شما به mrgilas.com نگاه میکنید
‫تمام حیات ‫از اعماق آبی دریا آغاز شد,
‫جریان و نیروی اون,,,
‫,,,دنیای ما رو شکل داده,
‫هم مورد احترام، و هم مایه‌ی هراس,,,
‫,,,از زمانی که انسان برای اولین بار ‫روی زمین قدم گذاشت،
‫قلمرویی عظیم و پنهان،
‫که تنها در تصورات ما پیدا بود،
‫برای صدها هزار سال,
‫تازه حالا داریم کشف می‌کنیم ‫که اقیانوس ما چه معنایی داره,,,
‫,,,برای دنیای ما,
‫چیزی که پیدا کردیم ‫می‌تونه مسیر آینده‌ی ما رو
‫برای همیشه تغییر بده,
‫انسان‌ها همیشه ‫به افق آبی و بی‌کران چشم دوختن
‫و در این فکر بودن که اون سوی آب‌ها چه خبره,
‫با این حال، تقریباً به طور کامل ‫یک معما باقی مونده,
‫بعد از نزدیک به ۱۰۰ سال زندگی ‫روی این سیاره،
‫حالا می‌فهمم که مهم‌ترین جای زمین ‫روی خشکی نیست، بلکه در دریاست,
‫نه روی خشکی، بلکه در دریا,
‫و امروز ما در بزرگترین عصر ‫اکتشافات اقیانوسی زندگی می‌کنیم,
‫برای خیلی از ما، دنیای اون طرف ساحل ‫هنوز تاریک،
‫تهدیدآمیز و خطرناکه,,, ‫دور از چشم و قطعاً
‫دور از ذهن,
‫وقتشه که دل به دریا بزنیم، ‫و به زیر امواج بریم,
‫چون وقتی دریا رو ‫به معنای واقعی ببینید،
‫دیگه هرگز زمین رو ‫مثل قبل نگاه نمی‌کنید,
‫در طول زندگی من،
‫توانایی ما برای دیدن اقیانوس ‫متحول شده,
‫اختراع تجهیزات غواصی اسکوبا ‫همه چیز رو تغییر داد,
‫ناگهان، دنیای جدید و خارق‌العاده‌ای ‫از شگفتی و
‫شگفتانه‌ها نمایان شد,
‫طولی نکشید که راهی پیدا کردیم ‫تا اون بخش تاریک
‫و دور از دسترس سیاره رو کشف کنیم,
‫بخشی که برای مدتی طولانی ‫پنهان مونده بود,
‫ما به اعماق سفر کردیم,,,
‫,,,و به کف دریا خیره شدیم,
‫در سال‌های بعد، هرگز ‫نمی‌تونستم تصور کنم
‫که کیلومترها پایین‌تر از سطح آب، ‫چه چیزهایی پیدا می‌کنیم,
‫با این حال، تا به امروز، ما از سیارات دیگه ‫بیشتر دیدیم
‫تا از اقیانوس خودمون,
‫حالا داریم به اکتشافاتی می‌رسیم ‫که درک ما رو کاملاً تغییر میده
‫و می‌تونه آینده‌ی بهتری رو ‫برای همه روی زمین
‫رقم بزنه,
‫حتی در آب‌هایی که ‫کمترین شناخت رو ازشون داریم،
‫اون‌هایی که از خشکی دورترن,
‫دریاهای آزاد یا اقیانوس باز,
‫آخرین حیات وحش بزرگ,
‫اینجا متعلق به هیچ کشوری نیست،
‫بلکه بین همه مردم دنیا ‫مشترکه,
‫اقیانوس باز واقعاً مال ماست,
‫آب‌های اون عمیق‌ترین ‫و دورافتاده‌ترین‌ها هستن,
‫بخش بزرگی از اون هنوز ‫توسط انسان دیده نشده,
‫این آخرین مرز ماست,
‫تا همین اواخر، ما فکر می‌کردیم ‫اینجا عمدتاً یک بیابان خالیه,
‫موجودات اندکی که می‌دونستیم ‫در این دنیای باز سرگردانن،
‫یک معما باقی مونده بودن,
‫حالا یک تصویر جدید و بسیار ‫مرتبط‌تر،
‫از این پهنه‌ی آبی بزرگ در حال ظهوره,
‫برخی از این مسافران مثل ‫کوسه‌ها و ماهی‌های تُن ردیابی شدن
‫که مهاجرت‌های عظیمی انجام میدن،
‫در سراسر سیاره، در یک جستجوی ‫بی‌پایان برای غذا,
‫و ما تازه فهمیدیم ‫که این سیاحان چطور اینجا
‫راهشون رو پیدا می‌کنن,
‫با مسیریابی در امتداد پیچ و خم ‫جریان‌های خاص دریایی,
‫اون‌ها از سراسر دنیا ‫دور هم جمع میشن،
‫در چند مکان گرانبها,
‫کوه‌های دریایی,
‫کوه‌های زیردریایی که تا ‫پنج کیلومتر ارتفاع دارن,
‫اون‌ها سر راه ‫جریان‌های اقیانوسی قرار گرفتن،
‫و باعث میشن آب از اعماق ‫بالا بیاد و با خودش غذا بیاره,
‫تازه حالا داریم می‌فهمیم ‫که این‌ها چقدر
‫واقعاً مهمن,
‫به عنوان ایستگاه‌های بین راهی و مقصد ‫در سفرهای اقیانوسی,
‫شاید هیجان‌انگیزتر از همه اینه ‫که تازه کشف کردیم
‫تقریباً دو برابر چیزی که فکر می‌کردیم ‫از این واحه‌ها وجود داره,
‫حدود ۴۰ هزار تا از اون‌ها ‫در سراسر کف دریا,
‫پس اقیانوس باز، اون‌طور که فکر می‌کردیم، ‫یک بیابان بی‌روح نیست,
‫بسیار پیوسته‌تر از چیزیه ‫که تصور می‌کردیم,
‫برگردیم به سمت ساحل، ‫نزدیک‌تر به خشکی،
‫یک دنیای آشناتر وجود داره,
‫اینجا قلمرو بزرگ دیگه‌ی اقیانوسه،
‫دریاهای کم‌عمق ساحلی,
‫و اینجاست که ما بیشتر ‫غذای دریاییمون رو به دست میاریم,
‫ما دریاهای کم‌عمق رو متعلق ‫به کشورهایی می‌دونیم که
‫در کنار اون‌ها زندگی می‌کنن,
‫این کشورهای ساحلی حق انحصاری ‫بهره‌برداری از منطقه‌ای
‫تا چند صد کیلومتری ساحل رو دارن,
‫این منطقه‌ی کم‌عمق بالای ‫فلات قاره،
‫یک دنیای جادوییه ‫که در اون همه چیز
‫غرق در نور خورشیده,
‫این کلپ غول‌پیکره،
‫بلندترین موجود زنده ‫در اقیانوس,
‫زیر سایبان‌های سر به فلک کشیده‌اش،
‫ما یک جامعه‌ی چند طبقه ‫کشف کردیم,
‫جنگل برای بقا به ساکنان ‫پرشمار خودش نیاز داره,
‫توتیاهای دریایی باغبانی می‌کنن ‫و رشد کلپ رو کنترل می‌کنن,
‫اگه تعداد این باغبان‌ها ‫بیش از حد زیاد بشه، این نتیجه‌شه,
‫خوشبختانه برای کلپ، ‫توتیاخوارها هم وجود دارن,
‫این یک دنیا در تعادلی ظریفه,
‫پیدا کردن جنگل‌هایی ‫درست نزدیک سواحل ما،
‫که با هر جنگلی روی خشکی رقابت کنه، ‫فوق‌العاده بود,
‫مثل این بود که یک جنگل ‫بارانی استوایی جدید
‫پر از شگفتی‌هایی کشف کنیم که ‫قبلاً به ندرت دیده بودیم,
‫دانشمندان از مقیاس وسیع ‫این جنگل‌ها بی‌خبر بودن،
‫یا از سرعتی که با اون رشد می‌کنن,
‫اون‌ها در حاشیه‌ی یک چهارم ‫سواحل دنیا قرار دارن،
‫و ما هنوز هم داریم ‫تعداد بیشتری از اون‌ها رو پیدا می‌کنیم,
‫و تنها در چند سال گذشته بود ‫که ما بزرگترین
‫علفزار دریایی جهان رو پیدا کردیم,
‫این کشف، تخمین جهانی ‫مساحت این زیستگاه رو
‫نزدیک به نصف افزایش داد,
‫و ما دریافتیم که جنگل‌ها و ‫علفزارهای اقیانوسی، کربن رو
‫بسیار بیشتر از مساحت مشابهی از ‫جنگل‌های بارانی روی خشکی جذب می‌کنن,
‫حالا می‌دونیم که اون‌ها با هم ‫می‌تونن به ما کمک کنن
‫تا از فاجعه‌ی اقلیمی جلوگیری کنیم,
‫در دریاهای ساحلی نزدیک ‫به خط استوا، دنیایی استوایی
‫با شگفتی‌های به ظاهر ‫بی‌پایان وجود داره,
‫اولین باری که با تجهیزات اسکوبا ‫در یک آب‌سنگ مرجانی غواصی کردم،
‫اونقدر از منظره‌ی پیش روم ‫شگفت‌زده شدم،
‫که برای لحظه‌ای فراموش کردم ‫نفس بکشم!
‫هیچ چیزی که روی خشکی ‫دیده بودم حتی نزدیک
‫به این حجم از حس‌های مختلف ‫و این همه زندگی نبود،
‫و چنین تنوعی ‫درست جلوی چشمام,
‫هر جا رو نگاه می‌کردم، ‫در هر مقیاسی،
‫چیز جدیدی وجود داشت,
‫آدم می‌تونست روزها بالای اون ‫شنا کنه و
‫هرگز از رنگ‌ها خسته نشه،
‫از حرکت، ‫از تعاملات,
‫این زندگی در ‫مسحورکننده‌ترین حالتشه,
‫ما می‌دونستیم که آب‌سنگ‌های مرجانی ‫تنوع شگفت‌انگیزی رو در خودشون جا دادن
‫از همون اولین باری که ‫چشممون بهشون افتاد,
‫اما دلیل این موضوع ‫یک معما باقی مونده بود,
‫یادمه می‌خوندم که چطور ‫چارلز داروین در این فکر بود
‫که آب‌سنگ‌ها چطور شکل می‌گیرن و چطور ‫می‌تونن حتی بایرترین مکان‌ها رو
‫به واحه‌هایی از زندگی ‫تبدیل کنن,
‫حالا ما رازشون رو می‌دونیم ‫و فوق‌العاده‌ست,
‫مرجان‌ها حیوان هستن,
‫اما این فقط ‫بخشی از داستان اون‌هاست,
‫درون بدنشون ‫جلبک‌های گیاه‌مانند زندگی می‌کنن,
‫این جلبک‌ها از نور خورشید برای ‫تولید غذایی که مرجان‌ها
‫برای بقا بهش نیاز دارن، استفاده می‌کنن,
‫همین‌طور که مرجان‌ها رشد می‌کنن،
‫قلعه‌های سنگی در اطراف ‫بدن نرمشون
‫برای محافظت می‌سازن,
‫و با این کار، ‫بزرگترین سازه‌های
‫زنده‌ی سیاره رو خلق می‌کنن,
‫اینکه فکر کنیم این یک رابطه‌ی ساده ‫می‌تونه بیابان‌های زیر دریا رو
‫به پیچیده‌ترین و متنوع‌ترین ‫جامعه در اقیانوس
‫تبدیل کنه، فوق‌العاده‌ست,
‫و هر چی آدم نزدیک‌تر نگاه کنه,,,
‫,,,چیزهای بیشتری می‌بینه,
‫در این دنیای شلوغ و رنگارنگ، ‫هیچ شکل و شمایلی،
‫یا اندازه‌ای نیست که اینجا ‫جاش نباشه,
‫شاید تصور تنوعی بیشتر از این ‫سخت باشه،
‫اما ما همچنان بیشتر پیدا می‌کنیم,,,
‫,,,و بیشتر,
‫این خرچنگ‌های بوکسور کوچولو، ‫توده‌هایی از شقایق‌های
‫دریایی سمی رو به عنوان دستکش برای ‫دفاع از خودشون به دست می‌کنن,
‫و میگوی آخوندکی طاووسی، ‫پیچیده‌ترین بینایی رو
‫در بین تمام حیوانات داره,
‫هر سال ۲۰۰۰ گونه‌ی دریایی جدید ‫کشف می‌شه,
‫از مرجان‌خوارها ‫و علف‌خوارها،
‫تا یاری‌رسان‌ها،
‫و شکارچیان,
‫ما زمانی معتقد بودیم که اگه ‫کوسه‌ها رو حذف کنیم،
‫ماهی بیشتری وجود خواهد داشت,
‫حالا داریم یاد می‌گیریم ‫که چقدر اشتباه می‌کردیم,
‫داریم می‌بینیم که کل آب‌سنگ ‫به تمام این روابط
‫وابسته است,
‫اگه فقط یکی از این‌ها حذف بشه، ‫هر چیز و هر کسی که
‫به این جامعه‌ی مرجانی وابسته است، ‫ممکنه به دردسر بیفته,
‫چیزهایی هست که ما درباره ‫دریاهای کم‌عمق ساحلی
‫کشف کردیم و مستقیماً ‫بر زندگی روزمره‌ی ما تأثیر می‌ذاره,
‫هر هشت میلیارد نفر ما,
‫جریان‌ها از دیواره‌های ‫فلات قاره بالا میرن،
‫و مواد مغذی رو از کف اقیانوس ‫حمل می‌کنن،
‫و به این ترتیب حاصلخیزترین ‫آب‌ها رو در اقیانوس ما ایجاد می‌کنن,
‫این، اون‌ها رو به مکانی عالی برای ‫فیتوپلانکتون‌ها تبدیل می‌کنه,
‫این گیاهان تک‌سلولی اینجا ‫در مقادیر غیرقابل تصوری
‫رشد می‌کنن و مقادیر عظیمی ‫از دی‌اکسید کربن رو جذب می‌کنن,
‫ما تازه کشف کردیم که ‫پلانکتون‌های اقیانوسی تقریباً
‫یک سوم از انتشار کربن ما رو حذف می‌کنن,
‫اون‌ها می‌تونن بزرگترین متحد ما ‫در جلوگیری از فاجعه‌ی اقلیمی باشن,
‫علاوه بر این، حالا می‌دونیم که ‫اون‌ها اکسیژن بیشتری از
‫تمام درختان روی زمین تولید می‌کنن,
‫یعنی نیمی از هوایی که ‫ما تنفس می‌کنیم,
‫اون‌ها همچنین مهم‌ترین منبع ‫غذا در زیر امواج هستن,
‫زیر امواج,
‫با این حال تا همین اواخر، ‫ما قادر به دیدن این دنیا
‫با چنین جزئیاتی نبودیم,
‫تصاویر جدیدی مثل این‌ها ‫نشون میده که میلیاردها
‫از این نبردهای کوچک ‫در هر لحظه در حال وقوعه,
‫این زئوپلانکتون‌ها فراوان‌ترین ‫حیوانات روی زمین هستن,
‫اون‌ها سوخت بزرگترین ‫دسته‌های ماهی،
‫و تقریباً هر زنجیره‌ی غذایی ‫در دریا هستن,
‫دریاهای کم‌عمق ساحلی ‫واقعاً بنیان
‫کل اقیانوس هستن,
‫و خوراک میلیاردها نفر از ما رو تأمین می‌کنن,
‫این عصر اکتشافات نشون داده ‫که اقیانوس ما پیچیده‌تر
‫و با تعادل ظریف‌تری از چیزیه ‫که می‌تونستیم
‫تصور کنیم,
‫این اکتشافات نشون داد که این دنیای ‫پهناور و اسرارآمیز به ما پیوند خورده
‫به شیوه‌هایی که هرگز ‫در خواب هم نمی‌دیدیم,
‫اما برای درک واقعی ‫اهمیت اون،
‫باید اول چشمامون رو به روی ‫چیزی که داره اتفاق می‌افته باز کنیم
‫درست همین حالا,,,
‫,,,زیر امواج,
‫کمتر کسی از ما این رو تصور می‌کنه,
‫از سطح آب،
‫اصلاً نمی‌فهمید ‫که چنین اتفاقی داره می‌افته,
‫این اتفاق از دید پنهان مونده,,, ‫تا حالا,
‫یک کشتی ترال کف‌روب صنعتی مدرن، ‫کف اقیانوس رو
‫با یک زنجیر یا تیرآهن فلزی ‫می‌تراشه،
‫و هر چیزی رو که به هم می‌ریزه، ‫به داخل تور پشت سرش می‌فرسته,
‫با خرد کردن راهش رو ‫در بستر دریا باز می‌کنه،
‫و تقریباً هر چیزی رو سر راهش ‫نابود می‌کنه،
‫و اغلب فقط به دنبال ‫یک گونه‌ی خاصه,
‫تقریباً هر چیز دیگه‌ای ‫دور ریخته می‌شه,
‫بیش از سه‌چهارم صید ‫یک کشتی ترال ممکنه
‫دور ریخته بشه,
‫تصور روشی پرهزینه‌تر از این ‫برای صید ماهی سخته,
‫هر سال مساحتی تقریباً به اندازه‌ی ‫کل جنگل بارانی آمازون
‫ترال‌کشی می‌شه,
‫و بخش زیادی از اون بستر دریا ‫دوباره شخم زده می‌شه,
‫بارها و بارها,
‫این زیر و رو کردن رسوبات ‫مقادیر عظیمی از
‫دی‌اکسید کربن رو آزاد می‌کنه،
‫که به نوبه‌ی خودش در گرمایش ‫سیاره‌ی ما نقش داره,
‫کشتی‌های ترال با چنان قدرتی بستر ‫دریا رو پاره می‌کنن که
‫رد تخریب اون‌ها ‫از فضا دیده می‌شه,
‫مکان‌های بسیار کمی ‫از این در امان هستن,
‫از جمله تقریباً هیچ‌کجا ‫در کشور خودم,
‫ما بیش از ۵۰۰۰ ساله که از غذای ‫دریای اطراف جزیره
‫زندگی و امرار معاش می‌کنیم,
‫زیر دریا همه چیز ‫خیلی متفاوته,
‫نه خونه‌ای هست، نه جاده‌ای، ‫نه تلفنی,
‫فقط طبیعته، صد در صد,
‫وقتی برای غواصی ‫صید گوش‌ماهی می‌رفتم،
‫شیرجه می‌زدی ‫به کف دریا و
‫خودت رو با محیط وفق می‌دادی,
‫چیزهایی که اون پایین شبیه گیاه هستن، ‫در واقع حیوانن،
‫و میلیون‌ها ساله که ‫اونجا بودن,
‫کم‌کم، یک بستر کامل ‫از گوش‌ماهی می‌دیدی,
‫این یک چیز باستانیه، ۱۰۰ سال ‫طول می‌کشه تا رشد کنه,
‫اولین باری که روی منطقه‌ای ‫غواصی کردم که یک لایروب
‫گوش‌ماهی تازه از روش رد شده بود، ‫واقعاً دلخراش بود,
‫انواع و اقسام حیوانات ‫تکه تکه شده بودن,
‫مثل این بود که از بالای ‫باغ بهشت شنا کنی و برسی
‫به یک زمستان هسته‌ای,
‫جامعه از ساحل تماشا می‌کرد که ‫این قایق‌ها چطور میرن
‫و میان، نزدیک‌تر و نزدیک‌تر،
‫بارها و بارها، ‫فقط برای چند تا گوش‌ماهی,
‫صيادان گوش‌ماهی می‌گفتن، ‫"ما حق داریم این کار رو بکنیم،
‫و کاملاً قانونیه,"
‫اون‌ها داشتن آینده رو ‫از دریا می‌گرفتن،
‫و جامعه‌ی جزیره می‌موند ‫با این ویرانی,
‫احساسی که داشتم فقط ‫ناباوری محض بود,
‫چطور می‌شه اجازه داد ‫چنین اتفاقی بیفته؟
‫سخته که بخوای به مردم توضیح بدی ‫که دقیقاً
‫اینجا زمانی چقدر پربار بود,
‫چقدر از دست رفته؟
‫ایده‌ی بولدوزر زدن یک جنگل ‫بکر و دست‌نخورده،
‫خشم همه رو برمی‌انگیزه،
‫اما ما معادل همین کار رو ‫زیر آب هزاران
‫بار در روز انجام می‌دیم,
‫علفزارهای دریایی باستانی، ‫با لایروبی به لجن تبدیل می‌شن,
‫باغ‌های ظریف اسفنجی ‫۱۰۰ ساله،
‫که زمانی پناهگاه ‫جوامع پرجنب‌وجوش بودن،
‫در یک لحظه نابود می‌شن,
‫حتماً با خودتون فکر می‌کنید ‫این کار باید غیرقانونی باشه؟
‫اما نه تنها قانونیه، ‫بلکه توسط قوانین امروز
‫تشویق هم می‌شه,
‫ترال‌کشی کف هنوز در بسیاری ‫از به اصطلاح
‫"مناطق حفاظت‌شده‌ی دریایی" ‫در سراسر جهان مجازه,
‫و شاید حتی ‫شگفت‌انگیزتر از اون،
‫از طرف دولت‌ها یارانه هم می‌گیره,
‫هر سال ۲۰ میلیارد دلار صرف حمایت ‫از صید بی‌رویه
‫در مقیاس صنعتی می‌شه,
‫حالا کارخانه‌های عظیمی ‫در دریاها سفر می‌کنن,
‫اون‌ها شب و روز کار می‌کنن,
‫دورتر و سریع‌تر از همیشه,
‫به نظر می‌رسه هیچ‌جا ‫محدودیتی نداره,
‫حتی اقیانوس باز,
‫رشته‌قلاب‌هایی به طول ‫۸۰ کیلومتر، سالانه
‫میلیون‌ها کوسه رو صید می‌کنن,
‫ما تا حالا دوسوم تمام ‫ماهی‌های شکارچی بزرگ رو کشتیم,
‫دیوارهایی از تور به ارتفاع ‫صدها متر،
‫تعداد کمی بازمانده به جا می‌ذارن,
‫کوسه‌ها و لاک‌پشت‌ها از انقراض ‫دایناسورها جان سالم به در بردن
‫اما ممکنه از این یکی ‫جان سالم به در نبرن,
‫تغییر، ساده‌ست,
‫ما زمانی در چند نقطه‌ی نزدیک ‫ساحل ماهیگیری می‌کردیم تا
‫جوامع خودمون رو سیر کنیم,
‫حالا ما همه جا و ‫همه‌ی وقت ماهیگیری می‌کنیم,
‫و من خودم شاهد ‫این تغییر بودم,
‫داستان‌هایی از ۴۰۰ سال پیش هست،
‫از آب‌های ساحلی،
‫که "اونقدر پر از ماهی بودن که قایق‌ها ‫به سختی می‌تونستن حرکت کنن,"
‫هیچ کس زنده‌ای امروز فراوانی ‫یک اقیانوس واقعاً وحشی رو
‫تجربه نکرده,
‫حالا به سادگی تعداد ماهی‌های ‫کمتری در دریا وجود داره,
‫هر جا که نگاه کنیم، در هر ‫بخش از اقیانوس ما،
‫شواهد روشنه,
‫بسیاری از کلونی‌های پرندگان دریایی ‫از گرسنگی در حال مرگ هستن
‫و در مراحل نهایی فروپاشی‌ان,
‫هر سال تعداد بیشتری از لانه‌ها ‫بی‌نتیجه می‌مونن,
‫این همون داستان تغییر ‫در تمام اقیانوس‌های جهانه,
‫قبلاً، ما در هماهنگی ‫با اقیانوس کار می‌کردیم,
‫با اقیانوس,
‫بعد همه چیز تغییر کرد,
‫جایی که کشتی‌های ترال ماهیگیری می‌کنن، ‫همونجاییه که ما ماهیگیری می‌کنیم,
‫ما اون‌ها رو نزدیک‌تر به ساحل می‌بینیم,
‫تورهای ما قبلاً پر بود,
‫ما انواع مختلفی از ‫ماهی‌ها رو می‌دیدیم,
‫امروز؟
‫نه,
‫ماهی‌های بزرگ‌تر از بین رفتن, ‫دیگه وجود ندارن,
‫حتی دنبال کوچک‌ترین، ‫کوچک‌ترین‌هاشون هم
‫هستیم چون ماهی نیست,
‫این روزها، وقتی تور می‌ندازم، ‫پلاستیک صید می‌کنم,
‫حتی اگه یه قلاب بندازی، ‫قلاب و نخ،
‫پلاستیک بیرون میاری,
‫ما به ماهی وابسته هستیم,
‫این منبع درآمد ماست،
‫برای حمایت از بچه‌هامون که به مدرسه برن، ‫برای سیر کردن خانواده‌مون,
‫این متعلق به ماست,
‫بدون اقیانوس، ‫جامعه‌ای وجود نداره,
‫وقتی کشتی‌های ترال آخرین ماهی رو ‫هم ببرن،
‫قلبم خیلی سنگین می‌شه,
‫سه میلیارد نفر برای غذا ‫به اقیانوس ما
‫وابسته هستن,
‫اما کشتی‌هایی که توسط چند ‫کشور ثروتمند فرستاده می‌شن، دارن
‫جوامع ساحلی رو از منبع غذایی‌ای ‫که هزاران سال بهش
‫تکیه داشتن، محروم می‌کنن,
‫این استعمار مدرن ‫در دریاست,
‫حدود ۴۰۰ هزار کشتی صنعتی ‫حالا در هر گوشه‌ی
‫اقیانوس شکار می‌کنن,
‫هیچ‌جا خیلی دور یا خیلی عمیق نیست,
‫حتی دورافتاده‌ترین نقاط ‫سیاره هم دیگه امن نیستن,
‫تقریباً هر حیوانی در ‫قطب جنوب به
‫تنها یک گونه وابسته است,
‫یک سخت‌پوست کوچک قرمز,
‫کریل قطب جنوب,
‫برای نهنگ‌ها، ماهی‌ها و پنگوئن‌ها،
‫کریل مهم‌ترین منبع ‫غذا در سراسر
‫اقیانوس جنوبی است,
‫کشتی‌های ترال به ‫قطب جنوب رسیده‌اند,
‫و اون‌ها هم برای ‫کریل اینجا هستن,
‫با ماهی‌های کمی که ‫در اقیانوس باقی مونده،
‫حالا ما در دورترین ‫گوشه‌های دنیامون به دنبال
‫طعمه‌های دیگه‌ای هستیم,
‫این‌ها برخی از بزرگترین ‫کارخانه‌های روی دریا هستن,
‫اون‌ها صدها هزار تن کریل رو ‫به داخل تورهای
‫عظیم می‌مکن,
‫بعد کریل پخته و برای مزارع ‫پرورش ماهی فرآوری می‌شه،
‫برای مکمل‌های بهداشتی، و اخیراً ‫برای غذای حیوانات خانگی،
‫همه‌ی این‌ها روی خود کشتی,
‫حیات وحش چطور می‌تونه ‫با این رقابت کنه؟
‫برخی ادعا می‌کنن این کار پایداره,
‫اما ما ممکنه الان در حال ‫از بین بردن بنیان
‫یک اکوسیستم کامل باشیم,
‫ما حیات رو از اقیانوسمون ‫گرفته‌ایم,
‫حالا، تقریباً وقتی نمونده,
‫در واقع، اقیانوس در چنان وضع بدیه ‫که اگه نبود
‫شگفت‌انگیزترین کشف از همه، ‫به سختی می‌تونستم امیدم رو حفظ کنم,
‫شگفت‌انگیزترین کشف از همه,
‫اقیانوس می‌تونه سریع‌تر از چیزی ‫که فکر می‌کردیم
‫خودش رو بازیابی کنه,
‫می‌تونه دوباره زنده بشه,
‫چون اگه تنها گذاشته بشه، ‫ممکنه نه تنها بهبود پیدا کنه،
‫بلکه فراتر از هر چیزی که هر ‫آدم زنده‌ای تا حالا دیده، شکوفا بشه,
‫می‌تونیم بدون هیچ شکی ‫از این مطمئن باشیم،
‫چون همین الان هم داره اتفاق می‌افته,
‫برای بیش از ۲۰۰ سال، ‫در این منطقه
‫به شدت با تور و تله ماهیگیری می‌شد,
‫با حذف شکارچیان، ‫تعداد توتیاها منفجر شد,
‫جنگل‌های سر به فلک کشیده کلپ ‫به یک دنیای بایر تبدیل شدن,
‫با چیز کمی که برای صید باقی مونده بود، ‫تصمیم گرفته شد که تمام
‫ماهیگیری در تقریباً هشتصد ‫کیلومتر مربع متوقف بشه,
‫اینجا قرار بود یک منطقه‌ی حفاظت‌شده دریایی ‫یا "منطقه‌ی ممنوعه صید" باشه,
‫پس از محافظت، شکارچیان ‫تونستن دوباره بهبود پیدا کنن,
‫تعادل برقرار شد,
‫تنها در عرض پنج سال، جنگل‌ها ‫دوباره شکوفا شدن,
‫و با اون‌ها، یک محله‌ی ‫پررونق و پرجنب‌وجوش,
‫به دور از ماهیگیری، حیوانات ‫فرصت پیدا کردن تا بزرگ بشن,
‫و هر چه یک خرچنگ خاردار ماده ‫بزرگتر بشه،
‫تخم بیشتری می‌تونه رها کنه,
‫با پراکنده شدن لاروها،
‫اون‌ها سفری رو به سوی ‫ناشناخته‌ها آغاز می‌کنن,
‫با ترک امنیت جنگل کلپ،
‫بسیاری از اون‌ها توسط جریان‌ها ‫به دریای باز برده می‌شن,
‫لاروهای خرچنگ ممکنه ‫هزاران کیلومتر سفر کنن،
‫حتی از مرزهای ‫بین‌المللی عبور کنن,
‫اون‌ها تقریباً یک سال ‫به حرکت ادامه می‌دن،
‫و در طول راه رشد و ‫نمو می‌کنن,
‫اون‌هایی که از این سفر جان سالم به در می‌برن،
‫به ساحل برمی‌گردن تا ‫زندگی بالغ خودشون رو شروع کنن,
‫و احتمالاً وقتی بالاخره ‫مستقر می‌شن،
‫بیرون از منطقه‌ی ‫ممنوعه صید هستن,
‫اینطوریه که جمعیت خرچنگ‌ها ‫به آب‌های محافظت‌نشده سرریز می‌شه،
‫و شیلات رو در همه جا احیا می‌کنه,
‫در ابتدا تقریباً هیچ ‫تأثیری نداشت,
‫و بعد اون سرریز شدن ‫شروع شد,
‫در نهایت، به چیزی تبدیل شد ‫که نادیده گرفتنش
‫خیلی سخت بود,
‫در یک روز خاص،
‫در حال ماهیگیری در لبه‌ی ‫منطقه‌ی حفاظت‌شده،
‫ما تله‌ی عمرم رو ‫بالا کشیدیم,
‫بیشترین تعدادی که تا حالا ‫در یک تله دیده بودم,
‫یک رکورد برای ثبت در ‫تاریخ بود,
‫لحظه‌ی بسیار شادی بود،
‫و لحظه‌ای بود که ‫چشمامون رو باز کرد,
‫فکر می‌کنم هر ماهیگیری که می‌شناسم ‫تایید می‌کنه که
‫این مناطق حفاظت‌شده دارن کار می‌کنن,
‫شگفت‌انگیزه که ببینی ‫این گونه چقدر فراوونه,
‫یه جورایی جادو در کاره، ‫این حتمیه، می‌دونید,
‫"منطقه‌ی ممنوعه صید" به معنای ‫واقعی کلمه
‫از حیات دریایی لبریز شده,
‫اگه فقط اجازه بدیم طبیعت ‫راه خودش رو بره،
‫دریا خودش رو نجات می‌ده,
‫شکارچیان بزرگی که ‫ده‌ها سال دیده نشده بودن،
‫دوباره برگشتن,
‫حتی ماهی‌های غول‌پیکر هامور سیاه، ‫که زمانی تصور می‌شد برای همیشه از دست رفتن،
‫حالا در میان شاخ و برگ‌ها ‫پناهگاهی پیدا می‌کنن,
‫بهبودی مثل این ‫در هر جایی ممکنه,
‫حتی در صیدشده‌ترین بخش ‫از صیدشده‌ترین
‫دریای روی زمین,
‫جمعیت ماهی در مدیترانه ‫تقریباً
‫به طور کامل فروپاشیده،
‫یک سوم اون‌ها از قبل از دست رفتن,
‫با این حال حتی اینجا هم ‫هنوز امیدی هست,
‫وقتی یک منطقه‌ی حفاظت‌شده‌ی کوچک ‫در سواحل
‫فرانسه ایجاد شد، ‫دوباره به زندگی بازگشت,
‫حتی بزرگترین ماهی‌ها هم ‫در حال بازگشت هستن,
‫این نتیجه‌ی حفاظت کامل از ‫کمتر از ۱ درصد
‫دریای مدیترانه است,
‫اما این تازه اول راهه,
‫اگه حفاظت از بخش کوچکی از دریا ‫در برابر ماهیگیری چنین
‫تأثیر بزرگی داره، تصور کنید ‫انجام این کار در مقیاس‌های
‫بسیار بزرگ‌تر چه قدرتی داره,
‫حالا برای اولین بار ‫در این قرن،
‫لازم نیست تصور کنیم، ‫می‌تونیم خودمون ببینیم,
‫اینجا به معنای واقعی کلمه ‫جایگاه نیاکان ماست,
‫چیزی که ما بهش می‌گیم ‫"وائو آکوآ",
‫قلمرو خدایان,
‫پاپاهانوموکوآکئا بزرگترین ‫منطقه‌ی کاملاً حفاظت‌شده،
‫چه خشکی و چه دریا، روی این سیاره‌ست,
‫این درخواست‌ها برای حفاظت از طرف ‫ماهیگیران بومی هاوایی
‫و ریش‌سفیدان مطرح شد,
‫بدون اون، هیچ "مولی" یا ‫آلباتروس لیسانی وجود نداشت,
‫خانه‌ی اون‌ها تمام ‫اقیانوس آرام پهناوره,
‫اون‌ها بینایان آسمان هستن,
‫اون‌ها بیشتر از تقریباً هر موجودی ‫این سیاره رو می‌بینن,
‫اما برای تولید مثل به قطعه‌های ‫بسیار کوچکی از خشکی وابسته‌ان,
‫اون دسته از ما که از سنت‌های ‫سفر و مسیریابی میایم
‫فقط می‌تونستیم با شگفتی ‫به اون‌ها نگاه کنیم,
‫در طول سال‌ها، هر جفت ‫زبان خودشون رو پیدا می‌کنن,
‫با رقصیدن با هم، پیوندشون رو ‫دوباره محکم می‌کنن,
‫"مولی"‌ها طولانی‌ترین عمر رو در بین ‫گونه‌های شناخته‌شده‌ی پرندگان
‫روی سیاره دارن,
‫سخته که به این جوجه‌ی "مولی" ‫نگاه کنی و از خودت نپرسی
‫"در ۶۰ سال آینده ‫چه چیزهایی خواهد دید؟"
‫به لطف دیدگاه ریش‌سفیدان ‫و ماهیگیران هاوایی
‫که اولین بار ما رو مسئول ‫مراقبت بهتر از این
‫مکان کردن،
‫اون‌ها از نزدیکی انقراض ‫به بزرگترین
‫کلونی آلباتروس در جهان رسیدن,
‫حالا، هر سال ۱۴ میلیون ‫پرنده‌ی دریایی برمی‌گردن,
‫اینجا یک "پوئوهونوآ" است، ‫یک پناهگاه,
‫دلیل اهمیت حفاظت از مناطق ‫خیلی بزرگ اینه که
‫گونه‌های مهاجر بتونن ‫همون سیاح‌هایی باشن که هستن,
‫اون‌ها به فضای زیادی نیاز دارن,
‫مردم می‌گفتن نمی‌شه,
‫اما به دلیل حفاظت از ‫پاپاهانوموکوآکئا،
‫ماهی تن می‌تونه تولید مثل کنه و به ‫مناطق همسایه گسترش پیدا کنه،
‫جایی که جمعیت اون‌ها ‫۵۴ درصد افزایش پیدا کرده,
‫سرریز شدن یک اصل زیست‌شناسیه,
‫وقتی اولین بار برای حفاظت ‫از چیزی که الان
‫پاپاهانوموکوآکئا نامیده می‌شه، اقدام کردیم، ‫مردم از ما می‌پرسیدن،
‫"دارید از چی ‫محافظت می‌کنید؟"
‫و جواب ما این بود،
‫"این سؤال اشتباهیه,
‫سؤال اینه که برای چه کسی ‫و چه چیزی داریم از اون محافظت می‌کنیم؟"
‫حفاظت از اقیانوس به معنای ‫ضد ماهیگیری بودن نیست,
‫اهداف شیلات سالم ‫و حفاظت یکی است،
‫ماهی بیشتر، فراوانی بیشتر، ‫سلامت بیشتر اقیانوس,
‫تا به حال تصور می‌شد که ‫هیچ منطقه‌ی حفاظت‌شده‌ای نمی‌تونه
‫اونقدر بزرگ باشه که به گونه‌های ماهی ‫که در مسافت‌های طولانی
‫مهاجرت می‌کنن، مثل ماهی تن باله‌زرد، ‫کمک کنه,
‫این مکان این تصور رو ‫در هم شکسته,
‫چون وقتی ما یک منطقه‌ی ‫حفاظت‌شده در خشکی ایجاد می‌کنیم،
‫بیشتر از حیات درون اون ‫محافظت می‌کنیم,
‫اما ما کشف کردیم که ‫وقتی همین کار رو
‫در اقیانوس انجام می‌دیم، ‫اثرات این مناطق حفاظت‌شده
‫بسیار فراتر از ‫مرزهاشون گسترش پیدا می‌کنه,
‫آب‌های بیرون از اون‌ها ‫دوباره پر از زندگی می‌شن,
‫هر جا که به اقیانوس ‫زمان و فضا دادیم،
‫سریع و در مقیاسی بزرگتر از چیزی ‫که جرئت تصورش رو داشتیم،
‫بهبود پیدا کرده,
‫و این قدرت رو داره ‫که حتی فراتر بره،
‫تا در برابر بزرگترین تهدیدهای ‫زمانه‌ی ما دفاع کنه,
‫وقتی مرجان‌ها دچار ‫استرس گرمایی می‌شن،
‫شریکان گیاهی خودشون رو بیرون می‌کنن ‫و به رنگ سفید شبح‌وار در میان,
‫در طول فیلمبرداری، دمای ‫اقیانوس ما بالاتر از
‫هر زمان دیگه‌ای رفت,
‫یک موج گرمای ویرانگر ‫در سراسر سیاره حرکت کرد،
‫و حتی بزرگترین و ‫مستحکم‌ترین
‫آب‌سنگ‌های استوایی رو هم دگرگون کرد,
‫تا جایی که می‌دونیم، این آب‌سنگ‌ها ‫هیچ‌وقت قبلاً
‫این شکلی نبودن,
‫این مرجان‌های شاخ‌گوزنی ‫در کارائیب,,,
‫,,,از آخرین‌هاشون بودن,
‫ما به احتمال زیاد اینجا ‫شاهد انقراض
‫گونه‌ها درست جلوی چشمامون هستیم,
‫این بزرگترین رویداد ‫سفیدشدگی انبوه جهانی
‫در تاریخ ثبت شده بود,
‫اگه گرمایش ادامه پیدا کنه، ‫مرجان‌ها هرگز بهبود پیدا نمی‌کنن,
‫با جلبک‌ها پوشونده می‌شن,,, ‫و می‌میرن,
‫پیش‌بینی می‌شه تقریباً تمام ‫آب‌سنگ‌های مرجانی در
‫۳۰ سال آینده ناپدید بشن,
‫میشه بخشیدتون اگه فکر کنید ‫دیگه هیچ امیدی
‫باقی نمونده,
‫اما امید هست,
‫تنها در چند مکان، حفاظت شدید ‫از ماهیگیری اجازه داده
‫ارتش‌هایی از علف‌خواران ‫رشد کنن,
‫اون‌ها جلوی جلبک‌های ‫خفه‌کننده رو می‌گیرن،
‫و به مرجان‌ها فرصتی ‫برای بهبودی می‌دن,
‫این‌ها مرجان‌های نوزادن،
‫حیات جدیدی که از ‫ویرانه‌ها سر برمی‌آره,
‫در بعضی جاها،
‫کل آب‌سنگ‌ها دوباره ‫به زندگی برگشتن,
‫حفاظت در برابر ماهیگیری، ‫این‌ها رو به مقاوم‌ترین
‫آب‌سنگ‌های سیاره تبدیل کرده,
‫این قدرتِ حفاظت است,
‫این داستان در هر اقیانوسی ‫از جهان یکسان است,
‫اگه ازتون بپرسم، "چه مقدار از ‫اقیانوس واقعاً محافظت شده؟"
‫چی می‌گید، ۲۰ درصد؟
‫حداقل ده درصد، حتماً؟
‫پاسخ کمتر از ۳ درصده،
‫و در عمل، هیچی,
‫بسیاری از مناطق حفاظت‌شده‌ی دریایی ‫که وجود دارن، با استفاده
‫از روش‌های مخرب ماهیگیری ‫مورد بهره‌برداری قرار می‌گیرن،
‫و اصلاً امن نیستن,
‫برای نجات اون از فروپاشی، ‫دانشمندان گفتن که باید
‫حداقل یک سوم اون رو کاملاً محافظت کنیم,
‫برای اینکه کارساز باشه، باید ‫بیشتر در امتداد
‫سواحل به شدت صیدشده‌ی ما باشه,
‫و منطقه‌ای که انتخاب می‌کنیم ‫باید شامل اون آهنرباهای
‫حیات در اقیانوس باز، یعنی ‫کوه‌های دریایی هم باشه,
‫اگه ما می‌تونیم از مناطقی ‫در خشکی محافظت کنیم،
‫جایی که کل جمعیت انسان ‫به فضا برای
‫زندگی نیاز داره،
‫حتماً می‌تونیم این کار رو ‫در دریا هم انجام بدیم,
‫احیای اقیانوس برای ‫همه‌ی مردم روی زمینه,
‫پیش روی ما فرصتی برای حفاظت ‫از آب و هوا،
‫غذامون، و خونه‌مونه,
‫بعد از یک عمر فیلمبرداری ‫از دنیای طبیعی،
‫فرصتی هیجان‌انگیزتر از این رو ‫برای گونه‌ی ما
‫به یاد نمیارم,
‫این می‌تونه لحظه‌ی ‫تغییر باشه,
‫تقریباً تمام کشورهای جهان ‫تازه، روی کاغذ، موافقت کردن
‫که به این حداقل برسن و ‫یک سوم اقیانوس رو
‫کاملاً محافظت کنن,
‫حالا همگی با چالش ‫تحقق این امر روبرو هستیم,
‫بدون اقیانوس، به زبان ساده،
‫ما وجود نداشتیم,
‫سیاره به راهش ادامه می‌ده,
‫سؤال اینه که، ‫آیا ما بخشی از اون خواهیم بود؟
‫من دوست دارم شیلاتمون رو ‫با داشتن یک درخت
‫سیب در حیاط خلوت مقایسه کنم,
‫دوست دارید همه‌ی سیب‌هاتون رو ‫در یک روز بچینید؟
‫نه، شما می‌خواید برید بیرون و ‫چند تا سیب بچینید,
‫می‌خواید به اندازه‌ی نیازتون بردارید,
‫من نمی‌گم که مردم نباید ‫ماهی بگیرن،
‫ماهی بخورن,
‫و ماهیگیران باید بتونن ‫یک زندگی بسازن,
‫اما نباید اجازه داشته باشن این کار رو ‫به روشی انجام بدن که
‫فقط همه چیز رو نابود می‌کنه,
‫جامعه‌ی ما به خاطر ‫اقیانوسه که
‫باقی می‌مونه,
‫اقیانوس زندگی می‌بخشه، ‫اقیانوس زندگی می‌بخشه,
‫موفقیت در مقیاس ‫جهانی ممکنه,
‫من خودم یک بار قبلاً اون رو دیدم,
‫الگو آشنا بود,
‫وقتی شکار نهنگ ‫صنعتی شد،
‫فقط ۱۰۰ سال طول کشید ‫تا تقریباً تمام گونه‌ها
‫تا مرز انقراض ‫پیش برن,
‫نهنگ‌های آبی، ‫بزرگترین اون‌ها،
‫اونقدر شکار شدن ‫تا فقط ۱ درصدشون باقی موند,
‫یادمه فکر می‌کردم دیگه تمومه، ‫راه برگشتی نیست,
‫ما نهنگ‌های بزرگ رو از دست دادیم,
‫بالاخره، قانون‌گذاران تحت فشار ‫افکار عمومی برای ممنوعیت
‫شکار تجاری نهنگ اقدام کردن,
‫چیزی که بعدش اتفاق افتاد ‫فراتر از وحشی‌ترین رویاهای ما بود,
‫تعداد نهنگ‌های گوژپشت ‫در اقیانوس اطلس جنوبی
‫فقط در ده سال سه برابر شد,
‫و صحنه‌هایی مثل این از ‫نهنگ‌های باله در قطب جنوب،
‫فقط ۵۰ سال پیش غیرقابل تصور بود,
‫حتی بزرگترین غول ‫اقیانوس ما،
‫نهنگ آبی،
‫که تا لبه‌ی پرتگاه ‫انقراض شکار شد،
‫شروع به بازگشت کرده,
‫هرگز تصور نمی‌کردم که تنها ‫در عرض یک دهه بعد از
‫ممنوعیت شکار نهنگ، بتونم ‫خودم با یکی روبرو بشم,
‫می‌تونم دمش رو همینجا ‫زیر قایقم ببینم
‫و داره میاد بالا، ‫داره میاد بالا!
‫اونجاست!
‫فقط در دریا می‌تونید ‫چنین اندازه‌ی عظیمی رو ببینید
‫مثل اون موجود باشکوه,
‫حالا ما در حال ایجاد ‫یک رابطه‌ی جدید
‫با این موجودات آرام هستیم,
‫یک نهنگ آبی که امروز به دنیا بیاد,,,
‫,,,می‌تونه بیش از ‫۱۰۰ سال زندگی کنه,
‫اگه ما همون دوراندیشی رو برای ‫نجات خونه‌اش به کار ببریم که
‫زمانی برای نجات گونه‌اش به کار بردیم، ‫اون وقت شاهد
‫یک بهبودی چشمگیر خواهد بود,
‫در طول زندگی من،
‫ما در سفری برای ‫اکتشاف اقیانوس بودیم,
‫و چه سفری بوده,
‫وقتی برای اولین بار در کودکی ‫دریا رو دیدم،
‫به عنوان یک طبیعت وحشی پهناور ‫در نظر گرفته می‌شد که باید رام
‫و برای منفعت بشریت ‫تحت سلطه درآد,
‫حالا، در حالی که به ‫پایان عمرم نزدیک می‌شم،
‫می‌دونیم که عکس این موضوع درسته,
‫امید بزرگ من اینه که همه‌ی ما ‫اقیانوس رو نه به عنوان یک مکان
‫تاریک و دورافتاده با ارتباط ‫کم با زندگی ما
‫در خشکی ببینیم،
‫بلکه به عنوان مایه‌ی حیات ‫خانه‌مان,
‫مطمئنم که هیچ چیز ‫مهم‌تر از این نیست,
‫چون اگه ما دریا رو نجات بدیم,,,
‫,,,دنیای خودمون رو نجات دادیم,
شما به mrgilas.com نگاه میکنید
‫♪ در نهایت، تنها عشق است ♪
‫♪ عشق ♪
‫♪ در نهایت، تنها عشق است ♪