شما به mrgilas.com نگاه میکنید
…درختا سبزن
می‌شه ادای برگ در بیارین؟
…برگ‌ها سبزن
درختا سبزن، چه قشنگ و خوب
سیب‌ها قایم، پشت برگ و چوب
…باد که بیاد
!چقدر باد
سیب‌ها می‌ریزه
تق، تق، تق، تق
!کارم تموم نشده
نوبت منه
یه دندون‌مصنوعی توی قفسۀ سمت ورودی پیدا کردم
!هنوز ای‌میلم رو نفرستادم
نیم‌ساعتت تمومه
باید وایسی نوبتت شه
!نیم‌ساعتت تمومه
نوبت منه
!کارم تموم نشده
کارم تموم نشده
نوبت منه
!کارم تموم نشده، مرد کچل
!نیم‌ساعتت تمومه
!هنوز ای‌میلم رو نفرستادم، مرد کچل
!باید وایسی نوبتت شه، مرد کچل
خفه شو
خفه‌خون بگیر
!کارم تموم نشده
ساعت ۱۰:۰۵ صبح
یک عضو مؤنث با رنگ‌وروی عجیبِ رفته
مردی با چمدان را به ضربه‌زدن به خود متهم کرد
عضو مجاور این ادعا را تصدیق نکرد
سپس، عضو مؤنث با رنگ‌وروی عجیبِ رفته یک دندان‌مصنوعی دزدید
اینو بدش به من
صاحب این دندان‌مصنوعی
درحال‌حاضر مشخص نمی‌باشد
« گزارش‌های حادثه »
« :کارهای انجام‌شده »
« ,هیچ »
« بخش اول » « وقایای قبل از سقوط »
حقوق ما باید مثل یه سری از اون احمقای مدیری که
هیچی حالی‌شون نیست، دو برابر باشه
سروکله‌زدن با اعضایی که خل شدن
الان از سروکوله‌ت بالا می‌رن
و یه دقیقۀ دیگه کله‌ت رو از جا می‌کنن
دیگه اوناییو نمی‌گم که تو خودشون می‌شاشن
و انگار دو ساله حموم نرفتن
فکر کنم نمی‌دونن صابون چیه
عجب بوی گندی می‌دن
چهار ساعت دیگه مونده
فکر کنم آب توالت بالا اومده
مردِ غشی بیرونه
آره، باید بیاین
برگشته
حالتون خوبه؟
هیچ مشکلی نیست, هیچ مشکلی نیست
لطفاً زنگ نزنین اورژانس
پول آمبولانس رو از من می‌گیرن
هیچ مشکلی نیست
بی‌خیال, درست شد
خیلی‌خب, خدافظ
«فهرست اعضایی که به شعبۀ «آلن گاردنز
از کتابخانۀ عمومی می‌آیند
مرد غشی، مهاجر جدیدی که
بیمۀ سلامت نداره
سو»، همکارم که اون رو» چندوجهی توصیف می‌کنم
ناتالی»، که سه‌شنبه‌ها گوشۀ آرامی» به مطالعه می‌پردازه
عضو مؤنث با رنگ‌وروی عجیبِ رفته
که همیشه کج راه می‌ره
تام»، که در گذشته» نوازندۀ موسیقی کلاسیک پیانو بوده
آیرین فرنکل»، مدیر شعبه» و همچنین رئیس بنده
مرد چمدانی، که معمولاً تعطیم می‌کنه و ناگهان از کمر خم می‌شه
مرد زیبایی که زیباست
…دختر پیانویی و مامانش
که اون هم پیانو می‌زنه
جان بی,»، عضو همیشگی‌مون»
که دچار زوال عقل شده
مرد مستأصل
که برادر بزرگ‌ترش معمولاً روزها
اون رو شعبۀ ما می‌ذاره
همچنین، پدرم
بشین
اگه خواستی، می‌تونی بشینی
حالت چطوره؟
پدرم همون چمدون مرد چمدونی رو داشت
می‌ذاشت دکمه‌های فلزی‌ش رو فشار بدم
و اگه سریع واکنش نشون نمی‌دادم
چفت‌هاش که به‌سرعت برمی‌گشت بالا می‌خورد به پنجه‌هام
و باعث می‌شد جیغ بزنم
گاهی اوقات پدرم دستش رو آروم می‌ذاشت روی سرم
و خوش‌حال می‌شد دارم درس می‌گیرم
ساعت ۴:۴۰ عصر
آشغال چسبناکی
روی میز پشت کتابخانه پیدا شد
تعدادی کتاب روی میز در موقعیت عمودی قرار گرفته بود
ظاهراً نقشی مانند صفحه ایفا می‌کردند
کتاب‌ها نیز با مایعی به‌نظر منی کثیف بودند
هیچ عملی انجام نشد
« گزارش‌های حادثه »
سلام, صبح به‌خیر
« ریگولتو »
بخند، بخند»
با تمسخر من به خنده‌ت ادامه بده
فکر کردی من نمی‌تونم از دختر خودم محافظت کنم؟
«…به‌زودی می‌فهمی
اینو توی سطل آشغال پیدا کردم
آخه کی کتاب میندازه دور؟ اونم توی کتابخونه؟
« تاریخ اپرای ایتالیایی »
می‌رم سر وقت استراحتم
به‌زودی می‌فهمی» از پس چه کارهایی برمیام
من «ریگولِتو» هستم «و دیگر متحمل زجری نمی‌شم
عجیبه
وقتی یازده سالم بود پدرم منو برد اپرا
اپرای «ریگولتو» رو انتخاب کرد
گفتش دربارۀ مردیه که نفرین شده
منم لبۀ صندلی‌م نشستم تا موسیقی اغوام کنه
ببخشید، خانم
کمکی از دستم برمیاد؟
من فکر نمی‌کنم برای خانم‌ها
همچین مردی جذاب باشه
…یعنی
…بیشتر تفکراتشه که
اینه که برای خانم‌ها جذابه، نه؟
…یعنی
خانم‌ها دنبال ایده‌های مرد هستن
آره
درسته؟ - کاملاً همین‌طوره -
سو» عکسای تبلیغات پرزرق‌وبرقِ» لباس زیر مردونه رو
با تصاویر کلوزآپِ کمی پوشیده‌شدۀ آلت می‌بُره
بعدش هم به تابلوی اعلاناتِ کنار یخچال وصل می‌کنه
سلام، بچه‌ها
آیرین سال‌هاست تلاش می‌کنه
وادارش کنه بِکَنتشون
…بله
اما موفق نشده
خیلی‌خب, پس می‌بینمت
!«سلام، «یانکو
سلام
ببخشید مزاحم می‌شم
کارت خیلی خوبه
مرسی
زیاد موسیقی اپرا می‌نوازید؟
نه
موسیقی رو روی پیانو پیدا کردیم
واسه همین دخترم خواست امتحانش کنه
واقعاً عالی می‌نوازی
خیلی ممنون
ببخشید
من رفتم
باشه, روز خوبی داشته باشی
یه بار پدرم سه روز غیبش زد
مادرم به پلیس تلفن کرد و من گوش دادم
بهش گفتم نکنه به قتل رسیده
مادرم بهم اطمینان داد که زنده‌ست و یه جایی پرسه می‌زنه
و بین مراکز خریدوفروش کتاب دست‌دوم در رفت‌وآمده
پرسیدم از کجا می‌دونه
گفتش یه بار قبل از اینکه به دنیا بیام
پدرم ناپدید می‌شه و چند روز به مراکز خریدوفروش کتاب دست‌دوم سر می‌زده
اما به مادرم قول می‌ده دیگه هیچ‌وقت غیبش نزنه
…«میریام»
«پرسیدم: «فایدۀ قول چیه؟
« بخش دوم » « نمی‌تونم وجود این همه کتاب رو تحمل کنم »
کارت بیمه، لطفاً
نام: میریام گوردون
:تاریخ تولد ۹فوریۀ۱۹۸۵
بله
نام پدر؟
چی؟
نام پدر، لطفاً
چرا؟
ادوارد؟
نه
به همین خاطر
نمی‌خوایم سوابق شما رو با سوابق یه میریام گوردون دیگه قاتی کنیم
منطقیه
نام پدر؟
موریس
متأهل؟
بله، همسر مادرمه
منظورم اینه که خودتون متأهلین؟
نه
هیچ‌وقت؟
نه - همیشه مجرد؟ -
بله
نام خویشاوند نزدیک؟
برای شرایط اضطراری به اسم یه نفر نیاز داریم
آیرین
۴۱۶… ۵۳۴-۲۷۳۲
نام خانوادگی؟
فرنکل
شکل خودش نوشته می‌شه
شمارۀ ایشونه؟
آخه شماره‌شو ندارم
ما باید بتونیم خارج از محل کار هم
با این آدم ارتباط بگیریم آشنای دیگه‌ای ندارین؟
دوستی؟
داروی خاصی مصرف نمی‌کنین؟
پس نه
افکار خودکشی؟ سابقۀ بیماری روانی؟
خیلی‌خب به چه دلیلی تشریف آوردین؟
راستش خوبم حالم خوبه
اسم من «یانکو»ئه
اسم شما چیه؟
میریام
توی کتابخونه دیدمت
اونجا کار می‌کنم
بله، می‌دونم
از اپرا خوشت میاد؟
چی؟
اپرا؟ آره فکر کنم
دارم «که‌کِک» می‌خونم
که‌کک
هوم، که‌کک
یه رمان کودکانۀ اسلوونیاییه
خوبه؟
فوق‌العاده‌ست
دربارۀ چیه؟
داستان پسربچه‌ایه به‌اسم که‌کک
که بر ترس غلبه می‌کنه
من عاشق اپرام
یه‌کم تاریکه
نه خیلی
من راننده‌تاکسی‌ام
نقاش هم هستم
من که اصلاً هنری نیستم
اگه خواستی، یه موقع می‌تونم کارهام رو نشونت بدم
گرسنه‌ت نیست؟
نقاشی‌هات ایناست؟
بله
…برعکسشون می‌کنم
تا کسی نترسه
نقاشی‌هات ترسناکه؟
اینا جدیدترین نقاشی‌هامن
می‌شه… می‌شه ببینم؟
آره
می‌شه یکی دیگه هم ببینم؟
این یکی رو هفتۀ پیش تموم کردم
این جلوه رو چطوری در آوردی؟
اول چوب رو می‌کنم
تا لایه‌های متفاوتی درست شه
بعدش با مشعل، چوب و سطحش
و همه‌شو می‌سوزونم
بعدش هم نقاشی می‌کنم
رشتۀ تحصیلی‌م مرمت فرسکو بود
توی اسلوونی؟
لهستان
یه فنجان چای میل داری؟
فکر کنم دیگه برم
اوه - آره -
این عیب نداره؟
نه
ساعت ۸:۵۵ صبح
کلید چراغ‌های برقِ روی صفحه سفت است
باید تعمیراتی رو برای تعمیر مشکل خبر کرد
اتاق پیانو بودم
بله، خودم اسمتون رو ثبت کردم
یه پیانوی جدید توی اتاق پیانو هست
بله
من امشب باید اینجا بمونم
همون‌طور که می‌دونین کتابخونه هشت و نیم می‌بنده
و همه‌مون مجبوریم بریم
می‌خواستم بطری‌های آبجوی داخلش رو تحویل بدم و پولشونو بگیرم
پیانو جایگزین شد
و از حالا به بعد هم
لطفاً بطری آبجو نذارین داخل پیانو
اگه قرار باشه مجبورم کنین برم بیرون چی می‌شه؟
نمی‌دونم کتابخونه هشت و نیم می‌بنده
عجب
باشه
…توی پیانو
بطری آبجو نمی‌ذارم
باشه
ممنون
…باشه، پس اگه نمی‌شه اگه نمی‌ذاری بمونم
پس می‌شه وقتی امشب کتابخونه رو بستی
حداقل منو ببری نزدیک‌ترین کلانتری؟
نمی‌تونم… نمی‌تونم این کارو کنم
نمی‌تونم
برادرت معمولاً ساعت پنج میاد دنبالت
!باشه, ولی هرچی شد، تقصیر توئه
!دو، سه، حرکت
!ای وای
…وای
…خیلی ترسناک بود
هم ترسناک بود هم بامزه
!چقدر ترسناک شدم
خیلی ترسناک بودی, بزن قدش
تو چی از زجر و بدبختی می‌دونی؟»
اون بچه‌ها رو به اون اتاقِ در کِشویی می‌بره
و براشون داستان تعریف می‌کنه
پشت میز اطلاعات هم می‌شینه
و سؤالات رو جواب می‌ده
هرچقدر هم مست یا بی‌ملاحظه باشن هم
باهاشون صحبت می‌کنه
باید متوجه خطر بشه
کتابدار زیبای من
«با دستان کک‌ومکی
اینا… اینا برای توئه؟
فکر کنم
دستان کک‌ومکی؟
احساس خطر می‌کنی؟
ریگولتو آخرش دخترشو می‌کشه
البته اشتباهی
یه جورایی… توی کیسه می‌بندتش
از کجا پیداشون کردین؟
اون یکی داخل یه کتاب توی بخش کودکان بود
حدس نمی‌زنین کار کیه؟
نه
شما هیچ ارتباطی با ریگولتو یا اپرا ندارین؟
پدرم بچگی‌هام منو برای دیدنِ ریگولتو برد
الان پدرتون کجاست؟
مرد
خیلی‌خب
پس اگه یادداشت دیگه‌ای به دستتون رسید
یا اتفاق غیرطبیعی‌ای رخ داد به ما خبر بدین
چشم
متأسفانه تا کاری نکنه
کاری از دست ما هم برنمیاد
یه داستان برام بگو
هر داستانی
من هیچ داستانی بلد نیستم
تو کتابداری
اونا که داستان من نیستن
خب پس یه چیزی برام بخون
اینو امروز توی سطل آشغال پیدا کردم
مادرم کشت پسر کوچکش»
پدرم گریست ز هجر تنم
خواهرم که دوستم داشت بسی
دستمال خویش نهاد بر کسی
برد استخوانم به‌آرامی زیر سرو کهن به نیک‌نامی
«جیرجیر، چه خوش پرنده‌ای‌ام من
از حالا به بعد «صدات می‌کنم «میریام تاریک
بذار برات بخونم
مادرم کشت پسر کوچکش»
پدرم گریست ز هجر تنم
خواهرم که دوستم داشت بسی
دستمال خویش نهاد بر کسی
برد استخوانم به‌آرامی
زیر سرو کهن به نیک‌نامی
«چه خوش پرنده‌ای‌ام من
بالا می‌زنی قدش یا پایین؟
پایین
پایین، آره, چقدر خوب
خیلی خوب
با دقت درستش کردم؟
آره
…خب، می‌خوای اینو اینش… اینش با من
باشه، اونش با تو
بعدش هم اینو بذار روش
مرسی
…آخه فقط اون که نه
اون که نه؛ این
چون اول باید به اون چسب بزنم
!آه»
!پست‌فطرت رذل
تویی که جرئت می‌کنی سینه‌اش رو لمس کنی
فکر کردی من چیزی نمی‌بینم؟
حتی بدون سلاح هم این دست
به‌زودی در خون تو حمام می‌کند، تخم‌سگ دیوث
انتقام تو گرفته خواهد شد، گیلدا
«ای دختر دست‌کک‌ومکیِ من
تو هم دیدی؟
اونجا
داخل کتاب کرده بودش
یادداشته
یادداشت
در غیاب تو ظاهر شد
یادداشت‌ها رو جمع کردم
در چمدون رو بستم
ولی بعدش یه یادداشت دیگه ظاهر شد؛ با دست‌خط یکی دیگه
یکی می‌خواد ارتباط برقرار کنه
شیر، پنیر، نان، سیب، کاهو
گوجه، خیار، توت‌فرنگی، بلوبری
«…کلم، آناناس، کرۀ بادام‌زمینی
…یکی
!یکی می‌خواد ارتباط برقرار کنه
«مربا…»
امروز سرت شلوغ بود یا خلوت؟
ترسناک‌ترین لحظۀ زندگی‌ت تا الان
کدوم لحظه بوده؟
وقتی دستت زخم شد؟
اون موقع نترسیدم
شوکه شدم و بعدش هم دردناک بود
…نمی‌شه دربارۀ چیزهای دل‌نشین‌تر صحبت کنیم
تا ترسناک‌ترین چیز؟
می‌شه بخارونیش؟
آره
همین‌جا؟
بالاتر
…بالاتر
…یه‌کم پایین‌تر آخ، عالیه
محکم‌تر؟ - آفرین -
مسئول اعزامم خیلی عوضیه
ممکنه استعفا بدم و برم یه جای خیلی دور بعدش که برگشتم
مسئول اعزامم پیرمردی شده با یه خایۀ چروکیده
که روی نیمکت پارک می‌شینه و کبوتر اعزام می‌کنه
کبوترها هم اطاعت می‌کنن؟
شورش می‌کنن
ولی نه اون شورشی که من علیه پدرم کردم
و نامه‌هاش رو جواب ندادم
…کبوترها بالاش حلقه می‌زنن
و عن سفید می‌ریزن لای موهاش
بی‌رحمه و واسه همین اونا هم این شکلی باهاش رفتار می‌کنن
ارباب منم
تو تسلیم می‌شی
کبوتر تویی
من مسئول اعزامم
مثل کبوتر، میریام تاریک
امروز سرت شلوغ بود یا خلوت؟
خلوت
بیرون خیلی زیبا بود
مردم قدم می‌زدن
حوصلۀ تاکسی‌گرفتن نداشتن
کسی به‌یادموندنی نبود؟
همه‌شون به‌یادموندنی بودن
چی می‌گفتن؟ - هیچی -
بهم می‌گفتن کجا می‌خوان برن
و منم می‌رسوندمشون اونجا
هیچ‌کدومشون حرف دیگه‌ای نزد؟
هیچی
کسی با من حرف نمی‌زنه
ولی من به صدای تنفس و تکون‌خوردنشون روی صندلی گوش می‌دم
شنیدم یکی‌شون یه چیزی از کیفش در آورد
شنیدم یکی دیگه پشت گوشش رو خاروند
شنیدی پشت گوشش رو خاروند؟
بله
با چشم پشت سرم نگاش می‌کردم
واقعاً؟
آره
از پدرم به ارث بردم
وقتی معلم بود دانش‌آموزهاش فکر می‌کردن
از اونجایی که چشمش به تخته‌ست
متوجه شوخی‌هاشون نمی‌شه
ولی پدرم پشت سرش چشم داشت
یه دفعه می‌چرخید
وقتی یه تیکه گچ پرت می‌کرد
می‌تونست از اون‌ور کلاس
بزنه بالای گوش پسره، بغل کله‌ش
می‌گفت به‌خاطر نشونه‌گیری عالی‌ش
و چشم پشت سرش
دانش‌آموزهاش بهش احترام می‌ذاشتن
ممکن بود هرازچندگاهی باهاشون مهربون باشه
حتی یه ذره هم شوخی کنه
اما فراموش نمی‌کردن ازش بترسن و از دستوراتش اطاعت کنن
توی اسلوونی؟
لیوبلیانا
تو اونجا بزرگ شدی؟
نه، تا ده سالگی لیوبلیانا بودم
بعد از طلاق پدر و مادرم، نقل‌مکان کردیم
کجا؟ - همه‌جا -
فقط من و مامانم
خواهربرادرم لیوبلیانا موندن
شغل پدر تو چیه؟
بیمه
داستان‌های تو کجاست؟
من که همیشه برات داستان می‌خونم
میریام تاریک، تو هم حتماً داستان داری
به من اعتماد نداری
دارم
چی می‌خوای بدونی؟
می‌خوام تو رو بشناسم
در آستانۀ چاپ مجموعۀ شعرهای من هستن
عالیه
به‌زودی کتابم منتشر می‌شه
…برات
برات یه نسخه میارم
اون‌جوری عالی می‌شه
خب، دیگه یادداشتش کردم
می‌دونستم می‌تونم روت حساب کنم
خوش‌حالم
در آستانۀ چاپ مجموعۀ شعرهای من هستن
عالیه
خب، اینم از آدرس
نشریۀ راکون جاو
به‌زودی کتابم منتشر می‌شه
و برات یه نسخه میارم
اون‌طوری عالی می‌شه
…پدرم
پدرم مردی بود که کلی کتاب می‌خوند
فکر نمی‌کنم هیچ‌وقت از دست پدرم گریه کرده باشم
ولی بابت چیزهایی که منو یادش میندازه گریه کردم
مرد خیلی خوبی بود
خیلی خوب
در حد بهترین آدم این کرۀ خاکی
حالا هم مرده
…تو»
چشمانت رو باز کن
دست به چه کاری باید بزنم تا بهت ثابت کنم دوستت دارم؟
محافظت از تو علیه تقدیری مانند تقدیر من
زیرکی فراوانی می‌طلبه
«من منجر به درد دیگری نمی‌شم
من دیگه نمی‌رقصم
چون کفش مخصوصشو ندارم
لباسش رو ندارم
پای سالم ندارم کونش رو ندارم
بعد فکر کن دیشب کی زنگ زد
خواهرم؛ می‌گفت آرتریت دست مامانم
خیلی شدید شده و مامان بیچاره‌م دیگه حتی خودکار هم نمی‌تونه برداره
امروز نمی‌ری پارک؟
نه
خب، نظرت چیه؟
تا توانایی‌شو داریم، بریم برقصیم؟
کسی می‌خواد بیاد؟
تو هروقت برنامه‌هات خراب می‌شه خیلی عصبانی می‌شی
من هیچ برنامه‌ای ندارم
دیروز برنامه ریختی اینجا منو ببینی
جفتمون برنامه ریختیم
درسته
ولی خب سر وقت نیومدم
نتونستم بیام
فکر کردم دیگه هیچ‌وقت نمی‌بینمت
به‌خاطر مسئول اعزامم دیر کردم
تقصیر مسئول اعزامم بود
…فکر کردم
دیگه هیچ‌وقت نمی‌بینمت
وقتی بچه بودم و می‌خواستم فکر کنم
می‌رفتم دست‌شویی و در رو قفل می‌کردم
حتی وقتی محکم به در ضربه می‌زدن
وانمود می‌کردم داخل نیستم و در رو باز نمی‌کردم
ولی می‌بینی که من پیشتم
می‌دونم
این داستانو قبلاً هم گفتی
ده سال دیگه التماست می‌کنم
دیگه یه داستان رو چند بار تعریف نکنی
ولی فعلاً می‌خوام دوباره و دوباره بشنوم
…وقتی پیشتم، حس می‌کنم
لای چمن‌های بلند نشستم
گیج‌کننده‌ست
ده سال دیگه هم پیشم می‌مونی؟
معلومه
هر مسیری که بری لای چمن‌های بلند می‌مونی
به گلخونه نزدیکیم؟
نزدیکیم
بقیه هم دوروبرمونن؟
نه
کسی رو نمی‌بینم
جز دو نفر
کجان؟
یه جای خیلی دور سگ‌هاشون رو آوردن بیرون
نزدیک سر پارک
هرکدوم یه سگ دارن
یه سگ کوچیک سفیده با پای کوتاه و پشم کم
یه سگ بزرگ قهوه‌ایه
با پشم فر
آخی
ماه هنوز معلومه؟
!آره
چیز دیگه‌ای نمی‌خوای ببینی؟
نه
مطمئنی؟
با چشم من، خیلی چیزا می‌شه دید
وقتی برسیم گلخونه چی می‌شه؟
هیچی - هیچی؟ -
بعدش من چشم‌هام رو می‌بندم میریام تاریک
و نوبت تو می‌شه که منو ببری
کجا ببرمت؟
خونه
تو که خونه نداری، یانکو
ندارم؟ - نه -
پس آپارتمانم چی؟
نه
…بعد
نقاشی‌هام چی؟
آره
آره، نقاشی‌هات نزدیک‌ترین چیز به خونه‌ان
اگه بچه‌دار شم چی؟
کجا زندگی کنن؟
بچه‌دار نمی‌شی
نمی‌شم؟
تصمیم گرفتی بچه‌دار نشم؟
آخه بچه‌ای در آینده‌ت نمی‌بینم
یعنی دوست نداری بچه‌دار شم؟
منظورت اینه؟
…من
خودم هم هیچ نمی‌دونم دوست دارم بچه‌دار شی یا نه
…فقط چیزیو می‌گم
…که با چشم بسته
می‌بینم
چشم‌هات رو باز کن
…یعنی
رسیدیم گلخونه؟
نه
پس چرا باز کنم؟
چشم‌هات رو باز کن
نه
می‌خوای اینجا تنهات بذارم؟
باز کردم
گفتی من بچه‌دار نمی‌شم
انگار نفرینم کردی
فقط چیزیو گفتم که با چشم بسته می‌دیدم
چیزیو نگفتم که می‌خواستم ببینم
واقعاً اهمیتی نداره برات من بچه‌دار شم؟
نمی‌دونم
من بچه می‌خوام
می‌خوام یه روز پدر شم
ترسناک‌ترین لحظۀ زندگی‌م الانه
چون با تو آشنا شدم
…یانکو
بله؟
پدرم کلکسیون کتاب داشت
شعر می‌نوشت ولی هیچ‌وقت منتشر نشدن
ایول
این شد یه چیزی
بیمه چیه؟
شعر
خیلی بزرگ بود
در نهایت این‌قد جاگیر شد که بردشون توی گاراژ
این کلکسیون کتاب الان کجاست؟
ردش کرد
پدرت الان چی‌کار می‌کنه؟
کار خاصی نمی‌کنه
خیلی‌خب
بله؟
سلام، خانم, پلیس هستم
منزل یانکو پریچلو؟
بله؟
می‌شه لطفاً در رو باز کنین؟
منزل یانکو پریچلو اینجاست؟
بله - خانم، شما کی هستین؟ -
من… من میریام هستم
چه نسبتی با اقای پریچلو دارین؟
دوست‌پسرمه
خانم، تسلیت می‌گم اما آقای پریچلو
کشته شدن
جسد ایشون توی تاکسی‌شون پیدا شده
کیف پولشون رو بردن و توی همچین مواردی
معمولاً دلیل سرقته
براتون با کسی تماس بگیرم؟
نه
آقای پریچلو خونواده‌ای داشتن؟
باید با فامیل نزدیکشون تماس بگیریم
فکر کنم اسلوونی باشن
باید ازتون بخوام بیاین کلانتری
و به چند تا سؤال جواب بدین و یکی هم باید جسد رو شناسایی کنه
همین‌الان؟
بله، خانم
باشه, پس… پس می‌رم لباسام رو عوض کنم
باشه
اشک بریز»
فرزندم، اشک بریز
اشک‌هایت رو جاری کن
…اشک‌هایت رو جاری کن
…آه
روی قلبم…
…اشک‌هایت رو جاری کن، دخترم
دختر من
«روی قلبم…
با آنکه مردان زیادی برای تسلای غمشان مشروب می‌خورند، پدر من کتاب می‌خرید
کلکسیونش گاراژ را پر می‌کرد
و کنار دیوار روی هم انباشته می‌شدند
ماشین هم در تمامی فصول با هر آب‌وهوایی
جلوی گاراژ پارک بود
تصور می‌کرد کلکسیونش روزی به‌شدت باارزش شود
البته قصد فروش کتاب‌ها را نیز نداشت
پدرم مردی بود که سوت می‌زد»
مردی که برای خود زرهی از یادداشت‌های روحیه‌بخش می‌دوخت
و می‌خندید و می‌خندید
با وجود سنگینی‌اش سبک قدم می‌زد
و دستانش نیز به‌سرعت جابه‌جا می‌شد
بوکسور و شعبده‌باز ماهری می‌توانست باشد
به‌جاش، شعر قافیه‌داری می‌نوشت
که کسی چاپ نمی‌کرد و با فروش انواع بیمه
درآمدش را کسب می‌کرد
می‌خواستم از حقارت نجاتش دهم
یک شب برای خود وظیفه گذاشتم که هرچقدر می‌توانم
از شعرهایش حفظ کنم
به‌تنهایی در اتاقم
…مطالعه‌شون کردم
و اشک ریختم
«…صبح روز بعد
در بچگی سوار کول پدرم می‌شدم»
با اینکه تلوتلو می‌خورد منظرۀ بی‌نظیری بود
چشمان من به افقِ تغییرپذیر بود
و پدرم سنگ‌های کوچک را «از مسیر خارج می‌کرد
در هجده سالگی یک نفر قلبم را شکست»
با چند ضربۀ دقیق، قلبم خرد شد
یکی از این ضربه‌ها تلفنی منتقل شد
بدون آنکه بخواهم ژاکت یا چکمه‌ام را بردارم
از در خانه خارج شدم
سردی هوا همانند سیلی‌ای به صورتم بود
پدرم که از قضا برف جلوی در را پاک می‌کرد
بیلش را به کناری پرتاب کرد
و از آن سوی چمن‌ها به دنبالم دوید
پاهایش لایۀ اول برف را باز می‌کرد و در اعماقش غرق می‌شد
وقتی به من رسید
مرا در آغوش گرفت
هرگاه پدرم را محاکمه می‌کنم که دفعاتش نیز کم نیست
و ترس‌ها، خجالت و اعتمادبه‌نفس خانمان‌سوزم را
به گردنش می‌اندازم
این خاطره را در دفاع از پدرم تعریف می‌کنم
پدرم صبح آن روز را با سوت‌زدن گذرانده بود
چمن‌ها را زده و پرچین را کوتاه کرده بود
گونه‌های مادرم را بوسیده بود
و به او گفته بود به‌اندازۀ تابلوی نقاشی زیباست
بعد از ناهار، به پشت خانه رفته بود
تا در گاراژ اندکی خانه‌تکانی کند
من ۲۲ ساله بودم
برادرم ۱۹ و خواهرم ۱۷
پدرم هیچ پیغام خداحافظی‌ای برای مادرم نگذاشت
«و هیچ‌گونه یادداشتی برای اولادش
پدرم را در میان کتاب‌هایش دفن کردند
جهان به کار خود ادامه می‌دهد
چرا جای استعفا، مرخصی نمی‌گیری؟
من باید برم
آخه نمی‌خوام از بابت چیزی پشیمون شی، میریام
به همین خاطر باید برم
می‌دونستی یه گوشِت از اون یکی بزرگ‌تره؟
بیا نشونم بده
نه - نشونم بده -
نه -
نشونم بده
آره
این گوش چپ
شبونه بزرگ شد
نه، نه
…نه, نه، نه
شما به mrgilas.com نگاه میکنید