شما به mrgilas.com نگاه میکنید
با قهرمانمون آشنا ‫بشین - کارتی,
حتی خودش هم فکر نمی‌کرد وسط جنگل با چند نفر درگیر بشه,
چه اتفاقی تو زندگی‌ش افتاده؟
بیا ببینیم,
بیا تماشا کنیم,
زادگاه کارتی همین چنای خودمونه,
اینجاست که به دنیا اومده، بزرگ شده و هنوز هم زندگی می‌کنه,
این آقای کوماراسامی هست,
پدر کارتی,
استاد دانشگاه بازنشسته,
هیچ کار دیگه‌ای جز کاری که استادای بازنشسته انجام می‌دن نمی‌کنه,
درسته, تدریس خصوصی می‌کنه,
اون ساراسواتی، مامان کارتی,
دخترش آناندی رو راحت بزرگ کرد,
ولی کارتی رو بزرگ کردن سخت بود,
حالا که هر دو بزرگ شدن، داره گیاه می‌کاره,
خوشبختیش تو بزرگ کردن یه چیزی خلاصه می‌شه,
برای اینکه تصویر روشنی از کارتی بدیم،
بیا از کلاس پنجمش شروع کنیم,
نیوتن زیر یه درخت سیب نشست,
یه سیب افتاد روی سرش,
بلافاصله،
نیوتن شروع کرد به پرسیدن، 'چرا این سیب افتاد پایین؟'
'چی باعث شد سیب بیفته؟'
و 'چجوری افتاد؟'
شما باید بپرسین چی، چرا،
چرا و چطور سوال بپرسید," ‫- "آقا,
بله,
یه قانونی هست که معلمای مدرسه ما نمی‌تونن تدریس خصوصی کنن,
ولی شما می‌کنید, چرا تدریس خصوصی می‌کنید؟
برای چی تدریس می‌کنید؟
چطور اجازه دارین؟
بنشین, مثل یه وکیل از من سوال نپرس,
پدر کارتی تشویقش کرد که بره رشته حقوق رو بخونه
به خاطر کنجکاویش,
اما اتفاقی که تو امتحانای نهاییش افتاد، پدرشو خیلی ناراحت کرد,
هی,
حداقل از این کتاب بنویس و سعی کن قبول بشی,
اگه قبول نشی، به پدرت چی بگم؟
لازم نیست چیزی بگی, گوشی‌ت رو خاموش کن,
نمی‌تونم دو ساعت بنویسم, دستم درد می‌کنه,
قبلا از پدرت، وزیر قانون پول گرفتم,
گفتم کمک می‌کنم تو امتحان قبول بشی,
اون پول رو به من بده و من چیزها رو می‌چرخونم,
نمی‌شه, برو کنار, من خودم جای تو امتحان میدم
خودم انجامش می‌دم,
آقا، سلام بدید لطفاً,
سلام!
چرا داری فیلم می‌گیری؟
چطور می‌تونی این کارو بکنی و استاد حقوق باشی؟
تو این چیزا دخالت نکن,
فقط برید کنار و امتحانت رو قبول شو, اون بده به من,
لطفاً," ‫- "حتما,
ولی نه به شما,
من این رو با رسانه‌به اشتراک می‌زارم و هر دوتون رو مجازات می‌کنم,
پرونده‌تون اولین پرونده‌ام خواهد بود وقتی وکیل بشم,
فکر می‌کنی خلاف وزیر قانون مدرک بگیری؟
مدرک برای سوال کردن چیزای اشتباه نیاز نیست,
فقط شجاعت لازمه,
و من خیلی ازش دارم,
اون هنوز به عنوان وکیل بی‌مدرک می‌چرخه
چون خیلی جرات داشت که علیه کالجش پرونده تنظیم کنه,
تقصیر خودته، نمی‌تونی منو مقصر بدونی!
دارم به ریخت و پاشای تو اشاره می‌کنم، ولی محل نمی‌ذاری!
درسته! بلند فریاد بزن!
ادامه بده رفیق!
تقصیر خودته، نمی‌تونی منو مقصر بدونی!
دارم به ریخت و پاشای تو اشاره می‌کنم، ولی محل نمی‌ذاری!
تو عاشق اینی که قوانین خودت رو تو دیوارا موعظه کنی
بیرون، حرفات فرو می‌ریزه و دعوا راه می‌ندازی!
من یه سیب زمینی نرم نیستم، آقا!
مثل هیچی باهام رفتار می‌کنی، این درست نیست، آقا!
جرأت نداری به طرح موزیکال من بخندی
من شبیه شوخی‌ام؟
هی، خوشگله! فکر می‌کنی زرنگی؟
فکر کردی می‌تونی وسایلمو بگیری؟ خوب تلاش کردی!
خوب تلاش کردی!
پادشاه این بازی‌ام!
مثل مایکل هاسی، حرکت‌های خوب رو سریع انجام می‌دم!
وقت واسه حرفای قدیمی ‌بازیا ندارم ‫باید حرکت کنم!
به جایی رسیدم که ‫لباس بالمن واسه هرروزمه!
پسر، من بالام!
سلطان این بازی‌ام!
مثل مایکل هاسی ‫یه ضربه نرم دارم!
وقت واسه حرفای قدیمی ‌بازیا ندارم ‫باید حرکت کنم!
به جایی رسیدم که ‫لباس بالمن واسه هرروزمه!
پسر، من بالام!
داری سکه جمع می‌کنی ‫حتی نمی‌تونی یه هدفون بخری
ولی آنلاین زندگی گنده داری ‫چپ و راست می‌کشی!
توی کت‌وشلوار میپلکم ‫حتی توی آفتاب سوزان
اما شب دیر وقت که می‌رفتم بیرون سگ منو گاز گرفت
با روابط سخت خونوادگی بسته شدن ‫با این حال بیرون، شکایت می‌کنن
با اصول و قاعده‌ها بسته شدم ‫حرکت‌های احمقانتو می‌بخشم
آلودگی داره خفه‌مون می‌کنه ‫با این حال، مسئولین به جیب می‌زنن
منِ شهروند، می‌پرسم چی درسته ‫رنگ زدن دستاتو راه فراره!
سلطان این بازی‌ام!
مثل مایکل هاسی ‫یه ضربه نرم دارم!
وقت واسه حرفای قدیمی ‌بازیا ندارم ‫باید حرکت کنم!
به جایی رسیدم که ‫لباس بالمن واسه هرروزمه!
پسر، من بالام!
شهر داره شناور میشه ‫از طوفان اخیر
اشتباهات دیروز ‫حالا میان سراغت!
واسه خرید بلیط کریکت تمام روز صبر می‌کنیم ‫"ولی تو معبد، برمی‌گردیم
با پیراهن دونی توی پشتمون ‫داغ کریکت توی هواست!
کی اهمیت می‌ده به گرما؟ ‫ترشی می‌زنیم و تمام شب پارتی می‌کنیم
با بچه‌ها، با عمق می‌ریم، ‫حس و حال عالیه!
با پول بابا عضله می‌سازیم، ‫خوندن با دخترتم واجبه
همش شب‌ها پشه می‌زنم ‫تو این چرخه، حالم بده!
وای! نمی‌تونم!
‫داداش، راه درازی در پیشه!
فکر کردی جا می‌زنم؟
سلطان این بازی‌ام!
مثل مایکل هاسی ‫یه ضربه نرم دارم!
وقت واسه حرفای قدیمی ‌بازیا ندارم ‫باید حرکت کنم!
به جایی رسیدم که ‫لباس بالمن واسه هرروزمه!
پسر، من بالام!
آره، منم!
‫هی، کارتی!
‫داداش,,,
‫دارم خوب پیش می‌رم، بابا,,,
‫مامان؟ ببین کی اینجاست, ‫- بله,
‫بیا، بیا,
‫حالت چطوره، عمو؟ ‫- خوبم، ممنون!
‫همه چیز خوبه، خاله؟ ‫- بله، بله,
‫برکت بده، عمو,
‫خدا برکتت بده!
‫تو هم، خاله, برکت بده, ‫- خدا برکتت بده!
‫قاضی شدم,
‫عالیه، داداش!
‫تو کدوم کانال و کدوم شو؟
‫هی! من قاضی شدم,
‫شنیدم, بگو کدوم شو، تا ما هم ببینیم,
‫آزمون قضا رو پاس کردم ‫قاضی شدم,
‫من جوون‌ترین قاضی تو منطقه‌مونم,
‫وای! عالیه، پسر, ‫تبریک! خیلی بهت افتخار می‌کنم!
‫یه هدیه برات دارم,,,
‫هی! داری چیکار می‌کنی؟
‫حکمت را با این خودکار بنویس,
‫ممنون، داداش!
‫عمو، من باید چند تا خونه دیگه برم ‫بعداً برمی‌گردم,
‫خداحافظ، خاله!
‫مواظب خودت باش، داداش,
‫هی,,, شیرینی؟
‫هنوز هم مثل همیشه خسیسی، ‫حتی حالا که قاضی شدی,
‫این شیرینی گرونه, ‫- مشکلی نیست,
‫خداحافظ!
‫پسر بانمک!
‫همکلاسی‌ت قاضی شده,
‫با این حال، اصلاً نگران نیستی ‫که مدرک نداری,
‫اصلاً؟
‫چی هستی تو؟!
‫'نمی‌آی بازی، کارتی؟' ‫- دارم می‌آم,
‫'کی؟' ‫- تورها رو ببند، می‌آم,
‫'زود بیا,'
‫بابا، می‌شه این بحث رو بذاریم برای شب؟
‫تا وقتی برگشتم، حرفی برای دعوا داشته باشیم,
‫مامان، اینو بذار تو یخچال ‫بعد بازی می‌خورم,
‫ببین، ساراسواتی,
‫یه روزی حتماً ما رو می‌کشه ‫تو خیابون‌ها,
‫چرا باید اونجا بایستیم؟
‫ما یه خونه داریم,
‫پسرت این کارو انجام میده,
‫کاملاً مطمئنم,
‫همیشه پشت پسرتو می‌گیری,
‫اونجا بازی میکنه,
‫بیا، بریم, ‫- چطور جرأت می‌کنه؟
‫نمیتونیم اینو نادیده بگیریم, ‫- بچه‌ها رو صدا میزنم,
‫مطمئنم اونجاست, ‫- امروز باید اینو حل کنیم,
‫اونجاست، آقا,
‫کارتی، اینجا بیا, ‫- کارتی,,,
‫یه دقیقه بهم بده,
‫چی شده، عمو؟
‫شرکت یه اخطار فرستاده که
‫قراره این ساختمان رو خراب کنن,
‫پرسوناً شکایت کردی، نه؟
‫اونا جواب تماس یا ایمیلمو ندادن,
‫به همین خاطر پرسوناً رفتم شکایت کردم,
‫چطور میتونی بر ضد انجمن این کارو کنی؟
‫خانم, انجمن,,, ‫- کارتی,,,
‫فکر میکنی چون تو مدرسه حقوق خوندی ‫هر کاری می‌تونی بکنی؟
‫تو حتی وکیل هم نیستی,
‫به حرف من گوش بده,,, ‫- ما فقط به خاطر
‫والدینت ساکتیم,
‫اگه نه، اوضاع فرق می‌کرد,
‫باشه, شماها بحث کنید به نتیجه برسید,
‫تا اون موقع من بازی رو تموم می‌کنم,
‫کارتی,,, ‫- خب چیکار کنم؟
‫شرکت قانونی داره که هر ساختمون بالای 30 سال
‫باید خراب و دوباره ساخته بشه,
‫این رو نمی‌دونی؟ مگه همه‌تون تحصیل‌کرده نیستید؟
‫پس میخوای ایستگاه مرکزی چنای، ‫ایستگاه راه‌آهن اگمور,
‫کتابخانه کانمارا رو هم خراب کنن، نه؟
‫نکته خوبی بود! وای!
‫تو با خانوادت اونجا می‌خوابی؟
‫آیا سقف وقتی خوابیدی ‫روی سرت می‌افته؟
‫اما اینجا این اتفاق افتاد,
‫بله، تو اون مغازه فقط ‫یکی باقی مونده بود,
‫فقط یکی؟ ‫- بله، و من برداشتمش,
‫وای خدای من! چی شد؟ ‫- مامان,,,
‫نمی‌فهمی چی ممکن بود اتفاق بیفته اگه به جای این سنگ آهک، یه سنگ یا میله آهنی می‌خورد به مادرم؟
‫گوش کن، بیشتر از 500 خانواده اینجا زندگی می‌کنن,
‫فقط به این خاطر که این اتفاق واسه یه نفر تصادفی افتاد،
‫میخوای ازشون بخوای کل ساختمون رو خراب کنن؟
‫من 25 لاک بابت دکوراسیون داخلی خونه‌م هزینه کردم,
‫نمیذارم حتی یه سنگ کوچولو بردارن,
‫عروسی دخترم رو تعیین کردیم,
‫تا نوه‌هام به دنیا نیان از این خونه نمی‌رم,
‫کارتی، شکایتت رو پس می‌گیری یا نه؟
‫بهمون بگو, ‫- باشه,
‫شکایت رو پس می‌گیرم,
‫ساختمون لازم نیست خراب بشه,
‫اما آیا حاضرید یه
‫مدرکی امضا کنید که قبول کنید 50 لاک ‫به هر کدوم از ما پرداخت کنید
‫اگه ساختمون فرو بریزه؟
‫هی! ‫- خیلی زیادی پیش رفتی,
‫فراموش می‌کنم کی هستی ‫و صورتت رو خرد می‌کنم,
‫حتى منم فراموش می‌کنم که تو سیاستمداری
‫و استخون‌هات رو می‌شکنم,
‫چطور جرأت می‌کنی اینجوری باهاش حرف بزنی؟! ‫تو…
‫هی! داری چیکار می‌کنی؟
‫همه فرار کنید, ‫- داری چیکار می‌کنی؟
‫بدو، بدو, ‫- زدش با چاقو,
‫سلام، اتاق کنترل؟ اتاق کنترل, ‫- بیا,
‫دیدی؟ وقتی بهش برخورد کردی شروع به فرو ریختن کرد,
‫همین رو می‌خواستم بگم, ‫- کارتی؟
‫هی!
‫پاشو, بریم,
‫داداش…
‫نمیای؟ ‫- کارتی,,,
‫اون؟ ‫- بیا اینجا, تو فقط,
‫حقشه, ‫- خوب جاش اومد,
‫برمی‌گردم و حساب تو رو می‌رسم,
‫برو, الان برو,
‫برو دیگه, کارت رو انجام بده, ‫- در رو ببند,
‫کارتی؟ ‫- صبر کن، صبر کن,
‫چی شده؟ ‫- من مقصر نیستم، مامان,
‫و من دستور دارم که این ساختمون رو خراب کنم!
‫پس تو به دیدن سریالت ادامه بده، بخور، و با خیال راحت بخواب,
‫اگه تونستی تا اون موقع یه پدی دوشا آماده کن,
‫خداحافظ! ‫بریم,
‫زود باش برو, ‫- باشه!
‫آقا، ببین پسرتون چیکار کرده!
‫یه شکایت نوشته داده به اداره
‫که این ساختمونو خراب کنن,
‫بهتره ازش بخواین ‫شکایتشو پس بگیره,
‫اگه نه، باید همینجارو ترک کنین,
‫اگه هم می‌خواید بمونین،
‫تا وقتی شکایتشو پس نگیره، آرامش ندارین,
‫اذیت می‌شین,
‫انجمن می‌تونه هر کاری کنه,
‫امیدوارم اینو بدونین,
‫بهتره رفتارتونو درست کنین,
‫بریم, ‫- بله,
‫آدم‌هایی مثل اونا ‫نباید اینجا زندگی کنن,
‫'کوماراسامی همیشه مسائل رو ‫که کارتی در کودکی ایجاد می‌کرد، آرام حل می‌کرد,'
‫'همین که دعوا به خاطر خونه شد'
‫'که بعد از بازنشستگی می‌خواست ‫آرامش داشته باشه,,,'
‫'اون بود که اولین بار سکته قلبی کرد,'
‫'خواهر کارتی، آناندی، از اوتی ‫به چنای اومد تا بهش سر بزنه,'
‫'با داشتن مدرک M,Sc, ‫و M,Phil،'
‫'بعد از ازدواجش ‫به‌ عنوان معلم مدرسه مشغول شد,'
‫بابا؟
‫الان چطوری؟ ‫- بیا، آناندی,
‫خوبم,
‫بچه‌ها چطورن توی خونه؟
‫همه خوبن,
‫این چطور شد، مامان؟
‫استرسش باعث شد فشارش بره روی 180
‫که اینم باعث شد غش کنه, ‫- اوه، بابا,,,
‫واسه پایین آوردنش دارو دادن,
‫الان کمی بهتره,
‫بشین عزیزم,
‫کی می‌تونیم ترخیصش کنیم؟ ‫- امروز هم می‌شه,
‫ولی باید از استرس دوری کنه,
‫باید آرامش داشته باشه,
‫چه وضعیه؟
‫آسانسور چرا خرابه؟ ‫- یکی از فازها قطعه، آقا,
‫یه ژنراتور بگیر,
‫چرا پول واسه دیزل هدر بدیم، آقا, ‫تا یه مدت دیگه درست می‌شه,
‫اگه تغییری نشه کی جواب می‌ده؟ ‫مالکتون پای این می‌مونه؟
‫نه، این جوریش نمی‌شه,
‫آناندی,,,
‫فکر کنم کارتی اینجاست,
‫برو یه دکتر بگیر,
‫کارتی,,, ‫- هی، کی اومدی؟
‫بابا ,,, من دکتر می‌گیرم,
‫بیا پیشش باش و من میارمشون,
‫آب می‌خوای؟
‫من فقط یه مدت کوتاهی ایستگاه بودم و تو خودت رو چک کردی،
‫باعث شد آناندی وحشت کنه و سریع بیاد!
‫من بازرسو خودم می‌شناسم,
‫چرا اینقد تحت تاثیر قرار گرفتی ‫وقتی خودم می‌تونستم حلش کنم؟
‫ببین لحنشو!
‫هر تعداد دکتر ‫بیاری که به من برسند،
‫من فقط سطحی خوب می‌شم,
‫روزیکه از خونه بره ‫کامل خوب می‌شم!
‫من پسرتونم، بابا!
‫چرا باید من برم؟
‫بابا، شما دو تا اینجا با آرامش بمونین,
‫من اونو با خودم به اوتی می‌برم,
‫خوبه؟ ‫- چه,,,
‫من به اوتی نمی‌یام,
‫بابا بیمار است و باید مراقبت کنم,
‫صبر کن، صبر کن,
‫لطفاً اول اینجا رو ترک کن,
‫حالش خودبه‌خود بهتر می‌شه,
‫پس لطفاً برو,
‫آه,
‫این‌جوریه؟
‫فقط من تصمیم می‌گیرم چی کنم,
‫کسی تو این خونه ‫حق نداره--
‫ولی من دارم, و گوش می‌دی,
‫با من می‌آی, قطعیه,
‫ولی,,, ‫- ولی و اما نداره,
‫ولی دخترم,,,
‫چرا اینقدر دردسر؟ ‫- مشکلی نیست، بابا,
‫دفعه بعد که ببینمت، خواهی دید ‫که کارتی چقدر تغییر کرده,
‫بهت قول می‌دم,
‫به من اعتماد کن,
‫بهت قول میدم,
کارتی خیلی به خواهرش وابسته‌ست,
از بچگی هر چی می‌گه گوش می‌ده,
واسه همینه که هیچ‌وقت مخالفت نکرد و بی‌صدا باهاش رفت اوتی,
اون شوهرش، آراویند IFS هست,
جنگلبان توی اداره جنگل اوتیه,
یکی از اون افسراست
که کار خودش رو می‌کنه و بقیه رو نادیده می‌گیره,
این سیواگوروناتان IAS، فرماندار منطقه نیلگیریه,
پدرشوهر آناندیه,
بیشتر به قوانین پایبنده تا خدمت به مردم,
یکی از دلایلی که زندگی‌ش در خطره,
‫من هما مالینی سیواگوروناتان هستم,
این مادرشوهر آناندیه,
یه وکیل پروفایل بالا که برای حقوق حیوانات می‌جنگه,
همون‌طور که کمال حسن معروف میگه، 'منتظر غیرمنتظره باشید,'
کارتی با سورپرایزهایی روبرو می‌شه که هیچ‌وقت انتظارشو نداشت,
‫کارتی، تو هستی-- ‫- آرچانا رو ببین، خواهر آراویند,
‫اون,,, اون خواهر زنمه,
‫اه، خواهر زنته, و خواهر منه,
‫من,,, امیدوارم یادته کی هستم,
‫از همون روزی که تو کلاس ششم کتک خوردی
‫تا قولی که آناندی به پدرت داد،
‫همه چیزو درباره‌ت می‌دونم,
‫کی این اتفاق افتاد؟ ‫- وقتی حوصله‌مون سر می‌ره درباره‌ت حرف می‌زنیم!
‫خیلی سرگرم‌کننده‌ای، می‌دونی,
‫آه، یه چیز دیگه,
‫توی داخل منتظرتن،
‫همه منتطرتن
‫بذار همون‌جا باشه, ‫اون می‌آره,
‫مواظب جعبه‌ها باش، باشه؟
‫هی، چی شده؟
‫گفتی همه چیزو درباره‌ من می‌دونی,
‫چرا استفاده نمی‌کنی
‫که برام یه پارتنر پیدا کنی؟ ‫- اوه,
‫دو شرط دارم براش، ها,
‫اول اینکه از خودت خوشگل‌تر باشه,
‫دوم اینکه کمتر از تو حرف بزنه,
‫اینه؟ ‫- آره,
‫می‌تونی گوشیتو بدی؟ ‫- واسه چی خوشحال؟
‫تا صورت خوشگل تو رو بهشون نشون بدم,
‫اوه، عجب! حرکت سریعی!
‫چرا مثل بدنسازها ژست گرفتی؟ کمی آروم‌تر بشو,
‫حالا لبخند بزن,
‫اه، چرا مثل مدل‌های خمیردندون می‌خندی؟
‫یکم دهنت رو ببند,
‫کمی دیگه, یه ذره بیشتر,
‫فک کنم همینقدری که میشه گرفت,
‫به‌هرحال…
‫هر وقت می‌خوای یه خنده‌ واقعی داشته باشی،
‫به این عکس نگاه کن,
‫چون وقتی وارد میشی، ‫خنده رو بی‌خیال شو,
‫خوش اومدی به خونه!
‫بیا تو، کارتی! ‫- دارم میام,
‫معذرت می‌خوام؟ دستتو وردار,
‫من کیشاو مراقبم,
‫کیشاو مراقب؟ ‫- آره,
‫واقعا اسمت همینه یا به خاطر هماهنگی انتخاب کردی؟
‫نه، نه, این اسم خداوند کریشناست,
‫اون اینطور نامیده شد به خاطر موی بلندش,
‫منم تو مدرسه موی بلند داشتم,
‫چی شده؟
‫نه، من… شما رو با موهای داتالا دُنی تجسم کردم,
‫می‌تونم بدونم چرا کوتاه‌ش کردی؟
‫داستان بلندی داره,
‫وقتی دلم خواست برات می‌گم,
‫امیدوارم لباس‌های گرم بسته‌بندی کردید, ‫- آره، آره، کردم,
‫چون بعد از ساعت 4 عصر، ‫هوا استخوان‌سوز میشه,
‫این همه چی چیه؟ ‫- آرچانا اینو برنامه‌ریزی کرد، بابا,
‫حتی وقتی بعد از دومین تلاش برای کلاس دوازدهم افتخارآمیز راه رفتم،
‫والدینم این‌طور ازم استقبال نکردن!
‫جدی می‌گم، این فوق‌العاده بود! ‫ممنون!
‫خوشحال شدم، آقای کارتی,
‫سلام، عمو,
‫سلام، خانم! ‫- سلام,
‫به من خانم نگید، بگید خاله,
‫هاها، خاله؟ خیلی خوب، حتما!
‫سلام، کارتی!
‫خیلی وقت از دیدنمون گذشت,
‫حالا که اینجا هستی,
‫چند روز بمون اینجا، ‫منظره رو نگاه کن،
‫و بعد برگرد خونه خودت, ‫- اوه، بیخیال,
‫چند ماه اینجا میمونم تا با همگی خوش بگذرونم!
‫و تو انقدر زود منو می‌فرستی؟
‫خوش گذروندن، نه؟
‫ای خدا,
‫بچه‌ها کجان؟ نمی‌بینمشون,
‫دارن درس می‌خونن, ‫- حتی وقتی من اومدم؟
‫آرجون؟ آبی؟
‫ما ده دقیقه‌ای برای شام دیر کردیم!
‫ساعت تقریبا ۶:۱۰ عصره!
‫برنامه‌ریزی من خراب می‌شه!
‫بیاین، بیاین, وقت داره تموم می‌شه!
‫بیا، آرچانا, ‫- الان میام,
‫باز چه خبره؟
‫بابات گفت برنامه‌ش بهم ریخته,
‫چرا براش یه جدید نمی‌خری حالا که دکتر خوبی شدی؟
‫این فقط شروعشه، پسرم,
‫اول مهمونا کارشون رو انجام میدن بعد ما بریم بازی کنیم,
‫فهمیدم,
‫میشه لطفاً اینجا رو تمیز کنی؟ سریع باشی,
‫اگه کمکی خواستی، از این آقا استفاده کن,
‫متوجه شدی؟ ‫- چی رو متوجه شم؟
‫اون‌ها عمداً این بالون‌ها رو ترکوندن تا تو تمیزشون کنی,
‫می‌دونی، برای تولدم تمام شهر رو دعوت کردن
‫و بعداً مجبورم کردن تمیز کنم,
‫واقعا تمیزن! ‫- خجالت نمی‌کشی؟
‫انگلیسی رو خوب حرف می‌زنی,
‫چرا نمی‌ری یه جای دیگه کار پیدا کنی؟ ‫- نه، نه!
‫این حماقت محضه!
‫می‌دونی چیه؟ من ۲۵ سال براشون کار کردم,
‫یعنی پوستت اینقدر کلفت شده
‫که هیچ‌چیزی رو حس نمی‌کنی!
‫حدس می‌زنم ازت بخوان,,,
‫تا جنازه‌ت رو جمع کنی, ‫- کارتی؟
‫چرا اینا همش داره برام معنادار می‌شه؟
‫خیلی دیوانه‌ست! ‫- سلام دایی!
‫سلام، بچه‌ها! حالتون چطوره؟
‫ما خوبیم, تو چطوری؟
‫عالی‌ام,
‫چی برامون آوردی؟
‫بگو، دایی!
‫چشم‌هاتون رو ببندید تا بگم,
‫اه، این کار رو نکن!
‫یه وقتی هست برای کار، یه وقتی برای بازی و یه وقتی برای غذا,
‫الان وقت شامه!
‫آه، باشه, ‫- چقدر بد!
‫لازم نیست تا من برسم صبر کنین تا شروع کنین به خوردن,
‫مثل اینه که من غریبه‌ام, منم جزو خونواده‌ام!
‫بشین، داداش,
‫بشین,
‫از اونجایی که ما فامیل هستیم، یه سوال ازت می‌پرسم,
‫هرکسی در زندگی هدفی داره,
‫هدف من اینه که در خدمات اداری هند برای نخست‌وزیر کار کنم,
‫می‌خوام مثل پدربزرگ بشم,
‫آوا! ‫- من می‌خوام وکیل بشم
‫مثل مادربزرگ هما!
‫خیلی شیرینی، عزیزم!
‫می‌خوام یه خواننده معروف بشم مثل سید سعیرام,
‫چه نمایشیه! ‫- اوه، خدای من! چه عالی!
‫خب، کارتی…
‫تو چی؟
‫عمو…
‫هدف من اینه که هر روز صبح یک ساعت عرق بریزم,
‫سه وعده غذایی کامل بخورم,
‫هشت ساعت خواب بی‌وقفه داشته باشم,
‫و بعد، هر چی دوست دارم بگم و انجام بدم,
‫همین, هدف من,
‫این…این که مال خودته,
‫من دارم از لحاظ حرفه‌ای می‌پرسم، می‌دونی؟
‫چه شغلی رو می‌خوای دنبال کنی؟ از لحاظ شغل، اشتغال…
‫هر چی دستم بیاد انجام می‌دم,
‫هر کاری که بشه،
‫من همه اینا رو انجام می‌دم,
‫تو باید چیزی از درون داشته باشی، مگه نه؟
‫چیزی که بهش عشق بورزی-- ‫- اه، من ندارم
‫از اون جور چیزا,
‫فکر می‌کردم تا حالا منو می‌فهمیدی…
‫خونسرد باش، بابا, خونسرد! ‫- یکمی بخور، بابا!
‫فشار خونش رفته بالا، خواهر خانم! ‫- اوه، نه!
‫اگه اینطوریه، ‫الگوی خوابش به هم می‌ریزه,
‫یا خدا! ‫از وقتی اومده چقدر دردسر درست کرده,
‫شیو عزیزم؟! ‫- آراویند,,,
‫صد در صد صبح سردرد میگیره,
‫بعدم دیر بیدار می‌شه و روزو مرخصی می‌گیره,,,
‫میرم بهش سر می‌زنم, ‫- منظورت چیه؟
‫چرا ناراحتش کردی تا الکی مرخصی بگیره؟
‫من؟ - معلومه که تو!
‫می‌دونی چقدر ضرر داره اگه مرخصی بگیره؟
‫می‌تونی جبرانش کنی؟ ‫- چطوری من,,,
‫بیا بریم,
‫بریم به بابابزرگ مریض سر بزنیم, ‫- باشه، بابا,
‫واقعاً چی شده، آناندی؟
‫نکنه به جا اشتباهی سفر زمانی کردم؟
‫یا تو یه دنیای دیگه گیر افتادم؟
‫یا دارم دیوونه می‌شم، ‫تو یه حلقه زمانی گیر کردم؟
‫آه، گیج شدم!
‫به حرف من گوش کن,
‫آزادی که هرچی دلت می‌خواد بگی یا انجام بدی,
‫ولی به شرطی که به دیگران آسیبی نرسه,
‫الانم همه رفتن ‫بدون اینکه درست حسابی غذا بخورن,
‫می‌دونم چجوری رفتار می‌کنی, ولی بقیه چی؟
‫لطفاً حواست به این باشه,
‫خواهر… ‫خواهر--
‫اوه، بس کن,
‫هیچ وقت ندیدم از سر میز شام بره، ‫هیچ وقت!
‫خیلی توهین‌آمیز بود!
‫اگه از غذات خوششون نیومده بود ‫ولی نمی‌خواستن بهت بگن،
‫برای همین دعوا کردن و رفتن؟
‫الان چرا این موضوع رو پیش کشید ‫و منو به فکر انداخت؟
‫چرا وقتی احترامی بهت نمی‌ذارن اینجایی؟
‫این کارو ول کن, برو چنای پیش هریس جایاراج ‫و رویات رو دنبال کن!
‫گور بابای هدفم,
‫ولی حالا می‌دونم هدف واقعیت چیه, ‫- بالاخره یکی فهمید,
‫ادلی‌ها سرد شدن,
‫دوسا درست کن و بیار تو اتاقم, ترد باشه!
‫چطوری انقدر سریع به همه زهر ریخته؟
‫اتفاقاً ‫امشب ماه کامله,
‫چرا زل زدی؟
‫آخرین بار تو عروسی آناندی دیدمت,
‫بعد از اینکه از خارج درس خوندن برگشتی فقط دیدمت,
‫راستی،
‫خیلی خوشگل شدی,
‫اوه، کشاو!
‫اومدم، خانم,
‫اینا برنامه زمانی‌ای هست که خواسته بودین,
‫با صدای بلند و واضح بخونش,
‫من؟ ‫- آره,
‫خب باشه,
‫ساعت ۵ صبح: بیدار باش,
‫6 تا 7 صبح: یوگا، ‫پیاده‌روی و دویدن,
‫اصلاً نه,
‫7:30 صبح: صبحانه,
‫8:30 صبح تا 5:30 عصر: ساعات اداری,
‫در ساعت 6:30 عصر، زمان شام,
‫و در 7:30 شب: زمان خواب,
‫الان وقت خواب منه,
‫شب بخیر، شما دو تا, ‫- شب بخیر,
‫اینه نسخه شما ازش,
‫قبل از خواب با دقت بخونیدش,
‫حالا می‌دونید چقدر همه با دقت ‫اینو دنبال می‌کنن,
‫شما هم همین کارو می‌کنین, ‫- ولی، این,,,
‫کسی دور و بر نیست,
‫می‌دونم داری تلافی می‌کنی که قبلاً اذیتت کردم,
‫فقط بچه بودم,
‫بیا همدیگرو ببخشیم و فراموش کنیم,
‫چطور می‌تونم اینو فراموش کنم؟
‫به عقب برگرد و دوباره ‫اونچه تو عروسی اتفاق افتاد رو ببین,
‫خداحافظ!
‫'یادم میاد که تو عروسی آناندی با رقص مشکلات داشت,'
‫'چطور فهمید که من اذیتش کردم؟'
تو یه زن زیبایی که با یه ساری رنگی رویایی رقصیدی، دوست,,,
آماده ازدواجی، زیبایی؟
وای، شوهرم!
خیلی جذاب به نظر می‌رسی ‫تو چی پوشیده‌ای
یه وسی (پوشش سنتی) ابریشمی، شیطنته!
آقای وظیفه‌دار همسر نمونه!
بیا بریم!
هی!
چرا پاهای من یخ می‌کنه، ‫وقتی که اون نزدیک میاد؟
چرا صدام قطع میشه، ‫از ترس این واهمه؟
لب‌های تو مثل شبنم ‫جای من رو لرزون می‌کنه
کلمات نیمه‌کاره ‫بدون رد ناپدید می‌شن
فقط یه نگاه به صورتت، ‫مثل شیر روشن میشه
اوه، سکوت تو الگوها می‌کشه، ‫خیلی خیلی آروم
چرا پاهای من یخ می‌کنه، ‫وقتی که اون نزدیک میاد؟
چرا صدام قطع میشه، ‫از ترس این واهمه؟
‫احساس می‌کنم آرچانا ‫داره باهات لاس می‌زنه، داداش,
‫اوه، لطفا, اصلاً مال من نیست, ‫- واقعاً جدی میگی؟
‫مثل اینکه من عاشقش بشم,
‫ساکت باش، شاید بشنوه! ‫- بذار بشنوه,
‫فکر کنم به وضوح گفتم,
یه واستیشی ابریشمی، شیطون ‫آقای وظیفه نهایی همسری!
بیا دیگه!
چشماش شعله‌ای روشن می‌کنه ‫که نمی‌تونم مقاومت کنم
اون خنده‌ش، مثل بوسه عاشقانه‌ست
وقتی پالوم می‌افته، برام مهم نیست
اونقدر مجذوب نگاهش میشم!
یه شعله شش فوتی از خواسته‌ست ‫یه نگاه، منو توی آتشش می‌کشه
مثل سایه توی نور داغ خورشید، ‫اون خنکی توی شب گرمای من
تنها,,,
تنها تو این شب ساکت
زندگی من وقتی شروع شد ‫که اون به دید اومد
همدم، ‫همدم وفادار من، خیلی عزیز
کاش همیشه با من همراه باشه، اینجا
چرا پاهای من یخ می‌کنه…
اوه، خدای من!
چرا پاهای من یخ می‌کنه، ‫وقتی که اون نزدیک میاد؟
چرا صدام قطع میشه، ‫از ترس این واهمه؟
لب‌های تو مثل شبنم ‫جای من رو لرزون می‌کنه
کلمات نیمه‌کاره ‫بدون رد ناپدید می‌شن
فقط یه نگاه به صورتت، ‫مثل شیر روشن میشه
اوه، سکوت تو الگوها می‌کشه، ‫خیلی خیلی آروم
عشق من، شیرین و عزیز من، ‫عروس شاداب من، همیشه نزدیک
فرشته من،یافته نادر من، ‫عروس درخشنده من، با عشق تنیده
فرشته من، یافته نادر من، ‫عروس درخشنده من، با عشق تنیده
‫'کارتی فکر کرد آرچانا ‫می‌خواد انتقام بگیره'
‫'برای چیزی که توی عروسی اتفاق افتاد,'
‫'اما یه چیز غیرمنتظره اتفاق افتاد,'
‫'این مردی که شبیه داور نمایش رقصه ‫دکتر وینای هست,'
‫'وی MD این بیمارستانه,'
‫'یک دوست نزدیک آرچانا,'
‫'بهترین رفیقش، بهترین دوستش… ‫صداش کنید هر چی می‌خواید,'
‫صبح بخیر,
‫هی، سلام! ‫- سلام!
‫این برادر کیه؟ ‫- این کارتیه,
‫اوه, ‫- اون برادر زن داداش منه,
‫این همونیه اون مدرسه حقوق ‫که گفتم وکالت ول کرد,
‫باشه، باشه, ‫- اهل چنای هست,
‫کارتی، او دکتر وینایه,
‫سلام! ‫- سلام,
‫لطفاً، بشینید,
‫خب، برای کار اومدی ‫یا فقط تو تعطیلاتی؟
‫در واقع، من-- ‫- نه، او…
‫اومدم برای خواهرم-- ‫- اون برای کار کردن اومده,
‫آه! فهمیدم,
‫اون راجع به چی صحبت می‌کنه؟ ‫- کارتی,
‫اگه اشکالی نداره، می‌تونی بلند شی؟
‫اوه, نفهمیدی، ها؟
‫ازت خواستم بلند شی,
‫بار اول فهمیدم، ‫برادر,
‫خیلی خوب, ‫- نمی‌فهمم چرا باید بلند شم,
‫بیا دیگه, همون کاری که گفته رو بکن,
‫برگرد به راست,
‫باید تکرارش کنم؟ ‫بیا، برگرد,
‫خوبه, حالا، این سمت,
‫سریع,
‫حالا، بشین,
‫انتخاب فوق‌العاده، آرچو!
‫می‌دونستم آدم درست رو می‌آری,
‫اما توقع نداشتم ‫اینقدر عالی باشه,
‫انتخاب عالی,
‫عالی، برادر, ‫- ممنون، وینای,
‫کار شگفت‌انگیز! ‫- ممنون، وینای,
‫کجا اقامت داری؟
‫اونجا-- ‫- توی خونه من,
‫اوه!
‫چیز مهمی دارم ‫که با تو صحبت کنم,
‫بعداً بهت میگم,
‫موضوعش چیه؟
‫نمی‌خوای جلو من در موردش حرف بزنی؟
‫باشه، پس,
‫داداش، من از مدرسه عاشق آرچو بودم,
‫حداقل ۲۰ بار می‌خواستم اعتراف کنم,
می‌خوام بیشتر درس بخونم,
با مردی که بابام انتخاب کنه ازدواج می‌کنم,
تو بهترین دوست منی، رفیق,
‫این‌ها رو می‌گه و همش منو رد می‌کنه,
‫اوه، پس قبلاً ردت کرده؟
‫خوبه, ‫- ببخشید؟
‫متوجه شدم که ردت کرده,
‫آره، داداش, پس وقتی وقت داری…
‫می‌خوام که قانعش کنی با من بره بیرون,
‫واسه این منو آوردی اینجا؟ ‫- لطفاً، این کارو برام بکن,
‫تو این کافه مهمونت می‌کنم,
‫اینجا مهمونم می‌کنی؟ ‫- آره!
‫قول می‌دم, ‫- انجامش می‌دم، داداش,
‫عالی! ممنون, می‌بینمت,
‫واقعاً دوسش داری؟
‫پس چرا اینطوری داره حرف می‌زنه؟
‫خدا رو شکر یادآوری گذاشتم، آرچو,
‫پونزده هزار روپیه واسه بنزین دادمت,
‫گفتی دو روزه پس می‌دی,
‫ولی یه هفته شده,
‫فقط یه یادآوریه, ‫- وای!
‫ برادر از دیدنت خوشحالم, ‫- خیلی خوشحالم کردی,
‫آرچو…
‫حقیقتو بگو,
‫واقعاً صاحب بیمارستان توئه؟
‫به خاطر همین رفتارشه ‫که صاحب شده,
‫و تو به خاطر پرحرفی‌ت بادیگارد شدی,
‫بادیگارد؟!
‫اینم یونیفورمت,
‫از امروز بادیگارد بیمارستانی,
‫تو این یونیفورم شبیهی به-- ‫- شبیه بادیگارد وزیر؟
‫یه عکس بگیر,
‫صبح بخیر، خانم, ‫- صبح بخیر!
‫ایشون کارتیه، بادیگارد جدید ما,
‫اهل کجایی، داداش؟ ‫- اهل چنایم,
‫واسه این شغل معمولی از چنای اومدی؟
‫در واقع، من--
‫فرستادنش اینجا تا تنبیه شه,
‫از حالا تحت کنترلتونه,
‫بذارید همه شیفتا رو پوشش بده,
‫مرخصی بهش ندید,
‫موفق باشی، آقای بادیگارد,
‫چرا این کارو کردی؟ ‫- کارتی,
‫با من بیا,
‫این بخش آی‌سی‌یو هست,
‫اینجا دو تا تخت داریم,
‫یکی، اینجا, و دیگری، اونجا,
‫دکترای معاینه سه بار سر می‌زنند,
‫فقط یک بار به همراهان اجازه می‌دیم,
‫اگه همراهای بیمار مشکلی ایجاد کنن،
‫وظیفه توئه که کنترلشون کنی,
‫باشه؟ جات بیرونه, ‫می‌تونی اونجا بشینی,
‫کارتی,
‫برو, اونجا بشین,
‫بابات یه هفته‌ست رو ونتیلاتوره ‫مثل لیمو تو یخچال,
‫این نمی‌تونه بیشتر طول بکشه,
‫باید امروز ثبتش کنیم,
‫باشه؟ ‫- آره,
‫آخرین بار وصیت‌نامشو ‫برات می‌خونم,
‫پسر اول ملک چای کونور رو می‌گیره,
‫پسر دوم کارخانه شکلاتش رو تو ‫اوالانچ می‌گیره,
‫مجتمع تجاری تو کتاگیری
‫مال پسر سوم میشه, ‫- باشه,
‫داری چی رو نگاه می‌کنی؟
‫چه بلایی سرش اومده؟
‫نصفه نیمه زنده‌ست,
‫ونتیلاتوره فقط یه کمی زندش نگه داشته,
‫چی؟!
‫سه تا پسر داره، ‫همشون علافن,
‫سر اموالش با هم می‌جنگن,
‫واسه همین تا کارشون حل شه ‫وصلش کردن به ونتیلاتور,
‫این دیگه چه وضعیه؟
‫واسه پول همه کار می‌کنن تو بیمارستانتون؟
‫با مسئولت حرف بزن و اینو متوقف کن,
‫گناه داره که ‫نذاری روح یه نفر بره,
‫داداش,,,
‫نمی‌خوای همون روز اول کارمو ازم بگیری,
‫حالا فهمیدم چرا تو رو فرستادن اینجا,
‫خواهش می‌کنم، درک کن, ‫- چیزی نگو,
‫لطفاً از اینجا برو,
‫سهم منو بده,
‫اگه نه، یک قرونم برای دفنش خرج نمی‌کنم,
‫هر بار که میای اینجا برای امضا گرفتن،
‫فقط دردسر درست می‌کنی!
‫ثبت‌نام امروز انجام می‌شه یا نه؟
‫آقا، برای همین اینجاییم!
‫زود باش، تمومش کن,
‫چقدر می‌تونی خودخواه باشی که نمی‌ذاری یه روح بره؟
‫هی! ‫- هی,,,
‫منظورم این نبود که بگم,
‫طبق بخش 464،
‫امضا گرفتن از کسی که بیهوشه غیرقانونیه,
‫این جعل امضاست, ‫- تو,,,
‫ما ثبت‌کننده رو همراهمون داریم,
‫حتی مالک این بیمارستان هم نمی‌تونه ما رو زیر سوال ببره,
‫تو کی هستی؟
‫لعنتی، برو بیرون! ‫- حرکت کن!
‫آقا، چی شده؟
‫ما نسل‌ها این بیمارستان رو اداره کردیم,
‫ما یه شهرتی تو این شهر داریم که باید حفظش کنیم,
‫و تو به این راحتی خرابش کردی؟ فکر کردی تو--
‫جالب که اینو به عنوان کسب‌وکار می‌بینی
‫به جای خدمات‌رسانی,
‫برای تو دست بزن,
‫طعنه‌هاتو برای کسی دیگه نگه دار,
‫ما تو رو نگهبان بخش مراقبت‌های ویژه کردیم تا اوضاع رو تحت کنترل نگه داری,
‫ولی خودت داری مشکل ایجاد می‌کنی,
‫می‌دونی چقدر آسیب زدی؟
‫اون-- ‫- پیداش می‌کنم,
‫میز، پنجاه هزار,
‫پنجره شیشه‌ای، پنجاه هزار,
‫در آزمایشگاه، پنجاه هزار,
‫چراغ سقفی، پنجاه هزار,
‫ماشین اسکنینگ و مانیتور، پنج لک,
‫درب اصلی، پنجاه هزار,
‫در مجموع، هشت لک به اضافه مالیات,
‫با احتساب مقدار سوختت،
‫هشت لک و یک هزار و دویست روپیه می‌شه,
‫آرچانا، ‫دو تا گزینه داری,
‫یا هشت لک رو پرداخت کن
‫یا یه سال بدون حقوق کار کن,
‫انتخاب با توئه,
‫لطفاً وقتی دارم غذا می‌خورم به من خیره نشو,
‫عصبی‌ام می‌کنه,
‫تو رفتی به عنوان نگهبان یه بیمارستان,
‫ولی تو همونجا خسارت زدی,
‫چطور جرأت کردی این کارو بکنی؟
‫عمو، اون پیرمرد تقریبا مرده بود,
‫ولی وصلش کرده بودن به ونتیلاتور فقط برای به دست آوردن املاکش,
‫چطور جرأت کردن این کارو بکنن؟ ‫- لعنتی,
‫ببین,
‫بیمارستان‌ها یه سری قوانین و پروتکل‌هایی دارن که باید رعایت کنن,
‫همه اونارو رعایت می‌کنن که این رخ بده,
‫اما خطاهایی مثل این ممکنه پیش بیاد,
‫می‌خوای چی کار کنن؟
‫همین‌طور، دعوا هم یه سری قوانین و پروتکل داره,
‫من همه اونارو رعایت می‌کنم,
‫ولی با این حال، بعضی از مبلمان می‌شکنه,
‫چطور این تقصیر منه؟
‫می‌دونی ودی‌ولو چی گفت؟
دعوا بدون پیراهن پاره دعوا نیست," درسته، کشاو؟
‫چه دیالوگه کلاسیکی, خیلی خوب,
‫حال‌به‌هم‌زن, ‫- ببخشید,
‫آقا، اگه الان غذاتونو نخورید
‫نیم‌ه شب گرسنه‌تون می‌شه,
‫بگید برا منم بخوره,
‫به خاطر تو، منم سر به سرش گذاشتم ناخواسته,
‫کارتی، اون سه تا پسر، باباشون
‫رو سه ماه به خاطر دلایل شخصی خودشون روی ونتیلاتور نگه داشتن,
‫چرا دخالت کردی؟
‫خاله، تو چند سال، عمو و تو پیر می‌شید,
‫بعدش، دختر و پسرتون برای این خونه دعوا می‌کنن
‫و شما رو روی دستگاه نگه می‌دارن بدون اینکه بذارن بمیرید,
‫اونوقت چه حسی خواهید داشت؟ ‫بگو، خاله, بگو!
‫مامان، چی شده؟
‫مامان! مامان!
‫آروم باش, - تو حتی نمی‌تونی تصور کنی اون
‫درسته؟ به فکر اون پیرمرد بیچاره باش,
‫حالا بگو، اشتباه کردم؟
‫این پسر از همون روز اول برای هر چیزی یه جواب داره,
‫خدای من! تو سمی هستی, - تو خفش کردی با حرفات، رفیق,
‫حتی با من مشورت نکردی یا اجازه‌ام رو نگرفتی
‫قبل از اینکه بیاریش اینجا و بهش کار بدی,
‫خودت باهاش سر و کله بزن,
‫موفق باشی,
‫بچه‌ها بیاید, بریم تو اتاقمون شام بخوریم,
‫هی، این عادت جدید چیه؟
‫آرچانا، ببخشید، خیلی معذرت می‌خوام,
‫اصلاً انتظار نداشتم اینجوری بشه,
‫ضرر بیمارستانت رو جبران می‌کنم,
‫هیچ مشکلی ندارم که رایگان اونجا کار کنم,
‫این مشکل من نیست,
‫ولی می‌دونی وینای امروز چقدر بی‌ادب بود؟
‫من رو جلو پدر و مادرش تحقیر کرد,
‫چرا باید من-- - تو نیازی نداری,
‫شغلت رو ول کن,
‫یه مطب بزن,
‫با پدرت صحبت می‌کنم,
‫یه قرارداد سه ساله امضا کردم,
‫برای من زندان می‌ری؟
‫ای خدای من!
‫قرارداد سه ساله؟!
‫نمی‌دونستی که بستن قرارداد اشتباهه؟
‫تحصیل کرده نیستی؟
‫راه حلت رو می‌گم, - بس کن,
‫طبق--
‫آرچانا، معلم تربیت بدنی مدرسه‌ام رو می‌دونی؟
‫راجاول آقا؟ - آره,
‫پاش توی یه مسابقه فوتبال شکست
‫و شش ماه بستری شده بود,
‫پس مدیر مدرسه ماریاستر دنبال یه دستیار براش بود,
‫فکر می‌کنم ببرمش اونجا,
‫نظر تو چیه؟ - عالی!
‫فوق‌العاده‌ست!
‫فقط خواهر ماریاستر می‌تونه با آدمایی مثل اون برخورد کنه,
‫ایده فوق‌العاده,
‫چند وقته اینجا کار می‌کنی؟
‫شش سال,
‫چرا می‌پرسی؟ - همین‌جوری پرسیدم,
‫صبح بخیر، خانم,
‫صبح بخیر، آناندی, چطور می‌تونم کمکت کنم؟
‫این برادرم، کارتی هست,
‫دیروز راجع بهش صحبت کردیم, - آه! بله,
‫نگاه کن، آقای کارتی,
‫سعی کن اسمش رو حفظ کنی,
‫موفق باشی,
‫سعی می‌کنم شهرت مدرسه رو هم حفظ کنم,
‫بهترین تلاشم رو می‌کنم,
‫خواهیم دید, بیا، آناندی,
‫بریم, - بله، خانم,
‫لرد مورگا، الله، و عیسی، نجاتم بدید!
‫اوهو… کجا بودیم؟
‫فصل… - ببخشید، خانم, من کارتیم,
‫تازه به بخش تربیت بدنی پیوستم,
‫آره، می‌دونم,
‫مدیریت بهمون اطلاع داده,
‫بگو، چی شده؟
‫الان برای کلاس سی یازده وقت ورزشه,
‫ولی شما دارین بهشون ریاضی یاد می‌دین,
‫می‌دونم الان وقت تربیت بدنیه,
‫اوه، می‌دونی؟ - من همیشه این کار رو می‌کنم,
‫مشکلی داری؟
‫می‌خوام یه چیز ازتون بپرسم,
‫آیا موافقید که در طول یک مسابقه یا رویداد ورزشی کلاس تون رو به من قرض بدید؟
‫ساکت!
‫می‌دونید نمرات ریاضی شون هر سال چقدر پایین بوده؟
‫حاضری مسئولیت نمرات امسال‌شون رو به عهده بگیری؟
‫پس حتی بعد از اینکه وقت بدنیشون رو برای ریاضی کم کردی،
‫هنوز هم نمراتشون پایینه,
‫این تقصیر اون‌هاست یا تقصیر شما؟ - هی,
‫دانش‌آموزان، تصمیم بگیرید,
‫کدوم رو ترجیح می‌دید؟ ریاضی یا مسابقه؟
‫هی، فکر می‌کنی داری چی کار می‌کنی؟
‫کجا داری می‌ری؟
‫هی، وایسا,
‫نگاه کن چه کار کردی!
‫چرا به خاطر این مسئله کوچیک استعفا میدی، خانم؟
‫لطفاً این کارو نکنید, ‫- خانم,
‫روز که دیگه نتونستم دانشجوهامو کنترل کنم و اطاعتم نکنن،
‫کار کردن اینجا بی‌معنی شد,
‫یه چیز دیگه,
‫نمیتونم کار کنم,,,
‫با آدمایی مثل اون,
‫پس جای دیگه‌ای کار کن, ‫- آقای کارتی!
‫لطفاً ساکت باش,
‫خب، حالا چطور اینو حل کنیم؟
‫خانم، اون از فردا اینجا کار نمیکنه,
‫ببخشید، آقای کارتی,
‫می‌تونم یه مشورتی بهت بدم؟
‫لطفاً رفتارت رو عوض کن,
‫آره, ‫- وگرنه,,,
‫در آینده خیلی سختی میکشی,
‫می‌تونم یه مشورتی بهت بدم، خانم؟
‫شما هم روی رفتارت کار کن,
‫وگرنه، دانش‌آموزا در آینده به زحمت میفتن,
‫خداحافظ,
‫به کریشنا دعا کن و برکت بگیر,
‫هری کریشنا, هری کریشنا,
‫تو از اینجا شروع می‌کنی، هان؟
‫شهر برای مشکلاتش به تو مراجعه میکنه,
‫چه مشکلی دارید؟
‫اینکه,,, ‫- روحانی,,,
‫این روزا همه‌مون از لحاظ روحی داغونیم,
‫عذاب روانی,
‫انرژی منفی, ‫- منفی؟
‫آره, ‫- چیه اون؟
‫بابا صداش کن,
‫بیا اینجا، کارتی,
‫خیلی خوبه,
‫لطفاً، لطفاً بیا,
‫من کاملاً خوبم, مشکلی نیست, ‫- هی,
‫بهتره که بیای اینجا,
‫او کارتیه,
‫از چنای اومده,
‫چند وقتیه با ما زندگی می‌کنه,
‫برادر زن پسرمه,
‫سلام، روحانی, ‫- سلام، برادر,
‫الان فهمیدی؟ ‫- البته که فهمیدم,
‫اون شخصی که با شنیدن صدای نذر می‌دوه کجاست؟
‫آه، بله، کوئیشاف, ‫- کوئیشاف مریضه,
‫ده روز مرخصی گرفته,
‫لطفاً برای بهبودیش دعا کنید,
‫بله، بله,
‫بهتون گفتم براش نماز بخونید,
‫ای خدای بزرگ! ‫- بس کن,
‫یه جراحت جزئی توی پاشه، خاله,
‫چرا برای اون ده روز مرخصی بهش دادید؟
‫فکر کنم داره دروغ میگه که ازتون مرخصی بگیره,
‫بهش اعتماد نکن,
‫بگو فردا اینجا باشه,
‫خفه‌شو,,,
‫دهنتو ببند,
‫تو! تو مقصر همه‌چی هستی,
‫چی کار کردم من؟ ‫- نذار بیشتر بگم,
‫چی شده، مامان؟
‫چی شده؟ ‫چرا از دستش ناراحتی؟
‫چه خبره؟
‫چرا از من می‌پرسین؟ ‫از خودش بپرسین,
‫اون مقصره,
‫پول رو به شماره همسرم بریزید,
‫بگو چی شده؟
‫بگو دیگه, ‫چی شده کِشَو؟
‫اُه، دکتر!
‫مثل ققنوس بین پرنده‌ها،
‫کانال ققنوس منم بین کانال‌ها مشهوره,
‫تقریباً ۱۰۰ ویدیو گذاشتم, ‫- خیلی خوبه,
‫تعداد نمایش‌هاش به ۲۰۰تا رسیده,
‫هر ویدیو ۲۰۰تا؟
‫نه، مجموعاً,
‫مجموعاً ۲۰۰تا؟
‫اوف! ‫- داداش، جوری حرف نزن,
‫ای وای! ببخشید دکتر,
‫همه جا این کارو میکنه و آشوب به پا میکنه,
‫با هر راهی که شده درمانش کن که خوب بشه,
‫خواهر!
‫داداش، اتفاقات بچگی‌ات,,,
‫باورها که از اون‌ها ساختی,,,
‫باید بدونیم چی هستن, پس به گذشته سفر کن,
‫سفر در زمان؟
‫نه، سفر ذهنی,
‫آه!
‫صدای 'تیک‌تاک' رو فراموش کن,
‫روی چرخش سیاه و سفیدی که توی دستت داری تمرکز کن,
‫و با دقت به من گوش کن,
‫تمرکز کن,
‫الان ۳۰ ساله هستی,
‫آروم به گذشته‌ات برو,
‫بیست و پنج,
‫بیست,
‫پانزده,
‫یازده, ‫- هی,
‫بعد از ۱۵، ۱۰ میشه, ‫انقدر کودنی؟
‫جدول ۵ رو برام بگو,
‫پنج ضربدر یک -- ‫- حرف نزن,
‫اون یه دکتر مشهوره، داداش,
‫چطوری جرات می‌کنی باهاش جر و بحث کنی؟
‫دکتر، یک بار دیگه امتحان کن, لطفاً,
‫بگیر اینو, ‫- گرفتمش,
‫نگاه کن بهش, ‫- به من با دقت گوش کن,
‫الان ۳۰ ساله هستی,
‫آروم دوباره به گذشته برو,
‫الان ۲۵ ساله هستی,
‫بیست,
‫پانزده,,
‫ده,
‫این بار درست حساب کردم, چرا زمان رو شکست میدی؟
‫وقتی ده ساله بودم همه چیز رو می‌شکستم,
‫فقط اون موقع بابام برام چیزای جدید می‌خرید,
‫بابات برات می‌خره,
‫اما بابای من نمی‌تونه, ‫چون مُرده,
‫این چه وضعشه، داداش؟
‫حتی برای دو دقیقه هم نمی‌تونی تمرکز کنی؟!
‫می‌خوای توی زندگی به چه چیزی برسی؟
‫از خواهرت بپرس,
‫وقتی یه شغلی بگیرم، تمرکزم عالی میشه,
‫بذار تمرکزتو نشونم بدی,
‫الان نشونم بده ‫یا یه چیزی رو می‌شکنم,
‫فکر کردی اگه تهدیدم کنی فرار می‌کنم؟
‫من تعریف تمرکز رو نوشتم، داداش,
‫حرف نزن, تمرکزت رو بهش نشون بده,
‫فقط بده من, تو نگهش دار,
‫تمرکز کن,
‫الان ۵۰ ساله هستی,
‫برو به گذشته‌ات,
‫چهل,
‫سی,
‫بیست,
‫ده,
‫هی! بالاخره شد,
‫سانگیتا، من اشتباهی به جای شربت فنول خوردم و صدامو از دست دادم,
‫هنوزم میتونم خواننده بشم؟
‫صدای الانت خیلی قشنگه، کشَو,
‫یه روزی خواننده بزرگی می‌شی,
‫بیا یه آهنگ برام بخون، داداش؟
‫چرا فقط یه آهنگ؟ برات می‌رقصم هم,
‫هی,
‫این ایندین پایدله؟ ( یه مسابقه رقصه )
‫چرا داری می‌رقصی؟ ‫یه کاری کن و متوقفش کن,
‫وگرنه من می‌رم,
‫کشاو!
‫تو توی ذهن ده سالگی خودت گیر کردی,
‫باید برت گردونم به حالت پنجاه سالگی‌ات!
‫احمق! یه آدم سالمو هیپنوتیزم کردی و دیوونش کردی,
‫یه کاری کن برش گردون, این درست نیست,
‫لطفاً! لطفاً! ‫بهاش کمک کن,
‫کشاو, بهترا از اون پایین بیای ‫وگرنه می‌زنمت,
‫هی، یه کاری بکن,
‫حالا چکار کنم؟
‫یه کاری بکن,
‫این یه آرام‌بخشه,
‫ولی یه هفته طول می‌کشه ‫تا بیدار شه,
‫بده بهش, زود!
‫ولی امروز صبح خوردمش ‫چون مریضی نداشتم,
‫وای! دارم هوشیار می‌شم ‫و می‌لرزم,
‫چرا خودت انجام نمی‌دی؟ ‫- من حقوق خوندم، آقا,
‫آموزش ندیدم براش,
‫مهم نیست، آقا, ‫فقط یه جایی بزنش,
‫یه جایی بزنش؟!
‫خب بده من,
‫چطور دکتر شدی؟
‫ای خدای من!
‫این چیه؟
‫کشاو توی 25 سال گذشته ‫مرخصی نگرفته,
‫حتی وقتی اینجا نیست، می‌تونم صدای "خواهر خانم!" اونو بشنوم
‫نمی‌خوام کسی ‫تو این خونه به خاطر
‫برادرت، آناندی، اذیت بشه,
‫بگو بزودگی بره,
‫آرچانا درست می‌گه,
من پول برگشت هواپیماشو میدم
‫عمو,
‫تا حالا چیزی ‫ازتون نخواستم,
‫ولی اولین بار دارم ‫ازتون درخواست می‌کنم,
‫به بابام گفتم که تغییرش می‌دم، ‫امیدوار بودم شما همراهم باشید,
‫الان نمیدونم چکار کنم,
‫لطفاً کمکم کن، عمو,
‫تو دوران حرفه‌ایم با ناآرامی‌ها و اعتراضات زیادی کنار اومدم,
‫این نسبت به اونا چیزی نیست, ‫فقط آرام باش,
‫نگران نباش, ‫من مراقبش می‌باشم,
‫- بابا، برنامه‌ت چیه؟
‫کارتی از فردا با من ‫میاد سر کار,
‫این دستور منه,
‫شمارش معکوس برای آینده‌ای بهتر ‫از فردا شروع می‌شه,
‫سلام، آقا,
‫عمو، دخترت ‫منو بادیگارد کرد,
‫خواهرم منو استاد ورزش کرد,
‫پسرت حتی تلاش نکرد,
‫برنامه‌ت برای من چیه؟
‫تبدیلت کنم به یه آدم خوب,
‫عالیه، عمو, ‫موفق باشی!
‫برا همتون کار دادن,
‫و تو بهشون نشون دادی چی بلدی,
‫ولی من مثل اونا بهت کار نمی‌دم,
‫فقط باید بشینی رو نیمکت,
‫روزی که بفهمی هیچ کاری نکردن ‫سخت‌ترین کار دنیاست،
‫اون روز…
‫بریم؟ بیا,
‫سلام، آقا,
‫سلام! ‫- سلام، آقا,
‫آشنایی,,, شما,,,؟
‫آقا، ما از روستای پاناکادو هستیم,
‫هر روز برای شش ماه گذشته به شما ‫دادخواستی دادیم,
‫چطور می‌پرسید ما کی هستیم؟
‫همه‌تون شیک و مرتب هستید, ‫برا همین نشناختمتون,
‫خب، بفرمایید, ‫- آقا,
‫ما نخ مقدسی رو بستیم و ‫جشنو تو روستامون شروع کردیم,
‫فکر کردیم
‫فوراً بعد از دعا به خدا، دادخواستو بدیم,
‫لطفاً یه کاری بکن,
‫حتماً,
‫ببینم چکار می‌تونم بکنم,
‫مشکل دقیقاً چیه؟
‫یه ببر مدتیه که ‫افراد روستامون رو می‌خوره,
‫حتی یه بچه‌ام تازگیا خورد,
‫ما هم داریم طومار می‌نویسیم که یه سیم‌خاردار برقی دور روستا نصب کنن,
‫ولی هیچ اقدامی نکرده,
‫این نماینده پارلمان چی می‌خواد؟
‫می‌خواد روستای پاناککادو رو بخره و اونجا یه تفریحگاه بسازه,
‫آوخ! اون و اهداف بزرگش!
‫از دهلی دستور سختی داریم
‫که سیم‌خاردار برقی برای اون روستا نذاریم، آقا,
‫با این حال، هر روز بی‌خبر می‌آن و وقت تلف می‌کنن,
‫قسمتشونه, خب، بریم سمبوسه بذار سرد نشه,
‫آره، آقا،
‫چرا بوی بنزین میده؟ - بنزین؟!
‫بله, - هیچی بو نمی‌کنم، آقا,
‫این‌و از کجا خریدی؟ - از مغازه همیشگیمون، آقا,
‫نمی‌دونم با روغن سرخ کردن یا بنزین!
بیا بیرون,
خواسته‌های ما را برآورده کن,
با دقت گوش کن، آقا,
به‌جای اینکه هر روز از ترس بمیریم،
همین حالا می‌میریم,
‫هی، نکن, - اینا دارن چیکار می‌کنن آقا؟
‫هی! بس کنین!
‫هی! احمقا!
‫نزدیک‌تر نیاین, خودمون‌و آتیش می‌زنیم,
‫جلویمون‌رو نگیر, - گفتم نزدیک نشو,
‫کلکتور باید همین‌جا بیاد و خواسته‌های ما رو برآورده کنه,
‫جلویمون‌رو نگیر, - خواسته‌های ما‌و برآورده کن,
‫هی! تو!
‫هی! راه بدین, حرکت کنین,
‫راه بدین, - راه بدین، رفقا! حرکت کنین,
‫حرکت کنین, الان,
‫گفتم حرکت کنین,
‫اون وری برین,
‫اون طرف برین,
‫اگه تا امروز خواسته‌های ما برآورده نشه،
‫ده نفر از ما همین‌جا خودمون‌و آتیش می‌زنیم,
‫بس کنین چرت و پرت گفتن‌رو,
‫نمی‌خوام اگه مُردین سرزنشم کنن, بگیرش بده به من,
‫بفرما، آقا,
‫الان خوشحالی؟
‫خیلی ممنونم، آقا!
‫به اون نماینده پارلمان بگو که
‫چون اوضاع خطرناک شد من موافقت کردم امضا کنم,
‫حالم‌و خراب کردن, همه جلساتم‌و لغو کنید,
‫باشه, خیلی خب!
‫داری چیکار می‌کنی، کارتی؟
‫به راننده بگو ماشین‌و بیاره بیرون, - پنج دقیقه، عمو,
‫ماشینمون بنزینش تموم شده, راننده رفته بیاره,
‫بنزین تموم شده؟ - آره,
‫صبح مخزن پر بود, - آره، پر بود,
‫ولی اونها بنزین می‌خواستن که خودشون‌و آتیش بزنن,
‫پس هم بهشون ایده و هم بنزین دادم,
‫تو,,,
‫چه جور به خودت اجازه دادی؟ بهت نگفتم ساکت باشی؟
‫کاری نکردم، عمو,
‫داشتم داستانشونو گوش می‌کردم،‌ وقتی کاری نمی‌کردم,
‫بعد اون دیگه نمی‌تونستم بیکار بشینم,
‫یه عضو پارلمان یه خدمت‌گزار دولته,
‫اون برای این ملت و شما کار می‌کنه,
‫شما رئیس هستین که اونا رو انتخاب کردین,
‫اگه چیزی شما رو اذیت می‌کنه، باید اون‌و حل کنه,
‫به جای مطالبه، دارین ازش خواهش می‌کنین,
‫صبر کن, برمی‌گردم,
‫نگاه کن چقدر خوشحال هستن همشون,
‫پنج دقیقه بهم بده، آقا,
‫بنزین‌و پر می‌کنم قبل از اینکه سمبوسه‌تونو تموم کنین، آقا,
‫بریز رو خودم به‌جاش!
‫عمو,,, - بیا، بریز,
‫تو,,,
‫عمو,,, - آقا,
‫خدای من!
یه هدیه کوچیک برای کمک شما
‫این‌و قبول کن,
‫این واسه چیه؟
‫اگه پوجا انجام بدی و به این دعا کنی، همه آرزوهات برآورده می‌شن,
‫آه! - آره, می‌بینمتون بعد,
‫چرا اینجوری نگام می‌کنی؟
‫آه، این؟
‫اهالی پاناکادو اشتباهی فک کردن که من دامادتم,
‫اصرار داشتن که به عنوان مهمون ویژه تو مراسمشون شرکت کنم,
‫برای همین این تیپو دارم,
‫اهالی خیلی خوشحال بودن که تو با حصار برقی موافقت کردی,
‫گفتن اگه به این چوب دعا کنیم، آرزوهامون برآورده می‌شه,
‫دیگه لازم نیس بری دهلی، خودشون میان پیشت,
‫بفرما,
‫اینا رو بگیر,
‫عمو!
‫برو بیرون!
‫از اینجا برو بیرون!
‫یک لحظه هم نمی‌تونی اینجا بمونی, برو بیرون!
‫عمو اشتباه نکن، تو رو خدا,
‫تو که منو به این خونه دعوت نکردی,
‫خواهرم دعوتم کرده اومدم,
‫یه کلمه از اون بگی، می‌رم,
‫آناندهی,
‫بگو همین الان از خونه بره بیرون,
‫الان همین حالا!
‫بابت همه اشتباهاتش معذرت می‌خوام,
‫واقعا متاسفم!
‫چرا معذرت می‌خوای؟ - بس کن,
‫برام مهم نیس چیکار می‌کنی,
‫اما صد بار بهش گفتم به کسی آسیب نرسون,
‫چرا باز این کارو کردی؟
‫آناندهی,,, - از عمو معذرت خواهی کن,
‫الان این کارو بکن,
‫هیچی اشتباه نکردم,
‫چرا باید معذرت بخوام؟
‫در واقع، باید ازم تشکر کنه,
‫شنیدی؟
‫ببین چجوری حرف می‌زنه,
‫حاضره تحقیرت کنه,
‫چی می‌گی، خاله؟
‫من بهش لطف کردم
‫که کمک کردم دادخواست شش ماهه‌اشو تو نصف روز تموم کنه!
‫اهالی دارن جشن میگیرن,
‫به عنوان یه عضو پارلمان، باید زودتر این کارو می‌کرد,
‫خفه شو!
‫خیلی داری حرف می‌زنی! - مامان، صبر کن,
‫فکر می‌کنی خودت عضو پارلمان شهرستان نئلگیرس هستی، کارتی؟
‫یا خودت امتحان آی‌ای‌اس رو قبول شدی؟
‫نمی‌دونه چیکار باید بکنه؟
‫تو کی هستی که ازش سؤال کنی؟
‫من نیازی ندارم یه مقام باشم که به مردم خوبی کنم,
‫نیت‌هام کافیه,
‫بیا, خیلی آسونه که از بیرون آدم خوب بشی
‫یا از بیرون نصیحت کنی,
‫یه روز تو سیستم کار کن,
‫بعدش مشکلات و روالشو می‌فهمی,
‫هرچیزی,
‫هی!
‫آناندهی، بهش بگو بره بیرون,
‫نمی‌تونم چهره مزخرفشو تحمل کنم!
‫نشنیدی چی گفتم؟
‫آراویند، به‌خاطر اون دیگه کسی به دردسر نمی‌افته,
‫این مسئولیت منه,
‫لطفا نذار از این خونه بره بیرون,
‫لطفاً, ‫- لعنتی!
‫اگه بهش بگم بره بیرون، گوش نمی‌ده,
‫و اگه به تو بگم بفرستش بیرون، گوش نمی‌دی,
‫هیچ‌کدومتون به حرفام گوش نمی‌دین,
‫والدینتون خوب تربیتتون نکردن,
‫عمو! ‫- آره! خوب تربیتتون نکردن,
‫بی‌ربط حرف نزن,
‫می‌پذیرم اگه بگی من خوب تربیت نشدم,
‫باشه مشکلی ندارم,
‫و همه اشتباه برداشت کردن,
‫اما چطور می‌تونی در مورد خواهرم اینطوری حرف بزنی؟
‫اون همه کاری برات انجام داد,
‫عمو، اون راست می‌گه,
‫فقط ما می‌دونیم پدرمون چی کشید که ما رو بزرگ کنه,
‫فقط به خاطر اون، من تحصیلات خوبی دارم,
‫می‌تونم کار کنم،
‫به مدرسه و خانواده برسم و زندگی خوشی داشته باشم,
‫چطور می‌تونی همچین چیزی بگی؟
‫حرفت اشتباه بود,
‫رفتار و برخوردت بعد از اومدن برادرت تغییر کرده,
‫مثل اون حرف می‌زنی و رفتار می‌کنی,
‫تا حالا هیچ وقت خلاف حرفای بابا عمل نکردی,
‫نکردم,
‫حقیقتو می‌گم,
‫این حقیقته,
‫عمو اشتباه گفت که ما خوب تربیت نشدیم,
‫این حرف به من آسیب زد,
‫عمو باید عذرخواهی کنه, ‫- چی؟!
‫چطور جرأت می‌کنی؟
‫هی! ‫- آراویند، داری چیکار می‌کنی؟
‫چطور جرأت می‌کنی وقتی من اینجام بزنی؟!
‫دستتو وردار,
‫وقتی من نبودم می‌خواستی چی کار کنی؟
‫فکر کردی هیچ‌کسو نداره؟
‫کارتی، بس کن!
‫جناب آراویند,
‫نباید منو می‌زدی, این اشتباه بود,
‫عمو,
‫حرفی که در مورد پدرم زدی هم اشتباه بود,
‫روزی که دوتاتون عذرخواهی کنین،
‫اون روز برمی‌گردم به این خونه,
‫خداحافظ, ‫- آندی، لطفاً نرو,
‫بابا, ‫- دیگه کافیه، شنیدم,
‫پدرم به من یاد داده چطور زندگی کنم
‫با عزت نفس,
‫بریم, هرچی بشه مقابله می‌کنیم,
‫همش تقصیر توهه, ‫- مهم نیست,
‫بریم، آندی, ‫- برو جلو و جلوی رفتنشو بگیر,
‫برادر,,, ‫- آندی,
‫ساراسواتی, ‫- بله,
‫دیگه نمی‌تونم صبر کنم نوه‌هامو ببینم,
‫خیلی وقته ندیدمشون, ‫- آره، آره,
‫چی شده عزیزم؟
‫چرا گریه می‌کنی؟
‫بگو بهم, چی شده؟
‫کارتی، تو بگو حداقل,
‫واقعا چی شده؟
‫دیگه چی باید بشه؟
‫آراویند آندی رو زد، مامان,
‫نمی‌تونستم تحمل کنم,
‫ بهش گفتم با من بیاد,
‫تو هم همین کارو می‌کردی,
‫چی داری می‌گی؟
‫بهت نگفتم قبلاً؟
‫بهت گفتم شوهرش بدی به یکی تو چنای
‫که بتونیم زود به زود بریم سر بزنیم,
‫ولی شماها اونو به این زندان فرستادین ‫گفتین آی,ای,اس، آی,اف,اس,*
‫اونا یه خانواده ستمگرن!
‫ببخشید که باید بگم,
‫ما از شما خواستیم دخترتونو ‫به پسرمون بدید
‫فقط به خاطر اینکه خوب تحصیل کرده بود,
‫ولی پسرتون ثابت کرد ‫که چه اشتباه بزرگی بود,
‫مامان، چرا بی‌خود صحبت می‌کنی؟ ‫بیا داخل,
‫واقعا می‌خوام دعوتتون کنم بیاین داخل,
‫ولی,,,
‫اونا بدترین بچه‌هایی هستن ‫که می‌تونین داشته باشین,
نمیتونم دعوتتون کنم به خونه
‫برو گمشو!
‫شنیدی بابا؟
‫غرورشو دیدی؟
‫دفعه بعد که همدیگه رو دیدیم، می‌بینی که کارتی چقدر عوض شده,
‫قول میدم,
‫آناندهی، من کنارتم,
‫نگران نباش, با هرچی که پیش بیاد، روبه‌رو میشیم,
‫داداش! بارها رو عقب خالی کن, - بله، قربان,
‫داداش، وسایل خانم و اسباب‌بازی بچه‌ها رو عقب گذاشتیم,
‫همه چی خوبه؟ درسته؟
‫قبل از اینکه یه اشتباه بزرگ کنی
‫تو دفتر کلکسیونر و اخراج بشی،
‫از اون شغل استعفا بده
‫و تمرکز کن رو اینکه
‫یه خواننده پلی‌بک مثل سید سریرام بشی,
‫ممنون از نگرانی‌ات,
‫از وقتی به بلوغ رسیدم،
‫از نمک و فلفل کلکسیونر استفاده کردم,
‫پس هیچ راهی نیست که اینجا رو ترک کنم,
‫فوق‌العاده, - باشه,
‫نظرت چیه؟
‫واضحه که تو کشاو نیستی، بلکه یه کله‌پوک تاییدی!
‫اینقدر زود بهش پی بردی؟
‫داداش! ماشین رو اونجا پارک کن,
‫بفرمایید, - پولیشی میمون من!
‫وای! - ممنون عمو,
‫همه‌تون واقعاً گرسنه به نظر می‌رسید,
‫یه کار کنیم,
‫بگو چی دوست داری, من آنلاین سفارش میدم,
‫تخفیف دارم بخاطر خوز ممد , - من پیتزا مرغ می‌خوام!
‫خوبه!
‫من بستنی توت‌فرنگی می‌خوام, - کارتی!
‫نمی‌بینی تو چه بدبختی هستیم؟ فک می‌کنی چیکار می‌کنی؟
‫چرا خفه نمیشی؟
‫برو تو اتاق, اونجا بازی کن,
‫بریم, - عمو، من بستنی می‌خوام!
‫بچه‌ها هنوز چیزی نخوردن-- - هی! ساکت شو!
‫آناندهی، بچه‌ها رو بردار برو,
‫ما به شما می‌رسیم,
‫بریم خونه آراویند و از همه عذرخواهی کنیم,
‫من به دوستش عذرخواهی می‌کنم، به خاطر خدا!
‫لعنتی، همه‌اش تقصیر بدم!
‫درسته آناندهی, بابات درست میگه,
‫زندگیتو قمار نکن با اعتماد بهش,
‫می‌ریم چنای,
‫تو برو, - نه، مامان,
‫پدر شوهرم درباره اینکه چطور بابام منو بزرگ کرده بد حرف زد,
‫و شوهرم؟ اون منو زد!
‫به خاطر همینه که از اون خونه اومدم بیرون,
‫این تصمیم منه,
‫لطفاً برادرم رو تو این ماجرا نیارید,
‫نگاه کن آناندهی,
‫اگه هی به سازشون برقصی,,,
‫الان پول داری، اما به زودی،
کارتن خواب میشی
‫زندگیتو خراب می‌کنی!
‫بابا,
‫مگه همون تو نبودی که به من یاد دادی عزت نفسمو حفظ کنم؟
‫من پا تو اون خونه میزارم
‫فقط وقتی شوهرم و پدر شوهرم از من عذرخواهی کنن,
‫چی میگی؟
‫اگه هیچوقت ازت عذرخواهی نکنن؟
‫یه فکر بکر دارم, - لعنت به فکرت!
‫فقط وقتی که پرسیدن حرف بزن!
‫می‌فهمی؟ بگو!
‫چی داری؟ بگو,
‫دارم می‌پرسم! - نه، خواهر, سرم داد می‌زنه,
‫بگو، اشکال نداره,
‫اخطار طلاق,
‫طبق قانون خشونت خانوادگی سال 1863، قسمت 498A،
‫فقط دادن یه اخطار طلاق کافیه,
‫بعدش، تمام آی‌ای‌اس، آی‌اف‌اس و دکترای اون
‫خونه با ترس دوان دوان میان پیشت!
‫چون برای اونا حیثیت همه چیزه,
‫چطور بودم؟ - عزیزم؟
‫بابا؟
‫کارتی؟ کارتی!
‫چرا زدی تو گوشش، بابا؟
‫چیزی نگفت که غلط باشه!
‫تو فرستادی‌اش به مدرسه حقوق،
‫واسه همونه که داره قانون رو می‌گه,
‫داداشم راست میگه,
‫عالی!
‫وقتی اون اینجا باشه، تو هم درست مثل او حرف می‌زنی,
‫اونقدر روی تو تأثیر گذاشته,
‫شما دو نفر می‌تونید هر طور که می‌خواهید با این موضوع کنار بیایید!
‫بابا,
‫این موضوع خانوادگی منه,
‫عزت نفس من تو این مسئله خیلی تأثیر داره,
‫خودم از پسش برمی‌آم, شما دو نفر بی‌خیالش بشید,
‫لطفاً,
‫آناندی,
‫سلام، داماد کلکتور! حالا نگران بودن چه فایده‌ای داره؟
‫باید قبل از اینکه اینجوری با پدرم رفتار کنی
‫بیشتر فکر می‌کردی,
‫ببین، اشتباه کردن اشتباه نیست,
‫اما تکرار همون اشتباه، اشتباهه,
‫تنها اشتباه من این بود که بهت گفتم کجا هستم,
‫ناراحت نشو, آرام باش! آرام باش,
‫چی شد؟ تو یک شبه ستاره شبکه‌های اجتماعی شدی!
‫همه دارن در موردت صحبت می‌کنن, ‫- هی!
‫تو خواهر شوهر منی,
من میتونم بهت یشنهاد ازدواج بدم
‫علاوه بر این، تو رو خیلی دوست دارم,
‫به همین دلیل بود که اومدم بهت بگم "داماد کلکتور",
‫اگر فکر می‌کنی این اشتباهه،
‫من مشکلی ندارم,
‫دوست دارم که راحت با من صحبت می‌کنی,
‫چرا همون تلاش رو برای عذرخواهی از پدرم انجام نمی‌دی؟
‫من تمام حمایتم رو می‌کنم!
‫لطفاً؟ ‫- اگر تو تلاش کنی
‫تا پدرت و برادرت از خواهرم عذرخواهی کنن،
‫من تمام حمایتم رو می‌کنم!
‫لطفاً؟
‫تو هم همیشه از خواهرت دفاع می‌کنی، درسته؟
‫به خاطر همین بود که می‌خواستم ازت حمایت کنم,
‫اما تو هم با من بد رفتاری می‌کنی!
‫دیگه هیچ وقت باهات رو در رو نمی‌شم!
‫خداحافظ!
‫'شماره‌ای که تلاش به تماس با اون رو دارید، در حال حاضر در دسترس نیست,'
‫لطفاً بعداً دوباره تلاش کنید,
‫'شماره‌ای که تلاش به تماس با اون رو دارید، در حال حاضر در دسترس نیست,'
‫لطفاً بعداً دوباره تلاش کنید,
‫هی! ‫- برادر,
‫چند دقیقه صبر کن, ‫- باشه,
‫چی شده، مامان؟ ‫- چی، پسرم؟
‫کجا بودی؟ چند بار باید بهت زنگ بزنم؟
‫چرا جواب نمی‌دی؟
‫دیدم تماست رو از دست دادم و بهت زنگ می‌زدم,
‫اما خط مشغول بود, چی شده؟
‫پدرت همیشه بهم خبر میداد وقتی که می‌خواست بره بیرون,
‫صبح رفت، و از اون موقع خبری ازش ندارم,
‫اون هم به تماس‌های من جواب نمی‌ده,
‫خیلی نگرانم، کارتی,
‫شاید نزدیکه، و گوشیش رو روی بی‌صدا گذاشته,
‫خودتو اذیت نکن,
‫این خیلی عجیب به نظر میاد,
‫آناندی خونه نیست,
‫این رو به اون نگو تا نگران نشه,
‫من می‌رم دنبالش,
‫اگه بهت زنگ زد یا اومد خونه، بهم خبر بده,
‫'شماره‌ای که تلاش به تماس با اون رو دارید، در حال حاضر در دسترس نیست,'
‫کجا رفته؟
‫بابا هنوز خونه نیومده، کارتی,
‫'امنیت مونوسامی گفت' ‫'که پدرت رو در مغازه شراب'
‫'نزدیک به پمپ بنزین دیده,'
‫پدر؟
‫این عادت جدید چیه؟
‫تو به مردم نصیحت می‌کنی که مشروب نخورن، حالا خودت می‌خوری؟
‫پدر، با تو حرف می‌زنم!
‫این کار برات خوب نیست,
‫بابا، تو بیمار قلبی داری!
‫بعد از اتفاقی که امروز افتاد، باید سم می‌خوردم!
‫خوشحالم که این نوشیدنی مزخرف رو می‌خورم!
‫آراویند؟
‫لطفاً فقط به خاطر دلخوری از پسرم،
‫پشت به دخترم و بچه‌هات نکن,
‫من معذرت می‌خوام بابت همه چی که اتفاق افتاد,
‫لطفاً اون‌ها رو برگردون,
‫خواهش می‌کنم, ‫- گوش کن,
‫من اون‌ها رو ترک نکردم و قطعاً بیرون نکردم,
‫دخترت اونقدر با حرف‌های پسرت پر از خودش شد
‫که با پدرم دعوا کرد و از خونه رفت,
‫چیکار می‌تونم بکنم؟ ‫- آراویند,
‫بلافاصله کارتی رو می‌برم چنای,
‫از زندگی‌ت دور می‌شه,
‫لطفاً والدین‌ت رو قانع کن و این مشکل رو حل کن، آراویند,
‫زندگی دخترم تو دستای توئه,
‫پسرت که نمی‌خواد در پیریت ازت مراقبت کنه،
‫پس همه‌تون زنم رو بردین که بعداً به درآمدش تکیه کنین؟ ‫درسته؟
‫کار درستیه؟
‫آراویند، چرا اینجوری حرف می‌زنی؟
‫حرف من نیست, این چیزی‌ه که جامعه بعداً می‌گه,
‫من ام حاضرم به پات بیفتم, ‫- موروگسا!
‫جناب؟ ‫- پیر شدی ولی هنوز هیچی بلد نیستی!
‫یه چی رو جای دیگه گم کردی ولی اینجا دنبالش می‌گردی؟
‫حالا خوشحالی؟
‫کی بهت گفت پیشش بری؟
‫بدون ‌توجه به سن و سالت، تحقیرت کرد!
‫فکر می‌کنه کسی نیست که بهش جواب بده؟
‫من اینجام, به عنوان پسرت،
‫می‌رم جلوش, ‫- هی!
‫تو پسرم نیستی,
‫ یتیمی,
‫آندهی تنها بچه‌مون بود,
‫این سرنوشت شومی بود
‫که تورو قبول کردیم و بزرگ کردیم,
‫رنگ واقعیت رو نشون دادی!
‫زندگی دخترم رو نابود کردی و تنهاش گذاشتی!
‫گناهکار پست!
‫خواهرت پنج سالش بود,
‫مادرت برای دومین بار حامله بود,
‫خواهرت خیلی خوشحال بود که یه بچه به خانواده‌مون اضافه می‌شه,
‫این‌قدر هیجان زده بود!
‫اگه پسر بود، می‌خواست اسمش رو کارتی بذاره,
‫راستش، بهتر از من به مادرت می‌رسید,
‫نیست؟
‫نه ماهه حامله بودم,
‫ناگهانی درد زایمان گرفتم, اون دانشگاه بود,
‫همسایه‌ها منو بردن بیمارستان,
‫تا وقتی بردنم داخل بخش زایمان، دستم رو گرفته بود,
‫ولی بد بیاری ما…
‫بچه مرده به دنیا اومد,
‫مایه تاسف و ناراحتی بود,
‫ولی خواهرت چی؟
‫اونجا ایستاده بود، دستش شیرینی بود که بخواد پخش کنه,
‫نمی‌دونستم چطوری باهاش روبرو بشم,
‫با دلی سنگین،
‫یه قصه ساختگی گفتم که برادر کوچکش مریضه
‫و باید دو ماه توی بیمارستان بمونه,
‫وقتی گفتم، جوری اون شیرینی رو پرت کرد، داد زد،
‫برادرم رو می‌خوام,
‫بابا، من برادر کوچکم رو الان می‌خوام!,
‫وقتی برگشتم خونه…
‫مدام گریه می‌کرد و افسرده بود
‫و می‌پرسید کی برادر کوچکش میاد,
‫بردیمش پیش هر دکتری,
‫ولی هیچ‌کدوم نتونستن بفهمن مشکلش چیه,
‫به عنوان چاره آخر، پیش روانپزشک رفتیم,
‫دکتر پیشنهاد داد که بریم یه یتیم‌خونه و بچه‌ای رو به سرپرستی بگیریم
‫تا ذهنش کمی آروم بشه,
‫به خاطر نجات دخترمون، هیچ راه دیگه‌ای نداشتیم,
‫برای همین به یه یتیم‌خونه در پلَوارام سر زدیم,
‫اونجا بود که پیدات کردیم,
‫تورو آوردیم خونه و گفتیم از بیمارستان مرخص شدی,
‫شادی‌ای که توی چشماش دیدیم…
‫ای خدای من! هیچ‌وقت چیزی به این ارزشمندی ندیدم!
‫می‌دونی اولین باری که تورو بغل کرد چی گفت؟
مطمئنم برادرم خوب نگهداری می‌شه و هیچ‌وقت گریه نمی‌کنه!
‫تا حالا هم همین‌جوری ازت مراقبت کرده,
‫تو زندگی یه همچین کسی رو نابود کردی و تنهاش گذاشتی,
‫خواهرت دلیل اینه که با ما ایستادی,
‫من ام حاضرم به پات بیفتم, ‫- چی شد بابا…
‫کمک کن خواهرت برگرده پیش شوهرش,
‫مثل وقتی که توی خونه کلکته خوشبخت بودن،
‫باید همین‌جوری زندگی کنن,
‫باید قول بده که تو رو بخشیده,
‫همین‌ها رو حل کن، بعدش می‌تونی منو بابا صدا کنی,
‫تا اون موقع قیافت رو به من رو نشون نده!
‫پسرم، اینو از خواهرت پنهون کن,
‫اون چیزی از این ماجرا نمی‌دونه,
‫اگه بفهمه، قلبش می‌شکنه,
‫لطفاً پسرم,
آیا لالایی شیرین و آرامش‌بخش
اسمت رو زمزمه می‌کنه، خواهر عزیزم؟
حتی اگه منو به دنیا نیاوردی،
مامانی که همیشه می‌شناختم، نیستی؟
آیا تو جویباری هستی که آرام جریان داره
تو یه سرزمین خشک و بی‌آب و علف؟
آیا تو فرستاده شدی تا کنارم باشی
و دستم رو تو هر آزمایشی بگیری؟
تو اون فرشته‌ای هستی ‫که مواظب این بچه‌ی وحشی بود!
تو منو تو آغوش محبتت بزرگ کردی!
حتی با وجود چند سال ‫کم‌تر بین ما
همیشه بهت می‌گم ‫که مادرم هستی
آیا لالایی شیرین و آرامش‌بخش
اسمت رو زمزمه می‌کنه، خواهر عزیزم؟
حتی اگه منو به دنیا نیاوردی،
مامانی که همیشه می‌شناختم، نیستی؟
آیا تو جویباری هستی که آرام جریان داره
تو یه سرزمین خشک و بی‌آب و علف؟
آیا تو فرستاده شدی تا کنارم باشی
و دستم رو تو هر آزمایشی بگیری؟
تو هر شیطنتی،
تو کنارم بودی و ازم دفاع می‌کردی!
تو آرزوی من هستی
و برکت من، خواهر عزیزم!
وقتی تقریباً می‌خوام کتک بخورم
تو منو پشت سرت مخفی می‌کنی
تو سپر پایدار من هستی،
یه محافظ تو تمام لحظات
اگه من یه طوفان خشن باشم ‫تو نسیم آرامشی
با اون لبخندت، ‫منو شکست می‌دی!
اگه من رودخانه هستم، ‫پس تو درخت شکوفایی
که مطمئن می‌شی ‫من رشد و شکوفا بشم
‫چی شده، عمو؟ ‫- کشاوا!
‫چرا در اصلی رو نبستی؟
‫الان می‌بندمش، قربان,
‫هی! به مونسامی بگو که در رو ببنده,
‫الان بسته شده، قربان, ‫- چه فایده؟ اومده دیگه,
‫یکی دیگه از راکت‌های ۲۸ هزار دلاری پرید!
‫عمو!
‫آروم باش, ‫من درستش می‌کنم,
‫خب، برادر؟
‫حتی وقتی تعطیلات تموم شده ‫هنوز اینجایی؟
‫شنیدم خواهرت و بچه‌ها رو از خانواده دور کردی,
‫عالی!
‫تبریک!
‫برنامه بعدیت چیه؟
‫سعی داری آرچانا و منو از هم جدا کنی؟
‫این اتفاق نمی‌افته,
‫چیه اون نگاه؟ عصبانی هستی؟
‫هیچی,
‫اومدم اینجا تا ‫از همه‌تون معذرت بخوام,
‫فقط دو دقیقه لطفاً,
‫عمو! ‫اون اومده تا از همه‌تون معذرت بخواد,
‫دو دقیقه وقت می‌خواد,
‫بعدش، می‌تونیم ‫با وقت خانواده‌مون ادامه بدیم,
‫این بازی مال منه,
مسخره
‫قربان، با چیزی که به نظر درست میاد می‌رم جلو,
‫هیچ‌وقت به احساسات دیگران اهمیت ندادم,
‫دیگه اون آدم نخواهم بود,
‫قول می‌دم,
‫همه‌مون رو ببخشید، لطفاً,
‫الان دیگه فرقی نمی‌کنه, ‫برام مهم نیست!
‫عمو، تو دعوایی که کردیم ‫خواهرمو زدی,
‫ازت عصبانی شدم و یقه‌تو گرفتم,
‫اون کاری که کردم اشتباه بود,
‫معذرت می‌خوام, لطفاً خواهرم و بچه‌هاتونو رها نکنید، لطفاً,
‫حتی می‌افتم-- ‫- هی، کارتی,
‫اون
‫میگه تا معذرت‌خواهی ما رو نشنوه وارد نمی‌شه,
‫فراموش کن منو, ‫ از 'ایشون' انتظار معذرت‌خواهی داره؟
‫چطور جرأت می‌کنه؟ ‫کارتی! برو بیرون,
‫خاله، ناخودآگاه، ‫خیلی بهتون آسیب زدم,
‫صمیمانه بابتش عذرخواهی می‌کنم,
‫اوه! تو خیلی اشتباه می‌کنی,
‫و یهو، میای معذرت‌خواهی می‌کنی,
‫و ما باید ببخشیمت ‫انگار هیچ‌چیزی اتفاق نیفتاده، نه؟
‫چی کار باید بکنم که ‫همه‌تون منو ببخشید؟ اون کارو می‌کنم,
‫لطفاً خواهر و بچه‌هامو تنبیه نکنید,
‫لطفاً,
‫چرا من باید این وقت صبح با این دردسر سر و کله بزنم؟!
‫آقا! کیشاوا، بیا, ‫- بله، آقا؟
‫بله، آقا, چی شده؟
‫چه خبره؟ ‫- بابا!
‫ببخشید، کیشاوا, من اشتباه کردم,
‫منو ببخش,
‫چه مزخرفی! ‫- دیگه تکرار نمی‌کنم,
‫برو، کارت رو انجام بده,
‫آقا! چرا الان به من سیلی زدی؟
‫بگو، آقا,
‫بگو! ‫- معذرت‌خواهی نکردم؟
‫فکر می‌کنی معذرت‌خواهی‌ت کار رو درست می‌کنه؟
‫گمشو! من دیگه اینجا نمی‌مونم,
‫او ۲۵ ساله که اینجا به عنوان کمک‌کار ما کار می‌کنه,
‫اگه اون این‌قدر عزت نفس داره،
‫فکر کن ما چقدر داریم
‫به عنوان یه آی‌ای‌اس، آی‌اف‌اس، وکیل و پزشک؟
‫برو بیرون,
‫عمو، من-- ‫- گفتم برو بیرون!
‫چته؟ چرا کیشاوان رو زدی؟
‫هی، کارتی!
‫هی…
‫نگفتم نرو به اون خونه؟
‫پس چرا رفتی؟
‫هی…
‫دارم ازت می‌پرسم!
‫آندی…
‫اصلاً فکر نمی‌کردم اینجوری باهام حرف بزنن!
‫تو انتظار نداشتی، ولی من پیش‌بینی می‌کردم!
‫مطمئن بودم که شرمندت می‌کنن!
‫شاید باور کرده بودن که من فرستادمت تا ماجرا بین‌مون رو حل کنی!
‫واقعاً نیاز داریم به این؟
‫یه چیزی بگو,
‫ببین آرچنا…
‫دوباره اینو توضیح می‌دم,
‫این چیزی نیست که فکر می‌کنی,
‫من نفرستادمش به خونتون،
‫خودش اومده,
‫هر وقت که پدرت و برادرت حاضرن عذرخواهی کنن،
‫برمی‌گردم به اون خونه!
‫کلاس دارم دیرم می‌شه,
‫می‌رم,
‫خداحافظ!
‫هی! چرا به خواهرم همه‌چی رو مثل خبر می‌گی؟
‫کار دیگه‌ای نداری؟
‫خیلی کار دارم، ولی می‌دونی چرا الان این کارو می‌کنم؟
‫می‌دونی؟
‫چون واقعاً دوستت دارم,
‫عاشقت شدم!
‫داری حرف می‌زنی بدون اینکه بفهمی,
‫هی…
‫آرچنا…
‫منم همین حس رو به تو دارم!
‫ولی هیچ‌کس توی خونتون منو دوست نداره!
‫شک دارم که نظرشون تو آینده تغییر کنه!
‫بیا این کارو نکنیم,
‫این که تو دوستمی،
‫همه چیزیه که مهمه!
‫من به کمکت ادامه می‌دم,
‫کمک کردن به یه نفر که دوسش داری به اجازه نیاز نداره!
‫قلبی برای کمک کافی‌یه,
‫هی!
‫چرا گریه می‌کنید؟
‫آندی، چی شده؟
‫چیزی نیست, شام درست کردم,
‫شامتو بخور و بخواب!
‫کار دارم,
‫مامانتون دعواتون کرده؟
‫اگه دایی کارتی برگرده خونه‌ش،
‫ما دوباره می‌تونیم با بابا خوش باشیم، مگه نه؟
‫پس آرجون از مامان پرسید کی دایی کارتی رو می‌فرسته خونه!
‫ولی ماما داد زد خفه شو،
‫و محکم به آرجون سیلی زد,
‫آبی، آرجون…
‫خیلی وقته بهتون گفتم بخوابید,
‫می‌خواید بخوابید یا نه؟
‫بهتون قول می‌دم شما دوتا دوباره با پدر و مادرتون،
‫خوشبختانه توی اون خونه زندگی کنید!
‫مسئولیت با منه, ‫- قول؟
‫قول!
‫وقت خواب شده, شب بخیر!
‫هی، اونا بچن,
‫اونا هیچ‌کدوم از اینا رو نمی‌فهمن,
‫زیادی فکرش رو نکن, ‫- اوهوم,
‫چرا گریه می‌کنی؟
‫نباید می‌اومدم خونتون,
‫همه چیز رو خراب کردم,
‫بچه‌ها دلشون برای باباشون تنگ شده,
‫تقصیر تو نیست که این‌طوری شد,
‫وقتی اشتباهشون رو بفهمن،
‫و ازم عذرخواهی کنن،
‫همه‌چیز درست می‌شه,
‫مطمئنم اوضاع بهتر می‌شه,
‫تا اون موقع، من اینجا هستم که ‫از تو و بچه‌ها مراقبت کنم,
‫تو نوزادی مریض شدی…
‫و برای چهار ماه طولانی بستری شدی,
‫بعدش آوردنت خونه,
‫تو یه بچه کوچولو بودی،
‫که کل شب گریه می‌کردی,
‫من با پدر و مادرمون دعوا کردم ‫فقط که بغلت کنم,
‫می‌دونی بهشون چی گفتم؟
‫قول دادم که همیشه از داداشم ‫خوب مراقبت کنم!
‫ولی امروز، داداشم قول می‌ده ‫که از من و بچه‌هام مراقبت کنه,
‫احساس غرور می‌کنم,
‫نگران نباش,
‫برو شامت رو بخور و بخواب,
‫بابا!
‫سلام بابا!
‫سلام بچه‌ها!
‫شما چطوری اومدید اینجا؟
‫دایی آوردمون,
‫خب! شام خوردین؟ چیزی می‌خوایین؟
‫دایی برامون شکلات و بیسکوییت گرفت،
‫و همه چیزایی که دوست داریم, ‫سیر سیر شدیم!
‫آره کار منه,
‫بابا، خیلی دلم برات تنگ شده!
‫نمی‌تونم شب بدون تو بخوابم!
‫بابا هم دلتنگت شده، عزیزم!
‫منم شب نمی‌تونم بخوابم!
‫ببخشید، دوست‌جون, ‫- بابا؟
‫چی شده؟ ‫- برای جشن مدرسه فردا،
‫دوستام ازم خواستن ‫که والدینم رو بیارم!
‫میای جشن، بابا؟
‫میام و کل روز رو باهات می‌گذرونم, خوبه؟
‫مرسی بابا, ‫- باشه، بابا,
‫مورگسا، ‫برنامه‌هام رو برای فردا لغو کن,
‫دارم می‌رم مدرسه بچه‌ها,
‫متشکریم بچه‌ها,
‫اجرای بهاراتاناتیام عالی بود,
‫حالا، اَبی و اَرجون یک نمایش ‫درباره والدین و ارزش‌های خانوادگی اجرا می‌کنن!
‫این نمایش توسط ‫کارتی خودمون نوشته شده!
‫بچه ببر، چقدر با خانواده‌ات خوشحالی!
‫هیچ موقع مشکلی ندارین تو خانواده؟
‫چرا، داریم!
‫اما هر مشکلی هم پیش بیاد، ‫ما کنار همیم,
‫هرگز از هم جدا نمی‌شیم!
‫بچه فیل…
‫پدر و مادرت دوستت دارن؟
‫من تو شکم مامانم ‫۱۸ ماه بودم!
‫از اون موقع به بعد، ما ‫همیشه یک خانواده خوشبخت بودیم,
‫ارجون، می‌خوام خانواده‌مون ‫مثل این حیوانات خوشحال باشه!
‫ممکنه؟ ‫- بله,
‫با دعا به خدا هر چیزی ممکنه!
‫دعا کنیم؟
‫خدای عزیز، ‫مثل این حیوانات کوچیک…
‫آرزو داریم به عنوان یک خانواده ‫متحد باشیم!
‫بچه‌ها، منم خدا!
‫دعاهاتون رو شنیدم, ‫- خدا؟
‫می‌تونین یا با مامانتون باشین،
‫یا با باباتون,
‫نمی‌تونین با هر دوتاشون باشین! ‫- خدا؟
‫می‌خوایین با کی زندگی کنین؟
‫می‌خوایم با هر دوتاشون ‫زندگی کنیم، خدا!
‫لطفاً، خدا! خواهش می‌کنیم,
‫این غیرممکنه,
‫زمان تصمیم گرفته که ‫شما این‌طوری زندگی کنین,
‫و نمی‌شه تغییرش داد,
‫حالا بهم بگو,
‫می‌خوای با کی زندگی کنی؟
‫نه خدا، ما می‌خوایم با هم باشیم,
‫لطفاً خدا، لطفاً!
‫سرنوشتتون نمی‌تونه تغییر کنه,
‫تو سن شما، ‫شاید براتون سخت باشه بفهمین,
‫نمی‌تونم تو این موضوع کمکتون کنم,
‫متأسفم!
‫خدا، خدا!
‫چرا خدا گفت نه؟
‫کجایی خدا؟ لطفاً بیا,
‫آرجون,,,
‫بابا، لطفاً!
‫بذار همه با هم زندگی کنیم، بابا,
‫خواهش می‌کنم,
‫لطفاً,
‫مامان,,,
‫لطفاً مامان,
‫لطفاً به خاطر ما، مامان!
مامان
‫بذار همه با هم زندگی کنیم، مامان!
‫مامان,,,
‫بابا، حتی خدا هم کمک نکرد,
‫می‌تونی حداقل تو کمک کنی، لطفاً؟
‫مامان,,,
‫چرا شما بچه‌ها اینو گفتین؟
‫هرگز از کنار شما نمی‌رم,
‫برای همیشه با شما می‌مونم,
‫همه می‌گن که ‫هیچوقت ما رو دوست نداشتی,
‫برای همینه که رفتی,
‫کی جرئت کرده اینو بگه؟
‫دوستای مدرسه، بابا,
‫شما بچه‌ها زندگی بابایینا!
‫هرگز از کنار شما نمی‌رم,
‫متأسفم!
‫آناندهی، بیا داخل,
‫سلام بچه‌ها! چطورین؟
‫خوبم, ‫- صبر کن، صبر کن,
‫چرا اینقدر خوشحالی؟
‫چی شده، پسرم؟
‫خودت تنها از خونه رفتی,
‫حالا با آدمای جدید برگشتی خونه, ‫این‌ها از کجا اومدن؟
‫بابا,,,
‫همه این کنایه‌ها،
‫بذارش برای کسایی که ‫توی اداره زیر دست شما کار می‌کنن!
‫این یه خانواده است,
‫لطفاً اینجوری حرف نزن,
‫ببین!
‫کامل سبک رفتاری و ‫بدنش رو تغییر داده,
‫ببینیم دیگه چه چیزایی فرق کرده,
‫بگو، آقا, گوش می‌دم,
‫بابا,,,
‫اون روز آناندهی رو زدم، ‫ولی بعداً معذرت‌خواهی کردم,
‫شما به پدرش بد گفتین,
‫فقط یه عذرخواهی ساده بکنید ‫و بذاریم این مسئله ختم بشه,
‫چی، می‌خوای من معذرت‌خواهی کنم؟
‫گفتم,,,
‫که، پدر و مادرش اونو و ‫برادرش رو خوب تربیت نکردن,
‫فکر می‌کنم کاملاً درسته!
‫چرا باید عذرخواهی کنم؟
‫نه، نمی‌فهمم,
‫عمو, ‫- چرا باید عذرخواهی کنم؟
‫گفتین ما خوب تربیت نشدیم،
‫خیلی راحت اون روز گفتین,
‫ولی معنای عمیق پشتش رو، ‫نمی‌بینین؟
‫چی؟
‫داری می‌گی که ‫یه افسر IAS مثل من،
‫معنای 'خوب تربیت نشدیم' رو ‫نمی‌دونه؟
‫خوب، معلم نیستی؟ ‫آگاهم کن!
‫لطفاً به من درس بده، خانم, ‫- شیوا!
‫چرا بی‌دلیل بحث می‌کنی؟
‫آناندهی این قضیه رو پشت سر گذاشته و ‫اینجاست که با ما زندگی کنه,
‫به خاطر خدا!
‫لطفاً غرورتو بذار کنار و همه چی رو فراموش کن,
‫خانم همامالینی سیواگوروناتان,,,
‫فقط یه وکیل هستی,
‫قاضی نیستی!
‫این رو هم در نظر بگیر، باشه؟
‫بابا، چه شده که اینجوری شدی؟
‫چرا اینقدر تکبر داری؟
‫چرا همیشه فکر می‌کنی حق با توئه؟
‫آراویند,,,
‫خیلی متاسفم,
‫فکر نمی‌کنم ‫بتونم دیگه اینجا زندگی کنم!
‫دارم می‌رم,
‫آناندی، نرو, ‫- آناندی، تو رو خدا,
‫بابا,,,
‫روزی که از پیچیدگی‌ها بیرون بیای،
‫و بشی اون پدر، پدرشوهر،
‫و پدربزرگ واقعی، بهم بگو,
‫برمی‌گردم خونه,
‫- اوه!
‫اوه! ‫- خداحافظ، مامان,
‫آراویند، صبر کن, ‫- اوه، من ده دقیقه برای ناهار دیر کردم,
‫نهار رو از دست دادم,
‫اون تغییر نمی‌کنه, ‫- به من هم سر میز ملحق می‌شی؟
‫چطور می‌تونی تو این شرایط اینطوری حرف بزنی؟
‫می‌خوام تنها غذا بخورم,
‫دایی، چرا اینقدر خوشحالی؟
‫هی دایی,,,
‫نگاه نکن برادرم رو ‫انگار که یه خلافکاره,
‫برادرم یک قهرمانه,
‫سوپر قهرمان!
‫مثل کاپیتان آمریکا!
‫بچه‌ها، زیاد حرف نزنید,
‫برید بازی کنید,
‫یای! بریم، آرجون, ‫- باشه، مامان,
‫هی کارتی,,,
‫من خونه رو ترک کردم,
‫اما چرا تو اینطوری ناراحتی ‫انگار که خونه رو ترک کردی؟
‫نه، آراویند,
‫فکر کردم شما دوتا با هم برمی‌گردید،
‫که یعنی مشکل ‫تا حدی حل شده,
‫الان مشکل دو برابر شده ‫چون هردوتا شما رفتید!
‫حالا، چطور می‌تونم ‫کلکتور رو ببخشم؟
‫چطور می‌تونم با والدینم روبرو بشم؟ ‫خیلی گیجم,
‫کارتی، تو این نقطه،
‫فکر نمی‌کنم عمو به این زودی ببخشتت,
‫اما یه راهی هست,
‫آره,
‫عروسی آرچانا,
‫وقتی عروسی آرچانا قطعی بشه،
‫مشکلاتمون حل می‌شه,
‫چونکه، اون به اعتبار اجتماعی‌اش اهمیت می‌ده,
‫اگه این اتفاق بیفته، ‫اون خودشو کنار میزاره
‫و با ما کنار میاد!
‫این واقعاً اتفاق می‌افته, ‫- توی مسئله عروسی،
‫آرچانا همیشه خواسته‌های پدرش رو دنبال می‌کنه,
‫اما ما نمی‌دونیم عموتون به کی فکر می‌کنه,
‫دایی کارتی!
‫بازی رو شروع کنیم؟
‫بازی، آره؟
‫شروع کنیم,
‫آرچو؟
‫تنهاتوی این هوای سرد اوتی،
‫تنها داری بستنی می‌خوری!
‫می‌دونم یه سورپرایز شیرین داری برام!
‫باشه، آرچو, آفرین! ‫بده به من, بده به من,
‫کی به تو اجازه داده ‫با وینای درباره عروسی من حرف بزنی؟
‫کی بهت این حق رو داده؟
‫وینای، دو دقیقه وقت داری صحبت کنیم؟
‫بگو!
‫بعد از این که کارای آرچانا رو دیدم،
‫می‌فهمم که به من علاقه‌منده,
‫اون عاشق منه,
‫فرض می‌کنم می‌خواد با من ازدواج کنه,
‫ولی واقع‌بینانه این امکان‌پذیر نیست,
‫شما دو تا برای هم ساخته شدین,
‫پس لطفاً با والدینت صحبت کن و برای ازدواج آماده شو!
‫این تنها چیزی هست که به نفع همه‌ست,
‫ای خدای من!
‫وینای به من اصلا احترام نذاشت!
‫و حرفامو جدی نگرفت,
‫کی گفت جدی نگرفت؟
‫زندگی من به خاطر این که اون خیلی جدی گرفت تو وضعیت بحرانیه!
‫عمو، تو این دنیا…
‫نمی‌تونم داماد شما بشم؟
‫هی، وینای…
‫چرا مثل بچه گریه می‌کنی؟ چی شده؟
‫نه، عمو…
‫خیلی به آرچانا پیشنهاد دادم,
‫ولی همیشه با گفتن «دوست‌تون» اذیتم کرده,
‫متأسفم، عمو,
‫لطفاً کمکم کن، عمو,
‫به خاطر من باهاش حرف بزن, - نه، نه,
‫آرچانا دختر شیرین و معصومیه,
‫اون هست,,, - برای شما عمو, نه برای من!
‫ببین، من می‌دونم چطور راضیش کنم,
‫الان بهت می‌گم,
‫تو کاملاً شایستگی داری با دخترم ازدواج کنی,
‫تو داماد منی!
‫خوشحالی؟ - قول؟
‫قول! - مرسی، عمو,
‫عالیه، آرچانا! فوق‌العاده‌ست,
‫اگه پدر خودت قول داده،
‫این عروسی به راهه!
‫خفه شو!
‫پدرم نباید تصمیم بگیره که با کی ازدواج کنم,
‫باید من تصمیم بگیرم!
‫دوستت دارم و می‌خوام باهات ازدواج کنم,
‫آرچانا…
‫واقع‌بین باشیم,
‫ازدواج که هیچ،
‫پدرت حتی من رو می‌بخشه؟
‫فقط تو نیستی,
‫هیچ‌کس تو خانوادت نمی‌تونه راضیش کنه,
‫چون غرورش مثل قله اورست بالاست,
‫آقای کارتی…
‫می‌خوام چیزی بهت بگم که نمی‌دونی,
‫پدرم هیچ‌وقت به خواسته‌هام نه نگفت,
‫آها!
‫چون من پرنسس کوچولوی بابامم,
‫صبر کن و ببین!
‫بابا، یه چیز مهم دارم که باید بهت بگم,
‫نظرت درباره کارتی ماما چیه؟
‫کارتی ماما؟ - آره، بابا,
‫پدرت برادری نداره, پس به کی اشاره می‌کنی؟
‫برادر آناندی, نباید بهش بگم ماما؟
‫کارتی… کارتی ماما! - آره,
‫ادامه بده,
‫کارتی الان یه آدم جدیده، بابا,
‫کاملاً تغییر کرده,
‫مدت زیادی منتظر بوده که ازت عذرخواهی کنه,
‫لطفاً ببخشش، بابا,
‫چیزی که به وینای حس نمی‌کنم، به کارتی حس می‌کنم,
‫چی داری می‌گی؟
‫تصمیم گرفتم که می‌خوام با کارتی ازدواج کنم,
‫فقط بلند شو,
‫بابا؟ - لطفاً بلند شو؟
‫بابا، من دخترتم, - نه! دیگه نیستی,
‫به خاطر اون تصمیم بی‌فکری که بر خلاف توصیه من گرفتی،
‫دیگه دختر من نیستی! فقط برو و گم شو!
‫اگه این‌قدر متعصبی…
‫من دخترتم، من بدترم!
‫خداحافظ!
‫یه چیز دیگه، من می‌خوام با کارتی ازدواج کنم,
‫صبر کن و ببین,
‫کارتی مامان!
‫اون‌قدر درباره پرنسس کوچولوی بابا بودن لاف زدی،
‫فقط برای این که گند بزنی!
‫تو! ‫- نگران نباش کارتی,
‫خواهرت رو داری، منو داری، یه عالمه جمعیت هم پشتت هستن!
‫نگاه کن چقدر کارتی نگران شده!
‫چی گفتی؟
‫بعداً توضیح میدم, زن داداش,,,
‫کمکمون می‌کنی ازدواج کنیم؟
‫صد درصد,
‫اگه به تو کمک نکنم به کی کمک کنم؟
‫ولی باید والدینت برای ازدواج رضایت بدن,
‫حالا می‌تونی بری خونه, ‫- درسته,
‫لطفاً,
‫بابام منو بیرون کرد, تو هم داری همین کارو می‌کنی,
‫کجا برم؟ واقعاً هیچکس رو ندارم؟
‫من اینجا هستم برات، آرچانا, کارتیت,
‫منو داری,
‫من ازت نمی‌خوام مثلاً که بری خونه، مثل اونایی که گفتن,
‫خودم می‌برمت می‌رسونمت خونه!
‫واقعا فکر خوبی کارتی, بیرون ابریه,
‫ماشین رو ببر, ‫- مرسی عمو, بیا بریم,
‫داری منو هم بیرون می‌کنی؟
‫نمیرم, ‫- خاله!
‫سلام,,, مامان,
‫مامان، چی شده؟ چیز جدی‌ای هست؟
‫تو زندگیت خیلی اشتباهات می‌کنی,
‫عشقش به تو بهت حق نمی‌ده که سوءاستفاده کنی
‫و بدون رضایتش براش ازدواجی جور کنی,
‫تو هنوز از بچه‌هامون ناراحتی
‫و نوه‌هامون حتی بعد از اینکه عذرخواهی کردن!
‫برنامه‌ات چیه؟
‫غرور و تکبرت خانوادتو داره از هم می‌پاشونه,
‫من این رو دوست ندارم,
‫خواهش میکنم، شیوا,
‫برای همه این سال‌ها، من تصمیمات خانوادگی رو می‌گرفتم,
‫همینطور هم ادامه خواهد داشت,
‫کسایی که به من اعتماد دارن می‌تونن بمونن اینجا,
‫کسایی که نه,,,
‫شامل تو هم,
‫ببین,
‫این کیش و مات برای توئه!
‫تنهایی یه لعنت واقعی‌یه,
‫منتظرت وایساده!
‫همین که از دیوار گذشتم،
‫یه ویس صوتی واتس‌اپی برام فرستاد,
‫فقط این چرت‌وپرتو گوش بده,
‫'خانم هما مالینی شیواگورونادان,,, ببخشید، خانم هما مالینی,,,'
‫'بیاین جدا بشیم,'
‫'یه وکیل ماهر می‌گیرم که با این پرونده کنار بیاد,'
‫'چرا تو هم همین کارو نمی‌کنی؟'
‫'خیلی متواضعانه ازت درخواست می‌کنم که این رو به کسی بدی,'
‫ببین,
‫این! داره می‌خواد بگه که من یه وکیل به درد نخورم,
‫این بیشتر از همه برام دردناکه,
‫از حالا، کاری می‌کنم که شیواگورو هیچ وقت با آرامش نخوابه,
‫حرفای منو علامت بزن! انجامش می‌دم, ‫- این یه میز است,
‫باید این کارو بکنم,
‫آره، عزیزم,
‫فکرشم نمی‌کردم پدر چنین کاری کنه,
‫بی‌خیال اون, مامان، ما رو عروسی می‌کنی؟
‫ها؟ ‫- این اتفاق نمی‌افته، آرچانا,
‫چون، اون هم از من بدش میاد,
‫کارتی، دقیقا همون لحظه که فهمیدی چی کار کردی
‫من تو رو بخشیدم,
‫آره، کارتی, ‫- مامان، عروسی ما,,,؟
‫برای شما انجامش می‌دم,
‫من این کارو می‌کنم,
‫یه عروسی بزرگ و باشکوه برای شما دو تا تو دفتر ثبت!
‫تو دفتر ثبت؟
‫یه عروسی بزرگ؟ ‫- دقیقا همینه,
‫باشکوه؟ ‫- خودت شنیدی!
‫خیلی ممنون، خاله, ‫- خدا حفظت کنه,
‫ولی پدرت یه دردسره,
‫می‌تونم این مرهم رو قرض بگیرم؟ ‫- مامان؟
‫'کجایی؟' ‫- خونه خواهرم,
‫'که کسی رو نمی‌بینم,' ‫- همه اینجان, ببین!
‫'هی!'
‫'همه رو تونستی با هم جمع کنی؟ آفرین پسرم!'
‫'چطوری این اتفاق افتاد؟'
‫'تو هیچ وقت این خبر خوبو بهم نگفتی!'
‫همه رو با هم جمع کردم،
‫ولی نه تو دفتر کلکسیونر، بلکه تو خونه‌مون,
‫«با کلکتور چی کار کنیم؟»
‫اون زود میاد مامان, فکر کنم خونه‌اش یکم نحس شده,
‫بعد از انجام یک پوجا میاد,
‫«منظورت چیه؟»
‫«از اون صورت، یه چیزو واضح می‌بینم,»
‫«تو هیچ وقت با بابات آشتی نمی‌کنی,»
‫«گرچه خانواده‌ی کلکتور کارتی رو بخشیدن،»
‫«کلکتور هیچ‌وقت نکرد,»
‫«کارتی یه بار دیگه سعی کرد که نظرش رو جلب کنه,»
‫سلام به همه,
‫قبل از این که بازنشسته بشم، هدفم این بود که
‫تا جای ممکن کارهای خوبی انجام بدم
‫وقتی که به عنوان مشاور شخصی توی دفتر نخست‌وزیر خدمت می‌کردم,
‫و الان، بهش دست پیدا کردم,
‫این نشست خبری برای اینه که این خبر هیجان‌انگیز رو با همه شما به اشتراک بذارم,
‫یه ویدئو از کار سخاوتمندانه‌تون
‫در ناحیه نیلگیری ‫آنلاین پخش شده,
‫دیدینش؟
‫شما خیلی مشتاق به نظر می‌رسین, چرا با هم نبینیمش؟
‫بفرمایید, ‫- بده,
‫مواظب موبایل باش, بهتره برش گردونی!
‫«با وجود اینکه می‌دونست»
‫«زندگیش به خاطر گروه‌های محلی در خطره،»
‫«سیواگورونادان مسئولیت کلکتور ناحیه نیلگیری رو به عهده گرفت»
‫«و برای رفاه جامعه کار کرد,»
‫«خصوصاً خدمتش به روستای پناکادو,»
‫«بیایید همه چیزو در این ویدئو ببینیم,»
‫«روستای پناکادو در قلب یک جنگل انبوه قرار داره,»
‫«روستایی‌ها فقط به جنگل تکیه دارن تا معاششون رو دربیارن,»
‫«تا اخیراً، روستایی‌ها دائم در ترس زندگی می‌کردن,»
‫«به خاطر یه ببر که توی جنگل پرسه می‌زنه,»
‫«به روستا حمله می‌کنه»
‫«و به حیوانات و بچه‌ها حمله می‌کنه،»
‫«حتی توی روز روشن!»
‫«به لطف حصار برقی که توسط کلکتور نصب شد،»
‫«حیوانات وحشی دیگه وارد روستا نمی‌شن,»
‫«حالا، روستایی‌ها با آرامش زندگی می‌کنن,»
‫«از مدرسه‌ها و بیمارستان‌ها»
‫«تا یه دکه جیره‌بندی،»
‫«همه‌چیز تأسیس شده,»
‫«بنرهایی برای ایشون همه‌جا در روستا آویزون شده،»
‫«و مردم ایشون رو به عنوان یک نجات‌دهنده در نظر می‌گیرن,»
‫«به عنوان یک راه برای احترام به چنین مرد بزرگی،»
‫«من از طرف روستایی‌های پناکادو به دولت مرکزی فروتنانه درخواست می‌کنم،»
‫«که به ایشون یه منصب در دفتر نخست‌وزیر بده,»
‫آقای کلکتور؟ آیا اون برادر عروستون نیست که صحبت می‌کنه؟
‫آقا، شما خودتون این ویدئو رو ضبط کردید
‫و با کمک کارتی، اون رو به شکل گسترده پخش کردید,
‫این ترفی رو به لطف کارتی گرفتید,
‫درست می‌گم؟ ‫- اسمتون چیه آقا؟
‫راکت رانگاناثان, شما من رو می‌شناسید!
‫نه، نمی‌شناسم,
‫اما، کلماتتون رو با دقت انتخاب کنید، راکت رانگاناثان,
‫نظری که دارین که من ترفی رو مدیون یه فرد تصادفی‌ام
‫یه لکه سیاه توی کل خدمتمه و من به شدت این رو محکوم می‌کنم,
‫و یه چیز دیگه، من به هیچ وجه با اون آقا نسبت ندارم,
‫واضحه؟ ‫- باشه، بیخیالش,
‫این مسئله خانوادگی شماست,
‫چطور باید تو گزارش کارتی رو خطاب کنیم؟
‫سرپرست دیجیتال مارکتینگ؟ یا نماینده شما؟ یا سایه کلکتور؟
چرت و پرت
‫من بارها و بارها گفتم! ولی شما ادامه می‌دید,
‫خدا من رو اینجا گذاشته تا به جامعه خدمت کنم,
‫من سال‌ها به خدمت به مردم اختصاص دادم,
‫و اگر این ترفی رو مدیون ویدئوی یه آدم تصادفی‌ام، پس فراموشش کنید,
‫نمی‌خوامش!
‫هرچی می‌خواید بنویسید, برید کنار! ‫- آقای کلکتور!
‫آقای کلکتور! تأیید می‌شه؟
‫معمولاً آهنگ‌های تامیل گوش نمی‌دم, فکر کردم شاید خوشت بیاد,
‫اگر دوست نداری، صداش رو کم کنم,
‫بعد از اینکه نشست خبری تموم شد، از من خواستی تورو برسونم خونه,
‫یه کم ناامید شدم,
‫اگه به دامادتون دستور می‌دادید که تورو برسونه خونه،
‫خوشحالتر می‌شدم,
‫شما یه مقام افسر بلند مرتبه هستین, می‌تونید هرکسی رو برای رسوندنتون به خونه انتخاب کنید,
‫اگه می‌خواستید با من بیایید، باید یه دلیلی داشته باشه,
‫باید یه چیز خاصی باشه,
‫بگو عمو,
‫چرا ساکتی؟
‫روزه‌ای؟ ‫- نه، هیچی,
‫بله بابا, ‫- «کجایی؟»
‫دارم عمو کلکتور رو می‌رسونم خونه, تو راه‌ام,
‫چی شده؟ ‫- «اون آقا با توئه؟»
‫«به اون آقا بگو خانواده ما از این به بعد هیچ رابطه‌ای با اونا نداره,»
‫«بندازش بیرون,» ‫- مامان! مامان!
‫اون پدرزن آینده منه, محترمانه حرف بزن,
‫راستی، بلندگو روشنه,
‫«اوه، واقعاً؟»
‫«پس خیلی خب,»
‫«به اون آقا بگو به حرفای من خوب گوش بده,»
‫«آرشانا، ‫دخترش اومد گفت»
‫«می‌خواد درباره عروسی صحبت کنه,»
‫«می‌دونی چی گفت؟»
‫«پزشک زنی که گفته شده ‫آب‌میوه انبه‌ی والدین داماد رو سمّی کرده
‫که دوست‌شون نداشت حالا به قید وثیقه آزاد شده,»
‫خبر داغ این خواهد بود چون,,,
‫پدرم کلکتوره ‫و مادرم وکیله,
‫«حتی بعد از این همه سال دوستی،»
‫«با من با این لحن صحبت کرد,»
‫«بهتره ردش کنی, ‫همه چیز رو باهاش تموم کن,»
‫وینای!
‫متأسفم, خیلی متأسفم,
‫آرشانا فقط یه بچه‌اس, نابالغانه رفتار کرده,
‫جدی نگیرش, ‫- عمو!
‫دخترت گفت ‫کل خونواده‌ام رو سمّی می‌کنه,
‫فکر می‌کنی ‫باید اهمیت ندم؟
‫چطور آناندی رو به دلیل اینکه خوب تربیت نشده بود بیرون کردی,,,
‫تو خوب تربیتش نکردی,
‫این تو رفتارش مشخصه, ‫- هی! هی!
‫فقط چون از روی عصبانیت رفتار کرد،
‫داری به تربیت من بی‌احترامی می‌کنی؟ چطور جرأت می‌کنی!
‫اگه الان کلکتور بودم,,, ‫- کلکتور نیستی؟
‫دارم باهات حرف می‌زنم, تو کلکتور نیستی؟
‫«آقای سیواگورونادار، اگه داری تصمیمات رسمی می‌گیری،»
‫«باید طبق پروتکل به دفتر نخست‌وزیری اطلاع می‌دادی,»
‫«چطور می‌تونی ترفیع رو توی یک نشست خبری رد کنی؟»
‫«می‌تونستی برامون ایمیل ارسال کنی,»
‫خیلی خب، به دفتر نخست‌وزیری اطلاع می‌دم که
‫دارم ترفیع رو همین الان رد می‌کنم,
‫«نیازی نیست,» ‫- چرا؟
‫«ما قبلاً تو رو به یک رتبه پایین‌تر کاهش داده و به ناگالند انتقال دادیم,»
‫«به زودی تأییدیه‌ش رو می‌گیری,» ‫- چی؟
‫«بله, موفق باشی,» ‫- چه,,,؟
‫آقا! صبر کنید!
‫اگه این‌طور باشه، ‫بازنشستگی زودهنگام رو تقدیم‌تون می‌کنم,
‫همین الان از شغلم استعفا می‌دم,
‫خیلی ممنون، آقا,
‫همین الان از شغلم استعفا دادم,
‫پس دیگه کلکتور نیستی,
‫پس دیگه کلکتور نیستی؟
‫بدون اینکه بدونم، داشتم…
‫بیکار و هنوزم فکر کنی که رئیس‌ای، هان؟
‫عجب! ‫هیچ انتن دهی نداریم,
‫«راه رفتنتو مثل شاهنشاه کن ‫و روی تخت پادشاهی بگیرا بشین»
‫«برو جلوتر, ‫چیتا بهت خوش‌آمد می‌گه!»
‫سلام، کلکتور سابق!
‫دیگه کلکتور نیستی؟
‫هی! وینای! وینای!
‫برادر! هی! هی!
‫الو؟ الو! ‫لطفاً، الو!
‫بی‌شرف!
‫اون ویدیو رو فرستادم، امیدوار بودم یه روزی بدردت بخوره
‫وقتی شنیدم ترفیع گرفتی، خیلی خوشحال شدم,
‫ولی، انتظار نداشتم اینطوری توی نشست خبری بشه,
‫فقط به خاطر عذرخواهی اومدم به خونت,
‫از این به بعد، به خاطر من هیچ مشکلی نخواهی داشت,
‫چون دارم از این شهر میرم,
‫لطفاً آناندی، پسرت و نوه‌هات رو ببخش,
‫لطفاً، عمو,
‫هی! هی!
‫بسه این نمایش! ‫فقط این نمایش رو تموم کن!
‫تو کی هستی؟
‫چی بهت کردم؟
‫یه خانواده خوشحال رو از هم پاشیدی,
‫عروسم رو گرفتی,
‫و به مرور، ‫همه رو از من گرفتی!
‫هنوزم تموم نشده؟ بگو بهم!
‫میخوای من بمیرم؟
‫چه جور آدمی هستی تو؟
‫گم شو, - عمو!
شما به mrgilas.com نگاه میکنید
‫هی! هی! شما کی هستید؟
‫ولم کن! ولم کن! - هی! هی!
‫منو ول کن!
‫پدرم واقعاً آرزو داره که این خانواده خوشبخت زندگی کنه
‫همونطوری که همه‌تون قبل از اینکه من بیام خونتون بودید,
‫هیچ کدوم از چیزهایی که پدرم میخواست رو انجام ندادم,
‫ولی می‌خوام این یکی رو انجام بدم,
‫لطفاً آناندی و پسرت رو ببخش، عمو,
‫اگه نظرت عوض شده، می‌تونیم با هم بریم,
‫اگه نه، می‌تونی موتور رو برداری و بری,
‫'کارتی کلاً از امکان'
‫'اصلاح اوضاع با پدرش صرف نظر کرده,'
‫'رفت چنای' 'تا ببینتش و فقط نزدیکش باشه,'
‫هی، کارتی!
‫چطوری پسرم؟
‫قبول می‌کنم,
‫پسری که همیشه می‌خواستی…
‫هیچ‌وقت نبودم,
‫ولی همیشه 'پسر تو بودم'
‫حالا حتی بهم گفتی بهت نگو بابا,
‫اگه من پسرت بودم، این حرف رو می‌زدی، بابا؟
‫هی، کارتی,
‫ببخشید,
‫نباید تو هیچ حالتی این حرف رو بهت می‌زدم,
‫عصبانیتم بدترین من رو نشونت داد,
‫الان بهت می‌گم!
‫تو همیشه پسر من خواهی بود,
‫بابا!
‫کارتی!
‫من کسی بودم که…
‫زندگی آناندی رو خراب کردم، درسته؟
‫شکست خوردم,
‫کی گفت شکست خوردی؟
‫تو بردی!
‫پسر من برد,
‫ببخشید، کوماراسامی,
‫راجع بهت بد صحبت کردم,
‫این جامعه… مشکلات زیادی داره,
‫بعد از دیدن همه این بدی‌ها،
‫ذهن‌های ما…
‫عادت می‌کنن,
‫اما وقتی کسی مانند پسرت، ‫از همین جامعه,,,
‫اشتباهاتم رو به روم میاره،
‫به طور مستقیم اشتباهاتم رو نشونم میده…
‫به خاطر عصبانیت و ناراحتی نمی‌تونم قبول کنم,
‫چون,,,
‫ما این‌طوری عادت کردیم,
‫در هر چیزی که پسرت گفت،
‫راجع به درست و غلط,
‫برای فهمیدن اون،
‫بزرگسالیت کم بود,
‫برام…
‫این همه روز طول کشید تا بفهمم,
‫ببخشید,
‫دخترت… نه,
‫عروس من…
‫خیلی خوب تربیت شدید شما دو نفر!
‫و پسرتون…
‫همین‌طور خوب تربیت شده,
‫اگه شماها موافقید…
‫خوشحال میشم اگه دخترم با پسرتون ازدواج کنه!
‫لطفاً!
‫منم مثل شما خوشحالم!
‫بابا، من عوض می‌شم, پسری می‌شم که همیشه خواستی,
‫نه، پسر, نباید عوض بشی,
‫همین‌طوری که هستی بمون,
‫او خدای من!
‫این رو نگاه کن، پسر,
‫انگار که وقتی رئیس انجمن ما بیرون برای راه رفتن بود،
‫سقف روی سرش خراب شد!
‫پسر من این رو پیش‌بینی کرد,
‫ولی هیچ‌کس گوش نکرد,
‫امیدواریم که این بار درسشون رو بگیرن,
‫درست می‌گم، کارتی؟ - بابایی!
‫کشاو…
‫برو از اینجا!
‫داری چی میگی؟
‫اون فرستاده خداست!
‫بذار زوج رو برکت بده!
‫بفرمایین لطفا, ‫- برکت بده؟
‫چی باعث میشه که اون لایق باشه؟
‫بابا…
‫اون رفت چون تو سیلی بهش زدی,
‫خواهش میکنم, ‫کشاو!
‫آراویند… ‫این به تو ربطی نداره, باشه؟
‫بابا!
‫چرا تو گذشته گیر کردی و این کار رو میکنی؟ بذار بیاد!
‫کشاو، بیا! ‫- آرچانا!
‫مجبورم نکن واکنش نشون بدم,
‫دارم بهت میگم، ‫نمی‌فهمی؟
‫الان سریع برو بیرون!
‫کشاو، یه لحظه صبر کن,
‫عمو، من نمی‌فهمم,
‫بین تو و کشاو چی گذشته؟ بذار ما بدونیم,
‫به ما بگو، بابا,
‫به ما بگو, به ما بگو, ‫- به ما بگو، بابا, به ما بگو، بابابزرگ!
‫'اون روز، بعد از اینکه برگشتم ‫از صحبت با کارتی,,,'
‫'فکر کردین یه گروهی منو گرفته,'
‫'ولی در واقعیت، ‫منو توسط,,, دزدیدن,'
‫فکر نمیکردی من باشم ‫که تو رو بدزدم، درسته؟
‫کور شده از قدرت و ثروتت,,,
‫تو منو به خاطر یه اشتباه که ‫هیچ ربطی به من نداشت زدی،
‫جلوی کل خانواده‌ات!
‫از اون لحظه خواب از سرم پرید,
‫نگاه کن!
‫نفس شیر زخمی…
‫از غرشش ترسناک‌تره,
‫بگیر اینو,
‫آه! اون؟
‫اگر چیزی که اینجا اتفاق افتاده رو فاش کنی، ‫شرمساری برای تو خواهد بود,
‫شرم, شرم, ‫شرم کوچولو!
‫عمو، زدن کسی که نمیتونه جواب بده نشونه ظلمه,
‫یه روزی، این بهت برمیگرده، ‫بدون کم و کاست!
‫خواهش میکنم، به خاطر من، کشاو رو ببخش,
‫من واقعا متاسفم، ‫از ته دل,
‫برای 25 سال گذشته،
‫به این آدم اعتماد داشتم که همیشه کار درست رو بکنه,
‫اما از روی غرور،
‫یه کار بدی با من کرد,
‫اما…
‫برای یه سال…
‫یه آدمی که فکر می‌کردم ‫فقط کار غلط می‌کنه،
‫بدون غرور جونمو نجات داد،
‫و کار درست رو کرد!
‫از حالا به بعد، ‫دامادم همه چیز منه,
‫کشاو… ‫- آقا!
‫اشکالی نداره، آقا, ‫- بیا اینجا، تو!
‫آقا, ‫- مثل جغد نگاه می‌کنی!
‫آقا, آه!
‫خدا تو رو دیوونه کرده!
‫آخرش همه مشکلات ‫حل شدن، درسته؟
‫هوی کارتی!
‫تو پشت همه مشکلاتی!
‫چطوری اصلاً با اون کنار میای؟
‫آدمایی که چند تا برادر دارن خوشحالند،
‫ولی من با یه برادر، ‫چه مشکلاتی دارم!
‫ای خدا! نمی‌تونم,
‫این خواهر منه!
شما به mrgilas.com نگاه میکنید