شما به mrgilas.com نگاه میکنید
می‌خوای یکی رو امتحان کنی؟
نظرت چیه؟ - برو بریم، آره -
بریم برای ضبط - آره، بریم برای ضبط -
جان، می‌ریم برای ضبط
برو بریم
کیانو رو بیارید آماده برای ضبط
خیلی‌خب، آماده شید
برو بریم
آماده برای شروع
خیلی‌خب، ضبط می‌کنیم
لطفا ساکت
ضبط رو شروع کنید
درحال فیلم‌برداری لطفا همه ساکت باشید
بی - ویکتوری 88 چارلی، برداشت اول -
بچه‌ها پوکه‌ها رو می‌اندازن میاد این‌طرفی
این زاویه دید خوبه؟
بذار ببینم, خوبه
این یا این؟
نه، یه‌خرده بیا این‌طرف‌تر
خوبه
بهتر شد به‌نظر خوبه؟
خب، از همین‌جا شروع می‌کنم «شمارش رو که انجام دادید، می‌گم «گندش بزنن
آماده - آماده -
آره، ببینیم چی می‌شه ,,, اما اگه بتونیم ضبط کنیم و
لطفا ساکت خیلی‌خب، خیلی خوبه
و ممنون خیلی‌خب, آماده و حرکت
خوب بود, کات - کات -
خودشه - خوب بود؟ -
خیلی خوب بود یه‌خرده خشم از خودت نشون دادی
«وقتی می‌گیم «جان ویک یعنی درد
«یه‌جورایی مثل این می‌مونه بگی «معلومه
مثل این می‌مونه بگی «معلومه ویک یعنی درد»
انگار می‌گی «انقدر خوبه که درد داره»
«یا «دردش خیلی لذت‌بخش‌ـه
,,, ام
,,, و به‌نظرم
به‌نظرم برای همینه که مردم هم دوستش دارن
فکر کنم می‌شه روی تصویر دید
,,, و مثل یه فیلم اکشن درجه ب می‌مونه
که تا حدودی میزان هنرش رو افزایش دادن
,,, اما لذتش اینه که ماشین به آدم‌ها می‌زنه
و از جاهایی می‌افتن پایین که آدم با خودش می‌گه امکان نداره زنده بمونه
اما جان ویک تلاشش رو می‌کنه و دوباره بلند می‌شه
مثل یه دعوت می‌مونه، متوجهید؟
و ازت مراقبت می‌کنه و حس واقعی بودن بهت می‌ده
من باور دارم که این موضوع توی فیلم‌ها وجود داره
و وقتی تماشاشون می‌کنی «,,, با خودت می‌گی «آره، این واقعا
,,, به قول جان ویک توی فیلم جان ویک
«قضیه شخصی‌ـه»
شما به mrgilas.com نگاه میکنید
[ویک یعنی درد]
می‌دونی، همیشه یه حس حسادتی نسبت به آثار بقیه داشتم
مثل توی آثار اسکورسیزی یا دنیرو
مثلا دنیرو، کارگردان خودش رو داشت
و وقتی به این موضوع فکر می‌کنم همین میاد توی ذهنم
مثلا توی نقش جان ویک کارگردانِ خودم رو داشتم
[ساعت 6 صبح] [اینگلوود، کالیفرنیا]
شما به mrgilas.com نگاه میکنید
اینجا 87 نورث پروداکشنزـه
هر روز صبح سعی می‌کنم روزم رو ساعت شش صبح شروع کنم
قبل از اینکه برم دفتر
تمام بدل‌کارها برای تمرین میان اینجا
برای تمام فیلم‌های جان ویک اینجا آموزش دیدیم
و خودم هم برای تمرین میام اینجا
آره، فشار زیادی به بدن میاد
,,, به‌خاطر آسیب و فشاری که نه فقط بدل‌کاری
بلکه تمام ورزش‌های رزمی‌ای که انجام دادم
تا حالا دستم، مچ پام، زانوم ,,, لگنم، شونه‌ام
آرنجم، بازوم شکسته و چندین بار دچار ضربه مغزی شدم
اما اگه نسبت به یه چیزی مشتاق باشی درد هم یه بخشی ازش می‌شه
به‌نظرم هر دوی اینا ضروری‌ـه
واقعا مهمه چه تصمیمی می‌گیری
اینکه حاضری چه کارهایی بکنی تا به خواسته‌ات برسی
عالیه
وقتی بچه بودم، بابام خیلی اهل ورزش بود مامانم هم همین‌طور
همه اعضای خانواده‌مون ساعت شش بیدار می‌شدن
قبل از اینکه بریم مدرسه با مادرم توی استخر شنا می‌کردیم
یا با سگ‌ها می‌رفتیم برای پیاده‌روی
برنامه‌شون این بود که صبح بیدار شو و برو یه کار جسمانی انجام بده
از همون زمان این موضوع توی ذهنم نهادینه شده
یادمه چد می‌گفت «داری چی کار می‌کنی؟ می‌خوای آموزش ببینی؟»
«!منم می‌گفتم «ناسلامتی عصر کریسمس‌ـه‌ها ,,, اونم می‌گفت «عصر کریسمس
«می‌تونی صبح تمرین کنی
نمی‌دونم چرا، اما هیچ‌وقت علاقه‌ای به ورزش تیمی نداشتم
بچه خجالتی‌ای بودم
,,, اما وقتی حدودا ده سالم بود
فیلم بروس لی رو دیدم و گفتم منم می‌خوام از این کارها بکنم
برای همین وقتی 10 یا 11 سالم بود جودو رو شروع کردم
و همین باعث شد وارد حرفه رزمی بشم
و برم دانشگاه کالیفرنیای جنوبی
دانشجو که بودم، با یه دانشجویی آشنا شدم ,,, که دستیار یه مربی
توی آکادمی اینوسانتو توی مارینا دل ری بود
دن اینوسانتو با بروس لی تمرین می‌کرد
و یکی از بزرگ‌ترین مربی‌های رزمی اون زمان بود
آکادمی اینوسانتو یه محیط دانشگاهی داشت
صرفا یه کلاس رزمی نبود
از سرتاسر جهان، مربی می‌آورد
مربی‌های بی‌نظیری بودن
واقعا می‌گم، روزهایی که دانشگاه نمی‌رفتم ,,, می‌رفتم چند کیلومتر می‌دویدم
یا از مرکز شهر لس آنجلس با اتوبوس می‌رفتم مارینا دل ری
و توی کلاس شرکت می‌کردم و آخرهفته‌ام رو این‌طوری می‌گذروندم
روی زمین می‌خوابیدم و از این‌جور کارها
چد یکی از بهترین بوکسورهای اونجا بود
می‌دیدم که حساب همه رو می‌رسه
یادمه روزهایی که می‌خواستیم ,,, تمرین کیک‌بوکس کنیم
سعی می‌کرد بهترین تکنیک‌های آموزشی رو پیدا کنه
بهترین تکنیک‌های کیک‌بوکسینگ
سعی می‌کرد توی کارمون همه‌چیز بهترین باشه
همیشه تلاشش این بوده
سال آخرم توی دانشگاه با چندتا بدل‌کار از طریق آکادمی اینوسانتو آشنا شده بودم
مثل جف ایمادا و برندون لی
برندون داشت روی حرفه بازیگریش کار می‌کرد
سعی داشت جا پای پدرش بذاره
آدم به‌شدت باانگیزه‌ای بود
خیلی خوشگل می‌خندید واقعا توی ورزش‌های رزمی با استعداد بود
,,, هر آخرهفته دور هم جمع می‌شدیم
و ورزش‌های رزمی برنامه‌ریزی شده انجام می‌دادیم
اما صرفا سعی داشتیم یاد بگیریم چطور مُشت الکی رو شبیه واقعی کنیم
و یاد بگیریم بدل‌کار باشیم
یه دوربین وی‌اچ‌اس قدیمی داشتیم و سعی می‌کردیم بهترین زاویه رو برای فیلم‌برداری پیدا کنیم
هنوز یه‌سری از فیلم‌ها رو دارم
وقتی می‌شینم تماشاشون می‌کنم «با خودم می‌گم «چطور همدیگه رو نکُشتیم؟
یادمه برندون یه شب قبل از ,,, تمرین اومد باشگاه
«و گفت «شد
«گفتیم «چی شد؟ گفت «می‌خوان فیلم کلاغ رو بسازن
«و قراره بدل‌کار اریک دریون باشم
واقعا باحال بود خیلی براش خوش‌حال بودیم
واقعا برای برندون مهم بود که این کار رو بگیره
و ,,, منم این‌طوری اولین کار بزرگم رو توی هالیوود گرفتم
اون زمان هنوز مشغول مبارزه بودم و داشتم برای یه مسابقه بزرگ توی ژاپن آماده می‌شدم
و برندون رفته بود کارولینای شمالی ,,, به استودیوی کارولکو
و قرار بودن فیلم کلاغ رو ضبط کنن
باهامون تماس گرفتن و گفتن یه حادثه‌ای پیش اومده
ما با خودمون گفتیم «!حالش خوب می‌شه, برندون‌ـه‌ها»
می‌دونید، اصلا فکر نمی‌کردیم چیز جدی‌ای باشه
و فکر کنم 14 ساعت بعدش مُرد
بعدش فیلم‌برداری تعطیل شد کلا چند هفته تا پایان مونده بود
الکس پروئس، کارگردان، استودیو ,,, و لیندا لی، مامان برندون
تصمیم گرفتن که فیلم‌برداری رو تموم کنن
جف ایمادا باهام تماس گرفت و می‌دونست ما چقدر با برندون صمیمی بودیم
می‌دونست اون زمان بدل‌کاری می‌کنم
و من و برندون خیلی فرم بدنی شبیهی داشتیم
نمی‌دونی باید چی کار کنی
یه بخشی از وجودت که خودخواهه هیچ مشکلی نداره کار رو تموم کنه
اما اون یکی بخشت می‌گه اصلا این چه فکریه؟»
«!دوستت مُرده‌ها
یادم نمیاد اون موقع دقیقا چه فکری می‌کردم
اما تصمیم گرفتم که کار رو انجام بدم
,,, الکس من رو برد توی زیرزمین استودیو
و دو روز، تمام کارهایی که برندون کرده بود رو دیدیم
مجبورم کرد راه رفتن، حرف زدن و نشستنش رو تقلید کنم
عملا تمام رفتارهای برندون رو
,,, و چند سالی بود که می‌شناختمش
یکی از عجیب‌ترین تجربه‌هایی بود که تا حالا داشتم
حرفه‌ات به‌خاطر این مرگ شروع می‌شه
,,, اولین بار که چد رو دیدم
یه موی بلند زیبا داشت
دیوانه‌وار بود واقعا حرف نداشت
شبیه دنیل دی لوئیس توی آخرین موهیکان بود
ما از طریق یکی از دوست‌های مشترک‌مون توی اولین مبارزه یواف‌سی با هم آشنا شدیم
یه نفر داشت مسابقه رو توی خونه تماشا می‌کرد و همه‌مون اونجا با هم آشنا شدیم
و من و چد شروع کردیم به حرف زدن در مورد هنرهای رزمی
کاملا با هم جور شدیم
من گفتم«هی، خیلی دوست دارم «دنباله رینگ خونین رو بسازم
اونم گفت «من عاشق این فیلمم «خیلی دوست دارم توش مشارکت کنم
برای همین همراه شد
تبدیل شد به یکی از مبارزین و یه مبارزه با من انجام داد
در اصل، چد اون مبارزه رو طراحی کرد
و اون زمان، چد خیلی علاقه به فن به دام انداختن داشت
و خیلی از این فن استفاده می‌کردیم
چد از لگدهای من استفاده می‌کرد من اهل تکواندو هستم
و این تبدیل شد به بهترین مبارزه‌ام توی فیلم
,,, برای همین، وقتی رینگ خونین سه اومد
ازش پرسیدم که می‌خواد طراح مبارزه باشه یا نه
و اونم قبول کرد
این سری نوبت منه
و به‌نظرم مبارزه‌هایی که چد طراحی کرد واقعا خارق‌العاده بودن
,,, حتی اگه الان هم تماشاش کنی
شاید یه‌خرده حس دهه 90 داشته باشه
اما تکنیک‌هاش واقعا عالی بودن
بعدش یه فیلم ساختم به اسم هدف دقیق
فیلم کوچک‌تری بود توی مکزیک فیلم‌برداری کردیم
,,, خب، چد بهم گفت که یه دوستی دارم
که قراره بیاد بهمون سر بزنه و شاید بخواد یه‌خرده بدل‌کاری کنه
«منم گفتم «چرا که نه
و با دیوید لیچ آشنا شدم
,,, هنرهای رزمی رو توی یه دانشگاهی
به اسم گروه کالی مینه‌سوتا شروع کردم
و با دن اینوسانتو در ارتباط بودن
,,, وقتی با هنرهای رزمی و
جامعه‌ش آشنا شدم، واقعا شیفته‌اش شدم
اونجا بود که با خیلی از دوست‌هام برای اولین بار آشنا شدم
دوست‌هایی که هنوز باهاشون دوستم و یکی از اونا، چد بود
می‌گفت یه زمانی خیلی دلش می‌خواسته وارد بازیگری بشه
و گفتم «اگه می‌خوای کار کنی چطوره بیای اینجا؟
می‌بریمت توی فیلم و بهت یاد می‌دیم «که بدل‌کار باشی
قرار بود برای تعطیلات برم لس آنجلس
و اون گفت «چطوره بیای مکزیک «سر صحنه فیلم‌برداری؟
من گفتم «قرار نیست کار کنم «خیلی عجیب می‌شه
اون گفت «تو فقط بیا «خیلی باحاله, می‌تونی فیلم‌برداری رو ببینی
پولی که قرار بود خرج سفرم کنم رو دادم و با هواپیما رفتم مکزیک
واقعا یه تجربه بی‌نظیر بود
به‌عنوان سیاهی‌لشکر بهش کار دادیم
و بعدش بهش بدل‌کاری یاد دادیم
بعدش دیدیم که شبیه یکی از بازیگرهاست
برای همین بهش گفتیم بدلِ اون بازیگر توی صحنه مبارزه باشه
«اونم گفت «باید چی کار کنم؟
«گفتیم «فقط سرت رو این‌طوری تکون بده
کلا یک روز فرصت داشتم
برایان تامپسون من رو پرت می‌کنه سمت یه صندلی محکم
خیلی هیجان داشتم بی‌صبرانه منتظرش بودم
انجامش بده برداشت دو، برداشت سه, زود باش
اما خوش‌بختانه فیلمش خیلی بودجه نداشت برای همین می‌تونستن فقط یک برداشت انجام بدن
پس با اولین پرتاب، کارم تموم بود
,,, دیو اصلا آدم خودنمایی نبود
برای همین، براش مهم نبود که مثل بقیه بدل‌کارها خفن به‌نظر بیاد
حاضر بود هر نقشی رو بازی کنه حاضر بود جای اونی که گریه می‌کنه، بازی کنه
جای اونی که بی‌خانمان بود، جای پلیس
یه‌عالمه از بدل‌کارها فقط می‌خوان بدل‌کاری رو انجام بدن
نمی‌خوان بازیگری کنن
دیو این‌طوری بود که «اینجاش رو من انجام می‌دم»
برای همین، خیلی سریع حرفه‌اش رشد کرد
بعد از چند سال، وارد تلویزیون شدیم
چد، بدل‌کار بازیگر اصلی سریال متظاهر بود
و منم بدل‌کار چندین نفر بودم
یه اتفاق دیگه هم افتاد
هنرهای رزمی یواش‌یواش داشت به‌عنوان صحنه‌های اکشن، وارد آمریکا می‌شد
برنامه‌هایی مثل بافیِ ومپایرکُش یا حکومت نظامی
و دنیای بدل‌کاری اون زمان ,,, بیش‌تر متمرکز بر
گاوچرونی، ماشین و موتورسواری بود
اما وقتی نیاز شدید به بدل‌کارهای ,,, هنرهای رزمی به وجود اومد
ما خیلی ارزش پیدا کردیم
و اون موقع بود که چد رفت برای فیلم ماتریکس یک
خدای من این اولین باریه که دیدمت
ماتریکس
,,, نمی‌شه در مورد جان ویک‌ها حرف زد
اما در مورد ماتریکس حرف نزد
آره - همه‌مون اونجا با هم آشنا شدیم -
بهم زنگ زدن و گفتن دنبال ,,, بدل‌کار هنرهای رزمی
برای کیانو سر یه فیلم علمی تخیلی می‌گردن
!فیلم علمی تخیلی - فیلم علمی تخیلی بود -
برای همین فوری اومدم و تست دادم
اونجا بود که با یون وو پینگ و بقیه بچه‌ها آشنا شدم
اونا هم من رو به تایگر چن معرفی کردن
قهرمان دوباره‌ی ووشوی ملی چینی
آره, راستش خیلی حیرت‌انگیز بود
این چن هو ئه بهش می‌گیم تایگر چن
مسئول آموزش کیانو ریوز توی تمام فیلم‌های ماتریکس بود
مربی منم هست
یکی از بهترین ووشوکارهاست
برای همین، وقتی بهم زنگ زدن ,,, که بیام بربنک برای تست
فقط بهم گفتن که یه فیلم علمی تخیلی با بازی کیانو ریوزـه
و یکی رو می‌خوان که کنگ‌فو بلد باشه - فیلم علمی تخیلی -
«منم گفتم «کونگ‌فو؟
«گفت «برو و تست بده
با وو پینگ و واچوفسکی‌ها آشنا شدم «اونا هم گفتن «هر کاری می‌کنه، بکن
و اونم واقعا کارهای عجیب و حیرت‌انگیزی می‌کرد
واقعا بهترین حرکت هنرهای رزمی‌ای بود که تا حالا دیده بودم
«منم گفتم «از اون تقلید کنم؟
تمام ضربات، حرکات، همه‌چیز
منم شلوار جین و تی‌شرت پوشیده بودم حسابی هم عرق کرده بودم
«گفتم «خب، چه تست سختی
می‌پریدم، لگد و مشت می‌زدم و وو پینگ گفت «خیلی خوبه
«شبیه کیانو هم هست
از همون روز اول مدام تمرین می‌کرد
هر روز، حتی آخرهفته‌ها
هر آخرهفته بهم زنگ می‌زد
من می‌خواستم برم بیرون و یه‌خرده بازی کنم
برم یه‌خرده خوش بگذرونم ,,, اما بهم زنگ می‌زد و می‌گفت
نه، خواهش می‌کنم - «می‌شه بریم تمرین؟» -
«می‌گفتم «لطفا نرو کارائوکه
نمی‌خواستم گند بزنم
چون کیانو رو دیده بودم و دیده بودم چقدر بهش آموزش دیدن
شش ماه زودتر شروع کرده بود و همین‌طوریش خیلی خوب بود
مجبور بودم حسابی تمرین کنم که حرکات کونگ‌فو رو یاد بگیرم
سبک هنگ‌کنگ یه‌عالمه آکروبات‌بازی داشت
و آکروبات اون زمان توی بدل‌کاری خیلی رایج نبود
تقریبا خیلی چیزها رو از کیانو یاد گرفتم
حداقل چند ماه بود که داشت تمرین می‌کرد، درسته؟
و واقعا بعضی از حرکات کونگ‌فوت حیرت‌انگیز بود
خب نه, به‌خاطر فیلم کونگ‌فو بود
,,, فیلم کونگ‌فو خیلی - فیلم کونگ‌فو -
شیوه‌ی حرکات و سبک‌شون رو بلد بودی
بدنت هم انعطاف‌پذیر بود - آره -
اوه آره, اینجا داشتی کمکم می‌کردی
آره، خودشه آره، حرف نداره
چد رفت توی دیوار
چد رفت توی سقف
اوه آره، حالا موقع پایین اومدن زانوش می‌شکنه
درسته, آره
حالا با عصا
قبل و بعد - قبل و بعد -
سر این فیلم، خیلی چیزها یاد گرفتیم خدای من
,,, وقتی چد از فیلم ماتریکس برگشت
شروع کرد به تعریف کردن که چه اتفاق‌هایی افتاد
مثلا خودشون فیلم‌برداری و تدوین می‌کنن
خودشون طراحی می‌کنن و همه‌چیز رو برنامه‌ریزی می‌کنن
انگار دارن داستان خودشون رو روایت می‌کنن
و ما هم می‌خواستیم انجامش بدیم
می‌خواستیم این‌طوری کارها رو پیش ببریم
و حرکت
خودمون دست‌به‌کار شدیم
و تمام بدل‌کارهای هنرهای رزمی رو می‌آوردیم
صحنه‌های مبارزه رو طراحی فیلم‌برداری و تدوین می‌کردیم
صرفا یه تمرین بود اما دلیل دیگه‌اش این بود که عاشق این کار بودیم
یکی از صحنه‌های فیلم جکی چان رو انتخاب می‌کردیم
و اون صحنه رو بازسازی می‌کردیم
,,, و خیلی واضح بود که چد و دیو
مثل کارگردان‌ها فکر می‌کنن
مثلا می‌گفتن چرا دوربین رفته اونجا؟
چرا از این لنز استفاده کردیم؟ می‌گفتن چندتا شات باید بگیریم
می‌گفتن باید چندتا حرکت بزنی تا بیای اینجا
پرویس واقعا شرایط رو عوض کرد کارگردان‌ها متوجه شدن چه کارهایی ازمون برمیاد
خیلی زود، معروف شدیم
کارگردان‌ها و فیلم‌ساز‌ها می‌اومدن بهشون درخواست می‌دادن
همین وسط‌ها، یه تیم بدل‌کاری راه انداختیم
بعدش شرکت بدل‌کاری راه انداختیم
دوربین دوست ندارن
ندارن؟ - نه, قشنگ معلومه -
ایده شرکت 87 نورث پروداکشنز این بود که یه شرکت همه‌چیزتمام باشه
یه شرکت طراحی صحنه اکشن بود
اینجا تیم مبارزه داری طراح مبارزه داری
طراح بدل‌کار داری، دستیار کارگردان همه‌چیز هست
!یوهو
همه‌مون همراه این تیم بودیم
با هم کار می‌کردیم با هم تمرین می‌کردیم
من و چد ازدواج کردیم
دوران خیلی شادی بود
به‌سلامتی
بعدا باهات صحبت می‌کنم, خداحافظ - بعدا می‌بینمت, خداحافظ -
,,, حتی وقت‌هایی که پروژه نداشتیم هم
چد می‌اومد بهمون تمرین می‌داد انگار که پروژه داریم
مثلا بهمون می‌گفت این رو طراحی کنیم
می‌گفت باید یه هنر رزمی رو یاد بگیریم باید یه کاری بکنیم
بیاید با چاقو هم رو بزنیم بیاید ببینیم وقتی این‌طوری کنیم چی می‌شه
شرکت‌مون بزرگ‌تر شد
و من بیش‌تر طراح بودم
و دیو بیش‌تر برای من کار می‌کرد
دیو و چد, بیا مبارزه‌شون رو گزارش کنیم
,,, خیلی‌خب
دو شریک, دو دوست صمیمی برو بریم
ببین، همدیگه رو بغل کردن
بهترین دوست‌های هم بودن همیشه با هم بودن
همیشه با هم تمرین و کار می‌کردن
اما انقدر خوش‌شانس بودیم ,,, و پیشنهادهای کاری زیادی داشتیم
که دیو کارِ خودش رو شروع کرد
و مدیر بدل‌کاری و طراح شد
پات رو عوض کن پای راست
اون موقع، مثل یه زوج بودن
که با هم دعوا می‌کردن اما خیلی صمیمی بودن
بهشون می‌گفتیم بابا و عموی بابا
,,, قبل از جان ویک، من و چد
کارگردانی واحدهای دوم فیلم‌برداری زیادی رو انجام داده بودیم
و انقدر با شرکت‌مون تماس می‌گرفتن
که دیگه جدا از هم کار کردیم
هم من و هم اون، واحدهای دوم فیلم‌برداری مهمی رو انجام می‌دادیم
حرکت
هر روز همدیگه رو می‌دیدیم و با هم صحبت می‌کردیم
ایده‌هامون برای طراحی رو با هم در میون می‌ذاشتیم
مثلا برای فیلم ترون ازم پرسید که چطور صحنه حلقه‌های لیزری رو انجام بدم؟
بهش یه‌سری ایده‌ها دادم و با هم یه کارهایی کردیم
یواش‌یواش متوجه می‌شی که داری یک‌سوم داستان رو روایت می‌کنی
درحالی‌که می‌تونی کل داستان رو روایت کنی
,,, دیو قبل از من در واقع
وارد واحد اول فیلم‌برداری شده بود
اما من از انجام واحد دوم فیلم‌برداری راضی بودم
خیلی علاقه داشتم
و دنبال فیلم‌نامه بودم که توسعه‌اش بدم
اما خیلی چیزی پیدا نکردم
همین‌طوری بهشون پیشنهاد فیلم می‌دادن
,,, اما خیلی روی هدف‌شون متمرکز بودن
و همه پیشنهادها رو رد می‌کردن
منتظر یه پروژه مناسب بودن
,,, اون زمان
بالاخره اولین نمایش‌نامه‌ام رو به ولتج پیکچرز پیشنهاد دادم
ازم 1,500 دلار خریدن که اون زمان پول دو ماه اجاره بود
و سعی داشتم بفهمم بعدش باید چی کار کنم
یادمه با خودم می‌گفتم «فیلمی نساختم که شخصیتش دنبال انتقام باشه»
و همسایه‌هامون داشتن می‌رفتن مسافرت
و تازه یه سگ چورگی به سرپرستی گرفته بودن
که یه سگ چیواوای کورگی‌ـه و اسمش رو گذاشته بودن موس
و منم همیشه موقع نوشتن، روی صندلی دراز می‌کشیدم و یه بالشت می‌ذاشتم روی سینه‌ام
و سگ هم می‌اومد روی بالشت می‌خوابید
شروع می‌کردم به نوشتن ,,, و با خودم می‌گفتم
«رفیق، اگه یه نفر این سگ رو بُکُشه چی می‌شه؟»
درک رو دعوت کردیم به جلسه قبلا یکی از فیلم‌نامه‌هاش رو خونده بودم
و گفت یه فیلم‌نامه اکشن دارم که اسمش هست اسکرون
یادمه همون آخرهفته خوندمش و به بازیل ایمیل زدم
هنوز ایمیلش رو دارم, بهش گفتم ,,, این فیلم‌نامه یه چیزی داره»
فکر کنم به‌خاطر اینه که سگ‌ها رو دوست دارم
شخصیت منفیش خیلی فکرشده نیست
و اصلا چیز عالی‌ای نیست
«اما فکر کنم باید انجامش بدیم
«و اونم در جواب نوشت «موافقم
یه جمله اصلی خیلی واضح و عجیب داشت
«تو سگم رو کُشتی و حالا ازت اننقام می‌گیرم»
دیالوگ رو توی ذهنم، برای پاول نیومن نوشتم
اوایل 70 سالگیش بود سبک رابرت دنیرو بود
زنش می‌میره، سگ و ماشینش رو می‌دزدن
و می‌ره حساب همه رو برسه
سگش، آخرین عامل ارتباطیش با زنش بود
اما تعداد افرادی که کُشته بود کم‌تر از 20 نفر بود
,,, خیلی زود فهمیدم که
ممکنه به‌خاطر سن خودم رو گیر انداخته باشم
و با خودم فکر کردم که بازیگر جوان‌تر رو انتخاب می‌کنم یا نه؟
اینکه شخصیتش چه سنی داره
اون موقع بود که به کیانو فکر کردیم
مدیربرنامه کیانو، بهترین دوست بازیل از زمان کودکی‌ـه و اولین رئیس منم بوده
«گفت که «کیانو دنبال یه چیزی می‌گرده
تازه چهل هفت رونین رو بازی کرده بود و فیلم‌برداری مردِ تای چی هم تازه تموم شده بود
آماده‌ست که بره برای فیلم بعدی
چون کیانو و خیلی از بازیگرهای ,,, دیگه این‌طوری هستن که
کیانو بیش‌تر این‌طوریه ,,, وقتی حس می‌کنه داره یه کار تکراری می‌کنه
ازش فرار می‌کنه
,,, و بعضی وقت‌ها باید بازیگری رو بیاری
که آماده‌ست تا به مخاطب اون چیزی رو بده که می‌خوان
و کیانو اون زمان درست ,,, توی این لحظه بود که
«آماده‌ام که دوباره ستاره بشم»
و همدیگه رو دیدیم و خیلی زود وارد پروژه شد
حدود شش ماه برای توسعه فیلم‌نامه زمان گذاشتیم
و کیانو و درک کولستد هم نظر دادن
یه‌عالمه سرش وقت گذاشتیم
و خیلی آروم پیش می‌رفت صفحه به صفحه، خط به خط
انقدری که روی دیالوگ‌های خودش وقت می‌ذاشت روی دیالوگ‌های بقیه هم وقت می‌ذاشت
دیگه یه جایی برامون سوال شده بود که چقدر دیگه این قضیه قراره ادامه داشته باشه؟
ممکنه تا ابد درگیرش باشیم
و توی این فیلم‌ها همیشه ,,, یه نقطه عطفی هست که
با بازیگر مشغول توسعه فیلم‌نامه بودی و می‌گی
«خیلی‌خب، می‌شه یه کارگردان بیاریم؟»
و کیانو موافقت کرد
اما وقتی کارمون تموم شد متاسفانه یه‌سری اتفاقات افتاد
‏47 رونین منتشر شد و خیلی بازخوردهای خوبی نداشت
مردِ تای چی هم منتشر شد و واقعا ناامیدکننده بود
خب، داشتن کیانو ریوز به‌عنوان یه سوپر استار، دودِ هوا شد
و یه‌دفعه، لیست کارگردان‌هامون خیلی محدود شد
باید حسابی تلاش کنیم تا یه کارگردان مناسب پیدا کنیم
کیانو می‌گفت ,,, انجام واحد دوم فیلم‌برداری رو»
می‌دوم به چد و دیو کارگردان‌های اکشن هستن
«اگه بتونن کل فیلم رو کارگردانی کنن چی؟
خب، طبق یادداشت‌هام برای فیلم جان ویک
رفتی پیش بازیل
می‌خواستم تو و دیو در تاریخ ,,, ‏29 آپریل 2013 براشون توضیح بدید
که چرا می‌تونید کارگردان فیلم باشید
یک هفته قبلش برام فیلم‌نامه رو فرستادی
آره - و در موردش صحبت کردیم -
در موردش صحبت کردیم - ,,, خب، برای صحنه‌های اکشنش -
برام فرستادی - آره -
منم قبول کرده بودم - ,,, خب نه، برای صحنه‌های اکشن بهت زنگ زدم -
,,, اما فکر کنم تو اومدی سراغم و گفتی که
«من و دیو می‌خوایم کارگردانیش رو انجام بدیم»
فکر کنم لبخند زدی و گفتی «,,, آره، برای همینه که»
,,, آره و بعدش بازیل
داشتی دست‌مون می‌انداختی - ,,, من -
اما امیدوار بودم
,,, و طبق ایمیل بازیل
برام نوشت که «بهترین جلسه‌ی ممکن بود»
این کتاب رو ساختیم
و شروع کردیم به ساخت جهان‌های جان ویک همون‌طوری که می‌بینیم‌شون
به‌نظرم خیلی بیش‌تر از اون چیزی که بقیه می‌دیدن، طراحی شده بود
آرامش, دنبال آرامش‌ـه - چه تصویری از کیانو گرفتیم -
ارتباط عاطفی
خیلی کارمون رو درست انجام دادیم
در مورد این صحبت کردیم که یه افسانه نوین‌ـه
در مورد مینیمالیسم تصویری صحبت کردیم
می‌دونست نیاز به دوست جدید داره
آره و یک هفته دنبال دیزی می‌گشتیم
می‌خواستیم یه دنیا پُر از ماشین‌های باحال داشته باشیم
می‌خواستیم جهان خودمون از اکشن و تیراندازی رو داشته باشیم
دوباره، نامه‌های عاشقانه ,,, خطاب به رمان‌های تصویری
و انیمه‌هایی که دوست‌شون داریم
تبدیل یه‌عالمه اسلحه
بوگیمن, نیویورک، کانیتننتال
فقط در مورد جنبه‌ی اکشن فیلم صحبت نکردن
,,, در مورد احساسات
در مورد دنیا و همه‌چیز صحبت کردن
واقعا حیرت کرده بودم
واقعا آلبوم عکس خوبی‌ـه
حتما یادت هست، جان ویک برامون یه چیز کوچک و بی‌اهمیت بود
ما صرفا دوتا بدل‌کار بودیم که قرار بود کارگردانی کنن با خودمون فکر می‌کردیم هیچ‌کس فیلم رو نمی‌بینه
پس یه‌سری ایده‌های عجیب می‌دیم و ازش به‌عنوان تمرین استفاده می‌کنیم
بعدش اونا جواب مثبت دادن
ما واقعا شوکه شدیم و گفتیم «بهتره بدونیم داریم چی کار می‌کنیم»
یادمه با خودم می‌گفتم خدای من، دوتا خوره‌ی اکشن خفن رو گیر آوردیم»
قبل از اینکه کس دیگه‌ای استخدام‌شون کنه
«چه پیروزی‌ای
هیچ‌وقت یادم نمی‌ره ,,, سه هفته بعد از اینکه استخدام‌شون کردیم
اد پرسمن، اد پرسمنِ معروف که فوت شده
بهم سر یه موضوعی زنگ زد
«و گفت «کارگردان‌های من رو دزدیدی «من گفتم «منظورت چیه؟
گفت «قرار بود بریم برای پیش‌تولید یکی از فیلم‌هام
«و اونا قرار بود کارگردانش باشن
«ازش پرسیدم «چه فیلمی؟
,,, و گفت
یه فیلمه مثل فرار نیمه‌شب ,,, با بازی ژان کلاد ون دام
و سای از گروه گانگنام استایل
با خودم گفتم «این کارگردان‌ها رو آوردیم؟ «گزینه‌ی دیگه‌شون همچین فیلمی بوده؟
[‏8 اکتبر 2013، ساعت 9 صبح] [یک روز قبل از شروع فیلم‌برداری]
هرچی ریش کوتاه‌تر باشه سخت‌تر می‌شه کاری کرد واقعی به‌نظر بیاد
خب، باید ریش پرپشتی باشه
خیلی‌خب، درسته، باشه
خب، باید یه‌سری تصمیم‌های سخت بگیریم
,,, خب، خیلی سعی داشتم یه کاریش بکنم
اما نمی‌دونم چی کار باید بکنم
وقتی خوش‌حالن، این‌طوری هستن؟
آره، بیش‌تر این‌طورین
امیدواریم این‌طوری باشه - خیلی‌خب، خیلی‌خب -
و البته، نگران اینم هستم
چون این‌طرف می‌تونی ببینی که ریشش چقدر تکه‌تکه‌ست
خب، من مشکلی ندارم
اگه شماها مشکلی نداریم ,,, اگه بتونیم کوتاهش کنیم
نمی‌تونم برای پُر کردنش، مو اضافه کنم
من مشکلی ندارم با این مشکل دارم
آخرش هر کاری که بکنیم ,,, یه عکس ازش می‌گیریم
و برای روسا می‌فرستیم که تصمیم بگیرن
اگه اونا تایید کردن، یه کاریش می‌کنیم
اما ریش می‌خوایم
توزیع‌کننده می‌خواد ریش نداشته باشه
انگار قراره کیانو ریوزِ ماتریکس باشه
,,, و می‌ترسیم ریشش رو بزنیم چون
بارها با اون قیافه رفته جلوی دوربین
متاسفانه، دارن فیلم رو توزیع می‌کنن و خارج از کشور فروختنش
,,, می‌دونن مردم چی می‌خوان برای همین
گمون کنم هیچ‌کس براش مهم نیست ما چی می‌خوایم - آسیایی‌ها ریش دوست ندارن -
می‌دونم
آسیایی‌ها از ریش متنفرن - این چیزیه که اونا می‌گن -
اگه ریش بذاریم، هیچ‌کس فیلم رو نمی‌بینه
فیلم داغون می‌شه
,,, یه کارگردان تازه‌کار نمی‌تونه
یه کارگردان فیلم اولی نمی‌تونه فیلم با ریش بسازه؟ باشه
خداحافظ جان ویک
خداحافظی نصفه‌ونیمه کلش رو نمی‌زنیم
نه، بیش‌تر سلام جان ویکِ جدیدـه
خب، این یک درجه کوتاهی‌ـه
هنوز هم شبیه ریش‌ـه
منم نگران همین موضوعم اینکه چه فکری می‌کنن
درست شبیه ریش‌ـه
یه درجه دیگه کوتاه کنم؟ - آره -
یه درجه دیگه؟
خب، بازم ریش‌ـه
هیچ‌کدوم‌مون نمی‌خوایم کوتاهش کنیم - می‌دونم -
,,, خیلی واضح گفتن که
ریش نداشته باشه - آره -
آره
یه‌خرده حرکت موهات رو نشون بده
باید یه‌خرده به‌هم‌ریخته باشه
,,, یه‌خرده
خیلی‌خب
!بزنش! بزنش! بزنش
این کت‌وشلوار واقعا کمک می‌کنه
به‌خاطر کت‌وشلواره
[ساعت یک بعدازظهر] [آماده‌سازی صحنه فیلم‌برداری]
فردا روز اوله، نه؟
فردا روز اوله
فردا قراره اولین روز فیلم‌برداری باشه
اینجا خونه جان ویک‌ـه
و تقریبا سه‌چهارمش آماده‌ست
و قراره چندتا صحنه اینجا بگیریم
امیدوارم فردا آماده باشیم
داریم پیش می‌ریم
چی نوشته؟
دوشنبه فیلم‌برداری می‌کنیم؟
اوه, پیتر لاسون
پیت
خیلی خوبم تازه ایمیلت به دستم رسید
تا اطلاع ثانویه، فیلم‌برداری رو باید تعطیل کنیم
,,, به‌نظر میاد سرمایه‌گذارمون
,,, که قرار بود 6,5 میلیون دلار بده
‏5,5 میلیون دلار کم داره
,,, یه‌سری سرمایه‌گذار وارد پروژه شدن تا
کمبود بودجه رو تامین کنن چون لایونزگیت فیلم رو به کشورهای خارجی پیش‌فروش کرده بود
اما هنوز یه کمبودی برای ساخت فیلم داشتیم
هیچ‌کس حاضر نبود برای توزیع داخلی، سرمایه‌گذاری کنه
,,, برای همین، این یه مسئله‌ای بود که
باید یه راهی برای جور کردن پول پیدا کنیم
,,, خب، اگه لایونزگیت رو راضی کنیم
و توزیع داخلی رو به‌عهده بگیرن شاید بتونیم به کارمون ادامه بدیم
اما خیلی شک دارم
فکر کنم حال همه حسابی گرفته بشه
و پروژه از هم بپاشه
این نظر منه
به‌نظرم این دیگه تیر آخر بود ,,, خب
این‌طور فکر می‌کنی؟ - آره -
صبر کن، وایسا - نه، جدی می‌گم -
,,, نمی‌خوام الکی به‌خاطر اینکه داریم
مستند ضبط می‌کنیم، قضیه رو گُنده کنم
اما نمی‌دونم چطور می‌شه 6,5 میلیون دلار تا دوشنبه پیدا کرد
با اینکه خیلی بازیل رو نمی‌شناسم ,,, اما می‌دونم آدمی نیست که کنار بکشه، برای همین
آدم مبارزی‌ـه و هنوز کارمون تموم نشده
نابود شدیم, به فنا رفتیم
یه مشکل خیلی بزرگ داشتیم هیچ پولی نداشتیم
با وکیلم صحبت کردم و گفتم ,,, اگه این فیلم شکست بخوره»
«کی می‌خواد ازم شکایت کنه؟
گفت سازمان حمایت از بازیگران ,,, اتحادیه بازیگران، نویسندگان و کارگردانان
واقعا وحشتناک بود
و گفت «گوش کن، باید هرطور شده «این فیلم رو بسازی
,,, فرض کن الان بهت شش میلیون دلار
سلام عزیزم، می‌شه بعدا بهت زنگ بزنم؟
کیانو پشت خط‌ـه باید باهاش صحبت کنم
ممنون عزیزم, خداحافظ
یه‌لحظه وایسا داره صحبت می‌کنه
الو؟
چی شده؟ حالت چطوره؟
خوبه, بازیل بهت زنگ نزد؟
نزد، ها؟ با کسی از بچه‌های دفتر صحبت نکردی؟
عالیه, احتمالا دارن معطلش می‌کنن
,,, این ,,, آره، من - ,,, لعنتی -
یه کم عصبی‌ام پس فکر کنم خودم بهت بگم
با تامین مالی‌شون به مشکل خوردن
دارن میان
گفتیم همه بیان اما باز قبول نکردن
مطمئنم دارن دست و پا می‌زنن یه راهی پیدا کنن
چند تا گزینه داریم
خوش‌بختانه چند نفری رو می‌شناسیم، پس سعی می‌کنیم هر چه زودتر این خلاء رو پر کنیم
تا 45 دقیقه دیگه برمی‌گردیم دفتر
می‌ریم توی دفتر و سعی می‌کنیم پروژه رو پس بگیریم
کیانو چی گفت؟
میدونی، کیانو یه جور دیگه‌ست
وقتی داد و بی‌داد می‌کنه، خوبه
,,, وقتی خیلی خیلی ساکت می‌شه
خیلی ساکت شده بود؟
ساکت‌ترین حالتی بود که تا حالا دیده بودمش
,فکر کنم 20 درصد گروه رو از دست بدیم
الان هم یه عده رفتن
یه بخش بزرگی از دفتر تولید
دیگه نیومدن سر کار
ولی یه بخش دیگه‌ش اومدن
,,, میومدن تو دفترم و می‌گفتن
«مطمئنی پول جور می‌شه؟»
«منم می‌گفتم «آره
البته داشتم دروغ می‌گفتم چون هیچ ایده‌ای نداشتم
حتی مجبور شدم کارت اعتباریم رو بدم به طراح لباس
که لباس بخره، واقعا خیلی مشکوک بود
امکانش هست بودجه رو شیش و نیم میلیون دلار کم کنیم
و فیلم رو بسازیم؟
فیلم‌نامه این‌طوری خیلی فرق می‌کنه
,,, و باید بری پیش تمام خریدارهای بین‌المللیت
و بهشون بگی «هی، شما 250 هزار دلار برای حق پخش توی آلمان بهمون پول دادید
«ولی این فیلم‌نامه‌ایه که الان قراره بگیرین
«و همه می‌گن «من این فیلم‌نامه رو نمی‌خوام
من اونی رو می‌خوام که خریدم - درسته -
پس باید اصالت کار رو حفظ کنی
می‌تونی تغییرش بدی
,,, یه‌خرده، اما نه در حد
آره- شش میلیون دلار -
کیانو از دستمزدش زد من و چد هم از دستمزدمون زدیم
همه‌مون از حقوق‌مون زدیم که این خلاء رو پر کنیم
فکر کنم کیانو مجبور شد پولش رو عقب بندازه و چک بنویسه
آره، از این کارها هم کردیم
فقط برای اینکه سرگروه‌هامون رو نگه داریم
یادمه از دفتر تولید
تا هتل، چند ساعت پیاده می‌رفتم چون می‌گفتم
باید اونقدر خسته شم که وقتی برگشتم هتل، بی‌هوش شم
چون اگه خوابم نبره، همین‌طوری ,,, یه گوشه می‌شینم و با خودم می‌گم
«به‌فنا رفتم، به‌فنا رفتم، به‌فنا رفتم»
باید شروع کنیم
,,, اگه تا دوشنبه بچه‌ها نیان
شاید مجبور شی سکانس آخر رو حذف کنی همون سکانس درگیری
ما همین‌طوری هفت روز ,,, از برنامه عقبیم
,,, که یعنی نیم میلیون دلار
هدر رفت
درحالی‌که از اول فیلم، 600 هزار دلار کم داشتیم
خیلی بده
و بعد، یه‌دفعه پول تامین شد
تا فردا کل بودجه تامین می‌شه
جمعه فیلم‌برداری می‌کنیم
خدا بهمون نظر کرد
واقعا عجیب بود که توی این زمان تونستیم پول رو جور کنیم
این فیلم در مورد انتقامه
نه انتقام جان ویک
انتقام ما
,,, و بعد موقع فیلم‌برداری فهمیدیم
,,, پول از طرف اون یارو نبوده
بلکه پول اوا لنگوریا بوده
و من تا بعد از تموم شدن فیلم به کیانو نگفتم
چون نمی‌خواستم تعجب کنه
,,, پس آره، اگه جان ویک یک رو ببینید
واقعا خدا به اوا لنگوریا خیر بده که تقریبا فیلم رو نجات داد
از پسش براومدیم
ولی فکر کنم یه‌کم روحیه چد و دیو رو خراب کرد
چون اولین کارگردانی‌شون بود
و نمی‌دونستن بعضی وقت‌ها اوضاع همین‌طوری می‌شه
این چیزها پیش میاد مخصوصا توی فیلم‌های مستقل
خسته‌وکوفته رفتیم که فیلم‌برداری رو شروع کنیم
,,, یادمه وقتی رسیدم نیویورک
می‌دونی، دوست دارم برم دفتر تولید
ببینم چه خبره - آره -
رفتم پیش جان ساندرز که دستیار اول کارگردان بود ,,, و بهش گفتم
جان، بیا برنامه رو ببینیم» «برنامه فیلم‌برداری
یادمه, می‌خواستی برنامه رو ببینی
آره - عاشق اینی که برنامه رو بدونی -
و من گفتم «چطور ,,, نمی‌شه این رو فیلم‌برداری کرد
«چطوری می‌خوایم این کارو بکنیم؟
یادمه فقط سرت رو تکون می‌دادی
«من گفتم «نه، بیش‌تر فرصت نیاز داریم
«و اونم گفت «می‌دونم «گفتم «زمان بیش‌تری لازم داریم
نمی‌تونستیم بفهمیم چی کار باید بکنیم
چطور این رو انجام بدیم؟ چطور انجامش بدیم؟
نه کیانو می‌تونست نه نویسنده می‌تونست
نه تهیه کننده‌ها می‌تونستن
پس تصمیم گرفتیم با زمان کم‌تر فیلم رو بسازیم
می‌خندیدیم و شوخی می‌کردیم که این صرفا یه فیلم‌ـه
ولی همه می‌دونیم، همه اعضای گروه می‌دونن که خیلی جدی می‌گیریش
می‌خوای بهترین کاری که می‌تونی رو انجام بدی
,نمی‌خوای کسایی که برات مایه گذاشتن رو ناامید کنی
پس کلی به خودت فشار میاری که انجامش بدی
خب، ما ده سال بود کیانو رو می‌شناختیم
هشت سال از زمان ماتریکس گذشته بود
ولی بازم این کیانو ریوزه
نمی‌خوای ناامیدش کنی اون یه بازیگر حرفه‌ایه
این کیانو ریوزـه
نمی‌خوای ناامیدش کنی
مهم نیست فکر می‌کنی فیلم چی از آب در میاد
پس تصمیم گرفتیم همه تلاش‌مون رو بکنیم و کلی به خودمون فشار بیاریم
بچه‌ها، باید ضبط کنیم بریم برای ضبط
!ضبط می‌کنیم - !ضبط می‌کنیم -
!حرکت
مشکلات از هر طرف بهمون حمله می‌کردن
برو، برو، برو
ضبط رو شروع کن
مشکلات از بخش‌های مختلف
و بعد مشکلات بودجه
باید بفهمیم کدوم صحنه‌ها رو می‌تونیم حذف کنیم
توی جان ویک چیز طبیعی‌ـه کدوم صحنه‌ها رو می‌تونیم حذف کنیم
چون هیچ‌وقت وقت نداریم همه رو بگیریم
توی فیلم‌های با بودجه کم آدم باید خودش هم توی فیلمش بازی کنه
دوست دارم بگم این یه انتخاب خلاقانه بود اما در اصل به‌خاطر بودجه بود
و بعد مشکلات فیلم‌برداری تو نیویورک
ببخشید، برو کنار وسط خیابون وایستادی
فکر کنم خدایان سینما ازمون متنفر بودن
امروز روی جلد نیویورک پست هستیم
کار عالی وینی توی بخش وسایل صحنه نشون داده شده
کار عالی گریم کار عالی طراح مو
,,, همه دست‌به‌دست هم دادن - این واقعا کمک می‌کنه -
توی جان ویک یک، حرف نداشت
وقتی رفتیم گروه جمع کنیم یه فیلم خیلی کوچیک بودیم
هیچ‌کس مطمئن نبود که موفق می‌شیم برای همین نمی‌تونستیم گروه بزرگی جمع کنیم
پس هرکس رو تونستیم، آوردیم
فقط مصاحبه می‌کردیم و هرکس که در دسترس بود رو
می‌آوردیم توی تیم
مجبور بودن دستمزدشون رو کم کنن
,,, و بعد برای بخش وسایل صحنه
شوخی نمی‌کنم، وینی مازارلا و جویی رو آوردیم
آره، جویی کوپولا - جویی کوپولا -
وینی مازارلا و جویی کوپولا مدیر وسایل صحنه ما بودن
و باحال‌ترین آدم‌های ممکن بودن و شرایط رو درک می‌کردن
مثلا وینی یه‌دفعه ,,, یه‌دفعه ماشین زباله نیاز داشتیم
می‌دوید توی خیابون می‌رفت ته خیابون
توی جان ویک دو، ساعت دو صبح توی چایناتان
تصمیم گرفتیم می‌خوایم یه ماشین زباله ,,, بیاد توی خیابون و عقب
آره، جان ویک رو عقب بندازه
«وینی گفت «توی جیب‌تون چی دارید؟
چند تا بیست دلاری دادیم بهش - آره -
پنج دقیقه بعد با یه ماشین زباله برگشت
با یه ماشین زباله
به راننده ماشین زباله شهرداری صد دلار داده بود
خب، موقع فیلم‌سازی با آدم‌های زیادی آشنا می‌شی
اما آشنایی‌هایی که توی این فیلم ایجاد شد، واقعا خاص بودن
خیلی خوب بودن آره، خوش شانس بودیم
هم شخصی و هم خلاقانه - آره -
می‌دونی؟ - آدم‌های خوب -
آدم‌های باعشق که کارشون رو دوست دارن و توی کارشون حرف ندارن
و عاشق سختی و درد هستن
و ,,, عاشق سختی و دردن
زجرکشیدن رو دوست دارن
دقیقا روز قبل از شروع فیلم‌برداری
چد رو دیدم که یه گوشه ناراحت و عصبانی نشسته
رفتم به دیو گفتم «چد چرا ناراحته؟»
«از دست اعضای تیم‌ـه؟ گفت «نه، به‌خاطر زنشه
و این حرف‌ها «گفتم «منظورت چیه؟
«گفت «آره، فکر کنم دارن جدا می‌شن
«گفتم «الان؟ سر این فیلم؟
تازه تونسته بودیم سختی تامین بودجه رو پشت‌سر بذاریم
من حقوق نگرفته بودم
,,, نه‌تنها حقوق نگرفته بودم
بلکه پول خودم رو آورده بودم توی کار تا چاله‌چوله‌های پروژه رو پُر کنیم
و گفتم «چطور ممکنه؟
«این فیلم دیگه چقدر تحمل داره؟
سلام - سلام, چطوری؟ -
و با چد در موردش حرف زدم
فقط گفتم «برام مهم نیست چی داری می‌کشی
«باید تحمل کنی و از این مرحله رد شی
«اونم گفت «حتما، نگران نباش
«گفت «توی تنهایی خودم اشک می‌ریزم
یه جدایی وحشتناک داشتیم
کل فیلم رو، جدا از هایدی ساختم
وقتی روی چیزی قفل می‌کنه
وقتی تمرکز می‌کنه، واقعا نمی‌شه از دیوارش نفوذ کرد، متوجهی؟
,,, به‌نظرم توی یه رابطه، این خیلی سخته
چون وقتی دنبال یه ارتباط احساسی هستی
،یا دنبال یه جور، می‌دونی، یه چیزی هستی
و اون فقط روی یه چیز تمرکز کرده نمی‌تونی بهش نفوذ کنی
اون احساس می‌کرد به چیزهای بیش‌تری نیاز داره
و خوش‌بختانه من باهاش موافق بودم
و بعد تونستیم دوباره با هم باشیم
البته بعد از جدایی که یه‌عالمه وقت داشتیم
فقط برای اینکه تو جان ویک دو طلاق بگیریم
می‌بینید که دارم به بی‌کفایتی خودم می‌خندم
که نتونستم این موضوع رو حل کنم و زندگیم رو نجات بدم
چیزی که واقعا برام ناراحت کننده بود این بود که
وقتی تنها شانس‌مون رو داشتیم
که من به شخصه احتمالا بیش‌تر از تو براش تلاش کرده بودم
که وارد دنیای کارگردانی بشم و تو می‌خواستی خرابش کنی
,برام سخت بود همدلی کنم چون عادلانه به‌نظر نمی‌رسید
دو هفته بعد، بازیل یه یک‌شنبه ,,, بهم زنگ زد و گفت
باید بری نیویورک» «این دو تا اصلا با هم حرف نمی‌زنن
راستش فکر می‌کردم دو تا کارگردان تازه‌کار
,,, بهتر از یه کارگردان تازه‌کار باشه، چون
می‌دونی، وقتی دوتا باشن سریع‌تر کار پیش می‌ره تا یک نفر
اختلافات‌شون انگار در طول فیلم‌برداری
بدتر و بدتر می‌شد
انگار وقتی دشمن بیرونی ,,, یعنی ساخت فیلم، از بین رفت
جنگ داخلی شروع شد
یادمه یک ساعت سر رنگ ملافه‌ها دعوا می‌کردن
لعنتی، قرار بود یه جای باحال و خفن باشه که آدم دلش می‌خواد اونجا باشه
درحالی‌که شده یه جای بنفش یاسی آشغال
می‌دونید، الان که فکر می‌کنم به‌نظرم خیلی ساده‌لوح بودم که تعجب می‌کردم
فکر کنم هر روز دعوا داشتیم
ولی فکر نمی‌کنم دعوای واقعی بود
فکر کنم هر دومون استرس داشتیم
و سر همدیگه خالی می‌کردیم ,,, چون وقتی یکی رو دوست داشته باشی
اول خشمت رو سر اون خالی می‌کنی
می‌دونی چیه، کار خودت رو بکن لعنتی
ساختن اون فیلم مثل این بود که دارم طلاق پدر و مادرم رو می‌بینم
ساعت سه صبح کار تموم می‌شد و من گریه‌کنان می‌رفتم خونه
می‌گفتم این دیگه چه وضعیه؟
خیلی افتضاحه رفیق
مثل اینه که مامان و بابا همه‌ش دارن دعوا می‌کنن باید برم پیش روان‌شناس
دارن فکر می‌کنن
,,, فکر کنم دارن اطلاعات روزشون رو
تو ذهن‌شون مرور می‌کنن
حداقل امیدوارم این کاری باشه که توی سکوت‌شون انجام می‌دن
مسئله، خلاقیت نبود مسئله، سبک مدیریت بود
,,, و فکر می‌کنم چد
از اینکه یه چیزی رو برای ,,, یه‌لحظه منفجر کنه
و بعد همه بدوئن که درستش کنن، انرژی می‌گیره
ولی من این‌جوری کار نمی‌کنم
شما به mrgilas.com نگاه میکنید
این رو می‌خوای یا این رو؟
چیزی میریزه تو قهوش؟ قهوشو تلخ میخوره؟
تلخ مثل دماغش - مثل روحش -
مثل روحش
عجب چیزیه
از اون آدمای تک نفرست؟
طنز جان ویک ۱ این بود که چد و دیو خیلی
خیلی خیلی تو سکانس‌های اکشن راحت بودن
تو سکانس‌های درام و بازیگری
اونقدر راحت نبودن چون تا حالا انجامش نداده بودن
و این یه تناقض عجیب بود با چیزی که معمولاً
از کارگردان‌های تازه‌کار می‌بینی
معمولاً کارگردان‌های تازه‌کار تو سکانس‌های اکشن گیج میشن
,و کار با بازیگرا براشون طبیعیه تو این فیلم برعکس بود
فکر کنم نه روز یا هفت روز داخل خونه فیلمبرداری کردیم
آره، اونجا چدر زده بودیم - کلی صحنه از افسردگی جان ویک داشتیم -
"و می‌گفتیم "این شخصیته دیگه
یادته چقدر کار کردیم؟ - آره -
چون داره شما دو تا رو از هم جدا می‌کنه، درسته؟
,,,داره جداتون می‌کنه
من و دیو خیلی استرس داشتیم
که فقط به چشم بدلکار نگامون کنن
،نمی‌تونیم رو اکشن تمرکز کنیم باید رو بازیگری تمرکز کنیم
و احساسات و دردی که این مرد می‌کشه
پس نه روز از یه فیلم با بودجه خیلی کم
و زمان‌بندی خیلی محدود رو صرف کردیم
که کیانو افسرده باشه، کمد زنشو خالی کنه و لباساشو جمع کنه
و بشینه خیره بشه به تاریکی و پوچی
یادمه روز سوم، کیانو سه روز یه کلمه هم حرف نزد
از خواب پا می‌شد
دندوناشو مسواک می‌زد
تو آینه نگاه می‌کرد
می‌رفت اون طرف اتاق
ظرف سگو پر می‌کرد
"می‌گفت "بیا اینجا
بیدار می‌شد
و فیلما به طرز کسل‌کننده‌ای خسته‌کننده بودن
و تمومی نداشت
کلی صحنه داری که جان ویک تنهایی غلات می‌خوره
کتاب‌سازی، یادته؟ یادته مرمت کتاب می‌کرد؟
,,,یادم رفته بود, می‌خواستیم نشون بدیم که خیلی دقیقه
دقیق - منظم -
دو روز فیلم گرفتیم که کیانو داره کتاب صحافی می‌کنه
اینقدر می‌ترسیدیم که برچسب کارگردان اکشن بهمون بخوره
آه، لگد به سر
این واکنشه رو دوست دارم - منم همینطور -
همچین واکنش تشنجی رو زیاد نمی‌بینی، می‌دونی
وقتی درد داری مغزت قفل می‌کنه لعنتی
آه، درسته، کشتن سگه - آره -
اوه
باید می‌شنیدی تو نمایش اول تستی چی شد, اوه
دیگه هیچوقت تماشاگرا رو برنگردوندیم
جدی؟ - آره -
,,,اولین نمایش تستیمون
چطور پیش رفت؟ - اون سگه,,, اون سگه رفت -
تماشاگرا ساکت شدن
و مردم داشتن می‌رفتن بیرون
,فیلم هنوز خیلی خام بود هنوز خیلی طولانی بود
آره، عجیب شد
این یکی از معروف‌ترین اصول هالیووده
که هیچوقت یه سگ رو نکشی
به محض اینکه یه سگ کشته میشه
تقریباً همیشه یه بخش بزرگی از مخاطبا رو از دست میدی
آه، آره، شلیک خونی - آره، شلیک خونی -
توله سگه قبل مردنش خودشو کشون کشون رسوند به صاحبش
وقتی این راش‌ها برگشت
یه دعوای حسابی شنیدیم که
اوه، بچه‌ها, چه غلطی دارین میکنین" "چه غلطی دارین می‌کنین؟
نمیشه سگه رو بکشی
"دارین پورن توله سگ می‌سازین، خشن"
"گفتم "نه بابا، از لنز بیبی استفاده کردیم, خیلی هنری میشه
"اونا گفتن "روده‌های توله سگه ریخته کف زمین
"گفتم "روده نیست، فقط خونه
کلی سر اون شات بحث کردیم
یادمه موقع فیلمبرداری مرگ سگه
کیانو رو زمین با یه سگ بیگل عروسکی گریه می‌کرد
و اون لحظه با خودت میگی
یا این نبوغه یا"
"بدترین چیزیه که تا حالا ساختم
همیشه می‌دونستیم می‌خوایم اینکارو بکنیم
آره، یعنی این خود فیلمه
بقیه سعی می‌کردن منصرفمون کنن
"ولی ما می‌گفتیم "نه، باید سگه رو بکشیم
باید,,, وگرنه فیلم چی میشه؟
آره، بدون توله سگه فیلمی نداشتیم
نه، باید توله سگه رو بکشی تا دلبستگی رو از بین ببری
ولی فکر کنم بیشتر سر این بحث شد
این و کشتن آلفی تو آخر فیلم
نمی‌تونی آلفی آلن رو اینجوری خونسردانه بکشی
چون خیلی سرد و بی‌رحمانست
یوسف باید بره - نمی‌تونی توله سگه رو بکشی -
و زنش - توله سگه باید بره -
و زنش باید,,, باید بفهمیم
که آدم بدا زنشو مسموم کردن
نه، زنه باید بمیره
این سه تا نظری بود که از بعضیا گرفتیم
،حتی شب فیلمبرداری توله سگه ,,,فهمیدیم یه چیز خوب داریم وقتی
فکر کنم چون اول اون حرکت به سمت خون رو گرفتیم
آره
و بعد، فقط داری سگه رو نوازش می‌کنی
آره
گفتیم "این عالیه
"این میره تو فیلم
و پشت مانیتورها کلی حرف بود که
"اوه نه، باید یه نسخه,,, یه نسخه دوم بگیریم"
چد اون موقع زیاد اهل سگ نبود
الان سگ داره و سگ دوسته
و قبولشون کرده و با سگا فیلم ساخته
و از بچگی تربیتشون کرده
و گردن و خایه مردم رو گاز می‌گیرن و اینا
ولی موقع جان ویک اصلاً سگ نداشت
مثلاً نمی‌گفت
چد می‌خواد این فیلم احساسی" درباره یه سگ رو کارگردانی کنه
"یه مرد و سگش
اصلاً انتخاب اول چد این نبود
که شاید به همین خاطر کشتن سگه راحت بود
فقط می‌گفت "سگه رو می‌کشیم میره
"دیگه لازم نیست سگ کارگردانی کنم
و الان خنده‌داره
همه جا پر سگه
اگه این مسیریه که چد طی کرده
،که سگ دوست شده خوشحالم که جان ویک رو ساختیم
چون برای من خیلی مهمه
اینجا یه نفر می‌تونه نشونه‌گیری کنه سمتت
,,,برای همینه که داری می‌دویی
باشه - "بیشتر مثل "لعنتی -
بعضی وقتا مردم می‌پرسن "کدوم شات‌های جان ویک ۱ مال دیوه و کدوما مال تو؟"
میگم "نمی‌دونم لعنتی" همه چی با مشورت بود
اون دوربین A رو می‌چید، من دوربین B رو
,خیلی طبیعی پیش می‌رفت خیلی با هم کار کرده بودیم
می‌دونستیم باید چیکار کنیم, باید تمومش کنیم, بریم
بهترین ایده رو پیدا کنیم
دیو خیلی واقع‌گراتر بود
من بیشتر تحت تأثیر تالکین و انیمه و مانگای ژاپنی بودم
و دیو می‌خواست واقع‌گراتر، خشن‌تر و احساسی‌تر باشه
باید دردناک باشه
پس هر کدوم فیلم رو یه جور می‌دیدیم
و به یه نقطه خوب رسیدیم
مخصوصاً تو اون دوره که همه چی دوربین لرزون بود
برای همین جان ویک گرفت
,,,دیو و چد اون سبک رو ساختن بهش می‌گفتیم سبک جان ویک
که برداشت‌های طولانی و صحنه‌های مبارزه ۳۰ حرکتی بود
که جودو/جوجیتسو می‌کردی با تفنگ تو دستت
این از روی اجبار به وجود اومد
چون وقت و پول کم داشتیم
،وقتی مشت و لگد می‌زنی نمای مختلف می‌خوای، درسته؟
از پشت شونه می‌خوای, باید ضربه رو جا بندازی
و ما همچین وقتی نداشتیم
"پس با هم حرف زدیم "خب چجوری انجامش بدیم؟
,,,خب، از جودو و آیکیدو استفاده می‌کنیم و
ویک یه جور آدمیه که می‌گیرتت
,,,اگه یقه‌تو بگیرم - آره، گرفتت -
تمومه - آره، گرفتت -
تمومه
این حسی بود که می‌خواستیم - تمومه -
فقط همین بود که اگه یقه رو بگیرم، داخل، هر جا
"اگه یقه رو بگیرم میاد,,, فقط "داریم می‌ریم، بای
انتخابی نداری, افتادی تو ماشین
داری می‌افتی, داری می‌چرخی, داری پیچ می‌خوری
,,,ولی قبل جان ویک به این فکر کرده بودی
آره، فقط هیچوقت شخصیت مناسبشو نداشتیم
"منو وارد کردی که "ببینیم این میتونه جواب بده
آره، خب ما داشتیم,,, بازیگر رو بگیر
و آزمایش کن - و آزمایش کن -
"آره، این یارو انجامش میده, میشناسمش, میاد تمرین"
کوریوگرافی نزدیک با اسلحه رو تقریباً آماده کرده بودیم
فقط نمیتونستیم مورد آزمایشی پیدا کنیم - آره -
،وقتی جان ویک پیش اومد چد و دیو سریع مثل
,نمای گاوصندوق رو بیار, طرح‌های گاوصندوق رو بیار"
",این همون ویکه
,قدیما، ما,,, خب، هنوزم انجام میدیم
,فیلم‌های جیسون استاتهام زیاد می‌سازیم
,یادمه یه فیلمی بود به اسم Safe
,داشتیم طرح‌هایی برای اون فیلم می‌ساختیم
و چد به همه چالش داد که ,جوجیتسو و جودو رو با کار اسلحه ترکیب کنن
،و اگه به پیش‌نمایش‌های Safe نگاه کنی
,همه حرکات و سبک جان ویک ۱ اونجاست
برای گان فو، ترکیبی از ایرسافت استفاده کردی
,و از جلوه‌های ویژه برای فلش‌های لوله و پاشش خون
,چون قدیما، از فشنگ مشقی استفاده می‌کردیم، اسلحه واقعی
,پس نمی‌تونی کار نزدیک انجام بدی, خطرناکه
,از یه فاصله‌ای هنوز کشنده‌ست
,معمولاً وقتی شلیک می‌کنی، کات میدی
،و یارو رو نشون میدی که شلیک می‌کنه
,و بعد از نمای مخالف تا بدونی تو منطقه امنی
پس ما نماهایی می‌گیریم ،که درست جلوی هم کات نمیشن
,از نزدیک به هم شلیک می‌کنن
وقتی مونتاژش کردن و فلش لوله
،و پاشش خون رو گذاشتن روش ",همه گفتیم "اوه، لعنتی
,از هر چیزی که تو فیلم‌های دیگه می‌ساختیم باحال‌تر بود
,فرستادیمش برای چد و اونم دیوونه شد
،و من داشتم نگاه می‌کردم که
,رفیق، باید اینو بذاریم تو یه فیلم"
",این دیوونه‌کننده‌ست, عالیه
,جالبه که همه فکر می‌کردیم جیسون می‌ترکونه
,اون تو اکشن خیلی خوبه، باید راحت باشه
،و به سبک کلاسیک جیسون
,عاشقشم، نظر داشت، فکرایی داشت
,شاید اینو نمی‌خواست, شاید زیادی استایلیزه بود
،نمی‌دونم چی بود، ولی به یه دلیلی
,استاتهام با سبکش جور نشد
,من یه جورایی گفتم "داری شوخی می‌کنی الان
",این باحال‌ترین چیزیه که مدت‌ها دیدم
,البته آخرش یه تیکه‌های کوچیکی ازش انجام دادن
,اگه Safe رو ببینی، یه کم مبارزه تن به تن داره
,معرفیشه، می‌دونی، تو اون دعوای تو رستوران
,فقط چند لحظه هست که گان فو رو می‌بینی
,ولی فکر کنم اون موقع چد گفت "به درک
,اینو نگه می‌داریم تا نوبت خودمون بشه
",,,نمی‌ذاریم کس دیگه‌ای ببینه، چون
,حق داشت, قرار بود مردم رو شگفت‌زده کنه
,و خیلی هیجان‌زده بودیم که بذاریمش تو ویک
,نمی‌تونستیم صبر کنیم
جالبه چون با اینکه هر دو ،آیکون‌های اکشن عالی هستن
،جیسون هم یه هیکل عضلانی باحاله
,وقتی ریوز انجامش می‌داد یه جور دیگه بود
،اگه بگی گان فو ,خودکار یاد کیانو ریوز می‌افتی
,سبک خودشه
,چیز خوب کیانو اینه که، یعنی، خیلی حرفه‌ایه
,۹۸٪ مبارزه‌ها رو خودش انجام میده
،بدلش فقط موقع چیزای خیلی خطرناک میاد
,مثل وقتی که من از بالکن پرتش می‌کنم
,خیلی خوبه, شگفت‌انگیزه
,یک، میری اینجا, بگیر
،یادمه چد و دیو اومدن پیشم گفتن
",دنیل، پد بپوش"
"گفتم "یعنی چی؟
،داریم مستر می‌گیریم، می‌دونی
,که دعوا رو از اول تا آخر می‌گیری، بدون کات
,و من خیلی وقت بود اینکارو نکرده بودم
",و اونا گفتن "وقت نداریم, پد بپوش
,برو، برو، برو، برو
،یه مستر گرفتیم ،و یادمه من و بدل کیانو، جکسون
,هر دو خیلی خسته شده بودیم
,ولی دعوای خیلی خوبی شد
,داریم می‌گیریم، بچه‌ها
,فکر کنم از چیزی که فکر می‌کردیم بهتر شد
,چون شخصیت‌پردازی کردی
,الان مثل,,, درسته
،اینجا بود که جان ویک شد
,باشه، اون مرد اسلحه‌ست
آره - ,لعنتی، جواب داد -
آره، ولی فکر کنم این به فلسفه تو
و فلسفه دیوید لیچ
که از مکتب واچوفسکی‌ها با ماتریکس میاد
,مربوط میشه که شخصیت اکشن رو پیش می‌بره
،داستان اکشن
,شخصیت اکشن باید خیلی به داستان مرتبط باشه
,آخرین برداشت فیلمبرداری اصلی جان ویک
,خب، این پایان فیلمبرداری اصلی و اضافی
,از همگی ممنون
,,,کار خوبی بود
,هی، دیو، اولین فیلمت رو کارگردانی کردی
حالا می‌خوای چیکار کنی؟
,کراک بکشم
,به همه اونایی که گفتن نمی‌تونیم
فکر می‌کردیم قسمت سخت آموزش کیانو
,و ساختن اکشن‌های باحاله
تموم کردیم، گفتیم ",وای خدا، انجامش دادیم, راحت شدیم"
،و بعد با چیزی به اسم پست آشنا شدیم
,که باید فیلم رو پیدا می‌کردی
،اگه فاصله می‌خوای ,اونجا فاصله داری, نگاه کن
فکر کنم پست جایی بود ،که بیشترین یادگیری رو داشتم
چون به عنوان کارگردان ,یونیت دوم زیاد انجامش نمیدی
,,,و بعد کات به بیرون سریع مثل
نسخه اولیه رو مونتاژ کردیم و فکر کردیم ",وای خدا، انجامش دادیم"
نسخه اولیه رو دیدیم ,و گفتیم "چه خبره؟ این افتضاحه
",این,,, دیگه هیچوقت کار نمی‌کنیم
،نشونش دادیم به چندتا از دوستا و فامیل "اونام فقط میگفتن "آره
میزدن رو شونمون میگفتن "آفرین بچه ها، آره آره"
"اولین فیلمتونو ساختین"
فکر کنم نابودشون کرد، انگار که
،بچه ها خیلی طولانیه" "خیلی طولانیه، خیلی طولانیه
نسخه اول جان ویک، یارو همش تو خونه پرسه میزد و غمباد گرفته بود
عین این فیلمای سوئدی غمگین شده بود
همه چی آبی بود، گریه میکرد، قهوه درست میکرد
",,,و تو میگفتی "خب باشه، من نمی
فکر کنم مردم میخواستن بدونن کی قراره شروع کنه به کشتن
ما سعی داشتیم خیلی به فیلمنامه وفادار بمونیم
که فکر کنم چهار پنج هفته اول با همه درگیر بودیم
گاهی وقتا سخت‌تره وقتی میگی "نه ولی من اینجوری میخواستم"
و باید همینجوری ببینمش تا وقتی که" ",,,دیگه اونجوری نبینمش، بعدش میتونم
میدونی، و من دیگه اون حالت قبلی رو فراموش کردم
چون این حالت جدید خیلی باحال شده
بازیل از دستمون عصبانی شد که انقدر افسرده بودیم
گفت "چه غلطی دارین میکنین؟ "پاشین برین سر کار
"ما گفتیم "خب افتضاحه، گند زدیم
"اونم گفت "این فقط نسخه اولیه‌ست
"حالا باید برین فیلمو بسازین بچه‌ها"
"بیست هفته وقت دارین، زود باشین، برین"
"ما گفتیم "پس کارگردانی اینه، آره؟
میدونی، باید تو تدوین فیلمو پیدا میکردن
و بعد جنگیدن با بخش تجاری کار
میدونی، بقیه درباره فیلمی که فکر میکردی ساختی
چه نظری دارن
"اکشن زیاده" "اکشن کمه"
"نمیشه سگه رو بکشین" "چی؟ پایان چی میشه؟"
پایانش خوب نیست" باید عوضش کنیم، میدونی"
و مطمئنم کلی فکر میکردن "این چقدر افتضاحه"
خیلی آروم آروم فیلمو پیدا کردیم
خیلی کند بود، ولی آره، وحشت کرده بودیم
میدونی، اون موقع همه چی درباره تدوین سریع بود
،و دوربین لرزون و این چیزا ولی ما اصلا دوربین لرزون نداشتیم
کارای ما خیلی آروم بود و بدون جلوه‌های ویژه
آره، فکر میکردیم فیلم افتضاحه
همه به جز کیانو
"کیانو و بازیل فقط میگفتن "نه، ادامه بدین
"به کارتون برسین، چند هفته دیگه میبینیمتون"
یه جورایی مثل بچته، میدونی؟
هنریه که خلق کردی
و واقعاً درگیرشی و هیجان‌زده‌ای
ولی بعد خجالت میکشی درباره اینکه
این صحنه مسخره به نظر میاد؟" "مردم خوششون میاد؟
،و میدونم خودم دوستش دارم ولی باید بدمش بیرون به دنیا
و همه این اعتماد به نفس و عدم اطمینان با هم برخورد میکنن
،باید به خودم ایمان داشته باشم ولی باید اینو تحویل بدم
به مخاطب و باید جواب بده
برای اولین بار فیلمو نمایش دادیم
و تماشاچی‌ها نمیدونستن باید چه برداشتی از فیلم داشته باشن
"میگفتن "این چیه؟ کیانو افسرده‌ست و گریه میکنه
اینجا چه خبره؟ مگه قرار نبود" "فیلم اکشن باشه؟
و هیچوقت یادم نمیره، مهمترین لحظه بود
تو کل تاریخ فرنچایز ویک
,,,وقتی مایکل نیکویست زنگ میزنه به جان لگویزامو "اورلیو پشت خطه" -
"و میگه,,, - "شنیدم پسرمو زدی
"و جان میگه,,, - "بله قربان، زدم
"چون ماشین جان ویکو دزدید قربان"
"و اِم,,, سگشو کشت"
,,,و مایکل نیکویست فقط میگه
"اوه"
و کل سالن خندید - "اوکی، گرفتنش" -
,,,بهترین اجرای تاریخ فیلمه وقتی یکی میگه
"اوه"
و فهمیدم، اوکی، بالاخره گرفتن
قراره خوش بگذرونیم، این فیلم دیوونه کنند‌ست
و از اون لحظه به بعد، عالی پیش رفت
یادمه اولین نمایش
این پرسشنامه‌های کوچیک میدادن پر کنی
و سوال اول این بود که
،فکر میکنی کشتن سگ" "این همه کشتار رو توجیه میکنه؟
و بر اساس جمعیت تقسیمش کردیم
و یادمه مردا فقط حدود ۶۰ درصد موافق بودن
"ولی ۹۸ درصد زنا گفتن "همشونو بکش
چون میدونستن موضوع فقط یه سگ نیست
یه فیلم خفن داشتیم
یه فیلمی داشتیم که فکر کنم همه میگفتیم
وای، یه دنیایی اینجا هست" "که هیچوقت متوجهش نبودیم
و ایان مک‌شین و لنس ردیک واقعاً درخشیدن
و ویلم دفو خیلی باحال بود، از پسش براومدیم
و باید کلی پیشنهاد از استودیوهای داخلی میگرفتیم
چون این فیلم واقعاً خوب از آب دراومده بود
و بعد، شروع کردیم به نمایش دادنش برای استودیوها، و همه رد کردن
همه بدون استثنا رد کردن - یعنی نفروختیمش؟ هیچکس نمیخوادش؟ -
این از خیلی فیلمایی که ازم خواستن درستشون کنم بهتره
خیلی دردناک بود
بازار رو اشتباه خونده بودم
و این آدما رو تو موقعیت سختی قرار دادم
چون من پیشنهاد ساخت این فیلمو دادم
و فیلمی ساختیم که هیچکس نمیخواد ببینه
"ولی یه نفر تو لاینزگیت گفت "میدونی چیه؟ بیخیال
"بهتره پخش داخلی رو بگیریم"
"چون ما از قبل حق پخش بین‌المللی رو داریم"
اون موقع تو لاینزگیت بخش داخلی و خارجی از هم جدا بودن
یه بخش داخلی بود و یه بخش خارجی
لاینزگیت فقط حق پخش خارجی رو فروخته بود
،پس لاینزگیت خریدش ولی بدون هیچ تضمینی، صفر دلار
که خب، میدونی، معامله خوبی نبود
"گفتم "باشه، از هیچی بهتره
،اونا باورش نداشتن تضمین نمیکردن سینماها پخشش کنن
،ولی یهو از ناکجاآباد مدیر بازاریابیشون یه تریلر فرستاد
که عالی بود
!نه
"و گفت "من میتونم اینو بفروشم
این دقیقاً شبیه فیلمای لاینزگیته
دوباره مشغول کاری؟
نه، فقط دارم یه سری چیزا رو مرتب میکنم
،بیاین ببینیم چجوری این فیلمو بسازیم و اکران گسترده میکنیم
و بعد یه اتفاق دیگه افتاد که مثل یه معجزه بود
،یه جای خالی تو اکتبر پیدا شد یه فیلم کنار کشید
یه فیلم اکشن با پخش گسترده به اسم کینگزمن بود
و به هر دلیلی، تاریخ اکرانشو بردن بهار سال بعد
،یه جای خالی اینجا تو اکتبر هست بیاین بریم برای همین
"بعد ما گفتیم "خب باشه
"باید یه جوری به مردم بگیم درباره این فیلم"
"که قراره دو ماه دیگه بیاد"
"و تیم بازاریابی گفت "میدونین چیه؟
"میتونیم تو جشنواره فیلم فنتستیک فست آستین پخشش کنیم"
"و این میشه یک یا دو هفته قبل از افتتاحیه"
ما قبلاً رو خیلی فیلمای اکشن بزرگ کار کرده بودیم
و زیر نظر کارگردانای بزرگی کار کرده بودیم
و واقعاً فوق‌العاده بود که فرصت پیدا کردیم
که به مردم نشون بدیم تو داستان‌گویی و اکشن چی بلدیم
،فیلمو نشون دادیم سقف سالنو ترکوندیم
مردم دیوونه شدن، توییتر منفجر شد
،طرفدارا حسابی هیجان‌زده شدن عاشقش شدن
بعد یهو نقدها شروع شد به اومدن
نقدها فوق‌العاده بود، همه میگفتن
"این فقط یه فیلم اکشن معمولی نیست، این الهام‌بخشه"
من بیشتر تعجب کردم که هیچکس تو اون نمایش خریدارا نخواستش
تا وقتی که برای طرفدارا نشونش دادیم
که ته دلم میدونستم خوششون میاد چون خودمم یکی از اونام
و اینجوری، یه دقیقه حتی اکران سینمایی هم نداشتیم
قرار بود مستقیم بره روی ویدیو
و دقیقه بعد، ۱۲۰۰ تا سالن، خیلی عالیه
برای همه‌مون یه پیروزی بزرگ بود، خیلی بزرگ
ولی یه چیز درباره اون فیلم اول بود که خیلی خوشحالم کرد
به مخاطب یادآوری کرد چرا عاشق کیانو هستن
و یادشون آورد که اون یه ستاره سینماست
مردم همش میپرسن برگشتم یا نه
آره، فکر کنم برگشتم
و حالا فرصت ساخت یه دنباله رو داری
ولی اگه جان ویک ۲ رو بسازیم و شیش سال دیگه بیاد بیرون
همون ارزش قبلی رو برای مخاطب نداره
،میدونستم تو این مقطع زمانی نمیتونیم کند پیش بریم
با ایده ساخت جان ویک ۲
نمیتونستیم یه ایده پیدا کنیم
و من و چد به یه پروژه دیگه متعهد بودیم
که من واقعاً عاشقش شده بودم
سردترین شهر" که الان اسمش "بلوند اتمی" شده"
فکر کردم میتونیم اول اونو با هم بسازیم
و نمیدونم، چد حس میکرد واقعاً میخواد اول ویک ۲ رو بسازه
و یه بخشی از من میخواست ویک ۲ رو بسازه
ولی میدونستم هیچکس دیگه‌ای رو نمیتونن استخدام کنن که ویک ۲ رو بسازه
ما فقط,,, این یه چیز خیلی خاص بود که با هم ساخته بودیم
یا باید چد میساخت یا من یا هیچکس
مثلاً کیو میخوان بیارن ویک رو بسازه؟ و من میگم، برای ویک وقت داریم
این شارلیز رو داره، آماده‌ست که بره جلو
و میتونیم بریم یه فیلم دیگه بسازیم و برگردیم
و ویک ۲ رو وقتی یه ایده عالی داشتیم بسازیم
،"و اون یه مدت میگفت "آره آره آره ولی بعد شروع کرد به تردید کردن
و فکر کنم واقعاً میخواست تو دنیای ویک بمونه
و اون,,, و با اینکه فیلمنامه نداشتیم
اون میگفت، فکر کنم واقعاً میخواست منم بمونم
،فکر کنم دیو میخواست تنهایی کارگردانی کنه همه میخوایم تنهایی کارگردانی کنیم
این کارگردانیه، همه میخوایم تنها باشیم
،این کارگردانی مشترک اگه سه تا فیلم اینجوری با هم میساختیم
آره، سه تا فیلم اینجوری با هم ساخته بودیم
خلاصه کلام، من فقط رفتم پیش چد
"و گفتم "من میخوام سردترین شهر رو کارگردانی کنم
،و اون گفت "کیانو یه پنجره زمانی داره "من همزمان دارم اینو میسازم
"پس باید انتخاب کنی" و من گفتم "سردترین شهر"
"اون فقط گفت "چی؟ میخوای اینکارو بکنی؟
"میخوای فرنچایزمونو ول کنی؟" فکر کنم اینجوری حس میکرد
فکر کنم احتمالاً همین کلمات رو گفت
یه ضربه بزرگ بود، مثل,,, وای خدا
اون موقع من حسابی عصبانی بودم
میگفتم "عقلتو از دست دادی؟ "این یه فرنچایزه
،ما خوش‌شانس‌ترین آدمای دنیاییم" "چیکار داری میکنی؟
خیلی دراماتیک بود
و این آخرین ضربه بود، مثل، باشه
به نظر من انگار مردم یا طرف دیو شدن یا طرف چد
"چد هیچوقت نگفت "با دیو کار نکن
دیو هنوز یه بخش مهم از هویت همه ما بود
،چون برای ما، اون دیو بود مهم نبود برای چد چی بود
وقتی رفت، بیشتر مثل این بود که "آه، دلم برای عمو دیو تنگ میشه"
"اون باحال بود
پس آره، یه کم حس میکنی
من مقصرم؟ اونا مقصرن؟ چیه؟" میدونی"
حس میکردم من عوضی‌ام
،مثل، میدونی، البته هیچکس بی‌دلیل نمیره
،غرورت میگه تقصیر اوناست ولی امیدوارم عقلت بگه تقصیر خودته
تو جورایی,,, شاید یه چیزی وسطشه
تا اون موقع، فقط راهشون از هم جدا شد
اونا با هم یه کسب و کار داشتن و دوستای خیلی نزدیکی بودن
،ولی بودن تو یه کابین خلاقیت فکر کنم برای دیو خیلی زیاد بود
و فکر کنم دیو گفت "میخوام برم کارای خودمو بکنم"
برای من منطقی بود، میدونی؟
من هیچوقت نگفتم "اوه، دیو نمیخواد انجامش بده؟"
,این مثل "آه، آره، درسته "شما هر دو کارگردانید
،و یکی میره اون کارو میکنه" "یکی این کارو میکنه
من فقط خوشحال بودم چد گفت "آره، بیا انجامش بدیم"
،چون اگه اینو نمیگفت نمیدونم چی میشد
نمیدونم
میدونم برای جان ویک ۲ زنگ زدی
"میخوای انجامش بدی؟"
"من گفتم "به چی فکر میکنی؟
و اون گفت "ببین، تنها چیزی که "میدونم اینه که باید بدونیم
"چرا میخوایم دوباره بسازیمش" - "آره" -
ولی فیلمنامه نداشتیم، هیچ ایده‌ای نداشتیم
واقعاً نمیدونستیم چرا فیلم اول موفق شد
،میدونم احمقانه به نظر میاد ولی علم نیست، درسته؟
برگشتن و گفتن
"پس فکر میکنید خیلی زرنگید"
"ببینیم برای جان ویک ۲ چی دارید" - "میدونم، نه؟" -
معمولاً وقتی مردم درباره جان ویک ۱ حرف میزدن
"میگفتن "آره، سگه، وای، عالی بود
"و ما میگفتیم "دیگه سگ نداریم
میخواین چیکار کنید؟ دوباره سگو بکشید؟
گربه رو بکشید؟ - قناری رو بکشید؟ -
"چیکار کنیم؟" - "اگه دوباره اینکارو میکردیم مسخره میشد" -
"پس ما گفتیم "خب چی,,, لعنتی، چیکار کنیم؟
و از نظر خلاقیت یه چالش بزرگ بود
که چطور مخاطب رو از نظر احساسی به داستان وصل کنیم
ما تو قسمت دوم خودمونو کشتیم
چون نمیخواستیم فقط جان ویک ۱ و ۲ باشه و تموم
،وقتی به فرنچایزهایی فکر میکنی که به ۳ و ۴ و بیشتر میرسن قسمت دومشون درست بود
یه فیلم تا وقتی قسمت دوم نساخته
،و قسمت دوم موفق نشده فرنچایز نیست، درسته؟
،وقتی دو تا فیلم موفق داری حالا یه فرنچایز داری
اون احتمالاً پراسترس‌ترین بود
"مثل "ما خوش‌شانس بودیم یا خوبیم؟
فکر کنم صد تا ایده رو بررسی کردیم
دنیاسازی‌های عظیم، مافیای نیجریه، تریاد
هر تعداد نسخه مختلف
،اینطور نیست که دربارش حرف بزنیم فیلمنامه رو بدیم به یه نویسنده
،"و بعد "شیش ماه دیگه میبینمت مثلاً نوشتن کیانو اینه که
،یهویی یه صحنه برام پیامک میکنه و من یه سکانس اکشن دارم
",,,پیامک میکنه "داشتم فکر میکردم، جان ویک باید
و مثل دو صفحه دیالوگه
،هنوز نمیدونیم کجا بذاریمش ولی میدونیم یه صحنه‌ست
میدونی، من برای وینستون مینویسم
برای پادشاه باوری مینویسم
،برای جان مینویسم، صحنه مینویسم میدونی، پیشنهاد صحنه میفرستم
صحنه‌های کامل، ولی همشون "مثلاً "میخوایم این بگه، تم اینه
"آره، درسته" - "صحنه باید درباره این باشه" -
و بعد، چطور به اونجا برسیم؟
به شکل خیلی نامنظمی جمع میشه
و شیش ماه همینطوریه
"!فقط "نمیدونیم! نمیدونیم
برای اولی، فقط چند نفر تو سنگر بودن
و دومی، هزار نفر تو مرکز فرماندهی بودن
و سومی، تو فقط مثل، چه خبره؟
ولی جان ویک ۲ سخت‌ترین کاری بود که تا حالا داشتم
هیچکس بدون عواقب بیرون نمیره و برنمیگرده
دو چیز بود که سد توسعه رو شکست
یکی نشان بود، و بعد ایده اینکه
میخواستیم بریم رم
یادمه چند بار حرف زدیم، گفتیم
"اگه تو هر شهری یه کانتیننتال باشه چی؟"
گفتم "کجا میخوای بری؟" و تو گفتی
"کدوم یکی از قدیمیا,,, چی باحاله؟"
"رم" - بعد ما گفتیم -
خب چطوری برمیگرده؟ باید یه نشان داشته باشه
",,,یه نفر" - ",,,فکر کنم" -
,,,نشان، فکر کنم درک بود
درک؟ نه، درک ایده نشان رو مطرح کرد
،و بعد، من و درک نشستیم و گفتیم اگه نشان مثل یه چک باشه چی؟
"آره" - "میتونی چیزی بخری، باهاش معامله میکنی" -
اگه اینکارو نکنی، عواقبشو میدونی
من دیگه اون آدم نیستم
تو همیشه اون آدمی، جان
،وقتی به یکی نشان میدی باید بهش عمل کنی
وگرنه خطر میکنی بری تو بازار آزاد
یه دنیای مرموز کامله
بازار
چرندیات قشنگیه، میدونی؟ قشنگ
ما همه تو این دنیای عجیب و پیچیده زیر میزیم
آره، یعنی، مثل توسعه‌شه، درسته؟
یعنی، میز بالا هم تو قسمت دوم معرفی شد
شماره دو جایی بود که واقعاً پامونو پیدا کردیم، فکر کنم
"آره" - "با کل دنیا" -
دنیای جان ویک که قرار بود بشه
وقتی سعی میکنی چیز جدید یا تازه بسازی یا ایده‌ای رو بفروشی
یه تصویر به اندازه هزار کلمه ارزش داره
،پس من معمولاً قبل از نوشتن یه صحنه استوریبوردشو میکشم
کار کردن با چد اینه که
مثل کار کردن با رفقای دانشگاهته روی یه فیلم
و بیشتر وقتتون رو میگذرونید
با هم فیلم‌های کونگ‌فو و انیمه میبینید
و یهو باید یه پروژه انجام بدید
اینجوری بود چون ما درباره چیزای مشابه ذوق میکردیم
تاد بخشی از حلقه درونی خلاقیت منه
یکی از کساییه که دوست دارم باهاش همفکری کنم، نه فقط درباره تصاویر
بلکه درباره قوس داستانی، شخصیت‌ها
علاوه بر این، فوق‌العاده با استعداده با چشمی عالی
،اونا چندتا ایده به من میدن من چندتا برمیگردونم یا با نویسنده مطرح میکنم
اون ایده‌ها رو میگیریم، میذاریم تو فیلمنامه
،من تغییر میدم، اون تغییر میده همینطور میره جلو و عقب
همینجوری دور و دور میچرخه و تا روزی که فیلمبرداری نکنیم تموم نمیشه
به تصور همه کمک میکنه که ببینن مقیاس کاری که میخوای انجام بدی چقدره
عمق، رنگ، الگو و قاب بندی
همیشه درباره این بود که وارد روانشناسی جان ویک بشیم
چه جور شخصیتی داره، چه چیزایی از نظر بصری نشون میده که این آدم کیه
و چی باعث میشه متفاوت باشه
این خیلی شبیه فیلم نوآره
که از فیلتر زیبایی شناسی دیجیتال ام‌تی‌وی رد شده
ما تصمیم گرفتیم که چی رو دوست داریم
,,,و روی کاغذ نوشتیم ما فیلم‌های ووشیا رو دوست داریم"
،فیلم‌های چامبارا رو دوست داریم وسترن‌ها رو دوست داریم
،جان فورد رو دوست داریم سرجیو لئونه رو دوست داریم
،برناردو برتولوچی رو دوست داریم تارکوفسکی رو دوست داریم
،وونگ کار وای رو دوست داریم ژانگ ییمو و آکیرا کوروساوا رو دوست داریم
"استیون اسپیلبرگ رو دوست داریم
همه این کارگردان‌های بزرگ اکشن اون زمان
یا داستان‌سرایی، و ما گفتیم "خب به درک
میخوایم همه چیزایی که دوست داریم رو با هم ترکیب کنیم
"و فرنچایز خودمون رو بسازیم
فکر کنم یکی از بهترین چیزای جان ویک اینه که
از قبل یه آی‌پی موجود نبود
آره - میدونی، پس هیچ قانونی وجود نداشت -
آره - ,,,ما میتونستیم -
میتونستیم جان ویک رو هر جایی که میخوایم ببریم
هر کاری که میخواستیم میتونستیم بکنیم
ما میگفتیم، نمیدونم، اون اینجوریه؟
آره اون اینجوریه, موستانگ دوست داره, اون اینجوریه
اون اینجوریه؟ اون دوست داره,,, آره اون اینجوریه
مثلاً همه این زبون‌ها رو بلده
انگار هر فیلم میتونستیم یه کم از نو بسازیمش
میدونم، عاشقشم
!آماده، و سه، دو، یک, اکشن
همه فیلم‌های ویک خیلی خیلی سخت فیلمبرداری میشن
هیچکدومشون اصلاً آسون نیستن
لعنتی
،ولی قسمت ۲ سخت بود ولی فکر کنم همه میگفتیم
"باورت میشه؟ دوباره اینجاییم, این باورنکردنیه"
جان ویک: قسمت ۲
انگار هیچوقت نرفته بود
و کیانو خیلی خوشحال بود
چهار پنج ماه قبل از شروع فیلمبرداری شروع میکنه به ورزش و تمرین
منظورم این نیست که هر چند روز یه بار
,منظورم اینه که پنج شش روز در هفته براش یه شغل تمام وقته
ولی برای کیانو، اونجا خوشحال‌ترینه
اشتباه من بود
برداشت خوبی بود، خوب بود، خوب بود
دوباره میگیریم
فکر میکنم دوست داری
یعنی، منم دوست دارم وقتی جان ویک زجر میکشه
ولی فکر کنم تو دوست داری وقتی ریوز زجر میکشه هم
,,,اوم
نمیتونم بگم نه
وقتی کیانو رو روی صحنه میبینی که درد میکشه، احتمالاً واقعیه
زانوی بد
زانوش کار نمیکنه
،شونه راستش کار نمیکنه و گردنش فیوژن داره
،پس وقتی جان ویک رو میبینی که میلنگه اون کیانوئه که داره میلنگه
چد اول کار به کیانو گفت
"میخوام از منطقه راحتیت ببرمت بیرون"
"و کیانو گفت "انجامش بده
تو قسمت ۱ و ۲، یه جورایی سالم بود
تو قسمت ۳ و ۴، داشت تقریباً وحشیانه میشد
ولی کیانو هیچوقت، هیچوقت، هیچوقت، هیچوقت تو عمرش کم نمیاره
اخلاق کاری کیانو و برنامه تمرینی که
میخواست برای این فیلم‌ها انجام بده واقعاً تاثیرگذار بود
وقتی کیانو میاد سر صحنه اولین چیزی که میبینی
به زور میتونه حرکت کنه, سرش پایینه
به نظر میرسه دو ماه گذشته حسابی کتک خورده چون واقعاً خورده
اوم، فکر کنم میتونیم از اینجا شروع کنیم, بعد اونجا
و بعد اضافه میکنیم، این باحاله
اون یکی بد نیست
یه کم فرش سوختگی گرفتی - این سوختگی‌های فرشه؟ -
آره - تو که کار رو گرفتی دیگه -
همینجا، یه کم اینجا داری
ستاره اکشن
جان ویک
برای ویک ۱
واقعاً از صفر شروع کردیم
از هیچی ساختیم
قرار نبود مشت و لگد معمولی باشه
قرار بود خشن‌تر، سخت‌تر و شلخته‌تر باشه
پس باید یه کم میزدیمش
که به تماس عادت کنه, میدونی
فقط یکی از بچه‌ها رو میگرفت و میکشید تو
این فقط یه تمرین بود
فقط این کار رو ۲۰، ۳۰ دقیقه انجام میداد
،و بعد، میکشیدش تو، قدم برمیداشت میکشیدش تو، قدم برمیداشت
ما میشینیم و ۱۵ دقیقه غلت میزنیم
و بعد ۱۵ دقیقه دیگه فرود میایم
همین تنهایی برای هر کسی طاقت فرساست
کاش میتونستم یه وان یخ بگیرم
میگیرمش - هنوز داریم فیلم میگیریم -
وان یخ - به یه وان یخ نیاز دارم -
تو اتاق تمرین، به چهار ماه افتادنش عادت کردم
رو زمین، و ده دقیقه پشت سر هم سرفه کردن
بین هر برداشت تمرینی صداش طوریه که انگار داره میمیره
دیدم که مستقیم میره دستشویی
,این کارو کرده قطعاً موقع تمرین بالا آورده
میرفت دستشویی، برمیگشت بیرون
با صورت سفید شده برمیگشت و میگفت
"خب، بعدی چیه؟ کجا میریم؟"
که فکر کنم برای همه‌مون "مثل این بود که "عجب چیزی
چد دوربین رو برمیداشت و میگفت
میخوام ریوز قبل از رفتن ۵۰" "تا پرتاب پشت سر هم انجام بده
،و اون نیویورکه و من لس آنجلس ولی یه دوربین میذاره اونجا
پس من دارم به ریوز آموزش میدم
و بعد، مثلاً، اون ۳۰ تا انجام میده
و داره میمیره, یعنی داره از حال میره
"و من میگم "آه، بذاریم بره
چون به هر حال، درسته؟
"بعد یه پیام میگیرم, میگه "نه، این شماره - مثل اینکه میشمره -
"این شماره ۳۱ه"
,میفهمی منظورمو؟ من نگاه میکنم درسته؟ اون داره تماشا میکنه
پس، مثل اینکه، اون باید - باید انجامش میداد -
دیوونگیه، مرد
,کیانو رو خیلی خوب میشناسه میدونه چقدر میتونه انجام بده
"من میگم "داداش، اون نمیتو,,, میمیره، درسته؟
مثل اینکه بیشتر مردم فقط,,, قطعاً متوقف میشدن
،پس میدونه چقدر میتونه فشار بیاره نه فقط جسمی، بلکه ذهنی
وقتی میدونی بازیگر اصلیت میتونه این راه‌ها رو بره
یه سطح کاملاً متفاوت از فرصت‌ها داری
که خیلی از کارگردان‌ها ندارن
بازیگرهایی هستن که کارگردان‌ها روز اول میبیننشون
میدونی، من سال‌ها قبل از اینکه کارگردانیش کنم کیانو رو میشناختم
نمیدونم میفهمی این چه مزیت بزرگیه
هیچ اتحاد بهتری نمیتونست تو صنعت فیلم اتفاق بیفته
از چد و کیانو
کیانو سخت‌کوش‌ترین بازیگریه
که تا حالا باهاش کار کردم، درسته؟
خیلی متعهده، ولی چد هم همینطوره
هر دوشون یه جورن
یه چیزی تو ذهنشون میبینن
و هر دوشون حاضرن برای رسیدن بهش خون‌ریزی کنن
یادت میاد منشأ "ویک درده" از کجا بود؟
روز اول؟ - نه -
ویک درده" تا جان ویک,,, شکل نگرفت"
۳
فکر کنم موقع صحنه مبارزه عتیقه‌فروشی بود
زانوم ورم کرده بود - وای خدا، یادمه -
هفته اول فیلمبرداری بود و من نشسته بودم اونجا
و من مثل,,, و فکر کنم
تو مه,,, تو مه ویک
,,,فکر کنم نشسته بودم اونجا و بعد تو
مثلاً، من اونجا بودم "و شاید گفتم "هی، چطوری؟
"و تو نگام کردی و گفتی "ویک درده
,,,و بعد تو
شبیه چیزیه که یه کارگردان میگه
آره، آره، آره
یادم میاد, زانوت بدجور ورم کرده بود
،اونقدرا هم بد نبود ولی یه کم ورم داشت
داشتیم سعی میکردیم پاتریک و دکتر رو بیاریم
آره، آره، آره، و من اون چیزه رو داشتم و یه کم وضعیت بود
,,,ولی این یادمه که کی - ,,,این ریشه‌شناسی -
,,,از وقتی که "ویک درده" رسمی شد
فکر کنم با چد
باید یه مقدار سالم درد وجود داشته باشه
که مستقیماً با موفقیت فیلم در ارتباطه
وقتی تو جان ویک اول بودیم
و داشتیم مبارزه آخر فیلم رو تو نیوی یارد انجام میدادیم
و یخ زده بود
و بارون میومد و افتضاح بود
,,,اون,,, اون خیلی
فکر نکنم تا حالا اینقدر خوشحال دیده بودمش
عاشقش بود، میدونی؟
و مطمئنم ریوز هم همراهش بود
هر دوشون فقط بدبخت و در عذاب
هر چیز سختی همیشه یه کم دردناکه
خوبه - آره، خوبه -
،یعنی، صادقانه، اگه درد نداشت ,,,اگه استرس نداشتیم
,یعنی، فقط بدلکاری نیست مثلاً رو فیلمنامه کار میکردیم
آره - ,,,سعی میکردیم بفهمیم -
و اون,,, اون یه نوع درد متفاوته
وقتی داری سعی میکنی این صحنه‌ها رو بفهمی
میتونی حس کنی یه چیز باحال هست
,,,میتونیم یه چیز خیلی جالب بسازیم، ولی نمیتونی دقیقاً بگیریش
,,,و فکر کنم اون گاهی دردناک‌تر از
خب، تقریباً به اندازه خوردن با اتوبوس دردناکه
میتونی چیزی برای آخر شب پیشنهاد کنی؟
یه چیز بزرگ، قوی؟
اجازه بدید بنلی ام۴ رو پیشنهاد کنم
اینجا میخواستیم اکشن رو یه کم بالاتر ببریم
پس کیانو رو فرستادیم پیش تاران باتلر تمرین کنه
قهرمان سه‌تفنگ جهان
"آخرین ماشین که اینجا پارک شده بود مفقود شده"
نمیدونستم تو جان ویک ۱ دارم دست‌های تیراندازی میگیرم
،ولی تو قسمت ۲ "من مثل "دستکاری‌ها, اوه، آره
از جان ویک ۱ رفتیم
که تو یه جلسه تیراندازی ۱۰۰ گلوله شلیک میکردیم
تا وقتی رسیدیم به تاران تو قسمت دو، شد ۳۰۰۰ گلوله
آره
نزدمش؟ - نه -
چد عاشق اسلحه و تجهیزاته
و فکر کنم همیشه دنبال پیشرفته‌ترین
چیزی که بعداً میاد و چیزی که میتونیم انجام بدیم
ایرسافت اون موقع فکر نمیکردیم انقلابی باشه
"ولی میگفتیم "این فوق‌العادست
ولی مثل ۷۰٪ چیزی بود که میخواستیم
همینطور که پیچیدگی سلاح‌ها رو افزایش دادیم
چد میگفت "میخوام بتونم خیلی تیراندازی کنم
،هیچوقت نمیخوام نگرانش باشم "و از ایرسافت متنفرم
"و من میگم "خب، این ما رو هیچ جا نمیرسونه
،چون نمیتونیم گلوله خالی داشته باشیم مشخصاً, نمیتونه تفنگ پلاستیکی باشه
،باید یادت باشه چد بدلکار براندون لی تو فیلم کلاغ بود
پس چد بیشتر از هر کسی
که از دنیای بدلکاری هالیوود میاد
خیلی حساس و آگاهه به ایمنی اسلحه تو صحنه
اون بده - آره، آره -
و خیلی از تیراندازی‌ها نزدیکه
پس چطور با یه اسلحه که واقعی به نظر میاد این کارو انجام بدی؟
پس تو سرعت نوری
میخوام اسم اسلحه رو این بذارم
سرعت نور - باشه -
ولی بعد چد تاران رو پیدا کرد
و اونا واقعاً فرمول سری پلاگ کردن اسلحه‌ها رو پیدا کردن
چد دوست داره اینقدر اکشن نزدیک داشته باشه که همه چیز رو کاملاً پلاگ میکنه
معنیش اینه که یه اسلحه گلوله خالی معمولی تو فیلم
،وقتی شلیک میکنی شعله از جلو میاد بیرون
،وقتی کاملاً پلاگش میکنه دیگه اون اتفاق نمیفته
پوکه پرتاب میشه بیرون
،خشاب عوض میشه دود میاد، همه اینا رو داری
مکانیزم کار میکنه، ولی ایمنه
میتونی دقیقاً کنار یکی بری و ماشه رو بکشی
بهشون آسیبی نمیزنه
به محض اینکه گلوله خالی با تفنگ گلوله خالی میذاری
اساساً داری با یه تفنگ که برای گلوله خالی تنظیم شده شلیک میکنی
,و میتونی گلوله گیر کنه هزار بار پوکه خورده بهم
تیر خوردم و سوختم
هیچکس نمیتونه با تفنگ پلاگ شده کشته بشه
هیچی از جلو نمیاد بیرون
و حالا تفنگ کار میکنه, کاملاً ایمنه
,میتونی دستت رو جلوش بذاری هیچ اتفاقی نمیفته
یه مزیت خیلی بزرگ هم از نظر صدا برای بدلکارها داشت
اتفاقات در جریانه
صد نفر دارن با کیانو میجنگن
،پس مردم دارن داد میزنن صدای کونگ فو درمیارن
پس، این حقیقت که ما یه تفنگ پلاگ شده داشتیم
که واقعاً صداش مثل تفنگ واقعی بود
میدونی، برای بدلکارها راحت‌تر بود
که از صدای تفنگ‌ها نشونه بگیرن
عالی بود
این فشار رو دوست دارم
آه, خیلی باحاله
حالا فقط بنلی رو میذاریم - بهتره اون شاتگان رو بگیریم -
اوه، آره, نجات‌دهنده مسابقه - نجات‌دهنده مسابقه -
،وقتی مهماتش تموم میشه به این میگن نجات‌دهنده مسابقه
،به روش قدیمی باید میرفتی سمت کمربندت
،یه فشنگ برمیداشتی، میذاشتی تو و گلنگدن رو میکشیدی
و این تقریباً دو ثانیه طول میکشه
اینجوری، من شلیک میکنم، خالی میشه
فوراً میفهمم
میندازمش تو و گلنگدن رو میزنم
تو اون یکی هم کشیدن کت و کشیدن رو انجام داد - کشیدن کت و کشیدن, آره -
کشیدن کت و کشیدن - کشیدن کت و کشیدن -
خیلی نرم - خیلی خوب, کشیدن کت و کشیدن -
،خیلی از دی ان ای، همونطور که میگیم همیشه تو اولیه، درسته؟
ولی من همش برمیگردم به شماره دو به عنوان آزمایش واقعی
کنسرت راک جان ویک
ببین، دیو الان کجاست؟ این سبک اونه
دیو اون بالا رپ میخوند
وقتی رم بودیم و داشتیم صحنه‌های کنسرت رو میگرفتیم
،اونجا بود که تصمیم گرفتیم باشه، این همه جمعیت داریم
،موسیقی داره پخش میشه چقدر میخوایم دیوونه بازی دربیاریم؟
مثلاً، واقعاً جان ویک میره رو صحنه و یکی رو میزنه؟
ما میگیم، آره - آره -
اینجا بود که گفتیم، باشه، داریم میریم
جمعیت برای شلیک به سر مردم تشویق میکنن
پس یه جورایی مثل "دایره سرخ" از فیلم اوله
‫یه صحنه‌ی توی کلاب اجرا کردیم
‫اون کنسرت برای من خیلی عظیم,,,
‫و بزرگ‌تر از حد تصور بود ‫و وقتی صدای موسیقی بلند شد,,,
‫گفتم که باید انرژیش رو یه‌کم زیاد کنیم
‫بعد تو گفتی: می‌پرم پایین پله‌ها، ‫شروع می‌کنیم
‫گفتی: می‌دوئم وسط جمعیت
‫این یه‌جورایی انرژیش با قسمت اول ‫فرق داشت
‫خیلی تهاجمی‌تر بود
‫آره
‫بنگ، بنگ، بنگ، بنگ
‫بنگ! ‫باید بریم اونجا
‫اوه نه، ‫بنگ، بنگ
‫بنگ
‫لعنتی! ‫بنگ!
شما به mrgilas.com نگاه میکنید
‫ما این رقص رو همون شب طراحی کردیم
‫واقعا همون شب ساختیمش
‫فلیک، نگاش کن ‫واقعیه!
‫- جان ویک فقط زیادی عصبانی میشه ‫- آره، ببینش
‫اون عقب کشیدن رو دوس دارم
‫می‌خوام سرها رو منفجر شده ببینم, ‫البته یه ذره فقط,
‫آره، ‫تقریباً همه‌شو همون شب ساختیم,
‫ولی به نظرم اینجا ایده‌ی جعبه‌ابزار هم ‫معرفی شد،
‫با همون روشی که شماها ‫منو تمرین داده بودین
‫جادوی چیزی که کیانو پشت سر گذاشت این بود ‫که یه جعبه‌ابزار بزرگ براش ساختیم,,,
‫بیرونی
‫,,,که هر لحظه می‌تونستیم ابزار لازم رو ‫ازش دربیاریم و استفاده کنیم
‫- تجهیزات دوم بودن ‫- من این تمرین رو خیلی شبیه به,,,
‫طراحی رقص ساخته‌م
‫یه گلوله‌ی مَشقی می‌ذاشتم توی خشاب,,,
‫تا مجبور شه مشکل رو برطرف کنه
‫پس وسط کار براش مشکل درست می‌کردم
‫که مجبور شه حلش کنه
‫همه‌ی اون آمادگی‌ها این امکان رو می‌داد,,,
‫که انعطاف پذیر و در لحظه باشیم
‫و تقریباً حرکات اکشن رو بداهه می‌رفتیم,,,
‫چون اون دیگه خیلی حرفه‌ای شده بود,
‫چی؟ ‫کات بدید
‫این چیزیه که ریوز می‌تونه انجام بده
‫و این کار منو برای ادامه‌ی فیلم ‫خراب کرد
‫خب، الان می‌دونم که هرکاری از دستش برمیاد ‫و میگم: من می‌تونم همون روز، همه‌چیو عوض کنم
‫تو بیشتر فیلم‌های اکشن ‫نمی‌تونی طراحی رقص رو عوض کنی
‫- آره, ‫- نمی‌خوای که فلانی رو ناراحت کنی,
‫- آره ‫- بعد از این بود که گفتیم: نه,,,
‫می‌تونیم همه‌چیو برای کیانو عوض کنیم، ‫اون عالیه
‫همه گروه‌های بدلکاری گفتن: «پس هنوزم ‫می‌تونیم چیزا رو عوض کنیم؟
‫- این عالیه» ‫- هنوزم می‌تونیم چیزا رو عوض کنیم
‫- ببخشید ‫- برگرد به موقعیت اول، از اول
‫- لعنتی! ‫- عیبی نداره
‫چیزی که من در مورد صحنه‌های اکشن ‫جان ویک دوست دارم اینه:
‫جان ویک همیشه یه جورایی انگار عقب‌تره
‫انگار همون روز طراحی رقص رو یاد گرفته
‫- آره، آره ‫- و خیلی باحاله
‫و بعد از اون موقع، ‫این برامون یه چالش شد,
‫چطور می‌تونیم با کیانو هم‌سطح بمونیم؟
‫هرکی که بیاد، هر کسی که باشه,,,
‫می‌کشمش,
‫همه‌شون رو می‌کشم
‫وقتی جان ویک ۲ داشته ساخته می‌شد
‫یه‌سری بازیگر بودن که می‌گفتن,,,
‫دوس داریم تو جان ویک ۲ باشیم,
‫خوب نمی‌خوابی جان، نه؟
‫وقتی رم به داستان اضافه شد، می‌گفت: ‫باید توی جان ویک ۲ باشم
‫چاد، داداش، باید توی اون فیلم باشم، ‫باید وارد اون دنیا بشم
‫به کیانو پیام دادم، گفتم: ‫داداش، همه‌ی دوستامون,,,
‫همه اونایی که روی فیلمای ماتریکس ‫کار کردن،
‫همه‌شون تو فیلم هستن، ‫بالا غیرتن یه لطفی بهم بکن
‫آقای ویک یادش نمیاد، ‫ولی ما سال‌ها پیش همدیگه رو دیدیم
‫و بعد یه سری بازیگر بودن که ‫فکر کردیم:
‫اونا فوق‌العاده ان، بهتره بیاریمشون
‫اون زمان همه انقد مطمئن نبودن ‫که جان‌ویک,,,
‫قراره انقد گُنده شه ‫و آخرشم شد
‫اوه، مادرجنده
‫وقتی به جان‌یک ۳ رسیدیم,,,
‫دیگه در واقع نقطه‌ای رو رد کرده بودیم,,,
‫که تقریبا همه با جان‌ویک آشنا شده بودن
‫الان واقعاً می‌تونیم بهش بگیم «فرنچایز» ‫[کلکسیونی از آثار هنری مانند فیلم یا سریال]
‫چون شماره یک موفق بود، ‫شماره دو حتی بهتر
‫و داشتیم برای شماره سه هم ‫برنامه‌ریزی می‌کردیم
‫الان بازیگرای فوق‌العاده‌ای داریم، ‫بازیگرای برنده‌ی اسکار،
‫مثل هلی بری و آنجلیکا هیوستون،
‫که کاملاً می‌فهمن جان ویک چیه،
‫و می‌خوان کنارِ کیانو باشن ‫و می‌خوان با «۸۷ الون» کار کنن, ‫[یک استودیو فیلم سازی]
‫من طرفدارِ فیلمم، یعنی واقعاً ‫هیچ لحظه‌ی کسالت‌باری توی فیلم نیست
‫فیلمنامه رو نمی‌خوام ببینم، ‫فقط بذار تو فیلم باشم
‫باید بگم که,,,
‫خیلی وقت بود که ‫منتظر بودم ببینمت
‫من یه طرفدار سرسختم، جان ویک
‫الان دیگه ما هم جزو جریان اصلی هستیم
‫وقتی نبودیم,,,
‫جان ویک ۱ خیلی بیرون از جریان اصلی بود
‫حتی جان‌ویک ۲ هم یه پاش داخل بود ‫یه پاش بیرون
‫به کیانو گفتم: ببین، چه بخوایم چه نخوایم،
‫ما دیگه توی دنیای اقتصادی که مربوط ‫به فیلم و تلویزیون و استودیوهاست هستیم
‫و باید این دنیا رو گسترش بدیم
‫دیگه نمی‌تونیم بگیم: خب بچه‌ها کافیه دیگه
‫سهام‌دارای لاینزگیت میگن: ‫نه، بیشتر می‌خوایم
‫فکر کنم همه‌مون اینو درک کردیم
‫و حالا می‌خوایم ببینیم چطور می‌تونیم ‫چیزا رو باحال‌تر و متفاوت‌تر کنیم
‫خیلی‌خب، صحنه آماده‌ست، ‫آماده باشید، بریم
‫لوکیشنِ خفنیه، نه؟
‫- عالیه ‫- مرسی
‫آره، جان‌ویک ۳، منهتن ‫کتابخونه‌ی نیویورک
‫فکر می‌کنم هر فیلم جان ویک ‫یک «چی» و یک «چرا» داره
‫یعنی شخصیت چیه؟ ‫دلیل چیه؟
‫و در کنارش,,,
‫هر فیلم دو یا سه صحنه اکشن داره
‫نه فقط بعنوان سکانس,,,
‫بلکه مثل یه خواسته که میگه: ‫من می‌خوام اینجا باشم، تو اتاق آیینه‌ها
‫می‌خوایم اون نبرد توی کتابخونه با بوبَن ‫رو داشته باشیم
‫می‌خوایم اون پله‌ها توی قسمت چهارم ‫رو داشته باشیم
‫همیشه این انگیزه‌ها برای صحنه‌های اکشن ‫یا لوکیشن بوده،
‫باید داستان از اینجا و اینجا رد بشه، ‫می‌دونی,,,
‫و اون اصرارِ بی‌وقفه‌ای که ‫برای پیدا کردن مسیر هستش,
‫سگ‌ها، اسب‌ها، کبوترها، ‫گرند سنترال
‫گرند سنترال
‫خیلی‌خب، بزن به چاک ‫باید برم سر کارم
‫اینجا سرزمین باله‌ست، خانوم‌ها, ‫الان چی داریم می‌گیریم؟
‫- بگو بهشون ‫- جان‌ویک سه
‫همین یه جمله همه‌چیو میگه، نه؟
‫- داریم میریم مراکش ‫- خوبه
‫میریم مراکش, ‫هلی بری توی بیابون با چندتا سگ,
‫یکی از سخت‌ترین کارایی بود ‫که تو عمرم انجام دادم
‫هرکاری از دستم برمی‌اومد کردم، ‫چندتا از استخوان‌هام شکست,
‫ولی زنده موندم
‫سگ، باید تو فیلم سگ داشته باشیم
‫چیکار می‌خواین بکنین؟ خب، می‌خوایم سگ‌ها ‫رو طوری تمرین بدیم که به کشاله‌ی ران حمله کنن
‫این یکی از ایده‌ها بود، دقیقا همین
‫- جان ویک سه ‫- اگه بدونی چقد خرجِ سگ‌ها کردیم
‫ایده‌مون همین بود
‫می‌خوایم هلی بری رو ‫با سگ‌ها تمرین بدیم
‫بازیگری رو می‌خواستیم که بگه:
‫آره، می‌خوام هفت، هشت ماه ‫با سگ‌ها تمرین کنم
‫نه از یه رُمان نوشتاری برگرفته بودیم، ‫نه از یه رُمان گرافیکی
‫این فقط از خودمون بود که ‫گفتیم: «هی، سگ دوس داری؟
‫من سگ دوس دارم, تو سگ دوس داری؟ ‫منم دوس دارم, بیاید با سگ یه کار خفن بکنیم
‫تا حالا تفنگ و ماشین داشتیم, ‫حالا نوبت سگه, آره، من سگ دوس دارم»
‫- سگ‌فو ‫- سگ‌فو، دقیقا
‫بعد کیانو گفت: جان ویک باید سوار اسب بشه
‫منم گفتم: جان ویک روی اسب ‫خیلی خفنه، لعنتی!
‫و خیلی‌های دیگه که فیلمنامه رو خونده بودن ‫گفتن:
‫خب، این,,, ‫این چطوره قراره خفن باشه؟
‫- چون از سنترال پارک فرار کرده بود ‫- و ما گفتیم:
‫واقعاً مطمئن نیستیم، ولی می‌خوایم بفهمیم ‫چطور میشه این کارو کرد
‫اونجا کنار سنترال پارک اسب هست
‫اگه حاضر باشی اون یه ذره ترس از ناشناخته‌ها ‫رو تحمل کنی،
‫و اون یه ذره درد واسه پیدا کردن راه‌حل رو,,,
‫خب کیه که نخواد جان ویک رو ‫روی اسب ببینه؟
‫- آره ‫- با کت و شلوار
‫یعنی خب,,,
‫فکر می‌کنم بیشتر مردم ‫هنگ می‌کنن از این ایده،
‫چون نمی‌دونن چطوری ‫تو داستان جا می‌افته،
‫یا نمی‌دونن چطور با شخصیت جور درمیاد،
‫و این همون زیباییِ جان ویکه,
‫- این آی‌پیِ ویژه‌ی خودمونه ‫- آره
‫پس عملاً,,, ‫عملا قانون خاصی نداریم,
‫خیلیا اومدن پیش ما، ‫حتی به کیانو و من گفتن:
‫خب، این که خیلی جان ویکی نیست
‫و ما هم گفتیم: نمی‌دونیم
‫این جان ویکه، خودش میگه که ‫می‌خواد سوار اسب بشه
‫- می‌خوای سوار اسب شی؟ ‫- آره رفیق
‫خب، پس خیلی هم جان ویکه، نه؟
‫آشنایی با جکی چان و دانی ین ‫و جت لی،
‫و کار کردن با این افراد
‫یه بار با جکی صحبت می‌کردم,,,
‫بعد از کلی وقت، فقط نگاه می‌کردم ‫ببینم چطوری کار می‌کنه,
‫و خب یه‌کمم سر به سرش می‌ذاشتم
‫مثلا اگه من و کیانو اینجا بشینیم ‫من به جکی میگم:
‫می‌دونی، اگه دوتا آدم این‌ور ‫و اون‌ورِ یه میز نشسته باشن,,,
‫ما اینطور میگیم که: اون یه چیزی میگه ‫دیگری هم یه چیز دیگه
‫بعدش از روی میز می‌پرم ‫و دعوا شروع میشه
‫بعدش مشت و مشت و درگیری
‫و بعد اون یکی راه می‌افته میره ‫و یه دیالوگ خفن هم میگه
‫ولی جکی دقیقاً برعکس همه‌ی طراح‌های ‫دعوا رفتار می‌کرد
‫اون می‌گفت: خیلی‌خب، تو چیزی نگو، ‫من یه جک تعریف می‌کنم
‫می‌خوام برم بیرون، ‫ولی تو نمی‌ذاری برم بیرون
‫بعد اتاق آتیش می‌گیره، ‫در قفل میشه،
‫ما به هم دستبند می‌زنیم و,,, ‫صبر کن ببینم، تو راست دست هستی؟
‫خیلی‌خب، پس نمی‌تونی از دست راستت ‫استفاده کنی
‫و باید از این گلدون مراقبت کنی که نشکنه
‫چون این واقعا چیزی بود ‫که تو می‌خواستی,
‫و نمی‌تونی کسی رو بکشی ‫اگرچه همه اسلحه دارن
‫تو نگاه می‌کنی به جکی و میگی: ‫خب، چطور باید این کار رو بکنم؟
‫و اون بهترین جواب رو داد
‫نگاه کرد و گفت: من نمی‌دونم تو قراره ‫چطور این کار رو بکنی
‫ولی اگه تونستی انجامش بدی، ‫بهترین مبارزه‌ی فیلم میشه,
‫یکی از سکانس‌های که ‫همیشه فکر می‌کردم جزء,,,
‫بهترین لحظات در تمام چهار فیلم جان ویک ‫باقی می‌مونه، همون سکانسِ مبارزه با چاقوـه
‫این استفاده از همه‌ی چیزاییه ‫که معمولا مشکل به نظر میرسن
‫جان تو یه اتاقِ تنگ و ساده‌ست ‫و تفنگ هم نداره
‫و همه‌ی این آدمکشا که اسلحه دارن، می‌خوان ‫بیان و اونو بکشن، و اون نمی‌تونه قایم بشه
‫پس حالا باید اسلحه‌هایی که می‌تونن ‫اونو بکشن رو خنثی کنه، درسته؟
‫این اولین قدمه
‫مورد دوم، ‫اون به سمت شیشه پرتاب میشه
‫و چیزی که به‌نظر می‌رسید مشکل باشه، ‫تبدیل به یه دارایی میشه
‫این فوق‌العاده‌ست
‫- این عالیه! ‫- ما همیشه اسمش رو می‌ذاشتیم جنگ گلوله برفی
‫تو و برادرات گلوله برفی رو می‌گیرید ‫و فقط به همدیگه می‌زنید
‫ما می‌گفتیم تو هر فیلم اکشنی,,,
‫مهم نیست طرف کی باشه، ‫اون یه چاقو برمی‌داره
‫پرتش می‌کنه، چاقو تو بدنش فرو میره ‫و طرف می‌میره
‫و می‌گفتیم: این هیچوقت اتفاق نمی‌افته
‫پس بیاین یه صحنه بسازیم ‫که همه هربار توش اشتباه می‌کنن
‫ما هر روز تمرین می‌کردیم ‫و تمرین می‌کردیم
‫ما تمام قطعات مختلف رو تغییر می‌دادیم
‫ولی هنوز یه چیزی سرجاش نبود
‫من گفتم: خیلی‌خب، ‫این یه مبارزه‌ی خیلی خوب میشه
‫من بیشتر منتظر صحنه‌های اسب‌سواری ‫و این جور چیزا بودم
‫- آره ‫- اما روز سوم این تمرین‌ها بود
‫وقتی بهش حمله کردی ‫و در یک آن اتفاق افتاد,
‫نظر من کاملاً در مورد این مبارزه تغییر کرد، ‫همین‌جا، دقیقا همین‌جا
‫- چیکار باید بکنم؟ ‫- خم شو
‫- خم شم؟ خم؟ ‫- بهتره خم شی
‫خم بشم؟
‫این سرعتِ واقعیه
‫این,,, آره ‫شین و چن اینجان
‫ایول! ‫این واقعی بود,
‫ما واقعاً این کارا رو همون روز ‫داشتیم جمع می‌کردیم
‫حرکت!
‫یادته، مثل وقتی که اون برداشتِ لعنتی ‫تو فیلم بود؟
‫آره
‫برداشت طولانی
‫- نه اون,,, ‫- می‌دونم
‫شین واقعا شگفت‌انگیزه ‫ولی من خیلی کُندم
‫اما یه قضیه‌ای که درمورد اون برداشت بود ‫این بود که,,,
‫آره، اون برداشت، می‌دونی، ‫عالی بود، عالی,
‫گفتم: رفقا، فکر نکنم بتونم اون کارو ‫سریع‌تر انجام بدم
‫و شین گفت: منم,
‫- ما به یه سطح بالایی رسیدیم ‫- آره
‫- خیلی عالی بود اما خسته‌کننده هم بود ‫- درسته؟
‫خیلی سریع بود، خیلی
‫خدای من!
‫اون چیزی که من تو جان‌ویک یک ‫یاد گرفتم,,,
‫و تو هم تو تموم فیلم‌های دیگه ‫ادامه‌ش دادی,,,
‫این بود که تو فیلم‌های اکشن با کسی ‫که باهاش تمرین کردی، مبارزه کن
‫و همه با زمانبندی‌ت آشنا میشن، می‌دونی؟
‫اونا می‌دونن که من چقد کند هستم، ‫پس می‌تونن بینش کارایی انجام بدن
‫- بیخیال ریوز ‫- خودشون جبران می‌کنن
‫تو فکر می‌کنی همه همین کارو می‌کنن,
‫- نمی‌دونم چرا فیلم‌ها این کارو نمی‌کنن ‫- نمی‌کنن
‫- کات ‫- کات
‫کیانو، می‌دونی، ‫اون یه آدم کمال‌گراست
‫افتضاح بودم
‫و خیلی به خودش سخت‌گیری می‌کنه
‫مطمئناً بزرگترین فیلم‌های اکشنش ‫به جز جان ویک,,,
‫ماتریکس و واچوفسکی بودن
‫می‌دونی، هیچوقت هیچی کافی نیست
‫حتی اگه عالی هم باشه ‫ده بار دیگه فیلم‌برداریش می‌کنیم
‫تا مطمئن بشیم که بی‌نقصِ بی‌نقصه، ‫باید فوق العاده بی‌نقص باشه
‫فوق‌العاده بی‌نقص
‫- این یه کلمه‌ی ریونزیه «فوق‌العاده بی‌نقص» ‫- آره، این,,,
‫- این‌جاست که مکرراً از «فاک» استفاده می‌کنیم ‫- آره
‫همه‌ی اینا رو به خودت میگی ‫که خیلی هم تحسین‌برانگیزه,
‫فاک، لعنتی
‫- کات، دوباره می‌گیریم ‫- فاک
‫نمی‌تونم این قفل لعنتی رو باز کنم
‫قفل لعنتی! لعنتی، فاکینگ، ‫قفل تخمی، فاک
‫لعنتی، گندش بزنن
‫ریدم توش، لعنتی، فاک، فاک
‫گندش بزنن، تقصیر من بود، فاک
‫خیلی‌خب، حالا بذار همینو بریم
‫فاک
‫لعنتی
‫
‫ریدم توش، خرابش کردم، لعنتی
‫کات
‫- گرفتی؟ ‫- فاک
‫- آره ‫- فاک
‫دوباره بریم
‫پس «فاک‌ها» از اینجا میان
‫اولاً، می‌خوای کار رو درست انجام بدی, ‫می‌خوای درستش کنی,
‫و همچنین وقتی بهش فکر می‌کنم، ‫اینجوریه که,,,
‫وقتی باید از سیم استفاده کنی، ‫یا وارد یک سکانس اکشن میشی,,,
‫در اصل یه فنر داری,
‫می‌دونی، یه کِششه که منتظره ‫تا آزاد شه
‫و فکر می‌کنم فاک گفتن‌ها ‫یه راهی هستن برای اینکه,,,
‫- مثل یه فریادن ‫- آره، مثل فریاده، فاک گفتن
‫مثل فاک گفتن
‫بعد می‌تونی دوباره فشار رو بالا ببری ‫و بگی: باشه، بذار دوباره امتحان کنیم
‫سه، دو، یک، حرکت
‫آره
‫کیانو ریوز همواره یکی از ‫مهربون‌ترین، سخت‌کوش‌ترین،
‫ملایم‌ترین و سخاوتمندترین افرادی بوده که من ‫داخل یا بیرون از این صنعت باهاش ملاقات کردم,
‫اما وقتی وارد کار میشه ‫و همه‌چیو جدی می‌گیره
‫واقعا همه‌چیو جدی می‌گیره ‫و باید برای این آماده باشی
‫اون می‌دونه داره چیکار می‌کنه
‫و وقتی می‌گیرتت تا پرتاب ‫یا چرخشی انجام بدی,,,
‫مثل یه گیره میشه,
‫و اگه اینستاگرامم رو ببینی، ‫یه عکس کوچیک می‌بینی
‫دستام کاملا مثل,,, ‫چی؟
‫اما من بهشون افتخار می‌کنم، ‫خودم بدست‌شون آوردم، می‌دونی؟
‫جان‌ویک، چاد و کیانو ‫هم اینجا و هم همه‌جا هستن
‫نمی‌تونم بهتون بگم چند بار توی صحنه‌های ‫جان ویک گوشیم رو برداشتم,,,
‫و از بدلکاری‌ها و صحنه‌های مبارزه‌ای ‫که داشت اتفاق می‌افتاد، فیلم گرفتم,
‫دلیل خاصی نداشته، فقط واسه اینکه ‫بگم: نگاه کنید، اینا واقعاً انجام شده,
‫می‌دونید، من کیانو و بدلکارهاش رو دیدم
‫که توی این فیلم‌ها آسیب‌های ‫فیزیکیِ شدیدی می‌بینن
‫فرصتِ دوبرابر کردن کیانو ‫یه تجربه‌ی غیرواقعی بود
‫رابطه‌ش با چاد که توی فیلم ماتریکس ‫بدلکارش بود,,,
‫زندگی منو تغییر داد
‫و وقتی چاد مشعل رو به من داد ‫یه افتخار خیلی بزرگ بود
‫فقط این که بتونم کیانو رو ملاقات کنم ‫و این دوستی رو بسازم,
‫خب، اونا هم دارن شخصیت رو ‫بازی می‌کنن، می‌دونید؟
‫و دارن کارایی انجام میدن ‫که ممکنه آسیب ببینن
‫آسیبِ جدی,
‫نمی‌دونم چند بار به جکسون ‫ماشین برخورد کرده
‫یعنی اگه کسی حساب کرده باشه ‫حداقل ۲۰ بار خورده
‫و این، توی نسخه‌ی ویرایش شده‌ست
‫و بعد همه‌ی سقوط های که انجام داد,,,
‫,,,یک، برو
‫تصادف، ضربه خوردن
‫تصادف‌های که می‌گفت: ‫اوه نه، چی شده؟
‫و بعد رقص‌هایی که اون می‌تونست ‫انجام بده ولی من نه
‫می‌دونی، فقط از لحاظ فیزیکی بود
‫همچنین مهارت، حرکت,,,
‫طوری که حرکت می‌کرد، ‫طوری که به شخصیت توجه می‌کرد
‫توجه‌ش به من توی نقش,
‫و این کار استعداد می‌خواد
‫این‌طوری نیست که محافظ بذاری ‫و ماشین بهت برخورد کنه
‫می‌دونی، اون داره جان‌ویک رو بازی می‌کنه
‫و باید حرکت هم بکنه، ‫بالاخره شما میخواین یه‌کم بیشتر حسش کنید,
‫بنابراین، من فکر می‌کنم که شما تو هنر ‫به هم پیوسته و به هم متصلید
‫و از نظر فیزیکی هم بهم متصلید
‫ما همه‌مون یه‌جورایی آزار طلب‌ایم
‫اینجوریه که طرف میگه: درد داره، اما ‫ممنونم آقا، یه بار دیگه انجام بدم؟
‫بزرگترین درد جسمیِ من از سقوط ‫از ارتفای بلند توی جان ویک ۳ بود
‫و فکر کنم از ارتفای سه متر و نیمی ‫رو یه سایبون کوچولو سقوط کردم
‫که لکسان بود، ‫یه‌جور پلاستیکه در واقعه
‫سُر خوردم و قرار بود ‫پام رو روی لبه بگیرم
‫و مثل یه جنازه روی زمین ‫غلت بزنم
‫هی چرخ بخورم تا اینکه روی پشتم فرود بیام، ‫نصفم رو باشه، نصفم بیرون از نردبونِ فرار
‫قرار بود از هم بپاشه ‫و من بیوفتم پایین
‫- می‌خوای,,, ‫- آره، آره قربان
‫خیلی‌خب
‫خب، همه‌چیو تست کردیم
‫ولی هیچ وقت تست نکردیم که لباس من روی ‫لکسانی که ازش سر می‌خورم، خوب عمل کنه یا نه
‫فقط لباس تمرینی ‫یا همچین چیزی پوشیده بودم
‫و برق ساکن از لباس باعث کاهش اصطکاک میشه
‫پس گمونم وقتی سقوط کردم ‫سریع سر خوردم
‫تا وقتی که فهمیدم واقعا کجام
‫پام از جایی که قرار بود گیر کنه ‫رد کرده بود
‫و لگنم به لبه خورد
‫این‌ور اون‌ور سر می‌خوردم و داشت میشد ‫مثل فیلم «محبوب میلیون دلاری»
‫خوشبختانه خودمو گرفتم ‫و تقریبا روی پشتِ سرم فرود اومدم
‫نردبونِ فرار خراب نشد
‫که اگه خراب شده بود، من میوفتادم ‫و فیلمبرداری ادامه پیدا می‌کرد
‫و داخل یه جعبه گیر می‌کردم,
‫اولین چیزی که به ذهنم رسید ‫این بود که «پات رو تکون بده»
‫پام تکون خورد و یهو گفتم: ‫وای خدایا شکرت,,,
‫دیگری رو امتحان کنیم، بعدیش دوباره ‫گفتم: خیلی‌خب، عالیه!
‫اینطوری بود که متوجه شدم ‫ظاهر خوبی تو ویدئو نهایی نداره
‫یه نفر گفت چاد اون‌موقع گفته: گندش بزنن!
‫بیام کمکت یا خودت می‌تونی بیایی پایین؟
‫- خودم میام پایین ‫- باشه
‫سه، دو، یک ‫بپر!
‫من پایین رو نگاه می‌کردم ‫و چاد هم دستاش تو جیبش بود
‫گفت: چطور بود؟ ‫منم گفتم: گَند زدم
‫خیلی افتضاح بود
‫- خوبی؟ ‫- آره
‫پرسیدم: دوباره بریم؟ ‫اونم گفت: می‌خوام برید
‫دوباره پرسید: می‌تونی یا نه؟ ‫منم گفتم: آره، اما اگه میخوایم دوباره بریم,,,
‫باید همین الان بریم
‫چون حس می‌کنم توی ۱۰ دقیقه,,,
‫قراره مثل بتمن بشم، ‫آخه نه رو سرم فرود اومده بودم,
‫اون گفت: خیلی‌خب، بیاید ببینم ‫واسه درست کردنش چی لازمه
‫و بعد راه بیوفتم، ‫و خوشحالم که حالت خوبه,
‫چرا انقد سُر بود؟ ‫لامصب عین صابون بود
‫پس رفتم و دوباره امتحانش کردم
‫اینم یه اثباتِ دیگه ‫از بی‌باکیِ ما,
‫دیدیم چاد داره مانیتور رو نگاه می‌کنه، ‫بهش گفتم:
‫خب چطور بود؟ ‫اونم گفت:
‫خب، اولی رو که بیخیالش اصلا
‫چون یه جوریه انگار همین جوری ‫الکی داری می‌میری
‫و گفتم: خب، آره
‫خب، می‌دونی، تو داری یه نفرو می‌بینی ‫که داره سلامتیش رو به خطر میندازه
‫و همچنین می‌دونی که ‫اون این کارو دوس داره
‫پرشِ خوبی بود
‫و می‌دونی که,,,
‫وقتی که همه‌چی خوب پیش رفته ‫و همه سالم هستن
‫میگی: دهنشو، آره!
‫برای من، درست مثل اینه‌که ‫دارید کاراشون رو تحسین می‌کنید
‫همه‌ی ما لباس رو پوشیدیم
‫وقتی به عنوان بدلکار ‫وارد این صنعت میشی,,,
‫اگر به دنبال اعتبار و شُهرت باشی,,,
‫جای اشتباهی اومدی,
‫تو فقط نقش کوچیکی رو ایفا می‌کنی، ‫فقط,,,
‫یه گمنامی هستی که ‫بقیه ازت لذت می‌برن
‫و می‌دونی، خب می‌تونی با بهترین‌های ‫هالیوود کار کنی
‫و می‌تونی تبدیل به یه نینجا بشی
‫هیچکس نمی‌دونه کی هستی ‫اما همچنان می‌تونی تو سینما باشی
‫و بگی: آره، من اینم,
‫می‌تونی بعضی از بهترین صحنه‌های ‫هالیوود رو به نمایش بذاری
‫مطمئنم بیشتر از هر کسِ دیگه‌ای ‫تو سری فیلم‌های جان‌ویک، مُردم
‫تو جان‌ویک ۲، توی تونل‌ها ‫شات‌گان بهم شلیک می‌کنه
‫اما تو جان‌ویک ۳، هالی می‌کُشتم
‫نقش نگهبان‌های داخل قاره ‫رو بازی کردم
‫دوبار تو صحنه‌ی کلاب می‌میرم
‫یه بار تو خودِ خونه
‫دو بار هم تو اتاق آیینه‌ها
‫چندبار توی تونل
‫احتمالا ۴ بار توی تونل
‫همچنین بدلِ مایکل نیکویست هم بودم، ‫پس فکر می‌کنم اونجا هم مُردم
‫تو یه صحنه‌ی مبارزه تو جان‌ویک یک، ‫کیانو منو خفه می‌کنه
‫بعدش تو سری دو، یه سکانسِ بزرگ ‫تو لینکلن اسکوئر فیلم‌برداری کردیم، فکر کنم،
‫ولی هیچوقت واردِ فیلم نشد
‫تو جان‌ویک 3، من همون کسی‌ام ‫که با کیانو زیر آب درگیر میشم,,,
‫تو حالت آهسته,
‫بعد کیانو از آب میاد بیرون ‫و مغزمو متلاشی می‌کنه
‫تو پاساژهای تریدر جوز، یه پسر بچه‌ی ‫جوون بود که منو دید و گفت:
‫تو توی یه فیلم بودی، ‫دیدمش، دیدمش
‫گفتم: آره، من توی چند تا فیلم ‫مثل جان ویک بودم
‫گفت: توی جان‌ویک بودی؟ ‫گفتم: آره, بعد اونم گفت: باحاله!
‫بعدش روز بعدی که رفتم ‫از دور داد زد گفت:
‫هی، هی ‫این همون پسرست که تو اسپیدو گای ـه
‫چک، دوباره چک
‫کات
‫سری ۳ واقعا سخت بود ‫چون ما همه‌چیزو فیلمبرداری کردیم
‫به‌جز بخش‌های مراکش ‫اونم بخاطر وضع آب و هوا
‫هالی دنده‌ش شکسته بود ‫و برای بهبودیش به زمان نیاز داشت
‫پس یه بازه زمانی داشتیم که ‫فیلم رو تدوین کنیم
‫ولی هنوز به وسط فیلم ‫نرسیده بودیم
‫هنوز نمی‌تونستیم درستش کنیم
‫پول کافی برای انجام اون بخش ‫رو نداشتیم
‫بعدش رسیدیم به مراکش، ‫مراکش واقعا افتضاح بود
‫یعنی، کلا از همه نظر
‫قرار بود یه جا فیلمبرداری کنیم ‫و آخرش رسیدیم شهر صویره
‫هیچ مجوزی نتونستیم بگیریم
‫و بعدش، سگ‌ها رو داشتیم، که مجبور بودیم ‫ از آمریکا با خودمون ببریمشون
‫پنج‌تا سگ بودن, رسیدیم اونجا ‫و یکی از سگ‌ها همکاری نمی‌کرد,,,
‫چون اصلا مراکش رو دوس نداشت,
‫اونجا یه روستایی بود برای ماهیگیری
‫و ماهی‌های مُرده ‫همه‌جا پخش شده بودن
‫و مسلما گربه‌های ولگرد هم ‫همه‌جا پلاس بودن
‫گربه‌های لعنتی همه‌جا ‫پخش شده بودن
‫سانتانا، اینجا رو
‫سانتانا، اینجا ‫هی
‫برای اینکه سگ‌ها رو متمرکز کنیم ‫و نزاریم گربه‌ها رو بکشن,,,
‫یه هتلِ گربه‌ای کنارِ صحنه ساختیم
‫یعنی واقعا وضعیت دیوونه‌کننده‌ای بود
‫لعنتی!
‫وقتی کارمون تموم میشه، همه یه حس مشترک ‫دارن که میگن: «این دیگه آخریشه»
‫میگن: ریدم توش! این دیگه آخریش بود، ‫به‌ویژه کیانو
‫آخر هر سری از جان‌ویک که میشه، همه میگیم: ‫دیگه هیچوقت سری جدید ازش نمی‌سازیم
‫چون دیگه از نفس می‌افتیم ‫و از هم متنفر میشیم
‫و کیانو دیگه نصف جونش می‌مونه
‫به نیمه‌ی فیلم که میرسیم، کیانو میگه: ‫وقتی این فیلم تموم شه,,,
‫اغراق نمی‌کنم ها ولی میگه: ‫می‌خوام سر از تنم جدا کنم,
‫می‌خوام ببینم اون مرد سرمو ‫تو دستش نگه داشته
‫منم میگم: اولا، خدا نکنه ‫دوما، خوشحالم که تلاشتو کردی,,,
‫چون دیگه هیچوقت نمی‌تونی برگردی,
‫بعد از سری سوم، ‫گفتیم: خیلی‌خب,,,
‫- همین کافیه دیگه ‫- خوبه
‫انجامش دادیم، حله دیگه
‫و یهو فکری تو سرم میاد که ‫دوباره میگم:
‫انگار نسخه‌ی ژاپنی‌مون رو ‫انجام ندادیم
‫نسخه‌ی سامورایی رو انجام ندادیم، ‫هنوز خیلی چیزا مونده,
‫یادم میاد که کنارت نشسته بودم و گفتم: ‫خب، این دفعه یه دلیل خوب دارم
‫و تو واقعا حس کردی که ‫هنوز خیلی از کارامون مونده
‫آره
‫به‌نظرت آماده‌ای یه چرخش ۱۸۰ درجه‌ای ‫با یه دست بزنی؟
‫- آره ‫- با دست راستت؟
‫- بزنیم ‫- بزنیم
‫الان می‌خوای اسلحه رو داشته باشی ‫یا توی حرکت بعدی؟
‫- تو حرکت بعدی ‫- حله، گرفتم
‫به ما گفتن تو جان‌ویک سه ‫صحنه‌های اکشن خیلی زیاده
‫- پس مجبور بودیم کمش کنیم ‫- نه!
‫پسر، پس یعنی تو سری ۴ بهشون ‫نشون دادیم؟
‫چیزی که تو قسمت 4 سخت بود ‫این بود که تو نیویورک نبودیم
‫پس دی‌ان‌ایِ فیلم کلا تغییر کرد,
‫در واقع، یهویی داشتیم نسخه‌ی بین المللیِ ‫جان‌ویک رو می‌ساختیم
‫و خب یه‌خورده سخت بود ‫تا بتونیم خودمون رو پیدا کنیم
‫ما دونی‌ین رو داشتیم,,,
‫که عالی بود واقعا، ‫اما یه ستاره‌ی دیگه هم تو صحنه داشتیم,
‫ما به نوعی از پشت سر شروع کردیم، ‫خیلی پول خرج کردیم
‫فیلم بعد از اون بیماریِ جهانگیر اومد، ‫بعد ماسک و اون چرندیات
‫یه فیلم کت و کلفت بود
‫و تقریباً صد روز طول کشید
‫می‌دونی، وقتی به قسمت اول فکر می‌کنی، ‫خب اون حدود ۴۰‌ روز بود
‫آخ، لگنم
‫وقتی یه فیلم رو تو ۴۰ یا ۵۰ روز ‫جمع کنی,,,
‫پدرِ اون بازیگرا رو درمیاری واقعا,
‫وقتی تو روز ۹۲ـم هستی ‫باید مراقب باشی
‫- کات ‫- لعنتی
‫چرا نمی‌تونیم این پرتاب مزخرف ‫رو درست انجام بدم؟
‫هیچوقت آسون نشدن ‫حتی تو جان‌ویک چهار
‫می‌دونی، الان دیگه بودجه‌مون ‫بالای صد میلیون دلاره
‫چون داریم تلاش می‌کنیم ۱۲۰ میلیون‌مون ‫رو شبیه ۲۰۰ میلیون نشون بدیم
‫ما همون تیم اصلیِ خودمون رو نداشتیم
‫همون تیمی که تو سه‌تا فیلم قبلی ‫باهامون بود,
‫و حسش فرق داشت
‫یهویی، مقرمون شده بود برلین
‫تیم‌های مختلفی هم داشتیم
‫واسه همینم هماهنگ شدن ‫واقعاً سخت بود
‫اون یه ماشین دیگه‌ست؟
‫نه، این‌طوریه که,,, ‫خب، اون ماشین رو,,,
‫ماشین رو میزنه اما خودش نمی‌دونه ‫ماشین رو زده و می‌خوره زمین؟
‫آره و پشت اون ماشین ‫بروس از چاله میاد بیرون,
‫چاد گفت: می‌خوام بیایی تو جان‌ویک چهار
‫گفتم: عالیه! یعنی کل تیم ‫دوباره جمع میشن
‫نه، جکسون نه، ‫اون رفته که بدل‌کار و طراح مبارزه بشه
‫جوجو هم سرِ کارهای خودشه
‫برای همین زیر ذره‌بین چاد بودم، ‫بدون اینکه داداش‌های بزرگتر مراقبم باشن
‫عالی بود
‫چاد گفت: نوبت توئه، خراب نکنی ها
‫به‌جای مسدود کردن، شلیک کن ‫و منم شلیک می‌کنم و اون میگه: من شلیک می‌کنم
‫خیلی,,, ‫خیلی بچه گونه به‌نظر می‌اومد
‫دانی یه ماجرای جدا بود برای خودش
‫چون آدم کمال‌گراییه
‫طراحی مبارزه‌ی معمولی رو تحویل می‌گرفت ‫و روش‌های مخصوص خودشو روش اجرا می‌کرد
‫کلی حرکات عجیب غریب بهش اضافه می‌کرد ‫که باید براشون آماده می‌بودیم
‫این,,, ‫این هیچ تکنیکی نداره,
‫باید یه‌ذره تکنیک فیلیپینی، مثل کالی ‫بهش اضافه کنیم
‫پاپ، پاپ، پاپ, می‌دونی چیه؟ ‫همون تکنیک رو استفاده کنیم
‫فشار رومون زیاد بود ‫اما اون بهترین‌ها رو می‌خواست
‫- کات ‫- فوق‌العاده بود لعنتی
‫چاد هم دقیقا همین‌طوریه
‫چاد فقط بهترین‌ها رو می‌خواد
‫چاد همیشه میگه: تموم تلاش خودتو‌ نکن، ‫تلاش منم بکن
‫یه چیزی رو بگم: چون چاد وسط کار ‫خیلی چیزا رو عوض می‌کنه,,,
‫سکانس نانچاک تقریباً پلان‌به‌پلان همون ‫پیش‌تصویریه که اول طراحی کردیم
‫و خب این چیزیه که واقعاً ‫بهش افتخار می‌کنم
‫خوبه، ‫کات، کات
‫کیانو سر صحنه‌ی نانچاک ‫خیلی استرس داشت
‫چون اولین چیزی که با شنیدن نانچاک ‫به ذهن میرسه، بروس لیه
‫نانچاک همیشه از اون ایده‌هاست ‫که عالی به‌نظر میرسه,,,
‫تا وقتی که مثل ما بفهمی ‫که چقد زحمت داره,
‫اون زمان نانچاک نرم و فومی نبود
‫- نوع نرمش رو نداشتن ‫- چوبی بود
‫- آره، آره، کاملاً چوب بود ‫- آره، چوب خالص
‫وقتی من و تایگر تمرینش می‌کردیم ‫واقعا تاوان داشت
‫عواقب داشت
‫تو بیشتر مواقع,
‫تو جان‌ویک ۴، کلی تاوان دادیم
‫نانچاک واقعی رو که برمی‌داشتم ‫می‌گفتم: اوه، نه
‫نه، نه
‫واقعاً هرکس نانچاک واقعی رو برمی‌داشت ‫ده ثانیه بعد
‫مینداختش زمین و می‌گفت: ‫گندش بزنن
‫حرکت
‫احتمالا مجبور بودیم اون مبارزه رو ‫تو نصف روز بگیریم
‫دستت اشتباهی بود، ریوز
‫ولی کیانو یه عفونت گوش وحشتناک داشت ‫هیچی نمی‌شنید
‫می‌دونم حالش اصلا خوب نبود
‫گندش بزنن
‫فکر کنم، ضبط کردنش,,,
‫یه روز کامل ‫یا حداقل یه روز و نیم طول کشید
‫ولی خب اون هیچ وقت کم نیاورد
‫چرا من دارم این کارو می‌کنم، داداش؟
‫کیانو تو کل فیلم جان‌ویک چهار ‫انگار آنفولانزا داشت
‫و اینکه با اون حال کار می‌کرد ‫واقعاً تحسین‌برانگیز بود
‫چون ما فیلم‌برداری رو شروع کرده بودیم
‫وسطِ چندتا مبارزه‌ی دیگه بود
‫ولی تو مواقع بیکاری ‫که جلو دوربین نبود,,,
‫داشت تمرین نانچاک می‌کرد,
‫بهش می‌گفتیم: مریضی! استراحت کن
‫اونم می‌گفت: نه استراحت نداریم، ‫قراره چند روز دیگه نانچاک ضبط کنیم
‫اون محافظ داشت واقعا؟ ‫ما که پیداش نکردیم
‫آماده ‫حرکت
‫خیلی از صحنه‌های جان ویک ‫مثل نامه‌های عاشقانه‌ان
‫مثل فیلم‌های اکشنِ کم‌خرجی ‫که باهاشون بزرگ شدیم
‫مثلاً مارک داکاسکوس تو جان‌ویک ۳ بود
‫دنیلز تو قسمت دوم بود، ‫دنیل برنهارت,,,
‫یایان و سسپ هم از فیلم یورش ‫اومده بودن
‫منظورم اینه، می‌بینی تو قسمت چهار ‫چه بازیگرای داریم!
‫یکی از مشکلات این بود ‫که ما هنوز فیلمنامه رو نداشتیم
‫ولی می‌دونستیم اسکات ادکینز ‫قراره لباس آدم چاقا رو بپوشه
‫چاد، من می‌خوام تو جان‌ویک چهار باشم
‫- آره ‫- اون تماس تلفنی,,,
‫مرسی از این فرصت! ‫واقعا ممنونم!
‫اون تماس تلفنی رو یادمه,,,
‫ولی دیگه نمی‌خوام هیچ فیلمی ‫باهات بسازم
‫رک بگم، دیگه بسمه
‫هیچی بیشتر از این خوشحالم نمی‌کرد ‫که زنگ بزنم به مارکو زارور,,,
‫که قبل از همکاری‌مون اصلا نمی‌شناختمش ‫و بهش بگم:
‫هی داداش، من عاشق فیلم‌هاتم ‫و اونم گفت: شوخی می‌کنی؟
‫منم گفتم: نه به‌خدا همیشه نگاه می‌کنیم، ‫عالی ان
‫من مارک داکاسکوس رو کشتم
‫اسکات ادکینز رو هم کشتم, ‫و حالا نوبت مارکو زاروره,
‫کی مونده دیگه؟ ‫سینتیا راثراک؟
‫شامیر وقتی وارد میشی ‫یه ثانیه مکث کن
‫- تا اون بتونه نگاهش رو تنظیم کنه ‫- خوبه
‫مکث، هزار و یک، ‫برو
‫- این اولیشه ‫- خوبه
‫باید صبر کنم تا ببینمش ‫بعد جاخالی بدم؟
‫فکر کنم می‌تونی همزمان انجامش بدی, ‫شامیر تا هزار می‌شمره,
‫- اگه همزمان با زدن بتونی نگاه بکنی,,, ‫- حله
‫می‌خوری بهش و اون میگه: ‫اه، لعنتی!
‫خیلی‌خب، ‫یه نفر بگه «حرکت»
‫آماده ‫حرکت
‫بوم، برگرد ‫بوم
‫بنگ
‫بنگ، اسلحه رو بنداز، ‫بکش، بنگ، بنگ
‫عالی بود! ‫یه قهرمانِ اکشنِ واقعی
‫ما ایده‌ی فیلمبرداری از بالا رو دادیم، ‫چیزی که اینجا می‌بینید,,,
‫- چرا همه‌ش میگی «ما» ؟ ‫- خب، ما یعنی تیم‌مون، یعنی همه‌مون
‫یعنی، خب ایده‌ش از خودم بود ‫فکر خودم بود
‫منظورت چیه؟ ‫این یکی از اولین موارد بود
‫یکی از اون ایده‌ها بود ‫که از اول باهامون بود
‫- دوئل، فیلمبرداری از بالا ‫- دقیقا
‫اسب بیشتر، ‫اونم تو لیست بود
‫- پس همه‌ی اینا رو ما پیشنهاد دادیم, ‫- چرا؟ این «ما» از کجا اومد دیگه؟
‫خب,,, ‫می‌تونی دروغ بگی؟
‫- تو! تو! ‫- نه، نه
‫- خودت بودی ‫- کسی نمی‌فهمه، چون فیلمبرداری از بالا,,,
‫نه هیچ‌کس نگفت: من فیلمبرداری از بالا ‫تو جان ویک ۴ می‌خوام
‫ما فقط می‌خواستیم یه صحنه رو,,,
‫چاد می‌گفت که: این منم، و این فکریه ‫که تو سرمه
‫خیلی‌خب، پس این کارگردان دیوونه ‫این ایده رو داد
‫- مرسی ‫- بچه که بودم تبلت جادویی داشتم
‫واسه همینم همه‌چیو تو دنیای ‫اون تبلت جادویی می‌دیدم
‫همیشه از این بدم می‌اومد که تو ‫فیلم‌های اکشن، همه‌چی رو با تدوین,,,
‫یا با زاویه‌ی دوربین، ‫قایم می‌کنن,
‫چون تو همیشه که کیانو ریوز رو نداری
‫نمی‌تونی ۶ ماه تمرین کنی
‫بهترین گروه بدلکارِ دنیا رو که نداری
‫واسه همین باید سیم قایم کنی، ‫پرده سبز قایم کنی
‫بدلکار قایم کنی، ‫و قایم کاری پشت قایم کاری
‫ولی اگه مجبور نبودی هیچی رو ‫قایم کنی چی میشد؟
‫می‌خواستیم بگیم: ‫هی اینو ببینید بچه‌ها
‫کیانو ریوز رو ببینید که همه‌ی این کارها رو ‫خودش انجام میده، بعد میریم رو نمای بالا
‫و بعد می‌تونید همه‌ی دشمن‌ها رو ‫پشت دیوار ببینید
‫یعنی در واقع یه‌جورایی مخاطب ‫زودتر از شخصیت اصلی,,,
‫متوجه میشه که دشمنا دارن میان,
‫یه جورایی مثل همون تبلت جادوییه
‫ولی به‌نظرم هیچوقت نشده بود که,,,
‫ما ایده‌ای بدیم و کسی مخالفت نکنه، ‫چون خیلی‌ها نمی‌دیدنش
‫پس، بی اینکه چیزی به کسی بگیم ‫شروع کردیم به ساخت دکور
‫یعنی داشتیم پول خرج می‌کردیم در واقع
‫وقتی بالاخره جواب منفی اومد
‫ما تقریباً سه چهارمِ دکور رو ‫ساخته بودیم
‫پس منطقی بود که بگیم: ‫حالا که ساختیمش، باید ضبط کنیم
‫اما فقط دو روز وقت دارین
‫تو به هیچ‌وجه از استدیو دستور ‫نمی‌گیری
‫اما سعی می‌کنی یه راه میانه ‫پیدا کنی
‫کسی که باید بین خلاقیت و مسائل مالی,,,
‫و همچنین بین استودیو و چاد زندگی کنه ‫خب واقعا سخته براش
‫اون هیچوقت «نه» رو به‌عنوان جواب قبول ‫نمی‌کنه و زیبایی و جادو از دل همین درمیاد
‫ولی خب، این‌جوری کلا موهات سفید میشه
‫فکر می‌کنم همه‌چی گواهِ اینه، نه؟
‫قسمت اول خیلی خوب بود
‫امیدوارم قسمت دوم بهتر باشه، ‫قسمت سوم بهتر تر
‫و قسمت چهارم,,, من از همه بیشتر ‫به اون افتخار می‌کنم,,,
‫چون از نظر قاب‌بندی، ترکیب‌بندی و عمق میدان دید، ‫بیشتر از همه حال‌وهوای یه انیمه رو داره
‫چاد همیشه خیلی آگاه بود که,,,
‫جان‌ویک یه فرنچایزه که ‫لبریز از حس‌وحاله
‫و اون حس سرجیو لئونه‌ای که انگار میگه: ‫عجله نکن، توی صحنه قدم بزن،
‫با شخصیت همراه شو
‫چاد واقعا اصرار داشت ‫که زیاد وارد جزییات نشیم
‫می‌خواست تا جایی که میشه ‫تصویر باز باشه،
‫و از نمای متحرک، نمای جرثقیلی ‫و دوربین پایدارنما استفاده کنیم
‫ما سعی می‌کردیم دوربین رو ‫تا حد ممکن حرکت بدیم
‫که همه‌چی حماسی‌تر ‫و کلاسیک‌تر بشه,
‫و خب حتی تو اولین گفتگوها هم,,,
‫همیشه مطمئن می‌شدیم که,,,
‫این صحنه حس مهم بودن داره؟ ‫آیا خاصه؟
‫آیا تصویری که داریم ارائه میدیم ‫ارزش مکث کردن روش رو داره؟
‫عالیه
‫قلب مقدس
‫صحنه‌ی پایانی جان‌ویک
‫اینجاست که همه‌چی ‫اتفاق می‌افته؟
‫دوئل
‫باید باحال دربیاد
‫اگه فقط بتونیم بفهمیم چجوری ‫نورپردازیش کنیم، چطوری فیلم‌برداریش کنیم
‫چطوری اجراش کنیم ‫و چطوری تدوینش کنیم
‫و چطور براش موسیقی بذاریم ‫که واقعا باحال باشه و کارمون ردیف باشه
‫مخصوصا برای اینکه,,, قراره تا ۳۴ دقیقه دیگه ‫فیلمبرداری رو شروع کنیم
‫این‌طور شروع می‌کنیم
‫بعد از قسمت سوم، ‫سوال این بود که «چرا؟»
‫و من می‌گفتم دلیلش اینه‌که ‫اون باید بمیره
‫و گمونم به محض اینکه این حرفو زدم,,,
‫- تو، تو گفتی,,, ‫- نه، من گفتم: من پایه‌ام
‫وقتی اینو بگی، ‫ دیگه نقطه‌ی پایانه، آره؟
‫- و بعدش فقط باید بفهمی «چطور» ‫- آره، چطور؟
‫اگه قراره بمیره، باید کاری کنیم ‫که حسابی تأثیرگذار باشه,
‫فکر کنم اون سخت‌ترین بخش ماجرا بود، ‫درسته؟
‫چون از همون اول تصمیم داشتیم ‫که دوئل داشته باشیم
‫موقعیت‌تون رو بگیرید آقایون
‫بعدش گفتی: باشه، ‫ولی باید معنی داشته باشه
‫- آره ‫- دوئل من این بود که: آره اون برنده میشه
‫و تو گفتی: اوه صبر کن صبر کن ‫اون باید ببازه
‫ولی در عین حال برنده میشه ‫و به چیزی که می‌خواد میرسه
‫خب، چطور می‌تونیم از این زندگی ‫نجاتش بدیم؟
‫چطور می‌تونیم از شر همه‌چی ‫خلاص شیم؟
‫و اونجا بود که داستان گذشته‌ی شخصیتِ دانی ‫رو طراحی کردیم،
‫- که یه دختریو نجات میده ‫- آره
‫و شخصیت هیرویوکی،
‫که دخترش اونو نجات میده
‫پس تو یه دوست رو از دست میدی، ‫و اون دوست باید توی دوئل باهات بجنگه
‫چون اولش قرار بود ‫مارکی باهات دوئل کنه
‫- آره، درسته ‫ـ یه کم طول کشید
‫مثل یه ساعت بود، باید مکانیزمش رو ‫درست تنظیم می‌کردیم
‫- چطور زمان‌بندی جان‌ویک رو تعریف کنیم؟ ‫- آره، درسته
‫چاد همیشه درباره‌ی این حرف میزنه ‫که عاشق مفهوم دوست و دشمنه
‫تو همه‌ی قسمت‌ها هست، ‫مخصوصا تو جان‌ویک ۴، درسته؟
‫مثل رابطه‌ی کین و ویک
‫و این ایده که می‌تونی برادرت رو ‫دوس داشته باشی،
‫و در عین حال بخوای بکشیش,
‫دلم برات تنگ شده، جان
‫چه حس خوبی داره ‫که کنار یه دوست بشینی
‫من عاشق مفهوم ژاپنیِ رازها ‫و زمزمه‌های پنهانم،
‫یعنی فقط یه جنگجو می‌تونه یه جنگجوی دیگه ‫رو بشناسه، فقط یه سرباز,,,
‫یعنی باید با طرف توی میدون جنگ ‫بوده باشی تا واقعاً بشناسیش
‫و خب اون نما این بود که ‫دو نفر نشستن اونجا
‫و می‌دونن که فردا باید در مقابل همدیگه ‫قرار بگیرن و فکر کنم فیلمبرداریش,,,
‫- داخل یه کلیسا بود ‫- داخل کلیسا بود
‫ما نفرین شدیم
‫من و تو
‫تو این یکی ‫باهات موافقم
‫کاری که ما تو جان‌ویک سعی کردیم ‫انجام بدیم,,,
‫اینه‌که جان‌ویک رو با همه‌ی شخصیت‌های فیلم ‫مرتبط کنیم
‫که همیشه یه رابطه‌ای وجود داشته باشه ‫و هیچکس بی اهمیت نباشه
‫و فکر می‌کنم واسه همینه که جان ‫با اینکه یه آدمکشه، ولی بازم انقد محبوبه
‫خب حتی اون ردیاب هم که تازه ‫باهاش آشنا شده ازش خوشش میاد
‫چون ما اون کلیشه‌های «آدم خوب/آدم بد» ‫رو نداریم
‫و می‌تونیم با همچین روابطی بازی کنیم
‫مثلا دانی و اون احتمالاً ‫یه زمانی بهترین دوستای هم بودن
‫تو زندگی بعدی می‌بینمت، برادر
‫هیرویوکی بهترین دوستشه، ‫ولی جان اونو تو خطر میندازه
‫هیرویوکی باز هم پشتش درمیاد
‫رفاقت وقتی بی دردسر باشه ‫ارزشی نداره
‫سرکار داشتن با دوستی، وابستگی و وفاداری ‫یه امتیاز واقعیه
‫شلیک
‫تو جان‌ویک ۱ رو طوری شروع کردی ‫که جان‌ویک میوفته به پهلو
‫آره
‫و حالا هم همونه
‫اون به آرامش میرسه
‫می‌خوایم تکنیک فوکوس رو ‫اجرا کنیم
‫ازتون می‌خوام به سنگ قبر نگاه کنید
‫وقتی گفتم لورنس، فوکوس میره سمت تو ‫و بعد برمی‌گردی
‫- و بعدش من برمی‌گردم ‫- دقیقا
‫خیلی خوبه
‫این آخرین,,, ‫آخرین پلان نیست,
‫داری آخرین پلان فیلم رو می‌سازی
‫فکر کنم, ‫البته شایدم نظرم عوض شه,
‫احتمالا فردا
‫یا الان, ‫همین الان نظرم عوض شد,
‫پس این آخرین پلان نیست؟
‫چرا؟ ‫کی می‌خواد بدونه؟
‫مگه یه پلانِ اضافه ‫چقد هزینه داره؟
‫ما هنوزم داریم درمورد جان‌ویک ‫و دنیای جان‌ویک صحبت می‌کنیم
‫اینکه واقعاً جان ویک ۵ ساخته بشه یا نه، ‫نمی‌دونم,
‫فکر می‌کنی اون الان کجاست؟ ‫بهشته یا جهنم؟
‫کی می‌دونه؟
‫من فکر می‌کنم این فیلم‌ها ‫خیلی فراتر از واقعیت بودن
‫و خب ما نشون دادیم که,,,
‫آدما می‌تونن از هر چیز دیوونه‌واری ‫جون سالم به در ببرن
‫پس می‌تونه هرچیزی باشه ‫که خودمون می‌خوایم
‫- ما هنوز کلی ایده داریم, ‫- می‌دونم، کلی ایده داریم که,,,
‫هنوز عملی‌شون نکردیم، رفیق
‫یه حس عجیب داره که بعد از یه دهه ‫جان ویک ساختنِ بدون وقفه,,,
‫حالا قراره یه وقفه بیوفته ‫و چاد بره یه فیلم دیگه بسازه
‫خودخواهانه امیدوارم برگرده ‫و بگه:
‫کارگردانیِ یه فیلم عادی این‌طوریه
‫دلم می‌خواد برگردم به جان ویک، ‫که هر کاری دلم بخواد بکنم
‫و کیانو هم هرچی بگم انجام بده,
‫اگه خلاقانه بخوایم بگیم، ‫حتی اگه,,,
‫خب مثلا من و تو ‫هفت دیگه وقت بذاریم
‫و فکر کنیم که چه کاری رو ‫هنوز انجام ندادیم،
‫می‌تونیم ایده‌های برای قسمت پنجم ‫دربیاریم,
‫و این‌جوری میشه که خب,,, ‫چیزِ بدی از آب درنمیاد در کل,
‫ویک یعنی درد, فقط نوع دیگه‌ای از درد ‫تو یه روز دیگه
‫آره، ولی شاید بتونیم یه داستان دیگه ‫تعریف کنیم
‫و یه غذای دیگه بپزیم
‫بی صبرانه منتظرم بیینم ‫حرکتِ بعدیِ سینمای اکشن چیه
‫مثل مُده, تغییر می‌کنه، نسل به نسل فرق می‌کنه, ‫تکامل پیدا می‌کنه,
‫اینکه جزئی از این موج باشی ‫خیلی هیجان‌انگیزه
‫مردم همیشه کلیپ‌هایی از فیلم‌های مختلف ‫برام می‌فرستن,
‫«هی، ببین، دارن جان ویک رو تقلید می‌کنن ‫یا دارن ادای گان فو رو درمیارن»
‫از این چیزا خوشم میاد
‫وقتی توی فیلمنامه می‌خونی ‫که نوشته:
‫اکشنِ جان ویکی ‫اتفاق میوفته
‫یه‌جورایی خنده رو لبت میشینه
‫با خودت میگی: ‫خب، این خیلی,,,
‫حالا شاید به روم نیارم ‫ولی تو دلم میگم: خیلی باحاله,
‫این الهام‌بخشه چون رقابت‌طلبی چیزیه ‫که ما رو به جلو می‌بره
‫و اون رقابت، رقابت با چیزاییه که ‫تا حالا ساخته شدن، حتی با خودمون,
‫تو ذهنم هیچوقت رقابت با چاد نداشتم
‫فکر نکنم اصلا با کسی ‫رقابت کنم
‫منظورم اینه، خب اون فقط ‫کار خودشو می‌کنه
‫اون داره,,, ‫خب، تو دنیای خودش زندگی می‌کنه
‫اون جان‌ویک رو می‌سازه ‫عاشقشه
‫ویک یعنی چادِ کوفتی, ‫چاد و کیانو، خودشون جان ویک‌ان,
‫با جان ویک زندگی می‌کنن، باهاش می‌میرن, ‫خودشون جان ویکن، می‌فهمی که چی میگم؟
‫و برای همینه که این فیلم ‫اینقد خوبه، می‌دونی؟
‫چون ویک یعنی درد
‫شایدم واقعا ویک یعنی درد
‫شاید همین اسم خوبی برای مستند باشه
‫فکر می‌کنم اگه یه چیز از روند ساختِ جان ویک ‫یاد گرفته باشم،
‫از دیدنِ کیانو و بقیه,,,
‫اینه که درد الزاماً چیز بدی نیست، ‫می‌دونی چی میگم؟
‫درد اغلب نتیجه‌ی انتخاب‌های شجاعانه‌ست
‫یا اینکه خودتو در معرض خطر قرار بدی ‫و برای پیروزی تلاش کنی
‫آره، همه‌مون باید رنج بکشیم, ‫باید سخت تمرین کنیم,
‫ولی برای من، نه واقعاً، ‫من عاشقشم,
‫چون این کاریه که هر روز ‫دارم انجامش میدم
‫باید یه‌کم رنج بکشی ‫تا بهتر شی، می‌دونی؟
‫یعنی بدن‌مون درد بکشه, ‫ذهن‌مون درد بکشه,
‫و من عاشق اینم
‫می‌خوایم بهترینشو بسازیم
‫برای اینکه بهترین باشه، ‫باید هرکاری لازم باشه انجام بدین
‫بعضی وقتا اذیت می‌کنه، ‫اذیت,
‫و وقتی تورو اذیت کنه ‫و آدمای دور و برت رو هم اذیت کنه,,,
‫شاید آدمایی که بهت نزدیک هستن ‫رو هم اذیت کنه,
‫ولی جان‌ویک فقط درد نیست ‫بلکه نعمت هم هست
‫در واقع مثل جادوی سینماست
‫خب,,, ما از نظر خلاقیت و مالی ‫یه‌جورایی برنده ایم
‫و هیچ روزی نیست که با خودم نگم:
‫«خدایا شکرت که ویک توی زندگی منه»
‫آیا این درد ارزشش رو داشت؟ ‫آره,
‫فقط اینکه دردِ زیادی داشت
‫تبریک میگم
‫عالی بود
‫عالی بود، مرسی بچه‌ها
‫این یکی از بهترین هدیه‌های زندگیم بود
‫دمتون گرم
‫من یه دهه جان‌ویک داشتم، ‫دهه‌ی ۵۰ زندگیم,
‫آررره!
‫نمی‌دونم بتونم یه دهه‌ی دیگه مثل اون ‫داشته باشم یا نه
‫آره، باید خیلی خیلی ‫خوش‌شانس باشم
‫اما آره
‫ویک یعنی درد ‫ویک یعنی شادی
‫ویک یعنی بقا ‫ویک یعنی تلاش برای آزادی
‫ویک یعنی سوگ
‫در برابرِ همه‌چی زنده موندن,
‫ویک یعنی دوستی ‫یعنی عشق
‫می‌دونی؟
‫و خب همه‌ی این مفاهیمِ مهم رو,,,
‫توی یه فیلم اکشن، جا دادن,
[ویک یعنی درد]
‫و ویک خنده داره، ‫ویک بامزه‌ست
شما به mrgilas.com نگاه میکنید