شما به mrgilas.com نگاه میکنید
‫کلمۀ «روانشناسی» ریشۀ یونانی داره,
‫به معنیِ علم روح است,
‫فرم جدیدی از طبابت که ‫پدیده‌های ذهن رو توجیه می‌کنه،
‫عضوی از انسان‌ها ‫که به درستی درک نشده،
‫و برای برخی از مردم، ‫رنج‌ و اندوهِ بسیاری به بار آورده,
‫باشد که تا به ابد ‫در زیرِ سایۀ او باشید,
شما به mrgilas.com نگاه میکنید
‫تو را از آنِ منجیِ ما، مسیح می‌خوانم,
‫با نشانِ صلیبـش,
‫نجات یافتی,
‫باشد که تا به ابد ‫در زیرِ سایۀ او باشید,
شما به mrgilas.com نگاه میکنید
‫واقعاً خواستۀ شما اینـه؟
‫همینطوریـشم خیلی‌ها رو ‫به طرق مختلف از دست دادم,
‫یکی قحطی، یکی خشکسالی، یکی درد و مرض,
‫چرا اجازه می‌دی عاشقانِ راهـت ‫اینطوری زجر بکشن؟
شما به mrgilas.com نگاه میکنید
‫همونجا بذاریدش, متشکرم,
‫- ممنونـم, ‫- خیلی متشکرم,
‫ببخشید؟
‫عذر می‌خوام,
‫شما اهل مزرعۀ مارکز هستید؟
‫ایزابلای عزیز، ‫پسرت پروندۀ جالبی داره,
‫مشتاقـم که چیزهای بیشتری بفهمم,
‫بر این باورم که ناهنجاری‌های پسرت، ‫مرتبط با ذهنـشه، نه جسمـش,
‫مایلـم که شخصاً خدمت برسم,
‫البته در بهترین زمان ممکن ‫و با جدیدترین علم مربوط به ذهن،
‫مطمئنـم که می‌تونیم ‫وضعیت عقلانی نادرش رو درک کنیم،
‫و دوباره پسرت رو ‫به آغوش جامعه برگردونیم,
‫بی‌صبرانه منتظر دیدنـتم,
‫از طرف، گریس,
‫ماریا!
‫وقت بخیر خانم,
‫دکتر گریس ویکتوریا برنهم هستم,
‫- از دیدنـتون خوشحالـم, ‫- من ماریا هستم,
‫- اومدید که نجاتـمون بدید؟ ‫- هیس!
‫سفرتون چطور بود؟
‫بسیار دلپذیر بود, سپاس,
‫تشریف بیارید، تا اتاقـتون ‫راهنماییـتون کنم,
‫مایلـم در اسرع وقت پسرک رو ببینم, ‫بیدار شده؟
‫بهتره که اول آقا رو ملاقات کنید,
‫تمو وسایلـتون رو ‫براتـون میاره,
‫بسیارخب, ‫پس ممکنه ایزابلا رو ببینم؟
‫اول باید با آقا صحبت کنید,
‫جناب نیکولاس مارکز، ‫گریس ویکتوریا برنهم رو خدمتتـون معرفی می‌کنم,
‫باعث خرسندیـمه که بالاخره ‫افتخار آشناییـتون نصیبم شد آقای مارکز,
‫سلام خانم,,,
‫متوجه نمی‌شم, ‫پس دکتر کجاست؟
‫بنده دکتر برنهم هستم,
‫همم,
‫متوجه‌ام,
‫فردا تمو شما رو تا ایستگاه برمی‌گردونه,
‫- نیازی به پرستار نداریم, ‫- عذر می‌خوام؟
‫متاسفم که این همه راه ‫رو بخاطر هیچ و پوچ سفر کردید,
‫بفرمایید,
‫اگه مریضی توی این خونه باشه، ‫هرچقدر هم که پدر جاهلی داشته باشه,,,
‫باز هم من حتماً ملاقاتـش می‌کنم,
‫چطور جرئت می‌کنی؟
‫قطار فقط هفته‌ای یک بار ‫به اینجا میاد قربان،
‫تا اون زمان می‌تونه بمونه؟
‫باشه،
‫ولی اجازه نمی‌دم ‫کسی توی این خونه بهم بی‌احترامی کنه,
‫امشب می‌تونید پسرک رو ملاقات کنید,
‫عذر خواهـم,
‫مردِ سینه‌سوخته‌ایه که ‫تعصباتـش به رفاهِ فرزندش ارجحیت داره,
‫- دلایل خوبی داره, ‫- که اینطور؟
‫به نظر نمیاد مردی باشه ‫که با دلیل و برهان قدم برداره,
‫فکر می‌کنم که ایزابلا ‫به این پسرک آموزش داده,
‫مارتین خودآموخته‌ست,
‫- حبسـش می‌کنید؟ ‫- به نفعِ همه‌ست,
‫چیزی نیست, ‫ایشون دکتر برنهم هستن,
‫از آشنایی با شما خوشحالـم خانم,
‫منـم همینطور مارتین, ‫اسم من گریس‌ـه,
‫ببین مارتین, ‫ایشون از نیویورک اومده,
‫- آشنایی با شما باعث افتخارـه, ‫- موسیقی دلنشینـی می‌نواختی,
‫«پاگانینی» بود؟
‫می‌تونم بشینم؟
‫ممنون مارتین,
‫متشکرم پدر آنتونیو، ‫ولی دیگه می‌تونید تنهامـون بذارید,
‫عذر می‌خوام خانم، ‫ولی باید بمونم,
‫می‌تونید واسم بخونید؟
‫بله, اما قبلـش، می‌خوام ‫چند تا سوال ازت بپرسم,
‫مشکلی نداره؟
‫- از گاوچرون‌ها خوشت میاد؟ ‫- اینجا بهشون گاچو یا وکرو صداشـون می‌زنن,
‫در آینده می‌خوام گاوچرون بشم,
‫خیلی بهشـون علاقمندی,
‫حتماً بوفالو بیل خیلی بهت افتخار می‌کنه, ‫[یکی از نامدارترین چهره‌های تاریخ غرب وحشی آمریکا]
‫تا به حال توی نمایشی حضور داشتید؟
‫بله,
‫توی نمایشگاه جهانی شیکاگو,
‫اقبال بلندی دارید,
‫مامان می‌گه بوفالو بیل ‫مثل پدرم گاوچرون خوبیـه,
‫مطمئناً که حق با ایشونـه,
‫همۀ این کتاب‌ها رو، ‫مامان براتون خریده؟
‫بعضی‌هاش رو بله,
‫ولی دیگه هیچ کتابی ‫واسم نمی‌خره,
‫و دلیلـش چیه؟
‫چون کشتمـش,
‫مارتین,,,
‫می‌تونی واسم تعریف کنی ‫که چه اتفاقی افتاد؟
‫مارتین؟
‫الان می‌خوای ‫واست کتاب بخونم؟
‫آفرین!
‫آروم برون مارتین!
‫ایزابلا، نه!
‫مارتین!
‫چرا اجازه دادید تو خاطرش بمونه ‫که خودش مادرش رو کشته؟
‫چون حقیقت داره,
‫همیشه همینطوری بوده,
‫روزی که مارتین متولد شد، ‫ملخ‌ها به مزارعـمون هجوم آوردن,
‫درست مثل «سِفر خُروج ایش دهم»ـه,
‫«پروردگار مصیبتی بر مصریان نازل کرد، ‫که آن مصیبت، همان مرگ بود,»
‫پدر آنتونیو,,,
‫قبل از اینکه درمانِ مارتین رو شروع کنیم، ‫بذارید شفاف‌سازی لازم رو انجام بدم,
‫ما داریم با یک اختلال دست‌وپنجه نرم می‌کنیم, ‫مرضی که مربوط به ذهن انسان‌هاست,
‫ربطی به مذهب نداره,
‫یک مسئلۀ علمی به شمار می‌ره ‫و با علم هم برطرف می‌شه,
‫بله خانم,
‫نمایشگاه جهانی رفته,
‫- چی؟ ‫- دکتر گریس رو می‌گم, شیکاگو بوده,
‫بوفالو بیل رو دیده,
‫اگر گوییم که گناهی نداریم،
‫خود را فریب می‌دهیم، ‫و از حقیقت گریزانیم,
‫و کی تعیین می‌کنه که چه چیزی گناهـه؟
‫مایلـم که مزار مادرت رو ببینم مارتین,
‫می‌تونی من رو تا اونجا ببری؟
‫بهتره که توی مزرعه بمونیم,
‫نه! باید مادرم رو ببینه,
‫کار خطرناکیـه,
‫من می‌برمت,
‫دلت برای مادرت تنگ شده؟
‫دعا بخونیم مارتین؟
‫درود بر تو ای مریم، ‫پُر از نعمت، خدا با توست،
‫میان همه زنان تو مبارک هستی، ‫و عیسی میوه درون تو مبارک است,
‫ای مریم مقدس، ‫مادر خدا برای ما گنه‌کاران، اکنون و,,,
‫در هنگام مرگ دعا بفرما,
‫پدر آنتونیو,
‫پدر گاویرا,
‫این بچه نباید اینجا بیاد,
‫به من نگاه کن پسرجون! ‫به من نگاه کن,
‫می‌بینمت, ‫هم می‌بینمت و هم می‌شناسمت,
‫- دیگه کافیـه! ‫- گریس,
‫دارید می‌ترسونیـدش,
‫از کارتون خجالت بکشید,
‫ما برای دیدار با خانم اومدیم, ‫اجازه بدید,,,
‫اون فقط یه بچه‌ست,
‫نه مارتین!
‫- می‌دونستم, ‫- بیا مارتین! بیا!
‫- همین حالا بگیریدش! ‫- بهم دست نزنید!
‫- جلوی این اهریمن رو بگیرید! قاتل! ‫- تفنگ رو بگیرید! - نه!
‫برو گریس!
‫بعداً این اهریمن رو می‌گیریمش! ‫روح یسوعی رو تطهیر می‌کنیم,
‫چیکار کردن؟
‫این رو بگیر, کیفـم رو لازم دارم,
‫ساچاکا,
‫همین حالا کیفـم رو بیارید,
‫پانسمان تمیز لازم دارم,
‫تمو چی گفته بود؟ ‫ساتچاک,,,؟
‫ساچاکا, ‫به کچوایی یعنی «وحشی‌ها»,
‫وقتی‌که مارتین فقط چند ماهه بود ‫سروکلۀ گاویرا پیداش شده بود,
‫از سمت پروردگار بهش وحی شده بود,
‫می‌گفت که باید مارتین رو تطهیر کنیم ‫تا اهریمن از بدنـش خارج بشه,
‫من قبول نکردم,
‫و حالا هر مصیبتی که به سر اینجا میاد ‫رو به گردنِ مارتین می‌دونن,
‫حق با شما بود,
‫می‌گن مارتین اهریمنـه,
‫شاید باشه,
‫- داشتم براتون دعا می‌کردم, ‫- می‌دونی اون کیه؟
‫- شیطان, ‫- یه زمانی فرشتۀ موردعلاقۀ خداوند بود,
‫اما می‌خواست مثل خداوند بشه ‫بخاطر همینـم از بهشت رونده شد,
‫شیطان در دنیای ما مخفی شده,,,
‫تا دوباره قدرتـش رو بدست بیاره,
‫بنابراین روزی قیام خواهد کرد ‫و آخرین نبرد خودش رو به پا می‌کنه,
‫می‌شه لطفاً یکم واسم آب گرم بیاری مارتین؟
‫بله خانم,
‫- واقعاَ به چنین چیزهایی اعتقاد دارید؟ ‫- سخنانِ خداونده,
‫ولی کمک زیادی از دستِ من ‫توی این نبرد بزرگ برنمیاد،
‫چون ضعیفـم,
‫نیازی نیست بهم بگی,
‫گاویرا با چند ضربه شلاق، ‫من رو درهم شکست,
‫به هرچیزی که پرسید اعتراف کردم,
‫«این پسر با لوسیفر هم‌دستـه؟» ‫«بله,»
‫«برای آوردن قحطی به این وادی، دسیسه کرده؟» ‫«بله,»
‫جناب مارکز!
‫اینجا جای پسر شما نیست,
‫فکر کنم خودتونـم بدونید,
‫صدام رو می‌شنوید؟
‫امروز صبح تموم کرد, ‫نصفِ گله‌ام مبتلا شدن,
‫حیوانات روستا هم مبتلا شدن, ‫مارتین رو مقصر می‌دونن,
‫خب باید برید, ‫باید به یک جای امن برید,
‫اگه بخوای می‌تونی بری,
‫پدر!
‫پدر! خواهش می‌کنم پدر, ‫پدر,
‫صبح بخیر آقا,
‫مطمئناً جناب می‌تونن ‫یکم غذا بهم بدن,
‫متاسفم ولی می‌دونید که,,,
‫زمین‌های جناب ‫هم درست مثل شما، آلوده شده,
‫ولی چیزهای زیادی داره, ‫به من نگاه کنید، هیچ چیزی ندارم,
‫- بخاطر بچه‌هام، ازتون خواهش می‌کنم, ‫- یه لحظه صبر کنید,
‫- مارتین! ‫- برید بچه‌ها! یالا! - یالا، بجنبید!
‫لطف بزرگی بهشون کردی مارتین,
‫خانم,
‫- می‌بینم که هنوز اینجاییـد, ‫- همینطوره,
‫پس همچنان فکر می‌کنید ‫که می‌تونید مارتین رو درمان کنید؟
‫البته,
‫همم,
‫بذار درمورد خواهر مارتین واست بگم, ‫مُرده به دنیا اومده بود,
‫متاسفم,
‫نه، زنده که نبود,,,
‫نفس بکش,,, زور بزن!
‫محکم‌تر زور بزن!
‫- نیکولاس! ‫- من می‌خواستم که پیش خونواده‌ـمون دفن بشه,
‫نیکولاس!
‫ولی پدر گاویرا اجازه‌اش رو نداد,
‫غسل تعمید نشده بود، ‫بخاطر همینـم کنار نهر خاکـش کردم,
‫- متوجه‌ام, ‫- نه متوجه نیستید,
‫مارتین دوست نداشت ‫صدای گریۀ مادرش رو بشنوه،
‫بنابراین سعی کرد ‫کاری کنه که دیگه گریه نکنه,
‫نه! نه!
‫- نه! ‫- مارتین!
‫کی حاضره همچین کاری بکنه؟
‫من بر این باورم مارتین مبتلا به مرضیـه ‫که جان لانگدون «سندرم ساوانت» می‌خوندش,
‫یه جور اختلالـه,
‫علم و دانش نوین ‫می‌تونه به مارتین کمک کنه,
‫نه یه مُشت کشیش و افسانه ‫و توهماتِ بدشگونی,
‫هرچیزی یک علتی داره,
‫چی شد فرزندم؟
‫- ساحره! ‫- از اینجا برو ساحره!
‫پدر گاویرا!
‫من,,,
‫من خیلی متاسفم,
‫چی شده؟
‫- خیلی گستاخی که به اینجا اومدی, ‫- اومدم که باهاتون صلح کنم,
‫و کمکـتون کنم که درک کنید,
‫ببینید، مارتین مثل بقیۀ بچه‌ها نیست,
‫دچار یه جور مرضی شده,
‫ببینید، من روان‌پزشکـم، یک دکترم,
‫و من بیمارانی مثل مارتین رو که ‫با طبیعت انسانی خودشون بیگانه هستن، درمان می‌کنم,
‫وقتی که این پسر چند روزه بود، ‫من غسل تعمیدش دادم,
‫توی چشم‌هاش پدرش نگاه کردم،
‫و ازش خواستم که اجازه بده ‫سر بچه‌اش رو زیر آب نگه دارم,
‫- به من اعتماد کرد و من ناامیدش کردم, ‫- نه,
‫وقتی که مارتین متولد شد، ‫خداوند بهم هشدار داد,
‫- من گوش نکردم, ‫- درسته که مارتین با بقیه فرق داره، ولی اهریمن نیست,
‫شیطان خودش رو ‫جای فرشته‌ها زد,
‫مارتین درگیر وضعیتی شده، ‫که یک نوع بیماریـه,
‫ببینید، اگه به اینجا نگاه کنید، ‫حرفـم رو می‌فهمید,
‫همه‌ش همینجاست, نگاه کنید,
‫خب؟
‫ازتون خواهش می‌کنم, متوجه می‌شید,
‫کتابِ ما هم برای ‫چنین وضعیتی اسمی گذاشته,
‫شیطان!
‫من بچه نیستم که بتونید بترسونیدم,
‫«و این آدم نبود که فریب شیطان را خورد، ‫بلکه حوا فریب خورد و گناه کرد,»
‫آمین!
‫این جماعت‌ان که فریب خوردن,
‫اونـم بخاطر نادونیِ تعمدیِ شما,
‫همونطور که مسیح فرمود, ‫این زن با اون پسرک هم‌دستـه!
‫- لعنتی! ساحره! ‫- ولـم کنید! بذارید برم! ولـم کنید!
‫- بذارید برم! ‫- ساحره!
‫ولـم کنید! ولـم کنید!
‫- ولـم کنید! ‫- ساحره!
‫ولـم کنید!
‫ ساحره! ساحره! ساحره! ساحره! ‫ساحره! ساحره!
‫اقرار می‌کنی؟
‫این کار رو برای نجات خودت انجام می‌دم,
‫حرومزاده,
‫حرومزاده‌ها!
‫آندرس!
‫حتی کسانی‌که بوسیلۀ قدرت شیطان ظهور خواهند کرد ‫و آلت دست او خواهند بود؛
‫با کارهای عجیب و حیرت‌انگیز خود همه را فریب داده،
‫معجزات بزرگ انجام خواهند داد,
‫باید هلاک شوند!
‫چون که آنان حقیقت را دوست ندارند,,,
‫و آن را نمی‌پذیرند تا نجات یابند,
‫خانم,
‫قوی باش,,, قوی,,,
‫کافی نیست,
‫یازده هکتار زمین داری ‫ولی بذرهات فقط سیزده لیترن,
‫حتی اگه برداشت خوب باشه، گله ‫نمی‌تونه زمستون رو پشت‌سر بذاره,
‫چهارده,
‫چهارده چی؟
‫باید چهارده تاشـون رو ذبح کنی, ‫بهتره الان بکشی تا هنوز گرسنگی نکشیدن,
‫چیزی به اسم درست و غلط نداریم, خب؟
‫چی می‌بینی؟
‫- هیچ چیزی نمی‌بینم, ‫- واقعاً؟
‫جاستینوس کرنر، یک پزشک آلمانی ‫این طرح رو با جوهر کشیده,
‫مثل خودت,
‫شاعر هم بود، ‫با همین تصویر هم الهام گرفته بود,
‫پس بهم بگو مارتین,,,
‫هنوز هم چیزی نمی‌بینی؟
‫شکل خاصی نیست,
من ‫یه دریاچه توی کوهستان می‌بینم ‫چون من رو به یادِ خونه می‌اندازه,
‫تو رو یاد چیزی می‌اندازه؟
‫هر چیزی؟
‫شاید یه پروانه ببینم,
‫بسیارخب,
‫این یکی چطور؟
‫چی می‌بینی؟
‫یه شاپرک می‌بینم,
‫- همه‌چیز مرتبـه پدر؟ ‫- اصلاً آخرین باری که بارون دیدم رو یادم نمیاد,
‫به نظر میاد که واقعاً یه ارتباطی ایجاد کردی,
‫جسارتاً,,,
‫درش چی می‌بینی؟
‫پسری که با توانمندی‌های ‫ویژه متولد شده,
‫موسیقی، ریاضی، زبان,
‫پسری که می‌تونه به بخش‌هایی از مغزش ‫دست ببره که بقیۀ مردم اصلاً از وجودش مطلع نیستن,
‫پسری برگزیده از جانب خداوند,
‫می‌شه اینطوری تعریفشـم کرد,
‫دیگه چطوری می‌شه؟
‫بچۀ سردرگم,,,
‫و گمگشته‌ای رو می‌بینم
‫که توی این دنیا جایگاهی نداره،
‫که بدون رفتار عادی اجتماعی به‌دنیا اومده,
‫بدون همدردی,
‫و تو ایمان داری که می‌تونی درمانش کنی؟
‫نه,
‫ولی می‌تونم به مارتین کمک کنم تا,,,
‫ببینه مردم چه حسی دارن,
‫من معتقدم که تنها خداست ‫که می‌تونه مارتین رو عوض کنه,
‫ولی کسی چه می‌دونه، گریس؟
‫شاید از طریق تو هم درست شه,
شما به mrgilas.com نگاه میکنید
‫الان نه,
‫خیلی ممنون,
‫نمی‌دونستم منتظر من موندین,
‫خوب می‌شه اگه مثل یه خانواده باهم غذا بخوریم,
‫همین‌طوره! خوبه که دوباره ‫یه خانم سر سفره‌مونه,
‫- ممنونم، جناب مارکز, ‫- نیکولاس صدام کنین، لطفاً,
‫زمینِ سمت شرق آمادهٔ کاشت مجدده,
‫الان اونجا گندم رشد می‌کنه,
‫«گاوچرون غبارآلود سوار بر اسبِ سیاه ‫و غول‌پیکر خودش وارد شهر شد,»
‫«با اینکه تعداد اون‌ها بیشتر بود ‫و محاصره شده بود،
‫با شجاعت با گاودزدها درگیر شد,»
‫«همسرش که همچنان گرفتار ‫این راهزن‌ها شده بود، فریاد زد:
‫«ویلیام! فرار کن, خودت رو نجات بده!»
‫اما بیل کودی چنین کاری نکرد,»
‫«اون هفت‌تیرهای خودش رو برداشت ‫و به دل راهزن‌ها زد,»
‫«و وقتی گردوغبار فرونشست، تنها ‫یک مرد سوار به روی اسب خود بود,»
‫«سرکش‌ترین گاوچرون غرب، یه کابوی واقعی,»
‫- مثل پدرم؟ ‫- مثل پدرت,
‫دیگه وقت خوابه,
‫شب بخیر,
‫می‌دونی این‌ها همه‌ش به‌خاطر تنهاییه؟
‫می‌دونی دیگه، نه؟
‫شاید,
‫وقتی زمین ازهم باز شد، بذرها رو می‌کاریم,
‫- پنج سانت زیر خاک, ‫- آره,
‫و به‌خاطر اینکه انبارمون خالیه، ‫با دست‌مون می‌کاریم تا هدر نرن,
‫- بذر رو با خاک بپوشون تا خشک نشه, ‫- آفرین,
‫می‌تونم یکی دیگه بکارم، بابا؟
‫چرا که تو مقدسی، ای پروردگار تمام موجودات,
‫تو از تنها پسر خودت گذشتی ‫تا ما عاری از گناهان بشیم,
‫در بدن او، ما برکت زندگی را پیدا کردیم,
‫- تو بخشیده شدی, ‫- آمین,
‫تو بخشیده شدی,
‫کمک! کمک!
‫آتیش! آتیش!
‫پسره رو داخل نگه دار,
‫نه، این غلطه, بعدش باید دعا بخشش رو می‌خوند,
‫نترس، چرا که من تو را رها ساختم، ‫تو را به اسم صدا می‌زنم، تو متعلق به منی,
‫- تو متعلق به منی، تو متعلق به منی, ‫- مارتین، مارتین,
‫تو متعلق به منی, ‫تو متعلق به منی,
‫- خدای بزرگ, ‫- آب! آب!
‫تو متعلق به منی, ‫تو متعلق به منی,
‫مارتین، باید,,,
‫تو متعلق به منی, ‫تو متعلق به منی,
‫هنگام عبور از آب‌ها، ‫من همراه تو خواهم بود,
‫هنگامی که در آتش قدم می‌نهی، ‫آتش بر تو اثر نخواهد کرد,
‫و شعلهٔ آتش تو را دربر نخواهد گرفت,
‫آب! آب! بریز,
‫خب، مارتین, من باید برم کمک کنم,
‫می‌شه اینجا بمونی، لطفاً؟ باشه؟
‫- نیکولاس! نیکولاس کجاست؟ ‫- رفت داخل,
‫نیکولاس!
‫نه!
‫نیکولاس! نیکولاس!
‫چیکار می‌کنی؟ کمکم کن,
‫نه!
‫مارتین, مارتین,
‫پاشو, با من بیا بیرون,
‫عجله کن,
‫تیمو!
‫آنتونیو!
‫همین‌جا بمون,
‫برو! برو!
‫نیکولاس,,,
‫مارتین,,,
‫آتیش، اون,,,
‫دیروز توی زمین، مارتین دست منو گرفت,
‫باید بخیه بخوره,
‫باشه واسه بعد,
‫من یه چیزی دیدم,
‫حین آتیش‌سوزی,
‫یه چیزی که,,, غیرممکن بود,
‫اگه من,,,
‫اگه دلیل من,,,
‫اگه بین تمام مردم، فقط منم که نمی‌تونم ‫بدون غرض‌ورزی مارتین رو ببینم،
‫پس چطور می‌تونم کمکش کنم؟
‫خدا از جانب ما کار خودش رو می‌کنه, ‫به انتخاب خودش بود که تو اینجا اومدی,
‫خدا من رو نفرستاد، پدر,
‫اگه اون وجود داره، پس ‫خیلی وقته ما رو رها کرده,
‫می‌دونی معنای «گریس» چیه؟ ‫(گریس: محبت الهی)
‫گریس یعنی لحظاتی که ما چیزی از خدا نمی‌خوایم ‫اون محبتش رو به ما پیشکش می‌کنه,
‫وقتی که خودمون ایمان‌مون رو ازدست دادیم، ‫اون از ما ناامید نمی‌شه,
‫منظور من اینه که,,,
‫شاید توی این ساعات تاریکی، ‫ما به حضور تو نیاز داشتیم,
‫نه علی‌رغم باورهات، بلکه به‌خاطرشون,
‫صبح بخیر, ‫صبح بخیر,
‫مارتین,,,
‫منو نگاه,
‫مارتین، نوبت صحبت صبحگاهی‌مونه,
‫پدر باید توی زمین‌های شرقی تاج‌خروس بکاره,
‫واقعاً؟
‫تاج‌خروس در برابر پژمرپگی و خشکی ‫مقاوم‌تره, ما جفتش رو امسال داشتیم,
‫خیلی‌خب، امشب بهش می‌گیم,
‫باید به بقیهٔ کشاورزهای توی روستا هم بگیم,
‫چرا می‌خوای این کار رو کنی؟
‫تا دیگه خونه‌مون رو آتیش نزنن,
‫فقط همین؟
‫- یا واسه اینکه نمی‌خوای گشنه بمونن؟ ‫- نه، فقط همون,
‫- به‌نظرت چرا اسطبل‌تون رو سوزوندن؟ ‫- تا منو تنبیه کنن,
‫- چرا؟ ‫- چون من محصول‌شون رو خراب کردم,
‫مارتین، تو محصول‎‌شون رو خراب کردی؟
‫تو نیمه‌شب رفتی و توی زمین‌شون ملخ پخش کردی؟
‫شاید,
‫همچنین تو بودی که حیوون‌هاشون رو ‫طلسم کردی تا مریض شن و بمیرن؟
‫- مارتین، کار تو بود؟ ‫- نه,
‫- پس نمی‌تونه واقعیت داشته باشه، مگه نه؟ ‫- اون مردِ دیشبی چی؟
‫هی، مارتین, تو هیچ کاری با اون نکردی,
‫تو هیچ کاری نکردی,
‫می‌شنوی؟
‫اون خودش آتیش‌سوزی رو راه انداخت ‫و همون باعث مرگش شد,
‫این اتفاقی بود که افتاد,
‫مارتین، اون آدم‌ها ترسیدن، خب؟
‫اون‌ها ترسیدن و دنبال یه مقصر ‫برای ترس‌شون می‌گردن,
‫و اون مقصر تویی، چون تو متفاوتی,
‫خب؟
‫متوجه حرف‌هام می‌شی؟
‫آره,
‫مارتین چطوره؟
‫اون متوجهٔ اتفاقی که افتاد هست,
‫خودش رو مقصر می‌دونه,
‫چه کمکی از من ساخته‌ست؟
‫مثل پسرت باهاش رفتار کن,
‫دوستش داشته باش,
‫بدون قضاوت,
‫اون راجع‌به کاشت تاج‌خروس صحبت کرد, ‫شاید بتونی با خودت ببریش,
‫نه,
‫ولی نیاز داره, نیاز داره ‫تا کنارت توی زمین کار کنه,
‫کنارم کار می‌کنه،
‫ولی دیگه نمی‌تونیم زراعت کنیم,
‫اون‌ها زمینم رو نمک‌پاشی کردن, ‫حالا دیگه هیچ‌چی رشد نمی‌کنه,
‫در مورد هیستری عمومی,,,
‫به‌نُدرت دیده می‌شه که به‌جای یک آسیب روانی،
‫چندین آسیب جزئی داشته باشیم، که ‫گروهی از مشکلات آزاردهنده رو شکل بدن,
‫اون‌ها اجزای یه داستان واحد از زجر و عذاب‌ان,
‫بیا، وقتشه بیدار شی,
‫پس باید متصور باشیم آسیب‌های دوره‌ای،
‫یا به‌طور دقیق‌تر، خاطرهٔ اون آسیب,,,
‫مثل یه جسم خارجی عمل می‌کنه،
‫که,,,
‫مدت‌ها بعد از ورودش، ‫همچنان تأثیر خودش رو می‌ذاره،
‫و تنها زمانی ناپدید می‌شه که ‫خاطره به‌وضوح برانگیخته شه,
‫این پروسه باید به وضعیت پیدایشِ خودش برگرده,
‫وضعیتی که متولد شده,
‫این صدا رو می‌شنوی، مارتین؟
‫هر صدای توی ریتم ‫مثل صدای قبلی و بعدیه,
‫هیچ لحظه‌ای از دیگری کوتاه یا بلندتر نیست,
‫زمان در هماهنگی کامل سپری می‌شه,
‫من به تو کلمه‌ای می‌دم، تو به من می‌گی ‫که اون کلمه چه حسی به تو می‌ده,
‫- اسب‌ها, ‫- عاشق اسب‌سواری‌ام,
‫ولی بوی خیلی بدی می‌دن,
‫- یونجه زرد, ‫- ازش متنفرم,
‫- چرا؟ ‫- چون منو یاد مامانم میندازن,
‫از مامانت برام تعریف کن,
‫بوی اسطوخودوس می‌داد ‫و موهاش رنگ قهوهٔ سوخته بود,
‫- چه حسی بهت می‌داد؟ ‫- حس امنیت,
‫چه قشنگ,
‫چرا از این حس بیزاری، مارتین؟
‫چون یه دروغه، ما امنیتی نداریم,
‫همه‌مون به‌خاطر من می‌میریم,
‫- دروغِ تو چیه؟ ‫- چی؟
‫دروغِ تو چیه؟
‫دروغ,,, تو,,, چیه؟
‫که من یه شیادم,
‫که درس‌های بزرگان رو پس می‌دم ‫ولی یکی از اون بزرگان نیستم,
‫برای اثباتش تا لبهٔ دنیا می‌رم، ‫تا فقط شکست بخورم,
‫این‌ها دروغ نیستن,
‫این‌ها ترس‌هامون‌ان,
‫تیمو؟
‫چی؟
‫فکر می‌کنم حصبه باشه,
‫- واگیرداره, ‫- از طریق شپش پخش می‌شه,
‫می‌خوام بری داخل و هرچیزی که توی چند ‫روز اخیر ممکنه دست زده باشه رو بسوزونی,
‫پارچه، ملحفه، لباس، هرچیزی ‫که باعث پخش بیماری می‌شه,
‫متوجه شدی؟
‫درست می‌شه,
‫خودت می‌بینی,
‫از طریق این تدهین روغن ‫و با بخشش خداوند بلندمرتبه,,,
‫نیکولاس!
‫من نمی‌تونم,,, اینکارو کنم,
‫من اون کسی که تو فکر می‌کنی نیستم,
‫نه,
‫من یه شیادم,
‫واسه اولین‌بار من پسرم رو می‌شناسم ‫و اونم منو می‌شناسه,
‫این فقط یه چیز علمیه, یه بیماریه,
‫ولی کاری که تو با پسرم کردی یه معجزه‌ست,
‫فوت کرد,
‫خواست خدا بود,
‫مقید به بکارگیری از بینایی، شنوایی،
‫بویایی، کلام و سخن، لامسه،
‫و توانایی راه رفتن,
‫آمین,
‫پدر! پدر! بچه‌هامون رو نجات بده,
‫خواهش می‌کنم, پدر!
‫ما جایی برای رفتن نداریم,
‫خواهش می‌کنم کمک‌مون کن، پدر,
‫فرزندان من، فرزندان من!
‫پروردگار خانوادهٔ خودش رو فراموش نکرده,
‫مردمش رو فراموش نکرده,
‫پروردگار تنها چالش‌های ‫جدید جلوی ما قرار می‌ده,
‫نه، نباید دست روی دست بذاریم ‫تا شیطان زهر خودش رو بریزه,
‫وقتش رسیده تا خواست خدا رو اجرا کنیم,
‫یه نگاه به جاده بنداز,
‫- چه کتاب‌هایی رو دوست داری جمع کنم؟ ‫- جا نداریم,
‫پس ویولن رو میارم, ‫باید بیاریمش,
‫متأسفم,
‫- متأسفم, ‫- چی؟
‫متأسفم,
‫نمی‌خواستم ماریا چیزیش بشه,
‫من نمی‌خوام برم, ‫بهتر می‌شم، قول می‌دم,
‫خواهش می‌کنم, به هرچی که بخوای ‫فکر می‌کنم, فقط می‌خوام بمونم,
‫مارتین، منو نگاه کن,
‫می‌تونم تصور کنم این موضوع ‫چقدر برای تو گمراه‌کننده‌ست,
‫این تقصیر تو نیست,
‫هیچ کدوم از این‌ها تقصیر تو نیست,
‫هیچ کدومش,
‫حالا بیا کمک کن وسایل رو جمع کنیم,
‫پروردگارا، به من قدرت بده,
‫- پدر, ‫- من آماده‌ام,
‫وسایلت؟
‫هرچی نیاز بود رو آوردم,
‫بسیارخب,
‫دارن میان,
‫- دارن سراغ مارتین میان, ‫- مارتین، برو داخل, بیا,
‫اگه کار بیخ پیدا کرد,
‫نه,
‫اون‌ها رحمی ندارن,
‫بیاین، زود باشین,
‫می‌دونی چیه، مارتین,,,
‫چرا یه‌کم برام ساز نمی‌زنی؟ ‫فکر کنم این‌جوری,,,
‫- حالم بهتر می‌شه, ‫- باشه، خانم,
‫تیمو، حالا!
‫مارتین!
‫مارتین,,,
‫بیا بریم,
‫بیا مارتین رو سوار اسب‌ها کنیم,
‫بیا,
‫بیا!
‫این شما رو به زیرزمین می‌بره, از اینجا,
‫آنتونیو,
‫موفق باشی، دکتر,
‫اون پسر مریضه,
‫پدر!
‫پیمانِ ما به خدا ما رو وادار می‌کنه,,,
‫تا به این بچه کمک کنیم, حالا ‫دستور الهی هرچی که می‌خواد باشه,
‫پس توام حالا طرف اونی؟
‫علم و دانش تنها ابزار انسانه ‫تا چیزی که وجود داره رو کشف کنه,
‫تا زیبایی آفرینش خدا رو درک کنه,
‫اون بچه رو خدا نیافریده,
‫وقتی برای قضاوت آسون‌ترین راه رو ‫انتخاب می‌کنیم شیطان به ما غلبه می‌کنه,
‫به‌خاطر غضب، بی‌اعتنایی ‫یا خودخواهی خودمون,,,
‫پسره!
‫بریم پسره رو پیدا کنیم,
‫نیکولاس؟
‫تیمو!
‫بدو، بجنب, ‫اینجا! اینجا,
‫پسره!
‫- بکشیدش, ‫- وحشی‌ها,
‫آره,
‫وحشی‌ها!
‫مارتین,
‫بیا پشتم، مارتین,
‫بکشیدش!
‫مارتینو، نه!
‫اژدهای بزرگ تبعید شد,
‫مارِ پیری که به شیطان معروف بود,
‫اونی که جهان رو فریب می‌داد,
‫آمین,
‫اون به زمین تبعید شد,
‫و فرشته‌های پیروی اون هم به زمین تبعید شدن,
‫فرشتهٔ خدا، میکائیل,,,
‫پدر!
‫بکشینش، بکشینش، بکشینش!
‫پدر!
‫بکشینش، بکشینش، بکشینش!
‫پدر!
‫من اون رو می‌کشم,
‫باید بکشیم‌شون,
‫مارتین!
‫پدر!
‫پدر، سوار قطار می‌شیم؟
‫آره,
‫واقعاً؟
‫نیکولاس,,,
‫مردم,,,
‫اون‌ها درک نمی‌کنن,
‫من اون‌ها رو کشتم,
‫این چیزی نبود که من دیدم,
‫من کشتم‌شون, چیزی که دیدی این بود,
‫نه چیز دیگه‌ای,
‫سرنوشت اون چی می‌شه؟
‫من ازش مراقبت می‌کنم,
‫جاش امنه و,,,
‫از زندگیش راضیه,
شما به mrgilas.com نگاه میکنید
‫مارتین,
‫وقتشه که سفرمون رو شروع کنیم,
شما به mrgilas.com نگاه میکنید