‫مَدی، یا حداقل روحش، ‫گیر افتاده,
‫حتماً همون دفترچه‌ی یادداشته که ‫پیداش نکردیم، درسته؟
‫همونی که آقای مارتین ‫درباره‌ی جانت نوشته بود,
‫انگار هر آزمایشی که ‫داشت انجام می‌داد،
‫احتمالا یه تیم بودن,
‫ غیرممکنه, ‫اون زندانیِ اون بود,
‫آقای مارتین نبود,
‫جانت بود که ‫وسایل مرگتو برداشت,
‫ همین الان ‫آقای مارتین رو دیدم,
‫یه نور قرمز بزرگ ‫پشتش بود,
‫و بعد ناپدید شد,
‫آقای مارتین رو تو این مدرسه دیدی؟
‫آره، و از قیافه‌ش معلوم بود که وحشت‌زده‌س,
‫شاید اونو زندانی کرده تا از همه شما محافظت کنه,
شما به mrgilas.com نگاه میکنید
‫چیزی پیدا کردین بچه‌ها؟
‫- نه, ‫- اینجا هیچی نیست,
‫-این هیچ منطقی نداره,
‫- کدوم قسمت؟
‫اینکه داریم بیرون یه
‫ویلای تعطیلات قشنگ و تمیز دنبال یه قاتل سریالی
‫میگردیم؟
‫یا اینکه فکر میکنی مَدی ‫به یه طریقی آتیش گرفته؟
‫هیچکدوم کلر, ‫چیزی که جور در نمیاد
‫اینه که چرا جانت میخواست باهاش ‫به خاکستر تبدیل بشه,
‫بچه ها، شاید بتونیم کمتر ‫روی اسم گذاشتن روی دوستمون
‫و بیشتر روی اینکه زنده است یا نه ‫تمرکز کنیم؟
‫قبل از اینکه مطمئن بشیم، بتونیم بفهمیم چی شده،
‫یعنی باید دنبال هر نشونه‌ای از زنده موندنش بگردیم,
‫لباس، رد پا، هر چیزی,
‫وگرنه,,,
‫فقط به گشتن ادامه بدید,
‫ فقط می‌خوام یه چیز رو واضح کنم,
‫شناسایی قطعی‌ش ممکنه سخت باشه,
‫آزمایش "DNA" بالاخره کمک می‌کنه، اما، خب,,,
‫متوجه شدم,
‫باشه, آماده‌ام,
‫به یادم نباش وقتی رفتم
‫ رفتم
‫به یادم نباش وقتی رفتم
‫خب حالا تو هم سوار اتوبوس دزدیدن جنازه شدی؟
‫نه، لزوماً نه،
‫ولی باید قبول کنی، ‫عجیبه,
‫چرا به جهنم مَدی باید اینجا بیاد؟
‫حالت چطوره؟
‫چرا یهو شروع کردی به عذرخواهی کردن ازش؟
‫نمی‌دونم, ‫فکر کنم اگه فرار می‌کردم،
‫دوست داشتم شما هم دنبال من بیاین,
‫«اگه»؟
‫ رفقا!
‫ یه چیزی پیدا کردم,
‫حالا باور می‌کنید؟
‫این مدرکه,
‫مدرک چی، سیمون؟
‫که این کله‌ی‌پوکِ خودت رفته یه خونه‌ی روح‌زده‌ی دیگه؟
‫نه, این جانت بود که اینجا بود,
‫و چی؟ چی، سایمون، از قبرش بیرون اومده؟
‫ این دیوونگیه, ‫اِکساویه کجاست اصلاً؟
‫بچه‌ها، جانت تو بدن مَدی هست,
‫مگر اینکه مدرکی پیدا کنید که ثابت کنه تو اون آتیش نمرده،
‫مَدی دیگه برنمی‌گرده,
‫بهتره بگیم تو همین قبر دفن شده,
‫لطفاً بهم بگو که این حرفا رو باور نمی‌کنی,
‫نیکول,
‫با پلیس‌ها حرف زدم,
‫ خب؟
‫وای خدای من!
‫زَوِیر، پلیس‌ها چی گفتن؟
‫خبر خوبیه, ‫تو اون آتش‌سوزی هیچ‌کس نمرده,
‫مَدی,,, یعنی جَنِت ‫مطمئناً فرار کرده,
‫عجب! عالیه,
‫پس اون لعنتی کجاست؟
شما به mrgilas.com نگاه میکنید
‫ چشم، فهمیدم,
‫بذار ببینم,,,
‫این چیزا رو همیشه خیلی بالا می‌ذارن,
‫کجا می‌ری؟
‫خیلی دور از اینجا,
‫وای، کوئین، ‫این خیلی زیاده,
‫می‌دونم، ولی من یه طرفدار پروپاقرص ‫ورونیکا مارس بودم
‫وقتی زنده بودم،
‫پس تخته‌ی قتل ‫جای مناسبی بود,
‫یعنی، جونتو گرفتن، درسته؟
‫خب، حالا چی کار کنیم؟
‫آره خب، ‫تو رهبری تحقیقات رو به عهده بگیر,
‫معمولا، با یه سخنرانی شروع میشه,
‫هی! رئیس یه چیزی میخواد بگه,
‫ببخشید، همیشه دوست داشتم این کارو بکنم,
‫و میشه صدات کنم رئیس؟
‫اِ، البته, باشه، ‫پس اینا چیزاییه که میدونیم,
‫جانت و آقای مارتین ‫با هم کار میکردن
‫روی پروژه عبور از مرز,
‫به همین خاطره که آسیب‌های روحی تو رو بررسی کردن,
‫چرا وسایل‌هاتو جمع‌آوری کردن؟
‫ولی چرا ازت مخفی‌شون کردن؟
‫اونا چه غلطی می‌کنن؟
‫و از همه مهم‌تر، چی تغییر کرد؟
‫باشه، پس شاید شاگرد، استاد شده,
‫می‌دونی، ما می‌دونیم جانت می‌تونست جلوی ریست شدن رو بگیره،
‫پس شاید آقای مارتین از نقش دوم بازی کردن خسته شده بود,
‫یه بار دیگه بگو چجوری اینا بهمون کمک می‌کنه جانت رو برگردونیم,
‫چون اگه بدونیم چرا این وسایل انقدر مهم بودن،
‫چه ربطی به رد شدن از یه مرز داشتن،
‫ما میتونیم کارشو تموم کنیم,
‫هویج رو جلوش بذار، ‫بعد همکاری می‌کنه,
‫یه حرکت کلاسیک مریخی,
‫و فکر می‌کنی که، ‫بعد از این همه سال
‫که دو تا شرور بزرگ ما ‫نتونستن رمزشو بشکنن،
‫میتونی فقط کلید اتصال به جانت رو بزنی؟
‫نمیدونم, ‫به همین خاطر داریم سعی می‌کنیم,,,
‫سوال بعدی، ‫اگه اشیای ما
‫رابطه‌ای با عبور داشتن داشته باشن،
‫پس جانت کجاست، هان؟
‫روندا، باز هم نمیدونم،
‫ولی شاید بعد از تموم کردن دفترچه،
‫بتونی پرونده‌ی بعدی رو رهبری کنی، باشه؟
‫هوی، رئیس! فکر کنم یه چیزی اینجا پیدا کردم,
‫خب، باشه، ژانِت ۱۵ بار تو این دفترچه کلمه‌ی "بشکه" رو گفته،
‫دارم فکر می‌کنم شاید علاوه بر اینکه شریک مخفی آقای مارتین بوده یا هرچی،
‫یه جور استاد مخفی درست کردن مشروب هم بوده،
‫میدونی، مثلا مشروب زندان درست میکرده,
‫اونها بشکه نیستن، ‫کلیدن,
‫نه، نوشته,,, ‫اوه نه، نوشته کلید, باشه,
‫خب، باشه، ‫پس بریم سراغش,
‫ اگه تغییری نکنم، ‫همون جور میمونم
‫ گیر افتاده تو این بازی
‫ نمی خوام بازی کنم
‫آه,,, خیلی در زدی نه؟
‫همین الان فهمیدم که یه برادر داری,
‫آره,
‫آره، تازه همدیگه رو دیدیم، راستش تو حموم,
‫-چی؟ ‫-فکر کردم خودتی
‫و خیلی وقته تو حمومی،
‫و حالم از بوی آتیش بهم میخوره،
‫برای همین در رو باز کردم که بگم زودتر بیا بیرون،
‫-اما، بجاش,,, ‫-سلام خواهر,
‫میشه دفعه بعد که میخوای یکی از مهمونیای خوابت رو برگزار کنی بهم خبر بدی؟
‫اول از همه،
‫پارتی‌های خواب برای بچه‌هاست,
‫دوم اینکه، چرا برگشتی؟
‫لباسشویی, ماشین‌های لباسشویی خوابگاه
‫خرابن
‫چون یه احمق تصمیم گرفته
‫تو جایی که وایتکس می‌ریزن،
‫بشاشه,
‫وای چه چندش!
‫معذرت می‌خوام, بچه‌های دانشگاه حیوونن,
‫کلر,
‫آها، باز هم معذرت میخوام,
‫نه, هوم هوم, همه باید ‫حرف زدن رو ول کنن
‫و همین الان لباس بپوشن,
‫امروز نقدی حساب میکنید یا با کارت؟
‫نقدی,
‫صبر کنید، الان برمیگردم,
‫نه! ‫نه، نه، نه!
‫نه، نه، نه، نه!
‫نه!
‫اتاق دیگ بخار، کافه تریا، ‫کارگاه ماشین،
‫حالا گلخونه ست,
‫جایی که ارواح دیگه اونجا مردن، ‫درسته,
‫و تو هم می‌تونی اونا رو ببینی؟
‫نه، فقط مدی,
‫الان اینجاست؟
‫نمیدونم, ‫این جای زخم نیست,
‫حس میکنم باید یه ‫چیزی به مدی بگم,
‫حالا که فهمیدم، یه حس عجیبی دارم
‫انگار یه چیزی کمِ، مثلا اینکه یه پیامی چیزی براش نفرستم,
‫کلی چیزای مهم‌تر
‫هست که باید همین الان حلشون کنیم,
‫صبر کن، نمی‌خوای باهاش حرف بزنم؟
‫اوه، چرت! اون نمی‌خواد باهام حرف بزنه؟
‫از من متنفره، الان از من متنفره،
‫منم جای اون بودم همین کارو می‌کردم، ولی,,,
‫ازت متنفر نیست، باشه؟
‫ببخشید، چرا داریم آروم حرف می‌زنیم؟
‫چون ممکنه گوش کنه,
‫نمیتونیم ببینیمش, ‫اون میتونه ما رو ببینه
‫هر جایی که بخواد,
‫آخرین چیزی که ‫می‌خوام
‫اینه که پیام از دست دادن جونت رو برسونم، باشه؟
‫-خب,,, ‫-خب، پس هیچ پیامی,
‫به خدا قسم، ‫دیگه هیچ سوالی هم نپرسید,
‫ خوش اومدید به جلسه ی معمول ساعت ۱۲ ظهر رودخانه ی اسپلیت,
‫خوشحالیم که همه تون اینجا هستید,
‫این جلسه ی عمومی هست،
‫و همه خوش اومدن، ‫به خصوص تازه واردها,
‫سلام به همه, ‫اسم من تایلره،
‫-و من یه الکلی هستم, ‫- سلام تایلر!
شما به mrgilas.com نگاه میکنید
‫صبر کنین، وایسین,
‫امم,,, همه چیز اوکیه؟
‫ببخشید، فکر کردم,,, ‫اشتباه من بود,
‫هی، صبر کن, ‫من تورو می‌شناسم,
‫اون آشنا به نظر میاد، نه؟
‫اوه، چرت، آره
‫تو توی سمینار روانشناسی ما شرکت می‌کنی، نه؟
‫کاملاً, خدایا، چه خواب‌آلود بود، نه؟
‫ احتیاج به سواری داشتی؟
‫در واقع داریم برمی‌گردیم دانشگاه,
‫فقط باید یه سری چیز می‌خریدم,
‫لازم نبود, ممنونم,
‫نظرم عوض شد,
‫وای خدای من
‫بیست و یک دقیقه دیگه
‫ اووو، چه جذابه
‫ با تصویر جدیدت آشنا شو
‫ اوو خدای من
‫ فقط چند دقیقه دیگه
‫اووو، چه داغه
‫ خیلی واضح‌تر میشه
‫ گرچن، اینو ببین,
‫دارچین رو برمیداره و کنار میذاره،
‫و من میگم، ‫"دارچین که سالمه,
‫- تو ريختيش تو قهوه‌ت, ‫- واسه سلامتي خوبه,
‫بعد اون نگاهم کرد ‫و من نگاهش کردم،
‫و من گفتم: «میدونی چی؟»
‫رسیدیم,
‫می‌دونم, غذای آماده، ‫بدترین چیز,
‫ولی از یه خماری فردا بهتره,
‫وای، خاک بر سرم، راستی، کاملا دعوتي,
‫بعد از بازی شروع میشه,
‫مگر اینکه حالش رو نداشته باشی,
‫اگه همه ی وسایلمو دزدیده باشن، نمیدونم دلم میاد برم پارتی یا نه,
‫گوشی خواستی استفاده کنی؟
‫مال تو هم دزدیدن، نه؟
‫یا میتونیم کمکت کنیم به حراست دانشگاه زنگ بزنیم,
‫اوه، نه,
‫اِ، لازم نیست این کارو بکنی,
‫شناسنامتو و کارت غذاتو
‫و همه چی رو هم دزدیدن، نه؟
‫بیا، ما بهشون زنگ میزنیم, بذار ببینم,
‫گفتم نه,
‫یعنی نه، ممنونم,
‫راه خودم رو پیدا می‌کنم,
‫بیا دیگه، سایمون، ‫کجایی؟
‫تو تو کمد من چه غلطی می‌کنی؟
‫ساندرا, سلام، ببخشید، من,,,
‫نمی‌دونستم که اون قرار ملاقات توئه,
‫من تازه دوباره شروع کردم به رفتن،
‫پس، منظورم اینه که، اگه,,, می‌تونم یه جای جدید پیدا کنم,
‫نه, اشکالی نداره, واقعا,
‫مطمئنی؟ ‫چون یه جوری,,,
‫از اونجا فرار کردی، ‫فکر کردم شاید
‫مرتبط باشه با، با من,
‫خب، نیست,
‫می‌دونم که به تو هیچ ربطی ‫نداشتی
‫به اتفاقی که افتاد, ‫باشه؟
‫هی، گوش کن، من، خب، ‫شنیدم که
‫سخنرانی کردی وقتی مدی جایزه رو برد,
‫و، خب، ‫من خودم نامزدش کردم
‫برای اون جایزه، چون اون، ‫یعنی، اون واقعا,,,
‫خب، ببخشید ‫اونجا نبودم,
‫نیستم, ‫خیلی داغون بودم،
‫ولی حداقل دوباره شروع کردم ‫رفتن به جلسات رو
‫بعد از اون شب,
‫درسته,
‫خب، باید برم,
‫باید برسم به رودخونه پوکگاما,
‫-راهش خیلی طولانیه, ‫-باشه, رودخونه، ها؟
‫چرا؟
‫جسد پیدا کردن,
‫چی؟
‫ماهیگیرها یه جسد پیدا کردن،
‫ولی هنوز شناسایی نکردن ‫که کیه,
‫ای بابا، ساندرا, خب,,,
‫واقعاً باید برم,
‫باشه، صبر کن، این کارو,,,
‫این کارو تنهایی نکن,
‫فردی، لطفا به دفتر اصلی بیاید,
‫فردی، لطفا به دفتر اصلی بیایید,
‫بقیه پلاستیک‌ها کجان؟
‫نمیدونم, تازه ازش دست کشیدم,
‫واقعا؟ یعنی از گروه تشویق‌کننده‌ها اومدی بیرون؟
‫واقعا؟ بدنت عوض شده بود؟
‫اینو از کسی می‌شنوم که
‫واقعا باور داره همچین چیزایی ممکنه,
‫من اینو نگفتم,
‫خب، اگه حرف‌های سایمون یه جورایی درست باشه، خیلی عجیبه؟
‫آره، خیلی عجیبه,
‫-باز داری منو نادیده می‌گیری؟ واقعا؟ ‫-نه,
‫نه، دارم نادیده نمی‌گیرم,
‫چیزی برای گزارش دادن نیست,
‫اِ! و نیکول داشت توی کمدم شیرین بیان می‌ذاشت,,,
‫یه جورایی جایزه تسلی‌بخشی؟
‫نیکول؟ چرا نیکول باید شیرین بیان بذاره تو,,,
‫سیمون، بیا دیگه، باید یه چیزی برای گزارش دادن داشته باشی,
‫دیشب به اون خونه‌ی روستایی نرفتی؟
‫آره, با زاویر، درواقع،
‫که این یه نکته‌ی مثبتِ چون اونم باهامه,
‫خبر خوبیه,
‫خبر بدش چیه؟
‫می‌دونم که تازه به جمع عجیب غریبا اضافه شدم،
‫ولی این واقعا، خیلی عجیبه,
‫آره، می‌دونم, شاید راست می‌گی,
‫وای خدای من!
‫دیگو فکر می‌کنه ج,,, مَدی رو دیده,
‫جانت تو خونه‌ی مزرعه نبود؟
‫آره، اون تو خونه‌ی مزرعه بود،
‫ولی اون، ‫اون آتیشش زد,
‫چی؟
‫چرا باید این کارو می‌کرد؟
‫-ام,,, ‫- سایمون,
‫ببین، قضیه اینه که، ام,,,
‫یه سرنخ جدید پیدا کردم,
‫پس می‌رم ‫دنبالش,
‫اصلا نگرانش نباش ‫چون من همه چی رو تحت کنترل دارم، باشه؟
‫بذار ببینم,
‫خبر جدیدی هست؟
‫آره, دزد جسد من
‫تازه آدم‌سوزی رو هم ‫به پرونده‌ی جنایت‌هاش اضافه کرده، هرچی که باشه
‫همین بعد از تصادفِ فرار از صحنه‌ی جرم ‫و سرقتِ بزرگ ماشین،
‫پس اگه فردا جسد من پشت میله‌ها نباشه، خیلی خوش‌شانسم,
‫سلام بچه‌ها، این دختر رو دیدین؟
‫اسمِش مَدیِ,
‫سلام داداش، خوبی؟ این دختر رو می‌شناسی؟
‫حتی نگاش هم نکرد,
‫پس وقتی دقیقا همین کارو کردیم
‫تو بازیِ جشنِ بازگشت به خونه ‫با اون تراکتای مَدیِ گمشده،
‫همش می‌دونستی مدی کجاست,
‫اینم آره,
‫وای، چه دیوونه‌بازی‌ای!
‫ بچه‌ها، شما این دختر رو دیدین؟
‫و تو جشن رقص با کلیر،
‫عملیات کلیر، مدی جزئی از اون بود؟
‫زاویه، ایده خودِ اون بود، باشه؟
شما به mrgilas.com نگاه میکنید
‫ سلام، این دختر رو دیدین؟
‫چی؟
‫چیزی گیرت اومده؟
‫نه، داشتم سعی می‌کردم با دیگو تماس بگیرم,
‫-ولی حتما سرکلاسشه, ‫-آره، هست,
‫ببخشید,
‫از کجا میدونی؟
‫اینستاش رو چک کردم,
‫اصلا کی تو سالن درس یه سلفی می‌گیره؟
‫حتما به خودش افتخار می‌کرد که هنوز بیداره,
‫ببخشید، شما,,,
‫یه عالمه دانشجو تو پس زمینه خواب بودن,
‫صبر کن, این ایده بدی نیست که!
‫سلام، دوستم رو ندیدی؟
‫پس دیگه لازم نیست دفترچه رو برامون رمزگشایی کنی؟
‫نه، لازم دارم، فقط خیلی طول می‌کشه,
‫جانت اون بیرون داره به معنای واقعی کلمه آتیش روشن می‌کنه،
‫پس چیزی که لازم دارم اینه که شماها یه کم فکر کنید,
‫نوارمو برمی‌دارم,
‫اِه، کوئین، این هنوز واسه تخته‌ی قتلاتت مناسب نیست,
‫فقط می‌خوام بدونم اینا چی یادشون میاد,
‫یه کم قدیمی‌تر از اونیه که یادت بیاد
‫چشم,
‫اوه, یادداشت می‌کنم,
‫باشه، ببینید، می‌دونم شماها
‫فکر می‌کنید هیچی یادتون نمیاد،
‫ولی حتما یه سرنخی بوده
‫که نشون بده بینشون اوضاع خراب شده,
‫لطفا یه کم فکر کنید,
‫ نیکول، ‫چه خبرته؟
‫برادرت می‌تونست بهمون بگه ‫این دانشگاه چقدر بزرگه,
‫یه ساعت طول کشید تا از کتابخونه خودمون رو بیرون بکشیم,
‫خب، ممکنه کجا باشه؟
‫حتماً الان گرسنه‌شه یا خسته‌ست,
‫نه، تو سالن غذاخوری چیزی نیست,
‫و تنها دانشجوهایی که خواب بودن و ما دیدیم،
‫واقعاً اینجا می‌خوابن,
‫کلیر، چیزی پیدا کردی؟
‫این نیم ساعتِ که چسبیده به اون چیز,
‫کلیر، اگه اون کسی که داری باهاش اس ام اس بازی می‌کنی برادر منه،
‫کارت تمومه!
‫خب، من پیامک نمی‌دم, ‫دنبال مدی هم هستم,
‫می‌بینی؟
‫خب، چرا یه فراری شناخته‌شده
‫باید عکس خودش رو بذاره؟
‫اون این کارو نمی‌کرد، ‫ولی شاید یه نفر دیگه این کارو کرده باشه,
‫فقط یه نگاهی به اطراف بنداز,
‫واقعاً همه دارن یه چیزی پست می‌کنن,
‫شاید مدی رو تو پس‌زمینه عکس گرفتن,
‫بوم! پیداش کردم,
‫اِی بچه‌ها,,,
‫چی؟ چرا؟
‫چون دیگه حالم از این ۲۰ تا سوال مسخره بهم خورد,
‫تو که میدونی من جانت رو پیدا کردم, درواقع دو بار,
‫آره، دو بارم گم‌ش کردی,
‫فقط دارم سعی می‌کنم کمک کنم,
‫چته عوضی؟ ‫کی این کارو کرده؟
‫شماها چی هستین؟ ‫دانشجوهای سال اول؟
‫آره، معذرت میخوام, ‫تقصیر من بود,
‫میتونیم براتون دوباره پرش کنیم,
‫بیاین دو تا نوشیدنی دیگه هم سفارش بدیم, ‫این طرف لطفا,
‫متاسفم عزیزم، ‫هیچی گیرمون نیومد,
‫آره، این حس رو می‌شناسم,
‫ولی اگه چیزی از تحقیق
‫روی اتفاقی که برای خودم افتاد یاد گرفتم،
‫اینه که سرنخ‌ها همیشه اونجان,
‫پس تو آخرین روز جانت چه اتفاقی افتاد؟
‫یعنی، ‫اون جشن بود,
‫- جشن؟ ‫- آره,
‫چی؟ یه چیزی مثل خداحافظی؟
‫نه، درواقع، جشن تولد ۱۷ سالگیش بود,
‫آقای مارتین نگران حال و هوای جنت اون موقع بود,
‫برای همین پیشنهاد کرد که یه جوری حالشو خوب کنیم,
‫جنت هیچ وقت جشن تولد ۱۷ سالگیشو نگرفته بود
‫و هیچ کدوم از ما هم تا حالا جشن رقص با جوراب ندیده بودیم,
‫به علاوه، کووید بود، مدرسه شده بود سیبری,
‫ می‌دونی چرا بهش می‌گفتن این اسمو، چارلی؟
‫جشن رقص با جوراب؟
‫خب راستش، من فقط یه جورایی فکر می‌کردم
‫یه اصطلاح قدیمی دهه پنجاه برای سکس باشه,
‫نه، چون باید کفش‌هاتو در بیاری
‫که زمین خراب نشه
‫اوه، خب، ‫این خیلی غیرمنتظره بامزه اس
‫یا شاید بهتره بگم عالی
‫باشه، بیاین,,,
‫هِی، این که خوبه، ‫چارلی، آره، جو گیر شو
‫ خب، ‫آقای ام حرکات خوبی داره
‫اوه، خدایا، ‫اون حتی چهارخونه هم میرقصه
‫رُندا تو نقش ریزو, ‫فکر کنم دوباره مردم,
‫و والی، ‫خیلی تیزی
‫آره خب، ‫ممنون چارلی
‫راستش رو بخوای، فکر کنم بتونم به این عادت کنم، جدی جدی,
‫همچنین باید بگم که
‫آخرین موزیکال قبل از کووید، گریس بود،
‫پس کلی لباس داشتیم که از بینشون انتخاب کنیم,
‫چه خوب چه بد,
‫ممنون، شما دوتا, خب، فقط، آره، اونارو اونجا بذارید,
‫- عالیه, ‫- چارلی,
‫میتونی بهشون نشون بدی که بنر تولد کجاست
‫و بقیه‌ی روبان‌ها کجان؟
‫ چارلی، این چه ربطی به جنت داره؟
‫ آروم باش، ‫دارم می رسم,
‫باشه، ‫همین بعد از این اتفاق افتاد,
‫من اولی بودم که با بنر رسیدم
‫و اون موقع بود که متوجه شدم ‫موسیقی عوض شده,
‫ تو آینه نگاه می‌کنم
‫ داشتن می رقصیدن,
‫اولش فکر کردم، خب، قشنگه، میدونی،
‫و مثلا شاید یه حس نوستالژی یا چیزی باشه،
‫ولی بعد جنت گفت,,,
‫امشب بهشون میگیم، درسته؟
‫قول دادی,
‫ پس رمانتیک بودن؟
‫شماها چیزی بینشون دیدین که رمانتیک باشه؟
‫نه بین اونا نه,
‫ ببخشید چی؟
‫ ببین، ‫باید بفهمی
‫اون موقع خیلی وقت عجیبی برای مهمونی گرفتن بود,
‫یعنی، مثل اینکه چارلی گفت، ‫مدرسه شده بود شهر ارواح
‫و شاید اینجوری که میگم ‫چیز مهمی نباشه،
‫ولي واسه من مهم بود,
‫اصلا نفهميدم ‫چقدر تنها ميشم
‫اگه اون آدمای زنده اونجا نباشن,
‫والي، فقط بگو ‫چي شده,
‫خب، باشه، بعد از اينکه ‫رقص تموم شد،
‫آقاي مارتين شروع کرد ‫به آماده کردن,,,
‫ليمبو! همه صف بکشين!
‫يالا بريم, ‫بريم ديگه,
‫ و من هم موافق بودم,
‫ميدوني که نميتونم از يه ‫چالش فيزيکي فرار کنم،
‫ولی اون شب، ‫جانت خیلی اصرار داشت که حرف بزنه,
‫ میشه یه لحظه باهات خصوصی حرف بزنم؟
‫آره,
‫یه لحظه,
‫نمیدونم چی میخواست بگه،
‫ولی فهمیدم خیلی نگرانِ,
‫یه چیزی بوده که خیلی وقته میخوام بهت بگم,
‫آفرین, ‫خیلی خوب, آفرین,
‫یه چیزی رو ازت پنهون کردم,
‫و امیدوار بودم که شاید امشب
‫کادوم ممکنه حقیقت رو لو بده,
‫ببخشید، نمیدونم چرا اینقدر سخته,
‫فکر کنم دارم میگم که,,,
‫هی هی هی، ژانِت, ‫اشکال نداره,
‫میدونم,
‫میدونی؟
‫آره، میدونم,
‫تولدت مبارک,
‫ اوه، والی!
‫میدونم، میدونم، میدونم،
‫ولی خب، داشت ‫درباره یه کادو حرف میزد,
‫و خیلی هم ‫ناراحت به نظر میرسید،
‫فکر کردم شاید ‫همینو واسه تولدش بخواد
‫فکر کردی اون یه کادو بود؟
‫یعنی، درست بعدش رفت اون دنیا، پس,,,
‫ولی مگه نمیدونیم که ‫اینطور نبود؟
‫آره، ممنونم کویین,
‫به همین خاطر بود که ‫نمیخواستم چیزی رو اینقدر علنی بگم,
‫اون اشیا,
‫خب، روندا، تو چی؟
‫اون شب چیزی دیدی؟
‫اگه چیزی دیدی، هر چیزی، خواهش می‌کنم، باید بدونم,
‫روندا، بیا دیگه، ‫مشخصه که یه چیزی میدونی,
‫حالا بهمون بگو,
‫وای، بس کنید دیگه با این روش‌های پلیسی!
‫راستش، یه هفته پیش، شما رو دور میزدی،
‫-مثل یه جاسوس دو جانبه, ‫-درسته,
‫و تازه بهمون گفتی
‫که به آقای مارتین گفتی که من و سایمون میتونیم حرف بزنیم,
‫صبر کن, چی؟ روند؟
‫باشه، حتماً، ‫ولی فقط چون داشتم سعی می‌کردم
‫به حقیقت برسم,
‫که همون کاریه که الان دارم می‌کنم,
‫گفتیم دیگه هیچ رازی نباشه، ‫دیگه هیچ دروغی نباشه,
‫میدونی چی؟ ‫من به این نیاز ندارم,
‫رندا، یه تخریب‌گر به اسم ژانِت
‫تو تنم داره می‌چرخه ‫و تو خیلی مطمئن بودی
‫درباره اینکه ‫اون چی کار نمی‌کرده،
‫پس اگه می‌دونی اون چی بوده، لطفا فقط,,,
‫باهاش دعواش شد! باشه؟
‫این چیزیه که میخوای بشنوی؟
‫اون نه باهاش رمانتیک بود نه با تو، والی,
‫خیانت دید,
‫خواهش میکنم، روند، بگو چی شده,
‫ تولدت مبارک
‫هورا! آره، بگیرش!
‫درست بعد از کیکش بود,
‫انگار خیلی خوشحال نبود که اونجا باشه،
‫ولی کادوهامون انگار یه کم اوضاع رو بهتر کرد,
‫اوه, چطور فهمیدی؟
‫خب، تو خیلی راجع به علم حرف می‌زنی,
‫-و میدونیم که ما گوش میدیم, ‫-خیلی زیاد,
‫مرسی,
‫اینم برای تو,
‫اوه، چه جالب، ببینم چیه,
‫حلقه‌ی هولا هوپه,
‫-هشدار اسپویل! ‫-ممنون، روندها,
‫اینا وقتی من کوچیک بودم خیلی مد بود،
‫پس خیلی برام ارزش داشت,
‫همچنین، اینا یه مثال عالی از نیروی مرکزگرا هستن
‫و اصطکاک که با همدیگه کار میکنن,
‫اوه, عالیه,
‫ببینیم بعدی چیه,
‫باشه، اون مال منه,
‫آره، یه کم خیسِ,
‫وای، اون یکی داره چکه میکنه, ‫چکه میکنه,
‫آره، اون یکی,,,
‫فقط از وقتی بود که تو اونجا بودی,
‫گفتم شاید یه نوشابه خامه‌ای دوست داشته باشی,
‫یاد مغازه‌های شیرینی‌فروشی و آبمیوه‌فروشی‌های قدیم می‌ندازه، اینجور چیزا,
‫گرمه,
‫خب، سه ساعت پیش کادو رو پیچیدم,
‫- عالیه, ‫- خب، ممنون,
‫باشه, نوبت منه,
‫تا وقتی که جانت کادوی آقای مارتین رو باز نکرد،
‫هیچ اتفاق خاصی نیفتاد,
‫یه چیزی اشتباه بود,
‫ممنون از همه,
‫اوه، ببخشید,
‫ می‌شد فهمید یه چیزی شده,
‫پس صبر کردم تا آروم شن,
‫همه چی رو نشنیدم،
‫ولی جانت از کادو ناراحت بود,
‫انگار از همه کادوها ناراحت بود,
‫نمی‌خواستم ناراحتت کنم، جانت,
‫پس چرا بهم دادی؟
‫چون مال توئه,
‫فقط یه نماد بود،
‫درسته،
‫که کارمونو ادامه بدیم، ‫کار خودمون!
‫می‌دونی که این چیزی نیست که می‌خواستم,
‫باید به زمانش فکر کنیم,
‫نمی‌تونی,,, ببین، باشه، ببین,
‫-یه نفس عمیق بکش, تو,,, ‫-نفس نمی‌کشم,
‫دیگه هیچ آزمایشی نیست, ‫قول دادی,
‫ می‌دونم و بابت این موضوع معذرت می‌خوام، ولی من,,,
‫ می‌دونی چیه؟ ‫خودم انجامش میدم,
‫همین الان انجامش میدم، ‫واقعا,
‫جانت!
‫دستاتو از روم بردار!
‫نمیدونی من از چه کارایی برمیام,
‫جانت واقعا اینو گفت؟
‫-وای چه وحشتناک! ‫-خیلی شدید بود,
‫و حالا اون بیرون ول میگرده و زندگیمو نابود میکنه,
‫به خاطر همین بود که حبسش کرد,
‫چون اون هیولای واقعی بود,
‫نه، اینطور نیست,
‫بعدش چی؟ چه اتفاقی افتاد؟
‫اون هیولا نبود, ‫داشت جلوی یه هیولا می‌ایستاد,
‫متوجه نمیشم,
‫نگاه کن، شاید ‫شریک هم بودن،
‫ولی قدرت ‫همیشه دست اون بود,
‫و اون بهش نارو زده,
‫پس ساکتش کرد، ‫و بعد,,,
‫وقتی دیدم دستاش رویش بود، ‫انگاری,,,
شما به mrgilas.com نگاه میکنید
‫انگاری دستای آقای مانفردو ‫روی من هم بود,
‫دوباره از اول,
‫فقط اون قوی بود,
‫مگه نمی‌بینی؟
‫اون تو مرگ کاری کرد که من هیچوقت نمی‌تونستم انجام بدم,
‫بعدشم رفت،
‫پس برای خودم نگهش داشتم
‫چون دیگه هیچوقت این فرصت رو پیدا نمی‌کنم,
‫ولی اون نرفت,
‫آره، و تا وقتی که فهمیدم،
‫شماها دیگه از دست من عصبانی بودین
‫که ازتون چیزایی رو مخفی کرده بودم,
‫نگاه کن، من نفهمیدم ‫دعواشون سر چی بود
‫تا اینکه امشب داستان چارلی و والی رو شنیدم,
‫چارلی، شنیدی که جانت گفت ‫میخواست یه چیزی بهمون بگه؟
‫آره، ولی اینو به من هم گفت,
‫درسته، و بعد ‫شنیدم که داشتن دعوا میکردن
‫سر قول شکسته‌ی آقای مارتین,
‫دعواشون سر کادوهای ما نبود,
‫سر وسایل ما بود,
‫همون چیزی که جانت میخواست ‫پس بده،
‫چون چیزی که جانت واقعا میخواست ‫به عنوان کادوش بهمون بگه,,,
‫حقیقت رو بهمون میگفت,
‫ همین‌طوره که ‫آقای مارتین بستش,
‫نمیخواست همه چی رو
‫رو کنه, اونایی که تا حالا داشتن انجام میدادن,
‫واقعا اینو گفت؟
‫نه, دیگه نتونستم نگاه کنم ‫بعد از اون,
‫رفتم,
‫و حالا باید با اینم زندگی کنم,
‫یه سفر به جاده‌ی خاطرات تلخ میخواستی؟
‫حاضرش کن,
‫خیلی ممنون,
‫ دارم از زندگیم لذت می‌برم
‫می‌بینیش؟
‫نه، شاید ‫اینجا نیست,
‫ کلیر, نگاه کن,
‫اونجاست, برو، برو، برو,
‫چطورین خانوما؟ ‫شماها هم سال اولی هستین؟
‫-از سر راهم کنار برو, ‫-بهش علاقه‌ای نداره,
‫آه، ‫فقط یه رقص,
‫دستتو از دوست من بردار!
‫ یوو! اینجا چیکار می‌کنید؟
‫ما تازه مدی رو دیدیم,
‫نمی‌تونیم گمش کنیم, بیا بریم,
‫اوه، باشه,
‫ یه نفس، یه نفس، یه نفس!
‫اینجوری یاد می‌گیری که چطوری تازه‌واردها رو زمین بزنی!
‫هنوز تشنه‌ای داداش؟
‫ مثل یه دومینو می‌اُفتی
‫چک نقد کن
‫ کنار جاده هیچ بالشی نیست
‫شرط‌بندی کردن
‫ تو وال‌استریت تو خونته
‫یه هیولا سرکاره ‫با یه عالمه سیگار
‫اوه، سلام! خودتی! ‫اومدی!
‫بله, ‫داشتم میرفتم,
‫صبر کن, این کت من نیست؟
‫- گرچن, ‫- جلوشو بگیر!
‫داره وسایل ما رو میدزده,
‫مدی!
‫خب، تموم شد, پایان مهمونی!
‫احتمالا باید قبل از اینکه گیر بیفتی، از اینجا بزنیم بیرون,
‫ گندش بزنن! ‫دیگه هیچوقت نمیتونیم مدی رو پیدا کنیم,
‫- مواظب باش کجا پا میذاری, ‫- ممنون,
‫اصلا چرا فرار کرد؟
‫راستش، فکر می‌کنم به خاطر من بود,
‫بعد چرا خودت فرار کردی؟
‫یعنی، پدر و مادرت باید خیلی نگران باشن,
‫این خبر جدیدیه برام,
‫یه حس عجیبه که بفهمی
‫کاملا تنها هستی,
‫یعنی، خوش اومدی به دانشگاه!
‫میترسه، ولی بعضی وقتا ‫مجبوری تنها باشی
‫تا بفهمی ‫خودت کی هستی, درسته؟
‫ببخشید، خیلی کمکی نکردم,
‫نه، درواقع کمک کرد,
‫مَدی, مَدی,
‫هی
‫باشه، خب، تو هیچ مشکلی نداری,
‫ما به پلیس از کامیون چیزی نگفتیم
‫و زاویر خوبه,
‫تو امنی,
‫میتونی برگردی خونه,
‫کلیر,
‫کجایی؟
‫ چه غلطی کرده بود این بشر؟
‫یه کم اونجا یه احمق رو حسابی خراب کردم,
‫و سایمون اینجا بیشتر از همه ضربه خورد برامون,
‫نه؟ رفیق؟
‫ پیداش کردی؟
‫شاید بهتره بریم؟
‫- ساندرا, ‫- هوم, اوه,
‫ببخشید, خب، آخرین بار,,,
‫که کنار رودخونه‌ای مثل این بودم,,,
‫وقتی دیو غرق شد,
‫اوه، لعنتی, خیلی متاسفم,
‫ اشکال نداره، راستش,
‫حداقل اون موقع، میدونستم اتفاق افتاده,
‫ولی حالا,,,
‫ چند وقت یه بار این کارو می‌کنی؟
‫ هشدارها رو؟
‫هر وقت که میاد، حدس می‌زنم,
‫صبح تو‌ی سردخونه بودم,
‫سردخونه؟
‫ آره، اونم نبود,
‫من هشدارها رو تنظیم کردم
‫از وقتی که مَدی برای اولین بار گم شد,
‫خب، فکر کنم الان ‫این تنها چیزیه که واقعا دارم,
‫فکر کنم فکر می‌کردم اگه ‫جسدشو پیدا کنم،
‫یه جور آرامشی بهم بده,
‫این حس آرامش نمیده, ‫این,,,
‫این بیشتر شبیه شکنجه‌اس,
‫نگاه کن، می‌دونم که ما تازه,,,
‫یعنی، من کی هستم که قضاوت کنم، نه؟ ولی خب,,,
‫می‌دونم که
‫بارها و بارها برگشتن به درد و رنجت
‫می‌تونه به همون اندازه اعتیادآور باشه ‫مثل هر چیز دیگه,
‫خنده‌داره که چطور محو می‌شه، همون ثانیه که تسلیم می‌شی
‫وقتی دنیا با چرخش خودش کنار میاد
‫خنده‌داره که چطور دوباره بچینی
‫ چطور ذهنت شروع به تغییر می‌کنه
‫- روندا، خبر خوب رو شنیدم, ‫- تبریک می‌گم، دختر باهوش,
‫ خودت رو یه کم محکم‌تر بگیر
‫ تو آغوش پیریت,,,
‫و وقتی هیچ چیز دیگه جواب نمیده
‫هوا داره کم‌کم آروم می‌شه
‫مثل اولین بار، محکم می‌چسبم
‫نبضشو زیر پوستم حس می‌کنم
‫حسش می‌کنم
‫می‌دونم حقیقته
‫می‌تونم بشنوم,,,
‫ یه ثانیه عزیزم,
‫ روندا رو پیدا نمی‌کنیم,
‫ فکر نمیکنم بخواد پیدا بشه,
‫اگه امشب کسی هیولا بود،
‫فکر کنم خودم بودم، نه؟
‫زیادی بهش فشار آوردم,
‫خب، میدونی، فکر میکنم
‫شاید بعضی جاها هنوز خیلی دردناک باشن
‫که برم اونجا,
‫ اما مَدی، تو به جواب نیاز داشتی،
‫و ممکنه اون جوابا تو اون دفترچه‌ها نباشه,
‫حتی، حالا که میدونیم بشکه‌ها کلید نیستن،
‫حتما کلی کلمه ی دیگه هم هست
‫که والی خرابش کرده,
‫اووووف، آروم باش,
‫صبر کن، چارلی, کلیدها، کلیدها,
‫وای خدای من، بچه ها، اگه اشیا خودشون کلید باشن چی؟
‫ادامه بده,
‫رُندا گفت آقای مارتین اون ساعت رو به ژانِت داده,
‫ولی من قبلنا این ساعت رو دیدم,
‫آقای مارتین روز ناپدید شدنش این ساعت رو دستش داشت,
‫و وقتی دادش به جنت، ‫اونم ناپدید شد,
‫چند دقیقه پیش روندا ‫راجع به وسیله‌ی جنت پرسید,
‫چطوره اگه همون باشه؟
‫کلیدش, ‫باشه، ولی کجا میره؟
‫آره، و کجا ناپدید شدن؟
شما به mrgilas.com نگاه میکنید
‫سلام روندا,
‫کمک! کمک! یکی کمک کنه
‫!کمک
‫این چیه؟
‫برکلی؟
‫دارید منو ول می‌کنید؟
‫سلام,
‫حالت خوبه؟
‫تقصیر تو نیست, ‫هیچکس نمیتونست قانعش کنه,
‫آره، میدونم, ‫فقط,,,
‫خسته‌ام,
‫عه، بابامه, ‫باید جواب بدم,
‫کاملا,
‫بعدشم میتونی ‫ما رو تا خونه برسونی,
‫سیمون، گوش کن،
‫من، خب،
‫من هم مدی رو دیدم,
‫- سلام بابا, ‫- تو مهمانی,
‫وایسا ببینم، چرا، چرا,,, ‫این کی بود؟
‫همین قبل از اینکه ‫امنیت بیاد,
‫ولی دختری که ‫من داشتم نگاهش می‌کردم،
‫کسی دیگه بود,
‫این چیزیه که ‫دارم سعی می‌کنم بهت بگم,
‫نه، می‌دونم، می‌دونم،
‫اینکه این قضیه‌ی جانت واقعیه؟ ‫اینکه این لعنتیا، ارواح، واقعین؟
‫یعنی اینکه ‫اون شیرین بیان تو رو برداشته,
‫باشه, باشه, آره, خداحافظ,
‫چطوری بهش بگم
‫که جانت رو دوباره گم کردیم؟
‫دوباره,
‫لعنتی!
‫بهش میگیم,
‫با هم,
‫مگر اینکه هنوزم کمکی از من نخوان,
‫واقعا؟
‫معذرت میخوام, خیلی معذرت میخوام,
‫اینم یه سوال مزخرف دیگه بود؟
‫ممنون,
‫آره,
‫و این حس جدیدیه برام,
‫اینکه تنها نیستم تو این کار,
‫میدونی، هر پیامی که میخوای به مدی بدی
‫من هم خوشحال میشم کمکت کنم,
‫ممنون
‫جانت الان کجاست لامصب؟
‫ مامان همیشه میخوند,,,
‫مطمئنی نمیخوای ببرمت تا ماشینت؟
‫آها، پارکینگ چهار بلوک اون طرف تره,
‫یه کم پیاده روی بد نیست,
‫خیلی خب، خب، ممنونم بابت شام
‫و اینکه باهام اومدی,
‫حس خوبیه که,,,
‫تنها نباشم,
‫- شب بخیر، درک, ‫- شب بخیر، ساندرا,
‫ هنوزم
‫ یادمه
‫ وقتی مامانم همیشه
‫آواز میخوند
‫الو؟
‫مَدی؟
‫سلام مامان,
‫وای، مدی!
‫وای، مدی! مدی!
شما به mrgilas.com نگاه میکنید