شما به mrgilas.com نگاه میکنید
‫می‌خوای یادگاری نگهش داری؟
‫وای خدا!
‫از کجا معلوم؟ ‫شاید اگه بادش کنم یادگاری بشه,
‫خوبی خانم خوشگله؟
‫آره، خوبم,
‫اگه بخوای دوباره می‌تونم بکنمت‌ها,
‫به خاطر اون نیست,
‫هوم؟
‫چیه؟
‫هیچی، صرفا داشتم ‫به پایان اون فیلمه فکر می‌کردم,
‫مگه چی بود؟
‫بامزه بود، نه؟
‫البته به نظرم یه خرده مسخره بود,
‫اذیت نکن لیلیان,,,
‫آخه شخصیت‌ها از سیاره‌های متفاوت بودن،
‫ولی به زبون مشترکی صحبت می‌کردن,
‫- ای بابا,,, ‫- منطقی نیست دیگه,
‫اذیت نکن، فیلمه دیگه,
‫سلام عرض شد خدمت ‫سلیطه‌های بی‌همه‌چیز,
‫به واشینگتن دی‌سی رسیدیم,
‫حرفی با طرفدارهات نداری؟
‫وای، خاک عالم!
‫بخش اعظمی از این شهر ‫از صفر ساخته شده,
‫ولی راک کریک از ابتدا آرامستانی بوده،
‫و همچنان استان مریلند محسوب می‌شه,
‫اکنون که تقریبا سیصد سال ‫از اون دوران گذشته،
‫آمریکایی‌های مشهور بسیاری ‫تو این آرامستان دفن شدن,
‫مثل آپتون سینکلر, ‫احیانا اسمش رو شنیدین؟
‫ظاهرا هیچ‌کدومتون آپتون سینکلر نمی‌شناسین,
‫آها، نویسنده کتاب جنگله, ‫همون که در مورد حقوق کار بود,
‫ببین اینجا چی دارم آنابل,
‫تروی، از تو اسکل‌تر ندیدم,
‫اوق,
‫در سمت چپ و اون‌طرف دریاچه,,,
‫محوطه دانشگاه هاوارد رو می‌بینیم,
‫اونجا هم فارغ‌التحصیلان مشهوری داشته,
‫تورگود مارشال و فیلیسیا رشاد,,,
‫از برنامه بیل کازبی، اونجا درس خوندن,
‫این روز به شدت برای سمت ‫غربی ساختمون مهم بوده،
‫که قبلا بخش پشتی ساختمون ‫در نظر گرفته می‌شد,
‫این تغییر در پروتکل زمانی رخ داد,,,
‫که رئیس‌جمهور ریگان، ‫فرماندار کالیفرنیا،
‫توضیح داده بود که می‌خواد ‫جهت ساختمون به سمت غرب,,,
‫و رو به دیگر ایالات باشه,
‫فعلا تا اینجا پیش می‌ریم، ‫بعد از اینکه برگشتیم,,,
‫قراره ببینیم که داخلش چه خبره,
‫آنابل، می‌خوام یه چیزی رو ‫نشون رئیس‌جمهور بدم,
‫♪ سادگی در نوع خود نعمتی است، ♪
‫♪ آزادی بر همگان برکتی است, ♪
‫♪ بودن و زیستن در زادگاهمان، ♪ ‫♪ در نوع خود موهبتی است,,, ♪
‫حتما برگردین, ساعت شیش ‫قراره کتاب مقدس رو مطالعه کنیم,
‫♪ آنگاه که خودمان را در جایی می‌بینیم,,, ♪
‫♪ که متعلق به آنیم,,, ♪
‫چه مرگته؟
‫دهاتی اسکل,,,
‫- زهره‌ترک شدن پسر, ‫- از کجا اومدن؟
‫اوهایو! بهشون نشون دادم روال کارمون ‫تو کاکالاکی جنوبی چطوره,
‫عه، به این زودی قراره بریم؟
‫تازه هوس کردم کون یه بز ‫آش و لاش شده رو بخورم,
‫اوق، اینقدر چندش نباش تروی,
‫«اوق، اینقدر چندش نباش تروی,»
‫عجب, من که می‌رم آماده بشم,
‫بدرود بدخواه‌ها,
‫آنابل، وایستا,
‫تا آخر قراره اینقدر بهم بی‌محلی کنی؟
‫اوهوم,
‫از اینجا بدم میاد,
‫نظر خودت بود,
‫می‌دونم, واسه همین عصبی‌ام,
‫سلام کن مکس,
‫بریم که آهنگ رو بذاریم,
‫میکروفون رو بگیر آنابل,
‫این رو به افتخار سفیدک‌های ‫کپیتال استپس می‌خونم,
‫ایول، سلامتی سفیدک‌ها!
‫جرئت ندارن بذارن وارد اینجا بشن,
‫♪ آها، تو ایالت بزرگ دلاور ♪ ‫♪ چشم به جهان گشودم، ♪
‫♪ خوب می‌دونم هیچ‌کدومتون ♪ ‫♪ کسی رو از اونجا نمی‌شناسین، ♪
‫♪ هیچ ژنده‌پوش با شورت قرمزی ندیدین، ♪
‫♪ هیچ‌کس رو نمی‌شناسین ♪ ‫♪ که اهل دلاور باشه, ♪
‫♪ نه بلدین بخونین، نه رپ کنین، ♪ ‫♪ جوری که حال همه جا بیاد, ♪
‫♪ چون در اون صورت باید ♪ ‫♪ مخ‌های خالیتون رو به کار بگیرین, ♪
‫♪ به خیالتون مغز نیوتن دارین، ♪ ‫♪ ولی زبونتون بند میاد، ♪
‫♪ خیال نکن بهت رحم می‌کنم، ♪ ‫♪ فکر کردی حرفم تموم شده؟ ♪
‫معذرت می‌خوام,
‫♪ مفرحم، ترسی به دل ندارم، ♪
‫♪ تو انعکاس عصرگاه گم شدم, ♪
‫♪ خوشبختم، زندگی بهم روی خوش نشون داده، ♪
‫♪ توی جو دورم آزادانه می‌چرخم, ♪
‫♪ همون گربه‌ام، همون گربه‌ام,,, ♪
‫♪ که سیاهی خودش رو از دست داده, ♪
‫♪ همون که با عجله می‌دوه,,, ♪
‫♪ تا به ستاره‌های رو ساحل برسه, ♪
‫♪ کسی رو مثل خودم ندیدم, ♪
‫♪ وقتی نیمه‌شب از راه برسه,,, ♪
‫♪ تو هوا معلق می‌چرخم, ♪
‫♪ ولی تک و تنها هستم,,, ♪
‫♪ و به انعکاس عصرگاهم عشق می‌ورزم, ♪
‫♪ نامی از بین نورهای اطرافم، ♪
‫♪ بهم وعده انعکاسی داده بود, ♪
‫♪ همون گربه‌ام، همون گربه‌ام,,, ♪
‫♪ گربه‌ای که تو ساحل پرستاره,,, ♪
‫♪ جایی که کلاغی توش بال پرواز گشود,,, ♪
‫♪ سیاهی خودش رو از دست داد, ♪
‫♪ نه زخمی‌ام، ♪ ‫♪ نه به مراقبت کسی نیاز دارم، ♪
‫♪ چون وقتی نیمه‌شب فرا برسه,,, ♪
‫♪ تو هوا معلق می‌چرخم, ♪
‫آروم باشید ببینم,
‫آروم باشید!
‫باید با مسئول اینجا صحبت کنم, ‫خودش می‌دونه چرا اومدم,
‫آهای، حرفم رو تکرار نمی‌کنم، ‫پس خوب گوش کن چی می‌گم,
‫مرتیکه بی‌همه‌چیز چندش‌آور,
‫باید همین الان بهم بگی ‫تو اون زیرزمین چه خبره,
‫زیرزمین؟
‫کلید زیرزمین رو بده ببینم!
‫جناب، مطمئن باشید ‫که اینجا زیرزمینی نداریم,
‫یعنی می‌خوای صاف تو چشم‌هام ‫بهم دروغ بگی,,,
‫که اون پایین به بچه‌ها تجاوز نمی‌کنی؟!
‫تو زیرزمین به بچه‌ها تجاوز می‌کنه!
‫تا حالا به خودتون تجاوز شده؟
‫من که دارم می‌رم, میای؟
‫بچه که بودم اینجا ‫بزرگ‌تر به نظر می‌رسید,
‫[دوست داری بریم شهر افسون‌؟]
‫بگذریم، ایمیل‌ها رو رمزی نوشته بودن،
‫توش «پ‌ک» نوشته بود که فکر می‌کردیم ‫مخفف «پنیر کش‌دار» باشه،
‫ولی یه نابغه‌ای برگشت گفت,,,
‫که مخفف «پورن کودکان» می‌شه,,,
‫و عملا با چنین تعبیری اقدام کردن,
‫یهو یادم اومد ازت نپرسیدم کی هستی,
‫کس خاصی نیستم,
‫آها، پس سلام «کس خاصی نیستم», ‫اسمم کیلبه,
‫من هم لیلیانم، دانشجوئم,
‫دانشگاهتون اینجاست؟
‫- آره, ‫- کدوم می‌شه؟
‫اِم، هاوارد,
‫نه، جدی پرسیدم,
‫من هم جدی گفتم، چطور مگه؟
‫همینطوری,
‫شما کدوم گوری موندین؟ ها؟
‫خب، عجله کنین دیگه بچه سوسول‌ها,
‫ون رو هم بیارین,
‫سمت خیابون دی باشم؟ ‫باشه، خودم رو می‌رسونم,
‫دوست داری باهامون ‫شهر جذاب رو بگردی؟
‫[بلوار مارتین لوتر کینگ]
‫جای قشنگیه,
‫هنوز که نمی‌دونی توش چیه,
‫یوهو! سلام!
‫- آهای، گرسنه‌ای؟ ‫- بیا تو,
‫راستش اکثر غذاهامون زباله است,
‫چون واسه غذا خریدن,,,
‫به رستوران و سوپرمارکت پول نمی‌دیم,
‫ممنون، سیرم,
‫اصلا شما شغلتون چیه؟
‫ما اینجا رو با مالکیت اشتراکی ‫اداره می‌کنیم,
‫سه تا استاد حق‌التدریس داریم،
‫یه وکیل تسخیری ‫و یه مهماندار هواپیما داریم,
‫تمام کسایی که اینجا هستن,,,
‫باید تا حد امکان در حرکت باشن ‫تا راحت‌تر بتونن اعتراض، فعالیت سیاسی،
‫و اقدامات از این قبیل انجام بدن،
‫که یکی از جنبه‌های اصلی گروهمونه,
‫مثل همون جریان فردای ترنتون ‫که داشتم برات می‌گفتم,
‫ایول,
‫تو هم هنرمندی؟
‫بیشتر کنشگر هنری‌ام,
‫سوالم اینه:
‫«چطور می‌شه مرور مسائل رو ‫به یک اجرای هنری تبدیل کرد؟»
‫چون من می‌خوام چنین کاری کنم,
‫می‌خوام با دستکاری فعالیت‌های روزانه،
‫دیدگاه بقیه رو تا حد زیادی,,,
‫در موردشون تغییر بدم ‫تا ماهیت غیرقابل درکی پیدا کنه,
‫یعنی ناآشناسازیش کنم, ‫مثلا اتفاق امروز رو در نظر بگیر,
‫درسته نمی‌دونیم جریانش چی بوده،
‫ولی با دستکاری صدا،
‫می‌شه تجربه‌ای از بُعدی متفاوت ‫به مخاطب داد,
‫چندین و چند لایه تحریف صدا ‫روش اضافه می‌شه,,,
‫که کل اون فرایند برای افراد ملموس می‌شه,
‫وایستا ببینم,
‫یعنی این ویدیوها رو تو اینترنت پست می‌کنی؟ ‫یا چیکارشون می‌کنی؟
‫با اون کار ماهیت اصلی ‫این اجراها تضعیف می‌شه،
‫که قرار بوده یه باره باشه ‫و به قصد جلب توجه نباشه،
‫ولی نکته اصلی اینه که ‫اوضاع از روز قبل داره بدتر می‌شه,
‫اون صحنه‌ای که امروز دیدی ‫تازه شروع کار بود,
‫به چی نگاه می‌کنی؟ ‫تا حالا گوشواره حلقه‌ای ندیدی؟
‫نه، دیده بودم,
‫دردت نمی‌گیره؟
‫درد که نداره, ‫هر از گاهی درد می‌گیره,
‫چون سایزشون بزرگ‌تر می‌شه,
‫ولی مثل هر چیز دیگه‌ای,,,
‫بدن با تمرین بهش عادت می‌کنه,
‫عین از دست دادن باکرگی می‌مونه,
‫یه مدت می‌خواستم ‫پیرسینگ زبون بزنم,
‫بیشتر پیرسینگ‌هام رو ‫نیم‌تنه پایینم زدم,
‫می‌خوای ببینی؟
‫چی؟
‫وای خدا,
‫قبل از اینکه بپرسی خودم بگم ‫که تو حالت نشسته جیش می‌کنم,
‫ولی جز این مشکل دیگه‌ای نداره, ‫می‌خوای دست بزنی؟
‫نه، چه مرگته؟ وای خدا,
‫- ترسوندمت؟ دارم شوخی می‌کنم بابا, ‫- نه,
‫من پیشاهنگم، به خدا پیشاهنگم,
‫به خدا منظور بدی نداشتم, ‫مرام پیشاهنگی دارم,
‫باشه، مرام پیشاهنگی, ‫چی بگم؟
‫- سلام, ‫- سلام,
‫یه کام نمی‌گیری؟
‫لازم نیست, ‫ولی مرسی که تعارف کردی,
‫باشه,
‫راستش نظرم عوض شد,
‫مرسی,
‫می‌شه یه دقیقه از گوشیت استفاده کنم؟
‫- آخه گوشی خودم خراب شده, ‫- راحت باش,
‫مرسی,
‫همه‌چی روبه‌راهه؟ ‫انگار زهره‌ترک شدی,
‫آره، خوبم,,,
‫نه که بهم ربطی داشته باشه‌ها، ‫ولی می‌تونم احساس کنم,,,
‫که یه نفر داره از چیزی فرار می‌کنه,
‫من که از چیزی فرار نمی‌کنم,
‫- آها, ‫- مگه اینطور به نظر میاد؟
‫هوم، نه, صرفا,,,
‫قبلا با یکی زندگی می‌کردم که آدم ‫به شدت سمی و کثافتی بود,
‫یعنی راستش رو بخوای، ‫محتاجش بودم,
‫واسه همین احساس رقت‌انگیزی می‌کردم،
‫که باعث می‌شد اون هم ‫چنین حسی بهم داشته باشه،
‫بعد به خودش اجازه می‌داد برام ‫امر و نهی کنه و من هم قبول می‌کردم,
‫چون ذره‌ای عزت نفس نداشتم,
‫تازه جای دیگه‌ای هم نداشتم که برم,
‫تا اینکه یه روز برگشت ‫محکم با مشتش تو صورتم زد,,,
‫بوم! همون کافی بود,
‫چه ناجور,
‫فردا چطوری می‌خوای تا واشینگتن بری؟
‫راستش تو فکرم بود با شما برم,
‫تا ترنتون میای؟ واقعا؟
‫کیلب اوضاع رو کامل برات توضیح داده؟
‫چون قراره خیلی ناجور بشه,
‫آره، توضیح داد, ‫همه‌چیش رو برام گفت,
‫لابد گفته دیگه,
‫منظورت چیه؟
‫هوم، هیچی, یعنی,,, ‫کیلب چون بچه پولداره، چیزیش نمی‌شه,
‫پولداره؟ به نظر نمیاد باشه,
‫آره، کلی دبیرستانش رو عوض کرده,
‫تو برزیل، سوازیلند،
‫تیمبوکتو درس خونده,
‫تنها چیزی که کیلب ازش فرار می‌کنه ‫خونه‌شون تو جرج‌تاونه,
‫صبح به خیر,
‫اسکرپل می‌خوری؟
‫نه، مرسی,
‫خب، باید قبل از اینکه ‫هوا تاریک بشه راه بیفتیم,
‫چون کارمون تو پارک عمومیه,
‫یعنی واسه اینکه ضربه‌مون رو بزنیم ‫فرصت کمی داریم,
‫خب؟ فهمیدین؟
‫- آره, ‫- خیلی‌خب,
‫بسیارخب,
‫[فالستون جوپا، ۸۰۰ متر]
‫[چرچ‌ویل آبردین، ۱,۶ کیلومتر]
‫[هاوره دو‌گریس، ۱,۶ کیلومتر]
‫[پری‌ویل، ۱,۶ کیلومتر]
‫[جاده بلوبال، رود لیدل الک]
‫هفت دقیقه فرصت داریم,
‫- خب؟ ‫- ردیفه, حله,
‫واسه چنین کاری زیاد هم هست، قبول دارین؟
‫آره,
‫ولی به این معنی نیست ‫که می‌شه وقت تلف کرد,
‫- مگه نه؟ ‫- آره,
‫پس آقا یا خانمی که می‌خواین,,,
‫همراهتون باشه رو انتخاب کنین ‫و وارد عمل بشید,
‫بزن بریم!
‫کدومتون این پی‌پی سگ رو می‌خواد؟
‫اینجا که کسی نیست,
‫نگفته بود کدوم پارکینگ می‌شه؟
‫- فقط پارکینگ خالی گفت, ‫- این دیگه چه وضعشه؟
‫من از کجا بدونم؟ ‫دارم حرف اون رو تکرار می‌کنم,
‫نباید هم کسی به عقلش رسیده باشه ‫که جاش رو تو نقشه نشون بده,
‫- داداش، اینجا کلا کسی نیست, ‫- داداش,
‫واقعا؟
‫اینجا طبیعته، پارک عمومی که نیست,
‫طبیعت هم جزو ‫پارک‌های عمومی محسوب می‌شه,
‫باشه,
‫- داداش, ‫- چه خاکی به سرمون بریزیم؟
‫بهت می‌گم چیکار نباید کرد,
‫نباید نیروها رو جدا کنیم, ‫چون ناشی نیستیم,
‫آدام راست می‌گه,
‫آخ,
‫- گوشیم افتاد, ‫- یعنی چی؟
‫من که اینجا نازی نمی‌بینم,
‫آخ، همه‌جام رو پشه خورد!
‫الان مثلا اوضاع من خیلی بهتره؟
‫نه بابا؟ مگه نقشه خودت نبود؟
‫بهتر نبود حشره‌کش بیاری؟
‫برایان خیلی خطر کرد که برامون ‫این اطلاعات رو درآوردها,
‫- به همون برایان نمی‌تونستی بگی,,, ‫- این زنیکه رو,,,
‫- ,,,اسپری حشره‌کش بیاره؟ ‫- ,,,خفه می‌کنی؟
‫وای خدا!
‫- باید جیش کنم, ‫- می‌خوای نگاهت کنم؟
‫نه، چندش,
‫یعنی حواسم بهت باشه,
‫- نمی‌خوام, ‫- حواست باشه,
‫باشه، اگه دیدم,,,
‫یه آدم چندش داره کیر کثیفش رو ‫سمتم نشون می‌ده، بهت می‌گم,
‫[درست در دلاور]
‫رقابتی در بین مجمع برادری ما,,,
‫و برادرانمان در اروپا برگزار می‌شود,
‫بدین ترتیب مزارع کار در آفریقا،
‫به تمدن اروپایی ما خواهند آمد، ‫تا بخش مالی,,,
‫در یک کشور اروپایی ‫بتواند در مقابل,,,
‫بخش مالی کشور دیگری، استفاده شود,
‫تمام قدرت مرکزی مالی ‫بزرگ جهان که اکنون از,,,
‫شهر لندن به وال‌استریت نیویورک حمل می‌کنند،
‫می‌تواند با انبوه پول، ‫ثروت و قدرتی که,,,
‫برایش به ارمغان می‌آورد، ‫بارها و بارها,,,
‫ببخشید, معذرت می‌خوام,
‫مطمئنی جای درستی اومدی؟
‫تقریبا مطمئنم تا به حال توی هیچ ‫جشنواره‌ی این‌مدلی ندیده بودمتون,
‫در اون صورت یادم می‌موند,
‫چهره آدم‌ها خوب یادم می‌مونه،
‫واسه همین مطمئنم شما رو ندیدم, ‫بنده لارنس هستم,
‫آنابلم,
‫شوخی می‌کنی؟
‫چرا باید شوخی کنم؟
‫خب، این جماعت دوست‌هات هستن؟
‫بیا اینجا,
‫دوست ندارم چنین حرفی بزنم، ‫ولی تو چنین اجتماعاتی,,,
‫آدم نمی‌تونه سفیدپوست‌های ‫درست و حسابی پیدا کنه،
‫مخصوصا در برهه‌ای از آگاهی نژادی ‫که توش زندگی می‌کنیم,
‫جدا از این مسئله,,, ‫نباید تو چنین جمع‌هایی دیده بشم,
‫یعنی اگه بینشون دیده بشم، ‫جلوه خودم خراب می‌شه,
‫چرا؟
‫- به خاطر شغلم, ‫- مگه کارت چیه؟
‫استاد دانشگاهم,
‫بذار اینطور بگم ‫که برخی زمینه‌های درسی،
‫از دید بخش هنرهای «به‌اصطلاح» آزاد،
‫از لحاظ اجتماعی توان پذیرشش رو ندارن,
‫واسه همینه که هر بار بخوام ‫ماهیت خودم رو ابراز کنم،
‫دارم خطر بزرگی به جون می‌خرم,
‫اگه اینجا کنوانسیون کمونیستی بود ‫الان داستان فرق می‌کرد,
‫حداقل در اون صورت ‫به رسمیت شناخته می‌شدم,
‫خب، یعنی کنشگری؟
‫کنشگر؟
‫یعنی واسه انتخابات ‫کمپین و این چیزها راه می‌ندازی؟
‫انتخابات به رسم هر ساله، ‫صرفا نمایشی عروسکی بود,,,
‫که از پیش تعیین شده بود, ‫ولی با شدت بیشتر,
‫خودت که لابد می‌دونی ‫رای شهروندان براشون ارزشی نداره,
‫صرفا از رای مردم برای تجزیه و تحلیل ‫شبکه کنترل استفاده می‌کنن،
‫تا میزان و چگونگی ترکیب‌های,,,
‫طرح‌های اجتماعی، سیاسی و اقتصادی ‫توده بردگان رو بررسی کنن,
‫- هوم, ‫- حالا با آماری که به دست میارن،
‫ظاهرا نشون می‌ده که با مهندسی دقیق،
‫چطور گروه‌های در اقلیت، ‫نسبت به نظام نژادپرست و شرور،
‫احساس خصومت و دشمنی می‌کنن،
‫بدین ترتیب نفرت عمیق‌تری,,,
‫نسبت به دشمن فرضیشون احساس می‌کنن,
‫حالت خوبه؟
‫شرمنده، حالم اصلا خوب نیست,,,
‫چون از دیروز بعدازظهر ‫نتونستم چیزی بخورم,
‫آها، بسیارخب, ‫چند لحظه اجازه بده,
‫به نظر میاد گردانندگان این مراسم،
‫تدارکات زیادی واسه الکل دیده بودن،
‫ولی به مواد خوراکی اهمیت ندادن,
‫اگه بخوای می‌تونم برات ‫غذای درست و حسابی‌تری بگیرم,
‫واقعا خوشمزه است,
‫آره، هر موقع گذرم به اینجا میفته، ‫تو این رستوران غذا می‌خورم,
‫که یعنی کم گذرم به اینجا میفته,
‫مگه خونه‌ات کجاست؟
‫زیاد دور نیست، ‫سمت دلاور می‌شه,
‫از طرف جرسی گفتم, ‫نزدیک نیو هوپ می‌شه,
‫- اونجا رفتی؟ ‫- نه,
‫وای، خیلی جای قشنگیه, ‫از خدامه نشونت بدم,
‫هوم, در اون صورت,,, ‫یه خرده اوضاع عجیب می‌شه,
‫نه بابا، من که تنها زندگی می‌کنم,
‫حرف بدی زدم؟
‫نه، نه، نزدی, اصلا,
‫پس چی شد؟
‫نه، صرفا الان تو شرایط کثافتی‌ام و,,,
‫نمی‌دونم چه خاکی باید به سرم بریزم,
‫جز این لباسی که تنمه ‫هیچ وسیله‌ای ندارم و,,,
‫حتی نمی‌دونم شب قراره کجا بمونم,
‫از همین بالتیمور پایین اومدم,
‫البته بالتیمور بالا می‌شه, ‫چون الان جنوبیم,
‫شرمنده، خیلی فضولم,
‫- چی؟ ‫- نه، اشکال نداره, معذرت می‌خوام,
‫چی می‌گفتی؟
‫معـ,,, معذرت می‌خوام,,,
‫پسری که باهاش زندگی می‌کردم,,,
‫خب؟
‫خب، اِم,,,
‫کتکم زد,
‫با مشتش محکم زد تو صورتم, ‫یه هفته پیش بود,
‫تو بالتیمور زندگی می‌کردین؟
‫آره, معذرت می‌خوام، نباید,,,
‫نباید بحثش رو مطرح می‌کردم, ‫صرفا,,,
‫نمی‌تونم,,,
‫نمی‌تونم در موردش صحبت کنم، ‫صرفا خیلی می‌ترسم,
‫می‌دونی دیگه؟
‫پس پیش من بمون, البته اگه,,,
‫- دلت می‌خواد, ‫- نه، نمی‌شه, واقعا,,,
‫معذرت می‌خوام,
‫اصلا مزاحمم نیستی, ‫خونه‌ام کلی اتاق داره,
‫نه، مسئله اصلا اون نیست, ‫صرفا,,,
‫آخرین کسی که باهاش زندگی کردم,,,
‫یعنی، راستش رو بخوای,,,
‫جوری بود که بهش محتاج بودم,
‫اون هم عادت داشت ‫برام امر و نهی کنه و,,,
‫جوری رفتار می‌کرد انگار,,,
‫صاحبمه و باید به حرفش گوش کنم,
‫اصلا دیگه تحمل اون شرایط رو ندارم,
‫هیچ نگران این مورد نباش,
‫فرض کن خیّرم و می‌خوام بهت کمک کنم,
‫قصد دیگه‌ای هم ندارم,
‫- ولی,,, ‫- ولی نداره,
‫در ازاش هیچی ازت نمی‌خوام,
‫واقعا چنین لطفی در حقم می‌کنی؟
‫شخصیت پو ویژگی خاصی داره ‫که باعث می‌شه قانع‌کننده باشه,
‫منظورم فقط احساسات عاشقانه ‫خودویرانگر و مالیخولیاییش نیست،
‫که قطعا در زمان نوجوانی و چه‌بسا هنوز، ‫روح و روانم رو درگیر می‌کنه،
‫ولی در عین حال اساسا ‫ارتباطی با هنرش نداره،
‫و تبدیل به شخصیتی کهن‌الگوی ‫خودآزارگر می‌شه,,,
‫که امروزه جهان هنر رو مسموم کرده,
‫یعنی باید گفت تصویری که,,,
‫از شخصیت پو به عنوان ‫فردی فقیر و منزوی جا افتاده,,,
‫چندان انعکاس درستی ‫از خود واقعیش نیست,
‫اینجا کار دارم,
‫آها، باشه,
‫اینجا منتظر می‌مونم,
‫خیلی وقته اینجا زندگی می‌کنی؟
‫همین‌جا بزرگ شدم,
‫من و خواهرهام,
‫آره,
‫بابام سال ۱۹۶۸ اینجا رو خرید,
‫مسئول ترمز ترانزیت نیوجرسی بود,
‫اون زمان یه مسئول ترمز با دستمزدش ‫می‌تونست چنین خونه‌ای بخره,
‫البته طبقه کارگر در اون دوره ‫سخت‌کوشی بیشتری نشون می‌داد,
‫الان که پر از آدم‌های سوسول ‫از فیلادلفیا تا نیویورک شده,
‫گمونم خسته باشی, ‫می‌تونم اتاقت رو نشونت بدم,
‫بعدا اطراف خونه رو نشونت می‌دم,
‫معذرت می‌خوام, ‫خیلی بهم ریخته است,
‫کم پیش میاد مهمون داشته باشم,
‫عه، اگه خواستی ایمیلی بفرستی،
‫بهم بگو اینترنت خطی خونه رو ‫برات وصل کنم,
‫اگر هم خواستی نامه‌ای بفرستی،
‫بده به خودم تا برات پستشون کنم,
‫دستت درد نکنه,
‫نگو بابا, من که از خدامه,
‫خب، مستراح که اون گوشه می‌شه,
‫من و خواهرهام وقتی بچه بودیم ‫همین یه دستشویی رو داشتیم,
‫فکر کنم چند تا حوله تمیز هم داشته باشیم,
‫تازه کلی کتاب داریم,
‫من تا دیروقت بیدارم، ‫اگه چیزی خواستی خبرم کن,
‫می‌دونستی آنابل اسم,,,
‫یه شعر در مورد حسادت هم هست؟
‫نه,
‫حسادت فرشتگان,
‫بگذریم، اینجا کلی لباس زنونه داریم,
‫اگه خواستی بعدا بگرد ‫و ببین کدوم رو دوست داری,
‫لباس‌های خواهرم، مادرم و مادربزرگمه، ‫یعنی چندان مال عصر امروزی نیست،
‫ولی حس می‌کنم روحیات تو هم ‫عین جوان‌های امروزی نباشه,
‫آره,
‫خواستم ازت تعریف کنم,
‫می‌دونم,
‫«آنابل، رفتم سر کار,»
‫«نخواستم بیدارت کنم,»
‫«روزهای دوشنبه، چهارشنبه ‫و جمعه باید تدریس کنم,»
‫«اگه خواستی پیشم بمونی، ‫می‌تونم به تو هم یاد بدم,»
‫«می‌تونی از کامپیوتر دفترم استفاده کنی,,,»
‫«که تو اولین طبقه بعد از ورودیه,»
‫«رمز عبورش سکروپیاست,»
‫«اگه خواستی قدم بزنی،»
‫«یه نقشه برات درست کردم که باهاش ‫به رودخونه مورد علاقه‌ام می‌رسی,»
‫«اصلا تعارف نکن و هر چیزی ‫خواستی از یخچال بردار,»
‫«ضمنا باید اشاره کنم که گوشت نمی‌خورم ‫و به ندرت مشروب می‌خورم,»
‫«برات لوازم تحریر و پاکت‌نامه گذاشتم،»
‫«ولی یادت باشه در مورد ‫پست کردن نامه چی بهت گفته بودم,»
‫«ساعت شش و نیم برمی‌گردم، ‫بعدش ببینیم شام چی باید بخوریم,»
‫«دوست‌دار تو، لارنس,»
‫[برای تسا]
‫«تسا، امیدوارم حالت خوب باشه,»
‫«من که خوبم,»
‫«از اینجا خوشم میاد, ‫واقعا دارم کیف می‌کنم,»
‫«اصلا هم تو دردسر نیفتادم,»
‫«فقط برای تو دارم نامه می‌نویسم،»
‫«ولی اگه حس کردی لازمه ‫به والدینم بگی که,,,»
‫«برات نامه نوشتم، درک می‌کنم,»
‫«اگه بهشون گفتی، ‫این هم بگو که دنبالم نگردن,»
‫«البته اون‌ها که با این حرف,,,»
‫«قرار نیست بی‌خیال بشن,»
‫«ولی بگذریم, همونطور که گفتم,,,»
‫«حالم خوبه و تو هیچ دردسری نیستم,»
‫«به انتخاب خودم اینجا زندگی می‌کنم,»
‫«البته الان که این جمله رو گفتم,,,»
‫«جوری به نظر می‌رسه که ‫یه آدم‌ربا این نامه رو نوشته,»
‫«بگذریم، اگه مامان و بابام رو دیدی،»
‫«لطفا از طرفم به اسپایدر سلام برسون,»
‫«سلیطه‌ی دوست‌دارت، لیلیان,»
‫[نبرد من، به قلم آدولف هیتلر]
‫[کامیون‌های بزرگراه‌های دنیا]
‫خلاصه در سال ۱۹۰۶ ‫یکی از تصمیمات کوته‌بینانه‌ای,,,
‫که دولت‌های جهان توش تخصص داشتن,,,
‫معرفی یه مگس انگلی بود,,,
‫که قرار بود برای کنترل جمعیت ‫پروانه‌های بومی، ازشون استفاده بشه,
‫واسه همینه که تو طبیعت ‫تعداد زیادی از این‌ها وجود نداره,
‫می‌تونی نازش کنی,
‫خوشگله، نه؟
‫خب، این نتیجه پروژه است و,,,
‫این که اینجا می‌بینی,,,
‫نظرت چیه؟
‫یه تیکه دیگه کیک ماست لیمویی می‌خوای؟
‫هوم,
‫مرسی,
‫این رو بخور که تو گلوت گیر نکنه,
‫چقدر تلخه,
‫زیاد کنار رودخونه و دریاچه می‌ری؟
‫هوم,,,
‫بچه که بودم چند باری ‫با عموم رفته بودم,,,
‫ولی با الان فرق داشت,
‫از اون قایق‌های,,, چطور بگم؟ ‫قایق‌های بادبانی داشت,
‫به نظرم حضور آدم اطراف آب,,,
‫تاثیر عجیبی روی روانش می‌ذاره,
‫حس یه سرنوشت حماسی رو ‫به آدم القا می‌کنه,
‫من هم همینطوریش کم دچار ‫غرور کاذب نیستم,
‫اکثر مردم ذهنیت تو رو ندارن,
‫اکثر مردم اصلا فکر نمی‌کنن,
‫چه چیزی تو دوره جوانی ‫برات الهام‌بخشه؟ ها؟
‫برنامه‌های واقع‌گرایانه تلویزیون؟
‫فیلم‌های پرفروش؟ کلیساهای بزرگ؟
‫«کشتن مرغ مقلد»؟
‫منبع تغذیه مسمومیه,
‫تمام اغذیه روح و روانی ‫که از بدو تولد به خوردت دادن,,,
‫چیزی جز سم نبوده,
‫لابد, چی بگم؟
‫هیچ‌وقت این مسائل ‫چندان برام مهم نبوده,
‫احمق که نیستم,
‫نباید هم مهم بوده باشه,
‫وقتی تمام انتخاب‌های آدم رو به پستی باشه، ‫مجبوره که جا بزنه,
‫اینطوری آدم بدون ‫پشتوانه و تکیه‌گاه بزرگ می‌شه,
‫در نهایت گیر آدم احمق ‫و پست‌فطرتی میفته,,,
‫که ذره‌ای عزت و احترام قائل نمی‌شه، ‫ولی نمی‌تونه اون آدم رو رها کنه,,,
‫چون با خودش می‌گه حداقل واقعیه,
‫متاسفانه اینطوریه,
‫ویژگی دوست‌داشتنی عجیبی داری,
‫این ویژگی به قدری ظریفه,,,
‫که انگار از یه ملت می‌خواد ‫تا رشدش بدن,
‫خیلی دیر به دنیا اومدی,
‫چرا دیر؟
‫چرا زود به دنیا نیومده باشم؟ ‫شاید هنوز وجود ندارم,
‫خب,,, هنوز بهش فکر می‌کنی؟
‫اون یارو که کتکت زد رو می‌گم,
‫قبلا که می‌کردم, ‫ولی دیگه نمی‌کنم,
‫تقریبا قیدش رو زدم, ‫تو ذهنم همون پست‌فطرتیه که خودت گفتی,
‫از اون آدم‌ها خوشم نمیاد,
‫البته فکر نمی‌کنم ‫از نوع خاصی از آدم‌ها خوشم بیادها,
‫هیچ اصول و معیاری نداری, ‫شاید بهتر باشه پیداشون کنی,
‫بند کفش‌هام چطوری باز شد؟
‫انگار هنرمندان با گذر زمان ‫مفهوم دراماتیزه رو فراموش کردن,
‫در واقع پو طی چند سال ‫پیش از مرگ ویرجینیا،
‫در سال ۱۸۴۷، به طور پیوسته مشغول کار بود، ‫چون دو سال قبلش,,,
‫از موفقیت گسترده «غراب» به شدت راضی بود،
‫و عوامل موفقیتش باعث شدن ‫تا بتونه خونه‌ای تو فوردهام بخره,,,
‫که اگه درست خاطرم باشه، با وفاداری ‫به منبع اقتباس، تو این فیلم نشون داده شده,
‫باز خوبه حداقل فهمیدن چطور فیلم‌هایی بسازن ‫که تا این اندازه حوصله‌سربر نباشه,
‫یاد گرفتن؟
‫توصیه می‌کنم یه روز قبل بری ‫و محل تخلیه رو بررسی کنی,
‫به سختی می‌شه اونجا رو پیدا کرد, ‫واسه همین جای مناسبیه,
‫یه ورودی نمادین هم داره,
‫ورودی نمادین کجا بود لری؟
‫بگو ببینم پایه‌ای یا نه؟
‫تا تهش هستم برادر,
‫ردیفه خفن خان، ‫من هم دیگه برم,
‫از رانندگی تو شب بدم میاد,
‫اینقدر پیر شدم که نمی‌تونم ‫درست جلوم رو ببینم,
‫چیکار می‌کنی؟
‫مشغول کارم,
‫رو چی کار می‌کنی؟
‫فعالیت فوق‌برنامه است, ‫چند قطعه در مورد هنری هفتم و,,,
‫جنگ رزها دارم, ‫هفته پیش یه نسخه ازش رو بهت دادم,
‫اصلا هیچ‌کدوم از اطلاعاتی ‫که باهات به اشتراک می‌ذارم رو حفظ می‌کنی؟
‫آره، در مورد این بود ‫که طرف یهودی بوده,
‫می‌دونم خوشت میاد به طرز مضحکی همه‌چیز رو ‫تقلیل بدی، ولی چنین کاری فضیلت نیست,
‫منظورم این بود با اون یارو چیکار داشتی,
‫هیچی,
‫آخرهفته بعدی قراره تا مدتی نباشم,
‫چرا قراره طول بکشه؟ ‫واسه تدریسه؟
‫آره, معلومه,
‫برات هدیه آورد؟
‫حالا کجا قراره بری؟
‫- نیویورک، می‌رم نیویورک, ‫- می‌شه من هم بیام؟
‫- نه, ‫- چرا نمی‌شه؟
‫معذرت می‌خوام, ‫ولی نمی‌شه دیگه, نپرس,
‫می‌رم حموم کنم,
‫مطمئنی نمی‌شه بیام؟
‫معذرت میخوام,
‫در حموم رو باز می‌ذارم ‫که اگه خواستی بیای,
‫«در این قلمروی پادشاهی کنار دریا، ‫من کودکی بودم و او نیز کودک بود,»
‫ببخشید که نتونستم ‫مهمانسرای مجللی بگیرم,
‫قطعا دلایل خودم رو داشتم,
‫ضمنا بهتره خودم تنهایی ‫برم اتاق رو تحویل بگیرم,
‫عه, صبحتون به خیر,
‫نه، اتاق دو خواب نمی‌خواستم,
‫دو تا اتاق تک‌خواب می‌خواستم,
‫خیلی فرق دارن، خب؟
‫از وب‌سایتتون رزرو کردم که ضمنا باید بگم ‫خیلی طراحی گیج‌کننده‌ای داشت,
‫بیا تو, از اتاقت خوشت میاد؟
‫نه، مسخره است,
‫واقعا لزومی به این‌همه تدارکه؟
‫خودت به کسی که اینجا کار می‌کنه ‫حاضری اعتماد کنی؟
‫این تصور نادرست رایجیه که توسط ‫اروپایی‌های متفکر رواج پیدا کرده،
‫اینکه اینجا کشور جوانیه ‫و ما ملت خام و ساده‌ای هستیم،
‫چنین مهملاتی هیچ ارتباطی ‫با واقعیت مسئله ندارن,
‫می‌دونستی اون زمان که منچستر ‫و گلاسکو خرابه‌ای بیش نبودن،
‫فیلادلفیا دومین شهر امپراتوری بود؟
‫اصلا «طوفان» شکسپیر بر اساس ‫لاشه کشتی سی‌ونچر بود,,,
‫که در سال ۱۶۰۹ عازم جیمزتاون شده بود, ‫قدیمی‌ترین نماینده دموکراسی در جهان بود,
‫ولی جماعت روشن‌فکر اروپایی ‫عاشق دیدگاه‌های کلیشه‌ای هستن,
‫شهروندان آمریکا که به زعمشون ‫افراد توسعه‌نیافته‌ای هستن،
‫جوان‌های پیش‌اروپایی هستن ‫که با گذر زمان,,,
‫تبدیل به انحطاط و زوال متمدن ‫و اجتماعی می‌شن,
‫ببین، تقریبا رسیدیم,
‫خب، اینجا نوشته باید ‫از این طرف بریم,
‫می‌دونی الان چی به ذهنم رسید؟
‫احتمالش زیاده که تو اونقدر عمر کنی ‫که شاهد رویداد یکباره در سیصد سال باشی،
‫ولی عمر من کفاف نخواهد داد, ‫واقعا روزگار انصاف سرش نمی‌شه,
‫- لارنس, ‫- بله؟
‫واقعا خسته‌ام, اینقدر عرق کردم ‫که احساس کثافت می‌کنم,
‫باشه, می‌خواستم تا اینجا بیایم,
‫خیلی زود می‌تونیم برگردیم,
‫کل سفرمون قراره چنین کاری کنیم؟
‫نمی‌دونستم اینقدر همراه بدی هستم,
‫نه، مسئله اون نیست, آخه وقتی گفتی ‫که قراره بریم نیویورک,,,
‫خیال می‌کردم قراره ‫توی شهر نیویورک هم بریم,
‫مگه تو کجا می‌خوای بری؟ ‫عین اسکل‌ها بریم کلوپ؟
‫- ببخشید فحش دادم, ‫- معلومه تصورم این نبود,
‫مشکلم اینه که اینجاییم,
‫مثلا کاش می‌شد ‫یه جای باحال باشیم,
‫حداقل تو یه هتل درست و حسابی می‌موندیم,
‫وایستا ببینم، می‌خوای دو تا اتاق جدا ‫تو هتل‌های منهتن بگیریم؟
‫اصلا می‌دونی چقدر خرج روی دستمون می‌ذاره؟
‫لزومی نداره دو تا اتاق تک‌خواب بگیریم,
‫- ولی قطعا یه دونه با دو تا تخت می‌گیریم, ‫- قطعا,
‫قطعا,
‫- چون اصلا قصد ندارم,,, ‫- می‌دونم,
‫همین ویژگیت رو خیلی دوست دارم,
‫- شبتون به خیر, ‫- شب به خیر,
‫صبح به خیر,
‫اگه دوست داری می‌تونم برم ‫صبحونه بگیرم,
‫واقعا لطف می‌کنی,
‫عه، می‌شه یه لطفی بکنی؟
‫به نظرت می‌تونی یه سر تا فروشگاه بری ‫و برام لاک بگیری؟
‫رنگ خاکستری مات می‌خوام,
‫مطمئنی می‌خوای من برات بگیرمش؟
‫حس می‌کنم بعید نیست ‫رنگ اشتباهی انتخاب کنم,
‫فکر نکنم اونقدر برات سخت باشه,
‫صرفا می‌خوام قبل از اینکه امروز ‫بیرون بریم، ناخن‌هام رو لاک بزنم,
‫فکر کن حالم بده و تو تخت خوابیدم,
‫تو باید ازم مراقبت کنی,
‫[کلا تا به حال به هالیوود نرفته‌ام,]
‫آهای!
‫ببخشید خانم! آهای!
‫آهای خانم!
‫- آهای، وای خدا,,, ‫- چه مرگتونه؟
‫معذرت می‌خوام, ‫نمی‌خوایم اذیتتون کنیم,
‫لطفا اینطوری بهمون نگاه نکن,
‫- ببخشید، اِم,,, ‫- آره، اذیت که نداریم,
‫شما کی هستین؟
‫سلام، بنده مالی‌ام,
‫مالی مک‌نیرم,
‫بنده هم متیو هستم,
‫متیو ساتر, ببخشید,,,
‫یه خرده از دیدن شما جا خوردیم, ‫آخه خیلی,,,
‫شما انگار از تصورات من زنده شدی,
‫- ما دنبال,,, ‫- داشتیم اتفاقی از اینجا رد می‌شدیم,,,
‫که یهو گفتیم: همین رو می‌خوایم,
‫از اول دنبال همین بودیم, چون,,, ‫اصلا مخصوص کره‌گرفتنه,
‫آره، واقعا حرف نداری, ‫تمام ویژگی‌های لازم واسه,,,
‫کره‌گرفتن؟
‫- آره، اِم، ما فیلم‌سازیم, ‫- یعنی کارگردان سینمایید؟
‫آره، دقیقا,
‫بنده تهیه‌کننده‌اش هستم, ‫واسه همین دنبالتون بودیم,
‫- بنده کارگردانم, ‫- چون یکی مثل شما رو مد نظر داشتیم,
‫واقعا ازت ممنون می‌شم,,,
‫اگه چند لحظه وقت بذاری ‫و بخشی از فیلمنامه‌ای,,,
‫که خیلی وقته دارم روش کار می‌کنم رو بخونی,
‫- ببخشید, بازیگر نیستم, ‫- نه، نه، نه، هیچ اشکالی نداره,
‫اشکالی نداره, چون به نظرم بهترین بازیگر ‫خانمیه که پیشنهادی رو قبول کنه,
‫حالا قبول کن,
‫اسمت چیه؟
‫- لیلیان؟ ‫- وای، انگار داشتی ازم می‌پرسیدی, عاشقتم,
‫- انگار پرسیدی لیلیانم؟ ‫- می‌شه,,, می‌شه,,,
‫- می‌شه قدم بزنیم؟ ‫- معلومه,
‫وای خدا، معلومه که می‌شه,
‫اسم فیلممون «هنگام کره‌گرفتن»ئه,
‫کسانی که پیش‌تر مرا می‌شناختند,,,
‫از تغییری که در زمان حضورم ‫در اینجا به وجود آمده، شگفت‌زده می‌شوند,
‫آن‌ها از جسارت من تعجب می‌کنند، ‫و می‌گویند برای کسی که,,,
‫جنسش حوای بیچاره است، ناپسند است,
‫زیرا قوت و سرسختی فرزند ‫ذکور آدم را به دست آورده‌ام,
‫من می ترسم که این دگرگونی، ‫ناخواسته تأثیر خود را بر تو گذاشته باشد,
‫و می‌ترسم که تو نیز به شکلی ‫غیرقابل پیش‌بینی تغییر کرده باشید,
‫زیرا در حالی که برابری ‫جنسیت‌ها را تبلیغ می‌کنی،
‫از زنی که شروع به یادگیری ‫خلق و خویت را می‌کند، فرار می‌کنی,
‫زخمی که به آرمان مشترکمان زدی، ‫زخمی بس بزرگ است,
‫اما ذکر آن ظلمی که به من کردی، ‫بسیار کوچک است,
‫چرا که زنی بی‌نوا بودم ‫که به تو تکیه کرده بودم,
‫عجب,
‫هوم,
‫- لیلیان,,, ‫- انتظار نداشتم اینقدر زیاد باشه,
‫اِم,,,
‫- به نظرم واقعا خوب می‌شه, ‫- آره,
‫مثلا از لحاظ بصری ‫تصور کن کنار ایان قرار بگیره,,,
‫- از لحاظ قد می‌گم, ‫- بهش از ایان گفتی؟
‫- اِم,,, ‫- ایان کیه؟
‫نه، نگفتم, هنوز نگفتم,
‫- ایان رینولدز, ‫- می‌شناسیش؟
‫آره، دوست‌پسر همون دختره ‫توی سریاله است دیگه، نه؟
‫اصلا کار و بارت چیه؟ ‫چقدر تصادفی هستی,
‫تصادفی؟ اِم,,,
‫خب، قبلا که دانشجوی ‫دانشگاه روآن,,,
‫- تو نیوجرسی بودم, شعر و ادبیات می‌خوندم, ‫- آفرین,
‫آره، اشعار دوران ویکتوریایی, ‫تو اون برهه‌های تاریخی,
‫- باورم نمی‌شه, ‫- در کنار شاعران آمریکا, مثل ادگار آلن پو,
‫باورم نمی‌شه, ‫تخصصی که داری کمابیش,,,
‫مرتبط با دوره‌ای می‌شه ‫که فیلم ما توش رخ می‌ده,
‫آره، مثلا چند سال قبل از ‫احداث راه‌آب ایری می‌شه,
‫کل فیلممون تو اون برهه رخ می‌ده,
‫در مورد عشق بی‌همتای اون دوره ‫و جنبش‌های مذهبیه,,,
‫که در بطن داستان رخ می‌ده, ‫واقعا قصه هیجان‌انگیزی داره,
‫داستان تو جامعه عشقی رخ می‌ده ‫که روش حسابی تحقیق کردیم،
‫و فیلمنامه‌مون در واقع ترکیبی ‫از تمام رویدادهاییه,,,
‫که در اون مقطع رخ می‌داد,
‫تقریبا اینطوریه که چی می‌شد,,,
‫مثلا اون مذهبی‌های عصاقورت‌داده افراطی،
‫تصمیم می‌گرفتن جامعه رو مطابق ‫میل خودشون بسازن و در عین حال,,,
‫متوجهی؟ یعنی چی شد که این جامعه ‫تبدیل به اون جامعه شد؟
‫دیوانه‌کننده است, ‫از هر جهت دیوانه‌واره,
‫بعد این سوال مطرح می‌شه که این وسط ‫ثروت چه نقشی ایفا می‌کنه؟
‫مثلا این قطار که عین قطار ثروته ‫و سوختش از ثروت تامین می‌شه,,,
‫قراره از ریل منحرف بشه؟
‫یا همچنان به راهش ادامه بده؟
‫قطعا می‌دونی بعدش چی می‌شه دیگه؟
‫- می‌دونی؟ ‫- رشد اقتصادی راه‌آب رخ می‌ده,
‫دقیقا، دقیقا,
‫ولی چطور میشه بیانش کرد و احساس نکرد که,,,
‫در این دوره کم خلاقیت سرکوب شدیم؟
‫چیزی توی مایه‌های تئاتر شاهکار ‫و مرچنت آیواری,
‫- همین قضیه توری و روپوش و,,, ‫- عاشق مرچنت آیواریم,
‫- پس این یکی رو خط بزن, ‫- می‌خوام باشه,
‫نمی‌خوام, نمی‌خوام,
‫- محقق ویکتوریاییه, نمی‌خوام بترسه, ‫- گمون نکنم بترسه,
‫به نظرم شجاع‌تر از چیزیه که فکر می‌کنی,
‫و داستان مرچنت آیواری رو دوست دارم,
‫وقتی مرچنت آیواری رو پس زدی,,,
‫متوجه هدفت شدم که,,,
‫همین بود, پس زدن نبود,
‫داشتم روانی می‌شدم,
‫سر این قضیه واقعا کلافه بودم,
‫- تقلید بود, واقعا بود, ‫- کلی اجراکننده با سوابق مختلف بود,
‫کلی آدم از هواپیما و قطار و,,,
‫- ماشین‌های مختلف دیگه؟ ‫- صحبت تنوع شد,,,
‫تنوع افکاری که می‌خوایم توی این کار بیاریم,
‫فقط که تنوع خودمون نیست, ‫می‌فهمی چی می‌گم؟
‫یعنی چطور می‌شه داستان ‫ اون دوره رو بیان کرد,,,
‫ولی زبانشون رو ساده‌سازی کرد؟ ‫می‌گیری؟
‫چون باز هم,,,
‫اگر ما مثل این جوامع ‫ آزمایشی کار نمی‌کردیم,,,
‫همین جوامع بین‌المللی, یعنی اگه ما هم,,,
‫چنین آزادی آزمایشی‌ای رو نداشته باشیم، ‫با این فیلم به شکست می‌خوریم,
‫می‌فهمی؟
‫اگه از شکست بترسیم، ‫حتما شکست می‌خوریم, خب؟
‫به نظر که باحاله,
‫هوم,,,
‫آره خب,,, البته من مطمئن نیستم که ‫از پسش بر بیام, یعنی اگه شما بخواید,
‫ما که می‌خوایمت,
‫- آره می‌خوایم, ‫- یعنی اگه بخاطر تو نبود,,,
‫حوصله نداشتیم کل این ‫ قضیه رو دوباره مرور کنیم,
‫خب من الان کلی سرم شلوغه,,,
‫و دارم سعی می‌کنم تعادل رو برقرار کنم,
‫خیلی‌خب, الان توی نیویورک ‫دنبال مکان می‌گردی دیگه؟
‫آره, یعنی,,, گمونم آره,
‫وای, عالیه,
‫عمه من یه ماهی رفته استانبول ‫و کلید خونه رو داده,,,
‫که به گیاه‌هاش رسیدگی کنم, ‫و یه خونه بزرگ,,,
‫توش شوگرهیل داره که خالیه ‫و یه نفر باید به گیاه‌هاش آب بده,
‫خوشم نمیاد به گیاه آب بدم, ‫گیاه‌ها بهم حس عجیبی می‌دن,
‫تنها وظیفه‌ات توی خونه همینه,
‫ولی در اون صورت یه جا واسه ‫ موندن توی نیویورک داری,,,
‫رویای کری بردشاو رو زندگی می‌کنی، ‫تازه توی فیلم هم هستی,
‫اگه من باشم قبول می‌کنم,
‫خب,,,چی بگم,,, قبوله دیگه,
‫- وای, ‫- ایول, عالیه,
‫یه لحظه صبر کن,,, می‌گم,,,
‫اون سمت قضیه رو هم بریم؟
‫وایستا ببینم اصلا, ‫شماره‌ات رو نگرفتم,
‫من تلفن ندارم,
‫- عالیه, ‫- محشره,
‫- عاشقشم, ‫- وای آره,
‫آره,
‫مامانم دوست داره که بزنه,,,,
‫- خیلی‌خب, ‫- خب، حاضرم,
‫- برو توی کارش و ببین چی می‌شه دیگه, ‫- همین‌طوری برم؟
‫ببینیم چی می‌شه,
‫- حاضری؟ ‫- آره, هر وقت بخوای حاضرم,
‫من صرفا همین‌طوری پیش می‌رم ‫که ببینم چی پیش میاد,
‫باشه,
‫افتخار می‌کنم که بگم، ‫ما کاملا خودمختار هستیم,,,
‫اسمیتی که اهل نورث‌همپتون ‫ خیلی خیلی بهتر از,,,
‫وایستا ببینم, باید لهجه جنوبی داشته باشه؟
‫این چه کاریه؟
‫- یعنی صداش طوریه که,,, ‫- صداش جنوبی نیست,
‫از لحاظ تاریخی دقیقه و اشکالی نداره,
‫تازه این هم تمرینه دیگه، نه؟
‫قبوله,
‫هر وقت حاضر بودی بریم,
‫تراش‌کاریمون کار یکی از نابغه‌ترین ‫نگروهاست، آلوشیس,,,
‫که در غل و زنجیر در ‫می‌سی‌سی‌پی به دنیا آمد,,,
‫و به وسیله برتری مشهودش در دنیا شناخته شد, ‫ما برای شرابمان انگور قطری می‌کاریم,,,
‫و در پاییز از شراب سیب شکر می‌گیریم,
‫اگر دوست داشتی می‌تونم بعدا ‫سازه‌های دیگه رو بهت نشون بدم,
‫پان، چرا انقدر به من بد نگاه می‌کنی؟
‫مطلع نبودم که از نگاهم برداشت خاصی می‌شه,
‫انتظار داشتی دم داشته باشم؟
‫یا زبانی دو سر؟
‫انتظار داشتم اندکی قد بلندتر باشی,
‫مطمئنم در شهر در مورد من چیزهای ‫عجیبی در مورد من شنیدی,
‫خب جناب، بین شنیده‌ها ‫و چیزهایی که باور می‌کنم,,,
‫همیشه تفاوت بسیاری وجود داره,
‫و دقیقا چی رو باور می‌کنی؟
‫خب، در همین لحظه باور دارم,,,
‫شما بیشتر شیفته پیروزی در اهدافتان باشید,,,
‫از بدنامی خود سربلند و سرخوشید,
‫که طبق درک بنده مربوط به,,,
‫- خلق دنیای بهتریست, آره, ‫- بله، خلق دنیای بهتری,
‫خلق دنیایی بهتر از چیزی که تحویل گرفتیم,
‫دنیایی که ساخته و پرداخته انسان است,
‫پس آن‌چنان تعجبی هم نداره که ‫یک مرد خود را شایسته این بدونه,,,
‫که شرایط رو درست کنه!
‫دوستت دارم,
‫از همتون ممنونم که اومدید,,, ‫من تی‌جی فایف هستم,,,
‫کلانتر مسئول رسیدگی به این پرونده,
‫هر گونه اطلاعاتی از این پرونده، ‫هر چند که بیهوده به نظر برسه,,,
‫نه، من اصلا تا حالا نرفتم هالیوود,
‫هر چند مامانم می‌گه که می‌تونم مدل بشم,
‫تی‌شرتی که آخرین لباسی بود که,,,
‫می‌دانیم لیلیان هنگام ‫ناپدید شدن به تن داشت,
‫که البته عکسی از گروه موسیقی ‫ایروسمیث می‌باشد,
‫نمی‌خوام پز بدم‌ها, ‫ولی به نظرت می‌تونیم علف جور کنیم؟
‫که بتواند کمک کند لیلیان وید ‫را به آغوش خانواده بازگردانیم,
‫ممنون از همه شما که امروز اومدید,
‫تا لیلیان پیدا نشه و برنگرده خونه ‫ هیچ‌کدوم از ما تسلیم نمی‌شه,
‫که گفتی بازیگری؟
‫ما شدیدا نگران هستیم که,,,
‫یه وقت برخلاف میلش جایی باشه ‫و انتخابش این نباشه,
‫صرفا از همه افراد ایالات متحده ‫ درخواست داریم,,,
‫که به جستجو ادامه بدن, ممنون,
‫اوه,
‫خبرها رو شنیدی؟
‫اسکلی؟ مال دیروز بود,
‫وای آره، خبر این‌که من سندروم داون دارم ‫ امروز توی صفحه اول نیست,
‫راستش اصلا یه سطر هم نیست,
‫اوه,
‫کسی قرار نیست به اون یارو کمک کنه؟
‫یعنی طوری که تو به اون‌ها کمک می‌کنی؟
‫اگه لباس تنم نبود می‌کردم,
‫آره، من هم همینطور,
‫خب خبر بزرگ چیه؟
‫آهان, بیا ببین,
‫ستاره‌ای متولد شد,
‫هوم, دوست مرموز,
‫خیلی‌خب, پنج دقیقه دیگه سر صحنه ‫ لازمت داریم, باشه دیگه,
‫راستش قابلی نداره,
‫واسه همینه که همه شغل دارن,
‫کار من همینه, فیلم درست کردن,
‫و مردم رو استخدام می‌کنم چون فیلم‌سازم,,,
‫- و شجاعت پرواز دارن, ‫- می‌دونی، دوستت دارم,
‫ظاهرا یه نفر اونجا ازش خوشت اومده,
‫مشخصا این اطراف غریبه‌های زیادی وجود ندارن,
‫آره دیگه مشخصا,
‫یعنی هر وقت که مثلا پنج دقیقه ‫ از شهر خارج می‌شی,,,
‫- یهویی آلاباما می‌شه دیگه, ‫کاملا,
‫دستشویی مردها رفتی؟
‫از همه‌چیز عکس گرفتم,
‫انگار رفته بودم صحرا,
‫شما دو تا جهان‌اندیش‌های ‫ پرافاده‌ای هستین‌ها,
‫که این‌طور؟ باشه,
‫شما این قضیه رو نمی‌دونین, ‫ولی ایان که اینجاست، سه هفته,,,
‫توی یه تریلر با کولر ‫وسط شریوپورت بوده,
‫و الان واسه خودش یه پا ‫دانشنامه آمریکایی شده,
‫شریوپورت رو با لهجه انگلیسی گفتی,
‫شرمنده, عجیبه که چیزهایی ‫ رو در مورد کشورتون ببینم,,,
‫که به عنوان یه شاهد خارجی,,,
‫که برای من خیلی مشهودتره؟
‫آهان آره, می‌شه اونی رو بگی ‫ که آمریکا خیلی کشور جوانیه؟
‫- آره, ‫- آره,
‫محشره,
‫خب نظرت راجع به آخور محلی چیه؟
‫خیلی فضاش خوبه؟
‫بدک نیست,
‫- میز بیلیارد هم دارن, ‫- بلد نیستم بازی کنم,
‫آره خب، ولی ماه پیش هم ‫ بازیگری بلد نبودی,,,,
‫حالا خیلی توش خوبی,
‫این کفش‌ها رو از سر صحنه دزدیدی؟
‫- نه؟ ‫- نه، فردا پسشون می‌دم,
‫آره، فکر می‌کردم,
‫خیلی عقب‌افتاده‌ای,
‫عاشق این کلمه شدی‌ها,
‫دوست مرموز من,
‫دوست‌دخترت حس بدی بهش دست داد؟
‫الان دیگه شک دارم در مورد خلاصه اخبار,,,
‫و شایعات به‌روز باشه, ‫اگه باشه هم گور پدرش,
‫در این مورد یه چیزی اضافه می‌کنم, ‫الان برمی‌گردم,
‫باشه,
‫[دوست‌دختر ایان رینولدز]
‫[ایان رینولدز می‌گوید عشقی درکار نیست]
‫[دوست‌دختر جدید ایان رینولدز]
‫[عکس‌های برهنه‌ی ایان رینولدز]
‫سلام, خواستم بگم امروز ‫ بعد از ظهر حرف نداشتی,
‫واقعا عالی بودی,
‫یه کاری بود که می‌کردی,
‫لب‌هات رو جمع می‌کردی ‫و چونه‌ات رو به جلو می‌دادی؟
‫خیلی شکیل بود,
‫واقعا محشر بود,
‫وقتی لب‌هام رو جمع می‌کنم؟
‫آره، آره، ولی می‌دونی دیگه,,,,
‫مثل چیزی که متیو می‌گفت, ‫یعنی خوشگلی,
‫می‌دونی دیگه؟
‫خیلی خیلی خوشگلی,
‫می‌دونم, نه، می‌دونم,
‫صرفا دوست ندارم در مورد ‫ خودم باهام حرفی بزنن,
‫درسته,
‫خوشگلی,
‫روی شکل دهنم کار می‌کنم, باشه,
‫می‌شه,,, اجازه هست,,,
‫وای, خیلی‌خب, شب بخیر,
‫شب بخیر,
‫وای, همه‌جا داره برف میاد,
‫کولاک شده, کولاک نیست!
‫- رسما,,, ‫- خودت یه کولاک کوچولو خواستی,
‫سفارش من,,,
‫به شرکتت گفتم که فیلمبرداری ما,,,
‫بزرگ‌ترین کولاکیه که توی نیوانگلند رخ داده,
‫انگار که,,,
‫مو، مو، می‌شه بهش کمک کنی؟
‫آقا، حرف من اینه که این شبیه برف نیست,
‫دنبال آنابل می‌گردم,
‫- آنابل؟ ‫- آره,
‫می‌خوام ببینم این رو دیده یا نه,
‫باشه حتما, آنابل, همین‌جا باش,
‫- الان میارمش, ‫- باشه,
‫لطفا، لطفا بهم گوش کن,
‫- چون من می‌فهمم که من,,, ‫- من دارم سعی می‌کنم درستش کنم,
‫بگو پتوها کجا باشه,
‫پتوها رو نمی‌خوام,
‫پتو لازم نداریم,
‫ما برف فانتزی می‌خوایم,
‫صبر کن، من تا حالا تفنگ ندیدم,
‫ولی این که تفنگ نیست, ‫مزخرفه,
‫این با عقل جور در نمیاد,
‫ما قبلا حرف زدیم, کلی حرف زدیم,
‫تو حرفی داری؟
‫چیزی نداری اضافه کنی؟ ‫عالیه, خیلی ممنون,
‫تو چیزی نداری اضافه کنی؟ ‫حرفی از جانب خودت نداری؟
‫من زخمیم, من مریضم,
‫من رسما دارم می‌میرم,
‫و شیوه کمک شما اینه,
‫آخه چه مرگتون شده؟
‫درسته؟ چون از نظر من این فقط,,,
‫بله؟
‫سلام, می‌گم احتمالش هست ‫ که کسی فکر کنه اسمت آنابله؟
‫اوه, اسمش لارنس بود؟
‫نمی‌دونم, گردنش کلفت بود و خالکوبی داشت,
‫وای,
‫می‌رم پیگیری کنم, بیرون نیا,
‫باشه, ممنون,
‫یه بار قبلا شکستت دادم, کلی ماه,
‫وقتی بپرم از روی ماه می‌پرم,
‫سفیدپوست‌ها این همه ‫جوایز رو به پاش ریختن,,,
‫و چیکار کرده؟
‫انقدر برف هست که شبیه ‫کولاک نیو انگلند بشه,,,
‫من دنبال دختری به اسم آنابلم,
‫احتمالا الان اسمش عوض شده,
‫- می‌دونم که توی صحنه حضور داره, ‫- آنابل؟
‫می‌شه یه نفر لباس‌های ‫آقایون رو براشون بیاره؟
‫- حرفم رو تکرار نمی‌کنم, ‫- می‌شه لباس‌هاشون رو بیارید؟
‫آقا، متاسفم که زشت حرف می‌زنم, ‫ولی این,,,
‫متیو! این فیلم منه, بس کن!
‫یعنی که چی؟
‫از سر صحنه من گم شید!
‫از این خبرها نیست کسکش‌ها,
‫فیلم بگیر!
‫میراثی عظیم رو تلف کردیم!
‫بیا,
‫سوار شو,
‫[اولین باریه میای ورمانت؟]
‫مرز ایالتی,
‫کمتر از یک ساعت باهاش فاصله داریم,
‫اولین باریه میای ورمانت؟
‫اینجا خونه‌ی برادرمه,
‫جات امنه,
‫منتظر باش,
‫همراهم بیا,
‫مراقب جلوی پات باش, لیزه,
‫مراقب باش,
‫اینجا کسی مزاحمت نمی‌شه,
‫ممنون,
‫و این‌که از اجاق استفاده نکن,
‫دودش جامون رو لو می‌ده,
‫فردا یه گرم‌کن برقی میارم,
‫دوباره شرمنده که نمی‌تونم ‫به بقیه معرفیت کنم,
‫احمد نمی‌ذاره که دوست‌هام رو دعوت کنم,,,
‫پس گمونم بهتره تا وقتی که ‫یه فکری بکنم همین‌جا بمونی,
‫و نزدیک پنجره نرو,
‫شب بخیر,
‫یه سری‌مون داریم می‌ریم توی شهر,,,
‫واست یه سری وسیله میارم,
‫لباس رو نمی‌دونم می‌شه یا نه,
‫هر کاری بتونم می‌کنم,
‫ممنون,
‫خیلی کار خوبی می‌کنی و,,, ‫خیلی خیلی خوبی,
‫ولی من نمی‌خوام اینجا بمونم و,,,
‫مشکلی چیزی درست کنم,
‫اینجا تنها جای امنیه که پیدا می‌کنی,
‫کسی ازش خبر نداره,
‫اون مردها، اون‌ها,,,
‫هنوز اون بیرونن,
‫خدای من,
‫نباید خطر کنی و دیده بشی,
‫اگه قراره بری توی شهر,,,
‫اگه تونستی سیگار ویکتوریان ‫باریک نعنایی پیدا کنی,,,
‫عالی می‌شه,
‫فقط همین رو دارم,
‫عادت خیلی زشتیه,
‫همه بهم می‌گن,
‫اوه,,,
‫می‌شه که,,, پر شده؟
‫می‌خوای بدم دستت؟
‫قفل واسه امنیت خودته,
‫باور کن,
‫[مرگ ایان رینولدز, ‫کنار اومدن با عزیز یک کشور]
‫الان بردشون توی شهر,
‫می‌خوای یه قدمی بزنیم؟
‫اون یکی؟
‫صنوبر بلسان,
‫همینجا,
‫توس کاغذی,
‫کاج جک,
‫اون؟
‫صنوبر قرمز,
‫- اون یکی چی؟ ‫- باز هم پپریج,
‫وای,
‫الان این توانایی مخصوصته مثلا؟
‫فقط همین رو بلدم,
‫تو چی؟
‫هوم,,,
‫فکر می‌کردم یه بازیگر باشم,,,
‫یه شاعر,
‫گمونم اطلاعاتم درمورد شب‌پره‌ها,,,
‫از مردم عادی بیشتر باشه,
‫چطور؟
‫یه یارویی رو می‌شناختم که ‫کارش پرورششون بود,
‫خودم رو توی پیله می‌پیچم و ‫به مرور زمان مشخص می‌شه که,,,
‫پروانه می‌شم یا انگل,
‫همین,
‫خیلی حرف می‌زد,
‫یعنی خیلی خیلی خیلی,
‫مثل تو نبود,
‫ظاهرا اینجا خیلی حوصله‌سربر می‌شه,
‫نه,
‫اصلا,
‫من عاشق اینجام,
‫عاشق درخت‌های سیب پیر,,,
‫و سیب‌های سفت و ترشی که دارن,
‫خونه‌های قدیمی که انگار دارن می‌میرن,
‫نارون‌ها و چنارها شاه‌بلوط‌ها و بلوط‌ها,,,
‫و این زمان سال که توی آسمون,,,
‫ترک‌های سیاه درست می‌کنن,
‫و بوقلمون‌های وحشی و سمندرها و لاک‌پشت‌ها,
‫حتما خوشت میاد توی جنگل برینی,
‫همه‌چیز واست شوخیه,
‫اینجا خیلی از همه‌چیز دور به نظر می‌رسه,
‫بستگی داره به چی بخوای نزدیک باشی,
‫هیچ چیز از خدا به دور نیست عزیزم,
‫وای, جدی بودی الان؟
‫به جدیت مسیح,
‫هم,,,
‫خب، واسه من که حوصله‌ سر بره,
‫و خدا من رو اینطوری خلق کرده دیگه؟
‫درسته, ولی,,,
‫امکانش نیست که,,,,
‫گاهی‌اوقات فراموش کنی کی تو رو خلق کرده؟
‫که بقیه ممکنه به وضوح بیشتری ‫شخصیتت رو ببینن؟
‫بقیه یعنی تو؟
‫شب قبل فیلم‌برداری خوابت رو دیدم,
‫خنده داره,
‫نباید بهش اشاره می‌کردم,
‫نه، اشکالی نداره,
‫اونجا می‌ریم,
‫بد نیست,
‫و خدا خلقش کرده عزیزم, ‫واسه همه,
‫هر کسی که چشم دیدن داره,
‫حالا در مورد یه بچه گربه خبردار می‌شن؟
‫- من کل روز رو اینجا تنهام بابا, ‫- بیا,
‫کل روز رو من اینجا تنهام,
‫خب باید با برادرم حرف بزنم,
‫خب می‌شه در مورد من بهش بگی؟
‫نمی‌دونم, چطوری بهشون توضیح بدم,,,
‫که یه نفر رو آوردم توی ملکمون؟
‫خصوصا یه دختر؟
‫مگه مهمه که من دخترم؟
‫واسه برادرم مهمه,
‫برادرت از دخترها خوشش نمیاد؟
‫نمی‌خواد اینجا باشن,
‫اگه زنی بود که قرار بود باهام ازدواج کنه,,,
‫قضیه فرق می‌کرد,
‫بعدا در موردش حرف می‌زنیم,
‫پیش پسرها خوش بگذره,
‫وای!
‫هی!
‫چی شده عزیزم؟ بیا دیگه,
‫بیا,
‫[محکم‌تر!]
‫[سومین مراسم شهرستانی]
‫[قتل‌هام در صحرای موهاک, مهاجم دستیگر شد]
‫سلام,
‫اوه, سلام,
‫تابلوها رو ندیدی عزیزم؟
‫- اینجا ملک شخصیه, ‫- می‌دونم, خیلی,,, خیلی شرمنده,
‫سگم,,, سگم دوید و من اومدم توی جنگل دنبالش,
‫بو پیپ کوچولو گم شده,
‫آره، آره گمونم,
‫قضیه‌اش طولانیه, مال تئاتر مدرسه‌ست,
‫آهان,
‫چه جور سگی بود؟
‫لابرادور ریتریور,
‫لابرادور سیاه, حدودا دو ساله,
‫اسمش اسپایدره, چنین سگی ندیدین؟
‫نه,
‫مشخصه, ببخشید,,,
‫من لیلیان هستم,
‫کی فرار کرد؟
‫گمونم دو ساعت پیش بود,
‫یه حصار دو متری داریم,,,
‫ولی الان بزرگ شده و ‫ هر وقت بخواد از روش می‌پره,
‫تا الان همیشه برگشته, ‫ ولی همچنان نگران می‌شم,
‫بالای جاده زندگی می‌کنی؟
‫آره، آره، همون‌جا,
‫گمون نکنم تو رو تا حالا دیده باشم,
‫اگه دیده بودم یادم می‌موند,
‫آره، من هم همین‌طور,
‫خیلی داخل شهر نمیام,
‫متوجه‌ام, آره,
‫شاید باید بیام,
‫آره، شاید باید بیام,
‫خودکار داری؟
‫خودکار؟
‫که شماره‌اتون رو بگیرم,,, بابت سگ,
‫توی گوشیت واردش می‌کنم,
‫این‌طوری من هم شماره تو رو دارم,
‫آره فقط موضوع اینه که,,, ‫خونه جا گذاشتمش,
‫احتمالا هم بهتر باشه که خودم بهت زنگ بزنم,
‫پدر و مادرم خیلی عقب‌افتاده‌ان,
‫و وقتی که بهت زنگ بزنم شماره من رو داری,
‫خیلی‌خب,
‫خودکار داری مو؟
‫اون برادر کوچیکم موئه,
‫- سلام, ‫- سلام,
‫می‌خوای بیام کمکت که دنبالش بگردی؟
‫نه اشکالی نداره,
‫چیزی نیست,
‫می‌تونم همراهت تا خونه بیام,
‫به زودی هوا تاریک می‌شه,
‫می‌دونم, ولی باید حین برگشتن دنبالش بگردم,
‫باشه واسه دفعه‌ی بعد,
‫مطمئنم دوباره می‌بینمت,
‫امیدوارم,
‫تضمین می‌کنم,
‫خوشحال شدم خانم لیلیان,
‫به زودی می‌بینمت,
‫من هم همین‌طور,
‫صبر کن,
‫از موسیقی الکترونیک خوشت میاد؟
‫ای‌دی‌ام, درام و بیس, ‫واسه رقص,
‫چرا که نه؟
‫صبر کن,
‫اگه فکر می‌کنی خنده داره خوشحال شدم,
‫واقعا انتظار داشتی کل روز ‫ توی اون طویله کوفتی بمونم؟
‫از دستم عصبانی هستی چون بهت جای خواب دادم؟
‫عصبانی نیستم,
‫احمد که ازت بدش نیومده,
‫الان این تقصیر منه؟
‫نمی‌فهمم چرا انقدر در موردت اشتباه کردم,
‫خب تقصیر من نیست, ‫ من که نگفتم در موردم چطور فکر کنی,
‫- به نظر از اینجا بودن خوشحال بودی, ‫- بودم,
‫مال وقتی بود که تعقیبم می‌کردن, ‫روزنامه کیری رو خوندم,
‫- می‌دونم که دستگیر شدن, ‫- همه‌شون نه,
‫فقط می‌خواستی من رو نگه داری,
‫اگه در مورد اینجا به کسی بگی,,,
‫در مورد اردوگاه کونی‎بازیتون ‫ به کسی چیزی نمی‌گم,
‫- نمی‌گم, ‫- بیا,
‫بگیرش,
‫بیا,
‫از طرف من,
‫- وای, ‫- حالا بعدا بهم زنگ بزن,,,
‫خبر سگت رو بهم بده,,,
‫و بگو نظرت در مورد این چی بود, خب؟
‫حتما, ممنون,
‫آره,
‫می‌بینمتون بچه‌ها,
‫حالت خوبه؟
‫آره,
‫خیلی حرف نمی‌زنی,
‫حق داری نزنی,
‫اینجا چنین حقی رو داری,
‫ما که پلیس نیستیم,
‫ولی مجبور بودیم به پلیس زنگ بزنیم,
‫باشه,
‫تازه خیلی شانس آوردی که,,,
‫توی ملک ما از هوش رفتی,
‫شانس آوردی که برادر کریستین,,,
‫بدن یخ‌زده‌ات رو به موقع پیدا کرد,
‫و با برادر گری به اینجا آوردت,
‫برادر مایک هم رانندگی کرد,
‫برادرهای خوبی هستند,
‫به نظر واقعا معجزه شده,
‫طعنه,
‫واقعا طرفدار طعنه زدن هستم,
‫می‌دونی، من سال‌ها خارج در بیت‌لحم,,,
‫در کلیسای غاری شیر بودم,,,
‫بخاطر سنگ‌های نرم و سفیدش ‫ این اسم رو روش گذاشتن,
‫و گفته شده که خانواده مقدس,,,
‫مریم و مسیح و یوسف توی راهشون به مصر,,,
‫حین کشتار بی‌گناهان,,,
‫به اونجا پناه بردند,
‫و هنگامی که خانواده مقدس ‫ در اونجا حضور داشتند,,,
‫قطره‌ای از شیر مریم روی زمین افتاد,
‫و افسانه‌های قدیمی می‌گن ‫که گرد و غبار سنگ‌های اونجا,,,
‫قدرت باروری مادرهای با ایمان ‫رو افزایش می‌ده,
‫برای همین مردم از سرتاسر دنیا،
‫ژاپن، برزیل و اتیوپی میان که ‫این غبار رو خریداری کنن,,,
‫و بعد از نه ماه و نیم,,,
‫ما نامه‌هایی دریافت می‌کنیم,,,
‫حاوی عکسشون همراه نوزاد جدید,
‫چرا می‌خندی عزیزم؟
‫و مردم، یعنی گردشگرها به ‫دفترم در بیت‌لحم می‌اومدن,,,
‫و عکس‌های روی دیوار رو می‌دیدن,,,
‫حتی روی کابینت هم بودن,,,
‫و می‌پرسیدن که این معجزه‌ست یا نه؟
‫شاید,
‫می‌پرسیدن که امکانش هست که معجزه باشه؟
‫شاید,
‫شاید فقط یه معجزه باشه,,,
‫اگه باور داشته باشی شاید,,,
‫اگه باور نداشته باشی، شاید,
‫ولی,,, عکس‌ها رو ببین,
‫بچه‌ها رو ببین,
‫حرف من این بود,
‫باید هر هفته واست توی کلیسا دعا می‌کردیم,
‫به نظرم اگه می‌دیدی خیلی می‌خندیدی,
‫چقدر ادامه دادی؟
‫حدود یک ماه,
‫و بعد دوباره اون یکی اتفاق بزرگ رخ داد,
‫قضیه کریس ریچی رو شنیدی؟
‫نه,
‫درست قبل فارغ‌التحصیلی خودش رو کشت,
‫یه جورهایی توجه‌ها رو از تو دزدید,
‫واسه چی؟
‫اذیتش می‌کردن,
‫یه گروه از پسرهای سال دومی,
‫گمون نکنم وقتی کسی چنین کاری می‌کنه,,,
‫فقط یک دلیل داشته باشه,
‫آره,
‫یعنی با تفنگ بادی به سر خودش شلیک کرده,
‫و گمونم دفعه اول جواب نداده,,,
‫و دوباره پرش کرده و شلیک کرده,
‫وای,
‫یادته کلاس هشتم بهم زنگ زدی و گفتی که,,,
‫کلی قرص تایلنول خوردی؟
‫برو گمشو,
‫خیلی خسته‌ام,
‫آره, بذار دراز بکشم,
‫نه,
‫سلام,
‫سلام, می‌دونستم خودتونید,
‫تسا, مامان,
‫خیلی وقته ندیدمت عزیزم,
‫آره، گمونم قراره هم رو ‫توی بیمارستان ببینیم دیگه؟
‫وای, قراره بیام در خونه همه‌تون,,,
‫دنبال قرص مسکن بگردم,
‫و شما هم می‌‌گید «خودت بخر جنده,»
‫- آره, ‫- چطوری لیلی؟
‫خوبم, راستش خیلی خوبم,
‫خوبه، خوبه,
‫- تو چطوری تروی؟ ‫- خوبم,
‫خوبم, تازه داشتیم با برادرم ‫سقف کاذب می‌زدیم,
‫آره, معلومه دیگه,
‫عالیه,
‫همون تروی قدیمی,
‫من همیشه همین بودم دیگه,,,
‫وقتی نبودی گیاهخوار شدی لیلی؟
‫اون دختره که سال اول,,,
‫با هم باهاش بیرون رفتیم رو یادته؟
‫من اصلا با اون بیرون نرفتم,
‫همونی که شخصیتش خیلی بزرگ بود؟
‫می‌خواد اذیتشون کنه,
‫خانم مصنوعی؟
‫از دستم عصبانیه؟
‫اوهوی!
‫رفیق!
‫ممنون,
‫جالبه که گذاشتن از جلوی چشمشون دور بشی,
‫مامان گفت در موردش حرفی نمی‌زنی,
‫آره,
‫یعنی ندزدیدنت یا چیزی؟
‫نه,
‫می‌دونی، یه سری همکلاسی‌هام می‌گن ‫ که فرار کردی که فیلم مستهجن درست کنی,
‫جدی؟
‫می‌تونستی‌ها,
‫قطعا به اندازه کافی خوشگلی,
‫صرفا مشغول‌ خودم بودم,
‫خوبه,
‫می‌گم، اگه بخوای یکم از قرص‌های ویکودین ‫پدرم که واسه کمردرد می‌خوره رو بیارم,
‫---
‫اسپایدر سگ خوشحالیه,
‫خوشحاله که برگشتی,
‫همه خوشحالیم که برگشتی,
‫ببخشید, مزاحم شدم؟
‫چیزی نیست, ممنون,
‫گفتم یه دور با کاتاماران بزنیم,
‫قبل این‌که آب و هوا خراب بشه,
‫نظرت چیه؟
‫باشه,
‫گمونم,
‫بیا اینجا ری!
‫خدای من!
‫بدترین اتفاق ممکن رخ داده!
‫ری! بیا اینجا ری!
‫- وای نه! ‫- وای!
‫خودت می‌دونی کار کیه,
‫چطور ممکنه؟
‫من می‌دونم کار کی بوده, ‫شما هم می‌دونید کار کی بوده,
‫چیزی که شبیه یک پرنده ‫هدایت پذیر از راه دور بود,,,
‫از خط پنجاه متری,,,
‫استادیوم فلچر پایین آمد,
‫کیفیت هوا از دود و آلاینده پایین آمده,,,
‫و به ما گفته شده که ‫ تخلیه استادیوم شروع شده,
‫فقط می‌تونم بگم که توی ‫ عمرم چنین چیزی ندیدم,
‫این شرایط همچنان ادامه دارد,
‫شصت و پنج هزار نفر,,,
‫روز خیلی خیلی تاریکیه,
شما به mrgilas.com نگاه میکنید
‫بی‌خیال, یه فیلمه دیگه,
‫[همه‌چیز رخ خواهد داد]