‫دیگه آخر خطه,
‫- چه گُهی بخوریم؟ دعا کنیم؟ ‫- نمی‌دونم, به خدا اعتقاد داری؟
‫فکرکنم, فکرکنم الان باور دارم,
‫باورم نمی‌شه قرار نیست زنده ‫بمونم و آینده‌ی جک رو ببینم,
‫آخرین عکسی که ازش گرفتم ‫از جوش وحشتناک روی بیضه‌هاش بود,
‫- می‌فهمی الان چه حالی دارم؟ ‫- اصلاً مهم نیست,
‫‏الان هیچی جز اینکه آخرین لحظاتمون ‫رو در کنار هم بگذرونیم مهم نیست,
‫اینطوری نگو!
‫- دوستت دارم, ‫- منم دوستت دارم!
‫چند مدته می‌خوام یه حرفی رو بهت بزنم،
‫فکرکنم الان زمان مناسبی باشه,,,
‫اون شلوار کارگویی که چندماه پیش ‫فکر کردی گم‌ش کردی رو من انداخته بودم دور,
‫- اصلاً برام قابل‌درک نبودن, ‫- اشکال نداره,
‫- حتی نمی‌تونستم به‌شون نگاه کنم! ‫- حوصلم سر رفت,
‫هیچکس حتی مفتی هم به این کسشعرها گوش نمی‌ده،
‫چه برسه به این‌که توی «پیترون» ‫سابسکرایب‌مون کنن,
‫- چی می‌گه این؟ ‫- داره صدامون رو ضبط می‌کنه,
‫- چی؟ ‫- چرا داری صدامون رو ضبط می‌کنی؟
‫مردم عاشقِ پادکست‌های آدم‌کشی‌ان,
‫برای همین تصمیم گرفتم کار رو ‫یه مرحله ببرم بالاتر
‫پادکست یه قتل واقعی رو درست کنم,
‫قتلِ شما,
‫دقیقاً, هرچقـدر شیره بریزی باز هم کمه,
‫من یه‌لحظه می‌رم با دوست مامانت صحبت کنم, باشه؟ ‫نوش جونت,
‫خیلی‌خب، قبل از این‌که عصبانی بشی، ‫من یه نقشه دارم,
‫نقشه‌ای که توش باید ‫بچه‌ی من رو بدزدیم؟
‫دزدی نیست, ‫بچه قراره پیش بابای خودش باشه,
‫والا جوری که تو تعریف کردی ‫شبیه آدم‌ربایی بود,
‫مگه نگفتی مامان‌بزرگ‌ بابا‌بزرگ‌ش ‫آدم‌های بدی‌ان؟
‫آره توری، گفتم آدم‌های بدی‌ان,,,
‫- اما منظورم این نبود که می‌تونیم برش داریم ببریم, ‫- پیش ما جاش امن‌ترـه!
‫همیشه دل‌مون می‌خواست یهویی غیب‌مون بزنه، ‫بریم مکزیک یا هرجای دیگه‌ای,
‫[ هشدار امبر / در لس‌آنجلس؛ یک پسر ‫بچه‌ی 7 ساله با چشمان و موی قهوه‌ای ]
‫نوشته یه بچه با موها و چشم‌های قهوه‌ای؛ ‫می‌تونه هرکسی باشه,
‫خبر فوری, ‫پلیس اعلام کرده که در حال جستجوی پسربچه‌ی ده ساله‌ای هستند
‫که از اوایل ظهر امروز مفقود شده است,
‫خیلی‌خب، باید بزنیم به چاک,
‫آهای اولی، ‫قراره حسابی کیف کنیم,
‫فقط تو نیستی که نقشه کشیدی,
‫راستش رو بخوای بعید می‌دونم همچین ‫ایده‌ای واسه پادکست خوب باشه!
‫آره، آدم کشتن اصلاً ‫سرگرم‌کننده نیست,
‫نکته خوبی بود, باهاتون موافقم,
‫برای همین یه بازی طراحی کردم,
‫سوال‌بازی دوست دارین؟
‫- نه, ‫- بدم نمیاد,,,
‫نه,
‫مطمئنم از این یکی خیلی خوش‌تون میاد،
‫و حدس می‌زنم قراره شاهد رقابت ‫تنگاتنگی باشیم،
‫چون موضوع سوالات‌تون,,,
‫قاتل‌های زنجیره‌ایه,
‫نمی‌خوایم تو بازی مسخره‌ت شرکت کنیم,
‫ببین، ما دنبال دردسر نیستیم, ‫اصلاً هم تو رو نمی‌شناسیم,
‫ول‌مون کن بریم، ‫به پلیس هم هیچی نمی‌گیم,
‫نمی‌گیم, قول می‌دیم, ‫هیچی نمی‌گیم,
‫ما یه بچه داریم, ‫خواهش می‌کنم,
‫اگه می‌خواین دوباره جک کوچولو رو ببینید،
‫باید تو بازی شرکت کنین,
‫اسم جک رو می‌دونه! ‫خدای من,
‫فقط کافیه برنده بشید، ‫بعدش آزادتون می‌کنم,
‫تو درمورد قاتل‌های زنجیره‌ای خیلی اطلاعات داری,
‫آره، اونقدری اطلاعات دارم که بدونم ‫اصلاً قرار نیست آزادمون کنه,
‫بازی‌ت قراره اینطوری باشه دیگه نه؟
‫الکی امیدوارمون می‌کنی، اما ‫چه ببریم چه ببازیم ما رو می‌کشی,
‫الان مثلاً پیش خودت فکر کردی ‫دست من رو خوندی، مگه نه؟
‫آره دستت رو خوندم، از لحاظ آماری ‫همه‌تون شبیه هم هستین,
‫- یه مشت بازنده که فکر می‌کنن دست‌شون رو نمی‌شه,,, ‫- شوخی‌ات گرفته؟
‫حتماً باید با کشت و کشتار به دختر رویاهاشون برسن,
‫- بارها از این چیزها دیدم,,, ‫- داری بدترش می‌کنی,
‫- وقتشه مسخره‌بازی رو بذاری کنار, ‫- از این چیزها تو برنامه «دیت‌لاین» زیاد دیدم,
‫« براساس داستانِ واقعی » ‫« فصل دوم، قسمت هشتم »
‫سلام,
‫می‌تونم کمک‌تون کنم؟
‫آره, این‌جاست؟
‫اون پشته,,,
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫بهم اعتماد کن,
‫انتظارش رو نداشتین نـه؟
‫نه, نه راستش رو بخوای,
‫گفته بودی قاتل زنجیره‌ای زن نداریم,
‫گفتم معمولاً نداریم, ‫این یه موقعیت خیلی خاصه,
‫خانم، بانو، دختر جون، می‌شه بگی ‫کی هستی و این‎جا چه‌خبره؟
‫- از این خبرها نیست, ‫- خدای من,
‫این‌جا من سوال می‌پرسم,
‫- این دیگه چه,,, ‫- کوفتیه؟
‫- سوال اول,,, ‫- خوش می‌گذره, قراره خوش بگذره,
‫رابرت دورست دوست‌ش رو ‫توی کالیفورنیا چطوری کُشت؟
‫جواب‌‌ش رو می‌دونم,
‫با تفنگ؛ نه میلی‌متری, به سبک اعدام, ‫خیلی ساده و راحت,
‫بنگ بنگ,,,
‫آفرین!
‫- دمت‌گرم, ‫- یه امتیار برای تو,
‫چقدر عالی، خب,,,
‫- چـ,,, چیکار می‌کـ,,, ‫- می‌خوای باهاش چیکار کنی؟
‫- یا خدا, یا خدا, ‫- می‌خوای چیکار کنی؟
‫اوه!
‫توضیحات؟
‫اوه,,,
‫چه فکری با خودم کردم؟
‫داریم صدا ضبط می‌کنیم نه فیلم,
‫چون جواب‌تون درست بود، یدونه ‫از بَست‌هاتون رو پاره کردم,
‫اگه جواب‌تون غلط باشه، ‫یه‌چیز دیگه‌تون رو پاره می‌کنم,
‫ببین کی برگشته,,,
‫مثل دفعه قبل؟
‫آم، نه,,,
‫راستش این‌سری دوتا دیگه هم نیاز دارم,
‫اوه!
‫مطمئنی فکر خوبیه؟
‫نه احتمالاً، نه، اما,,,
‫مجبورم دیگه,
‫بریم سراغ عکاسی,
‫سوال بعدی,,,
‫یکی از شغل‌های «جفری دامر» رو نام ببر,
‫- شکلات‌سازی! ‫- واقعاً؟
‫یه مدت توی بقالی کار می‌کرده, ‫توی ارتش هم بوده؛ متخصص خون‌گیری هم بوده,
‫ایول داری!
‫- ممنون, ممنون, ‫- آفرین عزیزدلم, دمت‌گرم,
‫یا خـدا,
‫گفتم یـدونـه از شغل‌هاش!
‫چی؟ حالت خوبه؟
‫نه, می‌بینی که با چاقو خارم رو گایید,
‫سوال بعدی,
‫نمی‌خوای بگی اون یارو کی بود؟
‫هیچکس,
‫بازنشسته شده,,,تقریباً,
‫اولی، وقت خوابه,
‫لباس‌خوابم که نیست,
‫این‌جا زندگی می‌کنی؟
‫چی؟ نه, معلومه که نه,
‫پروازمون صبح زوده؛ برای همین ‫توی فرودگاه موندیم,
‫اما اشکال نداره؛ امشب می‌تونی ‫با لباس فوتبالت بخوابی,
‫خیلی باحال می‌شه, مگه نه؟
‫- کی داره پیام می‌ده؟ ‫- سرینا,
‫ایوا قرار بوده چند ساعت پیش بره ‫دنبال جک، اما خبری ازش نشده,
‫به‌احتمال زیاد یادش رفته بابا,,,
‫آره,,,
‫آره، حق با توئـه,
‫- الان واقعاً تحت فشاره, ‫- آره,
‫- خدایا! ‫- عقلت رو از دست دادی؟
‫چه مرگته؟ جوابم درست بود!
‫‏قتل زودیاک قاتل تو جولای چهارم تو «واله‌هو» بود,
‫از لحن جواب دادنت خوشم نیومد,
‫- حالت خوبه؟ ‫- اونقدرها هم بد نیست,
‫لعنت بهش، چرا هست,
‫- سوال بعدی,,, ‫- خدای من,,,
‫من چطوری دست‌های «کارلی وارن» رو بسته بودم؟ ‫و چـرا؟
‫خیلی‌خب، این یکی آسونه,
‫یه گره شیباری دو سکه‌ای بود
‫دقیقاً شبیه به سبکِ «قاتل تسبیحی»,
‫هی، با گوشی‌ام چیکار می‌کنی؟
‫توری کیـه؟
‫داره حسابی می‌رینه بهت,
‫خواهرم,
‫جواب دادن به سوال بعدی برای شخص ‫ماهری مثل تو مثل آب خوردنـه,
‫نام آخرینِ
‫قربانی «سلاخِ غرب» چی بود؟
‫- خیلی‌خب، جواب‌ش رو می‌دونم, ‫- می‌دونه,
‫الان یادم میاد، اسمش,,,
‫صبرکن, جواب‌ش رو می‌دونه,
‫- بذار یه‌ثانیه فکر کنم, ‫- زودباش!
‫- عزیزم, ‫- تو دیده بودیش, نمی‌تونی کمکم کنی ‫اسمش رو یادم بیاد؟ یالا!
‫- یادمــ,,,اسمــش,,,یادم نمیاد, ‫- چطوری یادت نمیاد؟
‫خواهرت واقعاً آدم لج‌بازیه,
‫فکرکنم بهتره باهاش حرف بزنی,
‫و بهش بگی,,,
‫هیچ مشکلی نیست,
‫ایوا؟ کدوم گوری‌ای تـو؟
‫سرینا داره از عصبانیت منفجر می‌شه, ‫حالت خوبه؟
‫آره، ببخشید, ‫یکم دست و بالم بسته بود,,,
‫من,,,
‫کلاس یوگا ام,
‫این وقت شب کلاس یوگایی؟
‫سرینا می‌گه بیا جک رو بردار ببر!
‫آره, می‌دونم, می‌شه از کلاس ‫اومدم بیرون بهت زنگ بزنم؟
‫دارن بد نگاه‌م می‌کنن,
‫- اوکیه لاکپشت کوچولو؟ ‫- آره, بعداً حرف می‌زنیم,
‫اون توی دردسر افتاده,
‫چرا؟ ‫اینقدر یوگـاش بَده؟
‫نه, گفت «لاکپشت کوچولو»
‫از اون کلمه‌های رمزی بین خواهراست,
‫وقتی توی دردسر افتادیم ‫از این کلمه استفاده می‌کنیم,
‫مثلاً وقتی بچه بودم و غریبه‌ها میومدن ‫سمتم باهام صحبت کنن
‫یا مثلاً وقتی که دانشگاه می‌رفتم و غریبه‌ها ‫میومدن سمتم باهام صحبت کنن,,,
‫خیلی‌خب توری، توری, گوش کن, ‫گوش کن,
‫ببین، تو کسی بودی که گفتی ‫بیا پسـرم رو بدزدیم،
‫پس فعلاً به‌جای همچین کارهای احمقانه‌ای،
‫مثلاً رفتن و نجات دادن خواهرت،
‫بهتره نقشه‌ی خودمون رو پیش ببریم,
‫باشه,
‫- آره؛ حق با توئه, ‫- خوبه,
‫نه, اما اون همیشه هوای من رو داشته, ‫من بهش مدیونم,
‫گوش کن ببین چی می‌گم,
‫حتی اگه بخوای بهش کمک کنی، ‫نمی‌دونی کجاست!
‫صدای چی بود؟
‫صدای دستگاه یخ‌سازه؛ بیا اینجا,
‫خیلی‌خب,,,
‫مطمئنم این رو می‌شناسی,
‫آره, یه‌چاقوی شکاری 14 اینچی,
‫که سلاحِ موردعلاقه‌ی یه قاتل زنجیره‌ای خاصه,,,
‫- اسمش چی بود؟ ‫- سلاخِ غرب,
‫اسمش دائم توی زبونـت می‌چرخه،
‫اما نمی‌تونی اسم یکی از قربانی‌هاش که ‫توی حیاط خونه‌ی خودت دفن شده رو بگی؟
‫خب ببین، یه‌زمانی خیلی از قتل‌هاش اطلاعات داشتم،
‫اما بعدش جناب‌عالی اومدی ‫و همه توجه‌ها به تو جلب شد,
‫پس خواهشاً من رو ببخش و بذار ‫چند لحظه فکر کنم,
‫ده ثانیه بیشتر فرصت نداری, ‫بعدش مجبور می‌شم پیام‌های بازرگانی رو قطع کنم,,,
‫خیلی‌خب، می‌دونم که بارتنـدر بود, ‫این هیچ امتیازی نداره؟
‫بعد از این‌که دوتاتون رو کشتم، ‫بیشتر درمورد اسپانسر امروزمون حرف می‌زنیم،
‫پتـوهای برفی، ‫تنها پتوهایی که,,,
‫خودشه! پتوهای برفی! ‫خودشه,
‫ببخشید، اما غلطـه!
‫خفه‌خون بگیر و بذار حرف‌ام رو تموم کنم,
‫تو کلارک میلر رو کشتی؛ ‫مدیرعامل شرکت پتوهای برفی,
‫تو زمینه‌ جنایت‌های واقعی، ‫اون‌ها بیشترین تبلیغ رو دارن,
‫قربانی‌ات وندی جنکینز، این ماجرا رو گزارش کرده بود،
‫و بعد دکتر فریدمـن یه کتاب درباره‌ی ‫قاتل‌های زنجیره‌ای نوشت،
‫و ما متاسفانه با یکی از داستان‌هاش ‫پادکست درست کردیم،
‫و بعدش خواهرای لیپنیسکی,,, ‫آره خب,
‫«جرد لتو» هم نقش همون یارویی رو بازی کرد ‫که «لنون» رو می‌کشه,
‫خودشه!
‫همه‌ی این آدم‌ها از جنایات واقعی ‫ سود خودشون رو بردن,
‫انگیزه‌ات همینه! ‫با این انگیزه آدم می‌کشی!
‫وای ایوا!
‫واقعاً تحت‌تاثیر قرار گرفتم,
‫- عالی بود ‫- دستم رو خوندی!
‫فهمیدی چرا آدم‌های
‫مریض و عقده‌ای و حقیری مثل شما رو ‫انتخاب می‌کنم,
‫کسایی که از درد کشیدن بقیه لذت می‌برن,
‫خیلی‌خب، نمی‌خوام ناراحتت کنم,,,
‫اما از وقتی که آدمیزاد وجود داشته، ‫مردم دور آتیش,,,
‫داستان‌های ترسناک تعریف می‌کردن,
‫قصه و داستان باعث میشه
‫با دنیای پر از بگایی و ترس راحت‌تر کنار بیای،
‫دنیایی که یه دختر می‌تونه بره ‫سر شیفت متصدی بار بودن و کشته بشه,
‫کلویی لیک! اسمش اینه,
‫- کلویی لیک, آره, ‫- تو نمی‌دونستی,
‫- من حواسم هست, کلویی لیک, ‫- آره، تو حواست هست, ایول,
‫اونـه,,,
‫اونو می‌شناختی؟
‫خواهرم بود,
‫خدای من,
‫خیلی‌خب,
‫متاسفم,
‫نه، نیستی,
‫چرا، هستیم, هستیم,
‫نه, نه, همه,,,
‫همه میگن متاسفـن,
‫اما از ته دلشون نیست,
‫نه, به تخمشون نیست,
‫خب، عکسش تو اخبار بود،
‫و,,, یکی دو بار واسش یادبود برگزار کردن,
‫و بعدش,,,
‫خبرنگارها و پادکسترها کم‌کم سرازیر شدن،
‫و بعدش دیگه هیچ‌کس ‫در مورد کلویی حرف نمی‌زد,
‫فقط و فقط درباره‌ی سلاخ غرب صحبت می‌کردن
‫و اینکه اون چطور مناسب نقشه دقیقش بود,
‫خب، کشتن آدم‌های بیشتر کمکی نمی‌کنه,
‫- اونو زنده نمی‌کنه, ‫- نه، حق با اونه، ایوا,
‫جانم, چی گفتی؟
‫گوش کن,
‫حق با توئه, ‫کل این ماجرا مزخرفه,
‫سلاخ غرب رو به کل فراموش کن,
‫می‌تونی همین‌جا و همین الان ‫داستان رو کاملا تغییر بدی,
‫خب، تو همین الان ‫داری صدای ما رو ضبط می‌کنی,
‫در مورد کلویی بهمون بگو,
‫واسه کل دنیا داستان کلویی رو تعریف کن,
‫خیلی‌خب، مشخصات پرواز رو گرفتم, ‫می‌تونیم بریم,
‫می‌خوای چمدونتو جمع کنی؟ ‫الان اُلی رو بیدار می‌کنم,
‫باشه,
‫ایرپاد من کو؟ ‫ایوا همیشه‌ی خدا وسایل منو برمی‌داره و پس نمیده,
‫صبر کن, فکر کنم بدونم چطوری پیداش کنم,
‫صبر کن,
‫«استودیوی پایان بازی,» ‫استودیوی ضبط پادکست نیست؟
‫از دست این آدم‌ها ‫و پادکست کوفتی‌شون,,,
‫صبر کن,
‫گفتی اسم اونجا چی بود؟
‫استودیوی پایان بازی,
‫چرا؟ چی شده؟
‫[پیغامتو گرفتم, اینم پیغام من, ‫پایان بازی, من بردم,]
‫می‌دونی چیه، توری؟ ‫حق با توئه,
‫اگه نگران ایوا هستی، ‫من باید برم بهش سر بزنم,
‫خب، وقت داریم، درسته؟ ‫حواست به اُلی باشه, زود میام,
‫- اگه بیدار بشه و بترسه چی؟ ‫- چیزیش نمیشه، تور,
‫- نمی‌تونی,,, ‫- زود میام,
‫نمی‌تونی منو با اون ‫توی این وضعیت تنها بذاری, تو,,,
‫ولی مصمم بود واسم صبحونه درست کنه ‫و بیاره توی تخت,
‫اون فقط شش ساله‌اش بود،
‫رویِ پنکک‌ها,,,
‫و مایع داخلش سوخته بود,
‫و شیره‌ای که واسم آورد،
‫در اصل سس کچاپ بود,
‫و بابا و مامان‌مون فورا گفتن: ‫«نوچ, امکان نداره, حیوون بی حیوون,»
‫و می‌دونید چی شد؟ ‫جای اینکه گریه و ناله کنه,,,
‫همه موهای برسشو جمع کرد،
‫بهشون چشم چسبوند,,,
‫و اسمشو گذاشت دنیس,
‫اما اون تنها کسی بود که انقدر ‫کوچیک بود که از پنجره رد بشه,
‫واسه همین تصمیم گرفتیم ببریمش و,,,
‫اشتباه بود,
‫اشتباه بزرگی بود,
‫خدای من, چی شد؟
‫بعدش چی شد؟
‫خب، تونست بره بالای خونه،
‫ولی کفش آگ پوشیده بود و,,,
‫سخته,
‫نه, تعریف کن, ‫حالش خوب بود؟
‫آره, آره,
‫خوشبختانه، وقتی سقوط کرد ‫افتاد روی یه شاخه رز,
‫دستش پر خراش شد,
‫سر همین به ناچار مجبور شدم ‫ژاکت آستین بلندِ مارک دلیا که خیلی دوستش دارمو
‫تا آخر تابستون بهش قرض بدم,
‫عین خواهر من می‌مونه,
‫نترس, و قشنگه، اما گاهی اوقات ‫اونم بیشتر از توانش مسئولیت قبول می‌کرد،
‫و چیزه,,, می‌تونه ترسناک باشه,
‫بابا؟ بابا؟
‫هی اُلی,
‫بابات خیلی زود میاد، باشه؟
‫دارومم میاره؟
‫- داروت؟ ‫- هر روز باید داروی آسممو بخورم,
‫رفت بگیره، آره؟
‫آم,,,
‫نمی,,, نمی‌دونم,
‫تمومی نداره,
‫حتی بعد از فوتـشون, ‫هنوز خواهرشـم,
‫فقط اون‌هایی که اهمیت میدن,,,
‫که یادشون هست,
‫مت؟
‫موفق شدی!
‫افتادم به حرف زدن و جمع‌بندی، ‫پاک داشتم تو رو یادم می‌رفت,
‫خب,,,
‫تویی,
‫ناامید شدی؟
‫نه, تحت تاثیر قرار گرفتم,
‫به هنرت احترام می‌ذارم,
‫پایان بازی؟
‫ایول, یه لحظه زمان برد، ‫ولی‌ آخرش فهمیدم,
‫واسه من خیلی کم‌تر وقت برد ‫تا ته‌وتوی تو رو دربیارم
‫بعد از اینکه اومدی دم استودیوی من ‫و گفتی ببخشید,
‫نقشه‌ات چی بود؟
‫می‌دونی چیه؟ احمقانه‌ست،
‫اما نقشه‌ای نداشتم
‫اگه باورت بشه,
‫خب، به مهمونی خوش اومدی، مت,
‫می‌دونی، می‌ترسیدم یه وقت نیای,
‫حالا بشین قشنگ نگاه کن ‫که اولین هدیه‌مو باز می‌کنم,
‫خیلی‌خب، چی می‌خوای؟
‫عه، خیلی لطف داری که می‌پرسی,
‫یه اعتراف ضبط شده می‌خوام ‫که خواهرمو به قتل رسوندی,
‫مت، ازت خواهش می‌کنیم, ‫فرصتیه تا خودتو رها کنی,
‫شرمنده رفیق, شدنی نیست,
‫- مت، دست بردار, شوخیت گرفته؟ خواهش می‌کنم, ‫- ایوا, ایوا!
‫ببین، یه داستان بهتر واست دارم,
‫من پلیسو خبر کردم, ‫تا یکی دو دقیقه دیگه سر می‌رسن,
‫ولی ماشینمو بیرون پارک کردم که پر از پولـه
‫و اطلاعات آدم‌هایی رو دارم ‫که می‌تونن تو رو ناپدید کنن,
‫عه,
‫نمی‌خوام ناپدید بشم,
‫باشه, واقعا می‌خوای؟
‫خواسته‌اش چیزیه که همه می‌خوان,
‫می‌خواد احساس غیب بودن ‫و ناپدید بودن نکنه,
‫می‌خواد داستان کلویی رو بگه,
‫که میگی, گفتی, ‫ما همه‌مون می‌دونیم,
‫می‌تونی از این قضیه قسر در بری, ‫پیشنهاد کوفتیشو قبول کن بره,
‫باشه,
‫همین کار رو می‌کنم,
‫- ولی اول تو رو می‌کشم, ‫- چی؟
‫هی,
‫خدای من,
‫عزیزم، عالی بود! ‫زود بیا, دستمو باز کن,
‫خدای من, چطوری,,, اصلا کِی این‌جوری شد؟ ‫این,,, بیا,
‫- حالت خوبه؟ ‫- اینو باز کن,,, آره، آره,
‫- بذار دستتو ببینم, ‫- دستم سالمه,
‫باید بری بیمارستان,
‫اصلا خوب نیست,
‫پلیس داره میاد, چیکار کنیم؟
‫نمی‌دونم, چیکار کنیم؟ ‫واقعا پول تو ماشینه؟ چیکار کنیم؟
‫خیلی‌خب, آم,,,
‫برو داخل ‫و به آدم‌های مهربون اونجا خودتو معرفی کن،
‫و می‌برنت خونه، باشه؟
‫ولی تو چی میشی؟
‫تو کجا میری؟
‫من,,, من,,,
‫منم میرم خونه,
‫نگران من نباش, باشه؟
‫برو,
‫سلام، ایوا هستم, پیام بذارید,
‫سلام ایوا,
‫آم,,,
‫نمی‌دونم کِی پیغاممو می‌شنوی ولی,,,
‫وقتی شنیدی,,,
‫«لاک‌پشت,»
‫مُرده؟
‫نمرده,
‫بیهوش شده، ولی نبض داره,
‫و بهتون میگم چیکار کنید,
‫هیچ کاری نمی‌کنید,
‫هیچی؟ عه, باشه, ‫هیچ کاری نمی‌کنیم,
‫- عالیه, ‫- نقشه خوبیه,
‫می‌خوای با اون دستکش‌ها چیکار کنی، رفیق؟
‫می‌دونی، جالبـه,
‫یه سال پیش،
‫این کار واسم مثل آب خوردن بود,
‫انگار کریسمس من زود رسیده,
‫هر دوتونو می‌کشم,
‫تیشه رو می‌ذارم تو دست اون,
‫راه فرارمو می‌سازم,
‫اما این دیگه تو نیستی,
‫- این,,, ‫- تو دوست و نگرش جدیدی به زندگی پیدا کردی,
‫عشق پیدا کردی, توری,
‫ما تو رو توی خانواده‌مون قبول کردیم، مت,
‫- اوضاع عوض شده, ‫- تو دوست مایی، آره؟
‫آره، اما,,,
‫اگه بخوام با خودم روراست باشم،
‫خیلی خسته شدم,
‫از دروغ خسته شدم,
‫از اینکه تظاهر کنم ‫آدمی‌ام که نیستم خسته شدم,
‫خب، دیگه حال نمیده,
‫وقتش شده,
‫وقتش شده خودمو تحویل بدم,
‫زود باش، نیتن, بگیرش,
‫میرم اداره پلیس، ‫و همه‌چیو واسشون تعریف می‌کنم,
‫همه قتل‌ها رو واسشون تعریف می‌کنم,
‫جای مدارک رو بهشون میگم,
‫بهشون میگم که شما رو مجبور کردم پادکست بسازید,
‫آزاد میشید,
‫واقعیتش آخرش همین‌جوری می‌شد, ‫از اول قرار بود این‌جوری تموم بشه,
‫حداقل به این روش، ‫می‌تونم به شرایط خودم انجامش بدم,
‫با سری بالا,
‫حاضری؟
‫آره,
‫- دست‌ها بالا! ‫- قاتل مقلد داخله!
‫حرکت کنید! حرکت کنید!
‫حرکت کنید! حرکت کنید! حرکت کنید! ‫برید! برید!‌ برید!‌ برید!
‫برید!‌ برید!‌ برید!
‫امنه!
‫امنه,
‫لعنتی، خون زیادی ریخته,
‫چند تا تلفات داریم,
‫خالیه, کسی اینجا نیست,
‫نیتن بارلت، شما به جرم قتل بازداشت هستید,
‫- من کاری نکردم, ‫- نه، نه، نه, آدم اشتباهی رو گرفتید,
‫مت، بهشون بگو که,,,
‫- مت؟ مت کدوم گوریه؟ ‫- حق دارید سکوت اختیار کنید,
‫هر حرف یا عملی ‫در دادگاه علیه شما استفاده خواهد شد,
‫- مت! ‫- حق دارید وکیل اختیار کنید,
‫اگر استطاعت اختیار وکیل ندارید ‫یه وکیل به صورت رایگان برای شما منصوب خواهد شد,
‫آیا حق و حقوقی که واستون ‫قرائت کردم رو متوجه شدید؟
‫ایرادی نداره چند تا مدرک متهم‌کننده
‫توی کمد شخصیت قایم کنم، نه؟
‫آره، بیا چند تا دی‌ان‌ای توی جیپـت بذاریم,
‫زود باش، نیتن, ‫اثر انگشتت رو روی تیشه بذار,
‫می‌خوای چیکار کنی، تحویلم بدی؟
‫هر کاری دوست داری بکن, ‫دیگه واسم مهم نیست,
‫- آروم باش, ایوا, ‫- عزیزم، من همین‌جام, چیزی نیست,
‫با این قضیه می‌جنگیم، باشه؟
‫چیزی یست, ‫هی، مبارزه می‌کنیم,
‫- منو بیار بیرون, ‫- حتما, حتما, درست میشه,
‫« براساس داستانِ واقعی »
‫حالت بهتره؟
‫امیدوارم بهتر باشی,
‫چون حرف زیاد واسه گفتن داریم,
‫« پــایــان فــصــل دوم »