شما به mrgilas.com نگاه میکنید
‫بعد از "دی" دیگه "اچ" نداره,
‫نداره؟
‫- نه! ‫- عه,
‫نقطه و ویرگول بعد از ‫"پریادارشی نی" درسته، نه؟
‫نقطه نداره!
‫من دو سال سابقه کار رد می‌کنم، اوکیه؟
‫دو سال؟
‫برو بنویس ۴ سال!
‫چهار سال؟
‫نه اونجوری,,,
‫۴ سال یه ذره زیاده، نه؟
‫تو مصاحبه به مشکل بر نمی‌خوری؟
‫عمراً!
‫شماره تو رو میدم واسه راستی‌آزمایی!
‫- اوه! ‫- فقط الان بزن ۴ سال,
‫همه‌ی تعریف و تمجیدا بی‌نقصه، درسته؟
‫سخت‌کوش,,,
‫وظیفه‌شناس,,,
‫چاپ!
‫خیلی خب,
‫- سلام! ‫- آقا!
‫- من آنتونی هستم, ‫- کدوم آنتونی؟
‫دیروز تو پارک همدیگه رو دیدیم، درسته؟
‫- ایس کپیتال,,, ‫- آهان، آره,
‫- فهمیدم! ‫- بله قربان,
‫وام ماشینتون به مبلغ ۵۰ لاک، پیش‌تایید شده!
‫اوه، ممنونم!
‫خب، اگه ممکنه به دفتر ما یه سر بزنید، می‌تونیم کاراشو انجام بدیم، قربان,
‫حتماً یه سر می‌زنم، آنتونی, من یه,,,
‫جلسه دارم تا بعد از ظهر,,,
‫بذارید,,,
‫- یه کاری بکن؛ می‌تونی لوکیشنت رو برام بفرستی؟
‫- من بعد اینکه کارم تموم شد یه سر می‌زنم,
‫باشه قربان! لوکیشن رو تو واتساپ می‌فرستم,
‫- باشه, ‫- باشه قربان! ممنون!
‫اوه، نه!
‫هیچ‌کس واقعاً نمی‌تونه جای کس دیگه‌ای رو بگیره,
‫اگه اینقدر آسون بود، می‌شد با خمیر نون کیک پخت!
‫روز خوبی داشته باشی!
‫[ساروجینی چچی - موفق باشی, برات دعا می‌کنم]
‫- [ویدیو روی گوشی] به پناهگاهی از طعم‌های سالم خوش آمدید،
‫جایی که هر غذا جشنی از نعمت‌های طبیعته,
‫- اَه! ‫- بخور دیگه!
‫- اینجا، تو رستوران ارگانیکمون، ما به تغذیه هر دو اعتقاد داریم,,,
‫کافیه، کافیه!
‫- مواد اولیه ما از منابع محلی و پایدار تهیه می‌شه,,,
‫شیر رو نمی‌خوری؟
‫مگه نباید بری مدرسه؟
‫مامان، مزه این شیر خوب نیست,
‫خیلی آبکیه,
‫- از بابات بپرس! ‫- اوه، نه!
‫چرا مزه‌ش خوب نیست؟
‫چون شیرِ امروز اونقدر خامه‌ای نیست, واسه همینه,
‫- عزیزم، کلکاتو سوار نکن, ‫- نه,,,
‫بهت گفتم شیر رو روی اجاق برقی نجوشون، درسته؟
‫خب، تمیز و مرتبش کردی که از من قایم کنی، اینطور نیست؟
‫مچتو گرفتم!
‫- سلام قربان! ‫- هی، کجایی؟
‫میای دفتر، یا امروز مأموریت میدانی داری؟
‫من تا,,,
‫نیم ساعت دیگه می‌رسم دفتر، قربان,
‫خیلی خب! ببین، واسه این زنگ زدم که,,,
‫مریدولا رو می‌شناسی، درسته؟
‫- فکر نکنم این دفعه هم بتونه به هدفش برسه,
‫داره تلاش می‌کنه,,,
‫ولی نمی‌تونه!
‫دیشب بهم زنگ زد و هی داشت گریه می‌کرد,
‫منم دیگه نمی‌تونستم ‫اون ناراحتی رو تحمل کنم,
‫- تو هم می‌تونی با ‫ناراحتیش همدلی کنی، نه؟
‫فهمیدم قربان,
‫می‌خواید دوباره دو تا ‫از مشتری‌هامو بهش بدم، درسته؟
‫حتماً قربان,
‫- همینه، درسته؟ ‫- دقیقاً!
‫هی، فقط دو تا از ‫مشتری‌هاتو پاس کن بره,
‫ما همه‌مون فمینیستیم بالاخره، درسته؟
‫و بله، ما در مورد ‫ترفیع رتبه تو تو جلسه بعدی صحبت می‌کنیم,
‫- باشه قربان, ‫- باشه؟
‫- بفرمایید! ‫- آره,
‫ولی,,, از کجا فهمیدی من شیر رو روی گاز برقی جوشوندم؟
‫وقتی داری تمیز میکنی، باید ته ظرف رو هم تمیز کنی دیگه,
‫اگه از گاز معمولی استفاده کرده بودی، اون لایه کف کرده به تهش نمی چسبید,
‫آهان! پس واسه همینه ریخت!
‫آره، خیلی شیک و مجلسی,
‫- خداحافظ! ‫- مامان، خدافظ!
‫خداحافظ!
‫اوکی,
‫سلام!
‫من دارم میرم مصاحبه, بعداً می بینمت!
‫موفق باشی!
‫ممنون!
‫اوکی, لطفاً صبر کنید!
‫سلام!
‫تو اینجا چیکار می کنی؟
‫تو هیچ وقت بهم نگفتی که تو هم ‫داری تو این مصاحبه شرکت می کنی!
‫خب، فقط کسایی که سه سال سابقه دارن می تونن اینجا درخواست بدن، درسته؟
‫من تونستم یه جورایی یه گواهی سابقه کار جور کنم,
‫اینقدر تو خونه نشستم، ‫انگار دارم ریشه می دَوونم!
‫واقعاً به یه کار احتیاج دارم!
‫واسه همینه!
‫استفی وارگس!
‫موفق باشی!
‫همسایه های جدید دارن اسباب کشی می کنن!
‫اگه اونا هم مثل تو باشن، دیگه عالی میشه!
‫هر چی!
‫هی، مریدولا! انقدر احساساتی نباش,
‫من دو تا از مشتری هام رو بهت دادم، درسته؟
‫اینا اشک شوقه، آنتونی,
‫تو تونستی شرایط من رو بفهمی، درسته؟
‫همه مون یه سری مشکلات داریم که باید حلشون کنیم، مگه نه، مریدولا؟
‫دقیقاً مثل کاری که الان داری میکنی,,,
‫اگه جلوی مشتری هم اینجوری گریه می کردی،
‫خیلی وقت پیش ها به هدفت رسیده بودی,
‫باید بیشتر تلاش کنی، مریدولا!
‫من بیشتر تلاش خواهم کرد، آنتونی,
‫من خیلی زیاد تلاش خواهم کرد!
‫آنتونی، وقتی با تو حرف می زنم،
‫واقعاً حس راحتی دارم,
‫در عوض،
‫تو هم همین حس راحتی رو با من نداری؟
‫الو؟
‫- چرا ساکتی؟ ‫- بهش بگو,
‫- نمی دونم چرا, امروز حس خواب ندارم,
‫- تو چی، آنتونی؟ ‫- من خیلی خوابم میاد!
‫- ها؟ ‫- خیلی خب پس!
‫- آنتونی! قطع نکن-- ‫- باشه!
‫اوف پسر! خیلی استرس زا بود!
‫بیخود نیست که رئیس اینقدر علاقه نشون میده که کارش راه بیفته,
‫آنتونی! با دادن مشتری هات به اون،
‫داری خودت رو میندازی تو دردسر,
‫هی، تو! دیگه بازی بسه!
‫- برو بخواب! ‫- فقط یه بار دیگه!
‫- هنوز تموم نشده مامان, ‫- بسه دیگه!
‫- بیا اینجا! ‫- حرف های رئیس رو شنیدی دیگه، درسته؟
‫من فقط به خاطر شرایط الان مون دارم با این قضیه کنار میام,
‫باید سرو سامون بگیریم، درسته؟
‫بیا از این خونه اجاره ای بریم,
‫معلومه! مگه واسه همین نیست که منم دنبال کار می گردم؟
‫آره!
‫مصاحبه ات چطور بود؟
‫خوب بود،
‫ولی مطمئن نیستم که بتونم قبول بشم,
‫ولی برنامه ریزی,,,
‫هر روز داره اتفاق می افته، بدون هیچ کم و کاستی,
‫هر روز!
‫چه خبر، کریشنتتا؟ اینجا با این همه گل خیلی رنگارنگ شده!
‫کلاً یه تغییر اساسی کرده!
‫معلومه دیگه!
‫تو وقتی از اینجا رفتی، اینقدر کوچولو بودی، درسته؟
‫اوه! ‫اون هنوزم همونقدر کوچولوه!
‫شوخ طبعی معلم ها اصلاً تغییر نکرده، مگه نه، کریشنتتا؟
‫وقتی همش یه چیزی رو می شنوی، خسته کننده میشه,
‫کاملاً طبیعیه!
‫وقتی دیدم خونه رو دارن تعمیر می کنن، فکر کردم دارین یه مستاجر جدید میارین!
‫وقتی آماچی (مادر) یه سری مشکلات پیدا کرد، یه تصمیم یهویی بود,
‫این خونه به شهر نزدیک تره، درسته؟
‫بیمارستان هم همین اطرافه,
‫شما به صحبتتون ادامه بدین,
‫بذار ببینم اوضاع از چه قراره,
‫باشه,
‫داره راجع به گروهشون حرف میزنه,,,
‫تو واتساپ!
‫همه الان تو این گروه ها هستن، مگه نه؟
‫معلومه که هستیم!
‫- نونوایی گریس تو شهر رو نمیشناسی؟
‫مال اوناست,
‫- بابای مانوئل این نونوایی رو تو یه مغازه یه اتاقه راه انداخت
‫اون قدیما تو واکاتهاانام، شهرشون,
‫- گریسی چیچی قبلاً اینجا تو راه آهن کار می کرد,
‫وقتی نونوایی حسابی گرفت،
‫برگشتن خونه پدریشون تو شهرشون,
‫از وقتی باباش فوت کرده،
‫- مانوئل داره مغازه رو می چرخونه,
‫- خود مانوئل بود که یه شعبه هم تو شهر ما باز کرد,
‫- نونوایی گریس بهترین نونوایی شهرمونه، درسته؟
‫اسم اون خانومه گریسیه، درسته؟
‫چهره‌ش هم پر از وقاره!
‫آره!
‫مانوئل شاگردم بود,
‫من اون موقع هم «حمایتش» رو فهمیده بودم,
‫- مگه تو مهدکودک بهش درس ندادی؟
‫تو اون موقع «پتانسیلش» رو فهمیدی؟
‫- کریشنتان داره شاگردتو از خستگی هلاک میکنه!
‫- من اینو نمیگم چون شاگردمه,
‫- چه پسر خوب و آقاییه,
‫خیلی فروتنه!
‫حتی خنده هاشم بچگونه و معصومانه‌ست، مگه نه؟
‫چرا اینجوری نباشه، معلم؟
‫- آخه از یه خانواده خیلی معروفیه، درسته؟
‫چرا دوباره داری به پیغام صوتی خودت گوش میدی؟
‫هی سولو! نظرت چیه تو رو با اون آشنا کنیم؟
‫به نظر آدم خوبی میاد!
‫هی، نه! ‫سولو به اون نمیاد,
‫من اون پسره رو نمی خوام,
‫خیلی حس عمویی میده!
‫بابا!
‫بازم دیرم شده، دارم میرم سر کار,
‫پسرم، امروز هم مادرتو اذیت کردی؟
‫این کیه؟ عروسِ پسرتونه؟
‫نه, این استفیه, اینجا مستأجره,
‫آها، باشه,
‫- این مانوئله, ‫- می دونم,
‫چطور,,, چطور میدونی؟
‫از گروه فهمیدم!
‫- آهان! ‫- اوه,,,
‫- ساروجینی! ‫- آره آره، ساروجینی!
‫میبینمتون پس!
‫آپوتا، خداحافظ!
‫الان دیگه اونا همدم ما شدن,
‫تک فرزنده؟
‫- نه، نه! یه دختر بزرگتر هم دارن,
‫انگار نیوزیلنده یا یه همچین جایی,
‫من از وقتی درس و مشقم تموم شد همیشه دلم می خواست یه کسب و کار راه بندازم,
‫اوه! پس چرا راه ننداختی؟
‫من و چند تا از دوستام داریم برنامه ریزی می کنیم یه رستوران ارگانیک تو شهر باز کنیم,
‫کانی، شیطونی نکن!
‫- ارگانیک؟ ‫- آره!
‫عجب ایده بکری!
‫ولی الان دیگه هرچیزی که روش برچسب ارگانیک خورده الکیه,
‫دقیقاً به خاطر همینه که دارم آنتونی رو هل میدم که یه رستوران اصل راه بندازه!
‫اگه یه برنامه درست و حسابی داشته باشی، همه چی درست میشه,
‫مخصوصاً وقتی پای کار رستوران وسط باشه,
‫برنامه ریزی حرف اول رو میزنه، درسته؟
‫چه ارگانیک باشه چه نباشه,
‫دقیقا همینه!
‫من باید برای این کار از شغلم استعفا بدم,
‫نگرانی منم همینه,
‫هی، نگران اونش نباش,
‫- حتی وقتی بابای من کسب و کار نونوایی رو شروع کرد، سال 1985,,,
‫اسمشو گذاشت نونوایی گریس،
‫به اسم مادرم,
‫- اون موقع که شروعش کرد، اونم با خیلی از اینجور چالش ها روبرو شد,
‫- ولی وقتی دوستا با هم باشن,,, ‫- ولش کن! بیا!
‫- آره، درسته, دوستا با من هستن دیگه، درسته؟
‫پس من حمایت اونا رو دارم,
‫- آره، دقیقا! تو به اون حمایت نیاز داری!
‫برعکس، اگه بخوایم تنهایی انجامش بدیم،
‫یه سری چالش های اول کار خواهیم داشت,,,
‫هی! فکر کنم آماچی بیدار شده,
‫کانی!
‫آماچی!
‫اینا همسایه‌هامونن,
‫این پریاست، دختر پریا،
‫و اونم شوهر پریاست، آنتونی,
‫آماچی، داروهاتو خوردی؟
‫این دوز بعد از ظهرشه، درسته؟
‫دوز شب چی؟
‫عینک‌تو بزن!
‫بریم؟
‫بذار اون برگرده! صبر کن,
‫بیا، این آب رو بخور!
‫من باید داروهاشو سر وقت به آماچی بدم، بدون هیچ غفلتی,
‫- خب، تصمیم گرفتی که کلا کارت رو ول کنی و روی بیزینس تمرکز کنی؟
‫فعلا که برنامه همینه,
‫وقتی اون کار پیدا کنه,,,
‫- و امتحانای استخدامی دولتیش هم چند روز دیگه است,
‫اوه! دو روز دیگه است؟
‫- آره! ‫- باشه,
‫- اگه قبول شه، خیالتون راحت میشه,
‫خیلی وقته منتظرم!
‫زود باش دیگه! دیرمون شد!
‫- وای خدا! ‫- کارت ورود به جلسه رو برداشتی؟
‫اوه، سولو! همه‌چی رو برداشتم,
شما به mrgilas.com نگاه میکنید
‫بگیرش!
‫- حالا بگیرش! ‫- سیسیلی چچی!
‫بله!
‫ممکنه لطفا شلنگ آبتون رو قرض بگیرم؟
‫می‌خوام ماشینمو بشورم,
‫حتما پسرم!
‫- بفرمایید پسرم, ‫- آره!
‫- غذا خوردی؟ ‫- بله، بله,
‫داری میری شهر، استفی؟
‫آره!
‫بپر بالا پس! منم دارم همونجا میرم,
‫تو توی یه شرکت بیمه تو کودیماتا کار می‌کنی، درسته؟
‫اونجا پیادت کنم؟
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫تو فیسبوک دیدم,
‫ولی تو توی لیست دوستای من تو فیسبوک نیستی، درسته؟
‫عصبانی نشو,
‫لازم نیست دوست باشیم که پروفایلت رو چک کنم، درسته؟
‫فیسبوک پروفایلت رو بهم پیشنهاد داد,
‫هی، من عصبانی نبودم,
‫به عنوان یه مادر مجرد،
‫تو فیسبوک با کلی مزاحمت روبرو میشم,
‫واسه همین اینجوری جواب دادم,
‫ببخشید!
‫هی، استفی! هیچ وقت به خاطر زن قوی بودن معذرت نخواه!
‫باشه؟
‫حتی وقتی همه دارن سر اینستاگرام ذوق می‌کنن،
‫من هنوز حس قدیمی و با ابهت فیسبوک رو دوست دارم,
‫خب، اینستاگرام هم خوبه,
‫به هرحال,,,
‫انگار دقیقا می‌دونن چه کسی به چه کسی پیشنهاد بشه,
‫ولی,,,
‫حتی بعد از دیدن پروفایل،
‫چرا برام درخواست دوستی نفرستادی؟
‫الان می‌تونم بفرستم، درسته؟
‫آب قطع شد!
‫حتما برات خیلی خسته کننده است، درسته؟
‫از الان به بعد می‌تونیم به طور منظم حرف بزنیم، درسته؟
‫الو,
‫نه، رسیدم خونه, دیگه بیرون نمیرم,
‫آماچی تو خونه تنهاست، درسته؟
‫باشه، پس,
‫- مرحله بعدی اضافه کردن زرده تخم مرغه,
‫حالا تخم مرغ‌ها رو جدا کنیم,
‫خیلی وقته می‌خواستم برای همه‌تون یه مهمونی بگیرم از وقتی که اومدم اینجا,
‫بالاخره امروز فرصتش پیش اومد,
‫چچی,,,
‫خیلی بوی خوبی میده,
‫گوشت خوک هست؟
‫بریم بخوریم؟
‫یه چیزی رو تا حد مرگ زد و صبح داشت می‌بردش داخل,
‫یه نوع راسوی خرما، بزمجه، یا یه همچین چیزی,
‫نکنه از اون چیزا باشه؟
‫عمراً!
‫اجمل ایکای من از این چیزا نمیخوره,
‫این گوشت گاو خیلی خوبه,
‫باید یه کم هم به اسما بدم,
‫احتمالاً تا حالا گوشت گاو به این خوشمزگی نخورده,
‫فوق العادست!
‫این یه دستور پخت ویژه‌ست,
‫- مانوئل,,, ‫- بله,
‫کیک برنج گوشت پرشده‌ی اسما تا الان بهترین غذا اینجا بود,
‫این از اونم بهتره!
‫هیچی نمیشه گفت!
‫پس دعوتمون کن خونتون اجمل, یه مهمونی خانوادگی بگیریم,
‫ببینیم کیک برنج گوشت پرشده‌ی اسما بهتره یا این,
‫حتماً باید خونواده‌هامونم دعوت کنیم؟ الکیه,
‫مگه آخر ماه تولد دخترت نیست؟
‫اون موقع اینجایی یا میری سفر؟
‫تو سفرم,
‫- نمیتونم عوضش کنم, ‫- آهان,
‫توماس چتا، برات یه نوشیدنی درست کنم؟
‫اوه!
‫نه، ممنون,
‫چرا؟ تو که مشروب نمیزنی، چتا؟
‫آره جون عمت!
‫این قبل از اینکه بیاد اینجا حتماً سه تا پیک زده,
‫مشروب می‌خره و تو خونه تنهایی می‌خوره,
‫نه بابا,
‫من روزی که رفتم کلیسای پاناکاد، دیگه لب به مشروب نزدم,
‫تو و داستان طولانی بیماری تنفسی‌ت!
‫بیماری تنفسی تو که هیچ جا نمیره,
‫تو خودت خیلی مشروب می‌زنی، درسته؟
‫اونایی که مشروب می‌زنن بالا میارن، بی عرضه!
‫تو دیگه بیماری تنفسی نمیگیری!
‫این چی میگه؟
‫شنیدم گوشت بزمجه برای مشکلات تنفسی خیلی خوبه، توماسِتا,
‫ولی اینجا گوشت بزمجه از کجا بیاریم؟
‫آهان!
‫درسته,
‫هی مانوئل,,,
‫من هر جور درمانی رو امتحان کردم، از آلوپاتی بگیر تا یونانی,
‫و نتیجه‌ش چی بود؟
‫یه بار رفتم کلیسای پاناکاد دعا کردم،
‫خیلی بهتر شده,
‫- واقعاً؟ ‫- الان,,,
‫من و سیسلی هر سه‌شنبه، بدون استثنا میریم اونجا,
‫منم باید برم اونجا,,,
‫برای آماچی‌م دعا کنم,
‫آهان! پس سه‌شنبه‌ی دیگه با ما بیا,
‫منم میام پس!
‫تو چرا نمیخوری؟
‫نه, من روزه‌ام,
‫شماها بخورید,
‫بخور,
‫از خونه‌ی آنتونی دیده نمیشه,
‫من از پشت بوم اونا هم چک کردم,
‫پس لازم نیست نگران باشیم,
‫ولی از خونه‌ی سیسلی چیچی قشنگ معلومه,
‫نگاه کن!
‫وقتی توماس چتان و سیسلی چیچی سه‌شنبه میرن کلیسا،
‫تا بعد از ساعت دو برنمی‌گردن,
‫تو اون موقع فقط زن آنتونی تو خونه‌ست، تو کل محل,
‫پس اگه نقشه رو برای سه‌شنبه بذاریم،
‫یه طرف امنه,
‫چطوری ممکنه مانوئل؟
‫صبح انجام دادن‌ش خطرناک نیست؟
‫شب انجامش بدیم,
‫اگه بدشانسی بیاریم و یه نفر ما رو ببینه، کارمون تمومه دیگه,
‫اگه قراره با این نقشه پیش بریم، باید ریسکش رو قبول کنیم,
‫واسه همینه که گفتم این نقشه جواب نمیده,
‫اگه اونجوری که من میگم انجامش بدیم، خیلی ساده میشه عملیش کرد,
‫هی! نه، نه!
‫نه!
‫نه,
‫نقشه بی‌نظیریه,
‫هیچ شکی توش نیست,
‫پس بذار منتظر زمان مناسب باشیم، رفیق,
‫آره، آره,
‫حرف جان درسته,
‫- بذار منتظر بمونیم, ‫- باریکلا پسرم!
‫ببخشید بچه‌ها,
‫خب،
‫همه,,,
‫لطفا یه تشویق حسابی ‫نثار کنید برای
‫آنتونی و مریدولا!
‫- بهترین های این فصل! ‫- ممنونم,
‫مریدولا، کارت عالی بود,
‫تونستی به همه ی ‫هدف های سه ماه گذشته برسی,
‫دیگه نمیشه نادیده‌ش گرفت، نه شرکت و نه من شخصا,
‫برای همین، شما مدیر ‫ارشد جدید ما هستید!
‫- ممنونم! خیلی خیلی ممنونم قربان! ‫- تبریک میگم!
‫افتخار نصیبم شد!
‫تبریک میگم,
‫آنتونی، پسر با استعدادم!
‫تو یه استعداد واقعی هستی,
‫ولی مهارت های تو بیشتر ‫به درد شمال میخوره تا اینجا,
‫وقتی شرکت ازم خواست یه نفر رو ‫بفرستم تا اوضاع اونجا رو روبه‌راه کنه،
‫راستش رو بخوای،
‫اولین اسمی که به ‫ذهنم رسید اسم تو بود!
‫برای همین، شما هم ترفیع گرفتید
‫به عنوان مدیر ارشد برای,,,
‫کوچ بیهار!
‫- کوچ بهار؟ ‫- خوشحالی دیگه؟ تبریک، تبریک!
‫- الو؟ ‫- الو,
‫- شما پریادارشی نی کی,اس هستید؟ ‫- بله,
‫- من ساندیا موهان هستم ‫از شرکت ملام تماس میگیرم,
‫- خانم، شما مصاحبه ‫تخصصی رو با موفقیت پشت سر گذاشتید,
‫- تبریک میگم, ‫- هورا!
‫- همونطور که میدونید، مصاحبه ‫در سطح مدیریت مرحله بعدیه,
‫به زودی تاریخش رو بهتون اطلاع میدم,
‫- ممنونم, ‫- باشه!
‫- ممنون! ‫- باشه,
‫هورا!
‫هی، یه خبر خوش دارم,
‫- من مصاحبه فنی ‫اون روز رو قبول شدم!
‫[ساروجینی چچی - تبریک میگم]
‫من مصاحبه فنی رو هم قبول شدم,
‫برای همین، دارم ‫یه جشن بزرگ برنامه ریزی میکنم
‫برای سالگرد ‫ازدواجمون امسال!
‫همه اینجا و خانواده ‫هاتون از قبل دعوتید!
‫- همه اینجا و خانواده ‫هاتون از قبل دعوتید!
‫این پریاست, ‫خیلی زیاده روی میکنه، نه؟
‫آخه کی سالگرد ‫ازدواجش رو جشن میگیره
‫با دعوت کردن همه فقط ‫برای قبول شدن توی مصاحبه فنی؟
‫منظورت از همه، دقیقا کیه؟
‫فقط اعضای گروه ‫واتساپت هستن؟
‫نه, فکر کنم همه ‫رو دعوت میکنه,
‫کی هست تاریخش؟
‫منم دوست دارم بیام,
‫- بذار چک کنم, ‫- باشه,
‫نوزدهم ماه بعد,
‫تو میای؟
‫میام,
‫خیلی خب, دیگه برم؟
‫- باشه, ‫- بعدا بهت زنگ میزنم,
‫هی، استفی!
‫ممنون,
‫هی، میز رو تمیز کن!
‫لطفا میز رو تمیز کن,
‫چشم، عمو,
‫میتونیم تاریخ رو مشخص کنیم,
‫بفرمایید,
‫پیراشکی؟ چه خبر شده؟
‫مهمون من, ‫من مصاحبه رو قبول شدم,
‫- عالیه! ‫- تا گرمه بخور,
‫یه چیز دیگه هم هست,
‫سالگرد ازدواج,
‫میتونیم بریم, ‫سالگرد کی هست؟
‫مال خودمون!
‫من از قبل به همه ‫توی گروه گفتم
‫که یه جشن ‫بزرگ خواهیم داشت,
‫با بوفه و اینا,,,
‫سرفه نکن,
‫بیا، یکم آب بخور,
‫بوفه نگیریم,
‫یه چیز دیگه جور کنیم,
‫ولی برنامه ریزی سالگردت ‫خیلی به موقع از آب درومد!
‫من ترفیع گرفتم,
‫ولی نه یه جای نزدیک, ‫توی کوچ بهاره,
‫کوچ بهار؟
‫خودتو اذیت نکن,
‫مطمئن بودم مدیره برات دردسر درست میکنه,
‫بالاخره اینجا جا افتاده بودیم,
‫حالا باید این آدما رو ول کنیم و بریم؟
‫اگه آزمون استخدامی دولتو یا مصاحبه رو قبول شم، برمیگردم همینجا,
‫بگو با هم برمیگردیم!
‫خوبه که به فکر جشن گرفتن سالگردمون افتادی,
‫میتونیم قبل از رفتنمون به همه یه حالی بدیم، نه؟
‫- نقشه م چطوره؟ ‫- آره, خیلی خوبه!
‫آره، خیلی خوبه! درسته عزیزم؟
‫- آره, ‫- خیلی خوبه!
‫- پفک میخوری؟ ‫- پیراشکی میل دارید دخملم ؟
‫- وای! ‫- خوبه؟
‫♪ ای دنیای عزیز، آیا این شب دلپذیر ♪
‫♪ تا ابد ادامه خواهد داشت، بدون روشنایی صبح؟ ♪
‫♪ آیا سرنوشت با طلوع روشن سحر تغییر خواهد کرد؟ ♪
‫♪ آیا هر آنچه شنیده‌ام دروغ خواهد بود؟ ♪
‫♪ صورتم را نپوشان ♪
‫♪ مرا به آغوش اعماق پرتاب نکن ♪
‫♪ چشمانم را نبند، و مرا در جنگلی رها نکن ♪
‫♪ آیا تمام آنچه برق می زند فقط درخشش های کم نور است؟ ♪
‫♪ آیا راز واقعی از دید پنهان است؟ ♪
‫مانوئل، چیزی از حرفاش فهمیدی؟
‫هیچی سر در نیاوردم!
‫انقدر منفی نباش بابا!
‫ما در مورد این تصمیم گرفته بودیم، درسته؟
‫خب,,,
‫میشه لطفا به حرف کسی که تجربه داره گوش بدی؟
‫عمو,,, اون تو انگلستان درس خونده، مگه نه؟
‫- همه چی درست میشه, ‫- حق با توئه,
‫چه چیزی شما دو تا رو به شیرینی فروشی فقیرانه من آورده؟
‫فردا سالگرد ازدواجمونه,
‫واسه همین خواستیم یه کیک برای این مناسبت انتخاب کنیم,
‫پس کیک مهمون من,
‫- هی، لازم نیست! ‫- بیا دیگه! باعث افتخارمه,
‫لطفا با آماچی بیا,
‫حتما,
‫برو کیک رو انتخاب کن,
‫- این خوبه، نه؟ ‫- آره، همین رو بخریم,
‫خب، اینم کیک شما,
‫بعدا میبینمتون,
‫♪ در لبه آسمان، ماه نشسته است ♪
‫♪ همه چیز را که در زیر رخ می دهد، سرگرم و خوشحال تماشا می کند ♪
‫- سلام! ‫- سالگردتون مبارک!
‫ممنون!
‫- این سولوئه, ‫- سلام! آره، میدونم
‫اونجا بذارش,
‫برو داخل,
‫مورچه قرمز و مورچه سیاه رفتن,,,
‫گوش کن,,,
‫اونو منتقل کردن یه جای باکلاس!
‫کوچ بیهار یا یه همچین جایی,
‫آهان,
‫این کوچ بیهار,,,
‫باید یه جای کوچیک تو بیهار باشه، درسته؟
‫نمیشه اگه نمیدونی ساکت باشی؟
‫کوچ بیهار تو بنگال غربی هست,
‫چرا اونا دارن میرن اونجا وقتی بنگالی ها دارن میان اینجا؟
‫کی میدونه!
‫♪ آیا این یک خواب نیمه شب است، آرام و روشن ♪
‫♪ یا رویایی که شب را پر از ترس می کند؟ ♪
‫[استفی - نمیای واسه مراسم؟]
‫♪ صورتم را نپوشان ♪
‫♪ مرا به آغوش اعماق پرتاب نکن ♪
‫♪ چشمانم را نبند، و مرا در جنگلی رها نکن ♪
‫- آره عمو, ‫- چه خبره؟
‫نقشه سر جاشه, اگه چیزی شد بهم تکست بده,
‫♪ آیا راز واقعی از دید پنهان است؟ ♪
‫♪ ای دنیای عزیز، آیا این شب دلپذیر ♪
‫♪ تا ابد ادامه خواهد داشت، بدون روشنایی صبح؟ ♪
‫♪ آیا سرنوشت با طلوع روشن سحر تغییر خواهد کرد؟ ♪
‫♪ آیا هر آنچه شنیده‌ام دروغ خواهد بود؟ ♪
‫♪ صورتم را نپوشان ♪
‫♪ مرا به آغوش اعماق پرتاب نکن ♪
‫♪ چشمانم را نبند، و مرا در جنگلی رها نکن ♪
‫♪ آیا تمام آنچه برق می زند فقط درخشش های کم نور است؟ ♪
‫♪ آیا راز واقعی از دید پنهان است؟ ♪
‫گفتن نداره به تو,
‫- از عروسیتون تا حالا اینجوری جشن گرفتین؟
‫مانوئل اینجاست,
‫- کریشنتتا, ‫- بله,
‫- حالت چطوره، توماس چتا؟ ‫- خوبم,
‫اوضاع چطوره؟
‫تبریک میگم!
‫تو که قبلا به ما کادو دادی، درسته؟
‫اینم داشته باش! ‫واسه خوشحالی منه, بگیرش,
‫- آماچی نیومده؟ ‫- نه, زود خوابید,
‫آنتونی!
‫به تمام واحدهای گشتی، توجه فرمایید
‫- یه پرونده زن گمشده داریم, ‫لطفا توجه فرمایید,
‫یه مهمونی خونه همسایه‌مون بود,
‫از اونجایی که آماچی خواب بود، فکر کردم ‫یه سر برم و زود برگردم,
‫همون موقع این اتفاق افتاد,
‫قبلا هم مادرتون گم شده بود؟
‫نه, اولین باره,
‫خونه فامیلاتون که نزدیکن رو نگشتین؟
‫چرا,
‫اونجا نرفته,
‫به هر حال، ما اطلاعات رو به همه دادیم,
‫صبر کنیم ببینیم چی میشه,
‫جناب,,,
‫انگار حاضر شده بره یه جایی و رفته،
‫و احتمالا یادش رفته ‫اتو رو خاموش کنه,
‫هی، مانوئل!
‫بیا اینجا,
‫وقتی این خانم گم شد
‫- یه ساری و بلوز آبی روشن تنش بود,
‫چرا بدون قفل کردن در رفتی مهمونی؟
‫اثر داروی خواب‌آورش باعث میشد آماچی ‫خیلی راحت بخوابه,
‫منم با این خیال رفتم,
‫درِ بغلیه دیگه، مگه نه؟
‫فکر کردم میرم و زود برمی‌گردم,
‫- دکترش کیه؟ ‫- پسرخالمه,
‫دکتر جان پالاکال,
‫جراح مغز و اعصابه ‫تو بیمارستان مارینا مدی‌سیتی,
‫هیچ دوربینی تو خونه همسایه‌ها نیست؟
‫اینجا که نیست، قربان,
‫آخر این خیابون یه چهارراه هست، درسته؟
‫اون سر پیچ، مغازه موبایل فروشی یه دونه داره,
‫الان باید بسته باشه، درسته؟ خیلی دیره,
‫آره, باید بسته باشه,
‫میتونیم کاری کنیم در مغازه رو باز کنن,
‫- اونو چک کن، سوجیت, ‫- باشه، قربان,
‫به تمام واحدها, تمام واحدهای گشتی, توجه فرمایید
‫- نیروهای سی آر وی اطلاع دادن که خانمی که پرونده ‫مفقود شدنش از پاسگاه چینگاوانام گزارش شده بود،
‫نزدیک ایستگاه قطار پیدا شده,
صبر گنید صبر کنید
‫پیدا شده!
‫گوش کن,,,
‫میگن گریسی چچی آلزایمر داره,
‫آلزایمر؟
‫پس چرا اینو تا حالا به کسی نگفته؟
‫به ما گفته بود یه کم ‫مشکل حافظه داره,
‫ولی نمی‌دونستیم ‫اینقدر جدیه!
‫قربان، مانوئل اینجاست,
‫باشه,
‫بیا, ‫اون توئه,
‫بیا,
‫آماچی، مراقب باش,
‫بیا, ‫مراقب پله باش، آماچی,
‫مانوئل,,,
‫از این به بعد ریسکیه که آماچی رو ‫تنها بذاریم و بریم بیرون,
‫بیاید یه پرستار استخدام کنیم,
‫من یه مرکز نگهداری سراغ دارم,
‫اونجا رو پرس و جو می‌کنم,
‫یا یه خانمی رو میشناسم,
‫لیسی چچی,
‫بعد از زایمان پریا، حواسش ‫به پریا و دخترمون بود,
‫خانم خوبیه,
‫شمارشو تو گوشی قدیمیم دارم,
‫براتون میفرستم,
‫باشه,
‫پریا، پاشو بریم,
‫بریم؟
‫- باشه, ‫- فردا میبینمتون,
‫انگار مجبوریم ریسکش رو ‫تو روز قبول کنیم,
‫روزی که توماس چتان میره کلیسا، درسته؟
‫نباید به دایانا خبر بدیم؟
‫آره,
‫اون قدیما که آماچیِ مانوئل اینجا کار می‌کرد،
‫اون موقع ها معمولاً جمعه‌ها بعد از کار، با قطار مسافربری می‌رفت خونه‌شون,
‫میگن با همون خاطره رفت,
‫یه مریضی که آلزایمر داره این چیزا رو یادش میمونه؟
‫اصلا همه‌ اینا راسته؟
‫کریشتتان میگفت واسه همینه که رفت اونجا,
‫داشتم به مانوئل فکر می‌کردم,
‫طفلکی,
‫وقتی مانوئل رو دیدم که توی ایستگاه آماچی رو بغل کرده بود،
‫خیلی تکونم داد,
‫من هیچوقت حس نکردم آماچی مشکل حافظه داره,
‫و اصلا نمی‌دونم چطوری از اینجا سر از ایستگاه قطار درآورد,
‫به هرحال، برش گردوندیم، درسته؟
شما به mrgilas.com نگاه میکنید
‫[پریا] آب قطع شد!
‫حتماً خیلی برات خسته‌کننده است، نه؟
‫هی، فکر کنم آماچی بیدار شده,
" میکروسکوپ "
‫نه,
‫هیچ جا نمیرم، تا وقتی یکی رو پیدا کنم اینجا بمونه,
‫منم ترسیده بودم,
‫یهو این جلسه فوری پیش اومد,
‫نمی‌دونم چیکار کنم با این موضوع,
‫اگه واقعاً فوریه، می‌تونم بعد از ظهر از اداره مرخصی بگیرم,
‫هی!
‫لازم نیست,
‫کاملاً خوبه,
‫من اینجا می‌مونم,
‫خداحافظ مامان!
‫به امید دیدار!
‫این رو با یکم آبمیوه یا آب قاطی کن بده بهش,
‫تا ۲۰ دقیقه دیگه خوابش میبره,
‫آهان،
‫این سمّه,
‫خیلی مواظب این آشغال باش,
‫همونجوری که خوابیده، میمیره,
‫باید نقشه رو همون صبح سه‌شنبه اجرا کنیم,
‫خیلی تحت فشارم که یکی رو برای مراقبت از آماچی استخدام کنم,
‫اگه الان این کارو نکنم، مردم بهم شک می‌کنن,
‫من و کریشنتتان صبح سه‌شنبه از خونه میریم بیرون,
‫فقط استفی با آماچی تو خونه می‌مونه,
‫من حسابشو میرسم,
‫بقیه اش رو همونجوری که قرار گذاشتیم انجام بده، عمو,
‫باشه,
‫[از تلویزیون] ,,,یا ناتوانی در تشخیص افرادی که زیاد می‌بینند,
‫علاوه بر این، عصبانیت و افسردگی هم
‫از علائم شایع در بیماران آلزایمریه,
این بیماری ممکنه گسترش پیدا کنه
‫هنوز نفهمیدم چرا مانوئل به پلیس گفت آماچی آلزایمر داره,
‫اون حتی از همه‌ ما هم حواس‌جمع‌تره،
‫تو هر چیزی,
‫اگه انقدر حواس‌جمعه، مگه اتوی روشن رو ول می‌کنه بره یه جای دیگه؟
‫فکر نکنم,
‫حتماً توهم زدی، پرییچی,
‫بلده تو تاریکی کلید چراغ بالای تخت رو بزنه,
‫بلده وقتی تانکر آب پر میشه، موتور رو خاموش کنه,
‫حتی یادش نمیره وقتی از بیرون میاد دمپاییشو دربیاره,
‫فقط دو روز زیر نظرش بگیر,
‫اونوقت می‌فهمی حافظه آماچی از تو هم بهتر کار می‌کنه!
‫واقعاً؟
‫راستی!
‫دیروز که نم نم بارون گرفت،
‫قبل از اینکه من به پشت بومم برسم، پشت بوم مانوئل خالی بود,
‫و مانوئل هم نبود,
‫پس کی لباسایی که اونجا پهن بود رو جمع کرد؟
‫حتماً استفی‌چی بوده,
‫مانوئل دیروز وقتی رفت بیرون، مامانش رو پیش استفی‌چی گذاشت,
‫- استفی اونجا بود؟ ‫- آره,
‫هی، هنوز باور نکردی، نه؟
‫نزدیک ظهره,
‫تو خونه مانوئل دارن آش رشته درست می‌کنن,
‫همیشه این صدا رو می‌شنوم,
‫تا حالا فقط یه بار صدای سوپاپ زودپز اومده، مگه نه؟
‫آره,
‫وایسا و ببین! بیشتر از چهار تا سوت نمیکشه!
‫ببین! مانوئل بیرونه,
‫دو!
‫سه!
‫چهار!
‫سوت پنجم نزد، درسته؟
‫دیدی!
‫ولی اون الان رفت تو خونه، درسته؟
‫هنوز اونقدر طول نکشیده که مانوئل بخواد برسه به آشپزخونه,
‫مطمئنم این آماچی بود که خاموشش کرد,
‫واسه همینه که میگم آماچی مشکل حافظه نداره,
‫پس اون روز چی شد؟
‫میشه از خود آماچی بپرسیم؟
‫وقتی اون اینجاست نمیشه,
‫من یکم آب انبه روی میز گذاشتم,
‫حدود ساعت ۱۱ صبح به آماچی بده,
‫- باشه, ‫- یادت نره,
‫- نه, ‫- من برای تو هم آبمیوه درست کردم,
‫بریم؟
‫آره، حواست باشه هیچ کس دیگه ای وارد خونه نشه,
‫آماچی قاطی می‌کنه,
‫تنها کسی که میتونم بهش اعتماد کنم تویی، استفی,
‫تو برای من قابل اعتمادی,
‫[رفتیم]
‫[برنامه آشپزی: آموزش کیک توی تلویزیون]
‫آماچی!
‫آبمیوه میخوری؟
‫حقوق ماهانه ۱۵۰۰۰ روپیه میشه,
‫و یه روز تعطیلی در هفته,
‫- باشه, ‫- آماچی!
‫یه کم آبمیوه بخوریم؟
‫آماچی، مانوئل خیلی سفارش کرده بهم,
‫لطفا اینو بخور,
‫نمی‌خوام,
‫نمی‌خوای؟
‫نمیشه که,
‫لطفا اینو بخور، آماچی,
‫[مانوئل - آماچی آبمیوه رو خورد؟]
‫- [دادم بهش، ولی نمیخوره] ‫- بیشتر کارای خونه رو اون انجام میده,
‫ولی حتما آشپزی براش سخته,
‫- ما,,, ‫- یه لحظه,
‫اوه,
‫ما هیچ کسی رو مجبور به آشپزی نمیکنیم,
‫باشه,
‫هی، استفی!
‫میشه یه لحظه از آماچی دور شی؟
‫باشه,
‫بگو,
‫خب,,,
‫جلوی آماچی آبمیوه رو بخور بعد بهش بده,
‫اون موقع میخوره,
‫واقعا؟
‫باشه,
‫آماچی!
‫اگه منم بخورم تو هم آبمیوه می خوری؟
‫پس من میخورم,
‫بفرمایید! ‫من خوردم!
‫حالا تو بخور، آماچی,
‫همشو بخور!
‫از صبح هیچی نخوردی، درسته؟
‫لطفا,
‫آماچی آبمیوه رو خورد,
‫باشه, ‫ممنون استفی,
‫[آبمیوه رو خورد, ‫حداقل ۲۰ دقیقه برای اثر دارو]
‫الو؟
‫هی!
‫اون دختر همسایه، پریا، الان اومد تو خونه ما,
‫چرا اون لعنتی,,,
‫داره میره اون تو؟
‫کی میدونه!
‫اون بین پونزده تا سی دقیقه دیگه خوابش می بره,
‫قبل از اون، باید یه جوری پریا رو از اونجا بیرون کنیم,
‫- آره, ‫- شما همونجا منتظر بمونید، عمو,
‫تا وقتی نگفتم نرید,
‫باشه,
‫چرا این موقع ساعت با اتو اینجایی؟
‫راستش، چون اتوی اینجا سوخته بود،
‫آنتونی ازم خواست اتوی خودمونو برای مدتی بدیم اینجا,
‫من کلا یادم رفته بود,
‫تا وقتی مانوئل رو دیدم که با یه پیرهن چروک داشت میرفت یادم افتاد,
‫واسه همین فکر کردم بیارمش,
‫آماچی اینجا نیست؟
‫آماچی,,,
‫آماچی!
‫[آنتونی] یا یه خانومی هست که می‌شناسم,
‫لیسی چچی,
‫شماره‌اش تو گوشی قدیمی‌مه,
‫برات پیداش می‌کنم,
‫سلام آماچی!
‫همه چی خوبه؟
‫منو نشناختی آماچی؟
‫فکر کردم برای جشن سالگرد عروسیمون میای,
‫چرا نیومدی؟
‫مانوئل وقتی برای جشن اومده بود، بهمون گفت،
‫که زود خوابت برد,
‫یادته بعدش کی بیدار شدی؟
‫هی، پریا!
‫این آبمیوه رو بخور,
‫مانوئل قبل از رفتن درستش کرد,
‫اون شب چطوری خودتو به ایستگاه رسوندی؟
‫- همه‌مون خیلی ترسیده بودیم, ‫- هی!
‫آماچی حتماً خیلی خسته‌ست,
‫بعداً حرف می‌زنیم
‫خسته‌ای آماچی؟
‫آره، خیلی خسته‌ست,
‫- آماچی؟ ‫- آره، آره!
‫آبمیوه رو بخور!
‫بشین استفی!
‫می‌تونیم یه کم گپ بزنیم، مگه نه؟
‫- الو؟ ‫- آه!
‫آنتونی!
‫امروز مرخصی گرفتی، ها؟
‫آره، که از آماچی مراقبت کنم,
‫داروهات رو خوردی آماچی؟
‫مانوئل باید بهش داده باشه,,,
‫صبح,
‫مگه ظهر نباید چیزی بخوره؟
‫می‌دونی کجاست؟
‫- یه نگاه بنداز, ‫- نمی‌دونم,
‫آنتونی؟
‫باید گوشی قدیمی من تو کمد یا کشوی راهرو باشه,
‫گوشی رو بیار و شماره لیسی چچی رو از توش برام بفرست,
‫برای مانوئله,
‫- الان می‌خوای؟ ‫- آره، عجله‌ایه, زود بفرستش,
‫باشه,
‫- استفی، من دارم میرم, ‫- باشه,
‫بعداً می‌بینمت آماچی,
‫باشه,
‫- هی سولو, ‫- چه خبر؟ با آماچی حرف زدی؟
‫نه, فکر نکنم آماچی وقتی استفی اینجاست حرف بزنه,
‫- من از اونجا رفتم, ‫- حالا چیکار کنیم؟
‫یه فکری می‌کنیم,
‫مانوئل!
‫مطمئنی که از اینجا پرستار خانگی لازم نداری؟
‫نه، کریشنتتا, لیسی چچی می‌تونه,
‫باید با آماچی مثل یه بچه رفتار کرد,
‫بیا سر راهمون یه سر به شیرینی فروشی خودمون بزنیم,
‫ظاهراً از روی ریل قطار نزدیک اتومانور پیدا شده,
‫هویت طرف مشخص شده؟
‫به نظر می‌رسه جسد همون سن و سالیه,
‫چون یه تصادف قطار بوده،
‫هنوز نتونستن هویت طرف رو تشخیص بدن,
‫برای اینکه معلوم بشه گریسی چچی هست یا نه،
‫پلیس مانوئل رو احضار کرده اونجا,
‫پس استفی چچی هنوز اینو نمی‌دونه، درسته؟
‫اون نمی‌دونه,
‫فعلاً لازم نیست اینو بهش بگیم,
‫حالش خودش به اندازه کافی بده,
شما به mrgilas.com نگاه میکنید
‫این خواهرمه، دیانا,
‫- سلام آقا, ‫- سلام!
‫آقا، پیشرفتی هم بوده؟
‫می‌تونیم تأیید کنیم که جسدی که تو ریل قطار پیدا شده، مال مادرتون نیست,
‫خانواده اون شخص الان هویتش رو تشخیص دادن,
‫باشه
‫دراز بکش استفی، خودم میشورمش,
‫من خیلی شک دارم به این داروهایی که مانوئل هر ساعت داره به آماچی میده,
‫آخه کسی که آلزایمر نداره چرا باید داروی آلزایمر بخوره؟
‫این سوالو از کی بپرسیم آخه؟
‫خواستیم از خود آماچی بپرسیم که اون نقشه هم خراب شد,
‫اگه اون روز از اونجا نرفته بودی،
‫شاید آماچی گم نمیشد، درسته؟
‫ باید گوشی قدیمی من تو کابینت یا کشوی راهرو باشه,
‫اون گوشیو بیار و شماره لیسی چیچی رو از توش برام بفرست,
‫برای مانوئله,
‫ما همه فیلمای دوربین مداربسته رو از اینجا تا ایستگاه قطار بررسی کردیم,
‫آماچی رو توش پیدا نکردیم,
‫حتی وقتی تو محوطه هم پرس و جو کردیم، گفتن همچین آدمی رو ندیدن,
‫شاید آماچی کلاً حافظه‌شو از دست داده،
‫تو راه رفتن به ایستگاه قطار,
‫فکر کنم کلاً گم شده,
‫احتمالاً یه جایی اون دور و برا سرگردونه,
‫ممکنه, ما بر اساس سابقه قبلیش دور و بر ایستگاه قطار رو گشتیم,
‫- الو؟ ‫- الو؟
‫شما لیسی چیچی هستین؟
‫- بله, ‫- چیه عزیزم پریا؟
‫- بگو, ‫- چیچی,,,
‫سه شنبه پیش کسی به اسم مانوئل بهتون زنگ زد؟
‫وقتی گفت به یکی احتیاج داره که پیش مادرش بمونه،
‫من شماره شما رو بهش دادم,
‫مانوئل؟ نه عزیزم، همچین کسی بهم زنگ نزده,
‫- مطمئنین؟ ‫- نه، بهم زنگ نزده,
‫- چی شده؟ ‫- هیچی چیچی,
‫خیلی خب عزیزم,
‫چی شد چیچی؟
‫اون بود که اون روز منو از اونجا فرستاد,
‫درسته! ولی,,,
‫لازم نیست شرایط همیشه شبیه هم باشه,
‫ممکنه تغییراتی پیش بیاد,
‫ببین،
‫ممکنه گیر کنه رو هر خاطره‌ای از گذشته‌ش,
‫من قبلاً با خیلی از اینجور موارد سروکله زدم,
‫چرا انقدر زیرکانه منو از اونجا فرستاد بیرون؟
‫چی میشه اگه کسی که پشت گم شدن آماچیه،
‫خود مانوئل باشه؟
‫اون روز رو میشه اینجوری در نظر گرفت که کسی رفتنشو ندید،
‫چون شب بیرون رفت,
‫ولی این دفعه وسط ظهره، تو روشنایی روز,,
‫و انگار هیچکی ندیدتش,
‫هر چی باشه، آماچی خیلی پیره، درسته؟
‫نمیتونه انقدر سریع راه بره، مگه نه؟
‫الان چهار روز گذشته,
‫با اینکه این همه دوربین مداربسته هست،
‫تو هیچ کدومشون دیده نشده,
‫این واقعاً گیج کننده‌ست,
‫مانوئل از کجا میدونست من اونجا بودم؟
‫از طریق استفی نبود,
‫مانوئل این کارو تنها انجام نمیده,
‫به نام پدر،
‫پسر،
‫و روح القدس،
‫آمین!
‫«بخواهید تا به شما داده شود،
‫- خبر جدیدی نشد؟ ‫- بجویید تا یابید»
‫هنوز هیچ خبری نیست,
‫ولی خواهش می‌کنم بفرمایید داخل, بقیه همه اون تو هستن,
‫ای خداوند رحیم،
‫که فرمودی؛
‫«زیرا هر جا دو یا سه نفر به نام من جمع شوند،
‫من در میان آنان حاضرم!»
‫ای خداوند رحیم،
‫که فرمودی؛
‫به این خانواده که در غم از دست دادن
‫گریسی آماچی عزیزمان سوگوارند، صبر عطا فرما,
‫اوضاع اینجا خیلی عادی نیست,
‫و در مورد زمین،
‫یه خریدار پیدا کردیم،
‫ولی,,, نمیتونیم به اون قیمتی که انتظار داشتیم بفروشیمش,
‫برای همین، باید یه راه دیگه پیدا کنیم
‫برای این صندوق,
‫به هر حال، من دو روز دیگه برمیگردم,
‫بلیط‌ها رو از قبل رزرو کردم,
‫اصلاً دلم نمیخواد از دستش بدم,
‫باشه؟
‫باشه! بعداً باهاتون صحبت می‌کنم,,, خداحافظ!
‫- سلام! ‫- هان؟
‫تو خواهر مانوئل هستی، درسته؟
‫- آره! ‫- من پریا هستم!
‫شماها برای دعا نمیرید؟
‫نه! با دعا که آماچی رو برنمی‌گردونیم، نه؟
‫تو نیوزلند بیزینس داری، درسته؟
‫آره,,,
‫من نیوزلند زندگی می‌کنم,
‫- اونجا یه استارت‌آپ دارم, ‫- آهان!
‫یه شرکت برنامه‌ریزی عروسیه,
‫باحاله!
‫همین که آدم بتونه تو یه کشور دیگه کار پیدا کنه خودش خیلیه,
‫چه برسه به اینکه اونجا بیزینس داشته باشی،
‫حتماً حس خیلی خفنی داره، درسته؟
‫خب,,, خوبه,
‫بد نیست,
‫تو کار می‌کنی پریا؟
‫من فوق لیسانس میکروبیولوژی خوندم,
‫دنبال کار می‌گردم؛
‫تازه امتحان استخدامی دولتی رو دادم,
‫- اوکی, ‫- همینطور،
‫ما یه برنامه هم داریم که بریم یه کشور دیگه,
‫نیوزلند یکی از گزینه‌هامونه,
‫آهان، فهمیدم,
‫جای خوبیه, می‌تونید با آرامش زندگی کنید,
‫اوه، واقعاً؟
‫اگه اینطوره، میشه شمارت رو بدی دایانا؟
‫چی میشه اگه بخت و اقبال ما تو نیوزلند منتظرمون باشه؟
‫هوم,,, باشه,
‫خب,,, شماره رو بگیر,
‫+6,,,
‫444,,,
‫- من اینجام! ‫- الان میام اونجا,
‫8386,
‫- ممنون! ‫- من دیگه برم,
‫- باشه, ‫- اینجا مرزه؟
‫آره، تا اون آخر,
‫فهمیدم,
‫- چی شده؟ ‫- آقا!
‫میگه فقط هشتاد میلیون روپیه برای هر سهم زمین می‌تونیم بگیریم,
‫- فقط هشتاد میلیون؟ ‫- بله، آقا,
‫اگه حاضرید هشتاد میلیون بفروشید، من خریدار دارم,
‫زمین ما تو اون شیبِ کومباناد هم الان صد میلیون می‌ارزه,
‫چطور این انقدر کمه؟
‫بهشون بگو اگه صد و بیست میلیون بدن معامله رو جوش می‌کنیم,
‫صد و بیست غیر ممکنه، آقا,
‫پس باید یه خریدار دیگه پیدا کنیم,
‫خب برو پیدا کن دیگه!
‫آخه عجله داریم، درسته؟
‫خیله خب, شما نگران نباشید، آقا,
‫من فقط با یه خریدار توپ برمی‌گردم خدمتتون, این قول پرساده!
‫- حله؟ ‫- اوکی!
‫خیلی خب، پس, می‌بینمتون!
‫باشه,
‫بیا بریم غذا بخوریم, الان همه میرن,
‫مانوئل!
‫من که فردا برمی‌گردم,
‫بهتره خودت به همه خبر بدی,
‫خوشایند نیست اگه من بگم,
‫من درستش می‌کنم,
‫تو باید سریع برگردی، درسته؟
‫بیا!
‫اون منتظر نمی‌مونه تا آماچی پیدا بشه؟
‫نمی‌دونم,
‫چه خانواده خیلی خیلی جالبی,
‫نگهش دار,
‫ببندش!
‫آنتونی--
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫آنتونی، من آماچی رو دیدم!
‫هان؟
‫آماچی؟
‫کجا؟
‫اونجا!
‫خب، حتماً توهم زدی,
‫نه! واقعاً دیدمش,
‫اونجا، کنار اون پنجره,
‫شاید برگشته,
‫آنتونی، میشه به مانوئل زنگ بزنی و بپرسی؟
‫همین الان؟ ‫پاشو بیا تو تخت دیگه!
‫صبح بهش زنگ میزنم,
‫یالا!
‫نگفتم بهت که ‫توهم زدی؟
‫هنوز آماچی پیدا نشده, ‫هنوز گمه,
‫هنوز دارن دنبالش میگردن,
‫پس من کیو دیدم؟
‫نه,
‫هیشکی چیزی در مورد ‫دیدن آماچی نگفته,
‫حتما توهم زدی,
‫اگه آماچی برگشته بود، الان دیگه همه ‫می دونستن,
‫ولی پریچی،
‫تو حداقل باید یه عکس ‫می گرفتی وقتی آماچی رو دیدی,
‫آره جونم! انگار چه موقعیت ‫فوق العاده ای بود عکس بگیرم!
‫ولی,,, چطوری پریا فهمید که ‫آماچی آلزایمر نداره؟
‫پریچی خیلی راحت فهمید، ‫فقط با چند تا سوت!
‫سوت؟ چطوری مگه؟
‫یعنی وقتی پریا سوت زد، ‫آماچی برگشت نگاه کرد یا چی؟
‫آرغ! بیخیال! ‫بیا دیگه!
‫پریا، منظورت چیه؟
‫یعنی مانوئل عمداً ‫آماچی رو اونجا حبس کرده؟
‫اگه اینطوری باشه که اون ‫می تونه داد بزنه، درسته؟
‫- همه‌مون میریم دیگه، درسته؟
‫اگه دهنشو بسته باشن چی؟
‫اونجوری که نمی تونه حرف بزنه,
‫عقل سلیم!
‫حالا من دقیقاً ‫چی باید بفهمم؟
‫عزیز دلم اسما!
‫مانوئل داره دروغ میگه که ‫آماچی خونه نیست,
‫فقط همین رو فعلاً بفهم,
‫ولی از کجا بدونیم؟
‫اونجا رو چه رنگی ‫می خوای بزنی؟
‫- زرد! ‫- پس زرد می زنیم!
‫- کجا رو بزنم؟ اینجا رو؟ ‫- ببین، اون جعبه کوچیکه اونجا رو,
‫آنتونی!
‫بله!
‫غذا بخوریم؟
‫بله، بخوریم,
‫مطمئن شو همشو ‫می خوری، باشه؟
‫کاری!
‫بخور!
‫تو نمی خوری؟
‫من بعداً می خورم,
‫باشه,
‫هی سولو! ‫همه چی رو به راهه؟
‫پریچی، این کارو نکن, اگه کسی ‫ببینت، بدبخت می شیم,
‫می خوام بدونم چرا ‫مانوئل به ما دروغ گفت,
‫و فقط وقتی می تونم بفهمم ‫که برم اونجا و چک کنم,
‫- نپر! ‫عه، پریدی که؟
‫چرا کریشنتان رو نمی فرستیم ‫بره چک کنه؟
‫خفه شو فقط ببین ‫کسی داره میاد یا نه,
‫باشه!
‫ولی,, پریچی!
‫این دفعه یادت نره ‫عکس بگیری,
‫- باشه! ‫- باشه,
‫امن و امانه,,,
‫امنه!
‫برو جلو!
‫او نه!
‫چیه؟
‫دیدم کور شد,
‫بس کن سولو!
‫پریچی یهو پرید ‫رو دیوار مانوئل,
‫یا خدا! ‫این دیگه چشه؟
‫فقط چک کن ببین کسی ‫داره میاد یا نه,
‫حواست به خونه ‫سیسیلی چچی هم باشه,
‫لعنتی! ‫دارم سکته می کنم!
‫بهش بگو بپره پایین!
‫تو ایده دیگه ای داری؟
‫سولو، کی گفت اونو ادد کنی؟
‫عزیز دلم اسما!
‫پریچی دیگه نمی پره پایین! ‫تو سریع برو بیرون!
‫ایکا!
‫- چیه؟ ‫- اینو بگیر,
‫فقط پیازو تفت بده,,,
‫باشه؟ ‫الان برمی گردم,
‫کجا میری؟
‫او نه!
‫کارمون تمومه! ‫پریچی!
‫یه موتور داره میاد,
‫اوف! اون مانوئل نیست,
‫مانوئل نیست,,,
‫هی، مگه مانوئل جیپ سوار نمیشه؟
‫فقط چک کن ببین اون داره میاد یا نه!
‫- چی؟ رسیدی اونجا؟ ‫- آره,
‫اوناهاش، داره میره!
‫اونجا,,,
‫چی؟ بگو دیگه!
‫- دهنتو باز کن یه چیزی بگو! ‫- هی، داره میره بالا!
‫چی؟ میره بالا؟
‫من آماچی رو توی اتاق بالا دیدم,
‫این دختره چه غلطی میخواد بکنه؟
‫پریچی، نرو اون بالا دردسر درست کنی!
‫وای خدا!
‫- غر زدن رو تموم کن و حرف بزن اسما!
‫آروم باش سولو,
‫بهت میگم,
‫پریچی، کجا رسیدی؟
‫داری میرسی؟
‫بگو دیگه!
‫- زود باش! ‫بگو دیگه!
‫اسما، تو مُردی یا چی؟
‫ها؟
‫نه، هنوز نه,
‫اوه نه!
‫ها؟
‫چه خبر شده؟
‫آماچی رو دیدی؟
‫الو؟
‫الو؟ الو، الو؟
‫پریچی، حداقل یه صدایی از خودت در بیار!
‫اون تو خیلی تاریکه,
‫- الو! ‫- کجایی مرد؟
‫زود بیا! دختر همسایه
‫- رو پشت بوم خونه‌مونه,
‫ای وای من!
‫هی، توماس چتان!
‫- بچسب به دیوار, ‫- یا خدا!
‫چرا نمیتونه تو خونش بمونه و دعا کنه؟
‫اه!
‫بازم گند زد با این خوردنیش!
‫چیچی، بپر! مانوئل داره میاد!
‫ها؟
‫پریا، نپر!
‫توماس چتان!
‫تموم شد؟
‫به مامان بگو کمکت کنه دستاتو بشوری,
‫پریا!
‫- پریچی، بپر! ‫- نپر! توماس چتان بیرونه,
‫بپر! حالا بپر!
‫نپر!
‫- اون رسیده ‫بیرون خونه!
‫پریچی!
‫بپر!
‫یا خدا!
‫تو این وقت شب اینجا چیکار می‌کنی پریا؟
‫آنتونی میدونه تو اومدی اینجا؟
‫وقتی صاحبخونه نیست درست نیست بیای تو خونه، درسته؟
‫من فقط اومدم ببینم,,,
‫آماچی برگشته یا نه,
‫مگه نمیدونی آماچی گم شده پریا؟
‫به آنتونی گفته بودم وقتی صبح بهم زنگ زد,
‫پس من دیشب کیو دیدم؟
‫پریا، دو هفته است که آماچی گم شده,
‫و من واقعاً دارم دیوونه میشم!
‫تو این وضعیت بهم ریخته,,,
‫شاید تو تو پریدن از دیوار استاد باشی،
‫ولی این کارو با خونه ما امتحان نکن!
‫امیدوارم فهمیده باشی چی گفتم پریا,
‫برو دیگه!
‫من دنبال آماچی می‌گشتم,,,
‫مگه نگفتم اون اینجا نیست؟
‫این به نظرم توهین‌آمیزه,
‫هی! چی شد؟
‫اون چیزی دید؟
‫چرا رفت بالا رو سایه‌بون؟
‫- اینو می‌بینی؟ ‫- هان؟
‫این چیه؟
‫اوه! شِت، مرد! این نشتیه؟
‫آخه جز نشتی دیگه چی می‌تونه باشه؟
‫مانوئل!
‫عمو بهم هشدار داده بود که این ‫نقشه پیچیده لازم نیست،
‫و اینکه می‌تونیم همینجوری ‫توی مزرعه کومباناد دفنش کنیم,
‫همش تقصیر تو بود، لعنتی!
‫تو از انگلیس پیدات شد،
‫شروع کردی به پز دادن از تجربه‌هات ‫و گفتی نقشه‌ت صد در صد بی‌نقصه,
‫هی، اینجوری با من حرف نزن!
‫من همین الانشم خیلی استرس دارم!
‫و,,, این جور حرف زدنا واقعاً ‫اذیتم می‌کنه، مرد!
‫تو باید,,,
‫برو با همون پرستارات ‫به زبون انگلیسی کوفتی حرف بزن!
‫چی دیدی که اینقدر شوکه شدی؟
‫چه شُکی، هان؟
‫وقتی داشتم اونجا ‫تنهایی کار می‌کردم،
‫یه سر از بیرون ‫پنجره ظاهر شد!
‫ریا، همسایتون!
‫ریا نیست، احمق!
‫پریا!
‫باشه، پریا!
‫هرچی!
‫ممکن بود همون لحظه ‫سکته کنم بمیرم!
‫می‌دونی؟
‫از اونجایی که پنج دقیقه بعدش ‫به خودم اومدم،
‫بهت زنگ زدم,
‫وگرنه، خودش همینجوری ‫می‌اومد تو,
باشه
‫پس یه راه حل بده!
‫اگه خطرناکه، جسد رو ‫از اینجا جابجا کنیم,
‫نمی‌تونیم جسد رو تکون بدیم!
‫کجا ببریم آخه؟
‫در این صورت، یه نقشه دیگه هست,
‫دیگه بسه نقشه‌هات!
‫من خودم درستش می‌کنم, ‫تو برو کارت رو انجام بده!
‫نیم ساعت وقت لازمه تا بره ‫تو اون لباس مسخره!
‫خودش و این نقشه به درد نخورش!
‫هان؟
‫نقشه به درد نخوری نیست!
‫چی؟
‫گفتم، نقشه به درد نخوری نیست!
‫فقط این کوفتی رو دربیار ‫حرف بزن!
‫نگاه کردن به همین قیافه ‫داغونت هم حرصم رو درمیاره!
‫ببین، مانوئل!
‫تو از بچگی همینجوری بودی,
‫آخرش همه تقصیرها ‫می‌افته گردن من,
‫دارم این کارو برات انجام میدم، داداش!
‫و ببین،
‫این نقشه بی‌نقصه,
‫تقصیر من نیست که لوله‌کشی ‫اینجا خرابه,
‫اینقدر ادا درنیار برو ‫کارتو انجام بده!
‫تو این گیر و دار، دوباره ‫داره از نیوزلند زنگ می‌زنه,
‫اگه شک کنه و بیاد اینجا، ‫باید همه چیو جمع کنیم و بزنیم به چاک,
‫به اون رفیقت از انگلیس بگو،
‫زودتر همه‌چیو تموم کنه ‫و بره پی کارش,
‫بهش گفتم,
‫با ماسکش رفته تو,
‫مانوئل!
‫مواظب پریا باش!
‫فکر کنم یه چیزایی بو برده,
‫می‌دونم,
‫پریاچی، چی شده؟ ‫به دردسر افتادی؟
‫هیچی، فردا بهت می‌گم,
‫آنتونی از دستم عصبانیه,
‫پریا، تو همیشه همینجوری بودی,
‫اگه یه چیزی بیفته تو سرت،
‫ول کردنش برات ‫سخته,
‫آماچی! آماچی! آماچی!
‫اون آماچی (مادر) تو نیست، درسته؟
‫بیخیال شو!
‫با مانوئل حرف می‌زنم,
‫دیگه دنبال این قضیه نرو,
‫اینجوری برای دوتامون بهتره,
‫اوکی؟
‫چی شده مامان؟
‫انگار هیچکس حرفای ‫منو باور نمی‌کنه,
‫من باورِت دارم مامان!
‫آخ! ماموریتمون هنوز تموم نشده، درسته؟
‫اگه وقتی از اون سایه‌بون می‌پریدی پات می‌شکست،
‫این ماموریت کلاً یه بار برای همیشه تموم می‌شد!
‫- چرا اینجوری حرف می‌زنی؟ ‫- خیلی ترسیدم!
‫این همه جرات رو از کجا آوردی، پریا؟
‫اون یه کلاهبردار حرفه‌ایه!
‫خیلی راحت بهم دروغ گفت!
‫حتی از دستم عصبانی هم نشد,
‫خوبه دیگه، مگه نه؟
‫اینطور نیست؟
‫- آره! تو هم این حس رو داشتی، درسته؟ ‫- آره,
‫دقیقاً ترفندش همینه,
‫یه جوری منو گیر انداخته که دیگه نرم اونجا دنبال آماچی بگردم، درسته؟
‫باید همه دروغاشو رو کنم!
‫آره، آره!
‫اگه می‌خوای رسواش کنی، یه نکته‌ای به ذهنم رسیده,
‫می‌خوای بشنوی؟
‫وقتی رو سایه‌بون وایستاده بودی و دنبال آماچی می‌گشتی،
‫مانوئل برگشت خونه,
‫بدون اینکه بره تو خونه، مستقیم اومد پیش تو,
‫انگار یکی بهش زنگ زده و گفته تو تو خونه‌ای,
‫اون کی می‌تونه باشه؟
‫لازم نیست زیاد بهش فکر کنی,
‫من اون آدم رو پیدا کردم,
‫کیه؟
‫توماستان!
‫برو بابا، گمشو, دیدن این شیطونه,,,
‫اِ,,, ببخشید، پریچی,
‫از بس پریچی رو دید ترسید، تب کرد!
‫واقعاً؟
‫اون نیست,
‫پس کی می‌تونه باشه؟
‫من؟
‫از وقتی آماچی گم شده، مانوئل باهام حرف نزده,
‫این رو ببین,
‫مانوئل جوری رفتار می‌کنه انگار من باعث شدم اون گم بشه,
‫پس کی اینو به مانوئل گفته؟
‫نمی‌دونم!
‫مطمئنی آماچی رو دیدی؟
‫دیدمش!
‫خود آماچی بود، مطمئنم!
‫یه جور بازی داره در میاد!
‫یعنی چی؟
‫یه حدس قوی دارم که مانوئل آماچی رو گیر انداخته,
‫هی!
‫بعد از اینکه اون روز اون آبمیوه رو خوردی، چیزی حس کردی؟
‫چه حسی؟
‫من هیچ وقت بعد از ظهرها نمی‌خوابم,
‫ولی,,,
‫اون روز وقتی آبمیوه رو خوردم،
‫انگار کم کم چشمام داشت بسته می‌شد,
‫رفتم رو مبل نشستم، فقط وقتی دیگه نتونستم تحمل کنم,
‫و بعدش فقط وقتی صدای مانوئل رو شنیدم بیدار شدم,
‫می‌فهمی چی می‌گم؟
‫منم خوردم دیگه، درسته؟
‫هیچی حس نکردم,
‫واقعاً؟
‫راستش,,, بهت پیام دادم که راجع به یه چیزی حرف بزنیم,
‫اِ,,,
‫همه‌چی بین آماچی و مانوئل روبه‌راهه؟
‫شبی که تو رفتی،
‫آماچی رو تو خونه‌ی تو دیدم، دیانا,
‫باشه، الان یه کم سرم شلوغه,
‫بعداً باهات تماس می‌گیرم,
‫آها، باشه,
‫بعداً باهات حرف می‌زنم,
‫کیه؟
‫دایانا,
‫چیه؟ ‫تو کی هستی؟
‫اومدم برای خوندن شماره کنتور برق,
‫انجامش بده,
‫نصف شبی یه کاری داره می‌کنه,
‫داره یه سری گونی اونجا رو هم می‌ذاره,
‫باید فردا صبح بریم اونجا رو چک کنیم,
‫آره,
‫هی، هی! ‫پاشو!
‫هی، تو!
‫چیه؟
‫داره میاد, ‫امشب میادش,
‫کجا؟ ‫رو سایه‌بون؟
‫منظورت ریاست، درسته؟
‫نه بابا پریا، یارو از نیوزلند! داره میاد!
‫ها؟
‫- پس فردا نمیرسه؟ ‫- آره!
‫اوه شت، بابا!
‫هنوز کارم تموم نشده!
‫یه چیزی بگو جلوشو بگیر!
‫هر چی تونستم تلاش کردم قانعش کنم,
‫فکر نکنم دیگه بتونم ‫بیشتر از این نگهش دارم,
‫باید قبل از ظهر ‫همه‌چیو تموم کنی,
‫یه کاری بکن دیگه!
‫لعنتی!
‫تو باید بری فردا ‫خودت دنبالش,
‫تحت هیچ شرایطی نباید ‫با کسی غیر از تو تماس بگیره,
‫حتی اگه اینجا رو تمیز کنیم، ‫الان نمیتونم بیارمش اینجا,
‫همه‌چی خراب میشه,
‫پس یه جای ‫دیگه پیدا کنیم,
‫بقیه کارا رو تموم می‌کنیم ‫و همه‌چیو جمع می‌کنیم,
‫- تو همین الان شروع کن عمو روی, ‫- باشه,
‫باید همه‌چیو ‫تا شب تموم کنیم,
‫- من دیگه میرم, ‫بقیه اش با تو,
‫باشه,
‫امیدوارم حداقل نیم ساعت بره بیرون,
‫داره سعی می‌کنه یه چیزی ‫پشت اون گونی‌ها قایم کنه,
‫ولی کی می‌خواد ‫اصلا بره بیرون؟
‫خیلی وقته همینجوری ‫اینجا نشستیم!
‫اوه! اونم تموم شد!
‫بذار وایسیم,
‫هی! مانوئل همین الان رفت!
‫- بریم تو؟ ‫- الان دیگه جای نگرانی نیست!
‫برو تو!
‫- نه از اونور! از اینور! بیا! ‫- اوه، نه!
‫سولو! وایستا سولو!
‫شجاع باش, ‫من که باهاتم، مگه نه؟
‫وقتی خونه بودم خیلی ‫شجاع بودم,
‫برگردیم؟
‫هی، الان وقت این ‫جور شوخی‌ها نیست!
‫و,,, وقتی رسیدیم اونجا،
‫فقط جوری رفتار کن ‫انگار داری زنگ میزنی,
‫فقط ادا؟ ‫یعنی لازم نیست واقعا زنگ بزنم؟
‫اسما!
ها؟
‫چهچی، گونی‌ها رو جابه‌جا کنم ببینم؟
‫زود چک کن!
‫- اونجا چیکار می‌کنی؟ ‫- اوه، نه!
‫اوه، نه!
‫هیچی، چهچی, ‫فقط داشتم,,,
‫گونی‌ها رو برمی‌داشتم,
‫ها؟
‫مانوئل اینجا نیست؟
‫نه, دیدم رفت بیرون,
‫اوه! پس دوتاشو من بردارم!
‫- وقتی اومد بهش بگو, ‫- باشه، وقتی دیدمش بهش میگم,
‫توماستن خونه نیست؟
‫رفته بازار,
‫لعنتی!
‫ها؟
‫اوه! شت، بابا!
‫چه کار کنیم! ‫چه کار کنیم؟
‫لعنت! لعنت! لعنت! لعنت!
‫کی؟ پریا؟
‫این اون نیست, ‫اینا دو تا دیگه ان!
‫چرا همه‌شون همینجوری ‫دارن میریزن تو خونه‌م؟
‫- الو؟ ‫- ببرش دور,
‫برو اونجا، یه چیزی بگو ‫و از شرشون خلاص شو!
‫- باشه, ‫- دیگه نمیتونیم بیشتر از این اونجا بمونیم,
‫باید هر چه زودتر ‫اونجا رو ترک کنیم,
‫چهچی، یه قسمت کوچیکی از دیوار ‫تازه رنگ شده,
‫سعی کن اونجا رو خراش بدی,
‫باشه,
‫- هی! ‫- یا خدا!
‫تو کی هستی؟
‫چی شده؟
‫مگه مانوئل ایکا خونه نیست؟
‫ایکا؟
‫مانوئل اتان!
‫خونه نیست مگه؟
‫واسه همین زنگو هی فشار میدادی؟
‫- نه من,,, ‫- مانوئل رفته بیرون,
‫- کی میاد؟ ‫- هی!
‫- اونجا چیکار میکنی؟ ‫- اوه نه!
‫سلام سولو!
‫- تو اینجا چیکار میکنی؟ ‫- سلام!
‫نمیدونم!
‫من اینجا چیکار میکنم؟
بیا، بیا
‫باید باهات حرف بزنم,
‫بریم؟
‫- باشه پس, ‫- چتا!
‫ما بعدا میایم,
‫خداحافظ,
‫- آنتونی؟ ‫- میدونستی؟
‫آماچی پیدا شده!
‫همین الان مانوئل بهم زنگ زد,
‫دارن آماچی رو برمیگردونن خونه,
‫منم دارم میام اونجا,
‫کریشنتان بهم گفت که,,,
‫نزدیک یه کلیسا تو ناگامپادام پیداش کردن,
‫یه نفر اونجا بردتش یه خونه سالمندان نزدیک,
‫- واقعا؟ ‫- آره,
‫اوه، دارن میان,
‫یه کم آب بهش بده، مانوئل,
‫آماچی نبود که بعد از سوت چهارم ‫اجاق گاز رو خاموش کرد,
‫در واقع خود مانوئل بود,
‫همش تصورات ما بود,
‫آخ! بیخودی بهش شک کردیم,
‫من هیچوقت به کسی شک نکردم,
‫پریا بهم گفت و منم باور کردم,
‫همین,
‫مگه نگفتی مانوئل وقتی فهمید ‫پریچی تو خونه‌ست برگشت؟
‫- الان حرفی واسه گفتن نداری؟ ‫- من دیگه از این چیزا خسته شدم,
‫نمیخوام تحقیر بشم,
‫من دارم میرم,
‫ایکا، بریم؟
‫پاشیم بریم؟ ‫باشه,
‫پریچی، منم دارم میرم,
‫آماچی برگشته، درسته؟ ‫دیگه بی‌خیال شو,
‫- دوربین مداربسته نصب کنیم؟ ‫- حتما باید نصب کنیم!
‫عمو!
‫داری فروت نینجا بازی میکنی؟
‫- آره, ‫- تا چه مرحله‌ای رفتی؟
‫ مرحله ۷
‫- حالش چطوره؟ ‫- داره استراحت میکنه,
‫ما داریم همه‌ی وسایلمونو ‫از اینجا امشب جمع میکنیم,
‫میخوام با آماچی برگردم ‫به خونه‌ی اجدادیمون,
‫اونجا کسایی رو داریم که ازش مراقبت کنن,
‫نمیدونم اینجا چطوری از پسش برمیایم,
‫دکتر گفت باید داروهاشو مرتب بخوره,
‫حتی اگه بخوره هم,,,
‫مانوئل، میشه لطفا بیای؟
‫- چی؟ ‫- راستش,,,
‫میدونم فکر میکنی گم شدن آماچی ‫تقصیر بی‌احتیاطی من بود,
‫- نمیدونم چی بگم,,, ‫- چی گفتی، پریا؟
‫- هان؟ ‫- ببخشید!
‫چی گفتی، استفانی؟
‫این همه مدت کجا بودی، آماچی؟
‫حالت خوب نیست، آماچی؟
‫من اون شب دیدمت ‫وقتی دایانا رفت,
‫پس چرا مانوئل هی به همه میگفت ‫تو گم شدی؟
‫قسم میخورم، من نمیدونستم ‫آماچی رفته,
‫م,,, مانوئل؟
‫- چی داشتی میگفتی؟ ‫- من,,, اِ,,,
‫اینکه هیچی نمیدونستی؟
‫آره,
‫همین، درسته؟
‫من میدونم آلزایمر نداری، آماچی,
‫تو اون جعبه چی هست، عمو؟
‫این,,,
‫از کی میترسی، آماچی؟
‫مانوئله؟
‫عیبی نداره,
‫تموم شد حرفت؟
‫اگه آره، بهم بگو,
‫نترس,
‫هرچی هست، ‫فقط بهم بگو,
‫همه‌مون باهاتیم,
‫هان؟
‫سلام عمو!
‫کانی!
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫هیچی!
‫هی!
‫پریا!
‫آنتونی دنبالت می‌گرده,
‫فکر کنم آنتونی داره میره,
‫حتماً داری وسیله‌هاتونو ‫جمع می‌کنید، درسته؟
‫اِ,,, آره,
‫خیلی خب, ‫بریم عزیزم؟
‫- باشه, ‫- خداحافظی کن,
‫خداحافظ!
‫عمو تو بازی فقط به ‫لول ۷ رسیده,
‫جدی؟ ‫تو چی؟
‫من به لول ۷۷ رسیدم,
‫اینقدر میوه قاچ نکن، ‫بیا اینارو جمع کن,
‫هی!
‫تو این دنیا هیچکی برای من ‫مهم‌تر از آماچی نیست,
‫می‌دونم که تو خیلی ‫آماچی رو دوست داری,
‫ولی لازم نیست نگران باشی، پریا,
‫آماچی حالش خوبه,
‫ممنون که انقدر ‫مهربونی,
‫دایانا، باید باهات حرف بزنم, ‫میشه الان بهت زنگ بزنم؟
‫الان دیگه خیالت راحت شد؟
‫تو و این شک و شبهه‌های مسخرت,
‫- درسته عزیزم؟ ‫- آره!
‫مصاحبه‌ت فردا کی هست؟
‫- ساعت ۳ بعد از ظهر, ‫- باشه,
‫دوستم سونیل رو تو ‫ارناکولام می‌شناسی دیگه، درسته؟
‫من پیش اون می‌مونم,
‫قرار با مشتری ‫پس فرداست، درسته؟
‫اگه خوب پیش بره، ‫کارم ردیف میشه!
‫امیدوارم خوب پیش بره,
‫باید اینجوری بذاریش,
‫جدی؟
‫اینم ببند,
‫- بازی کنیم؟ ‫- باشه، بزن بریم,
‫سنگ، کاغذ، قیچی بازی کنیم,
‫خاله سولو ظهر میاد ‫دنبالت,
‫من باید برم مصاحبه,
‫باشه,
‫بله!
‫اینم پر کن,
‫باشه,
شما به mrgilas.com نگاه میکنید
‫ شماره‌ای که ‫تلاش می‌کنید با آن تماس می گیرید خاموش است,
‫لطفا بعدا دوباره تلاش کنید,
‫شماره‌ای که با آن تماس می‌گیرید ‫در حال حاضر خاموش است, لطفا امتحان کنید,,,
‫هی!
‫فکر کنم دایانا نرفته,
‫وقتی بعد از فعال کردن تماس بین‌المللی ‫سعی کردم بهش زنگ بزنم،
‫پیغام "خاموش است" رو ‫به زبان مالایایی شنیدم,
‫چطور ممکنه؟ ‫مگه ندیدیم داشت می‌رفت؟
‫دایانا به نیوزلند ‫برنگشته,
‫- سلام آدیتی, ‫- سلام,
‫ماشینم,,,
‫ماشینم خراب شده,
‫یکم طول می‌کشه تا برسم اونجا,
‫آها, باشه,
‫اِ,,, یه کاری کن,
‫من لوکیشنمو برات می‌فرستم,
‫میشه یه اوبر بگیری و بیای؟
‫باشه,
‫- ممنون, ‫- باشه,
‫سلام آدیتی,
‫سلام,
‫[به زبان تامیل] ‫دایانا باهات نیومده؟
‫اِ,,,
‫آدیتی، خواهش می‌کنم سوار شو,
‫دایانا با آماچی میاد شیرینی فروشی,
‫بریم اونجا, ‫خواهش می‌کنم,
‫اوه,
‫بیا,
‫امیدوارم سفرت خوب بوده باشه,
‫آره,
‫واقعا لازم نبود اینقدر هول هولکی بیای اینجا,
‫دایانا بعد از چند روز موندن پیش آماچی برمی‌گشت,
‫این چیزی نبود که دایانا بهم گفت,
‫اون بهم گفت که دیگه برنمی‌گرده و پیش مامانش می‌مونه,
‫خب، اگه کسی بخواد یه مدت با مامان خودش زندگی کنه، ایرادی داره مگه؟
‫اون این همه مدت با تو بود، درسته؟
‫هر کسی سلیقه خودشو داره، مگه نه؟
‫نمیشه بذاری اون جوری که خودش میخواد زندگی کنه؟
‫باشه، موردی نداره,
‫بذار دایانا خودش مستقیم بهم بگه,
‫دایانا قاطعانه بهم گفته بود که نمی‌خواد تو رو ببینه,
‫ولی این من بودم که بهش گفتم تو رو ببینه،
‫چون تو این همه راه رو زحمت کشیدی اومدی اینجا,
‫ببین! بیشتر از من، خود دایانا خیلی دلش می‌خواست یه دختر رو به فرزندی قبول کنه,
‫پس، چطور می‌تونه یه همچین تصمیمی بگیره؟
‫می‌دونی، امروز همون روز بود,
‫واسه همین، اون یه بلیط به نیوزلند خریده بود،
‫و حتی تا فرودگاه هم اومده بود,
‫چطور یهو می‌تونه بگه که به هیچ کدوم از اینا احتیاجی نداره؟
‫بدون اینکه منو ببینه،
‫بدون اینکه با من حرف بزنه,,,
‫می‌دونی,,,
‫می‌دونی من چقدر درد می‌کشم؟
‫نمی‌تونم هضمش کنم,
‫من واقعا می‌خوام ببینمش و باهاش حرف بزنم,
‫خواهش می‌کنم!
‫اینقدر احساساتی نباش، آدیتی,
‫من فقط داشتم می‌گفتم,
‫ما قراره دایانا رو حضوری ببینیم,
‫مستقیم باهاش حرف می‌زنی,
‫آروم باش، باشه؟
‫[تلفن مانوئل زنگ می‌خوره]
‫صبر کن, ‫بذار جواب این تلفن رو بدم,
‫- الو؟ ‫- بله,
‫رسیدیم,
‫من خیلی استرس دارم,
‫تا این قضیه حل نشه، خیالم راحت نمیشه,
‫اون چی گفت؟
‫اون یه ذره هم کوتاه نمیاد,
‫میگه فقط بعد از اینکه دایانا رو ببینه میره,
‫چی شده؟
‫الو، آدیتی؟
‫سلام,
‫آدیتی، تا حالا دایانا رو دیدی؟
‫نه, قراره دایانا رو تو شیرینی فروشی خانوادگیش ببینیم,
‫کی باهاته؟
‫مانوئل پیشته؟
‫آره,
‫چرا می‌پرسی؟
‫همه‌ی ما اینجا دیدیم که دایانا داشت میرفت فرودگاه که برگرده نیوزلند,
‫حتی بهم پیام داد و گفت که رسیده نیوزلند,
‫اِ,,, ولی,,, اون سوار هواپیما نشده,
‫مانوئل بود که بهش گفت آماچی برگشته,
‫بعد از اون، اون رفت خونه,
‫اون برنامه سفرشو به تعویق انداخت,
‫مانوئل به دایانا زنگ زد و گفت که آماچی پیدا شده؟
‫آره, واسه همین رفت خونه,
‫اِ,,, صبر کن,
‫بذار ویدئویی که آماچی واسش فرستاده رو برات بفرستم,
‫پریادارشیانی کی‌اِس؟
‫سلام, بفرمایید,
‫بفرمایید بشینید,
‫ممنون آقا,
‫خب، شروع کنیم,
‫پریادارشیانی،
‫شما چهار سال تو آتلانتا آیس کریم کار کردید، درسته؟
‫پس چرا مِلام رو انتخاب کردی؟
‫این شرکت بهتریه، درسته؟
‫پیشرفت شغلی هم اونجا هست,
‫همین؟
‫آره,
‫عزیزم,,,
‫خیلی وقته تو خوابگاه دانشگاه موندی,
‫دلم برات تنگ شده، عزیزم,
‫پریادارشیِنی!
‫می‌تونی سفر کنی؟
‫مِلام,,,
‫ زود بیا عزیزم,
‫خیلی حالم بده,
‫ مانوئل بود که بهش گفت آماچی برگشته,
‫ فقط دو روز حواست بهش باشه,
‫می‌فهمی که حافظه‌اش از تو تیزتره،
‫تو هر مسئله‌ای,
‫مانوئل تنها این کارو نمی‌کنه,
‫پس دیشب کی رو دیدم؟
‫پریا!
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫ببخشید آقا,
‫باید چیکار کنم؟
‫ازم می‌پرسه باید چیکار کنه,
‫خب، حالا چیکار کنیم؟
‫اون می‌خواد دایانا رو ببینه، درسته؟
‫خب بذارید ببینه دیگه!
‫نمی‌خوای دیانا رو ببینی؟
‫آره!
‫دزدیده شده؟
‫اول آماچی، حالا هم دنبال دیانایی؟
‫زود برو پیش کانی,
‫هیچ کار احمقانه‌ای نکن,
‫خواهش می‌کنم!
‫باشه,
‫خانوم!
‫شماره‌ای که با آن تماس گرفته‌اید یا خاموش است،
‫یا در حال حاضر در دسترس نمی‌باشد,
‫- چقدر؟ ‫- ۷۵ روپیه,
‫خانوم، این مربوط به افتتاح شعبه جدیدمونه,
‫آها، باشه,
‫ممنون,
‫چه خبر؟ نتیجه رو گرفتی؟
‫هی، این یه پرونده پیچیده‌ست,
‫نمونه‌ای که بهم دادی،
‫آثار اسید و سلول‌های استخوان انسان توش بود,
‫فقط از چیزای الکی دوری کن
‫و فوراً به پلیس اطلاع بده,
‫- الو، سلام, اتاق کنترل, ‫- الو؟
‫خانم، لطفاً هول نکنید, همونجا منتظر بمونید,
‫- باشه خانم, ‫- تیم ما فوراً به اونجا می‌رسه,
‫اون چیه؟
‫ها؟
‫- چه گندی بود، بابا! ‫- ببریمش یه جای دیگه!
‫تو,,,!!
‫بیا, من پریا هستم، دوست دایانا,
‫بیا,
‫خوبی؟
عیبی نداره
‫چه خبر شده؟
‫همه چی روبه‌راهه؟
‫همه چی داره خوب پیش می‌ره، درسته؟
‫خیلی هم روبه‌راه نیست,
‫کل نقشه‌تون به فنا رفت,
‫تو کی هستی؟
‫- کی حرف می‌زنه؟ ‫- من پریا هستم,
‫منو یادت نمیاد؟
‫حالا دیگه عمراً منو یادت بره!
‫و اگه اون فراموش کرد،
‫فقط یادآوری کن من کیم!
‫در حال حاضر، فقط خانواده ما از این موضوع خبر داره,
‫اگه بیشتر از این صبر کنیم، کل شهر می‌فهمن,
‫آبروی خانوادگیمون، که با زحمت توسط اجدادمون ساخته شده،
‫داره به خاطر اون نابود می‌شه
‫من نمیذارم همچین اتفاقی بیفته,
‫مردم باید اومدن و رفتنش رو ببینن,
‫باید باور کنن,
‫وقتی که مطمئن شدن،
‫بعدش دیگه سروکله زدن با پلیسا آسون میشه,
‫بگو چی میخوای آماچی,
‫انجامش میدم,
‫مانوئل!
‫درخت چریش رو قطع کن,
‫باشه آماچی,
‫سوت پنجم زده نشد، درسته؟
‫دیدی!
‫هی استفی!
‫میشه یه لحظه از آماچی دور شی؟
‫از خونه آنتونی معلوم نیست,
‫از تراس اونا هم چک کردم,
‫تو روز سه شنبه که توماس چتان و سیسیلی چچی میرن کلیسا،
‫دیگه تا بعد از ساعت ۲ ظهر برنمیگردن,
‫تو اون تایم، فقط زن آنتونی تو خونه است، تو کل محله,
‫پس اگه نقشه رو برای سه شنبه بذاریم،
‫یه طرفش امن میشه,
‫میخوام یه بار ببینمت عزیزم,
‫خیلی حالم بده,
‫زود بیا اینجا عزیزم,
‫آنتونی,,,
‫هیچکس تو این دنیا برای من مهم تر از آماچی نیست,
‫هی، ۴۸ ساعت دیگه فرصت داریم
‫که در مورد تصمیممون تجدید نظر کنیم,
‫بعد از امروز دیگه راه برگشتی نیست!
‫نقشه هنوز همونه دیگه؟
‫همونه, دیگه سوال نپرس!
‫فقط حواست باشه که محلی ها دردسر درست نکنن,
‫نقشه بی نقصی یه!
‫نقشمون عالیه!
‫اگه بگیم من آلزایمر دارم دیگه زحمت نمیکشه بیاد,
‫تنها چیزی که اون فاحشه رو میکشونه اینجا خبر مرگ منه,
‫فکر نکنم جای بهتری پیدا کنیم برای اجرای این نمایش آلزایمر,
‫مردهای اونجا تو هیچ کاری دخالت نمیکنن, خیلی ,,, هستن,
‫یعنی به درد نخورن!
‫ماشین رو روشن کن!
‫اوه!
‫- آآآی! احمق! ‫- لعنتی!
‫کدوم جهنمی رو نگاه میکردی؟
‫عیبی نداره, بریم!
‫باشه,
شما به mrgilas.com نگاه میکنید
‫♪ رازهایی که در اطراف زمزمه می شوند ♪
‫♪ لبخندهای توطئه آمیز در سراسر جهان فراوان است ♪
‫♪ ای لبخند تاریک و مرموز ♪
‫♪ ای پوزخند پنهانی، چه موذی و رذل ♪
‫♪ ای حقیقتی که دیده می شود وقتی خیلی عمیق جستجو می شود ♪
‫♪ ای حقیقتی که برای قلب خیلی سنگین است که نگه دارد ♪
‫♪ ای عظمت بزرگ، ای خط پیش پا افتاده، دنیایی از معنا در یک منحنی بسیار ظریف ♪
‫♪ ای لبخند تاریک و مرموز ♪
‫♪ یک هزارتوی مارپیچ بی پایان، که در اعماق نگاهت نگه داشته شده ♪
‫♪ در تمام طول شب تاریک و عمیق، با تمام توان به جستجو ادامه دادم ♪
‫♪ ای بازی تردیدها، چه موذی و خفیف ♪
‫♪ ای علت جنگ های بی پایان، که شب های بی خوابی می سازد ♪