه طلسمه,
‫اما تنها کسی که صاحب این ‫محبت الهیه می‌تونه اون رو بخونه,
‫شاید تو به خودت باور نداشته باشی، ‫ولی من بهت باور دارم,
‫منو آزاد کن تا بهت کمک کنم اون رو تبعید کنی,
‫تراویس؟ خودتی؟
‫بابا، من اینجام,
‫نه، نه، نه,
‫بروس، عجله کن,
‫بیشتر از این نمی‌تونم معطل‌شون کنم,
‫اوه، نه! نه!‍
‫من میرم بقیه رو پیدا کنم,
‫بن، موفق باشی,
‫ممنون، گریسی,
‫تراویس!‍
‫تراویس، تراویس، دستمو بگیر!
‫می‌خوام برم بابام رو ببینم,
‫ببین، من اشتباه کردم، خب؟
‫اشتباه کردم، بابات اینجا نیست,
‫واقعاً متأسفم، ولی وقتی برامون نمونده، خب؟
‫بیا، دستت رو بده من,
‫نه، من صداش رو می‌شنوم,
‫تراویس، اون کیه؟
‫هی، گوش کن, بهش فکر کن، بهش فکر کن!
‫بابات هم اگه اینجا بود دوست داشت ‫یه جای امن، پیش مامانت، باشی,
‫- می‌خوام به من اعتماد کنی, ‫- نه، من از اینجا متنفرم,
‫می‌دونم، ولی تو و مامانت,,,
‫یه‌جای کاملاً متفاوت قراره برین,
‫من از همه‌جای این خونه متنفرم,
‫بدون پدرم هیچ جای خونه بهم حس خوبی نمیده,
‫گوش کن، تراویس,,,
‫رنجی که توی دلته رو حس می‌کنم, ‫منم حسش می‌کنم,
‫ولی می‌خوام که الان به من اعتماد کنی، خب؟
‫میای اینجا و از بدبختی‌هات بهم میگی،
‫ما دوتایی بدبخت می‌شیم تا جایی که ‫چیزی واسه از دست دادن نمونده باشه,
‫تراویس، دلت برام تنگ نشده؟
‫بابات عاشقته، خب؟
‫اون می‌خواد پیشرفت و رشدت رو ببینه!
‫بیا، تراویس,
‫پس، با من بیا,
‫بیا!
‫تراویس، حرفش رو باور نکن, ‫اون که پدرت نیست,
‫نذار رو مخت بره, بیا، تو می‌تونی,
‫ما باز هم می‌تونیم کنار هم باشیم, ‫این کار رو نکن,
‫اون از غم و اندوه تو تغذیه می‌کنه, ‫باید بیخیالش شی، تراویس,
‫باید بیخیالش شی، خب؟
‫خیلی‌خب، آفرین, تو می‌تونی, تو می‌تونی,
‫از پسش برمیای,
‫نه! منو ول نکن، خواهش می‌کنم,
‫بیا، خیلی‌خب, خوبه,
‫چیزی نیست، چیزی نیست، چیزی نیست,
‫پیش خودمی، پیش خودمی,
‫کارت خوب بود، حرف نداشت, خب؟
‫آره,
‫این نشونهٔ خوبی نیست,
‫بدو، تراویس, از پسش برمیایم,
‫موفق باشی! انتهای این مسیر راه خروجیه,
‫تراویس,
‫خداروشکر,
‫- بجنب! ‫- باید بریم,
‫- مامان! ‫- برو، برو، برو!
‫برو، فرار کن!
‫بهتون که گفته بودم,
‫همهٔ راه‌ها به من ختم می‌شه,
‫و بذارین روشن‌تون کنم:
‫یا روح این بچه و مامانش ‫رو تا ابد تسخیر می‌کنم،
‫یا من و تو یه معامله‌ای باهم می‌کنیم,
‫فقط کافیه که,,,
‫خودت بخوای!
‫- نه، نه، نه, ‫- بن,
‫- به حرفش گوش نده, ‫- نمی‌ذارم به تو و تراویس صدمه بزنه,
‫بن، این کار رو نکن, خواهش می‌کنم,
‫- این کار رو نکن, ‫- بن، نه!
‫دیگه بسه, دیگه نمی‌تونم,
‫یه نگاه به خودتون بندازین,
‫این‌جوری می‌خواین تا ابدیت زندگی کنین؟
‫دنبال ملت بیفتین؟
‫خب، می‌دونین چیه؟ اونقدرها ‫هم ترسناک نیستین، جدی می‌گم,
‫و,,, خب، تو یکی خیلی وحشتناکی,
‫می‌شه تا وقتی سخنرانیم تموم شه برگردی نبینمت؟
‫ممنون,
‫[بن متایس] ‫[۱۹۸۱ - ۲۰۲۳]
‫بهترین تصمیم رو گرفتی، بن,
‫اون‌ها هرگز نمی‌تونستن ‫به قلب شکسته‌ت کمکی کنن,
‫کرامپ داره از شماها سوءاستفاده می‌کنه,
‫داره ازتون سوءاستفاده می‌کنه تا ‫کثافت‌کاری‌هاش رو انجام بدین، که چی؟
‫تا ابد توی این خونه گرفتار شین؟
‫و باور کنین، من وقتی یه ‫کلاهبردار ببینم، می‌شناسم,
‫راستش، تمام این مدت سرتون رو کلاه گذاشتم,
‫آره، کل این دنبال کردن‌هاتون ‫یه حواس‌پرتی بود,
‫وقتی شما حواس‌تون پرت بود، ‫ما کلاه رو برداشتیم,
‫پس، شاید امروز روزی باشه که بخواین,,,
‫خطر رفتن به تیم برنده رو به جون بخرین,
‫روزی که دست به دستِ هم قیام کنین,,,
‫و از خودتون بپرسین که ‫حاضرین که یه قهرمان باشین؟
‫خدای من,
‫بهم قول میدی,,,
‫دیگه باهاشون کاری نداشته باشی ‫و هرگز دیگه سراغ‌شون نری؟
‫روحِ تو آخرین چیزیه که بهش احتیاج دارم,
‫خودت بهتر می‌دونی چیکار کنی,
‫می‌تونی نجات‌شون بدی,
‫بن! دوستات اینجان,
‫از لحظه‌ای که توی این خونه پا گذاشتی,,,
‫غمت رو می‌تونستم حس کنم,
‫من می‌دونم که دنبال چی هستی,
‫به حرفش گوش نکن,
‫به زبون بیارش,
‫قبول می‌کنم,
‫دستم رو بگیر,,,
‫تا با الیسای عزیزت باشی,
‫چرا که توی این دنیا,,,
‫تو هیچکس رو نداری,
‫هریت؟
‫دیر اومدی,
‫من اگه جای تو بودم ‫انقدر مطمئن حرف نمی‌زدم، کرامپ,
‫تو من رو حبس کردی،
‫و حالا وقتشه تا لطفت رو جبران کنم,
‫خودم آزادش کردم,
‫کار خودم بود,
‫رقت‌انگیزه,
‫کارشون رو تموم کنین,
‫باید اول از جنازهٔ من رد شن,
‫و منظورش از «جنازهٔ من» ‫در واقع جنازهٔ ماست!
‫این آخرین باری بود که به من خیانت کردین,
‫از این کار پشیمون می‌شین,
‫کلاه رو برداشتم!
‫بروس!
‫جلوش رو بگیرین,
‫- بیارش پیش ما, باید همین الان تبعیدش کنیم, ‫- آره,
‫صبرم دیگه به سر رسیده، پیرمرد,
‫نابودش کنین!
‫- بروس! ‫- بروس!
‫هنوز یه قسمتی از اون کلاه رو می‌خوایم,
‫من میارمش, می‌تونم کمکش کنم,
‫نه، نه، نه، تراویس!
‫برو,,,
‫دارم میام، بروس!
‫به تراویس کمک کنین!
‫- اونجا, ‫- از این‌طرف,
‫- دارم میام, ‫- کافیه,
‫خودم باید دست به کار شم,
‫وایسا، وایسا, حق با تو بود,
‫هرچی راجع‌به من و غمم گفتی درست بود,
‫کلاه رو بردار,
‫این آدم‌ها,,,
‫نمی‌تونی فرار کنی!
‫نمی‌تونن منو از غم درونم نجاتم بدن,
‫دارم میام!
‫- آوردمش, ‫- هریت، تو قدرتش رو داری,
‫کارش رو تموم کن!
‫ولی از دست تو می‌تونن نجاتم بدن,
‫وقتی غژغژ لولای در توی تالارهای ‫بی‌دروپیکر به‌صدا درمیاد,,,
‫جایی که هوا ساکنه,,,
‫این ارواح سرگردان نخواهند بود,
‫اون‌ها رو به آرامگاه نهایی خودشون برگردون!
‫بن، نه!
‫آره، دوباره بگو!
‫بـرگـرد!
‫دوستانت رو تا قیامت شکنجه می‌کنم!
‫دوباره بگو!
‫بـرگـرد!
‫بن!
‫همراه من بیا تا همسرت رو ببینی,
‫این آخرین فرصتته تا عشقت رو بهش ابراز کنی!
‫اون خودش می‌دونه,
‫بن,
‫نه,
‫ایول!
‫موفق شدیم, بیا, بیا بغلم، ‫مردکِ غول تشنگ,
‫فکر کنم حالا دیگه خونه‌تون رو پس گرفتین,
‫بن!
‫- خوبی؟ ‫- واو، کارت حرف نداشت,
‫واو,
‫مرسی,
‫- بیا بغلم ببینم, ‫- خیلی شجاع بودی, بهت افتخار می‌کنم,
‫- بن، مثل کتاب‌های تاریخی, ‫- بدون تو موفق نمی‌شدیم,
‫حالا دیگه آزادین,
‫آزادین که به دنیای ارواح برگردین,
‫برین,
‫آزادین,
‫خیلی‌خب، قبلش باید ‫خط قرمزهامون رو مشخص کنیم,
‫حس می‌کنم خیلی از این ارواح نمی‌خوان برن,
‫تو چی؟
‫تأثیر طلسم به‌زودی از بین میره,
‫منم به گوی کریستالی خودم برمی‌گردم,
‫نه، راستش اون داخل هم جای بزرگیه,
‫من متعلق به همین خونه‌ام,
‫آره، این ارواحی که من می‌بینم ‫قطعاً نمی‌خوان از این خونه برن,
‫- بذار باشن, ‫- خب، می‌دونی,,,
‫بالاخره یکی باید مراقب‌شون باشه، مگه نه؟
‫زدی تو خال,
‫اشکال نداره,
‫برو، برو, نترس,
‫سوار شو,
‫چی شده؟
‫- سلام, ‫- سلام,
‫حتماً وسایلش رو به یکی که نیاز داره بده، خب؟
‫شک نکن حالِ چندتا از خانم‌های ‫خوش‌شانس کلیسا رو خوب می‌کنه,
‫تو که توی کلیسا کار نمی‌کنی,
‫ولی هنوز عاشق خیرات کردنم,
‫تو خوبی؟
‫من خوبم,
‫خیلی‌خب، نبینم جا بزنی,
‫امشب می‌بینمت,
‫هی!
‫سلام,
‫حالت چطوره؟
‫چقدر تو نازی,
‫این چیه دور گردنت؟
‫اسمت چیه؟
‫[تیتر تات]
‫- ببخشید دیر کردم, ‫- سلام!
‫سخنرانی یه‌کم زیادی طول کشید,,,
‫این ما توئه,
‫می‌بینم شغلی که می‌خواستی هم بدست آوردی,
‫الان جدیدترین ژنرال نیو اورلئانز ‫روبه‌روتون وایساده,
‫آره!
‫پس، این یعنی شماها همین‌جا می‌مونین، درسته؟
‫این خبر رو می‌تونستم ‫هفتهٔ قبل بهت بدم، عزیزم,
‫به چه دردی می‌خوره وقتی این چیزها ‫رو از دوستِ واسطه‌ت نمی‌پرسی؟
‫- راست میگه, ‫- بن!
‫هی!
‫سلام,
‫- هالووین مبارک, ‫- هالووین مبارک,
‫بگو,
‫بگو، خبر خوبیه!
‫من ارشد کلاس‌مون انتخاب شدم,
‫چی؟
‫چی؟ عالیه!
‫و حدس بزن کی کاهن کلیسا شد؟
‫صرفاً واسه وقتی که یکی از ‫دوستات خواستن ازدواج کنن,
‫حتماً,
‫شما دوتا، بیاین داخل, ‫غذا سرد شد,
‫- خیلی‌خب، باشه, ‫- باشه,
‫خب، اجازه هست؟
‫خب، بن, قبل از اینکه پات رو داخل ‫خونه بذاری باید بهت هشدار بدم,,,
‫این ماجرا ممکنه ‫کلِ مسیر زندگیت رو تغییر بده,
‫این خطر رو به جون می‌خرم,
‫باشه، پس, خوش اومدی,
‫خیلی‌خب,
شما به mrgilas.com نگاه میکنید
‫[پـایـان]
شما به mrgilas.com نگاه میکنید
‫خوبه,
‫به سلامتی!
‫به سلامتی زندگی پس از مرگ!
‫سلامتی زندگی!
شما به mrgilas.com نگاه میکنید
‫واو، اونجا رو باش!
‫عالیه,
شما به mrgilas.com نگاه میکنید