شما به mrgilas.com نگاه میکنید
‫حالم به هم می‌خوره خواهر, ‫اینجا نفسم بالا نمیاد,
‫چت شده؟ ‫شریل، آروم باش,
‫نه‌خیر!
‫نه‌خیر، جوری به آدم نگاه می‌کنن ‫انگار به هیچ دردی نمی‌خوره!
‫آدم رو مجبور می‌کنن ‫یه گوشه وایسته و منتظر بمونه،
‫انگار دارن با محروم جماعت برخورد می‌کنن,
‫انگار دارن با کثافت ‫کف کفششون برخورد می‌کنن!
‫کی مجبورت می‌کنه منتظر بمونی؟ ‫حرفت اصلا منطقی نیست,
‫- [خیانت مدارس به کودکان سیاه‌پوست] ‫- باز هم بدخلق شدی؟
‫سازمان خدمات شهری رو می‌گم!
‫امروز رفته بودم اونجا ‫که ازشون بخوام واسه اجاره‌ام کمکم کنن,
‫تو که کار داری!
‫خودت و مایکل نباید این‌قدر ‫با کارت اعتباریتون زیادی خرج کنین,
‫من سه سال متوالی ‫جایزه «فروشنده برتر سال» رو برده بودم!
‫[برترین دستیار سازمان ‫در سال ۲۰۰۳: شریل بلیک]
‫الان نباید چنین وضعی داشته باشم!
‫کارل! برو ببین خواهرت چطوره,
‫می‌خوام بیشتر داشته باشم,
‫مگه بیشتر خواستن اشتباهه؟
‫همه‌مون می‌خوایم بیشتر داشته باشیم شریل,
‫ولی امکاناتمون از همین قراره,
‫آدم باید از همین امکانات ‫حداکثر بهره رو ببره,
‫خب، امروز چه ساعتی میای؟
‫آره, آره، درست می‌گی,
‫«حداکثر بهره رو ببره,»
‫امروز حالم خوش نیست,
‫کمی بدخلق شدم,
‫ساعت پنج می‌بینمت، خب؟
شما به mrgilas.com نگاه میکنید
‫[مایکل]
‫سلام، فعلا نمی‌تونم جواب تماستون رو بدم،
‫پس لطفا بعد از صدای بوق، پیغام بذارین,
‫- سلام، فعلا نمی‌تونم جواب تماستون رو بدم، ‫- [یه سر رفتم آرایشگاه]
‫پس لطفا بعد از صدای بوق، پیغام بذارین,
‫سلام شریل، کجایی؟
‫جواب تلفن رو بده دیگه,
‫«آوارگان»
‫[چندین سال بعد]
‫[نیو]
‫امروز صبح حرف نداره، مگه نه؟
‫وای,
‫- امروز صبح حرف نداره, ‫- امروز صبح حرف نداره، مگه نه؟
‫امروز صبح حرف نداره، مگه نه؟
‫واقعا حرف نداره,
‫تو هم عین همیشه خیلی خوشگل شدی,
‫دل آدم رو می‌بری,
‫جمعه پیش‌رو تو جشن خیریه‌ام شرکت می‌کنی؟ ‫همه رو راه می‌دیم,
‫وای! چه هیجان‌انگیز!
‫واسه معلولان گامبیا پول جمع می‌کنیم,
‫- ظاهرا خیلی خوب می‌شه, ‫- از طرفت پونصدتا بنویسم؟
‫- پونصد پوند؟ ‫- اره، مگه این که,,,
‫وای,,, نه، معلومه,
‫اصلا پونصد و پنجاه بنویس, ‫خوشحال می‌شم کمک کنم,
‫خیلی لطف داری,
‫خب، نمی‌شه باز هم اضافه کنیم؟ ‫بهتره سالن پر بشه,
‫کار من بیمه است عزیزم، ‫تو کار میزبانی که نیستم,
‫مسئله مهمیه ایان,
‫این‌جور مسائل تأثیر به سزایی ‫تو جامعه می‌ذارن,
‫خیلی وقته دارم در این راستا تلاش می‌کنم,
‫خیلی‌خب,
‫خیلی‌خب، ردیفش می‌کنم,
‫راستی، شاه‌میگوی نروژی یادت نره,
‫[بستنی‌فروشی بتی]
‫سلام نیو!
‫- کارش چطوره؟ ‫- وای، حرف نداره,
‫عین زنبورهای کارگر زحمت می‌کشه,
‫واقعا همین‌طوره, ‫موی سرت چی شده عزیزم؟
‫مدل جدیده,
‫که این‌طور,
‫مد همیشه عوض می‌شه، مگه نه؟
‫واقعا همین‌طوره,
‫واسه جشنت چیزی نمی‌خوای؟
‫مری کلی برام تعریف کرده, ‫گروه سرود زبان اشاره دارین؟
‫آها، آره, «رویای پیرمرد» ‫اثر الگار رو اجرا می‌کنن,
‫روایت سفر روح مردی پس از مرگشه,
‫ظاهرا خیلی قشنگ می‌شه,
‫بعدا شامپوی گرون می‌خرم ‫و می‌برمت حموم,
‫کمی به همدیگه برسیم,
‫وقتی تازه اومده بودی اینجا،
‫حتی با جشنواره‌های روستایی ‫هم آشنایی نداشتی,
‫ببین حالا به کجا رسیدی, ‫خودت داری جشن برگزار می‌کنی!
‫- خب، حتما از تو الهام گرفتم, ‫- ترجیح می‌دم این‌طور فرض کنم,
‫همه‌مون خیلی بهت افتخار می‌کنیم,
‫تو مثال بارز شکیبایی‌ای نیو,
‫درک می‌کنم که دلت می‌خواد ‫به بقیه کمک کنی,
‫صرفا نمی‌خوام کمک کنم,
‫می‌خوام دوره‌ای که اینجا بودم ‫به ثمر برسه,
‫می‌شه گفت نوعی فارغ‌التحصیلیه,
‫ضمنا، فرصت می‌کنی ‫آشپزخونه جدیدت رو به رخ بکشی,
‫خب، معلومه که این کار رو هم می‌کنم,
‫ولی نیو، جدی می‌گم، اصلا لازم نیست ‫چیزی رو ثابت کنی,
‫- تو عملا از خودمونی, ‫- «عملا»؟
‫خودت متوجه منظورم هستی دیگه,
‫ضمنا، واقعا خیلی خوشگلی, ‫اصلا پیر نشدی,
‫راستش، خیلی از این مسئله عصبانی می‌شم,
‫- من حساب می‌کنم, ‫- خیلی عذر می‌خوام,
‫خیلی ممنون, ‫عذر می‌خوام, باید برم مستراح,
‫خدماتش رو حساب نکنین, ممنون,
‫کمکی لازم نداری عزیز دلم؟
‫کمک نمی‌خوام,
‫باورتون نمی‌شه امروز تو ماشین,,,
‫چه اتفاقی برام افتاد,
‫- کسی پوسترم رو ندیده؟ ‫- کدوم پوستر رو می‌گی؟ ایان,
‫همون پوستر لیل وین تو باشگاه رو می‌گم,
‫- مامانت داره خاطره می‌گه, ‫- یعنی یهو ناپدید شده؟
‫خلاصه، آره، تازه با آماندا ‫چای خورده بودم و,,,
‫- گوشی سر میز ممنوعه مری, ‫- ببخشید,
‫خلاصه، داشتم می‌رفتم ‫و فرد مشکوکی رو دیدم که اهل اینجا نبود،
‫بعدش,,,
‫باورتون نمی‌شه,,,
‫صاف زدم پشت ماشین سونیا, ‫چیزی نمونده بود سپرش رو کلا از جا دربیارم,
‫- بفرستش پیشم, ‫- ردیفش می‌کنی؟
‫- معلومه, ‫- ممنون عزیزم,
‫- چه ناز, ‫- چه چندش,
‫به تازگی دختری رو استخدام کردیم ‫که اهل اینجا نیست,
‫عه، واقعا؟ کیه؟
‫دختر جوان سیاه‌پوست شیرینیه,
‫هوم, سیاه‌پوسته؟
‫- خب، ما هم سیاه‌پوستیم, ‫- آره,
‫اسمش چی بود؟ همین دختره رو می‌گم؟
‫اسمش ابیگیله, واقعا خیلی دلرباست,
‫هوم,
‫مهارت‌های سریت رو ‫رو می‌کنی,
‫قبلا که بهت گفته بودم, ‫وقتی پونزده ساله بودم، شغل دومم بود,
‫تو کاتفورد؟
‫- تو فولام, ‫- واقعا؟
‫معلومه که باید بگی «واقعا؟»
‫به نظرت حال سباستین خوبه؟
‫واسه چی نباید باشه؟
‫به حد کافی آزادش می‌ذاریم که,,, ‫چه بدونم,,,
‫- که چی؟ ‫- که افکارش رو بیان کنه,
‫کل نیازهای سباستین رو فراهم کردیم,
‫حالا که حرفش شد، همین امروز,,,
‫واسه تولدش «ایکس‌باکس» ‫جدیده رو پیش‌خرید کردم,
‫مگه مال خودش چشه؟
‫وای نیو,
‫لزومی نداره بپوشونیش,
‫خودم می‌دونم لزومی نداره,
‫عاشق مدل موی قبلیت بودم,
‫خب، مرسی که احساساتت رو بیان می‌کنی,
‫بی‌خیال، خودت متوجه منظورم شدی دیگه,
‫صرفا به خودم می‌رسم، همین و بس,
‫بیا بریم بخوابیم، خب؟
‫من زود میام,
‫سباس، تو رو آینه‌هامون نقاشی کردی؟
‫چی؟ نه، معلومه که نه,
‫[مدرسه غیرانتفاعی]
‫مواظب خودتون باشین!
‫صبح به خیر خانم ویلیامز,
‫مدرسه کسل کومب باز هم,,,
‫از باقی مدارس غیرانتفاعی سراسر کشور ‫بهتر عمل کرده,
‫ضمنا، الان پنجمین سال متوالیه,,,
‫که معاون مدرسه‌مون ‫و مدیر گروه درس الهیات، خانم ویلیامز،
‫بیش از همه‌مون دانش‌آموز سال دوازدهم ‫با نمرات بیست داشته,
‫البته ایشون هنوز معرفی‌نامه‌شون رو ‫تحویل ندادن,
‫خب، حاضر بودم باز هم مدال بگیرم، ‫ولی دیوارم فعلا پر شده,
‫دیگه برین سر کلاس,
‫تو راهرو آشغال نریزین,
‫زود باشین!
‫برین دیگه دخترها! ‫جلسه عکاسی که نیست,
‫زود باشین برین سر کلاس,
‫بجنبین!
‫سباس, سباستین!
‫- چیه؟ ‫- «چیه؟»
‫- مگه نباید سر کلاس باشی؟ ‫- چرا، دارم می‌رم,
‫خب، پس به جای صحبت ‫با غریبه‌ها، برو سر کلاس,
‫«غریبه‌ها»؟
‫گوشیت همراهته؟
‫شاید باشه,
‫خاموشش نکن, ‫ممکنه لازم بشه باهات تماس بگیرم,
‫ممنون,
‫خب، حالا با آوا اجرا کنین,
‫احسنت, خیلی خوبه,
‫کی اون رو بهت داده؟
‫- کجاست؟ ‫- کی رو می‌گی؟
‫«کی رو می‌گم؟» می‌خوای من رو ‫این شکلی به بازی بگیری؟
‫خودم خریدمش,
‫من رو احمق فرض نکن! ‫می‌تونم تعلیقت کنم مرد جوان,
‫یادت نره، من هم مادرتم، هم مدیر مدرسه‌اتم,
‫- معاون مدرسه‌ای, ‫- زود باش برو تو,
‫بعدا ادامه می‌دیم,
‫- برادرت کجاست؟ ‫- امروز سه‌شنبه است,
‫- خب؟ ‫- بسکتبال داره دیگه,
‫بسکتبال داره، آره, معلومه, بسکتبال داره,
‫مامان! مواظب باش!
‫- رسیدیم, ‫- کجا رسیدیم؟
‫- به خونه امیلی رسیدیم, ‫- آها,
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره، آره، خوبم, خوبم,
‫- می‌بینمت, ‫- جسی برمی‌گردوننت؟
‫آره مامان, ‫آره, خیلی دوستت دارم, خداحافظ,
‫خیلی دوستت دارم, خداحافظ,
‫سلام! حالت چطوره؟
‫سلام عزیز دلم, ‫شرمنده که دیر کردیم,
‫اشکالی نداره,
‫سر بری خیلی شلوغه,,,
‫اینجا خیلی قشنگه,
‫وای، چه چاشنی‌هایی داره, ‫واقعا خیلی خوشمزه است,
‫نمی‌دونم چطوری درست می‌کنی نیو,
‫بری همیشه از مرغ آب‌پز من شاکیه,
‫- واقعا؟ ‫- باید بهم یاد بدی,
‫باید یکی از ترکیب‌های سریت رو بهم یاد بدی,
‫- می‌تونیم یه شب خوش باشیم, ‫- آره,
‫بریم؟
‫آدم آزاداندیشیه,
‫از مسائلی می‌گه,,,
‫که رسانه‌های جریان اصلی ‫می‌ترسن بهشون اشاره کنن,
‫داره رو اعصابشون راه می‌ره,
‫تو پادکستش «گریز سفیدپوستان» ‫خطابش کرده بود,
‫- حالا یعنی چی؟ ‫- می‌شه بحث رو عوض کنیم؟
‫در توصیف فرار سفیدپوستان از مناطق شهری ‫به حومه شهر به کار می‌ره,
‫- واسه چی فرار می‌کنن؟ ‫- چون بی‌فرهنگن,
‫به فرهنگ ربطی نداره,
‫- پشت پنجره چیه؟ ‫- عشقم؟
‫- پشت پنجره است! ‫- چیزی نمی‌بینم,
‫چیزی داره میاد, یکی اونجاست, ‫شما نمی‌بینین؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- یکی داره میاد!
‫- سلام, ‫- سلام,
‫سلام! وای، نگاهش کن! ‫موهات خیلی قشنگ شدن,
‫وای، خیلی,,, خیلی,,,
‫قومیه,
‫- بری، انصافا؟ ‫- چیه؟
‫بهت میاد,
‫موافق نیستی نیو؟
‫آره, آره,
‫کی موهات رو این شکلی ‫درست کرده؟
‫- امیلی درست کرد, ‫- برادرت کجاست؟
‫بسکتباله,
‫به نظرم وقتشه که رفع زحمت کنیم, ‫خیلی خوش گذشت,
‫آره, نمی‌خوایم بیش از حد مزاحمتون بشیم,
‫آماده شو که بخوابی عزیز دلم,
‫- شب به خیر عزیز دلم, ‫- شب به خیر,
‫خوش اومدین,
‫بسکتبال کی تموم می‌شه؟
‫رفته بود بسکتبال, ‫ظاهرا بازیشون حرف نداشت,
‫اِم، بقیه بعد از بازی رفتن غذا بخورن ‫و پیروزیشون رو جشن بگیرن،
‫ولی سباستین باهاشون نرفت,
‫خب، چند ساعت پیش نرفت؟
‫سه ساعت پیش,
‫دیدی؟
‫عده‌ای می‌خوان بلایی سرمون بیارن, ‫می‌خوان خشونتشون رو اعمال کنن,
‫کی می‌خواد خشونتش رو اعمال کنه؟
‫امشب چت شده؟ جدی می‌گم,
‫ببین نیو، آروم باش,
‫خودت که با این شرایط آشنایی داری,
‫پسر جوانی بعد از بازی‌ای موفقیت‌آمیز ‫با دختری آشنا می‌شه و صداش رو درنمیاره,
‫مگه نه ایان؟ نمی‌خواد کسی مزاحمش بشه,
‫آره, آره، ممکنه همین‌طور باشه,
‫ببینین چی می‌گم, من الان می‌رم بیرون ‫و یه بار دیگه دور شهر می‌چرخم,
‫- مطمئنم پیداش می‌شه, ‫- مرسی کن,
‫,,, در نتیجه، خوشحالم ‫که این خانه کشاورزی نوسازی‌شده,,,
‫که ده دقیقه با روستای ‫سانتا ماریا ده نیوا فاصله داره، هنوز هم,,,
‫حالا من رو چالش کشیدین که,,,
‫ده دقیقه از مکان قبلیمون ‫تو دره راه رفتیم,,,
‫و به خانه‌ای جدا از روستا رسیدیم,
‫کدوم گوری بودی؟!
‫- بیرون بودم دیگه, ‫- بیرون؟!
‫بیرون؟ نه زنگ زدی, ‫نه پیغامی گذاشتی,
‫بدجوری نگرانت شده بودیم!
‫خب، الان که برگشتم، ‫پس آروم باشین!
‫«آروم باشیم»؟!
‫آخ! مامان، چه غلطی می‌کنی؟!
‫آخ! آخ!
‫نیو! نیو!
‫زود باش برو طبقه بالا!
‫این دیگه چه کاریه؟!
‫♪ تولدت مبارکـ,,, ♪
‫آره، هشدار بدین,
‫در بهترین حالت، اخراجش کنین,
‫در واقع، اصلا اخراجش کنین,
‫خودت شاهد بودی ‫که به سباستین سیگار بده؟
‫آره,
‫خب، دیگه از کجا می‌خواد گرفته باشه؟
‫اِم، اِم، منظورم اینه که,,,
‫بهتره از طرق رسمی اقدام کنیم,
‫در غیر اون صورت، ‫ممکنه طوری جلوه کنه که ما,,,
‫چی؟ بگو دیگه!
‫تبعیض قائل می‌شیم,
‫که این‌طور,
‫خب، هشدار رسمی فعلا کفایت می‌کنه,
‫♪ به خاطر نفس‌های بریده‌مان نیست,,, ♪
‫♪ به خاطر قلب سردمان نیست,,, ♪
‫♪ به خاطر رطوبت ابرویم نیست,,, ♪
‫خیلی‌خب، خودتون روندش رو بلدین, ‫وحشت نکنین, مری، جلوی صف وایستا,
‫احسنت، بجنبین!
‫بجنبین بچه‌ها, وسایلتون رو بردارین,
‫احسنت,
‫قشنگ و منظم برین, بیاین دیگه، بجنبین, ‫بجنبین، بجنبین, برین,
‫با صف تک‌نفره پیش برین,
‫بچه‌ها، شما یه راست ‫به محوطه خارجی برین،
‫من سریع مستراح رو بررسی می‌کنم,
‫مری، برو,
‫کسی اینجاست؟
‫سعی کردی اخراجم کنن,
‫نه,
‫- می‌خوای برم؟ ‫- خواهش می‌کنم، اشتباه برداشت کردی,
‫تو پاکم کردی,
‫من و دیون رو پاک کردی,
‫پاکمون کردی! خیال می‌کردیم مُردی!
‫من نیستم! اشتباه گرفتی!
‫خیلی از دیدنتون خوشحال شدم, ‫ممنون که تشریف آوردین,
‫سلام سونیا، سلام جسی!
‫- وای، ممنون, ‫- خیلی ممنون,
‫- خیلی سپاس‌گزارم,,, ‫- خیلی قشنگه,
‫معلومه, ‫مایه افتخارمه, سلام عزیز دلم,
‫- عذر می‌خوام, آماده‌ای که سخنرانی کنی؟ ‫- آره، دو دقیقه دیگه می‌کنم, تو خوبی عزیزم؟
‫آره, موفق باشی,
‫- سلام بچه‌ها, ‫- سلام نیو!
‫- همه‌تون خیلی خوشگل شدین! ‫- همه‌چی بی‌نظیره,
‫- ممنون, کیک‌هاتون خیلی خوشمزه جلوه می‌کنن, ‫- ممنون,
‫مرسی که تشریف آوردین,
‫میکروفون رو امتحان می‌کنم, ‫یک، دو، یک، دو,
‫به خونه‌مون خوش اومدین,
‫بسیار از همه‌تون بابت مبالغ اهدایی ‫سخاوتمندانه‌تون ممنونم،
‫امروز وقت خودمون رو وقف ‫افرادی کم‌شانس‌تر از خودمون می‌کنیم,,,
‫که تو نواحی لم‌یزرع بزرگ شدن,,,
‫و دسترسی به نیازهای اساسی زندگیشون ‫به تقلایی عظیم بدل شده,
‫عفونت عادی چشم یا گوش تو اون نواحی,,,
‫ممکنه به نابینایی یا ناشنوایی ختم بشه,
‫اما مصرف یه دوره آنتی‌بیوتیک,,,
‫به احتمال زیاد موجب می‌شه ‫همون بچه تا آخر عمرش سپیده‌دم رو ببینه,,,
‫و صدای آواز پرندگان رو,,,
‫سر صبح بشنوه,
‫در مدح این افراد کم‌شانس،
‫گروه سرود خودمون، «رویای پیرمرد» رو ‫به زبان اشاره اجرا می‌کنن,
‫روایت سفر روح مردی پس از مرگشه,
‫بترکونین بچه‌ها,
‫خسو، ماریا، رو به موتم,
‫♪ خسو، ماریا، رو به موتم,,, ♪
‫♪ و دارین من رو فرا می‌خونین, ♪
‫♪ الان دیگه فهمیدم, ♪
‫♪ خسو، ماریا، رو به موتم,,, ♪
‫♪ و دارین من رو فرا می‌خونین, ♪
‫♪ الان دیگه فهمیدم, ♪
‫♪ به خاطر نفس‌های بریده‌ام نیست,,, ♪
‫♪ به خاطر قلب سردم نیست,,, ♪
‫♪ به خاطر رطوبت ابرویم نیست,,, ♪
‫♪ خسو، رحم کن! ♪
‫کی؟! کی دعوتت کرده؟!
‫چه بازی کثیف و پستی راه انداختی؟
‫یهویی سر و کله‌ات پیدا می‌شه ‫و محیط رو مسموم می‌کنی,
‫- خواهش می‌کنم بس کن, ‫- این دیگه چه کاریـ,,,
‫نه‌خیر! نه‌خیر، دیگه تو بازی ‫کثیف و پستت شریک نمی‌شیم,
‫- معلومه چه نیتی داری, ‫- مامان,
‫دیگه طاقت نمیـ,,,
‫مادر!
‫اِم,,,
‫[پنج روز پیش]
‫[کارل و دیون]
‫- سفر به خیر, ‫- مرسی,
‫سلام,
‫سلام, اِم,,, امرتون؟
‫یه اتاق لطف کنین,
‫من هم هنوز اولین عروسک خرسیم رو دارم,
‫لطفا اگه می‌شه اتاقش ‫دوتا تخت یه‌نفره داشته باشه,
‫به نظرتون چند وقت می‌مونین؟
‫یه هفته می‌مونیم,
‫باید اتوش کنی, این‌جوری قشنگ می‌شه,
‫من اگه جات بودم، ‫خیلی امیدوار نمی‌شدم,
‫از نظر خانم جان کیو پابلیک، ‫کار خونه دیگه,,,
‫چی تماشا می‌کنی؟
‫- هیچی, ‫- به لطف دستگاه‌های صرفه‌جویی در کاره,
‫یکیشون هم شوهرشه,
‫شاید بهتر بود چیزی می‌آوردیم,
‫آوردیم,
‫خودمون رو آوردیم,
‫عزیز دلم!
‫بی‌صبرانه منتظرم فردا بشه,
‫بی‌صبرانه منتظرم,
‫- ای وای! هانسل، اونجا رو! ‫- وای! چیه؟
‫وای! خیلی قشنگه!
‫بیا بریم جلوتر,
‫وای، انگار آب‌نباته!
‫- من یه‌کم می‌خورم, ‫- من هم می‌خورم!
‫- ها؟ ‫- خب، سلام کوچولوهای عزیزم,
‫به خونه‌ام خوش اومدین,
‫پس خودشونن,
‫آها,
‫خانواده‌مونن,
‫صرفا کمک نمی‌کنم,
‫می‌خوام دوره‌ای که اینجا بودم ‫به ثمر برسه,
‫می‌شه گفت نوعی فارغ‌التحصیلیه,
‫فرصت می‌کنی آشپزخونه جدیدت رو ‫هم به رخ بکشی؟
‫خب، معلومه که این کار رو هم می‌کنم,
‫ببینیم, چه تجربیاتی داری؟
‫چند وقتی بود که لندن نیومده بودم,
‫قبیله‌ام رو پیدا کردی,
‫قبیله,
‫چه بامزه,
‫باد دیدنت یاد خودش می‌افتم,
‫همسرم رو می‌گم,
‫دماغمون عین همه,
‫تاریخچه مدرسه‌مون خیلی غنیه,
‫ملکه ویکتوریا تأسیسش کرده,
‫چه عالی,
‫خارج که بودم، ‫تو چند ساختمون تاریخی کار کردم,
‫زیاد سفر می‌کنی؟
‫زیاد جابه‌جا شدم,
‫دانمارک بودم، بروکسل بودم,
‫لیورپول بودم,
‫واقعا؟
‫دنبال می‌کنی؟
‫دوران کارم تو استادیوم‌های کاپ ‫از بهترین روزهای عمرم بود،
‫بیست هزار نفر توپ رو ‫به تور دروازه می‌کشوندن,
‫آدم خوبی هستی,
‫ببین, تنها رنگی که اهمیت داره,,,
‫رنگ لباس تیم‌هاست,
‫احسنت,
‫[بستنی‌فروشی بتی]
‫اِم,,, سلام؟
‫دختر ایانی، درسته؟
‫آره, از کجا,,,
‫عکست رو تو مغازه‌اش دیده بودم,
‫- دارم کار می‌کنم که مستقل بشم, ‫- خیلی‌خب,
‫بیمه خیلی پر زرق و برقه,
‫- بابام که خیلی موافقه, ‫- چه موی قشنگی داری,
‫- واقعا؟ ‫- واقعا,
‫گاهی موی خودم رو ‫این شکلی درست می‌کنم,
‫پسرها به وجد میان,
‫ایول, اِم,,, ‫هنوز دارم روش کار می‌کنم، ولی آره,
‫اِم,,, موی خودت هم قشنگه,
‫روغن نارگیل می‌زنم,
‫بهتره یه موقعی همدیگه رو ببینیم,
‫- بگیم چیکار می‌کنیم, ‫- چرا که نه؟
‫ایول,
‫تو «فیس‌بوک» بهت پیام می‌دم, ‫نام مستعار داری؟
‫اِم، نام مستعار که نیست, ‫همون مریه,
‫مری ویلیامزه، تهش یه هشتگ داره,
‫پس می‌شه گفت شاید داشته باشم,
‫من ابیگیل هستم,
‫ولی تو,,,
‫می‌تونی ابی صدام کنی,
‫هیچی نگو,
‫جریمه پارک بود، درسته, احسنت,
‫آدرس مالک ماشینه چیه؟
‫ماشین خودم و همسرمه ‫و اخیرا از هم جدا شدین، متوجهین دیگه؟
‫[مری ویلیامز]
‫ممنون,
‫همون آدرس همیشگیه,
‫خودم جریمه‌اش رو پاره می‌کنم, عالیه,
‫آدرسشون رو گیر آوردم,
‫- درخواستم رو قبول نکرده, ‫- صبور باش دیگه,
‫اگه قبول نکنه، نمی‌تونم عکس‌هاش رو ببینم!
‫دوست شدیم!
‫یادت نره واسه چی اومدیم اینجا, فهمیدی؟
‫- ای بدجنس, ‫- چی؟
‫ای بدجنس!
‫خلاصه آره، تازه با آماندا ‫چای خورده بودم و,,,
‫[ابیگیل جانسون: فردا ببینمت؟]
‫گوشی سر میز ممنوعه مری,
‫مامانت کجاست؟ ‫چند وقته خوابش رو می‌بینم,
‫بزن به چاک,
‫وای! وقتی آماده بودی که مرد بشی، ‫بهم خبر بده پسرک عجیب‌الخلقه,
‫- برین سر کار, ‫- درون‌زاده‌های کثافت,
‫خیلی‌ها ازت بدشون میاد، مگه نه؟
‫آره, بدشون میاد,
‫- وقتی آدم فرق داشته باشه، همین می‌شه, ‫- سباس,
‫سباستین!
‫وقتی مامان آدم معاون مدرسه باشه، ‫شرایط خیلی افتضاح می‌شه,
‫- ماروین هستم, ‫- سباستین هستم,
‫بعدا می‌بینمت سباس,
‫باشه,
‫نباید بذاری ملت اون شکلی ‫باهات رفتار کنن,
‫اینجا خوبه,
‫- آتش داری؟ ‫- اِم,,, خیال نمی‌کردم,,,
‫شوخی کردم بابا,
‫خیلی‌خب، ایول,
‫الان دیگه کل محصولات برچسب سفید شدن,
‫تصویری ندارن,
‫انگار این‌جوری ول می‌کنیم,
‫مگه نه؟
‫عمرا اگه ول کنیم,
‫وای، دودش رو بده تو پسر, ‫ببین، این شکلی بکش,
‫حالا نوبت خودته,
‫آها، حالا شد,
‫مرد جماعت این شکلی می‌کشه,
‫کی اون رو بهت داده؟!
‫- کجاست؟ ‫- کی رو می‌گی؟
‫کی رو می‌گم؟ می‌خوای این‌جوری ‫من رو به بازی بگیری؟
‫- خودم خریدمش, ‫- من رو احمق فرض نکن!
‫با «برادرلی کاور» تماس گرفتین، امرتون؟
‫خیلی‌خب,
‫که این‌طور,
‫کامل قطع شده؟
‫ایول، ایول، ایول!
‫- می‌بینمت, ‫- جسی برمی‌گردوننت؟
‫آره مامان, ‫آره, خیلی دوستت دارم, خداحافظ,
‫خیلی دوستت دارم, خداحافظ,
‫- سلام, ‫- حالت چطوره؟
‫خوبم, خودت چطوری؟
‫خوبم, خوبم, ‫مشتاق مهمونی‌ام,
‫وای پسر، خیلی خوب جور شد,
‫کارت حرف نداشت پسر, ‫کارت حرف نداشت,
‫مرسی پسر, راستی، به نظرم ‫سوت زدنت خیلی باحال بود,
‫گل می‌کشی؟
‫علف رو می‌گم,
‫اِم,,,
‫هر کسی از یه جایی شروع می‌کنه دیگه, ‫اصلا خجالت نداره,
‫بیا یه جایی رو پیدا کنیم,
‫به خدا,,,
‫امکاناتش در حد «آلیس در سرزمین عجایب»ـه,
‫ببینیم اینجا چه خبره,
‫هر کدوم رو خواستی بردار, ‫هر کدوم رو خواستی بپوش,
‫مهمونیه!
‫- یوهو! ‫- یوهو!
‫ببین چقدر کیک داریم, انگار,,,
‫مراسم چای برگزار کردیم,
‫سرم گیج می‌ره, وای!
‫پیراهن زرد,
‫«ورساچه» است,
‫- خیلی بهت میاد, ‫- باهاش می‌رم مراسم رقص,
‫مراسم رقص؟
‫- عین مراسم‌های رقص فیلم‌ها؟ ‫- آره, تا حالا نرفتی؟
‫اِم,,,
‫- ما اصلا,,, ‫- مامانم داره جشن خیریه برگزار می‌کنه,
‫تو هم باید حتما بیای,
‫خیلی وسواسی‌ان، ‫ولی کلی غذا و نوشیدنی مفتی هست,
‫خیلی باحاله!
‫نظرت چیه رفیق؟
‫تو سوگلیشونی,
‫شرط می‌بندم از اولش هم سوگلی بودی,
‫- مگه نه؟ ‫- نه بابا,
‫موقع خواب روت پتو می‌کشه,
‫موقع خوابت هم برات لالایی می‌خونه، مگه نه؟
‫وایستا ببینم، چی؟ ‫کی رو می‌گی؟
‫واسه همین هم اگه بدجنس‌ها ‫پیداشون بشه، اشکالی نداره,
‫خفه شو,
‫بی‌صبرانه مشتاقم,,,
‫که همه‌چی,,,
‫معلوم بشه,
‫- حالت خوبه ابی؟ ‫- آره,
‫فقط باید برم مستراح,
‫حالا چیشد اومدی کومب؟
‫گفتم یکم رنگ به اینجا اضافه کنم,
‫آره، ‫سیاه‌پوست دیگه‌ای این دور و بر نیست,
‫نه، ‫منظورم اینه که فکر می‌کنم,,,
‫- چیه؟ ‫- مامانم,
‫من تاحالا مامان بابام رو ندیدم,
‫چه شکلیه؟
‫کی؟
‫مامانت؟
‫فکر کنم سفید‌پوسته, ‫درمورد گذشتش چیزی نمیگه,
‫- یعنی چی؟ ‫- حرف زدن درمورد هرچیز سیاهی ممنوعه,
‫پشمام پسر, ‫این علفه عجب چیزیه,
‫از کجا گرفتیش؟
‫بنظرت اگه از اینجا پرت شی پایین ‫زنده می‌مونی؟
‫هان؟
‫به‌نظرت زنده می‌مونی؟
‫یالا,
‫- چی؟ ‫- یه نگاه بنداز,
‫خم شو و نگاه کن,
‫- واسه چی؟ ‫- فکر می‌کردم واسه این کار پایه‌ای!
‫بلند شو,
‫برو سمت لبه ‫و نگاه کن,
‫همین حالا,
‫دستوره,
‫خیلی‌خب,
‫ایول داداش,
‫کارت خوب بود,
‫امتحان رو قبول شدی,
‫حالا واسه مرحله بعدی آماده‌ای,
‫گوش کن, ‫اون توپ رو خراب کرد, باشه؟
‫سلام؟
‫سباس؟
‫دفعه آخرت باشه سر به سر داداشم می‌ذاری,
‫بدو سباس, ‫بدو دیگه!
‫پس واسه چی وایسادی؟
‫بدو دیگه!
‫خبری بوده؟
‫همه‌چی پیششه,
‫همش,
‫- کی؟ ‫- اینجا پارتی گرفته بودیم,
‫با مری، ‫بهترین رفقا,
‫آوردیش اینجا؟
‫چه مرگت شده؟
‫- نقشه‌مون این نبود, ‫- هیچی!
‫من هیچ مرگیم نیست، خب؟ ‫دیگه از وانمود کردن خسته شدم,
‫باید بریم,
‫همین حالا باید راه بیفتیم ‫و بریم,
‫کسی دنبال‌مون نیست,
‫دعوت‌مون کردن جشن خیریه,
‫خب؟
‫خب,,,
‫تاحالا هیچوقت مراسم رقص نرفتم,
‫مطمئنی می‌خوای همین کار رو بکنی؟
‫معلومه,
‫خیلی خوشحالم,
‫هی، هی، هی!
‫همش تقصیر توئه! ‫تقصیر تو!
‫دستت رو بکش! ‫همش تقصیر توئه!
‫نه! ‫واسه‌ چی؟!
‫نذاشتی یه روز خوش داشته باشم!
‫ولم کن!
‫فقط یه روز!
‫نه! ‫ولم کن!
‫[شریل]
‫راسته؟
‫آ,,,
‫آره,
‫اونطوری نیست که فکر می‌کنی,
‫پس چطوریه نیو؟
‫چون برای من اینطوریه ‫که دوتا بچه‌ی سیاه‌پوستت یهویی اومدن,,,
‫- می‌بینین؟ ‫- «می‌بینین»؟
‫«می‌بینین؟» ‫حالا شد تقصیر من؟ باید,,, باید توضیح بدی,,,
‫- چرا بهمون نگفتی؟ ‫- پیش باباشون بزرگ شدن, اون,,,
‫اون مرد خوبی نبود, ‫من,,,
‫باید فرار می‌کردم, ‫برای همین,,,
‫رفتی,
‫همینطوری,,,
‫ول‌شون کردی,
‫چه‌جور آدمی هستی؟
‫- من,,, ‫- وحشتناکه,
‫- خیلی وحشتناکه! ‫- بذار توضیح بده, مامان، بگو چطوری,,,
‫ایان، ‫یه‌جوری وانمود نکن که اگه خودت بودی،
‫حاضر می‌شدی دوتا بچه سیاه‌پوست ‫که مال خودت نیستن رو بزرگ کنی!
‫- هیچ‌وقت ازم نپرسیدی, ‫- خودت هم همینطور,
‫نه, ‫نه، منصفانه نیست,
‫شاید می‌تونستم؟
‫دقیقاً,
‫دقیقاً، ایان,
‫این دوتا دنیا رو نمیشه یکی کرد,
‫من هم,,,
‫کاری که مجبور بودم رو کردم,
‫کاری که همیشه پدرها می‌کنن,
‫دنبال چی‌ان؟
‫به شکل متعارف که با این وضعیت برخورد نکردن,
‫نشناختی‌شون؟
‫قضیه مال ۱۶، ۱۷ سال پیشه,
‫گندش بزنن,
‫- گندش بزنن! ‫- بس کن,
‫- دیگه کافیه, ‫- خواهش می‌کنم,
‫یه کاری باید بکنم,
‫بعدش همه‌چی رو توضیح میدم,
‫سلام, ‫چیزی براتون بیارم بچه‌ها؟
‫- منتظر کسی هستیم, ‫- بله، حتماً,
‫نفر سوم که رسید خبرم کنین,
‫سلام, ‫سلام,
‫ببخشید,,,
‫چیزی سفارش دادین؟ ‫چیزی نمی‌خواین؟
‫بشین,
‫مرسی,
‫- مرسی که قبول کردین همدیگه رو ببینیم, ‫- سلام بچه‌ها!
‫سفارش‌های مخصوص اون آخرن, ‫چه نوشیدنی‌ای براتون بیارم؟
‫ودکا,
‫ود,,, ‫اوه,
‫- ما نوشیدنی الکی نمی‌فروشیم,,, ‫- سه‌تا چایی کافیه,
‫بچه‌ها؟ ‫چایی می‌خورین؟
‫فرقی نمی‌کنه,
‫عالیه, ‫یه قوری بیارین,
‫وای,
‫نگاشون کن,
‫- اصلاً نشناختم‌تون, ‫- لهجت چیشده؟
‫- از سیاه‌پوست بودن بدت میاد؟ ‫- نه,
‫برادرم میگه,
‫نه، نه، ‫زنی‌ام که به سیاه بودنم افتخار می‌کنم,
‫افتخار می‌کنم,
‫ببینین، ‫اول می‌خوام,,,
‫که لطفاً من رو ببخشین,
‫واقعاً بابت عصبانی شدم معذرت می‌خوام,,,
‫نمی‌دونم چرا اونطوری شدم,
‫کلی فشار رومه و,,,
‫تو,,,
‫می‌خوای معذرت‌خواهی کنی؟
‫دقیقاً,
‫دقیقاً، ‫دیون,
‫برای همین کار اومدم اینجا,
‫ماجرا اصلاً به این سادگی‌ها نبوده,
‫یه سری اتفاقاتی افتاد که,,,
‫که مجبورم کرد,,,
‫هیچوقت سراغ‌مون رو نگرفتی,
‫۱۸ سال پیش گفتی ‫که داری میری آرایشگاه,
‫- پدرتون مرد خیلی خطرناکی بود, ‫- تو هم همچین بی‌نقص نبودی,
‫نمی‌دونم که یادتون هست ,اوضاع چه شکلی بود یا نه
‫- توی کلدهاربر, ‫- سوال انحرافیه؟
‫- نه، من,,, ‫- برای چی,,,
‫- چرا ما رو هم با خودت نبردی؟ ‫- گذاشتم‌تون پیش خاله,
‫ول‌مون کرد,
‫نمی‌خواست‌مون,
‫مراقب باشین بچه‌ها! ‫چایی خیلی داغه!
‫- اصلاً دلم نمی‌خواد کسی بسوزه, ‫- گورت رو گم کن!
‫حتماً,
‫جفت‌تون درست میگین,
‫کارم اصلاً قابل‌قبول نبود,
‫باید بهتون نامه می‌زدم, ‫باید سراغ‌تون رو می‌گرفتم,
‫کلی‌ کار هست ‫که باید می‌کردم,
‫هیچ تصوری ندارم که چه فکری درموردم می‌کنین, ‫خودم هنوز نتونستم هضمش کنم,
‫یعنی ما هم میایم پیشت؟
‫تو اون خونه‌ی بزرگ؟
‫این,,,
‫سوال خیلی مهمیه,
‫و این چندوقته همه‌ی فکرم این بوده که ‫چطوری می‌تونم اوضاع رو درست کنم,
‫و درحال‌حاضر اینطور بنظر می‌رسه که,,,
‫که مهمه بتونین دوباره رو پای خودتون وایسین,
‫کاش می‌تونستم بیشتر بدم,
‫شاید هم بتونم, ‫مدتی دیگه,
‫اما این چک واسه شماس,
‫بیست‌هزار پوند,
‫- چک؟ ‫- آره,
‫اگه برگردین لندن،
‫می‌تونه بهتون فرصت بده ‫تا بتونین دوباره رو پای خودتون وایسین,
‫تا,,,
‫بتونیم اوضاع رو حل و فصل کنیم؟
‫دقیقاً,
‫دقیقاً، ‫دیون,
‫تا زمانی که بتونیم راه‌حلی پیدا کنیم ,تا اوضاع رو حل و فصل کنیم
‫وای, ‫نگاه‌شون کن,
‫چقدر بزرگ شدین,
‫تو دو تا چک مختلف نوشتم
‫تا مشکلی پیش نیاد,
‫ممنون مامان,
‫هیچ عذری برای رفتارم ندارم,
‫بعد از,,,
‫ زایمان دومم,,,
‫از لحاظ روحی آسیب دیده بودم,
‫اصلاً نمی‌خواستمش,
‫دیون,
‫مجبور بودم,
‫هیشکی نمی‌دونست اگه می‌موندم ‫چی میشد,
‫میشد که اینجا باشم؟
‫یا حتی شما اینجا باشین؟
‫برای همین فرار کردم,
‫در رفتم,
‫براش برنامه‌ریزی نکرده بودم,,,
‫فرصتی برام پیش اومد ‫و ازش استفاده کردم,
‫همه‌ی این‌ها,,,
‫به‌خاطر کنجکاوی بی‌پایانه,
‫آدم‌ها باید از هویت‌شون خبردار شن,
‫این که از کجا اومدن,,, ‫مثل اون برنامه‌های تلویزیونی,
‫چیزی رو اینجا تغییر نمیده,
‫فعلاً,,,
‫رفتن,
‫برگشتن لندن,
‫همینطوری رفتن؟
‫اوهوم,
‫تصمیم خودشون بود که برن,
‫- باز هم می‌بینیم‌شون؟ ‫- یعنی خودت هم نمی‌خوای؟
‫همه‌چی سر وقت خودش,
‫باید اوضاع‌مون راست و ریس شه,
‫درسته؟
‫قبل از این که دوباره برگردیم سر این قضیه,
‫فعلاً چیزی که اهمیت داره ‫اینه که مواضع دفاعی‌مون رو بازسازی کنیم,
‫و فراموش نکنیم ‫که عاشقانه همدیگه رو دوست داریم,
‫که این عشق‌مون واقعیه,
‫که من واقعی‌ام,
‫حق با مادرتونه,
‫ما یه خونواده‌ایم,
‫اتفاقاتی که قبلاً افتاده ‫این رو تغییر نمیده,
‫در آینده حرف‌های بیشتری باید زده باشه,
‫باور کنین,
‫اما فعلاً,,,
‫باید کنار همدیگه بمونیم,
‫مری,
‫پسرم؟
‫[دورهمی خانوادگی]
‫در کنار هم بهتر می‌توانند از قلمروی خود دفاع کنند,
‫خدای من,,,
‫این حلقه محشره!
‫یکی از زیباترین,,,
‫خدای من، ‫عجب حلقه‌ای!
‫سه‌چهارم قیراط,,,
‫سلام سباس,
‫- گفتم یه حمومی برم, ‫- حوله تمیز پیدا کردی؟
‫پیدا نکردم,
‫چی‌کار داری می‌کنی؟ ‫این موقع شب می‌خوای بری حموم؟
‫پایینن,
‫می‌دونی حوله‌های تمیز کجان؟
‫قفسه رو نگاه کردم ‫اما هیچکدوم تمیز نبودن,
‫خیلی‌خب,
‫نگفته بودین دارین میاین,
‫تولد ابیگیله,
‫گفتم اگه با هم تولدش رو بگیریم ‫خیلی خوش می‌گذره,
‫شاید غذای چینی سفارش بدیم,
‫عاشق غذای چینی‌ام!
‫سباس! ‫نظر تو چیه رفیق؟
‫- نمی‌خواستیم بیدارت کنیم, ‫- سلام، ام!
‫چه پیژامه‌ی قشنگی,
‫سلام ایان, ‫حدس بزن چیشده؟
‫تولدمه!
‫- خواهش می‌کنم، می‌دونم چه احساسی,,, ‫- حوله‌های تمیزتون کجاس؟
‫روز لباس‌شوییه، مامان؟ ‫ایان، روز لباس‌شوییه؟
‫- می‌دونم عصبانی‌ای,,, ‫- آجی!
‫منو رو بده,
‫اینطوری بهتره, ‫به حساب من,
‫ناسلامتی جشنه‌ها,
‫مامان,
‫مامان!
‫موهات قشنگ شده, ‫برگشتی دهه ۹۰؟
‫آروم باش,
‫وگرنه هرچی دیدی ‫از چشم خودت دیدی,
‫آروم باش,
‫همم!
‫من نودل سنگاپوری ‫و مرغ ترش و شیرین می‌خورم,
‫با دستور پخت پکنی,
‫مری، برو تلفن رو بیار ‫تا سفارش بدیم,
‫تو چی می‌خوری، ‫ابی؟
‫صاحب تولد,
‫دنده,
‫ایول,
‫عالیه,
‫- با چی؟ ‫- چو مین,
‫چو مین مرغ,
‫کی سفارش میده؟
‫- مری، تو سفارش میدی؟ ‫- وایسا,
‫من هیچ اطلاعی نداشتم ‫که توی گذشته چه اتفاقی برای نیو,,,
‫شریل رو میگی دیگه؟
‫نمی‌دونستی؟
‫اشتباه وحشتناکی بود,
‫سوءتفاهم شده, ‫منظورم اینه,,,
‫ما هم از دستش ناراحتیم,
‫ما هم جواب می‌خوایم، ‫مثل شما دونفر,
‫نوبت توئه سباس, ‫تو هم تو این میدون بودی, می‌دونم گرسنته,
‫- اگه بشینیم و حرف بزنیم,,, ‫- سباس!
‫چی می‌خوای داداش؟
‫ام,,,
‫چیپس میگو ‫و برنج با تخم‌مرغ سرخ‌شده,
‫خوبه, ‫خیلی خوبه,
‫عجب مهمونی‌ای بشه, ‫خوشم اومد,
‫وزنه می‌زنی ایان؟
‫اون پشت چشمم به باشگاه خورد,
‫باشگاه؟ ‫توی خونه,
‫باید یه عکس خونوادگی بگیریم,
‫بعد از این که سفارش رو دادیم، ‫می‌تونیم عکس خونوادگی بگیریم,
‫اما دیگه نوبت منه که وسط باشم,
‫اصلاً سرش باهام بحث نکن,
‫مامان، ‫تو چی می‌خوری؟
‫- یکم از همه‌ی غذاهای بقیه رو می‌خورم, ‫- مطمئنی؟ دارم سفارش میدم‌ها,
‫مری, ‫زنگ بزن,
‫میشه آب رو ببندم؟
‫بذار بیاد,
‫بذار همینطوری بیاد,
‫با عرض معذرت، ‫الان بسته‌ایم,
‫ساعت باز شدن رستوران از ۱۲ تا ۱۱، ‫در روزهای دوشنبه تا یک‌شنبه هست, لطفاً بعدا تماس بگیرید,
‫نگران نباشین,
‫غم‌تون نباشه,
‫زنگ می‌زنیم «اوبر ایتس»,
‫تو کسل کومب هم اوبر ایتس هست، ایان؟
‫- فکر کنم, ‫- خوبه,
‫گوشی من رو بگیر، مری, ‫یه رستوران چینی پیدا کن,
‫ایان,
‫می‌دونم درد زیادی می‌کشی,,,
‫ببخشید,
‫- میشه تکرار کنی؟ ‫- می‌دونم که درد زیادی داری,,,
‫بفرما,
‫ممنون ابی,
‫خب، ‫یه خوبش رو پیدا کردم,
‫خواهر خودمی,
‫نمی‌خواین تولدم رو تبریگ بگین؟
‫بدویین دیگه, ‫ناسلامتی تولدشه,
‫همینطوری واینسین سرجاتون, ‫بخونین!
‫♪ تولدت مبارک ♪
‫- ♪ تولدت مبارک، دیون عزیز ♪ ‫- ♪ تولدت مبارک، ابی عزیز ♪
‫- ♪ تولدت مبارک ♪ ‫- دیون ♪
‫- هیپ‌هیپ! ‫- هورا,
‫ایول,
‫بازی رومیزی می‌کنین دیگه؟
‫روزای تولد یا کریسمس,
‫ما از این جور بازی‌ها نکردیم,
‫- حتماً تو یه چندتا بازی رومیزی جامون خالی بوده, ‫- اوهوم,
‫تو روزای تولد و کریسمس,
‫چندتا تولد می‌شده؟ ‫پونزده‌تا؟
‫شونزده‌تا,
‫هفده,
‫کلمه‌بازی کنیم!
‫عاشق کلمه‌بازیم,
‫بازیش رو دارین؟
‫ایان؟
‫آره، ‫فکر کنم یه جایی باشه,
‫سباس, ‫تو با ابز برو بازی رو پیدا کن، ما هم میز رو می‌چینیم,
‫مامان؟
‫میشه این میز تخمی رو بچینی؟
‫چیزی نیست,
‫تو چک رو نوشتی یا اون؟
‫جانم؟
‫همون ۲۰ هزارتایی که خواست ‫ما رو باهاش بخره,
‫بهشون پول دادی؟
‫مامان، ‫چطور تونستی؟
‫نمی‌خواستم,,,
‫می‌تونستیم بیشتر بدیم, ‫فقط خواستم کمک کنم,
‫نیو، ‫تو چه مرگته؟
‫یه حساب بکنیم,
‫۲۰هزارتا واسه بیست سال,
با اون پول میشد چی‌کار کرد؟ میشه سالی هزارتا دیگه؟
‫باید بودجه بندیش کنی,
‫بذار ببینم,
‫کفش,
‫رفتن تو تیمارستان,
‫این که تا همین چندوقت پیش ‫جام رو خیس کنم,
‫پیداش کردیم!
‫بازی رو شروع کنیم!
‫تو چی رو با پولت برمی‌گردونی، ابز؟
‫خواهش می‌کنم,
‫بهت که گفته بودم,
‫به بدجنسا پول میدم,
,به‌خاطر همه‌کارهایی که کردن
‫همین کار رو بکن آجی! ‫دقیقاً همین کار رو بکن!
‫اما فعلاً،
‫می‌خوایم شریل رو برگردونیم,
‫مگه توافق‌مون همین نبود؟
‫مامان؟
‫گروهی,
‫گروهی بازی کنیم؟
‫هان؟
‫بازی موردعلاقه خانوادگی‌مون همین بود دیگه؟
‫بهترین راه معرفی کردن کارل و دیون ‫به خانواده همینه,
‫آره,
‫الان فهمیدم، ‫همینطوری باید باشه دیگه؟
‫حالا که همه‌ دور هم جمع شدیم,
‫ایان؟
‫می‌خوام ازت طلاق بگیرم,
‫دیگه تمومه,
‫بابا، ‫بس کن,
‫فقط یه دست,
‫گروهی خوبه!
‫من میرم تو تیم دیون!
‫من هم با کارل,
‫فقط مامان و بابا می‌مونن,
‫عالیه, ‫خیلی هم خوبه, عزیزم؟
‫مامان؟ بابا؟ ‫شما چیا دارین؟
‫خیلی‌خب,
‫بذار ببینم,
‫بذار ببینم ‫چه کلمه‌ای میشه ساخت؟
‫ایان؟
‫- آره, ‫- چه کلماتی داریم؟
‫«کرگدن,»
‫- چه‌ خنده‌دار, ‫- خیلی خنده‌داره عزیزم,
‫بعدی منم!
‫هرموقع خواستی عکس بگیریم بگو دیون,
‫خیلی خوشگله، ‫مگه نه مری؟
‫آره,
‫«تُن,»
‫- نوبت ماس؟ ‫- آره,
‫خب,,,
‫ام,,,
‫- چی‌کار می‌کنی؟ ‫- حوصلم سر رفت,
‫می‌خوام بازی کنم! ‫تولد منه! همه‌چی رو من انتخاب می‌کنم!
‫- یه بازی دیگه پیدا می‌کنیم, ‫- من و ایان یکم می‌خوایم یکم ورزش کنیم,
‫پانتومیم چطوره؟
‫آره! ‫پانتومیم خیلی حال میده,
‫آره ایان؟
‫بهش صدمه نزن,
‫تو رو خدا,
‫صدمه؟
‫چرا باید همچین کاری بکنم؟
‫ما خونواده‌ایم, ‫مگه نه، ایان؟
‫- بریم, ‫- ایان!
‫چیزی نمیشه,
‫باهاش حرف می‌زنم,
‫این چندوقته چندکیلو می‌زنی؟
‫یکم می‌زنم,
‫یکم؟
‫حتماً بیشتر از یکمه,
‫بریم,
‫اینا همش حرفه,
‫مهم عمله,
‫مگه نه، ‫مامان؟
‫گرسنگی اول صبحه؟
‫چه بامزه, ‫آره، یه همچین چیزی,
‫شما رو می‌شناسم؟
‫شاید, ‫نمی‌دونم,
‫مطمئن نیستم قبلاً غذا اینجا آورده باشم, ‫خونه قشنگی دارین,
‫فکر می‌کردیم هیچ‌جا رو پیدا نمی‌کنیم, ‫چون دیروقته,
‫بذارین به‌خاطر کمکی که بهمون کردین ‫بهتون انعام بدم,
‫همه‌چی مرتبه؟
‫همینجا وایسین, ‫تکون نخورین,
‫همم!
‫به بوش می‌خوره خیلی خوشمزه باشه!
‫سباس,
‫کیفم رو ندیدی؟
‫نمی‌دونم, ‫بالاس؟
‫آره، درسته, ‫ممنون,
‫نمی‌تونم, ‫نمی‌تونم,
‫نمی‌تونم!
‫نمی‌تونم,
‫اینقدر بی‌عرضه نباش,
‫نمیشه به همین راحتی قسر در بری,
‫داری تاوان کارهات رو میدی,
‫شدیم مثل هم,
‫پیدا کردم,
‫تو کمد لباسی بود,
‫ببخشید,
‫ببخشید که اینطوری شد,
‫امیدوارم بتونین یه روزی من رو ببخشین,
‫بذارین انعام طرف رو بدم، ‫بعدش سر غذا حرف می‌زنیم,
‫همم,
‫خوبه,
‫مامان کجاس؟
‫[آوارگــان]
شما به mrgilas.com نگاه میکنید