شما به mrgilas.com نگاه میکنید
ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming
@FRANCOFILMS francofilmz@gmail,com
‫متر‌جم: اشکا‌ن هید‌ی
‫این همون خونه‌ایه که توش بزرگ شدم
‫در درۀ شُوروز، ‫تو دهکده‌ای به نام مونتابه,
‫که متعلق به شهر ‫بولای- له- ترو هست،
‫می‌دونم، همیشه باعث خنده میشه،
‫که تو منطقه اِسون واقع ‫شده، هم‌مرز با ایولین،
‫دو تا استانی که از تجزیه ‫سن- اُ- واز به وجود اومدن
‫اوایل دهه شصت,
‫شبیه همون چیزیه که تو بچگیم بود،
‫هرچند بیشتر نشونه‌های ‫اون دوران از بین رفتن,
‫باغ خیلی تغییر نکرده,
‫ریشه‌های درخت کاج هنوز ‫مسیر عبور رو خراب نکرده بود
‫که الان شبیه یه مسیر ژاپنی شده,
‫البته باید بگم که درخت ‫کاج، خیلی کوچیکتر بود,
‫این درخت کریسمس، برای اولین ‫کریسمس مامانم تو فرانسه بود,
‫بعد از اینکه با فروپاشی ‫مجارستان در سال ۱۹۴۷ فرار کرد
‫همسایه‌ها باغ میوه‌شون رو فروختن ‫و الان تبدیل به خونه‌های ویلایی شده,
‫در واقع، کل مونتابه که ‫تو بچگی من روستا بود،
‫الان شده یه منطقه ‫پر از خونه‌های ویلایی,
‫قبلاً همه اهالی اونجا رو می‌شناختم,
‫الان تقریباً هیچکس رو نمی‌شناسم,
‫این دفتر کار بابامه, ‫هیچ تغییری نکرده,
‫میز هنوز همونقدر قشنگه و ‫صندلی هنوز همونقدر زشت,
‫یه ماشین تحریر سیاه ‫آلمانی مارک اریکا داشت,
‫میومدم رو پاهاش، یه ‫برچسب فلزی رو نشونم می‌داد
‫که من اصلاً نمی‌تونستم ‫بخونمش و بهم می‌گفت:
‫ ببین، اینجا نوشته: بچه‌ها ‫اجازه دست زدن ندارند,
‫این، ملک همسایه‌هامون، ‫خانواده رنیو هست,
‫مثل معجزه‌ست، هیچی تغییر نکرده,
‫فقط گل‌های شمعدونی دیگه نیستن
‫و درخت زیزفون بزرگی که ‫روبروی ویلای سبک ۱۹۰۰ بود,
‫آدم حق داره دوست داشته ‫باشه یا نه, بقیه چیزا سر جاشونن,
‫درخت سدر لبنانی که تا جایی ‫که می‌تونستم ازش بالا می‌رفتم
‫هنوزم دوست دارم ‫روی شاخه‌هاش بشینم,
‫خونه کوچیکی که هلن ‫توش زندگی می‌کرد،
‫خدمتکاری که خانواده ‫رنیو آخر هفته‌ها می‌آوردنش
‫تا غذا درست کنه ‫و خونه رو تمیز کنه,
‫اونا یه خانواده ‫سنتی فرانسوی بودن,
‫قبل از جنگ جهانی دوم ‫این ملک رو خریده بودن
‫و دوران اشغال رو ‫اینجا گذرونده بودن,
‫روبرت رنیو، که باب ‫صداش می‌کردن، وکیل بود,
‫با همسرش، ژنویو، پنج ‫تا بچه بزرگ کرده بودن,
‫بچه‌هایِ پسر بزرگشون،
‫دوستای من و برادرم اتین بودن
‫تقریباً هم‌سن و سال ما بودن,
‫ژان- پل و خواهرش ژوزفین، ‫که ژوزی صداش می‌کردیم,
‫ما بچگیمون رو با هم تو این ‫پارک که مال اونا بود گذروندیم
‫و من اینجا رو بیشتر از هر ‫جای دیگه‌ای، خونۀ خودم می‌دونم,
‫همه راه‌ها و ‫درخت‌هاش رو می‌شناسم,
‫این، طبق قوانین دنبال‌بازی ما،
‫اولین کاجستان بود,
‫اون یکی، کاجستان دوم بود,
‫این برکه است,
‫یه درخت بید مجنون اینجا ‫بود که سال پیش از بین رفت,
‫یه پل فلزی کوچیک سبک ۱۹۰۰ بود
‫که جزیره مصنوعی رو ‫به ساحل وصل می‌کرد,
‫خیلی وقته که از بین رفته,
‫من ساختن این زمین تنیس رو دیدم,
‫این زمین از جنس کوییک (Quick) هست
‫از یه ماده‌ی جدید به اسم ‫پورو سول (Porosol) ساخته شده,
‫یادمه که باب و ژنویو رنیو
‫با تشریفات خاصی افتتاحش کردن,
‫بعدش بیشتر ژان- پل، ‫ژوزی، اتین و من
‫با شروع فصل خوش آب و هوا، ‫روزهامون رو اینجا می‌گذروندیم,
‫ما فقط این میله بازی رو داشتیم,
‫یه تاب بود، یه دارحلقه، ‫حلقه‌های ورزشی،
‫یه طناب صاف، یه طناب گره‌دار,
‫ولی هیچی به اندازه ‫بالا رفتن از میله
‫و آویزون شدن مثل ‫خوک بهمون مزه نمی‌داد,
‫این باغچه سبزیجاته,
‫دورتادورش درخت‌های ‫گلابی داربستی هست
‫و جلوشون، درخت‌های سیب رونده,
‫باغبون انواع میوه و ‫سبزیجات رو نگهداری می‌کرد،
‫از جمله توت فرنگی و انگور ژاپنی,
‫پاییز اونقدر سیب داشتیم
‫که جای گوله‌های برفی ‫ازشون استفاده می‌کردیم,
‫بهتر بود ازشون جاخالی می‌دادی,
‫عموها زود از دنیا رفتن,
‫خانواده پراکنده شد,
‫ژان- پل یکی از ‫معدود فامیل‌هایی بود
‫که هنوز سهمی از ملک مشترک داشت،
‫و بین اونا فعال‌تره,
‫از هر فرصت آزادی استفاده می‌کنه
‫تا چمن‌ها رو بزنه، هرس کنه، ‫شاخه‌ها رو ببره، برکه رو لایروبی کنه,
‫به خودش مأموریت ‫داده که حفظش کنه،
‫که پارک دوران بچگیمون ‫رو زنده نگه داره,
‫اینجا زمان متوقف شده,
‫- این چیه؟
‫- جورابامه,
‫- اینا رو از آمازون سفارش دادی؟
‫- آره ‫- تو که میدونی
‫شرایط کار توی ‫انبارهای آمازون خیلی بده
‫دیگه همه می‌دونن!
‫جوراب لازم داری؟
‫- دقیقاً ‫- به زودی ماه مِیه
‫دو ماهه که قرنطینه‌ای
‫تابستون داره میاد و ‫تو جوراب لازم داری؟
‫- کاملاً درسته
‫- باشه، باشه
‫نمیتونی از مغازه
‫بخریشون؟
‫- نه چون مغازه‌ها بستن
‫- نه منظورم وقتی که باز شدن
‫- خیلی خطرناکه که برم اونجا
‫تازه، جوراب‌هایی که ‫من میخوام تو مغازه‌ها پیدا نمیشه
‫- آها پس فالکه میخوای!
‫همه جا پیدا میشه که
‫نه متاسفانه، این مدل رو نداشتم,
‫- ببخشید، معذرت میخوام من تو ‫کلاس رقصم؛ تو زوم (آنلاین)
‫دیدم کارتن رو برداشتی
‫- آره، درسته
‫این که کراکر بدون گلوتن من نیست؟
‫- نه، اینا جوراب‌های منه
‫- یه هفته‌ست که سفارششون دادم
‫ببخشید مزاحمتون نمیشم ‫کلاسم هنوز تموم نشده
‫- دیروز شورت بود
‫و قبلش سطل‌های دستشویی
‫- آره، یه برس توالت هم بود
‫- جدی؟ ‫- خب چیه؟ مجبور نیستیم که
‫همه عمرمون رو با همون ‫وسایل داغون زندگی کنیم
‫ما تو یه خونه قدیمی ‫روستایی هستیم
‫- باید به روزش کنیم ‫- مطمئنی,,,
‫,,,که خرید وسواسی نیست؟
‫- خرید وسواسی؟
‫- یه حالی به مغزت میده ‫- آره
‫- فکرم رو عوض میکنه ‫- یا شاید,,,
‫,,,طبق نظر تحلیل‌گرهای ‫بازاریابی یه جور خرید انتقامیه
‫- خرید انتقامی ؟ ‫- آره، تو قرنطینه‌ای,,,
‫,,,خواسته‌هات سرکوب شده,,,
‫,,,جامعه عادتت داده که ‫مثل یه بچه لوس زندگی کنی
‫الان بهت سخت گرفتن
‫- تو هم با خرید کادو برای خودت، انتقام میگیری ‫- نمیدونم
‫شاید - مثل وقتی که
‫آیپد ۱۳ اینچی جدیدرو خریدی ‫- نه اون
‫اول قرنطینه خریدمش
‫- چه فرقی میکنه؟ ‫- مفیده
‫ما تو این خرابه قدیمی گیر افتادیم و ‫داریم دوران بچگیمون رو دوباره میگذرونیم
‫فکر میکنم خوبه که ‫در جریان دنیای روز باشیم
‫تازه همه میتونن ازش استفاده کنن
‫- تو که قبلاً آیپد داشتی ‫- خیلی قدیمی بود
‫- خیلی کند بود ‫- میفهمم
‫- برای خوندن روزنامه لازمش داری ‫- آره
‫موبایل خیلی کوچیکه
‫- کند شده، میندازیش دور ‫- میتونی اینجوری
‫- هم برداشت کنی ‫- فکر نمیکنی که این
‫- یه خرید وسواسیه؟ ‫- نه
‫- اصلاً ‫- تو داری درباره
‫پروتکل بهداشتی درس ‫میدی من روزی یه پیک میبینم
‫- و بیشتر وقتا بدون ماسک ‫- من بیشتر وقتا
‫- قوانین فاصله‌گذاری و رعایت میکنم ‫- بسته‌ها چی؟
‫- بسته‌ها رو میذارم
‫- نزدیک سطل آشغال ‫- اگه طبق منطق تو بریم جلو
‫وقتی میریم سمت سطل ‫آشغال ممکنه آلوده بشیم
‫- نه اصلاً
‫چون ویروس روی مقوا ‫بیشتر از ۴ ساعت زنده نمیمونه
‫- اینو از کجا آوردی؟ ‫- از سایت آر,ت,ب,اف
‫- آر,ت,ب,اف چیه؟
‫- رادیو تلویزیون ‫بلژیک فرانسوی زبان
‫- چرا؟ ‫- اولین چیزیه که
‫وقتی تو گوگل سرچ میکنی ‫ ماندگاری کرونا روی مقوا
‫برات میاره
‫- هوم!
‫- ببخشید اتین، باید برم
‫با روانشناسم جلسه دارم
‫- فعلاً ‫- فعلاً
‫- سلام
‫- خیلی وضعیت عجیبیه که آدم ‫جایی که بزرگ شده، قرنطینه باشه
‫صبح‌ها، وقتی مینویسم
‫تو همون اتاقی مینویسم که دانشجو ‫بودم مینوشتم، حتی دبیرستانی که بودم
‫- مرتب میرید اونجا؟
‫- آره، گاهی آخر هفته‌ها
‫وقتی مادرم زنده بود بیشتر میرفتم
‫سال ۲۰۰۶ فوت کرد
‫خب دیگه، هیچوقت خیلی اینجا نمی‌موندم
‫همیشه خوشحال بودم که برمیگشتم
‫خاطرات زیادی هست
‫گذشته طول و دراز
‫- الان، حس بدی به اونجا ندارید؟
‫- نه
‫نه، ولی یه چیزی فهمیدم
‫- که قبلاً نفهمیده بودید؟ ‫- نه
‫فهمیدم که همش داشتم ‫از این خونه فرار میکردم
‫- تازه خیلی دوستش هم داشتی ‫- آره
‫درسته
‫خیلی سنگینه، خیلی پر ‫خاطره‌ست، خیلی عمیقه
‫مجموعه کتاب‌های هنری،
‫شاهکارها
‫از تاریخ نقاشی،
‫اتاق‌های تاریک،
‫خدایان آسیایی با ‫چهره‌های عبوس,,,
‫تو بچگی،
‫من بیرون خوشحال بودم،
‫تو طبیعت,
‫شگفت‌زدگیم، وقتی ‫زنگوله‌ها به صدا در میومدن
‫تو باغ‌هایی که موقع برگشت ‫از مدرسه ازشون رد می‌شدیم
‫و ازشون دسته‌های ‫بزرگ گل می‌چیدیم,
‫فصل توت‌ها، بعدش ‫فصل شاه بلوط‌ها,
‫و بعد این پارک,
‫- این پارک؟
‫- آره، آره، این پارک,
‫آخر روز میام اینجا ‫میدوم یا تنیس بازی می‌کنم,
‫خب، خانواده ژان پل رفتن ‫یه جای دیگه قرنطینه شدن,
‫- نتیجه اینکه مزاحم کسی نمیشم, ‫- پس میشه گفت
‫که داری به ریشه‌هات برمی‌گردی، ‫هم به معنای واقعی هم مجازی,
‫آره، ریشه‌های گزینش شده ‫البته اگه اینجوری بخوای بگی,
‫- که با برادرت شریکی, ‫- آره,
‫خب، برادرم تصمیم گرفت زندگی کنه
‫تو دنیای خیالی
‫که ما تو نوجوونی ‫توش پناه گرفته بودیم:
‫راک,
‫و تمام عمرش رو صرف تماشای اون کرد
‫و حالا، ما با هم قرنطینه شدیم,
‫اون دو تا بچه بزرگ داره,
‫تازه از زنش جدا شده، خب,,,
‫یه کم گیج و سردرگمه,
‫- فکر می‌کردم یه ‫دوست دختر جدید داره؟
‫- آره، من نمی‌شناختمش, ‫اسمش کاروله,
‫اونم با ما قرنطینه شده,
‫- این یه شروع جدید واسه آینده‌ست,
‫باید کمک کنه همه ‫چیز رو درست کنید,
‫- خب، خیلی وقته
‫دیگه چند روزیه که ‫همدیگه رو ندیدیم,
‫حس عجیبیه، دوباره ‫همدیگه رو شناختن,
‫انگار که، از یه طرف،
‫خیلی همدیگه رو می‌شناسیم
‫- و از طرف دیگه انگار همدیگرو نمی‌شناسیم, ‫- شما تو دوران بزرگسالی
‫با هم زندگی کردید؟
‫- آره، تو دهه ‫۹۰، تو یه آپارتمان،
‫خیابون نوتردام دو نازارت,
‫هر دومون روزنامه‌نگاری می‌کردیم,
‫برادرم، تو زمینه موسیقی ‫و من، تو زمینه سینما,
‫و بعد هم که دوستمون
‫کارگردان لوران پرن،
‫که خیابون اومر زندگی ‫می‌کرد, همون نزدیکی‌ها,
‫همون موقع بود
‫که پدرمون فوت کرد,
‫- هوم,
‫و از اون موقع؟
‫- از اون موقع، سخته که بگم,
‫خب,,,
‫خانواده
‫برای برادرم شد مهمترین دغدغه‌اش,
‫و من، انتخاب‌های دیگه‌ای کردم,
‫- خب،
‫باشه،
‫هفته بعد می‌بینمت, ‫- باشه,
‫همون درخت، همون ساعت,
‫- یادته نزدیک بود ‫ساختمون رو آتیش بزنیم؟
‫- به به، آفرین! ‫- آره!
‫- من باید تحت تأثیر قرار بگیرم؟
‫- خیلی وقت پیش بود, یادمه,
‫یه جور آدم مدرن بود
‫با یه نشون سلطنتی, ‫روش گل زنبق داشت,
‫- الان میگن جوون‌های مدرن, ‫- هیچکدوم,
‫- صبر کن,
‫سیگار روشنش رو از پنجره ‫آشپزخونه انداخت بیرون,
‫- تو کانال تهویه, ‫- آره,
‫- شروع کرد به سوختن، ‫دود می‌اومد, خوشبختانه,,,
‫فهمیدیم, ‫- و تو همون مهمونی بود
‫که من آلن پاکادیس رو دیدم,,, ‫- آره، دم صبح،
‫داشت یه قوطی راویولی سرد رو ‫می‌خورد که از کابینت کش رفته بود,
‫- چندش,
‫- این کیه؟ من می‌شناسمش؟ ‫- نه، نه,
‫نه یه دوست بود, تو ‫لیبراسیون می‌نوشت,
‫خب، الان مرده, ‫- اصلاً یادم نمیاد,
‫شراب تموم شد, ‫- من میرم بیارم,
‫- نه، بلند نشو, من میرم,
‫تازه، برام جالب نیست, ‫- برای من جالبه,
‫این دوره‌ای هست که من ندیدم, ‫- و ژان- لوک بسون؟
‫می‌دونی، یه آپارتمان گرفته ‫بود با دنی، تو خیابون رامبوتو,
‫- دنی، خواننده؟
‫- آره، آره، آره, خب ‫اون بازیگر هم هست، ها,
‫تو فیلم عشق گریزان تروفو,
‫- پارسال فوت کرد, ‫- آره، ولی ببخشید،
‫بسون، با اون ‫کارگردان نسبتی داره؟
‫- نه، اصلاً, ‫- نه، نه,
‫- آه، من هیچی نمی‌دونم! خنگم,
‫- یه لیبل درست کرده بود، دوریان,
‫کل نیو ویو فرانسوی رو منتشر کرد, ‫- آرتفکت،
‫مدرن گای،
‫سوئیساید رومئو، ریاضیات مدرن,,,
‫- ادویج و کلود آرتو, ‫- حتی ریتا میتسوکو,
‫قبل از اینکه معروف بشن, ‫- مارسیا بایلا,
‫- متأسفانه، دیگه اون نبود, ‫- ببخشید، بقیه‌اش رو
‫نمی‌دونم, با اینکه ‫موسیقی رو دوست دارم,
‫- موفقیت بزرگش این بود که
‫موسیقی اولین فیلم ‫کوتاه تو رو کار کرد,
‫- ژاکنو موسیقی رو ساخت، رکتانگل,
‫- اینو می‌شناسم, ‫- آره، یه آهنگ خیلی معروفه,
‫- خب، خلاصه، ژان- لوک بسون
‫با دنی زندگی می‌کرد,
‫و ما بهشون یه فر داده بودیم,,,
‫,,,که دیگه استفاده‌ای ازش نداشتیم,
‫ولی من یه کاپشن رو ‫توش جا گذاشته بودم,
‫- صبر کن، چی؟ ‫- و آتیش گرفت,
‫- راست میگه, ‫- وقتی زدنش به برق
‫آتیش گرفت, ‫- نه، نه، وایسا!
‫چطوری یه کاپشن ‫رو تو فر جا میذاری؟
‫- نمی‌دونم چرا گذاشتمش اونجا, ‫- قبول دارم
‫که کار عاقلانه‌ای نبود, ‫- ژاکنو اینجا چیکار می‌کرد؟
‫- نه خب اون دوست الی بود,
‫- منظورم الی مدیروسه,
‫- می‌دونم کیه,
‫مستم، ولی خداییش بی‌فرهنگ نیستم,
‫- خدا به خیر بگذرونه ‫- اون موقع، همه چیز
‫حول محور الی می‌چرخید,
‫اول استینکی تویز,
‫- گروهشون، با ژاکنو, دو تا آلبوم,
‫- آره، بعدش نقش اصلی رو
‫تو فیلم کوتاه من بازی کرد,
‫وقتی می‌اومد تو ‫مهمونی‌ها، دیوونه‌کننده بود,
‫با گروهش می‌اومد, ‫موزیسین‌ها، روزنامه‌نگارها,,,
‫پاکادیس بود،
‫ایو آدرین،
‫و بعد اولیویا کلاول از بازوکا,
‫- تو عاشق الی بودی؟
‫- اوم,,,
‫تو اون دوره، غیرممکن ‫بود که عاشق الی نباشی,
‫بهارِ قرنطینه، یکی ‫از قشنگ‌ترین‌ها بود,
‫قبل از تعطیلی مدارس ‫پاریس رو ترک کردیم
‫تا روستایی رو پیدا کنیم ‫که شکوفه‌هاش زده بود,
‫گیاهان زودتر رشد کرده بودن ‫و می‌شد زیر آفتاب ناهار خورد,
‫چند هفته هوای خوب ادامه داشت
‫که شکوفه زدن یاس‌ها رو دیدیم,
‫گل ویستریای همسایه‌ها
‫باعث حیرت معدود ‫رهگذران مجاز شده بود,
‫فقط درخت ماگنولیای رنیو، ‫که مثل مشعل آتیش گرفته بود،
‫نقشه‌هاش، نقش بر آب شد,
‫یه شب یخبندان کافی بود
‫تا شکوفه‌های ‫فوق‌العاده‌اش از بین برن,
‫گل‌های ساده صحرایی،
‫آلاله‌ها، گل‌های آبی، گل‌های ‫زنگوله‌‌ای همچنان دست نخورده
‫با لکه‌های رنگی‌شون طراوت ‫چمنزار رو تزیین می‌کردن,
‫موقع دویدن محو تماشاشون شدم،
‫شکوفه‌های درخت‌های سیب ‫رو دیدم، بعد درخت‌های گیلاس،
‫و خدا رو شکر کردم ‫که این شانس رو دارم
‫که شاهد این فصل استثنایی باشم,
‫بعد از قرنطینه ‫فهمیدم که دیوید هاکنی،
‫احتمالاً هنرمند زنده‌ای که ‫بیشتر از همه تحسینش می‌کنم،
‫این بهار رو همین نزدیکی‌ها ‫تو نرماندی گذرونده،
‫و نقاشیش کرده,
‫تو یوتیوب چندتا از تصاویری ‫رو که با آیپد کشیده بود گذاشت
‫و همراهش یه متنی بود ‫از خوشحالی اینکه تونسته
‫شکوفه زدن بهار رو ثبت کنه، گفته بود,
‫و اینکه ما ارتباطمون رو با ‫طبیعت از دست دادیم,
‫این سؤال هفته‌ها ذهنم ‫رو مشغول کرده بود,
‫از خودم می‌پرسیدم ‫چرا هنر من، سینما،
‫ارتباطش رو با ‫طبیعت از دست می‌ده,
‫البته نه همه سینما،
‫ولی آیا راهی تو این ‫واقعیت هاکنی وجود نداشت؟
‫اونجوری که فیلم می‌تونه ریزترین احساسات رو
‫تو صورت آدم‌ها نشون بده
‫و از این طریق به عمق وجودشون برسه،
‫آیا میشه این رو به زیبایی‌های ‫طبیعت هم تعمیم داد؟
‫یه فیلمساز نمی‌تونه ‫مثل مونه، کنار رود سن،
‫زمستون ۱۸۷۹- ۸۰،
‫رودخونه رو وقتی که تکه‌های ‫یخ روش شناور بودن، نقاشی کنه؟
‫این تو یه فیلم جایی نداره؟
‫می‌تونم باهات حرف بزنم؟
‫- حتماً,
‫- وقتی خرید می‌کنی,,, ‫- من برای
‫همه خرید می‌کنم, ‫- خب، متوجه شدم
‫که وقتی برای همه خرید می‌کنی،
‫جنس‌ها رو مستقیم تو ‫کابینت‌های آشپزخونه می‌ذاری,
‫- کجا باید بذارمشون؟ ‫- خب، اگه روزنامه‌ها رو بخونی,,,
‫- کدوم روزنامه‌ها؟ ‫- خب، اگه توصیه‌ها رو دنبال کنی،
‫باید جنس‌ها رو یه ‫مدتی بیرون بذاری،
‫حداقل چهار ساعت،
‫تا هر آلودگی سطحی از بین بره,
‫- کدوم سطح‌؟ ‫- همه سطحی,
‫بسته‌بندی‌های ‫پلاستیکی، قوطی‌ها,,,
‫- لبنیات چی؟ ‫- آره خب،
‫لبنیات، مسلماً, ‫- متأسفم،
‫من نمیذارم بیرون بمونن,
‫- چرا؟
‫- من زنجیره سرد رو رعایت می‌کنم,
‫- چطور؟ ‫- من سعی می‌کنم از رشد
‫باکتری‌ها جلوگیری کنم,
‫استافیلوکوک، ‫لیستریا، سالمونلا,,,
‫- نه خب اگه می‌خوای از
‫قطع زنجیره سرد جلوگیری کنی,,, ‫- آره,
‫- ,,, این بیشتر واسه ‫مواد منجمد مهمه، ها,
‫- نمی‌دونم, ‫- من می‌دونم,
‫- ترجیح میدم ریسک نکنم,
‫- ما داریم درباره ‫کووید حرف می‌زنیم
‫و تو، درباره زنجیره سرد؟ ‫- اگه آدم محتاط باشه،
‫واسه همه چیز هست,
‫تو همه دستگیره‌ها رو ‫با وایتکس تمیز کردی,
‫- وایتکس رقیق شده, ‫- این خیلی مضره,
‫- خب، من حاضرم ‫سرکه سفید استفاده کنم,
‫شیش تا بطری سفارش ‫دادیم, ولی فایده‌ای نداره,
‫می‌تونی چک کنی,
‫با کارول ناهار نمی‌خوری؟ ‫- نه,
‫امروز روزه‌ست,
‫متخصص تغذیه‌ش ‫بهش توصیه کرده,
‫- خب,,,
‫من ازت نمی‌خوام کیسه‌ها ‫رو زیر آفتاب بذاری,
‫می‌تونی بذاریشون تو سایه,
‫هوا اونقدرام گرم نیست, ‫- نه,
‫به نظرم خیلی خطرناکه,
‫- خب، کووید هم یه خطره,
‫- هرکسی اولویت‌های خودشو داره, ‫- تو سختگیری می‌کنی,
‫درباره زنجیره سرد؟
‫- همینه,
‫- می‌دونی که منطقه ‫ما تو ناحیه قرمزه؟
‫- این قسمت اسون نه, ‫- آها، باشه,
‫نمی‌دونستم اسون ‫به مناطق تقسیم شده,
‫این یه خبر تازه‌ست، ها,
‫نمی‌دونم از کی این اطلاعات رو ‫داری, خوشحالم که به منم گفتی,
‫- نه، من اینو نگفتم, من از ‫عقل سلیمم استفاده می‌کنم,
‫نه از وسواس‌هام,
‫- من به قوانین بهداشتی اهمیت میدم
‫اونم تو زمان بدترین اپیدمی‌ای ‫که تا حالا تجربه کردیم,
‫زمانی که جمعیت جهان ‫برای اولین بار قرنطینه شده,
‫پس این یه وسواسه؟
‫هان؟ من دارم هذیون میگم؟
‫- یادآوری می‌کنم که ‫آنفولانزای هنگ کنگ سال 1968
‫یک میلیون قربانی گرفت,
‫این همه شلوغش نکردیم,
‫- پس به نظر تو،
‫این یه چیز خوبه یا یه چیز بد؟
‫درسته، یک میلیون مرده، ‫چرا باید نگرانش باشیم؟
‫بیا آنفولانزای هنگ کنگ رو به ‫عنوان مثال، به عنوان الگو بگیریم
‫و همون کار رو بکنیم,
‫- من این رو نمیگم, ‫- پس چی میگی؟
‫- این حساسیت به نظرم ‫زیادیه، حتی مسخره‌ست,
‫- می‌تونم بگم که از نظر سینما،
‫ما کاملاً مشکل رو ‫دست کم می‌گیریم,
‫- با اینکه
‫جلساتی برای تعریف پروتکل‌های ‫جدید در فیلمبرداری‌ها هست,
‫- چرت و پرته، همین,
‫- چرا این رو میگید؟ ‫- فکر می‌کنم
‫نمیشه با قوانین ‫فاصله‌گذاری فیلم ساخت,
‫غیرعملیه, ‫- این یه موضع
‫افراطی و غیرواقع‌بینانه‌ست، ‫پیشنهاد شما چیه؟
‫- من، هیچی,
‫قصد ندارم سلامتیم رو تو ‫یه فیلمبرداری به خطر بندازم,
‫می‌تونم بگم هیچوقت تو زندگیم، کمتر ‫از الان خودمو فیلمساز حس نکردم,
‫خب فرض کنیم که فیلم بسازیم,
‫نمی‌دونم تا چه زمانی,
‫تازه باید مردم ریسک ‫دیدنشون رو قبول کنن,
‫- شما نه؟ ‫- مخصوصاً من نه,
‫- ببخشید، یه لحظه مزاحمت میشم,
‫- بله؟ ‫- دارم سفارش
‫سوپرمارکت ارگانیک رو میدم, ‫دم غروب تحویل میدن,
‫- عالیه, ‫- خواستم ببینم,,,
‫کلم می‌خوای یا نه,
‫- نه، نمیخوام,
‫- باهاش پوره درست کرده بودی,
‫- مطمئنم، نمیخوام,
‫- باشه,
‫مزاحمت نمیشم,
‫- عذرخواهی می‌کنم، من,,,
‫- خواهش می‌کنم,
‫- شما درخواست هنرمندان ‫آزاد رو امضا کردید؟
‫- این کمترین کاریه که میشه کرد,
‫و این از طرف ‫دوستم ژان بالیبار بود,
‫ولی خب، در اصل,,, ‫- بله؟
‫- نکته دیگه ای ندارید؟
‫- نه, فکر می‌کنم وضعیت کار
‫هنرمندان، آزاد هست و خواهد موند،
‫و برای مدتی ناامیدکننده،
‫و باید حتماً بهشون کمک کرد,
‫ولی خب,,,
‫در مقایسه با ویرانی اجتماعی
‫و ورطه فقر و پریشانی
‫که کل جامعه رو تحت تاثیر ‫قرار میده و در سراسر دنیا هم هست،
‫این یه قطره تو اقیانوسه,
‫- آینده رو چطور میبینی؟ ‫- هیچی نمیبینم,
‫من که غیب‌گو نیستم,
‫نه، فقط میدونم که,,,
‫اوم,,,
‫سالن‌های سینما و ‫محل‌های فیلمبرداری
‫کانون‌های بالقوه ‫برای همه‌گیری هستن,
‫و تا وقتی که با یه ‫واکسن مطمئن کنترل نشه،
‫برای ما جای خوبی نیست,
‫- تا اون موقع چی؟ ‫- تا اون موقع؟
‫به نظر من،
‫هیچی,
‫به جز
‫این ضرورت که
‫راه‌های جدیدی برای ‫ساختن فیلم تصور کنیم،
‫که سازگار باشه
‫با شرایط جدید دنیای واقعی,
‫- در واقع،
‫- هر کسی به فکر خودشه, ‫- آره,
‫- و صنعت به نابودی کشیده میشه, ‫- نه!
‫نگران نباشید، صنعت نابود نمیشه,
‫دیر یا زود خودش رو ‫دوباره جمع و جور می‌کنه
‫و یه سری قوانین و مقررات
‫سختگیرانه‌ای واسش می‌ذاره
‫که دیگه هیچ آزادی‌ای
‫و جا برای نفس کشیدن توش نمونه,
‫این کتابخونه پدرمه,
‫اینجا هم، زمان متوقف شده,
‫اون کتاب‌هاش رو تو ایتالیا صحافی ‫می‌کرد، بر اساس نوع و کشور,
‫قهوه‌ای با گل‌های زنبق ‫برای ادبیات کلاسیک فرانسه,
‫کرم رنگ با ستاره‌های کوچیک
‫برای ادبیات معاصر فرانسه,
‫زرد برای تئاتره,
‫رنگ هلویی برای تاریخه,
‫و سیاه، که مورد علاقه‌ترینمه: ‫حوادث در طول تاریخ,
‫از نوجوونی، به طور ‫وسواس‌گونه می‌خوندمشون,
‫و بعد دیگه صحافی و ‫طبقه‌بندی‌شون رو متوقف کرد,
‫و اونا بیشتر از فضای ‫قفسه‌های موجود انباشته شدن,
‫مجموعه جهان اشکال ‫خیلی جا می‌گرفت,
‫آندره مالرو تو انتشارات ‫گالیمار چاپش رو شروع کرد,
‫مثل پلیاد، ولی برای تاریخ هنر,
‫جلد اول درباره سومر بود،
‫بعد هیتی‌ها، آشور،
‫تمدن‌های جذاب
‫که باعث ایجاد کسل‌کننده‌ترین ‫سالن‌ها تو موزه‌های بزرگ شدن,
‫پدرم سکه‌هایی که دور و بر ‫بود رو تو یه جعبه جمع می‌کرد,
‫و وقتی مبلغ کافی می‌شد،
‫منو می‌برد برای خرید کتاب‌های ‫هنری به خیابون پون دو لودی شماره 5
‫به انبار هاشِت که اون ‫موقع توزیع‌کننده گالیمار بود,
‫پدرم که تو روبر لافون ‫کار انتشارات رو انجام میداد
‫از 30 درصد تخفیف ‫همکاری برخوردار می‌شد,
‫آخرین باری که باهاش ‫رفتم، 13 سالم بود،
‫دو تا کتاب تک‌نگاری ‫درباره بونار و وویار خریدیم
‫که هنوز یادمه,
‫در واقع، اونا اینجان و ‫گاهی ورق می‌زنمشون,
‫اون موقع نمی‌تونستم ‫تصور کنم که کارهاشون،
‫به خصوص آثار بونار،
‫چقدر الهام‌بخش آینده من می‌شه,
‫ - پدرم تا آخرین روز زندگیش،
‫دلش می‌خواست که در نظافت
‫ کامل و دقیق باشه,
‫[مصاحبه با ژان رنوار، رادیو فرانسه، سال 1958]
‫ دو سه روز آخر، تونست
‫ فنجون قهوه همیشگیش رو بخوره,
‫ دوست داشت
‫ موقع بیدار شدن قهوه ‫تلخ بخوره، با نون و کره,
‫بعد مثل هر روز ‫می‌نشوندیمش روی این صندلی،
‫ این تخت روان که براتون گفتم,
‫ و حتی دو روز قبل از فوتش،
‫اصرار داشت که بره تو باغ و ‫کشیدن یه منظره رو شروع کنه,
‫ رو همین حساب بردیمش تو باغ,
‫ سعی می‌کردیم
‫ این تخت رو زیاد تکون ندیم,
‫آهسته حرکت کردن ما ‫کمی خلقش رو تنگ می‌کرد,
‫ می‌گفت: تندتر ببرین!
‫ ما تندتر می‌رفتیم،
‫بعد همونجایی که گفت ‫وایسید، گذاشتیمش,
‫ و بعد نظرش عوض شد,
‫ یه کم جلوتر رفتیم,
‫ و بعد به درختای زیتون نگاه کرد,
‫به جرأت می‌تونم بگم تو ‫درختای زیتون غرق شد,
‫ ولی درد داشت, خیلی درد می‌کشید,
‫ و گاهی اوقات، اون که ‫هیچوقت شکایت نمی‌کرد
‫یه ناله کوچیک ‫از دهنش در می‌اومد,
‫ و بعد بوم رو روی ‫سه‌پایه جلوش گذاشتیم,
‫ و جعبه رنگ‌ها رو باز کردیم,
‫ پالت آماده بود, خودم ‫آماده‌ش کرده بودم,
‫ دقیقاً همون دوره‌ای بود که ‫خیلی تو رنگ‌ها صرفه‌جویی می‌کرد,
‫ رنگ‌های خیلی کم، پالت تمیز،
‫ قلمو رو گذاشتیم تو دستش,
‫ و شروع کرد به برداشتن رنگ
‫ و گذاشتشون روی بوم,
‫ و دیگه ناله نکرد,
‫ چشماش برق زد,
‫ما احساس می‌کردیم که ‫شادی، شادی نقاشی کشیدن
‫داشت وجودش رو تسخیر می‌کرد
‫و بعد از چند دقیقه، ‫شروع کرد به زمزمه کردن
‫اینجوری می‌تونم پایان زندگی ‫پدرم رو براتون تعریف کنم
‫بقیه‌اش، خب,,,
‫پرات، پزشک جراح، ‫دوستمون، اومد و مراقبت کرد,,,
‫سعی کرد لحظات آخرش ‫رو براش تا حد ممکن
‫کم درد کنه، و همین دیگه
‫و خب، اینطوری مجموعه ‫گفتگوهای ما تموم میشه
‫این چی بود؟
‫من اون طرف بودم ‫چند تیکه‌اش رو شنیدم
‫- یه پادکست که پل بهم ‫معرفی کرد درباره ژان رنوار
‫- کارگردان سینما؟ ‫- آره, پیر آگوست رنوار
‫پدرش بود یه کتاب درباره‌اش نوشته
‫به قول پل خیلی شگفت‌انگیزه
‫- انگار درباره مرگ حرف می‌زد
‫- خیلی ساده دربارش حرف می‌زنه
‫همونجوری که باید، دربارش حرف زد
‫- می‌خواستم ازت تشکر کنم
‫- بابت چی؟ ‫- نمی‌دونم، اینکه منو اینجا
‫با سخاوتمندی پذیرفتی
‫کار راحتی نبود ‫برنامه‌ریزی نشده بود
‫- به نظر طبیعی می‌اومد ‫- نه واقعاً
‫می‌دونی، با اتین این ‫اولین باره که ما,,,
‫که با هم زندگی می‌کنیم ‫- فکر می‌کردم
‫- خیلی وقته با همید ‫- آره مدتیه با همیم
‫ولی مخفیانه
‫زنش بود، خانواده‌اش بودن الان که ‫ترکشون کرده، همه چی فرق کرده
‫باید یه سری چیزا ‫رو از نو پیدا کنیم
‫قایمت می‌کرد؟
‫- یه جورایی، آره
‫- اذیت شدی؟
‫- نه, ولی نباید
‫بیشتر از این طول می‌کشید
‫- ولش می‌کردی؟ ‫- آره
‫- ولی,,,
‫می‌دونی
‫منم خیلی وقت نیست ‫که با پل زندگی می‌کنم
‫بین یک تا دو سال، نه بیشتر
‫- جدی؟ ‫- اوهوم
‫- فکر می‌کردم خیلی وقته ‫- نه، قبلش
‫با دخترش تنها زندگی ‫می‌کرد حضانت مشترک داشتن
‫- الان پیش مادرشه؟
‫- آره الان قبل از اینکه تو بیای
‫اینجا بود؛ به زودی ‫برمی‌گرده، نمی‌دونیم کی؟
‫پل خیلی دلتنگشه
‫عادت داشت تو درساش کمکش کنه
‫- جالبه
‫انگار از روز ازل با هم بودین
‫- منم همین حس رو دارم
‫ولی اینطور نیست
‫- من نمی‌تونم احساس ‫کنم جام اینجاست
‫تازه از دل یه ازدواج شکست ‫خورده و یه طلاق دردناک بیرون اومدم
‫دخترمون حضانتش مشترکه؛ ‫باعث درگیری میشه
‫قرنطینه هم که شده قوز بالای قوز,
‫خیلی دلم براش تنگ شده
‫- به خاطر اتین از هم جدا شدین؟
‫- نه، قبلش بود
‫رابطه با اتین منو از ‫اون وضعیت درآورد
‫- آره، ولی شاید
‫خب اینکه مخفی بودی,,,
‫- آره
‫فکر می‌کنم یه جور ‫عقده میده به آدم
‫یه حس ناامنی
‫- که ولت هم نمی‌کنه
‫- انقدر تابلوئه؟ ‫- نه!
‫با اتین
‫خوشبخت بودیم
‫سفر رفتیم
‫ولی این اولین باره ‫که دروغ نمی‌گیم
‫که می‌تونن ما رو به ‫عنوان یه زوج واقعی ببینن
‫- می‌فهمم
‫اینو تو نگاهت حس ‫کردم؛ بابتش ممنونتم,
‫- صبر کن، صبر کن، نگو!
‫- خب؟
‫- صبر کن، صبر کن
‫- بگو دیگه!
‫- آره، صبر کن، صبر کن
‫آها آره، همینه! اسنوپی ‫در مقابل رد بارون
‫- از رویال گاردزمن
‫- از کجا پیداش کردی؟
‫- اتفاقی پیداش کردم ‫تو یه آلبوم تو آیتونز
‫- ولی
‫چند دهه است که نشنیده بودمش
‫- آه؟ نه اخیراً شنیدیش
‫- مطمئنی؟ ‫- آره، آره
‫تارانتینو ازش استفاده کرد تو ‫فیلم روزی روزگاری در هالیوود
‫آره، اون صحنه‌ای که ‫لئوناردو دی‌کاپریو تو استخره
‫رو تشک بادیش با هدفون گوش میده
‫- عجب حافظه‌ای ‫- خوب یادمه
‫به نظرم عجیب اومد
‫- همین خوبه دیگه که عجیبه
‫صبر کن، الان,,,
‫یه آهنگ کمیاب دارم
‫یه کمیاب، صبر کن ‫- جدی؟
‫- اوم,,,
‫شروع شد
‫یکی فوت می‌کنه
‫- آه، آره دیگه، نه, ‫این خیلی آسونه,
‫با صدای چیلوم، آره,
‫اِه، این کوینتسنس هست
‫- ناتینگ هیل گیت,
‫- مرسی,
‫مرسی,
‫- نه ولی خیلی بدن,
‫- اوه، خواننده‌اش ‫وحشتناک بود, راجا رام,
‫- مال کی هست؟ خوشم میاد, ‫- هان! خوشت میاد؟
‫- اواخر دهه 60، یه همچین چیزی,
‫حالا یکی دارم، گوش کن,
‫تمرکز کنید، توجه کنید, ‫- باشه باشه,
‫- تمرکز,
‫- آه آره دیگه, خب این ‫الویز از بری رایانه,
‫- مطمئنی؟ ‫- می شناسمش,
‫- آه نه, کیه؟
‫- تیتراژ یه سریال خیلی معروفه, ‫- نه، نه,
‫ - هر شب,,,
‫- هان! ‫- اوه!
‫- نسخه کلود فرانسوا,
‫- نه نه، این کارو با ‫من نکن! نه، نه، نه، نه!
‫- چرا؟ ‫- افتضاحه,
‫- بابا خوبه! من عاشقشم,
‫- اینو دوست داری؟ ‫- آره,
‫- نه نه، خواهش می کنم,
‫تو رو خدا، نه، نه، نه! ‫- چرا
‫الویز نه، نه، نه,
‫- خیله خب، بسه, بسه، تمومش می کنم, ‫- صبر کن,
‫نمی خوای آلبوم جان پراین ‫رو بذاری که من دوستش دارم؟
‫آلبوم جان پراین با دوئت ها,
‫من عاشق Falling in love again هستم,
‫- دیگه گرسنه نیستید؟ ‫- خوبه,
‫سالاد، ژامبون، پنیر، خوبه, ‫- من می خوام
‫یه کرپ درست کنم,
‫هنوز مایه کرپ مونده, ‫دارم تابه رو گرم می کنم,
‫- ما فکر می کردیم,,, ‫- عالی بود,
‫هنوز یه کم جا دارم, ‫کارول، کرپ می خوای؟
‫- هوم,
‫- فکر می کنی ناراحته؟ ‫- نه, خب راستش آسون نیست
‫که خودتو با عادت های غذایی
‫همه وفق بدی,
‫- آره, ‫- دیگه نمی شه از پسش بر اومد,
‫- مخصوصاً که به ‫کرپ هاش اهمیت میده,
‫- خیلی وقته؟
‫- خب، یه مدتی میشه، ‫آره, عادتش شده,
‫- می فهمم, مثل یه درمانه,
‫- فکر کنم خوب از آب ‫در اومده, ژامبون پنیر,
‫نمی خواید؟
‫- نه، من گلوتن نمی خورم, ‫- آه، ببخشید,
‫آره، البته، بهم گفته بودی,
‫تو می خوای؟ ‫- نه مرسی,
‫- یه کوچولو؟ ‫- نه,
‫- اوه، این کارو نکن,,, ‫- خب,,,
‫- ما می ریم فیلم ببینیم, ‫منتظرتون بمونیم؟
‫- چی می خواید ببینید؟ ‫- نمی دونم,
‫شاید یه فیلم گیتری,
‫- مگه چندتا ندیدید؟ ‫- آره,
‫مثل مواد مخدر سنگینه,
‫- یا یه فیلم رنوار, می خواستیم ‫دوباره النا و مردها رو ببینیم,
‫- نه، مرسی, ترجیح میدم ‫قبل خواب کتاب بخونم,
‫راستی,,,
‫- بله؟ ‫- اشکالی نداره
‫صدا رو خیلی بلند نکنید؟
‫- ما خیلی بلند نمی ذاریم, ‫- صدا رو بلند نمی کنیم,
‫- درست زیر اتاق ماست,
‫- از بچگی همینجوری بوده,
‫- شرمنده,
‫یه کم عادت های ‫پیرها رو پیدا کردم,
‫- مشکلی نیست, ‫- من معذرت می خوام,
‫- مراقبیم,
‫- دیشب مجبور شدیم گوش گیر بذاریم,
‫- من هیچوقت نمی ذارم ‫چون مضطربم می کنه,
‫- نه ولی اتین، دیشب ‫ما یه فیلم صامت دیدیم,
‫- فقط موسیقیش خیلی بلند بود,
‫- ولی چون دیروز بهم
‫تذکر دادی،
‫مراقب بودیم صدا ‫رو کمترین حد بذاریم,
‫- آره، اونجا خیلی کم بود,
‫- حالا امشب از اینم کمتر ‫می کنیم، تا اینجا که اومدیم,
‫- همین کارو می کنیم, ‫- ممنونم که امشب این کارو می کنی,
‫- نه ولی فقط می خوام ‫بدونم، از این به بعد اینجا،
‫ما فقط فیلم های صامت می بینیم؟
‫- تو بهم گفتی که اینا ‫رو بیشتر دوست داری,
‫- آره، ولی نه دیگه فقط اینا رو,
‫- این روزا بی خوابی دارم,
‫خب، دارم یه دوره ‫سختی رو می گذرونم,
‫سحر بیدار میشم, خوشایند نیست,
‫- خب ببین، کم کم تنظیمش می کنم,
‫و وقتی خیلی بلنده، می‌دونی چیکار می‌کنم؟
‫کمش می کنم, ‫- خب، همین کارو می کنیم,
‫- خیلی بزرگواری می کنی, ‫- پس یه فیلم حسابی ببینید,
‫- تعارف نکن با جارو ‫حسابی تمیز کن,
‫- نه تعارف نمی‌کنیم,
‫- شب بخیر,
‫- چرا خواستی نامه‌های ‫الوئیز و آبلار رو بخونی؟
‫- شبکه آرته ازم خواست یه ‫مستند درباره مادام بوواری بسازم,
‫توش به عشق الوئیز ‫و آبلار اشاره میشه,
‫- آه، پس نخونده بودی,
‫- کلی می‌دونستم، خیلی مبهم,
‫- آره آره، منم همینطور,
‫- خب، به غیر از اونکه ویون میگه,
‫- ویون؟
‫- آره دیگه، تو تصنیف ‫بانوان روزگاران گذشته ,
‫ کجاست آن الوئیز خردمند
‫ که به خاطرش اخته ‫شد، و سپس راهب گشت
‫ پیر ابیلار
‫ در سن دنی؟ ‫- جدی؟
‫چه حافظه‌ای,
‫- کار خاصی نکردم,
‫براسنس روش آهنگ ساخته بود،
‫یه نسخه خیلی قشنگ,
‫خیلی گوشش دادم,
‫- می‌تونم بهت بگم که ‫الوئیز اصلاً خردمند نبود,
‫اون عاشقانه شیفته آبلار بود,
‫و اون، حتی بعد از اینکه قربانی
‫انتقام کشیش فولبر شد,,,
‫- اخته شد و بعد راهب,,,
‫- ,,, اخته شد و بعد راهب،
‫همچنان اصرار داشت بهش ‫توضیح بده که عشق به مسیح مهمتره,
‫- نامه‌های الوئیز فوق‌العاده‌ست,
‫خب متأسفانه، فقط ‫دوتا نامه نوشته,
‫خیلی کمه, ‫- خیلی کمه،
‫ولی شاهکاری از زبان فرانسه,
‫درباره میل جسمانی با عبارات ‫آزاد و صریح حرف میزنه,
‫اون با شور و اشتیاقش ‫هدایت میشه, نامه‌های آبلار
‫در مقایسه با ‫نامه‌های اون کم‌رنگه,
‫- میدونی، فکر می‌کنم ‫الوئیز بخشنده و صبور بوده
‫که درس‌های
‫عجیب و بی‌روح آبلار رو
‫پذیرفته,
‫- ولی چیزایی که می‌نویسه قشنگه,
‫آره خب ولی قابل قیاس با مدرنیته خیره کننده
‫نامه‌های الوئیز، نیست,
‫- کتاب تو دفتر بود, تو درش آوردی؟
‫- آره,
‫می‌خواستم دوباره بخونم
‫نامه‌های راهبه پرتغالی رو,
‫تو همون جلد بود,
‫اینا دو تا تک‌گویی ‫از دو زن عاشقه،
‫که نوشته شده خطاب به
‫مردهایی که از ‫خواسته‌های این زنها
‫و عمق احساساتشون سر در نمیارن,
‫- به دلیل خاصی می‌خوندیش؟ ‫- آره,
‫می‌خواستم یه فیلم تاریخی بسازم
‫با کریستن استوارت,
‫خب، دنبال ایده می‌گردم,
‫- به عنوان راهبه پرتغالی؟ ‫- آره، می‌دونم, اصلاً جور درنمیاد,
‫- هوم,
‫- البته پیچیده‌تر از اینه,
‫راستشو بخوای، چیزی که برام جالبه،
‫ارتباط بین زندگی و فیلمبرداریه,
‫هم شخصیتی که بازی می‌کنه
‫و هم اینکه چطور با ‫سرنوشتش هماهنگ میشه,
‫- خب، مشکل چیه؟
‫- نامزد راهبه پرتغالیه,
‫فرانسویه, واقعاً خیلی بی‌مصرفه,
‫می‌دونی، یه جورایی
‫مثل اون هوسار انگلیسی ‫تو داستان آدل هـ,
‫خیلی نسبت بهش بی‌تفاوته, ‫در نتیجه، زیاد اهمیتی نداره,
‫- نسبت به اون؟ ‫- نه، نسبت به خودش, می‌دونی،
‫فقط یه تک‌گویی می‌مونه,
‫خب، برای ساختن فیلم کافی نیست,
‫- یه تک‌گویی قربانی‌وار, ‫- نه، فوق‌العاده‌ست,
‫یه جورایی مثل ‫آثار راسین می‌مونه,
‫ولی خب،
‫بی مخاطب,
‫- متأسفم,
‫کریستن استوارت رو به عنوان ‫راهبه پرتغالی دوست داشتم,
‫- منم همینطور,
‫می‌خوای مسابقه بدیم؟
‫سلام, من برژه هستم, ‫برای سفارش اومدم,
‫- سلام, چرخ دستی چهارمه, ‫- بله، بله,
‫سه، چهار,,, ممنون, روز بخیر,
‫- خداحافظ, ‫- خداحافظ,
‫ - چطور درست دست‌هامون رو بشوریم؟
‫ دست‌ها رو خیس کنید,
‫ به اندازه کافی صابون بردارید,
‫ کف دست‌ها رو به هم بمالید,
‫ با کف یک دست، حرکت رفت و برگشتی
‫ روی پشت دست دیگه انجام بدید,
‫ بعد جاشون رو عوض کنید,
‫ نوک انگشتان یک دست رو ‫روی کف دست دیگه بچرخونید،
‫ بعد جاشون رو عوض کنید,
‫ دست‌ها رو با حوله کاغذی ‫با دقت و ضربه‌ای خشک کنید,
‫- خوبی؟ ‫- خیلی خوب,
‫- از تحویل گرفتن سفارش می‌ترسیدی؟
‫- در واقع، خیلی منظم و ‫مرتب سازماندهی شده,
‫اونا ماسک میزنن, تحویل ‫گرفتن تو پارکینگ انجام میشه,
‫و بعد، برات جعبه میارن,
‫- آخیش, ‫- و مهمتر از همه، فاصله ایمنی
‫رو رعایت میکنن, هیچ تماسی در کار نیست,
‫- پول رو چطوری میدی؟
‫- خیلی سادهست، کارت به کارت,
‫- باشه,
‫و بعدش، لباسهات رو ‫میندازی تو ماشین لباسشویی,
‫- به هر حال خیلی امن‌تره، آره,
‫- راستی،
‫اتین می‌پرسید، وقت ‫کردی بری نونوایی؟
‫من,,,
‫من هنوز آماده رفتن ‫به نونوایی نیستم,
‫تازه، میتونم بدون نون سر کنم,
‫- فکر کردم نونوایی ‫رفتن یه کم سخته برات,
‫پس اون میره, ‫- آره، میشه بهش بگی
‫ماسکشو بزنه؟ ‫- میزنه,
‫- و ژل بزنه به دستاش, ‫- این کارو میکنه,
‫- دور مچ دستش و ‫- بین انگشتاش,
‫- ممنون,
‫- اول میتونم اپلیکیشن ‫رو دانلود کنم,
‫- وقتی پشت سیستمت رسیدی ‫بهم زنگ بزن, راهنماییت میکنم,
‫تو به یه میکروفون نیاز داری, ‫- ولی من ندارم,
‫- برات میفرستیم یکی رو, ‫- باشه,
‫ولی پس لطفاً تمام ‫احتیاط‌های ممکن رو بکنید,
‫این برای برادرمه ‫که خیلی وسواسیه,
‫- آره، میشناسیم, بدترشم دیدیم,
‫یه مجری خیلی ‫معروف که اسمشو نمیگم
‫خواست که پیک دستکش داشته باشه،
‫بسته‌بندی میکروفون رو ‫با مواد ضدعفونی تمیز کنن
‫و بسته رو پشت در خونه‌ش بذارن,
‫و یه روز کامل صبر ‫کرد تا اومد برش داشت,
‫- دقیقاً مثل برادر منه,
‫- آدرس رو بده،
‫میذاریمش دم در، بعداً برش دار,
‫اینجوری برادرت خیالش راحت میشه,
‫خب، ماکسیم رو میفرستم,
‫- خب، همه چی روشنه؟
‫- من با تکنولوژی زیاد راحت ‫نیستم، ولی فکر کنم از پسش بربیام,
‫- مهمه که ظهر پخش ‫زنده داشته باشیم,
‫من فکر میکردم به یه ‫فرمتی مثل آهنگ روز ,
‫این حس رو میده ‫که زندگی ادامه داره,
‫- برای شب، پخش تکراری میذاریم؟
‫- آره، سری برنامه‌هات درباره ‫برایان ویلسون و بیچ بویز,
‫شاده, اینو شنونده‌ها میخوان,
‫ایده اینه که اول،
‫یه گفتگو با لور آدلر ‫داشته باشی که قبل از توئه,
‫- اون پخش زنده داره؟
‫- نه، همینطوری، پخش ‫تکراری, خونه‌ش نشسته,
‫اون مقدمه و پایان رو میگه، ‫وصلتون میکنیم و تو شروع میکنی,
‫- ولی میخوای کی اینو انجام بدی؟
‫- همین الان نه, از هفته دیگه,
‫راستی، ایده‌ای داری؟ ‫خوبه که به روز باشیم,
‫- البته، میتونیم یه برنامه به ‫یاد قربانیان کووید بسازیم,
‫دیوید گرینفیلد، نوازنده ‫کیبورد استرنگلرز,
‫پل اوکنفولد که تهیه‌کننده ‫پرایمال اسکریم بود,,,
‫- آره، آره,,, ‫- مانو دیبانگو، جان پراین
‫- البته، آره، ولی این ‫چیزی نبود که تو ذهنم بود,
‫من تصور می‌کردم یه چیزی رو عوض کنه,,,
‫فکر و خیال رو,
‫ولی این برنامه توئه، ‫انتخاب با خودته,
‫- آره، نباید زیادی غم‌انگیز باشه,
‫- آره، همینه, دقیقاً، ‫خیلی غم‌انگیز نباشه,
‫- بهترین کار رو میکنم, ‫- چیزی که درباره تو فوق‌العادست،
‫اینه که باعث میشی ‫ما با هنرمندها آشنا بشیم
‫و همه چیز رو زنده و پویا میکنی,
‫- با توت‌فرنگی‌ها چیکار کنیم؟ ‫- یادم رفته بود,
‫- آره,
‫فکر کنم یه کم خراب شدن,
‫میخوام کمپوت درست کنم,
‫- تو کدوم قابلمه؟ اون ‫کوچیکه رو که سوزوندیم,
‫- آره، میدونم، انداختمش دور,
‫سفارش دادم, امروز صبح رسیدن,
‫- بازم آمازون؟ این دیگه خل بازیه؛
‫- اتفاقاً، مستقیم از سایت ‫سوئدی سفارش دادم,
‫و یه قابلمه گرفتم، ببین,
‫و یه قابلمه کوچیک، نگاه کن,
‫- تو میخوای چی تو یه ‫قابلمه کوچولو بپزی؟
‫- از چدن مشکیه با دسته چوبی,
‫به نظرم قشنگ اومد,
‫- چند خریدیش؟
‫- 90 یورو، به علاوه هزینه ارسال,
‫- 90 یورو برای یه قابلمه کوچولو که ‫نمیدونی اصلاً ازش استفاده میکنی یا نه؟
‫- خب، از قابلمه کوچیکه ‫برای توت‌فرنگی‌ها استفاده کنم؟
‫- خواهش میکنم، راحت باش,
‫- خب,,,
‫نه چون دوباره داشتی ‫از آمازون حرف میزدی,
‫تو با آمازون مشکل داری؟
‫- آره، من با آمازون مشکل دارم,
‫- نه چون مغازه‌ها بستن,
‫من چیکار میتونم بکنم؟
‫از کسایی که از این نمد واسه ‫خودشون کلاه میبافن، حمایت نکن
‫- تقصیر من نیست که ‫تو دوران قرنطینه هستیم,
‫و فکر می‌کنم خرید ‫آنلاین خیلی راحت‌تره,
‫- و این باعث نابودی کسب ‫و کارهای کوچک میشه,
‫- خیلی وقته که فروشگاه‌های ‫بزرگ اونا رو نابود کردن,
‫- اونایی که موندن,
‫- و برعکس،
‫این فروشگاه‌های بزرگ ‫هستن که از آمازون می‌ترسن,
‫- چرا؟ ‫- چون می‌ترسن
‫مردم دوباره عادت کنن چیزایی ‫که نیاز دارن رو آنلاین بخرن,
‫- هم نزن, آب میندازه، ‫نمیذاره بپزه,
‫- آها,
‫ببخشید,
‫- برای کتاب‌ها، کلی سایت ‫فرانسوی جایگزین هست,
‫- یه سایت پیدا کردم که ‫همش با نوشتار فراگیر بود,
‫راستش رو بخوای، ‫کاملاً ناامیدم کرد,
‫- تو بدجنسی می‌کنی,
‫- به هر حال، بیشتر این سایت‌ها
‫تو رو به کتابفروشی‌های محلی ‫که بسته هستن ارجاع میدن,
‫ما تو خونه‌ای هستیم که پر از کتابه,
‫هیچ عجله‌ای برای سفارش ‫کتاب از آمازون نیست,
‫تو این مورد حق با توئه,
‫این کتابخونه منو بهم میریزه,
‫- ولی دیدم که ازش کتاب برمی‌داری,
‫- بوالو توش بود,
‫- چرا بوالو؟ ‫- خب، راستش
‫یادم نمی اومد که هنر شاعری رو ‫خونده بودم یا نه,
‫- خب؟ ‫- باورت میشه، هنوزم نمی‌دونم,
‫بیت‌هاش اونقدر شبیه
‫ضرب‌المثل هستن که خب,,,
‫- چیزی که خوب درک ‫میشه راحت بیان میشه,
‫- این بوی سوختگی چیه؟
‫- وای، توت فرنگی‌ها!
‫- تو گفتی بهشون دست نزنم,
‫- من همچین چیزی نگفتم, ‫- چرا،
‫دقیقاً همینو گفتی,
‫ولی کاملاً سوختن,
‫نه قابلمه دیگه از دست رفته, ‫- نه بابا!
‫یه شب بذارش خیس بخوره، درست میشه, ‫- اصلاً,
‫نه تهش کاملاً سوخته شده!
‫نه ولی,,, ولی چه,,,
‫دیگه فقط به درد ‫دور انداختن می‌خوره,
‫- من نگفتم مراقبش نباش,
‫- نه، گفتی هم نزنش,
‫- تقصیر منه؟
‫- من همچین چیزی نگفتم, ‫- چرا گفتی!
‫- خب، گوش کن، بیا,
‫برای کرپ‌هات, ‫- مرسی,
‫- خواهش می‌کنم,
‫- اوم,,, وای نه!
‫مزه سوختگی میده, ‫میشه بریزمش دور؟
‫- آره، نگران نباش, ‫سطل آشغال اونجاست,
‫- صبر کن,
‫میگن می‌تونی قابلمه ‫رو با مایع ظرفشویی
‫و جوش شیرین بجوشونی,
‫خیلی خوب جواب میده, ‫- جوش شیرین داریم,
‫خریدم برای درست ‫کردن نون بدون گلوتن,
‫- کاملاً سوخته, ‫- بذارش خیس بخوره
‫تو سرکه سفید, درست میشه,
‫آه!
‫یه سایت دیگه هم هست که ‫پیشنهاد میده بندازیش دور,
‫- به نظرم اصلاً خنده‌دار نیست,
‫آه!
‫خوبی؟
‫ - تا اونجایی که تو این ‫شرایط میشه خوب بود,
‫ فیلمم متوقف شده,
‫ و می‌تونم تابستون سال ‫بعد ادامه بدم، شایدم بعدتر,
‫ غیر از این، خوبه, ‫ما تو روستاییم,
‫ هوا خوبه,
‫- بگو ببینم، خونه پدر ‫و مادر لویی خوبه؟
‫ - خیلی قشنگه,
‫ یه ترامپولین گذاشتن, ‫بریت تمام روز روشه,
‫ مسابقه پرش میذارن,
‫ وقتی می‌بازه، کل ‫روز بداخلاق میشه,
‫- آره خب، چیز جدیدی نیست,
‫خب تکالیفش چطوره؟
‫ - بهتر از وقتی که پیش توئه, ‫- چطور؟
‫ - باهاش آلمانی
‫ کار می‌کنی؟ ‫- من آلمانی بلد نیستم,
‫ - این صرف کردن فعل‌هاست که
‫- باید تکرار کنه, ‫- آره خب،
‫هر کاری از دستم برمیاد می‌کنم,
‫ - تمرکز کردن براش سخته,
‫ نمیذاری که همینطوری ‫تو اینترنت ول بچرخه؟
‫- اوم,,,
‫مدرسه تعطیله، تو ‫قرنطینه‌ست, برای بچه‌ها سخته,
‫یکم نسبت به همیشه ‫راحت‌تر می‌گیرم,
‫اینجوری که اون تعریف میکنه، ‫قضیه فرق می‌کنه,
‫- چطور تعریف می‌کنه؟ ‫- خوشحاله،
‫ ولی از نظر اینترنت، ‫براش مثل گولاگه,
‫ حدس می‌زنم پیش ‫تو قوانین راحت‌تره,
‫- آره خب،
‫میذارم آخر روز با دوستاش چت کنه,
‫اینطوری که کاملاً از ‫نظر اجتماعی منزوی نشه,
‫که به نظرم مطلوبه,
‫و اگه تکالیفش رو خوب انجام بده،
‫میتونه با تبلت من بازی کنه,
‫- چه بازی‌هایی؟ ‫- نمی‌دونم,
‫بررسی نکردم کدوم بازی‌ها رو, ‫- تبلتت رو میدی دستش
‫و میذاری هر بازی‌ای ‫که میخواد انجام بده،
‫حتی اگه بعضی‌هاشون مضر باشن؟
‫- فکر می‌کنم این ‫بازی‌ها مضر نیستن،
‫ولی چک می‌کنم,
‫- ممنون میشم اگه این کار رو بکنی,
‫- اونجاست؟
‫- الان صداش می‌کنم, بریت!
‫- آه! اوه!
‫سلام عزیزم, سلام!
‫اوه,,,
‫- سلام بابا, ‫- سلام,
‫حالت چطوره؟ ‫- دوچرخه‌م کجاست؟
‫- اون,,,
‫جمع و جور شده,
‫تو آشپزخونه پشتیه, ‫- بابا،
‫میشه جلد ۲۲ جنگ قبیله‌ها ‫رو برام سفارش بدی؟
‫در واقع بهتره جلد ‫۲۲، ۲۳ و ۲۴ باشه,
‫- چرا سه جلد؟
‫- آخه پایان سیکل پنجمه, ‫- ولی،
‫من قبل از اینکه بری پیش مامانت
‫سه جلد برات سفارش داده بودم, ‫- می‌دونم,
‫جلدهای ۱۹، ۲۰ و ۲۱,
‫الان تقریباً نصف جلد ۲۱ رو خوندم,
‫- من نمی‌فهمم, هر سیکل چند جلده؟
‫- خب، شیش تا! برای همینه,
‫نمی‌تونی منو وسط داستان ‫ول کنی, خیلی بی‌رحمیه,
‫- خب، ببین،
‫یه کتابخونه عالی ‫خونه والدین لوئی هست,
‫- اونا کتابای قدیمی‌ان, ‫- چه بهتر,
‫مشکل چیه؟ ‫- ولی بابا،
‫تو نمی‌فهمی! باید ‫سیکل پنجم رو تموم کنم,
‫- نمی‌خوای چیز ‫جدیدی رو امتحان کنی؟
‫مثلاً پادشاهی‌های آتش,
‫- نه، خوشم نمیاد, ‫- چرا؟
‫- پوف، از اژدها خوشم ‫نمیاد, برام جالب نیست,
‫- نه، ولی باور کن! ‫- بابا!
‫- اصرار نمی‌کنم، ولی خب,,,
‫- بابا، وقتی برگشتم،
‫می‌تونم با تبلتت فیلم ببینم؟
‫- پیش مامانت اجازه داری؟
‫- اون هیچوقت تبلتش رو بهم نمیده,
‫- من فکر می‌کنم ‫گاهی اوقات بهت میده,
‫- نمی‌خواد نتفلیکس ببینم,
‫- نه چون من فکر می‌کنم ‫تو در هر صورت می‌بینی,
‫- چطور؟
‫- مثلاً با استفاده از رمزهای من,
‫بریت، دیدم که وارد شدی,
‫- از کجا می‌دونی؟
‫- خب ببین، برام نوتیفیکیشن میاد,
‫- یکی دو بار استفاده کردم, ‫- بیا اینجا,
‫مثل قبل قرار می‌ذاریم، باشه؟
‫اگه خوب درس بخونی، ‫تکالیفت رو خوب انجام بدی،
‫می‌تونی فیلم ببینی,
‫- نتفلیکس؟ ‫- نمی‌خوای چیز دیگه‌ای ببینی؟
‫چیزهای دیگه‌ای هم هست ‫که ممکنه خوشت بیاد,
‫- نتفلیکس؟
‫- باشه، یه قسمت,
‫- سه تا, ‫- نه، یکی یعنی یکی,
‫- سه تا! ‫- نه، ببین، دو تا, قبوله؟
‫- دو تا، قبوله, ‫- خب،
‫- تو خیلی تو چونه زدن ماهری, ‫- می‌دونم,
‫من برم, ترامپولین رو شروع کردن,
‫- آره، صبر کن، بریت!
‫تبلت رو حتماً به ‫مامانت برگردون، باشه؟
‫- قول میدم,
‫- آره؟
‫بریت! آره، خب,,,
‫من تو پارک رنو دارم می‌دوم,
‫به هر حال، تو راه‌های ‫روستایی ممنوعه,
‫اینجا با کسی برخورد نمی‌کنم,
‫دویدن تو زندگی من نسبتاً جدیده,
‫حدود ده سال, اونم ‫فقط تو تابستون,
‫بقیه سال، هیچ ورزشی نمی‌کنم,
‫قبلاً، نمی‌دونستم چطور بدوم, ‫نمی‌تونستم نفسم رو تنظیم کنم,
‫و خیلی زود خسته می‌شدم,
‫کم کم، بهش علاقه‌مند شدم, ‫نقاط مرجعم رو پیدا کردم,
‫از تلاش برای دویدن لذت می‌برم
‫و الان بهتر از وقتی که ‫۲۰ سالم بود می‌تونم بدوم,
‫اینجا، تو مونتابه، عادت‌های ‫قدیمی رو به یاد آوردم،
‫مثلاً، مسیر دور پارک,
‫از پله‌های باغچه میام پایین، ‫از کنار درختای گلابی رد میشم،
‫به سمت راست می‌پیچم به طرف ‫تاب، از پشت زمین تنیس رد میشم,,,
‫تا برکه میرم پایین،
‫از کنار حصار برمی‌گردم ‫بالا، که شیب تندی داره,
‫و به جنگل کوچیکی می‌رسم ‫که منو به ویلا برمی‌گردونه,
‫شش دور می‌زنم,
‫این همون مسیری بود که وقتی تو ‫دانشگاه سانسیه درس می‌خوندم می‌رفتم,
‫من تو سالن مطالعه کتابخونه ‫ملی قدیمی کار می‌کردم،
‫[پاورقی‌نویس مرموز، گوستاو لو روژ، نویسنده و شاعر] [اثر اولیویه آسایاس]
‫رو پایان‌نامه کارشناسی ارشدم,
‫موضوعش درباره ‫پاورقی‌نویس گوستاو لو روژ بود,
‫بلز ساندرار یه فصل از کتاب مرد ‫صاعقه‌زده رو به اون اختصاص داده,
‫این بیشتر درباره ارتباط نزدیک
‫بین شعر نمادگرایی ‫و احیای علومِ غریبه
‫[یوریس کارل هویسمانس]
‫تو فرانسه اواخر قرن نوزدهم بود,
‫[استانیسلاس دی گوایتا]
‫[الیفا لوی]
‫این منبع الهام من شد وقتی ‫فیلم ایرما وپ رو ساختم
‫یا وقتی یه مقاله درباره آثار کنث ‫انگر، کارگردان جادوگر نوشتم,
‫صبح‌ها، فقط تو ‫اون دوره از جوونیم،
‫قبل از اینکه برم ‫پاریس می‌رفتم دویدن,
‫باید زمستون بوده باشه,
‫یادمه یخ زده بود، بخار ‫نفسم تو هوا پیدا بود,
‫یادمه چقدر سخت ‫بود از برکه بیام بالا,
‫تو بهترین حالت، دو دور می‌زدم,
‫دوستش داشتم,
‫صبح‌ها، دم طلوع، ‫واقعاً فوق‌العاده بود,
‫ولی خاطرات خوبی از ‫اون دوره زندگیم ندارم,
‫کلر، که هنوز دوستش ‫داشتم، ولم کرده بود،
‫و فکر نمی‌کردم کسی ‫بتونه جاشو بگیره,
‫اون غیرقابل جایگزین بود,
‫اون اولین نفر بود، و الهام‌بخش
‫اولین تلاش‌های هنری من,
‫چرا داشتم فوق لیسانس می‌گرفتم، ‫جز اینکه از شرش خلاص شم؟
‫نمی‌خواستم معلم بشم,
‫نقاشی خیلی منزویم می‌کرد ‫و سینما هنوز باهام فاصله داشت,
‫- کسی اینجاست؟
‫- می‌فهمم چون سال دیگه،
‫دویستمین سالگرد تولد فلوبر میشه,
‫پس یه موضوع روزه, ‫البته به اصطلاح,
‫ام,,, ببخشید,
‫ولی این دلیل نمیشه که
‫درباره مادام بوواری به ‫شکل کلیشه‌ای حرف بزنیم,
‫می‌دونی، من اگه ‫بخوام مستند بسازم،
‫باید یه زاویه جدید پیدا کنم,
‫اگه زاویه نداشته ‫باشه، برام جالب نیست,
‫نمی‌خوام فقط تاریخ ردیف کنم,
‫این سال این کارو کرد، ‫اون سال دادگاه بود،
‫روزنامه‌نگارها اینو ‫گفتن یا اونو گفتن,,,
‫این یکم کسل‌کننده‌ست، نه؟
‫ولی,,,
‫آره، خب پس,,,
‫سارتر دقیقاً همین سؤال رو ‫می‌پرسه، تو کتاب احمق خانواده:
‫فلوبر امروز چه حرفی ‫برای گفتن به ما داره؟
‫خب، این برام جالبه,
‫یه کیف جلوی در برای توئه,
‫- می‌دونم,
‫- دو روزه همونجا مونده,
‫- برش داشتم, یه میکروفون ‫برای مصاحبه زنده بود,
‫- عالیه, ‫- راستی،
‫می‌تونی کمکم کنی نصبش کنم؟
‫کارول داره یوگا می‌کنه, ‫- حتماً,
‫خب، قهوه‌م رو می‌خورم و میام,
‫- مرسی, ‫- خواهش می‌کنم,
‫- صبر کن، لعنتی,,,
‫- چیکار می‌تونم بکنم؟
‫- پشت میز بشین تا ارتفاع ‫میکروفون رو تنظیم کنم,
‫- بیا پایین‌تر,
‫بازم، بازم,
‫بازم,,,, وایسا!
‫ارتفاعش خوبه,
‫ولی چطوری ثابتش کنیم؟
‫- خب، دیگه بسه,
‫به تکنسین زنگ می‌زنم,
‫- خب؟
‫- انجامش دادم، ولی ‫میکروفون ثابت نیست,
‫- فعلاً ببینیم ‫اینجوری کار می‌کنه,
‫- من نگهش می‌دارم,
‫- کی گروه استرنگلرز یادشه،
‫گروه موج اول پانک که با رفتار ‫مردسالارانه و گاهی زننده‌ش شناخته می‌شد؟
‫چیزی که صداشون رو متمایز ‫می‌کرد استفاده از کیبورد بود،
‫که برای هم‌دوره‌هاشون ممنوع بود، ‫و از گروه دُرز الهام گرفته شده بود,
‫کیبوردیست‌شون,,,
‫دیوید گرینفیلد بود،
‫که تو 71 سالگی قربانی کووید شد,
‫امروز می‌خوایم به ‫یادش برنامه بذاریم,
‫- وایسا، هیچی نمی‌شنوم,
‫- همون کاری که گفتی رو کردم,
‫- من نگهش داشتم، ولی یکم سخته,
‫- قبلاً بهتر بود, سیگنال ضعیفه,
‫برنامه رو درست تنظیم کردی؟
‫- آره، دو بار چک کردم,
‫- بهش گفتی فقط دو ‫خط سیگنال وای‌فای داری؟
‫- آره، گفتم, ‫- اتصال میکروفون
‫- من فقط دو تا خط سیگنال وای‌فای دارم,
‫ - احتمالاً مشکل همینه,
‫- تو به من گفتی که همین کافیه,
‫ - چطوره به لایوباکس وصل بشی؟ ‫- نه،
‫من پورت اترنت ندارم,
‫ - خب باشه، من یه بررسی ‫می‌کنم و بهت زنگ می‌زنم,
‫- من با کمال میل به ‫سوالاتتون جواب میدم,
‫البته خیلی تردید داشتم, - جداً؟
‫- چرا؟ ‫- من خودمو خیلی خوش‌شانس می‌دونم,
‫تو این دوران تاریک
‫که خیلی‌ها درگیر فقر هستن،
‫درگیر بیماری، سوگواری، بیکاری،
‫وقتی مردم تو خونه‌های ‫کوچیک قرنطینه شدن،
‫وقتی بدبخت‌ترین آدم‌ها مجبورن ‫بزرگترین ریسک‌ها رو بکنن،
‫به نظرم یه جورایی نامردیه،
‫اگه بخوام، که,,,
‫شانسی رو که دارم به رخ بکشم
‫که یه خونه خانوادگی ‫دارم که توش قرنطینه بشم,
‫ - میشه با ما در میون بذارید ‫که چه چیزی بهتون امید میده,
‫ همه‌مون بهش نیاز داریم,
‫- صادقانه بگم,,,
‫این روزا هیچی بهم امید نمیده,
‫ - خب,,,
‫ یه آهنگی هست که پیشنهاد کنید؟
‫- آره,
‫Murder Most ‫Foul از باب دیلن، همین,
‫ - چی هست؟ ‫- یه قطعه ۱۷ دقیقه‌ای که
‫اول قرنطینه منتشر ‫شد, درباره مرگ کندیه،
‫پایان معصومیت و ‫اینکه چطور نسل اون
‫این فاجعه رو با گوش ‫دادن به موسیقی تحمل کرد,
‫آره,
‫در هر صورت، این ‫تفسیر من از آهنگه,
‫من اینجوری برداشت کردم,
‫ - حال و هوای مثبتی ندارید,
‫- خب، من بهتون هشدار داده بودم,
‫ - کتابی برای پیشنهاد دارید؟ ‫- ببخشید,
‫معذرت، مزاحم شدم, ‫- نه اصلاً,
‫- ماشین شهرداری اومد, ‫سطل آشغال ما رو جمع نکردن,
‫- قبلاً هم پیش اومده, ‫حتماً یه مشکلی هست,
‫- ببرمش تو؟ ‫- آره, خودم رسیدگی می‌کنم,
‫- باشه, میرم, بوس
‫- عذر می‌خوام, - خواهش می‌کنم,
‫ هیچ مشکلی نیست,
‫ کتابی برای توصیه به ما دارید؟
‫- خب، بدون تردید،
‫من میگم کتاب بالینی ‫از سِی شوناگون,
‫این درباره یه درباری ‫تو ژاپن قرون وسطاست
‫که فهرست می‌کرد چی رو ‫دوست داره و چی رو دوست نداره،
‫چی خوشحالش می‌کنه و چی غمگینش,
‫اگه بخواید، مثل یه جور,,,
‫آلبوم احساساته
‫که توش تمام زیبایی ‫و تمام اندوه دنیا هست,
‫ - به صورت
‫ تکه تکه‌ست؟ همشو خوندید؟
‫- نه، ولی قرار نیست
‫کامل خونده بشه,
‫یه جورایی مثل یی‌چینگه، اگه بخواید, ‫(کتاب مقدس چینیان)
‫همینطوری یه صفحه ‫رو تصادفی باز می‌کنید,
‫در غیر این صورت، پیشنهاد می‌کنم
‫داستان گنجی از بانو موراساکی رو,
‫- شوخی می‌کنی؟ ‫- چطور؟
‫- تو داستان گنجی رو خوندی؟
‫- اوم,,,
‫نه دقیقاً، ولی قصد دارم بخونمش,
‫- واقعاً؟ ‫- آره,
‫خیلی وقته, راستش، ترجمه جدید سیفرت رو
‫تو دو جلد خریده بودم؛ برای مادرم,
‫وقتی فوت کرد اونا رو برداشتم,
‫- و کی فوت کرد؟ ‫- آه,,,
‫سال ۲۰۰۶,
‫اعتراف می‌کنم که,,,
‫مقدمه‌ش منو ناامید کرد,
‫مترجم، راستشو بخوای،
‫توضیح میده چرا ‫کسل‌کننده‌ست,
‫به نظر اون، این مشکلی نیست,
‫خب,,,
‫بریم چند تا توپ ‫بزنیم برای گرم شدن؟
‫- واقعاً خوبه که تو رادیو فرانس ‫کالچر از داستان گنجی نقل قول میاری,
‫- آره، باشه، خیلی باکلاسه,
‫ولی خب، اگه بخوای، این روزا،
‫با داستان مشکل دارم,
‫نمی‌دونم از کجا میاد,
‫دیوید هاکنی تو یه مصاحبه ‫در موردش حرف میزنه,
‫- نمی‌تونی ساده حرف بزنی؟
‫همیشه میگی: دیوید ‫هاکنی اینو گفت,
‫آخه من تحسینش می‌کنم، رو ‫همین حساب به حرفاش توجه می‌کنم,
‫به خصوص که منتظر اون نموندم
‫تا کتاب‌های تاریخی و ‫علمی عامه‌پسند بخونم,
‫- از اونجا کتاب‌های ژنتیک
‫انگار ذهنتو مشغول کرده, ‫- آه آره خب,,,
‫مسلماً امروزه اپی‌ژنتیک
‫و مطالعه تاریخ باستان
‫با کمک DNA، این چیزیه که
‫از همه جذاب‌تره، و مخصوصاً ‫که ما هنوز تو ابتدای راهیم,
‫خب یعنی کلی چیز جدید ‫و عجیب غریب منتظرمونه,
‫- آره، خیلی جالبه, ‫خیلی حیرت انگیزه,
‫- هی! ‫- هان؟
‫- دیگه نمیخوای به همه حرفام ایراد بگیری، درسته؟ ‫- نه هیچی,
‫- بزن بریم,
‫مسابقه, ‫- مسابقه, باید انتقام بگیری,
‫- بس کن
‫اینقدر قابلمه رو ‫نساب، کلافه کننده‌ شدیم,
‫- سرکه سفید رو امتحان کردی؟
‫- سه روزه که خیس خورده,
‫هیچ نتیجه‌ای نداشته,
‫- خب بندازش دور, همش ‫میگی به درد نمیخوره,
‫- بالاخره درستش میکنم, ‫- بندازش دور,
‫- هر چقدر که طول بکشه،
‫ولی درستش میکنم,
‫- اسم همسایه چیه؟
‫- اِم، کدومشون؟ ‫- همونی که از جنگلش تماس گرفتم,
‫- آقای لِمالینوا,
‫- آقای لِمالینوا، مردک بی‌ادب, ‫- جدی؟
‫- داشتم با روانشناسم حرف ‫میزدم, پرید وسط حرفم,
‫- میدونی که استفاده از ‫راه روستایی ممنوعه,
‫- الان اجازه داری بری، ‫اگه فاصله رو رعایت کنی,
‫- آره، ولی اگه راه ‫روستایی رو بری،
‫مستقیم میرسی خونه لِمالینوا,
‫و اونجا ملک شخصیه,
‫من که بهت هشدار داده بودم, ‫- یارو خیلی بی‌ادب بود,
‫ازم بازجویی کرد, منم ‫بهش گفتم بره گمشه,
‫- گفتی بره گمشه؟ ‫- آره,
‫- چرا نرفتی خونه رِنیو تلفن بزنی؟
‫- جنگل همون جاییه ‫که من تلفن میزنم,
‫- اون جنگل نیست, یه منطقه شکاره,
‫- من میرم دوش بگیرم,
‫بعدش میز رو میچینم, ‫- ما میچینیم,
‫چقدر بذارم؟ نیم ساعت؟
‫- داشتم نگاه میکردم, تو مارمیتون ‫میگه ۲۵ دقیقه با دمای ۲۱۰,
‫- اگه کسی براش مهمه،
‫من درباره سطل‌های ‫زباله تحقیق کردم,
‫- آه، عالیه, ‫- جدی؟
‫- خب,,,
‫میخوای برات توضیح بدم؟ ‫- خیلی مشتاقم,
‫- خب ببین، سطل زباله ‫ما استاندارد نیست,
‫برای همین ماشین ‫شهرداری برش نمیداره,
‫- چرا استاندارد نیست؟
‫- خب، من تماس گرفتم با
‫سیکتوم
‫هورپوآ,
‫- سیکتوم هورپوآ؟
‫- آره، میدونم, ما تو ‫دره شِورِز هستیم،
‫ولی برای زباله‌هامون، به ‫سیکتوم هورپوآ وابسته‌ایم,
‫اسم منطقه‌س, ‫- سیکتوم؟
‫- سندیکای بین شهری ‫مدیریت زباله‌های خانگی,
‫اونا باید سطل زباله ‫استاندارد تحویل بدن,
‫در واقع، سطل‌های ‫زباله مال اوناست,
‫مثل خونه من تو کُت دُر, خیلی سختگیرن,
‫- خب من سفارش دادم,
‫ولی خب، به خاطر ‫قرنطینه نمیخوان تحویل بدن,
‫خلاصه، برای زباله‌های خونگیمون،
‫میتونیم کیسه‌هامون رو ‫بندازیم تو سطل همسایه,
‫- اگه جا نباشه چی؟ ‫- صبر کن، همیشه
‫جا هست,,,
‫پیش,,,
‫پیش مورگ‌ها، درست روبرو,
‫- ببخشید، خیلی جذابه، ولی,,,
‫میرم چک کنم گوشت نسوزه,
‫- ولی مشکل پیچیده‌تر،
‫زباله‌های بازیافتیه,
‫- نمیدونستم تفکیک میکنیم,
‫- ماشین بازیافت هر جمعه میاد,
‫- از اونجایی که
‫ما تفکیک نمیکنیم، یا ‫حداقل من خبر ندارم,,,
‫- انجامش میدیم, یه سطل ‫دو محفظه‌ای خریدم,
‫قراره برسه
‫فردا یا پس فردا,
‫- از کجا میدونی؟ ‫پیک‌ها سرشون شلوغه,
‫- نه من تو ردیابی دیدم,
‫ببین، مثلاً میبینی
‫که تازه رسیده فرانسه, نگاه کن,
‫هوم؟ مشکل شیشه‌ها هم هست,
‫- واقعاً
‫مشکله، مطمئنی؟
‫- نه ولی ندیدی چقدر شیشه هست،
‫اونجا، پشت آشپزخونه؟
‫- نه، من زیاد نمیرم پشت آشپزخونه,
‫- اگه بری,,, ‫- میرم، ولی نه هر روز,
‫- بیا نشونت بدم, ‫- باور میکنم, برام مهم نیست!
‫- نه میخوام خودت ببینی,
‫خب، بیا,
‫- من باهاتون نمیام، ها,
‫- بفرما,
‫- آه بله، واقعاً, خیلی چشمگیره,
‫- واقعاً غیرمنتظره‌س،
‫این همسایه کل ‫روز سالسا گوش میده,
‫- مخصوصاً موقع ناهار, ‫- آره دیگه,
‫موقعیه که ما تو باغیم,
‫- حق داره موقع ناهار ‫موزیک گوش کنه,
‫سال پیش، برای فیلمت کوبا بود
‫- آره، سالسا بود
‫صبح و ظهر و شب,
‫هر وقت از لابی هتل ‫رد می‌شدیم پخش می‌شد,
‫آه!
‫- این سکوت چقدر قشنگه,
‫- هوم,
‫- معمولاً همیشه
‫ولی الان هیچی نیست,
‫- آره، جادوییه,
‫- گندالف! ولش کن، بسه دیگه!
‫- واقعاً جادوییه,
‫- بیا اینجا!
‫- این همسایه وقتی ‫سالسا گوش نمی‌ده،
‫سگ تربیت می‌کنه,
‫- آره، متوجه شده بودم,
‫- کاپون!
‫- صبر کن,
‫نه ولی,,,
‫صبر کن، قهوه می‌خوای؟ ‫- آره، قهوه می‌خوام,
‫آره، قهوه می‌خوام، قهوه می‌خوام,
‫نه، نه، نه!
‫- من تو اتاقی می‌خوابم ‫که قبلاً مال مادرم بود,
‫پدر و مادرم جدا می‌خوابیدن,
‫وقتی ما بچه بودیم ‫از هم طلاق گرفتن،
‫ولی حتی قبلش هم ‫جدا از هم می‌خوابیدن,
‫بعدش مادرم رفت پاریس زندگی کرد,
‫ما با پدرمون تو روستا موندیم،
‫با پرستار مجارستانیمون,
‫با اون به زبون ‫مجاری حرف می‌زدیم,
‫هیچوقت فرانسوی یاد نگرفت,
‫مادرمون هر آخر هفته می‌اومد,
‫سر ساعت، جمعه شب می‌رسید,
‫بوق می‌زد تا بریم ‫ساک‌هاشو بیاریم,
‫و فقط بعد از اون، ‫می‌رفت ماشینشو پارک کنه,
‫در طول هفته، اتاقش ‫غیرقابل دسترس بود,
‫نمی‌رفتیم اونجا، ‫کاری اونجا نداشتیم,
‫با این حال بزرگترین ‫اتاق خونه بود،
‫اونجا با قشنگ‌ترین مبلمان ‫و تابلوها چیده شده بود,
‫یکیش، خیلی قابل توجه ‫بود، هرچند کوچیک و تیره،
‫یه منظره شمالی بود که ‫می‌گفتن کار رویسدال هست،
‫یا شاید کار آلارت فان ‫اوردینگن، دقیقاً معلوم نیست,
‫تابلوی دیگه، که جالب نبود،
‫ولی یه داستانی داره که ‫هیچوقت ازش خسته نمی‌شم,
‫پدربزرگ میلانی من، گیوم آسایاس،
‫می‌خواست یه تابلو بخره,
‫فکر کنم اون این رو به ‫عنوان یه سرمایه‌گذاری می‌دید,
‫پس رفت پیش دوستش،
‫مدیر موزه پیناکوتکا برِرا,
‫اون دو تا پیشنهاد بهش داد,
‫یکی منطقی‌تر، یه ‫سرمایه‌گذاری مطمئن،
‫یه منظره قشنگ قرن هجدهمی
‫اثر هنرمند توسکانی ‫فرانچسکو زوکارلی،
‫با سبکی ساده، کلاسیک و همیشگی،
‫یا یه انتخاب پرریسک‌تر،
‫کار یه هنرمند جوون یهودی ‫ایتالیایی که پاریس زندگی می‌کرد
‫و به سبک مدرن زمان ‫خودش نقاشی می‌کرد,
‫همه می‌دونن منظورم ‫آمدئو مودیلیانیه,
‫پدربزرگم با تشخیصش ‫خودشو نشون نداد,
‫زوکارلی رو انتخاب کرد,
‫کمی قبل از مرگش،
‫مادرم بهم گفت که ‫می‌خواد بعد از رفتنش،
‫می‌گفت وقتی رفتم چین ،
‫اتاقش رو من بگیرم,
‫چند سال طول کشید تا تصمیم بگیرم
‫چون این اتاق ممنوعه ‫خیلی منو می‌ترسوند,
‫همیشه فکر می‌کردم ‫جاها روح دارن، زنده‌ان,
‫و این یکی بیشتر از بقیه,
‫امروز، بهش عادت کردم،
‫هرچند حس می‌کنم ‫خونه مادرم زندگی می‌کنم
‫و این اتاق همیشه مال اون ‫می‌مونه هر کاری هم که بکنم,
‫یعنی این نشون میده ‫که با مادرم آشتی کردم؟
‫نیاز داشتم باهاش آشتی کنم؟
‫شاید,
‫ناراحت بود که من مثل ‫برادرم بچه‌دار نشدم,
‫یه سال، بهم یه متر کوچیک ‫نجاری مسی هدیه داد,
‫و اضافه کرد، که کاملاً واضح باشه،
‫که سنت ژوزف نجار بود,
‫سرنوشت باعث شد دخترم سه سال
‫بعد از مرگ مادرم به دنیا بیاد,
‫یه اتاق کناری هست، ‫که شد اتاق بچه,
‫برای اینکه نزدیک دخترم باشم ‫اتاق مادرم رو انتخاب کردم,
‫ - بعد از الهیات ارتدکس ‫با پدر کریزوستوم،
‫ می‌ریم سراغ یه موضوع ‫خیلی متفاوت، راک اند رول,
‫ اتین برژه با ما هستید؟
‫- شب بخیر، لور,
‫ - شب بخیر، اتین برژه, ‫امشب چی برامون آماده کردید؟
‫- خب، لور، برای ‫شنونده‌های در قرنطینه،
‫یه پرتو آفتاب کالیفرنیایی
‫با قسمت اول از یه سری برنامه ‫که به بیچ بویز اختصاص داره,
‫- طرفدارای موج ‫سواری رو خوشحال میکنی
‫- امیدوارم فقط اونا نباشن,
‫- حالا که ساحل‌ها دوباره ‫برای شناگرها باز شده,
‫- نمیتونی چند روز بیشتر بمونی؟
‫- یک ماهه دخترمو ندیدم, ‫اولین باره این اتفاق میفته,
‫- برگردین اینجا, ‫- نمیتونم، مدرسه داره شروع میشه,
‫تازه خونه دارم، باغچه ‫دارم، پدر و مادرم هستن,,,
‫- میدونم, ‫- تو میای پیش ما,
‫- اجازه ندارم, بیشتر ‫از ۱۰۰ کیلومتره,
‫- خودت میگی ‫محدودیت‌ها داره تموم میشه,
‫- سخته که مطمئن باشیم,
‫کی فکرشو میکرد که ‫سه ماه تو قرنطینه باشیم؟
‫- سعی کن با برادرت صبور باشی, ‫- ولی من صبورم,
‫- خودتو کنترل میکنی؟ ‫- آره خودمو کنترل میکنم,
‫اون وسواس‌هاشو به ما تحمیل میکنه, ‫- شما فقط دیدگاه‌های
‫خیلی متفاوتی نسبت به همه‌گیری دارین, ‫- کمترین چیزی که میشه گفت همینه,
‫نمیخوام خودمو درگیر ‫نگرانی‌های بی‌معنی کنم,
‫- یکم زیاده‌روی نمیکنی؟ ‫- اصلاً,
‫ما فاصله اجتماعی ‫رو رعایت میکنیم,
‫مشکل چیه؟
‫- مسئله اینه که ما هیچی ‫از این بیماری نمیدونیم,
‫اون محتاطه، شاید زیادی، ‫ولی من درکش میکنم,
‫- به اندازه کافی نگرانی ‫دارم, نمیخوام بیشترش کنم,
‫- با زنت حرف زدی؟ ‫- آره, وقتی بتونیم رفت و آمد کنیم،
‫میره وسایلشو برمیداره,
‫میبره خونه خودش تو نرماندی,
‫- قیافتو نگاه,,,
‫خوبی؟ با این قضیه کنار اومدی؟
‫- پیچیده‌ست,
‫خیلی جوون ازدواج کردیم، ‫۲۵ سال زندگی مشترک,
‫نمیخوام یهو باهاش کنار بیام,
‫میدونی که خوب نمیخوابم,
‫- وقتی من پیشتم نه,
‫- آره، وقتی تو هستی نه، ‫ولی به اندازه کافی پیشم نیستی,
‫- منم همینو میتونم بگم,
‫اولین باره که یه ماه ‫رو با هم میگذرونیم,
‫یه قدم تو مسیر درست, ‫- یه قدم عجیب,
‫- ولی به هر حال یه قدمه,
‫- یه قدم غیرمنتظره,
‫- حتی غیرقابل تصور, ‫- آره,
‫غیرقابل تصور,
‫- دسته گلی که مورگان ‫برام درست کرده قشنگه,
‫- از گل‌های همسایه‌ها کش رفته,
‫- از گل‌های اقاقیاشون,
‫- همه از رفتنت ناراحت بودن,
‫مخصوصاً من,
‫- خداحافظی طولانی رو دوست ندارم,
‫وقتی رسیدم بهت زنگ میزنم, ‫- هوم,
‫وایسا! ‫- چرا وایسا ؟
‫- روی کفی که تازه شستم راه نرو,
‫آقا، با کفش نه,
‫- میخوام برم آشپزخونه ‫یه قهوه بخورم,
‫- نه، جدی میگم، صبر کن خشک بشه,
‫- خب,,, ولی،
‫چه نیازی هست کف ‫راهرو ورودی رو بشوری؟
‫- هفته‌ای یه بار ‫اینکارو میکنم، یکشنبه‌ها،
‫برای اینکه متوجه نشده باشی,
‫- تمیز بود, ‫- نه، ما میایم تو،
‫روی همه چی راه ‫میریم, غیربهداشتیه,
‫- غیربهداشتی؟ ‫- آره، غیربهداشتی,
‫تو خودت تو هزار تا چیز ‫دیگه وسواس داری, پس بیخیال!
‫- نه ببین، هیچکس مخالف نیست,
‫- داری با لحن ‫ناخوشایندی حرف میزنی,
‫- کاملاً احترام میذارم,
‫- دیگه خسته شدم!
‫- ولی,,, ‫- یه چیزی بهت میگم،
‫یه ساعت میری تو ‫اتاقت درو میبندی!
‫منم میتونم قهر کنم! دلیل دارم,
‫ولی کوتاه میام و چیزی نمیگم,
‫- خب بگو! چه دلایلی؟
‫- نمیخوام درموردش حرف بزنم, ‫- خب باشه,,,
‫- من با عادت‌های تو کنار میام, ‫- چه عادت‌هایی؟
‫نمیدونم، فقط ازت میخوام ‫کارتن‌ها رو بیرون بذاری,
‫که نری خرید
‫از همه جور مغازه‌ای ‫که مردم ماسک نمیزنن,
‫خیلی عجیبه؟ ‫- انجامش میدم!
‫سازگار میشم! راهرو رو ‫میشورم، ازت میخوام احترام بذاری,
‫- من بودم که اختراع کردم
‫که باید همه چیزو بیرون گذاشت؟
‫اینا توصیه‌هایی هستن که ‫تو سایت‌های معتبر نوشتن,
‫- دیگه از این پارانویا خسته شدم,
‫تحقیق کردم، تو جزو ‫گروه‌های پرخطر نیستی:
‫چاق‌ها و پیرهایی که چند ‫تا بیماری دارن در خطرن,
‫خسته شدم از تحمل اضطراب‌هات! ‫حس خفگی بهم دست میده وقتی حبس میشم,
‫میخوام ماشینمو بردارم و ‫برم هر جا که دلم میخواد,
‫- این من نیستم که بهت اجازه نمیدم, ‫- ولی تویی که فشار میاری,
‫تمام روز، همش نگرانی‌های توئه,
‫خسته شدم!
‫من به بی‌خیالی اعتقاد دارم,
‫این بهترین دفاع ایمنی بدنه,
‫هر چی آروم‌تر باشی، ‫کمتر مریض میشی,
‫- الان منظورت اینه که،
‫باید از نگران بودن دست برداریم؟
‫- از به خودمون سخت گرفتن، آره,
‫منتظرم قرنطینه تموم ‫شه تا بتونم زندگی کنم
‫و به کسی جواب پس ندم,
‫ببخشید، ولی دیگه بسه,
‫من صبورم، ولی تا یه حدی, لعنتی!
‫- خب، لازم نیست صداتو بالا ببری,
‫- این من نیستم که ناراحتی کردم,
‫ببخشید اگه صدام بالا ‫رفت، ولی باید خالی شم,
‫دارم خودمو کنترل میکنم! ‫- باشه,
‫- خب، تمومه, ‫- باشه,
‫- خب، گفتم چی تو دلمه,
‫- ممنون,
‫دیدی، درخت ماگنولیا ‫دوباره جون گرفته,
‫- آره,
‫فکر میکردم یخبندون کشته بودش,
‫- گل‌هاش مردن، ولی ‫شیره درخت برگشته,
‫- ولی یاس‌ها دارن پژمرده میشن,
‫- هوم,
‫دیدیم چطور شکفتن و پژمرده شدن,
‫- از بچگیم دیگه همچین ‫چیزی ندیده بودم,
‫- حق با اونه,
‫نباید باهاش قهر میکردی,
‫- صبر کن، من اصلاً قهر نکردم,
‫- چرا دقیقاً همینطوره, ‫رفتی تو اتاق کارت,
‫- آخه کار داشتم,
‫- موقع ناهار؟
‫- خب,,,
‫- غذا رو آماده کرده ‫بود, گل هم گذاشته بود,
‫دلیلی نداشت عصبانی بشی, ‫- من اصلاً عصبانی نشدم,
‫فقط رفتم تو آشپزخونه ‫یه قهوه بردارم، همین,,,
‫- خب، صبر میکردی کف زمین خشک شه,
‫ببین من آروم آروم رفتم اونجا
‫با کفش ورزشی، دیگه چی میخوای!
‫- خوشش میاد کف زمین رو تمیز کنه,
‫- میشنوی چی میگی؟ خوشش میاد
‫کف زمین رو تمیز کنه؟ ‫- بسه,
‫مشکل چیه؟
‫- من کلی کار میکنم, ‫کسی رو هم اذیت نمیکنم,
‫- چه ربطی داره؟ ‫- خب,,,
‫واسه قهوه نمیشه ده دقیقه صبر کنی؟
‫- نه خب نمیدونم,,,
‫- مثل بچه‌ها با هم دعوا میکنید,
‫- خب,,, اینجا هم هست, ‫آدمو یاد بچگی میندازه,
‫- تو داداش بزرگه بودی، ‫و اون داداش کوچیکه,
‫الان که مثل هم هستید, ‫هر دو بزرگسالید,
‫- بعضی وقتا شک میکنم, ‫- منم, و این خوب نیست,
‫- ولی خاطرات مشترکه,
‫کلمات مجارستانی که فکر ‫میکردیم فراموش کردیم,
‫یه بچگی که تو روستا گذشت،
‫پیوندهای آگاهانه و ‫ناخودآگاه ایجاد میکنه,
‫- و یه عمر زندگی جدا از هم،
‫شما رو یه جورایی غریبه نکرده؟
‫- غریبه؟ اغراق میکنی, ‫- اصلاً,
‫هر کدومتون به شکل ‫متفاوتی ساخته شدید
‫تو دنیاهایی که خیلی دور نیستن، ‫ولی در اصل هیچ ربطی به هم ندارن,
‫- احتمالاً, ‫- چون شما
‫هزار تا خاطره از بچگی ‫دارید، فکر میکنید شبیه همید,
‫ولی اینقدر به جزئیات کار نداشته باش ‫کل قضیه رو نگاه کن
‫- آره,
‫ولی خب,,,
‫به نظرت کدوم جنگل؟
‫- زندگیه، هستیه، زمانه، خب,,,
‫چیز دیگه‌ای نیست,
‫- خب، چیز دیگه‌ای نیست، ولی,,,
‫- دوست داری با بچگیت تعریف بشی؟
‫- نه، نه، نه,
‫- خب پس؟
‫- نه، ولی,,,
‫بابامون وقتی مرد ‫ما نسبتاً جوون بودیم,
‫بیست سالمون بود,
‫مجبور شدیم با هم روبرو شیم,
‫- خب,,, که چی؟
‫- هیچی, هیچی,
‫فقط، بچگی بیشتر طول کشید,
‫- تا کی؟
‫- تا وقتی که داداشم ازدواج کرد,
‫- میخوای تشخیصمو بگم؟
‫- آره, خب، نظرت برام مهمه,
‫- چیز خاصی نیست,
‫- باشه,
‫داری کرپ درست میکنی؟ ‫- آره,
‫- آها, واسه ناهار؟
‫- واسه اونایی که ‫خسته نشدن,
‫در سفته,
‫- آه,,,
‫- موفق شدی؟ ‫- آره,
‫دیگه از این در خسته شده بودم,
‫داشت دیوونه‌م می‌کرد,
‫سالهاست که همینطوریه,
‫شاید حتی دهه‌ها باشه,
‫خب، تموم شد,
‫بالاخره از پسش براومدم,
‫پیش!
‫هفته پیش خوب ‫بود, این هفته دیگه نه,
‫- خوب بود؟
‫- قرنطینه رو خوب ‫می‌گذروندم, بهم آرامش می‌داد,
‫- چی بهتون آرامش می‌داد؟
‫- خب,,,
‫این فکر که همه چی متوقف شده،
‫اینکه با خیال راحت ‫از دنیا دور باشم,
‫- میخوای بگی
‫- این رو نگران کننده می بینی؟ ‫- اصلاً!
‫اونقدر فشار هست که باید ‫با جریان دنیا همراه باشی،
‫با شتابش،
‫که وقتی همه چی متوقف میشه
‫یه قدرت رهایی‌بخش داره,
‫منو یاد سال ۰۱ ‫می‌اندازه, می‌دونید چیه؟
‫- نه زیاد,
‫- یه آرمانشهر آنارشیستیه ‫که توسط یه کاریکاتوریست
‫ابداع شده بود
‫از شارلی ابدو،
‫ژبه,
‫شعارش این بود: همه چی رو متوقف می‌کنیم, ‫از نو شروع می‌کنیم، و جای ناراحتی نیست,
‫- به نظر میاد با قسمت اول
‫برنامه راحت هستید,
‫- آره، همه چی رو متوقف می‌کنیم,
‫- با قسمت دوم کمتر,
‫- درسته, میگن
‫که پایان قرنطینه اعلام میشه،
‫که تدریجی خواهد بود,
‫ولی به جز فاجعه،
‫دولت می‌خواد برنامه ‫زمانیشو حفظ کنه,
‫ولی من,,,
‫من,,,
‫من دوست داشتم
‫که تو یه زمان متوقف شده باشم,
‫دوست داشتم این ایده که
‫یه وقفه تقریباً ‫معجزه‌آسا رو تجربه کنم,
‫- معجزه‌آسا، گفتید؟
‫- من ایده از نو شروع کردن رو،
‫ولی به معنای کامل از نو، دوست دارم
‫ولی اینجا، چشم‌انداز ‫اینه که مثل قبل ادامه بدیم،
‫ولی با ماسک‌های جراحی ‫و رعایت فاصله اجتماعی,
‫- کمتر براتون جالبه, ‫- آره، نگرانم می‌کنه,
‫با برادرم درگیری پیدا کردم,
‫- در مورد,,,؟
‫- در مورد یه موضوع الکی,
‫فکر می‌کنم بیشتر یه نشونه‌ست,
‫- نشونه چی؟
‫- خب,,,
‫نشونه اینکه کجا ایستادیم, ‫- و کجا ایستادیم،
‫به نظر شما؟
‫- بیشتر اینکه من کجا ایستادم,
‫با وجود نگرانی‌ها،
‫من قرنطینه رو دوست داشتم,
‫- هوم, برادرتون، نه,
‫- نه، واقعاً نه,
‫اون این رو مثل یه حمله ‫به آزادیش تلقی کرد,
‫- تقصیر شما نبود, ‫- نه، ولی خب،
‫چون من تهدید رو جدی می‌گرفتم،
‫من شدم عامل قرنطینه,
‫- من قرنطینه رو واسه خودم توجیه می‌کردم, ‫- اون تازه از همسرش
‫جدا شده، می‌خواد آزاد باشه,
‫و شما، جلوی آزادیشو می‌گیرید, ‫- من، نه,
‫- چیزی که شما نماد اون هستید, ‫مخصوصاً اگه مثبت تجربه‌ش می‌کنید,
‫- آره خب، مثل یه آرمانشهر بود,
‫ولی باید تموم ‫می‌شد، این آرمانشهر,
‫- با فرض اینکه اصلاً وجود داشته,
‫- حق با شماست,
‫این اتفاق نیفتاد,
‫بی‌حرکتی، نمی‌تونه ‫یه آرمانشهر باشه,
‫بی‌حرکتی، یعنی نیستی,
‫و قرنطینه هم همینطور,
‫غم‌انگیزترین چیز تو همه اینا،
‫اینه که فکر کنیم ‫هیچی تغییر نمی‌کنه,
‫- مطمئنید؟ ‫- متأسفانه، بله,
‫- از پایان قرنطینه می‌ترسید؟ ‫- آره,
‫- از نظر بهداشتی؟ ‫- خب،
‫می‌ترسم تو دنیای ‫همه‌گیری زندگی کنم,
‫- در واقع، به نظر ‫وحشت‌زده میاید,
‫- آره خب، یه کم
‫ وحشت‌زده زیادیه، ولی,,,
‫نه خب، زیادی هم نیست,
‫من وحشت‌زده‌ام,
‫- سلام, ‫- سلام,
‫- دو تا دیگه هم هست,
‫براتون میارم, ‫- ممنون,
‫مغازه‌دار بدون ماسک ‫اومد بیرون, خطرناکه؟
‫- معمولاً مراقبه,
‫- خب، نداشتش,
‫- تو ماسکت رو داشتی؟ ‫- آره، معلومه,
‫- حرف زدید؟
‫- با رعایت فاصله ها,
‫با جعبه‌اش محکم بهم خورد,
‫وقت نکردم برم کنار, ‫یادم نمیاد حرفی زد یا نه,
‫یادم نمیاد,
‫- بیرون بود؟ ‫- آره,
‫- خب، فکر کنم مشکلی نیست, ‫- مطمئنی؟
‫از اون موقع همش نگرانشم, ‫- نه، خب,,,
‫دلیلی نداره نگران باشی,
‫خب، فکر می‌کنم, ‫- فکر می‌کنی؟
‫- نه، نه، من مطمئنم,
‫میخواستم بهت بگم,,,
‫خب، من,,,
‫که خوشحال بودم ‫تو قرنطینه با تو بودم,
‫- منم همینطور,
‫- نمی‌خواستم با کس ‫دیگه‌ای تو قرنطینه باشم,
‫- منم همینطور,
‫- چند وقته؟
‫- که تو قرنطینه‌ایم؟ ‫- نه، که با همیم,
‫- دو سال میشه,
‫یعنی، کمتر از دو ‫سال, تابستون 2018,
‫ولی هیچوقت واقعاً وقت ‫زیادی رو با هم نگذروندیم,
‫تو همیشه مشغول ‫لوکیشن یابی، جشنواره‌ها،
‫وقتی که کوبا فیلمبرداری داشتی,,,
‫- تو اومدی کوبا, ‫- آره، ولی خیلی کم موندم,
‫انگار قرنطینه مجبورمون کرد
‫برای اولین بار واقعاً ‫با هم زندگی کنیم,
‫- و موفقیت‌آمیز بود, ‫- آره,
‫کاملاً موفقیت‌آمیز بود,
‫- خب، هیچوقت اینو نگفته بودیم, ‫- اوهوم,
‫خوبه که گفتیم,
‫- خب، به طور کلی، یعنی ‫وقتی قرنطینه تموم شه هم
‫با هم می‌مونیم؟
‫- من برنامه دیگه‌ای ندارم,
‫- منم همینطور,
‫دیوید هاکنی,,,
‫- بس کن با دیوید هاکنی! ‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم، بسه,
‫هوم؟ ‫- دیوید هاکنی
‫می‌گفت که 83 سالشه
‫و قراره بمیره,
‫می‌گفت
‫ما می‌میریم چون به دنیا اومدیم,
‫و می‌گفت که مهمترین چیز،
‫عشقه,
‫- اوهوم,
‫عشقه,
‫- گاهی وقتا طول ‫می‌کشه تا اینو بفهمی,
‫- خب الان پیام رسید,
‫- آره,
‫آره، رسید, ‫- رسید,
‫سخن آخر
ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming
‫- می‌تونم برم بابا رو ببینم؟
‫- همین‌جا بمون, باید ‫با پدرت حرف بزنم,
‫- ولی مامان,,, ‫- نه، 5 دقیقه تنهامون بذار!
‫با ساکش کمکش می‌کنی؟ ‫- آره,
‫- مواظب موریتس باش تو آفتاب, ‫- نگران نباش,
‫- سلام لویی, ‫- سلام پل,
‫آه می‌کشه,
‫- خوبی؟ ‫- خوبم,
‫خب، پدر و مادر لویی کرونا گرفتن,
‫- اوه، چه بد,
‫اونا که قرنطینه بودن, چطور شد؟ ‫- نمی‌دونیم,
‫رفتن خرید
‫همون روزی که ‫نوبت دکتر بچه داشتیم,
‫- ماسک زده بودن؟
‫- ماسک‌های پارچه‌ای که ‫دختر خاله فرستاده بود,
‫- دیگه دنبال دلیلش نگرد,
‫- اصلاً دنبالش نمی‌گردم,
‫با یه بچه، موندن ‫اینجا عاقلانه نیست,
‫برمی‌گردیم پاریس,
‫- علائم دارن؟
‫- آره، دو روزه تب دارن,
‫حس چشایی و بویاییشون ‫رو از دست دادن,
‫ما باهاشون تماس نداشتیم, ‫تو یه ساختمون جدا بودیم,
‫تست دادم, منفی بود,
‫خب، امیدوارم خیالت ‫راحت شده باشه,
‫- چرا اینو میگی؟
‫- یه کم می‌شناسمت, ده ‫سال با هم زندگی کردیم,
‫می‌ترسی,
‫- ترس,,,
‫- می‌ترسی از کرونا بمیری,
‫- آره خب، من از کرونا محتاطم,
‫بیماری رو نمی‌شناسیم, ‫ترجیح میدم نگیرم,
‫- همینه که میگم,
‫- بین این و ترس از ‫مرگ، یه فرق بزرگی هست,
‫- می‌تونم تضمین ‫کنم که بریت منفیه,
‫دو هفته‌ست که در ‫انزوا زندگی می‌کنیم,
‫- من اینقدر ازت نخواستم,
‫- تو پرسیدی که ‫مراقب هستیم یا نه,
‫- طبیعیه که این سوال رو بپرسم,
‫- نیازی نیست بهش ماسک بزنی,
‫همین, ‫- خب، همینو می‌خواستم بدونم,
‫- چون بعدش، اصرار کردی,
‫- شاید معیارهامون یکی نیست,
‫فقط باید واضح حرف بزنیم,
‫- خب, این دلیل نمیشه ‫سنگین برخورد کنی,
‫- من سنگینم؟ ‫- آره سنگینی, خب، بیا سعی کنیم
‫از این کار دوری کنیم, ‫نه وقتشو دارم نه حوصلشو,
‫قرار دارم پیش محضردار,
‫- پیش محضردار؟ ‫- آره,
‫دارم آپارتمانمو میفروشم,
‫- همین دو سال پیش خریدیش,
‫- از وقتی موریتس ‫اومده دیگه مناسبم نیست,
‫- معلومه,
‫یه بچه، اون,,,
‫جا میگیره و انرژی میبره,
‫راستی بگو ببینم،
‫بریت و موریتس ‫چطور با هم کنار میان؟
‫- خیلی خوب, ‫- اوه!
‫- عاشق داداش کوچولوشه,
‫میذارم ازش مراقبت کنه, ‫باعث نزدیکیشون میشه,
‫- کجا میخواین برین؟
‫- یه خونه پیدا کردیم ‫تو پره- سن- ژروه,
‫حتی یه باغچه داره که ‫توش درخت انجیر هست,
‫- واسه مدرسه بریت
‫چیکار میخوای بکنی؟
‫چون نزدیک خونه منه,
‫- با مترو میره,
‫- اون ۱۰ سالشه, ‫- فعلاً که
‫هیچ مدرسه‌ای باز نیست,
‫داریم درباره سال بعد ‫حرف میزنیم، تازه,,,
‫- تازه,,,
‫- حداقل شش ماه کار داره,
‫- واقعاً فکر میکنی ‫الان وقت مناسبیه
‫که خودتو درگیر این کار کنی؟
‫- نه، مطمئناً الان ‫وقت مناسبی نیست,
‫ولی باید مطمئن باشم, ‫بعدشم آسون نیست,
‫بعضی روزا کم میارم,
‫- میدونم,
‫- نه، نمیدونی, تو ‫مشکل مالی نداری,
‫- آره خب،
‫وقتی جوون بودم داشتم,
‫- ولی نه مشکلات واقعی,
‫- نه، راست میگی,
‫بچه نداشتم, پس چیزی ‫در خطر نبود، میدونم,
‫- این انتخاب خودت بود,
‫من یه انتخاب دیگه کردم, ‫- آره,
‫- توافق کردیم، درسته؟
‫حداقل سه ساعت ‫برای کلاس‌های آنلاین،
‫هر صبح, ‫- کدوم کلاس‌های آنلاین؟
‫تا جایی که من میدونم نبود, ‫- ببخشید،
‫منظورمو خوب نرسوندم,
‫منظورم تمرین‌هایی بود ‫که معلم‌ها آنلاین میذارن,
‫تو سایت مدرسه, شنیدی دربارش؟
‫- منم مثل تو نظارت میکنم,
‫- باید یه تحقیق درباره ‫پریکلس تحویل بده,
‫اینو دو نفری آنلاین با ‫دوستش ادواردا انجام میدن,
‫- پریکلس؟
‫- میدونم, منم تعجب کردم,
‫- نه ولی میدونی ‫چیه؟ من فکر میکنم
‫این یه حقه‌ست که تبلتمو بدزده
‫و به بهونه فیس‌تایم
‫بره تو سایت‌های مزخرف,
‫- نه، دارن درس میخونن, ‫- اگه تو میگی,
‫بریت!
‫- بابا!
‫- دلم برات تنگ شده بود, بوس
‫خوبی؟ ‫- خوبم,
‫مامان!
‫- اوه، خب، تکالیفتو ‫خوب انجام میدی؟
‫قول میدی؟ ‫- قول میدم,
‫- وقتی زنگ زدم، نشونم میدی,
‫- باشه, ‫- اوه,,,
‫بوس
‫- خب,,,
‫خب، فعلاً, ‫- آره، فعلاً,
‫- وای!
‫با مامان خوش گذشت؟
‫- آره، همه سری ‫فیلم‌های جیغ رو دیدم,
‫- همین؟ ‫- نه,
‫اسکرابل و مونوپولی هم بازی کردیم, ‫- آه,
‫- با مامان و لویی رفتیم خرید,
‫- این کار اصلاً عاقلانه نیست,
‫- حتی اگه کرونا هم ‫بگیریم، خیلی جدی نیست,
‫- شخصاً ترجیح میدم نگیریش,
‫- مامان میگه تو ‫میترسی از کرونا بمیری,
‫- ترجیح میدم نگیرمش,
‫- خطر زیادی تهدیدت نمیکنه, ‫- آره خب,,,
‫بعداً برام توضیح ‫بده چرا, برام جالبه,
‫کمربند,
‫آه میکشه,
‫از خونه پدر و مادر ‫لویی خوشت اومد؟
‫- خیلی باحال! خیلی مهربونن,
‫یه ترامپولین نصب کردن, ‫- آه، باشه,
‫- مسابقه دادیم,
‫- بردی؟ ‫- معلومه,
‫من همیشه میبرم,
‫- پشی!
‫- میتونیم یه ترامپولین نصب کنیم؟
‫- باغ خیلی کوچیکه,
‫- خونه رنو اینا,
‫- اونجا که خونه ما نیست,
‫- خیلی بزرگه, جا زیاد داره,
‫- آره ولی خب،
‫اونجا خونه ما نیست,
‫همه وسایل مدرسه‌ت رو برداشتی؟
‫- همه رو برداشتم, ‫- وگرنه،
‫مامانت ما رو می‌کشه,
‫خب، بریم,
‫همه تکالیفت رو انجام دادی؟
‫- همه رو با مامان انجام دادم, ‫ولی یه ارائه دارم که باید تموم کنم,
‫- آره، می‌دونم، می‌دونم,
‫درباره پریکل هست، درسته؟
‫- پریکلس!
‫- خب حالا، اشکالی نداره, پریکلس,
‫و چرا پریکلس؟
‫- باید یه پادشاه بزرگ انتخاب می‌کردیم, ‫بین اون و رامسس دوم گیر کرده بودیم,
‫- آها!
‫چرا روی پریکلس موندین؟
‫- اون پانتئون رو ساخت, ‫- هوم,,,
‫مطمئنی؟
‫- آه، پارتنون,
‫- آره، پارتنون,
‫- ادواردا با پدر و مادرش ‫از پارتنون بازدید کرده,
‫- آها! باشه, ‫- زنش،
‫آسپاسیا بود، یه زن خیلی ‫آزاد برای زمان خودش,
‫- نمی‌دونستم, ‫- حتی متهمش کردن
‫به دلالی,
‫- جدی؟ این که خیلی بده,
‫می‌دونی چیه؟ ‫- کاملاً,
‫بگو ببینم,
‫- زنی که از زن‌ها ‫کسب درآمد می‌کنه,
‫- آره، درسته,
‫می‌شه اینجوری ‫گفت، آره, خب آفرین,
‫- می‌خواستیم درباره ‫جنگ‌های بزرگ هم حرف بزنیم,
‫- هوم!
‫- پریکلس، اون استراتژیست بود,
‫- خب, ‫- یعنی فرمانده جنگ,
‫پس با کلاه‌خود نشونش میدن,
‫- تحت تأثیر قرارم دادی, ‫- چیز خاصی نیست،
‫از ویکی‌پدیا خوندم,
‫می‌تونی برام عکس‌هاشو پرینت کنی؟
‫- اوه آره, مشکلی نیست، حتماً,
‫- چرا وایسادی؟
‫- اوم,,,
‫می‌خواستم یه چیز مهم بهت بگم
‫که باید بفهمی,
‫- و نمی‌خوای موقع رانندگی بگی؟
‫- نه,
‫- باشه، گوش می‌کنم,
‫- چیزی که می‌خواستم بهت بگم،
‫اینه که رفتم پیش یه وکیل,
‫- وکیل چیه؟
‫- کسی که پیشش می‌ری اگه ‫بخوای خونه بخری یا بفروشی،
‫یه جورایی مثل مامان,
‫- خیلی خوبه، خونه تو پره سن ژروه,
‫خیلی مشتاقم, یه درخت انجیر داره,
‫- آره، می‌دونی،
‫خونه مونتابه مال پدربزرگت بود,
‫- آره، قبلاً بهم گفتی,
‫یه ساختمون مزرعه بود,
‫- آره, و وقتی پدربزرگت ‫مُرد، خب خونه
‫رسید به دو تا پسرش,
‫عموت اتین
‫و من, ‫- پس یعنی
‫نصفش مال توئه؟ ‫- دقیقاً، و,,,
‫یه سند پیش وکیل تنظیم ‫کردم که این نصفه,,,
‫خب,,,
‫از الان به بعد مال تو باشه,
‫- مال من؟ ‫- آره, اوهوم,
‫- داری بهم می‌گی که خونه،
‫مال منه؟ ‫- آره، البته،
‫نصفش، ها, ‫- نصفش,
‫می‌تونم هر دوستی ‫که بخوام دعوت کنم؟
‫- آره خب، اگه عموت موافق باشه,
‫در هر صورت، فعلاً،
‫من حق استفاده‌شو دارم,
‫- گیجم کردی,
‫- خب یعنی من مسئولم، اگه بخوای,
‫- پس با توئه
‫که باید مذاکره کنم برای ‫دعوت کردن دوستام؟
‫- دقیقاً,
‫- می‌تونم دوستامو دعوت کنم؟
‫- نه با این کرونا,
‫- خواهش می‌کنم, ‫- نه,
‫بهت گفتم با کرونا نمی‌شه,
‫- چه فایده‌ای داره که بهم دادیش؟
‫- فکر می‌کردم برات جالب باشه,
‫- واسه همین وایسادی؟
‫- پس راه بیفتم؟
‫- باشه,
‫بریم,
‫- به هر حال، حدس می‌زدم, ‫- چیو؟
‫- که یه روز خونه مال من می‌شه,
‫- آره خب، پسرعموهات هم هستن,
‫- و پسرعموهام,
‫همیشه همینطوری پیش میره, ‫- حق با توئه,
‫- پس طبیعیه؟ ‫- آره,
‫طبیعیه,
‫متر‌جم: اشکا‌‌ن هید‌‌ی
[‫[تصنیف بانوان روزگاران گذشته ‫[ژرژ براسنس]
‫♪ بگویید کجاست، در کدامین دیار ♪
‫♪ فلورای رومی، آن پری‌روی ناب ♪
♪ آرکیپیاد و تائیس نامدار ♪
‫♪ که دختر عموی او بود در شباب ♪
♪ آن پژواک که با هر صدا سخن می‌گفت ♪ ‫
♪ بر فراز رود و برکه‌های روان ♪
♪ که زیبایی‌اش فراتر از آدمیان ♪
♪ اما برف‌های پارسال کجا؟ ♪
♪ که زیبایی‌اش فراتر از آدمیان ♪
♪ اما برف‌های پارسال کجا؟ ♪
‫[زمان معلق]
♪ کجاست آن هلوئیر خردمند ♪
♪ که برایش اخته شد و سپس راهب گشت ♪
♪ پیر آبلار در سَن دنی ♪
♪ از عشقش این رنج را پذیرفت ♪
♪ همچنین، کجاست آن ملکه ♪
♪ که فرمان داد تا بوریدان ♪
♪ در کیسه‌ای به رود سن افکنده شود ♪
♪ اما برف‌های پارسال کجا؟ ♪
♪ در کیسه‌ای به رود سن افکنده شود ♪
♪ اما برف‌های پارسال کجا؟ ♪
♪ ملکه‌ای سپید چون زنبق ♪
♪ که با صدای پری دریایی می‌خواند ♪
♪ برت پابزرگ،بئاتریس، آلیس ♪
♪ هارمبورژ که بر مِن حکم می‌راند ♪
♪ و ژان لورن، آن دختر نیک‌سرشت ♪
♪ که انگلیسی‌ها در روآن سوزاندند ♪
♪ کجایند ای بانوی آسمان‌ها ♪
♪ اما برف‌های پارسال کجا؟ ♪
♪ کجایند ای بانوی آسمان‌ها ♪
♪ اما برف‌های پارسال کجا؟ ♪
♪ شهزاده،مپرس در این هفته‌ها ♪
♪ کجایند آن‌ها که زاده این سال‌اند ♪
♪ بگذار که این ترجیع‌بند یادت آرد ♪
♪ اما برف‌های پارسال کجا؟ ♪
♪ بگذار که این ترجیع‌بند یادت آرد ♪
♪ اما برف‌های پارسال کجا؟ ♪
@FRANCOFILMS francofilmz@gmail,com