شما به mrgilas.com نگاه میکنید
‫آقا,,, صدامو می‌شنوین؟
‫استاد,
‫استاد,,,
‫استاد!
‫آهان, کجا بودم؟
‫داشتین می‌گفتین که روسو ‫صد در صد خودآموخته بود,
‫بعدش گفتین که یه روز داشت قدم می‌زد،
‫که یه آگهی مسابقه ادبی دید,
‫آره، درسته,
‫خب,,,
‫پس,,,
‫روسو روزنامه رو می‌خره ‫که خودشو از آفتاب بپوشونه،
‫بعد میره زیر یه درخت می‌شینه، ورق می‌زنه،
‫و اون آگهی مسابقه ادبی رو می‌بینه,
‫آکادمی دیژون داشت مقاله ‫می‌خواست که به این سوال جواب بده:
‫آیا پیشرفت علم و هنر باعث شده
‫که عادت‌های مردم بهتر بشه یا بدتر؟
‫مقاله‌ای که روسو فرستاد حسابی قوی بود,
‫گفته بود: علم و هنر باعث ‫شده طبیعت انسان خراب‌تر بشه,
‫حرفش اون موقع حسابی سر و صدا به پا کرد،
‫که روسو هم این جوری جوابشونو داد,
‫خوب گوش کنین, گفت که
‫نابرابری اول از همه فقر ‫میاره، اینو که همه می‌دونیم,
‫ولی حتماً باعث می‌شه ثروت هم جمع بشه,
‫این ثروت شرط لازم ‫فراغت و تجمله،
‫که اینا هم شرط لازم پیشرفت علم و هنره,
‫حالا اینجاست که تناقض بزرگ پیش میاد، ‫چون این پیشرفتی که میگن
‫رو فقر اکثریت مردم ساخته شده,
‫آخرش هم میگه که نابرابری ‫ریشه همه بدبختیاست,
‫روسو که یه آدم معمولی ‫بود، یه شبه معروف می‌شه,
‫همه تو پاریس می‌خوان بدونن ‫این دهاتی کیه, بله، خوان؟
‫منظور روسو اینه که هیچ پیشرفتی وجود نداره؟
‫نه, در واقع میگه گول پیشرفت رو نخوریم،
‫که مهم نیست دانشمند باشیم، یا ‫با فرهنگ, می‌تونیم ساده باشیم،
‫حتی روستایی، مهم اینه که آدم خوبی باشیم,
‫بیا تو,
‫ممنون استاد,
‫سلام رفقا, ‫الان وقت‌های حساسیه,
‫تصمیمات اخیر نشون میده ‫که این دولت کلاهبرداره،
‫نه فقط برای جامعه، ‫بلکه مخصوصاً برای کارگرا,
‫همش دود و آینه‌ست ‫و باز هم،
‫بانکدارای رباخوار و سرمایه ‫خارجی دارن کشورو می‌چرخونن,
‫لنین سال 1902 پرسید چه باید کرد؟
‫جواب هنوزم همونه, ‫باید اعتراض کنیم,
‫ما لایق زندگی بهتری هستیم,
‫شورای دانشجویی از همه دانشجوها ‫می‌خواد که بلند شن و اعتراض کنن,
‫دیوونگیه که چهار ساعت ‫به حرف یه استاد گوش بدیم،
‫در حالی که همه‌مون داریم فکر ‫می‌کنیم چجوری پول در بیاریم,
‫باید بودجه بورسیه‌ها رو برگردونیم,
‫راستش، ما به حرف نیاز نداریم, ‫وقت عمله,
‫ممنون استاد,
‫ممنون,
‫-استاد, ‫-بله، سوزانا,
‫از این به بعد کلاس‌ها چی می‌شه؟
‫همونطور که قبلاً گفتم، ‫خبر کاسلی غافلگیرمون کرد,
‫خب، از نظر آموزشی، اوضاع بهم ریخته‌ست,
‫ولی نگران نباشین, ‫برنامه کاسلی همونطور می‌مونه,
‫راستی، امروز تو کتابخونه ‫ملی یه مراسم یادبود هست,
‫هر کی می‌خواد بیاد، خوب می‌شه,
‫باشه، پس سه‌شنبه می‌بینمتون,
‫-خداحافظ, ‫-بای، سه‌شنبه می‌بینمت,
‫-ممنون استاد, ‫-خداحافظ,
‫همیشه در نبرد
‫کتابخانه ملی
‫اومدم برای مراسم یادبود ادواردو کاسلی,
‫فقط کارت شناساییتون لطفاً, ممنون,
‫طبقه پنجم,
‫مارسلو,,,
‫مارسلو پنا؟
‫رافائل سوخارچوک,
‫مارسه,,,
‫خیلی وقته ندیدمت,
‫هنوز باورم نمی‌شه,
‫شنیدم رفته بود دویدن, درسته؟
‫چه مرگ احمقانه‌ای,
‫من که خیلی ناراحتم,
‫نمی‌تونم تصور کنم تو چه حالی هستی,
‫-هنوز دارم هضمش می‌کنم, ‫-می‌دونم,
‫خیلی جوون بود، نه؟
‫الان فرانکفورتی؟
‫آره، هنوز آلمانم,
‫یه جورایی از این طرفا رد می‌شدم, ‫الان اونجا تعطیلاته,
‫دانشگاه سن آندرس ازم خواهش کرد ‫یه کارگاه برگزار کنم
‫درباره معضلات اخلاقی ‫هوش مصنوعی،
‫که یکی از موضوعاتیه ‫که اخیراً روش کار می‌کنم,
‫-جالبه, ‫-خیلی, خیلی جالبه,
‫ عشق ورزیدم,
‫عشق دیدم,
‫خورشید صورتمو نوازش کرد,
‫زندگی، تو به من بدهکار نیستی!
‫زندگی، ما با هم در صلحیم!
‫ممنون، آقای رئیس,
‫اولین برداشتی که از ادواردو ‫کاسلی به عنوان استاد داشتم
‫خیلی بد بود,
‫داشتم دیر می‌رسیدم به کلاس فلسفه سیاسی،
‫واسه همین نفس‌نفس زنون ‫از پله‌ها دویدم تو کلاس,
‫یه یارویی رو دیدم که یه گوی ‫قرعه‌کشی داشت، از اون گردا,
‫داشت می‌چرخوندش,,,
‫- می‌دونی استاد پنا اینجاست؟ ‫- همونه که اونجاست,
‫ادواردو عاشق این بود که قبل شروع سال ‫تحصیلی محتوای درس رو قرعه‌کشی کنه,
‫مارسه، گوشیته,
‫ولی همون روز،
‫بعد کلاس اول درباره ‫لویاتان (کتاب توماس هابز)،
‫فهمیدم که می‌خوام کنار این شخصیت درس بدم,
‫واسه سال‌های زیادی،
‫بهترین وقت هفته‌م صبح شنبه بود,
‫جلسه هیئت علمی خونه ادواردو داشتیم,
‫می‌رفتم اونجا و کروسان‌ها رو می‌دیدم،
‫که با دقت انتخاب شده بودن،
‫بوی قهوه,,,
‫حالا کی می‌خواد ما رو ‫قانع کنه که یه امیدی هست،
‫حالا که ادواردو دیگه پیشمون نیست؟
‫ادواردو کاسلی مثل یه ستاره ثابت بود,
‫تو زمان‌های قدیم، واسه دریانوردی,,,
‫,,,از ستاره‌ها به عنوان ‫راهنما استفاده می‌کردن,
‫خب، ادواردو هم همین بود,
‫یه مرجع اساسی واسه اینکه ‫بفهمیم تو این دنیا کجا وایسادیم,
‫هیچی مناسب‌تر و درخورتر از این نبود ‫که تو این مناسبت غمگین از کانت یاد کنیم
‫تو این موقعیت ناراحت کننده,
‫چه رویی داره اینجوری حرف ‫می‌زنه, اصلاً ادواردو رو نمی‌شناخت,
‫کانت میگه: خوشبختی، گلوکزلیگکایت،
‫یه ایده‌آل عقلانی نیست، ‫بلکه یه ایده‌آل خیالیه,
‫شنیدم برگشته چون با ورا موتا قرار می‌ذاره,
‫- کی؟ ‫- ورا موتا,
‫نمی‌دونم کیه,
‫بابا مارسلو! می‌شناسیش دیگه, ‫یه بازیگر خیلی معروفه!
‫نه، اصلاً نمی‌شناسم,
‫,,,من استادش نبودم، ولی شاگردش بودم,
‫باید اعتراف کنم تنها نمره‌ی ‫ردی که تو دوران دانشگاه گرفتم،
‫از ادواردو کاسلی بود, ‫فقط تصور کن چقدر ناامید شدم,
‫ادواردو، می‌دونم که این کارو کردی
‫فقط واسه اینکه شخصیت پرشور منو تعدیل کنی، ‫و امروز می‌تونم اینو ببینم,
‫و ممنونم ازت,
‫حالا می‌خوام میکروفون رو بدم به دوریس،
‫همراه همیشگی ادواردو,
‫دوریس، می‌خوام بگم که پوان خونه توئه،
‫و ما خانواده‌ت هستیم,
‫نمی‌ری بالا؟ ‫باید یه چیزی بگی، مارسلو,
‫من ادواردو رو,,,
‫سال ۱۹۷۸، تو مکزیک ملاقات کردم,
‫هر کدوممون به تنهایی ‫اونجا گیر افتاده بودیم,
‫تو یکی از اون جلسه‌های ‫تبعیدی‌ها همدیگه رو دیدیم,
‫خوش‌تیپ بود، خوشگل بود،
‫قد بلند، بامزه, خیلی بامزه,
‫و سیگار دلیکادوس می‌کشید، ‫یه مارک سیگار مکزیکی,
‫اون موقع مردم خیلی سیگار می‌کشیدن,
‫هیچوقت فکر نمی‌کردم عاشق یه فیلسوف بشم,
‫ولی ادواردو یه چیزی داشت,
‫فکر کنم عاشق این دورهمی ‫می‌شد، تو این مکان, همین‌جا,
‫راستش نه, از بین همه، ‫ادواردو کاسلی نمی‌خواست بمیره,
‫مارسلو، خسته شدم از بس ‫بهت زنگ زدم, کجا بودی؟
‫تو گفتی شنبه برمی‌گردن,
‫ولی زودتر برگشتن, اصلاً گروه رو چک می‌کنی؟
‫حق با توئه، اشتباه کردم, ‫الان میام,
‫نه، لازم نیست, بابام مانولو رو برد، ‫امشب اونجا می‌خوابه,
‫هی، الان تو مراسم یادبود ادواردو هستم, ‫بعداً بهت زنگ می‌زنم، باشه؟
‫حرف زدی؟ ‫باید یه چیزی بگی,
‫آره, حق با توئه، ولی,,, اوه!
‫الو؟
‫الو؟ الو؟
‫- مارسه، همه چی خوبه؟ ‫- نه,,,
‫- بیا اینجا, ‫- گوشیم رو انداختم, ببین,,,
‫- بذار ببینم, ‫- خراب شد,
‫- کمک می‌خوای؟ ‫- کار نمی‌کنه، ببین,
‫- من چک می‌کنم, ‫- سلام پدرو,
‫این افتاده,
‫چقدر خودشیفته‌س، این سوخارچوک,
‫- باورت میشه به آلمانی حرف زد؟ ‫- عجب آدم مزخرفیه,
‫شنیدی؟ ‫میگن با ورا موتا قرار می‌ذاره,
‫کتابش رو خونده و بهش پیام داده,
‫خوش‌تیپه، نه؟ بانمکه,
‫- ببین الان کار می‌کنه, ‫- بذار ببینم,
‫کجاست,,,؟
‫- دنبال چی می‌گردی؟ ‫- پوشک بچه‌م,
‫خیلی داره می‌رینه,,,
‫انقدر آبکی و بدبو, یه کم نگرانم,
‫مارسلو، نه! معذرت می‌خوام!
‫- بده؟ ‫- آره, ببخشید، صبر کن,
‫- دستمال مرطوب داری؟ ‫- صبر کن, آره، دارم,
‫نه، تموم شد, دو دقیقه مواظب پدرو باش ‫می‌دوم داروخونه,
‫نه! نرو, بیا اینجا,
‫- مطمئنی؟ همین نزدیکیه, ‫- نه، اشکال نداره, خودم یه دستشویی پیدا می‌کنم,
‫- ببخشید, ‫- خیلی بده وضعش؟
‫آره, فقط کتو همینجوری بگیر بالا,
‫چیکار کردی با خودت؟
‫مارسه، مارسه,
‫داری میری خونه دوریس؟
‫آره، راضیش کردم که همه ‫بریم اونجا یه چیزی بخوریم,
‫بچه‌ها هم استقبال کردن از این ایده,
‫واسه دوریس خوبه، نه؟
‫میای با من بریم؟ بزن بریم,
‫باشه، میام, ولی یه کم دیرتر, ‫اول باید یه کاری انجام بدم,
‫نه بابا، ول کن, بیا با هم بریم، ‫یه کم حرف بزنیم, بیا مارسه,
‫بیا بریم چند تا بطری شراب بخریم, بدو بریم,
‫استادای دیگه هم دارن میان, ‫رفتن ساندویچ میگا و امپانادا بگیرن،
‫از معدود چیزای خوبی که تو این ‫مملکت میشه ازش لذت برد، مگه نه؟
‫مشکل لگن داری؟
‫من هنوز استاد مهمان دانشگاه نیو اسکول هستم,
‫پنج ساله که پشت سر هم دعوتم می‌کنن,
‫راستش کی بدش میاد سالی یه بار بره نیویورک؟
‫تازه دارم یه پیشنهاد دیگه ‫رو هم بررسی می‌کنم,,,
‫که برم تو آزمایشگاه تفکر معاصر
‫دانشگاه فون هومبولت برلین کار کنم,
‫اینو می‌گیری؟
‫حتماً خیلی هیجان‌زده‌ای,
‫آره، ولی نمی‌خوام زیر ‫کلی مدرک فسیل بشم مارسه,
‫من آدم عملم، ‫می‌خوام برگردم,,,
‫- اروپا, ‫- نه مارسه، نه,
‫اینجا, بوئنوس آیرس,
‫عاشق شدم,
‫عجب انتخاب خوبی کردی,
‫بی شک با یه آدم خوش سلیقه طرفیم,
‫جمعش میشه 93000 پزو,
‫بذار 90000 تومن حساب کنیم ‫با یه تخفیف دوستانه,
‫فکر کنم با کارت پرداخت میکنی، نه؟
‫حتی فکرشم نکن مارسلو, خواهش می‌کنم,
‫ممنون آقا,
‫شاید باورت نشه مارسه، ولی ‫بعد از 20 سال زندگی تو آلمان،
‫دلت واسه این جور شلوغی‌ها لک می‌زنه,
‫- آره حتماً, ‫- یه چیزی تو این بی‌نظمی هست,,,
‫که باعث میشه ایده‌های جدید ‫و نوآوری به وجود بیاد,
‫ولی اونجا، برعکس,,,
‫ارتباطات یه جورایی,,,
‫سرد و بی‌روحه,,,
‫و این اتفاقا نمی‌افته,
‫بعضی وقتا، حس می‌کنم,,,
‫چی؟
‫بو نمیاد؟
‫نه,
‫انگار بوی گه میاد، نه؟
‫نه، من چیزی حس نمی‌کنم,
‫- بذار کفشاتو ببینم, ‫- نه، خوبم,
‫رافا، چطوری؟ اوضاع چطوره؟ ‫خیلی وقته ندیدمت,
‫آخرین بار تو مونترال بود، یادته؟
‫- کیا دیگه اینجان؟ ‫- سلام مارسه,
‫- مای هم اومده، برگشته,,, ‫- مای؟
‫آره,,,
‫یه لحظه,
‫اومدم,
‫سوکول,
‫مارسلو,
‫چه فاجعه‌ای,
‫باید برم دستشویی,
‫حالتون خوبه آقا؟
‫شلوارم لک شده بود، ‫یه شلوار از ادواردو برداشتم,
‫من کل خانواده رو می‌شناسم, لیدیا رو ‫هم می‌شناسم، سال‌ها اینجا کار می‌کرد,
‫- تو جدیدی؟ ندیده بودمت, ‫- فکر می‌کنی من کی‌ام؟
‫نمی‌دونم,,,
‫تو کشور من بهت می‌گن رومی سونکو,
‫به زبان کچوآ (زبان بومیان آند),
‫اسم من ایزابل چوکه‌هوانکاست، ‫دکترای فلسفه دارم،
‫استاد تمام ‫دانشگاه مردمی ال آلتو هستم،
‫و موسس کارگاه تخیل, ‫شما پروفسور پنا هستین، درسته؟
‫بله,
‫دنبالتون می‌گشتم، استاد,
‫ببخشید,
‫- یه پیشنهاد براتون دارم, ‫- برای من؟
‫بله، ادواردو تو دهه 80 استاد من بود، ‫تو دانشکده پوآن,
‫سال پیش تو یه کنفرانس درباره ماریاتگی ‫تو دانشگاه ملی خودمختار مکزیک دیدمش,
‫من تازه شروع کرده بودم
‫به برگزاری یه سمپوزیوم تو کشورم, ‫رفتم جلو و ازش دعوت کردم,
‫- از کی؟ ‫- از ادواردو,
‫اسم سمپوزیوم آینده آمریکای ‫لاتین هست, فقط آکادمیک نیست،
‫هنرمندها و رهبران اجتماعی هم میان,
‫یه ترکیب متنوع، استاد,
‫- درسته, اسمش آینده,,,؟ ‫- آینده آمریکای لاتین,
‫میرم سر اصل مطلب، ‫می‌بینم حالتون یه کم خوب نیست,
‫می‌خواستم ببینم شما حاضرین ‫جای ادواردو رو بگیرین و بیاین بولیوی,
‫می‌دونم شما سال‌هاست ‫دست راست ادواردو بودین,
‫خیلی برامون مهمه ‫اگه بتونین جاشو پر کنین,
‫مطمئن نیستم بتونم سفر کنم، چون,,,
‫باید تقویم دانشگاه رو چک ‫کنم, کی هست این برنامه؟
‫بهار,
‫اینو به بورگمن گفتم, حسابی ‫عصبانی شد، می‌خواست منو بخوره,
‫- کی؟ ‫- آلبرت بورگمن، نشنیدی اسمشو؟
‫- نمی‌شناسمش, ‫- شاگرد آخر هایدگره،
‫تو دانشگاه مونتانا درس میده,
‫- آره، درموردش خوندم, ‫- دیدیش؟
‫من و آلبرت با هم ‫تو یه پروژه تحقیقاتی کار می‌کنیم,
‫آره, بی‌نهایت، مجازی,,,
‫باید واسه ساندویچا پول بذاریم کنار,
‫من که پولم ته کشیده, پول پرستار بچه رو دادم ‫ولی خودم هنوز حقوق نگرفتم,
‫باید پول غذای بیرون رو بدیم, ‫تو حقوق گرفتی؟
‫- نه هنوز, ‫- تو چی؟
‫- نه, ‫- منم نه,
‫- چقدر شد؟ ‫- 3000 پزو,
‫- مرسی, ‫- بیا، انعامم توشه,
‫می‌خوام به سلامتی ادواردو یه نوش جان بگیم,
‫- به سلامتی ادواردو! ‫- به سلامتی ادواردو!
‫- به سلامتی ادواردو, ‫- نوش!
‫به سلامتی دوریس!
‫دوریس,
‫مارسلو,
‫فکر کردم حرف می‌زنی، یه چیزی می‌گی,
‫نتونستم,
‫نشد,
‫شاید ندونی، ‫ولی مارسلو خیلی خجالتی بود, خیلی خیلی,
‫خب,,,
‫ادواردو بهم گفت: یه دانشجوی جدید اومده، ‫خیلی باهوشه، کتابخون حسابی،
‫یه کمم کله‌شقه,
‫مارسلو بود,
‫نگاش کردم و فکر کردم: ‫ این یارو چشه؟
‫انگار یادم رفته بود ‫دلتنگی بوئنوس آیرس چجوریه,
‫زیاد می‌اومدی خونه‌مون، نه؟
‫اون آپارتمان کوچیکه ‫تو خیابون تالکاهوانو,
‫تازه برگشته بودیم، ‫هنوز این خونه رو نخریده بودیم,
‫و اون ساعت‌ها و ساعت‌ها و ساعت‌ها ‫تو اتاق کار با ادواردو می‌موند,
‫ساکت، فقط نشسته,
‫من رد می‌شدم و فکر می‌کردم: ‫ خوابن؟ چه خبره اون تو؟
‫ولی نه، داشتن فکر می‌کردن، ‫می‌خوندن، فلسفه‌بافی می‌کردن,
‫مارسلو همیشه گشنه بود,
‫هر چی بهش تعارف می‌کردم می‌خورد,
‫مرغ کبابی، تیرامیسو، املت،
‫کروسان، ساندویچ, ‫با کمال میل می‌خورد, درست میگم؟
‫- یا دروغ میگم؟ ‫- نه,
‫یه چیزی ازت بخوام؟
‫چی؟
‫میشه مه رودخونه رو بخونی؟ ‫ادواردو عاشقش بود,
‫نه, اینجا، الان؟
‫مارسلو، بخون دیگه, صدات خیلی خوبه,
‫خواهش می‌کنم,
‫برو، برو، برو, ببخشید,
‫- باشه, ‫- ببین, اینجاست,
‫خب، همینجوری,
‫بزن بریم,
‫- میشه بزرگترش کنی؟ ‫- اینجوری بهتره,
‫- نه، یکم بالاتر, ‫- بخون دیگه مارسلو,
‫زود باش!
‫بخون دیگه!
‫ادامه بده,
‫ لحظه‌ای که مردم ‫به طور قانونی به عنوان حاکم جمع می‌شوند،
‫صلاحیت دولت کاملاً از بین می‌رود،
‫قدرت اجرایی معلق می‌شود، ‫و شخص پست‌ترین شهروند
‫به اندازه شخص اولین مقام حکومتی ‫مقدس و مصون است,,,
‫این مهمه,
‫ ,,,شخص پست‌ترین,,,
‫- سلام! ‫- سلام بابا,
‫چطور بود؟
‫- خوب بود، یه چیز بامزه اتفاق افتاد, ‫- چی؟
‫- ماشین ماریو رو دوباره یدک کشی بردن, ‫- این که خیلی گرونه,
‫سی هزار پزو خرجش شد,
‫باز گذاشتیش سر کوچه ماریو؟
‫باید یه جایی بذارمش دیگه,
‫هزینه یدک کشی ‫خیلی بیشتر از تورم رفته بالا,
‫- واقعاً؟ دلار چنده الان؟ ‫- کدوم نوعش؟
‫صبر کن, کل ماجرا رو تعریف کن, ‫حسابی خندیدیم,
‫این بچه دیشب ‫رفته بود پیتزا پالاس شام بخوره،
‫سه تا برش پیتزا و دو تا نوشابه زده تو رگ,
‫ویکی گفته بود انقدر گلوتن نخوره، ماریو,
‫مارسلو،
‫این که گلوتن رو شیطانی جلوه میدن افتضاحه,
‫می‌دونی بدون گلوتن ‫بشر چقدر دووم میاره؟
‫- نه, ‫- دو روز,
‫- بابا، می‌خوای غش بازی دربیارم؟ ‫- چی؟
‫داشتیم تو پیتزا فروشی منتظر بودیم، ‫ماریو بهم گفت غش بازی دربیارم,
‫بهش میگن صرع،
‫یه بیماری جدیه، اصلاً خنده‌دار نیست,
‫- می‌خوای ببینی یا نه؟ ‫- باشه، ولی زود تمومش کن,
‫خیلی زیاده‌روی کردی، ‫شبیه مومیایی شدی,
‫- تو که گفتی خوب بود, ‫- بیا، غذاتو تموم کن, مامانته,
‫یکم ملایم‌تر,
‫فقط حرکات ریز,
‫کی میای؟
‫عزیزم، الان نمیام خونه, دارم میرم گارین,
‫یه گزارشگر تلویزیونی قراره ‫باهامون درباره تعاونی‌ها مصاحبه کنه,
‫باشه، بعداً می‌بینمت,
‫آره، ولی امروز روز پرکاری هم هست,
‫امروز جلسه کمیته فرهنگی ‫درباره جشنواره هست، مهمه,,,
‫اگه امروز نبینمت، فردا می‌بینمت؟
‫نه، بعدازظهر خونه‌ام,
‫ولی خونه‌مون رو برای جلسه پیشنهاد دادم,
‫چاره‌ای نداشتم, حدود دو ساعت طول می‌کشه,
‫سلام!
‫- میشه امضا کنید استاد؟ ‫- بعداً میام,
‫- سلام! ‫- سلام!
‫من مثل یه جوجه‌تیغی‌ام, ‫سردمه، یخ زدم,
‫دارم یخ می‌زنم, باد میاد, ‫یخبندونه، مه و طوفان,
‫یه جوجه‌تیغی دیگه هم کنارمه، ‫اونم داره یخ می‌زنه,
‫چشم تو چشم میشیم و یهو میل شدیدی ‫پیدا می‌کنیم که همدیگه رو گرم کنیم,
‫پس میایم نزدیک هم, ‫ولی وقتی این کارو می‌کنیم،
‫ما جوجه‌تیغی‌ها همدیگه رو زخمی می‌کنیم،
‫و به همین خاطر معمولاً ‫از هم فاصله می‌گیریم,
‫با این حال، فاصله گرفتن ‫یعنی دوباره سرمای غیرقابل تحمل,
‫پس، با یه دوراهی روبرو هستیم,,,
‫زخمی کردن همدیگه یا مردن,
‫می‌خوایم شروع کنیم به حرکت کردن،
‫تا به فاصله درست برسیم
‫که نه خیلی به هم آسیب بزنیم ‫و نه از سرما بمیریم,
‫صبر کن,
‫دولت رو به عنوان اون فاصله در نظر بگیر,
‫متأسفم، نمی‌تونی از این ‫دستشویی استفاده کنی,
‫ببخشید، این دستشویی غیردوگانه‌ست,
‫تو غیردوگانه هستی؟
‫نه، نمی‌دونم, ببخشید,
‫برگشتیم به برنامه «چون ‫اینطوریه» با آماندا لونگو,
‫میریم به گارین، جایی که به نظر میرسه ‫یه کارخونه تحت مالکیت کارگرا وجود داره,
‫روبرتینو، صدام رو داری؟ ‫لطفاً برامون توضیح بده,
‫سلام آماندا, درسته, ‫من اینجا با ویکی هستم،
‫اون وکیل کارگراست و ‫نماینده قانونی مدی‌گراف,
‫ویکی، ممنون که با ما صحبت می‌کنی,
‫میشه صداشو بلندتر کنی؟
‫سلام آماندا, خوبی؟
‫ویکی، بریم سر اصل مطلب,
‫تیم من یه کم درباره‌ت تحقیق کرد,
‫یه مصاحبه از سال پیشت هست که توش اشاره کردی
‫یکی از راه حل‌های اصلی ‫برای مشکلات کشورمون
‫این بود که همه مردها رو ‫از مناصب قدرت حذف کنیم,
‫ویکی، این هدف نهایی توئه؟
‫ترجیح میدم به بینندگان بگم ‫که این کارخونه،
‫که متعلق به کارگرانشه، ‫خواستار مصادره نهایی‌ه,
‫من تصمیم می‌گیرم ‫چی برای برنامه‌م جالبه,
‫می‌دونی چیه؟ ‫ما از سخنرانی‌های نفرت‌انگیز خوشمون نمیاد,
‫این یه سخنرانی نفرت‌انگیزه, ‫صحبت کردن باهات خیلی سخته,
‫من هر روز بیدار میشم و سعی می‌کنم ‫آینده بهتری برای جامعه بسازم,
‫من در تعجبم که انگیزه تو چیه, ‫چی تو رو به حرکت وامیداره؟
‫بی‌احترامی نکن، ‫چون این خواهرانگی نیست,
‫منظورم اینه که، این کارخونه ‫یه نمونه واضح از مبارزه،
‫کار سخت، سازماندهی و خلاقیته,
‫و ما زن‌ها می‌تونیم رهبران ‫تولید جمعی باشیم,
‫اگه می‌تونیم یه کارخونه رو اداره کنیم، ‫می‌تونیم یه کشور رو هم اداره کنیم, ممنون,
‫الان دارم کار می‌کنم,
‫اگه تب داره، بهش ایبوپروفن بده, ‫اگه پایین نیومد، یه کم بیشتر بده,
‫داشتم با مسئول آموزش صحبت می‌کردم،
‫درباره قدم‌های بعدی ‫برای کلاس‌های کاسلی,
‫برای این ماه، ‫من مسئول خواهم بود، و,,,
‫ببخشید، فکر کردم، ‫چون الان داریم روسو رو کار می‌کنیم،
‫منطقی‌تره که من فعلاً مسئول باشم,
‫نمی‌دونم,
‫- اگه تو می‌خوای,,, ‫- باشه، بیا نوبتی پیش بریم,
‫امروز یازمین میره، دفعه بعد ‫مارسلو، و همینطور ادامه میدیم, ممنون,
‫پس وقتی ترم تموم شد چی میشه؟
‫اول چیزای مهم‌تر, باید چهار ساعت کلاس ‫برای 300 دانشجو رو پوشش بدیم,
‫و ادواردو هم رفته, امتحانات نزدیکه، ‫پایان سال تحصیلی,,,
‫- فراخوان استخدام میدن؟ ‫- می‌خواستم به اون هم اشاره کنم,
‫رئیس دانشکده بهم زنگ زد, ‫یه ایمیل از رافائل سوخارچوک داشته،
‫درباره تاریخ‌های امتحان,
‫این هفته دارن تاریخ‌ها ‫و شرایط رو اعلام می‌کنن,
‫عجب پررویی داره این یارو!
‫ما هنوز داریم سعی می‌کنیم بفهمیم ‫چطوری این ترم رو پوشش بدیم،
‫- و اون داره خودشو می‌ندازه وسط؟ ‫- خوب می‌شناسیش؟
‫قدیما همکلاسی بودیم, ‫الان حال و هوای فرانکفورتی گرفته,
‫تو یه گروه تحقیقاتی بین‌رشته‌ای ‫با آلبرت بورگمن و مالداسنا کار می‌کنه,
‫- آلبرت برگمن؟ ‫- بورگمن، مارسلو، با او,
‫یکی از شاگردهای متأخر هایدگره ‫که تو دانشگاه مونتانا درس میده,
‫مگه اینا مهمه؟ اگه رافائل ‫می‌خواد تو دانشکده باشه،
‫باید همون روندی رو که ‫سال‌هاست داریم طی کنه،
‫- حالا برگمن هرچی می‌گه, ‫- بورگمن,
‫این یه میراث دانشگاهیه، ‫نمی‌تونیم بذاریم از هم بپاشه,
‫تازه این یارو بیست ساله ‫پاشو تو این دانشگاه نذاشته,
‫به یه جور دیگه کار کردن و ‫امکانات متفاوت عادت کرده,
‫- حقوق‌های بالاتر که دیگه بماند, ‫- حقوقتو گرفتی؟
‫- نه, ‫- هنوز نه,
‫منم با مارسلو موافقم،
‫این سوخارچوک داره سوءاستفاده می‌کنه,
‫راستش، وقتی یه همکار ‫تجربه‌های خارج از کشورشو میاره،
‫دانشگاه غنی‌تر میشه، دانشکده اعتبار ‫پیدا می‌کنه، دانشجوها هم سود می‌برن,
‫راسته که با ورا موتا قرار می‌ذاره؟
‫- نمی‌بینم چه ربطی داره, ‫- با مارسلو موافقم,
‫رافائل از اون آدماییه که ‫حس تعلق رو به خطر میندازه,
‫- هیچوقت به پوآن تعلق خاطر پیدا نمی‌کنه, ‫- ببخشید وسط حرفتون می‌پرم، ولی,,,
‫من متوجه یه کمبود شدید تفکر انتقادی ‫نسبت به برنامه درسی‌مون شدم,
‫ما هنوز داریم نظریه دولت، قرارداد ‫اجتماعی و لویاتان درس می‌دیم, خیلی خوبه,
‫ولی اوضاع عوض شده، ‫اون بیرون یه دنیای دیگه‌ست
‫که دیگه با برچسب‌های ‫قرن هفدهم جور در نمیاد,
‫وقتشه در روی ایده‌های جدید باز کنیم،
‫و یه آدمی مثل سوخارچوک می‌تونه دقیقاً ‫همون هوای تازه‌ای باشه که لازم داریم,,,
‫چه شرم‌آوره که صبر کردی ‫ادواردو بمیره تا حرفتو بزنی,
‫منظورم اینه که,,,
‫بیاین گیر تضادهای الکی نیفتیم,
‫دانشکده به یه استاد ارشد نیاز داره,
‫من سابقه کافی برای این کار رو ندارم,
‫علاقه‌ای هم ندارم که دوباره درخواست بدم,
‫تو چی مارسلو؟
‫- چی؟ ‫- تو نکته‌ای نداری؟
‫مطمئن نیستم، فکر کنم, باید بررسی کنم,
‫باید درخواست بدی، ‫نمی‌تونیم همینجوری ولش کنیم,
‫تازه، می‌دونی که ادواردو هم ‫می‌خواست تو این کارو بکنی,
‫با تو موافقم مارسلو, پشتتم,
‫- الو, ‫- استاد پنا؟
‫- بله, شما؟ ‫- ایزابل چوکه‌هوآنکا، از بولیوی,
‫حالتون چطوره استاد؟
‫ببخشید مزاحم شدم، ‫فقط می‌خواستم یادآوری کنم
‫که خیلی برامون مهمه
‫اگه بتونید به سمپوزیوم ما تشریف بیارید,
‫بله، ولی الان اصلاً وقت مناسبی نیست,
‫داریم دانشکده رو بازسازی ‫می‌کنیم، اوضاع خیلی بهم ریخته‌س,
‫بیشتر از ۴۰۰ تا دانشجو داریم، ‫امتحانا نزدیکه، وقت خوبی نیست,
‫می‌تونم یه سوالی بپرسم,,,؟ هزینه ‫سفر یا چیزی، جبران مالی, هیچی؟
‫این یه رویداد مردمیه، ‫بودجه‌ای برای این چیزا نداریم,
‫چاق گنده، حواستو جمع کن! د یالا!
‫چاق گنده؟
‫چته تو؟ یکم حساسی، احمق؟
‫- سلام, ‫- عصر بخیر,
‫- با نگهبان هماهنگ کردی؟ ‫- اون منو راه داد, منو می‌شناسه، لوئیسا,
‫باید خودتو معرفی کنی، ‫مثل بقیه، مارسلو,
‫من مثل بقیه نیستم، ‫پنج ساله اینجا درس می‌دم,
‫تازه، کلاسم ساعت ۴ه, ‫الان ساعت ۴ه,
‫خانم کمردرد داشت، ‫مجبور شدم ماساژور رو صدا کنم,
‫نمی‌تونم منتظر بمونم, اگه به ماساژ نیاز ‫داره می‌تونه ماساژ بگیره, بهم زنگ بزن,,,
‫بیا تو مارسلو, بذار ازش بپرسم,
‫این استاد فلسفه‌س,
‫مرسی آدری, تو فرشته‌ای,
‫- خیلی حالشو بهتر کردی, ‫- خواهش می‌کنم,
‫- خداحافظ, ‫- به امید دیدار,
‫وقتی آماده شد، ‫میام دنبالت,
‫پس از خودش یه سوال می‌پرسه,
‫درسته,
‫چرا چیزی هست ‫به جای اینکه هیچی نباشه؟
‫هایدگر میگه انسان‌ها تنها موجوداتی ‫هستن که می‌تونن این سوال رو بپرسن,
‫- موجود یعنی چی مارسلو؟ ‫- موجود یعنی یه چیز,
‫اگه بشه تعریفش کرد، ‫موجوده، آملیا,
‫- مثلاً من یه موجودم؟ ‫- سوال عالی‌ای پرسیدی,
‫جسارت هایدگر در اینه که بهمون ‫میگه با اینکه انسان‌ها موجود هستن،
‫وجود انسان به یه نظم دیگه تعلق داره,
‫- چه جور نظمی؟ ‫- اینجاست که قضیه پیچیده میشه، پس,,,
‫هایدگر یه حقه‌ی استادانه زد, ‫زبان رو تحریف کرد,
‫منظورم اینه که یه کلمه براش اختراع کرد,
‫کلمه‌اش داسان‌هِ
‫معنیش چیه؟
‫میشه گفت یعنی هستی در آنجا,
‫هستی در آنجا، کجا؟
‫هستی در آنجا در جهان، آملیا,
‫من کاملاً گیج شدم، مارسلو,
‫فقط کافیه بفهمی که ‫هستی یه عمله، یه حرکته,
‫و این حرکت
‫تنها چیزیه که می‌تونه ما رو از ‫خطر وحشتناک سقوط نجات بده,
‫مثل دوستم چوچی؟
‫اون تو خیابون افتاد، لگنش شکست و ‫الان باید با عصا راه بره, منظورت اینه؟
‫نه، من درباره یه جور ‫دیگه از افتادن حرف می‌زنم,
‫ببینم، تو هر از گاهی احساس اضطراب می‌کنی؟
‫آره، حتماً می‌کنم,
‫چی باعث میشه این حس رو داشته باشی؟
‫خیلی چیزا تو زندگی، مارسلو,
‫پس تو واقعاً وجود داری، ‫آملیا, تو از سقوط در امانی,
‫- واقعاً؟ ‫- آره، اون موجوداتی که مدام دارن سقوط می‌کنن،
‫و کاملاً وجود ندارن،
‫در واقع دارن فرار می‌کنن، ‫جلو می‌دون و سعی می‌کنن
‫از هر الگوی موجودی تقلید کنن، ‫از خودشون سؤال نمی‌پرسن،
‫و از نظر هایدگر، این وجود داشتن نیست,
‫پس چیه؟
‫این کارکرده، آملیا,
‫اینیه که بیشتر مردم انجام میدن، ‫کارکرد داشتن وجود داشتن نیست,
‫تو وقتی وجود داری که تمایل به ورود به خلاء داشته باشی،
‫وقتی جرأت کنی ناشناخته‌ها رو تجربه کنی، ‫همه چیزایی که باعث سرگیجه میشن,
‫وجود تو اونجاست، آملیا,
‫- ببخشید خانم, ‫- بله، لوییسا,
‫- ممنون، لوییسا, ‫- راحتین؟
‫آره عزیزم, مرسی,
‫اگه کاری داشتین من تو آشپزخونه‌ام,
‫باشه,
‫آملیا، بیا یه پرش کوچیک تو زمان بکنیم،
‫بریم سراغ اگزیستانسیالیسم فرانسوی,
‫- خوبه؟ ‫- آره,
‫به کتاب «بیگانه» کامو اشاره می‌کنیم,
‫مرسو داره لب ساحل الجزیره ‫قدم می‌زنه،
‫و به دریای مدیترانه نگاه می‌کنه,
‫تو افکارش غرق شده،
‫و یهو، یه الجزایری، یه مرد ‫عرب، از کنارش رد میشه,
‫یه چیزی داره اذیتش می‌کنه، ‫نور خورشیده,
‫نور خورشیده که به صورتش می‌تابه,,,
‫وقتی داره به دریای مدیترانه خیره میشه,
‫لوییسا!
‫خوابش برده، من دارم میرم,
‫ولی هنوز 15 دقیقه از کلاس مونده,
‫تموم شد، خوابیده,
‫می‌دونم ساعتی بهت پول میده,
‫آره، ولی خوابش برده, من دارم میرم,
‫نه، نه!
‫- ادامه بده، مارسلو, دارم گوش میدم, ‫- باشه,
‫داشتی درباره,,,
‫هیچی، ایده بودن حرف می‌زدی,
‫بیا یه موضوع دیگه رو بررسی ‫کنیم, درباره مطلق صحبت کنیم,
‫یادته وقتی درباره لایه‌های ‫مختلف واقعیت بحث کردیم؟
‫- مانولو کجاست؟ ‫- خونه کاتا,
‫- حالت چطوره؟ ‫- خوبم,
‫خب، کلاس چطور پیش رفت؟
‫- من مسئول نبودم، یاسمین بود, ‫- آها,
‫خوبه که یکم تمرین کنه، و همینطور,,,
‫- مارسلیتو، ویکی رو تو تلویزیون دیدی؟ ‫- آره,
‫عالی بود, عاشق این بودم که ‫چطور دهن اون عوضی رو بستی,
‫- نه, خیلی خجالت‌آوره, ‫- نه، خیلی خوب بودی,
‫- من از بودن تو رسانه‌ها خوشم نمیاد, ‫- ولی تو استعدادشو داری,
‫جعبه‌های آبی انباری منو ندیدی؟
‫- باید یه سری مدارک پیدا کنم,,, ‫- من ندیدم,
‫مهمه، واسه وام‌هاست,
‫ویکی، باید بریم, ‫دخترا می‌خوان زود تموم کنن,
‫مهمه، واسه وام‌هاست,
‫- ولی من ندیدمشون, ‫- لازمشون دارم، یه اتفاقی افتاده,
‫من ندیدمشون، نمی‌دونم,
‫تو اتاق خواب چندتا بچه هست, ‫یکی از دخترا به کمک نیاز داشت، پس,,,
‫داریم توپ بازی می‌کنیم، آقای خر,
‫آقای خر,
‫یه سیاره داره میفته,
‫اگه اجازه بدین، می‌خوام رد شم,
‫می‌تونین اینجا بازی کنین، ‫منم این فضای کوچیک رو روی تختم می‌گیرم,
‫مواظب تلویزیون باشین، با توپ مراقب باشین,
‫- بابا, ‫- چیه؟
‫استعدادهای تو چیه؟
‫سؤال خوبیه,
‫میشه بپرسم واسه چیه؟
‫ازمون خواستن سه تا از استعدادهای ‫اعضای خانواده‌مون رو بنویسیم,
‫- واسه جشنواره خانواده, ‫- خوبه,
‫بهترین استعداد انتخاب میشه,
‫کلی برنامه هست، کنسرت، کارگاه، غذا،
‫فکر کنم فروش کتاب هم داره,
‫- از مامانت پرسیدی؟ ‫- آره، هفت تا چیز نوشتم,
‫بشین صبحونه بخور,
‫- باشه, ‫- خواهش می‌کنم,
‫بذار ببینم:
‫می‌تونم وارونه فلسفه‌بافی ‫کنم، می‌تونم تانگو بخونم,
‫- می‌تونم پانتومیم اجرا کنم, ‫- پانتومیم؟
‫- آره, ‫- اینو نمی‌نویسم,
‫یه پاکت پول گذاشتم تو کیفت, ‫بده به مامان کامیلو واسه تی‌شرت,
‫باشه,
‫پِکه، لطفاً بهش بگو منتظرم بمونه, ‫موضوع حساسیه، باید دربارش حرف بزنیم,
‫این گوشی جدیده؟
‫آره، اون قبلیه درست کار نمی‌کرد، ‫باتریش دو ساعت بیشتر دووم نمی‌آورد,
‫می‌تونستی باتریشو عوض کنی، ‫لازم نبود گرون‌ترین گوشی رو بخری,
‫- بعضی گوشی‌های ارزون هم خیلی خوبن, ‫- مارسلو، این ابزار کارمه,
‫تو دخالت نکن,
‫خونه رو مرتب نگه دار, ‫دانیلا امروز می‌خواد نشونش بده,
‫- خداحافظ عزیزم, ‫- خداحافظ,
‫- تو پروژه‌ها موفق باشی, ‫- چی؟
‫مگه امروز شروع فلسفه تو پروژه‌ها نیست؟
‫امروزه؟ ‫کاملاً یادم رفته بود,
‫باشه,
‫- تو به یه دفترچه برنامه‌ریزی نیاز داری, ‫- بخور، زود باش,
‫مدت زیادیه این کارو می‌کنی؟
‫فلسفه رو میگی؟
‫- میشه گفت یه عمره, ‫- چه خوب,
‫یه توقف کوتاه می‌کنیم، ‫تا نگهبان ژاندارمری رو سوار کنیم,
‫چی چی؟
‫به همه استادای این برنامه یه نگهبان میدن،
‫مثل یه محافظ, فقط یه تشریفاته,
‫سلام، عصر بخیر,
‫- بعداً می‌بینمت, ‫- می‌بینمت، موفق باشی,
‫سلام,
‫- استاد, ‫- حالتون چطوره؟
‫خوبم، شما چطورین؟
‫فلاویا! قضیه پرداخت چی شد؟ ‫فاکتور رو بفرستم براتون؟
‫آها، بعد از 60 روز کاری، ‫پول به حسابتون واریز میشه, بریم,
‫گروه خوبیه, ‫منتظرتون هستن,
‫دو ساعت اینجا می‌شینی؟
‫بله، استاد, ‫نگران نباشین، عادت دارم,
‫- بیا تو, ‫- کجا؟
‫- کلاس, ‫- لازم نیست,
‫چرا، لازمه, بیا تو,
‫بیا بریم,
‫فیلسوف‌ها، ‫عاشق دانشن,
‫چیکار می‌کنن؟
‫سؤال می‌پرسن،
‫مدام سؤال می‌پرسن,
‫مثل بچه‌ها؟
‫- چطور مگه؟ اسمت چیه؟ ‫- ترزا,
‫ترزا، چطور مگه؟
‫خیلی کنجکاون, ‫سؤال می‌پرسن و عمیق‌تر می‌رن,
‫چرا این، چرا اون, ول‌کن نیستن,
‫این نشون میده چرا داشتن مدرک ‫باعث نمیشه کسی فیلسوف بشه,
‫مثلاً منو ببین، من لیسانس فلسفه دارم، ‫ولی فقط یه معلم فلسفه‌ام,
‫این اتفاق میفته ‫چون فلسفه یه روش زندگیه،
‫درباره پرسیدن سؤال از خودته,
‫نه فقط سؤالای مسخره یا ساده, ‫نه، نه,
‫سؤالای ناراحت‌کننده، ‫از اونایی که مجبورت می‌کنه فکر کنی,
‫یه مثال می‌زنم,
‫همین الان تو این کلاس، بین ما،
‫یه نفر اسلحه داره,
‫اِواریستو، میشه خودتو معرفی کنی؟
‫- سلام، چطورین؟ ‫- سلام,
‫من اینجا پیش استاد می‌مونم, ‫این یه برنامه‌ست بین ژاندارمری
‫و شهرداری، ‫برای تأمین امنیت کلاس,
‫چرا یه استاد فلسفه
‫باید یه محافظ همراهش باشه؟
‫این به شخص شما ربطی نداره، ‫اِواریستو,
‫ممکنه ما از شما به عنوان یه آدم خوشمون ‫بیاد، برامون مهم باشین, قضیه این نیست,
‫ما داریم درباره اِواریستو ‫به عنوان یه کارمند دولت حرف می‌زنیم,
‫چون الان شما نماینده ‫دولت هستین,
‫یه متفکر انگلیسی قرن هفدهمی هست ‫به اسم تامس هابز,
‫یه کتابی نوشته به اسم «لویاتان», ‫هابز,,,
‫میگه که
‫شرایط طبیعی بشر ‫یه حالت جنگ همه علیه همه‌ست،
‫و هیچ امیدی برای ‫ساختن چیزی برای فردا نیست,
‫ زندگی تنها،
‫فقیرانه، زمخت و کوتاهه,
‫پس,,,
‫بدون حضور اِواریستو اینجا، ‫قانون جنگل حاکم می‌شد،
‫با حضور اِواریستو، ما سرکوب شدیم,
‫پس چیکار کنیم؟
‫فلسفه سیاسی ‫فلسفه کلاسیک
‫ورا روی فرش قرمز ‫متوقف‌ نشدنی
‫ورا و رافائل چطوری با هم آشنا شدن ‫و سلیقه‌های مشترکشون چیه
‫ببخشید، ولی نمی‌فهمم این غیبت‌ها
‫چه ربطی به مشکلاتی که داریم داره
‫نگران نباشید
‫استاد، نگران نباشید ‫بشینید, چیزی نیست
‫نترسید بچه‌ها, همه چی خوبه
‫نترسید، آروم باشید ‫اوضاع خوبه
‫دارن میرن
‫راحت باشید, لذت ببرید
‫سلام، عصر بخیر ‫حالتون چطوره؟
‫تا جایی که می‌دونم ‫استاد یاسمین لوتزکی درباره
‫سخنرانی دوم روسو صحبت کرد، درسته؟
‫بذارید دانشجوهای بیشتری بیان ‫نمی‌دونم چرا امروز اینقدر کمیم
‫- ببخشید استاد ‫- بله آنیبال
‫من تو یه دبیرستان تو مرکز شهر معلمم
‫همیشه کتاب‌های اهدایی می‌گیریم ‫این کتاب رو گرفتم
‫و داشتم می‌خوندمش
‫آره، ماریاتگی یه متفکر پروییه
‫که قرارداد اجتماعی رو خیلی خوب فهمیده
‫ولی ما مستقیم میریم سراغ روسو ‫این دوره کوتاهه
‫پس نمی‌تونیم همه چیزایی که ‫از ایده‌های روسو میاد رو بگیریم
‫ببخشید استاد ‫من تو کلاس ویژه بودم
‫کلاس ویژه؟
‫کلاس استاد رافائل سوخارچوک ‫تو سالن سخنرانی
‫خب,,,
‫,,,طبیعت یه دنیای کسل‌کننده و وحشتناک ساخته
‫این دنیا، دنیایی که توش زندگی می‌کنیم
‫دنیایی که داره از بین میره، همونطور که شاهد ‫نابودی زیبایی‌ها هستیم
‫چیزای عادی، و حیاتی
‫کی فکرشو می‌کرد که ارتباط بین آدما
‫از یه احساس منفی مثل ترس شکل بگیره؟
‫ممنون
‫این اسپینوزاست
‫یه یهودی که از دین طرد شد ‫و یه زندگی سرگردون داشت
‫تو قرن هفدهم، که تنها داراییش یه تخت بود
‫برخلاف هابز، اسپینوزا فکر نمی‌کرد ‫فقط ترس می‌تونه جامعه بسازه
‫برعکس، اسپینوزا معتقد بود ‫آدما این قدرت رو دارن
‫که با هم ارتباط برقرار کنن ‫و دور احساسات شادی‌آورشون جمع بشن
‫اون موقع، اسپینوزا شکست خورد، ‫هابز پیروز شد، و ما الان اینجاییم
‫حالا بیاید یه لحظه تصور کنیم,,,
‫به یه جامعه‌ای فکر کنیم ‫که بر اساس ترس نباشه
‫ما بخشی از یه جمعیت بزرگیم، که توش ‫درد یه نفر، درد همه است
‫جایی که شادی اولین حقه
‫من پیامبر نیستم، ولی بذارید بهتون هشدار بدم ‫خیابون‌ها به زودی راه رو بهمون نشون میدن
‫تنها انتخاب ما اینه که از نو بسازیم
‫یک بار برای همیشه ‫اون پیمان قدیمی و کهنه ترس رو
‫خیلی ممنون
‫عاشقش شدم
‫رافائل!
‫رافائل
‫چه خبر مارسلو؟ ‫حالت چطوره؟
‫اون پشت دیدمت ‫اومدی منو ببینی، چه خوب
‫نه, راستش، برام مهم نیست که ایده‌هات چیه
‫اومدم بگم چقدر مسخره‌ست که کلاس ویژه‌ت رو
‫دقیقاً همزمان با کلاس ما گذاشتی, همین
‫من برنامه‌ریزیش نکردم، مارسلو
‫- اصلاً خبر نداشتم ‫- می‌بینم داری چیکار می‌کنی
‫- ببخشید؟ ‫- استاد
‫فکر می‌کنی برنامه کاسلی ‫قدیمی و از مد افتاده‌ست
‫پس میای اینجا که ما بومی‌ها رو ‫با حقه‌بازی‌هات خیره کنی، آره؟
‫مارسلو، اصلاً برام مهم نیست این کلاس چیه
‫من خیلی دیرم شده واسه دو تا مقاله ‫برای یه مجموعه استنفورد
‫رئیس دانشکده التماسم کرد
‫تو حقه‌بازی کردی که سالن سخنرانی رو بگیری
‫و دقیقاً گذاشتیش همزمان با ‫کلاس ما, فکر کردی کی هستی؟
‫واقعاً، فکر کردی کدوم خری هستی؟
‫- آروم باش ‫- من آرومم
‫اینجا قرون وسطی نیست ‫پوان (دانشکده فلسفه) یه ملک اربابی نیست
‫تو رئیس قبیله نیستی
‫- یه کم نخبه‌گرا شدی ‫- چی؟
‫- هیچی ‫- همینجوری بهم میگی نخبه‌گرا
‫سلام، سلام
‫- حالت چطوره؟ ‫- خوبم، تو چطوری؟
‫ورا، مارسلو
‫خوشبختم، چه خبر؟
‫کلاس چطور بود عزیزم؟ ‫خوب بود؟
‫خیلی خوب بود، چه جمعیت گرمی
‫عالیه, می‌خواستم اونجا باشم ‫ولی گیر فیلمبرداری بودم
‫ورا نقش اصلی یه فیلم خیلی مهم رو داره
‫هم‌بازی با ویگو مورتنسن
‫- آره، عکس‌هاشو دیدم ‫- کدوم عکس‌ها؟
‫فیلمه, دیدمش
‫واقعاً؟ چه مهربون, کدومش؟
‫وای خدا، چه افتخاریه ‫که شما رو تو پوان داریم
‫- میشه یه عکس بگیریم؟ بیا ‫- آره، حتماً
‫اینجوری؟ بیا عزیزم
‫همه با هم
‫اسمش کارلوسه ‫تو یه اپلیکیشن باهاش آشنا شدم
‫اون که جوون‌تر نمیشه، تو بانک ‫مرکزی کار می‌کنه, خیلی هم خوش‌تیپه,
‫- اینجا خونشه, ‫- تا حالا رفتی اونجا؟
‫نه بابا، زن داره, ‫یه قایق موتوری داره، بهت نشون میدم,
‫هر سه‌شنبه میریم ‫تا ته رودخونه پلاتا,
‫- چه دیر کردی مارسلو, ‫- سلام,
‫حالا که مارسلو اومده، ‫بذار خلاصه براتون بگم بچه‌ها,
‫دو تا اتاق خواب, یه کوچیکه ‫واسه بچه، اون یکی هم واسه شما,
‫نمی‌تونیم زیاد چونه بزنیم,
‫پس شما اونجا ساکت باشین، حرف نزنین,
‫اگه خوشتون نیومد، علاقه ندارین، ‫هر چیزی شد با من حرف بزنین,
‫فهمیدین؟
‫مواظب باشین نیفتین,
‫قبلاً اینجا چی بوده؟
‫مال پدربزرگم بود، ‫بعدش شد مهدکودک،
‫یه مدت کوتاه هم غیرقانونی اشغالش کرده بودن، ‫ولی دوباره پسش گرفتم,
‫خب، اون یکی اتاق خواب,,,
‫وای چه اتاق باحالیه,
‫انرژی خوبی داره,
‫این بهترین چیزیه که تونستم ‫با بودجه‌تون پیدا کنم,
‫یا می‌تونیم جاهای دیگه رو هم ببینیم,
‫این زمین سرمایه‌گذاری خوبیه,
‫الان بخرین، دو سال دیگه بفروشین
‫واسه ساخت و ساز، ‫می‌تونه تا شیش هفت طبقه بره بالا,
‫اینا شبیه مدرکن،
‫شاید روشون نوشته باشه گواهی ، سمینار ,,,
‫- فکر کنم یه چیزی پیدا کردم, ‫- چی نوشته روش؟
‫SADAF، انجمن آرژانتینی ‫تحلیل فلسفی,
‫نه بابا، این فلسفه تحلیلیه,
‫بهت که گفتم، این به درد ‫امتحان نمی‌خوره,
‫فلسفه سیاسی لازمه, ‫هابز، لاک، کی دیگه؟
‫- روسو, ‫- آفرین، تو اون جعبه رو نگاه کن,
‫اگه می‌خواستی امتحان بدی باید ‫اینا رو بهتر مرتب می‌کردی,
‫نمی‌دونستم,
‫گاهی وقتا تا یکی دیگه یه چیزی رو نخواد ‫خودت نمی‌فهمی چقدر می‌خوایش,
‫آدم که نباید یه چیزی رو بخواد ‫فقط چون یکی دیگه می‌خوادش,
‫الان دیگه باید آرزوهای خودت رو ‫داشته باشی، نه؟
‫نمی‌دونم, چرا کمک نمی‌کنی مدارک ‫رو پیدا کنیم؟ اینجوری فایده نداره,
‫دارم می‌گردم,
‫تو رو واسه نمایش استعدادیابی انتخاب کردن,
‫- جدی، منو؟ ‫- آره، می‌خوان تانگو بخونی,
‫یه بابای دیگه هم داره لوکرو (نوعی ‫خورش آرژانتینی) درست می‌کنه,
‫عالیه, حتماً میام,
‫چه خوب که کلاس هفتمی‌ها ‫دارن بلیط بخت‌آزمایی می‌فروشن,
‫- جدی؟ ‫- آره، واسه اردوی فارغ‌التحصیلی,
‫- جایزش چیه؟ ‫- یه عالمه وسیله خونه,
‫توستر، مایکروویو، از این چیزا,
‫خیلی باحال میشه,
‫وایسا، وایسا,
‫نباید بذاری اول اون بیاد سمتت,
‫نذار اون حمله کنه، ‫باید از خودت دفاع کنی،
‫و اول حمله کنی، ‫تو باید اولین حرکت رو بزنی، فهمیدی؟
‫بیا دوباره امتحان کنیم، ببینم چی بلدی,
‫- سلام, ‫- سلام، مارسلو,
‫ببخشید مزاحم شدم, ‫الان می‌تونی حرف بزنی؟
‫آره, می‌شنوم، آملیا,
‫یه مشکلی پیش اومده، ‫شاید بتونی کمکم کنی,
‫این شنبه هشتاد و پنج سالم میشه,
‫واقعاً؟ چه خوب,
‫قراره یه مهمونی بزرگ باشه, ‫دوستام از همه جا میان، کل خانوادم,
‫یه شعبده‌باز گرفته بودم، از بهتریناش,
‫ولی الان شنیدم ‫که دستگیرش کردن,
‫نمی‌دونم تو چه کاری بوده,
‫پس الان شعبده‌باز نداری,
‫واسه همین تو اومدی تو ذهنم، مارسلو,
‫فکر کردم شاید بتونی یه نمایش ‫فلسفی اجرا کنی, نظرت چیه؟
‫ایده خیلی خوبیه، ‫دوستای من عاشقش میشن,
‫من نمایش فلسفی اجرا نمی‌کنم,
‫با دلار بهت پول میدم، مارسلو,
‫نمی‌تونم، الان خیلی سرم شلوغه,
‫زیاد طول نمی‌کشه، ‫و، مارسلو،
‫می‌دونی، شاید این آخرین تولدم باشه,
‫مجلات
‫نمی‌فهمم چرا انقدر از امتحان دادن ‫واسه این موقعیت می‌ترسی,
‫آخرش که چی؟ قانونه دیگه، نه؟
‫می‌ترسم چون بیکار میشم,
‫اگه رافائل قبول بشه، ‫اولین کاری که می‌کنه اینه که منو اخراج کنه,
‫نمی‌بینی؟
‫این تنها چیزیه که دارم,
‫سمینار - کار مزدی از نظر مارکس
‫من ملکه هیچی نیستم,
‫کسی واسه سلفی گرفتن نمیاد سراغم,
‫تنها جایی که یه کسی ‫هستم پوئانه (نام دانشکده),
‫دوریس، می‌خواستم بدونی که ‫من دارم واسه سمت رئیس درخواست میدم,
‫آره، استادای دیگه بهم گفتن,
‫جدی؟
‫کی دیدیشون؟
‫اونا اینجا بودن, اومده ‫بودن چندتا کتاب ببرن,
‫رافائل هم اینجا بود,
‫آه,,,
‫- اونم کتاب برد؟ ‫- آره، چندتایی می‌خواست,
‫نمی‌دونم، فقط بهش دادم, ‫مخصوصاً چندتا به زبان آلمانی,
‫تازه منو هم دعوت کرد شام برم ‫خونه دوست دخترش، ورا موتا,
‫خیلی مهربون بودن، خوش گذشت,
‫اختاپوس درست کرده بود، پیانو هم زد,
‫اونجا بود که بچه‌ها بهم گفتن,
‫خب، چی گفتن؟
‫همون چیزی که همه تو دانشکده می‌دونن,
‫اون داره نخا رو می‌کشه،
‫و انگار تونسته خیلی زود ‫فراخوان امتحان رو باز کنه،
‫و بئاتریز، رئیس دانشکده‌مون، هم طرف اونه,
‫فکر کنم تو جایگاه استاد ارشد رو بگیری،
‫ولی راحت نیست,
‫آره، می‌دونم,
‫می‌خواستم خودم بهت بگم، و,,,
‫این کارو عمدتاً به خاطر ادواردو می‌کنم,
‫سال‌هاست که برنامه درسیشو تدریس می‌کنم،
‫پس من بهترین گزینه‌ام ‫برای اطمینان از تداومش,
‫تداوم,,,
‫چند وقته که کاسلی زیر بال و پرت رو گرفته؟
‫خیلی وقته,
‫تا حالا فکر کردی یه کار دیگه بکنی؟
‫نمی‌دونم، فقط میگم,
‫صدای خودت رو پیدا کنی، ‫شخصی‌تر، بیشتر شبیه خودت,
‫انگار شماها مجبورین به دانشکده بچسبین،
‫انگار هیچی دیگه‌ای تو دنیا نیست,
‫مثل یه فرقه می‌مونه,
‫شاید من کاملاً اشتباه می‌کنم،
‫و تو با برنامه ادواردو موافقی,
‫من شخصاً نمی‌خوام
‫زندگیم رو تبدیل به یه آرامگاه ‫زنده برای ادواردو کاسلی کنم,
‫من دارم پیش می‌رم،
‫کار خودم رو می‌کنم,
‫می‌رم دوستام رو ببینم، می‌رم,,,
‫زندگی کنم,
‫ آمریکای ما
‫این تنها اتاقیه که هنوز ‫جرأت نکردم واردش بشم,
‫ببخشید، همینطوری اومدم تو, عذر می‌خوام,
‫داشت آماده می‌شد
‫برای یه سمینار تو ‫بولیوی, قرار بود با هم بریم,
‫شنیدی درموردش؟
‫آره، با استادی که داره ‫برگزارش می‌کنه حرف زدم,
‫چرا بهش میگن تفکر آمریکای ‫لاتین، به جای فلسفه آمریکای لاتین؟
‫نمی‌فهمم,
‫هیچوقت چیزی مثل تفکر اروپایی نشنیدم,
‫چون سنتی وجود نداره، ولی این موضوع بحثه,
‫این آخرین نوشته ادواردوئه,
‫بیا,
‫بگیرش,
‫ممنون,
‫امروز می‌خوام درباره مرگ حرف بزنم,
‫شاید بگین: چه ناجور، بیا ‫درباره یه چیز دیگه حرف بزنیم,
‫ولی، بذارین بهتون بگم، ‫یه روز همه‌مون می‌میریم,
‫پس، چرا درموردش سؤال نپرسیم؟
‫خب، بذارین بپرسم:
‫مردن یعنی چی؟
‫من میگم یه استراحت ابدیه,
‫دقیقاً نمی‌دونیم چون هنوز نمردیم,
‫ویوی درست میگه، مثل حرف اپیکوره,
‫نمی‌تونم درباره مرگ حرف ‫بزنم چون زنده‌ام، و وقتی بمیرم،
‫مرده‌ام و نمی‌تونم حرف بزنم,
‫من یه خواب تکراری ‫می‌بینم که توش پرواز می‌کنم،
‫پس حدس می‌زنم تو زندگی ‫قبلیم پرنده بودم، نمی‌دونم,
‫همش خواب می‌بینم دارم پرواز می‌کنم,
‫یه متفکر قدیمی بود به اسم هراکلیتوس,
‫اون می‌گفت زمان مشخصی برای مرگ نیست،
‫بلکه از روزی که به دنیا ‫میایم شروع به مردن می‌کنیم,
‫انگار زندگی یه پیشرفته،
‫یه جور حرکت مداوم، ثابت و دائمی،
‫که هیچوقت متوقف نمیشه، همش در جریانه،
‫پس هیچی ثابت نیست,
‫یه متفکر دیگه، پارمنیدس،
‫یه دیدگاه کاملاً مخالف هراکلیتوس داشت,
‫اون می‌گفت اونچه واقعاً ‫وجود داره تغییرناپذیره،
‫هیچوقت حرکت نمی‌کنه,
‫همیشه همونطور می‌مونه,
‫افلاطون به این دو منبع ‫برگشت، هراکلیتوس و پارمنیدس,
‫گفت: اونچه هراکلیتوس ‫گفت درسته، حق با اونه,
‫همه چیز جریان داره، حرکت ‫می‌کنه، بدن‌ها فاسد میشن,
‫اگه 30 سال پیش منو می‌دیدین، می‌گفتین:
‫ اون مارسلوئه، دانشجوی فلسفه مو بلند,
‫الان منو می‌بینین و میگین: اون ‫مارسلوئه، استاد فلسفه کچل,
‫کدوم از این مارسلوها مارسلو واقعیه؟
‫با این وجود، کاری که افلاطون می‌کنه ‫اینه که پارمنیدس رو می‌گیره و میگه،
‫دقت کنین، یه چیزی تو این واقعیت هست
‫که واقعاً تغییر نمی‌کنه، عوض ‫نمیشه، همونطور می‌مونه،
‫یه چیزی تو نظم الهی,
‫اون چیز، برای افلاطون، روح بود,
‫افلاطون خیلی تحت تأثیر این موضوعات ‫بود، چون خودش شاهد مرگ استادش سقراط بود,
‫اون مستقیم دید که چطوری سقراط از دنیا رفت,
‫یه قسمت خیلی قشنگی هست،
‫که افلاطون اتفاقاً داره تعریف می‌کنه
‫ماجرای مرگ سقراط رو,
‫میگه، بعد از اینکه حکم مرگش صادر شد:
‫ زندانبان بهش شوکران داد,
‫یعنی همون زهر,
‫ سقراط کم کم داشت سرد و سخت می‌شد,
‫وقتی زهر به قلبش می‌رسید،
‫سقراط دیگه تموم می‌کرد,
‫پس، آخرین حرفاشو زد:
‫ما یه خروس به آسکلپیوس ‫(خدای پزشکی یونان باستان) بدهکاریم،
‫حتماً این نذر رو ادا کنین، یادتون نره,'
‫شاگردش جواب داد 'حتماً انجام میشه,'
‫'کار دیگه‌ای هست؟'
‫و این سؤال بی‌جواب موند,
‫- اون پای گوشت چه خوشمزه به نظر میاد, ‫- آره، غذای مورد علاقه خانومه,
‫واسه اون درستش کردم، دست نزنیا,
‫- عصر بخیر, ‫- سلام,
‫حالتون چطوره؟ من چوچی هستم,
‫- سلام, ‫- چطوری لوئیسا؟
‫من دوست آملیا هستم، ‫خوشبختم, سرت شلوغه؟
‫- منم دوستشم, ‫- از دوران دبیرستان با هم رفیقیم,
‫- لوئیسای عزیزم, ‫- خانوم,
‫ما گشنمونه, ‫ما اولین نفراییم که رسیدیم,
‫خانوما چقدر خوشگل شدن!
‫- چه ناز! ‫- سلام,
‫- تو شعبده‌بازی؟ ‫- نه,
‫- میخوای واسمون یه شعبده‌بازی کنی؟ ‫- من شعبده‌باز نیستم,
‫من شعبده‌باز نیستم, ‫من یه نمایش دیگه اجرا می‌کنم,
‫- چه جور نمایشی؟ ‫- بچه‌ها,,,
‫میشه لطفاً برین تو سالن؟ ‫الان میام پیشتون,
‫- باشه, ‫- من سرم شلوغه، برین تو سالن,
‫الان میام پیشتون,
‫یه کار با معنی و قشنگ انجام بده, ‫که یه خاطره خوب بسازه,
‫- استاد فلسفه، مارسلو, ‫- بله,
‫- سیلویتا، دختر بزرگه, چطوری؟ ‫- خوشبختم,
‫خیلی خوبه که اینجا پیش ما هستین, ‫چه افتخاری، چه شخصیت برجسته‌ای,
‫خیلی درباره‌تون شنیدم,
‫از وقتی مامانم شروع کرده به شرکت تو ‫کلاسای شما، انگار خیلی باهوش‌تر شده,
‫بهم میگه انگار یه سفره به ‫اعماق وجود, یا یه همچین چیزی,
‫ممنون,
‫میدونی چیه؟ ‫یه خواهش کوچیک ازت دارم,
‫مامانم صبح زنگ زد بهم، ‫خیلی پریشون بود، گریه می‌کرد,
‫می‌خواست مهمونی رو کنسل کنه,
‫از دکترش زنگ زده بودن ‫که باید عمل لگن انجام بده,
‫- وای چه بد, ‫- موضوع حساسیه,
‫علاوه بر این، یه سری قرص خواب‌آور ‫خورده و یه کم هم مشروب,
‫اوضاع خیلی بهم ریخته‌س، حالش خیلی ناجوره,
‫حسابی بداخلاق شده، ‫تحمل یه نمایش فلسفی رو نداره,
‫- نداره؟ ‫- مهمونا هم حوصله‌شون سر میره,
‫- پس من برم؟ ‫- نه، اصلاً, شما که الان اینجایی,
‫شاید بتونی مامانم رو بخندونی,
‫- بخندونم؟ ‫- آره,
‫- چند تا جوک فلسفی, ‫- جوک؟
‫یا شاید آهنگای فلسفی؟
‫- بذار ببینم، می‌تونم یه تانگو بخونم, ‫- نه، تانگو نه,
‫عمراً، خیلی غم‌انگیزه,
‫یه چیز شاد که سرحالش بیاره,
‫یه چیز ساده,
‫ولی لطفاً بامزه باشه,
‫الان برمی‌گردم, فقط یه لحظه,
‫خوش اومدین, بفرمایین تو,
‫خیلی ممنون، لوئیسای عزیز,
‫حال شما چطوره، آقای رودولفو؟
‫- خوشحالم می‌بینمتون, ‫- ممنون,
‫بیاین تو، نمایش الان شروع میشه,
‫اِ، رودیه!
‫- سلام، سلام, ‫- حالت چطوره؟
‫سلام رودولفو, خوبی؟
‫- تولدت مبارک, ‫- مرسی,
‫- سلام عزیزم, چطوری؟ ‫- سلام رودو,
‫- ممنون, ‫- ممنون، لوئیسا,
‫- حالت چطوره؟ ‫- خوب نیستم,
‫حالم خوب نیست,
‫ناراحتم,
‫- روزی که بمیرم,,, ‫- این حرفو نزن!
‫- ساکت! ‫- از این حرفا نزن!
‫همه‌تون میپرین میرین دفترخونه، ‫لباسای شیکتون رو می‌پوشین,,,
‫- الان مهمونیه، تولدته, ‫- آره عزیزم، ولی,,,
‫- میرین آگهی ترحیم میدین,,, ‫- آره مامان,,,
‫الان جشن تولدته، ‫چرا یه کم فضا رو عوض نمی‌کنیم؟
‫خوش می‌گذرونیم، یه نوشیدنی می‌زنیم, ‫ببین چقدر خوشگل شدی؟ محشره,
‫می‌دونم همه‌تون از این پیرزن چی می‌خواین,
‫این حرفو نزن، خواهش می‌کنم!
‫ببین کی اینجاست,
‫نگاه کن چه لباسی براش ‫آماده کردم, معرفیش کن، مامان,
‫این استاد فلسفه‌مه,
‫لوئیزا، موزیک رو خاموش ‫کن، داریم بازی می‌کنیم,
‫اونایی که عقب نشستن، لطفاً بیاین جلو,
‫بیاین اینجا، خواهش می‌کنم,
‫مارسلو! بیا دیگه، بذار ببینیم چی داری,
‫خب، بسه,
‫هفت تا کلمه,
‫- این پانتومیمه, ‫- هفت تا کلمه,
‫یه مجسمه!
‫یونانیه,
‫- سه تای آخر چیه؟ ‫- شکوفایی,
‫- آتش‌بازی, ‫- یا خدا,
‫مارسلو، این اون چیزی نبود که می‌خواستم!
‫اون کار هایدگر رو انجام بده!
‫- هایدگر دیگه کیه؟ ‫- این می‌دونه,
‫حرف زدن,
‫- می‌دونم، اون یه سینه‌ی باد کرده‌س, ‫- با ولع خوردن,
‫- بیا دیگه، بازی کن, ‫- رودی، تو هم بازی کن,
‫مارسلو، من فلسفه می‌خواستم,
‫بهش بگو این چیزی نیست که توافق کرده بودیم,
‫واقعاً ازت ممنونم، ‫ولی این جواب نمیده مارسلو,
‫رومیزی رو همونجا بذار,
‫- این چیزاییه که یاد می‌گیرین؟ ‫- اصلاً,
‫سلامتی, به افتخار آملیا,
‫آملیا، آملیا، آملیا!
‫ببخشید، یه فکر دیگه می‌کنیم,
‫بیاین کارناوال برزیلی راه بندازیم، ‫یه خط کوچیک کنگا,
‫لوئیزا، صدای موزیک رو بلند کن و ‫کیک رو بیار, مردم گرسنه‌شونه, زود باش,
‫تولدت مبارک,
‫کجایی؟ ‫من و مانولو منتظرتیم,
‫یه کم بی‌قراره, به همه‌ی کلاس گفته ‫که باباش قراره تانگو بخونه,
‫نزدیکی؟
‫فکر می‌کردم هفته‌ی بعده، اشتباه کردم,
‫اشکالی نداره, نمایش استعدادیابی خیلی ‫خسته‌کننده بود، همه‌شون افتضاح بودن,
‫- خیلی دلم می‌خواست آواز بخونم, ‫- اشکالی نداره، یه فاجعه بود,
‫ببین، این هفته به مدرسه زنگ می‌زنم، ‫و یه تاریخ برای بازدیدم تعیین می‌کنیم,
‫نگران نباش، مشکلی نیست,
‫حقیقت رو بهش بگو، ‫همونی که به من گفتی,
‫اسمت رو اعلام کرده بودن، ‫منتظرت بود,
‫اشکالی نداره,
‫بیا ورق بازی کنیم,
‫بیا دیگه,
‫تو تخته‌ای,
‫- من تخته‌ام؟ ‫- آره، تویی,
‫بُر بزن,
‫ببخشید,
‫مشکلی نیست,
‫اشکالی نداره,
‫نوبت توئه,
‫رافائل داره سخنرانی می‌کنه، ‫بعدش نوبت بابات میشه,
‫بابام اعتبارنامه‌هاش رو پیدا کرده,
‫اون مهمه، ‫ولی هر کی بهتر سخنرانی کنه شغل رو می‌گیره,
‫ما اینجاییم که ازش حمایت کنیم,
‫نگاش کن، چقدر استرس داره,
‫مارسلو,
‫برو حالشو ببر,
‫ببینیم چی میشه,
‫استاد پنا،
‫سوخارچوک داره تموم می‌کنه,
‫شما پنج دقیقه دیگه نوبتتونه,
‫نمی‌خوای واسه جمع‌بندیش بمونی؟
‫نه، به اندازه کافی شنیدم,
‫مارسلو، رقیب سرسختی داری,
‫آره، می‌دونم,
‫تو ارائه‌ت دقیق باش,
‫ولی مهم‌تر از همه، رو میراث کاسلی تأکید کن،
‫که تو از همه بهتر می‌شناسیش,
‫به همه اون سال‌های تلاش سخت اشاره کن
‫که صرف حفظ سطح بالای این دانشگاه شده,
‫سعی کن به قلب هیئت داوران نفوذ کنی,
‫منظورمو می‌فهمی، نه؟
‫موفق باشی,
‫استاد پنا,
‫ناپدیدشدگان، حاضر
‫دانشجویان علیه کاهش بودجه
‫همیشه در نبرد
‫این عکسو از پسری که باهاش آشنا شدم گرفتم،
‫همونی که تو اپلیکیشن دیدم ‫و تو بانک مرکزی کار می‌کنه,
‫اون ماشین‌های زرهی چیه؟
‫هر شب، چهارتا از اینا از ‫زیرزمین بانک مرکزی میرن بیرون,
‫هواپیماهای باری تو فرودگاه منتظرن, ‫داره اتفاق می‌افته، دارن میرن خارج,
‫- کیا دارن میرن خارج؟ ‫- دلارها,
‫تا جمعه، یه دلار هم تو ‫کشور نمی‌مونه, اوضاع خرابه,
‫باید بفروشی,
‫هر پیشنهادی که واسه ‫آپارتمان بهمون دادن قبول کن،
‫هر چیزی بهتر از هیچیه, می‌دونم چی میگم,
‫این خیلی جدیه,
‫اگه راست باشه، باید شروع کنم به زنگ زدن,
‫مارسلو، تلفن داره زنگ می‌زنه!
‫شماها اگه یه ریسک نکنین ‫هیچوقت از جاتون تکون نمی‌خورین,
‫همینجا تو این آپارتمان کوچیک می‌میرین,
‫- رافائل, ‫- جواب نمیدم,
‫جواب بده، همکارته, انقدر بچه نباش!
‫- جواب نمیدم, ‫- همونی که کار رو گرفت؟
‫سلام رافائل, ‫ویکی هستم، حالت چطوره؟
‫مارسلو خونه نیست, مثل ‫قدیما پیغامتو بهش می‌رسونم,
‫صدات خیلی قشنگه,
‫عزیزی تو, ‫خیلی وقته کسی اینو بهم نگفته,
‫خوشتیپه, ‫با ورا موتا قرار می‌ذاره، تو تلویزیون دیدم,
‫باشه، خداحافظ,
‫- خب؟ ‫- خب چی؟
‫چی می‌خواست؟
‫فردا صبح تو کافه سقراط منتظرته,
‫- عمراً برم, ‫- باید بری,
‫- مجبوری, ‫- میری,
‫میری و بهش تبریک میگی واسه نتیجه امتحان,
‫و به حرفاش گوش میدی,
‫و کارت منو بهش میدی: ‫دانیلا فورمن، املاک و مستغلات,
‫,,,قیمت دلار داره بی‌وقفه بالا میره,
‫مارسه، این فقط شانس بود,
‫مدارک طبقه دومه، می‌تونی بری بخونیشون,
‫برای هر دوتون خیلی تعریفی بود,
‫بهت زنگ زدم چون می‌خوام استاد همکارم بشی,
‫صبر کن، ازت نمی‌خوام ‫با برنامه من سازگار بشی,
‫بهت اختیار تام میدم که ‫محتوای خودتو سازماندهی کنی،
‫تا برنامه کاسلی ادامه پیدا کنه,
‫- ممنونم، ولی,,, ‫- می‌دونم می‌خوای چی بگی، مارسه,
‫منم امتحان‌هایی رو باختم، ‫آخر دنیا که نیست، می‌دونی؟
‫میگم
‫عنوان رو با هم شریک بشیم: سوخارچوک-پنا,
‫و برنامه درجه یک میشه، ‫همه در موردش حرف می‌زنن,
‫مارسه، بهت نیاز دارم,
‫داشتم لیست دانشجوها و برنامه ‫درسی رو مرور می‌کردم,,,
‫خیلی بزرگتر از اون چیزیه که فکر می‌کردم، ‫نمی‌دونم کاسلی چطوری مدیریتش می‌کرد،
‫با اینکه فقط چند تا استاد داشت، ‫و این همه کار,
‫تازه، یه وقتی تو ماه آینده، ‫باید برگردم فرانکفورت
‫واسه یه سمینار,
‫می‌دونی که، به یورو پول میدن,
‫فکر می‌کنم می‌تونیم تیم خوبی بشیم,
‫بذار روش فکر کنم,
‫اینجا دانشگاه دولتیه، ‫هر کسی می‌تونه بیاد تو,
‫چه خبر شده؟
‫انگار دانشگاه ورشکست ‫شده و نمی‌ذارن بریم تو,
‫- یعنی چی ورشکست شده؟ ‫- نمی‌دونم, تعطیل شدیم,
‫حق داریم توضیح بخوایم,
‫از اتحادیه بهم زنگ زدن، ‫گفتن ساختمون بسته می‌مونه,
‫این یه فاجعه کامله,
‫ظاهراً تا آخر سال بودجه‌ای نیست،
‫و تعطیل می‌مونه,
‫این مسخره‌ست, باید ترم رو تموم ‫کنیم، رئیس دانشگاه باید بیاد، و,,,
‫- میگن استعفا داده, ‫- استعفا داده؟
‫- تأیید شده؟ ‫- نه، فقط شایعه‌ست,
‫استاد، یه چیزی بگید، ‫همه می‌خوان بدونن,
‫ولی نمی‌دونم چی بگم,
‫استعفاها پشت سر همه، ‫و نمی‌دونم کجا تموم میشه,
‫فقط دانشگاه بوینس آیرس نیست، ‫از همه استان‌ها دارن پیام می‌فرستن,
‫انگار دارن همه دانشگاه‌های ‫ملی رو تعطیل می‌کنن,
‫دیوونگیه محضه,
‫گوش کنید، من الان تو دفتر ‫ریاست بودم, یه فاجعه‌ست,
‫برق و گاز همه دانشکده‌ها رو قطع کردن,
‫رادیو میگه نرخ ارز تغییر کرده, ‫قراره یه کنفرانس خبری بذارن,
‫دفتر ریاست الان توییت کرده
‫که وزارت آموزش گفته بودجه‌ای نیست,
‫ در حال حاضر، دانشگاه ‫بوینس آیرس ورشکسته اعلام شده،
‫و تا اطلاع ثانوی پرداخت حقوق‌ها ‫و تامین منابع رو متوقف می‌کنه,
‫تا اطلاع ثانوی؟ من باید ‫به پرستار بچه پول بدم,
‫هم‌کلاسی‌ها، بیاین یه کاری ‫بکنیم, خیابون‌ها رو ببندیم!
‫- بریم دفتر ریاست, ‫- چه فایده‌ای داره؟ استعفا داده که,
‫چرا صندلی‌ها رو نیاریم ‫بیرون و خیابون رو نبندیم؟
‫موافقم, خیابون رو ببندیم، ‫صندلی‌ها رو بیاریم بیرون،
‫و یه کلاس آزاد بذاریم,
‫- با مارسلو موافقم, ‫- منم همینطور,
‫- منم موافقم, ‫- رافائل، نظر تو چیه؟
‫من میگم یکم صبر کنیم ‫ببینیم اوضاع چقدر جدیه,
‫در ضمن، نباید برای بستن خیابون مجوز بگیریم؟
‫می‌خوان به ما بقبولونن که ‫این دانشگاه یه خیال واهیه،
‫ولی شما، ما، همه‌مون یه دژ محکمیم!
‫عصر همگی بخیر,
‫متاسفم که خبرای بدی براتون دارم,
‫امروز صبح، ما که مسئولین این دانشگاهیم،
‫با این وضعیت فاجعه‌بار غافلگیر شدیم,
‫دانشگاه بوینس آیرس بی‌سرپرست و ورشکسته شده,
‫یه تصمیم سیاسی نسبتاً قطعی گرفته شده
‫که دیگه بودجه‌ای به ما اختصاص نده,
‫این یعنی، همین الان،
‫دانشکده فلسفه و ادبیات دیگه وجود نداره,
‫نه!
‫باید خودمون رو برای ‫یه نبرد طولانی آماده کنیم,
‫ولی این اولین بار نیست، ‫و آخرین بارم نخواهد بود،
‫که با تن و بدنمون از عقایدمون دفاع می‌کنیم,
‫مقاومت کنیم!
‫رافائل، تو استاد ارشدی، باید صحبت کنی,
‫برو,
‫برای کسایی که منو نمی‌شناسن، ‫من رافائل سوخارچوک هستم,
‫امروز قرار بود اولین کلاسم رو
‫به عنوان استاد ارشد فلسفه سیاسی برگزار کنم,
‫با اینکه دانشگاه تعطیله،
‫ما بازم کلاس رو برگزار می‌کنیم,
‫بیاین سعی کنیم فکر کردن ‫رو یه نوع مقاومت ببینیم,
‫پس، بیاین کلاس رو با یه سوال شروع کنیم,
‫سوال اینه:
‫مردم چیه؟
‫لطفاً یک دقیقه سکوت کنید,,,
‫,,,و سعی کنید به یه جواب فکر کنید,,,
‫,,,برای این سوال,
‫مردم چیه؟
‫صبح بخیر,
‫شما اینجا مسئولید؟
‫من پروفسور مارسلو پنا هستم,
‫استاد، من ازتون می‌خوام لطفاً تجمعتون رو
‫به پیاده‌رو منتقل کنید تا ‫ترافیک خیابون راه بیفته,
‫ببخشید, باید درک کنید که این یه وضعیت جدیه,
‫حقوق‌هامون رو قطع کردن، و ‫هیچ توضیح درستی هم ندادن,
‫متوجه‌ام، ولی من از شما می‌خوام ‫این تجمع رو به پیاده‌رو منتقل کنید،
‫تا بتونم ترافیک خیابون رو ‫به حالت عادی برگردونم,
‫باشه, بذارید به گروه اطلاع بدم,
‫امکانش هست؟ عالیه,
‫هم‌کلاسی‌ها،
‫پلیس به ما اطلاع داده ‫که باید خیابون رو باز کنیم,
‫نه!
‫مأمورین پلیس هم مثل ما کارمند دولت هستن،
‫پس حتماً می‌دونن که ما باید ‫با هم همبستگی داشته باشیم,
‫پس من از پلیس‌ها می‌خوام اجازه ‫بدن ما با رأی‌گیری تصمیم بگیریم
‫که خیابون رو باز می‌کنیم یا نه,
‫من به هیچ وجه قدرت این رو ندارم ‫که تصمیم بگیرم و خیابون رو باز کنم,
‫لطفاً، بیاین با آرامش رأی‌گیری کنیم،
‫تا رئیس پلیس ببینه که این یه تصمیم جمعیه،
‫نه فقط تصمیم یه مشت استاد,
‫پس، بذارید ازتون بپرسم:
‫اونایی که موافق باز کردن خیابون هستن
‫و انتقال کلاس به پیاده‌رو، ‫دستشون رو بلند کنن,
‫نه!
‫اونایی که موافق برگزاری ‫کلاس عمومی تو خیابون هستن،
‫تا وقتی که یه جواب رسمی ‫بگیریم، دستشون رو بلند کنن,
‫من با حسن نیت اومدم اینجا، ‫ولی شما منطقی رفتار نمی‌کنید,
‫این یه تصمیم جمعیه، جناب سرگرد,
‫شما می‌دونستید نتیجه رأی‌گیری ‫چی میشه, من ازتون خواهش می‌کنم,,,
‫ما در آستانه بیکار شدنیم,
‫شما کارمند دولتید؟ به نظر نمیاد,,,
‫مارسه، حالت خوبه؟
‫آقا,,, مطمئنین که,,,؟
‫نگران نباش، مسیر هموار و راحتیه,
‫شما پروفسور مارسلو پنا هستین؟
‫بله، خودمم,
‫بفرمایید داخل، منتظرتون هستن,
‫کتابخونه
‫بیا استاد,
‫- خوش اومدین, ‫- ممنون,
‫خب استاد، وقتشه خودتون رو معرفی کنین,
‫ولی یادتون باشه، ما از رزومه‌های ‫خسته‌کننده خوشمون نمیاد,
‫شاید بتونین یه داستان شخصی تعریف ‫کنین، چیزی که ما رو بیشتر با شما آشنا کنه,
‫مثلاً یه خاطره از پوآن یا کاسلی ‫(دو تا از استادان معروف فلسفه در آرژانتین)
شما به mrgilas.com نگاه میکنید
‫♪ لنگرگاه کدری که کشتی‌ها پهلو می‌گیرن ♪
‫♪ اونایی که تا ابد اونجا می‌مونن ♪
‫♪ تو شب دردناک، سایه‌ها خزیدن ♪
‫♪ بعد از اینکه قلبشونو از ‫دست دادن، آواره‌های دنیا ♪
‫♪ پل‌ها و ریسمان‌هایی که ‫باد توشون زوزه می‌کشه ♪
‫♪ کشتی‌های زغالی که هرگز راهی دریا نمیشن ♪
‫♪ گورستان وحشی کشتی‌های در حال مرگ ♪
‫♪ که هنوز رویای رفتن به دریا رو دارن ♪
‫♪ مه خلیج که به خاطراتم گره خورده ♪
‫♪ هنوز منتظرتم ♪
‫♪ مه خلیج ♪
‫♪ از اون عشق منو دور می‌کنی ♪
‫♪ اون هیچوقت برنگشت ♪
‫♪ برای همیشه رفت ♪
‫♪ دیگه هیچوقت با صداش اسممو صدا نزد ♪
‫♪ خداحافظی کرد و صداش همون بود ♪
‫♪ تو کافه ساکت، ملوان، ‫رویای کشتی قدیمیتو ببین ♪
‫♪ دلتنگیتو تو کافه کثیف سر بکش ♪
‫♪ رو بندر بارون میاد، همزمان آهنگ من ♪
‫♪ آروم رو غمت بارون می‌باره ♪
‫♪ لنگرهایی که دیگه ‫هیچوقت بالا کشیده نمیشن ♪
‫♪ لبه‌های قایق‌ها که دیگه ‫طنابی برای باز کردن ندارن ♪
‫♪ کاروان غمگینی بدون سرنوشت و امید ♪
‫♪ مثل یه کشتی تو بطری تو یه مغازه ♪
‫♪ مه خلیج که به خاطراتم گره خورده ♪
‫♪ هنوز منتظرتم ♪
‫♪ مه خلیج ♪
‫♪ از اون عشق منو دور می‌کنی ♪
‫♪ اون هیچوقت برنگشت ♪
‫♪ برای همیشه رفت ♪
‫♪ دیگه هیچوقت با صداش اسممو صدا نزد ♪
‫♪ خداحافظی کرد و صداش,,, ♪
‫♪ همون بود ♪
شما به mrgilas.com نگاه میکنید