‫آنچه گذشت,,,
‫فکر نمی‌کنم مدی دیشب ‫روی تختش خوابیده باشه
‫- و نمی‌دونم کجاست ‫- من میرم دنبالش می‌گردم
‫اوه، خونریزی داری
‫ترجیح میدم بمیرم ‫تا اینکه پام رو توی اون مدرسه بذارم
‫مگه سایمون بهت نگفت ‫که دان رفته به دنیای دیگه؟
‫- بهش قول دادم که مدرک می‌برم براش ‫- چی؟
‫اگه می‌خوای جنت برگرده به اینجا،
‫باید یه چیزی پیدا کنی
‫شاید همه‌شون به هم وصلن
‫یه مسیره
‫اینطوری می‌تونیم وارد ‫خاطره‌ی دان بشیم
‫کاش تا ابد اینجا ‫پیش من گیر می‌افتادی
[ خروج ]
‫پیدات کردم
شما به mrgilas.com نگاه میکنید
‫جنت؟
‫جنت!
‫گندش بزنن
‫جنت!
‫- چی شده؟ ‫- پیداش نمی‌کنم
‫- وای، نه! جنت! ‫- جنت!
‫- کدوم گوریه؟ ‫- اگه می‌دونستم،
‫توی این تاریکی مدام داد نمی‌زدم
‫جنت!
‫- جنت! ‫- جنت!
‫جنت!
‫اسمت رو از کجا می‌دونن؟
‫جنت!
‫چی بهشون گفتی؟
‫جنت!
‫می‌دونی که نمی‌تونی ‫بهشون اعتماد کنی، جنت
‫اگه بهشون اعتماد داشتی، ‫با من سوار این قایق نمی‌شدی
‫صبر کن، پس مدی فرار نکرد, ‫فقط جسمش فرار کرد؟
‫آره
‫[ نیکول! اندرسون داره ‫میاد به سمت کلبه! ] ‫[ پیام ارسال نشد ]
‫کلر، چیزی که داری میگی غیرممکنه
‫باشه، برای این حرف‌ها ‫وقت نداریم، لطفاً
‫من همه چیز رو بهت گفتم, ‫حالا نوبت توئه که برونی
‫می‌رونم، اما توی راه ‫باید چندتا سوال بپرسم
‫لبخند بزن، جنت
‫موفق شدیم
‫می‌دونم این دقیقاً
‫شبیه تصورمون از خارج شدن نیست
‫اما,,, اما الان برای زندگی کردن ‫یه فرصت دیگه داریم
‫آینده‌ای که همیشه می‌خواستی
‫اما این جسم من نیست
‫این زندگی,,, مال من نیست
‫اما,,, اما می‌تونه باشه, ‫حتماً میشه
‫باید بری
‫برای فرار کردن به من نیاز نداری
‫تنها؟
‫من و تو ۶۶ سال با هم بودیم،
‫سعی می‌کردیم راهی ‫برای رفتن به دنیای دیگه پیدا کنیم
‫نتونستیم
‫اما این؟ این
‫این شاید بهتر هم باشه
‫ببین، می‌دونی، ‫من همیشه می‌گفتم:
‫«ما به زمان بیش‌تری نیاز داریم»
‫خب، الان زمان بیش‌تری داریم
‫و خیلی ارزشمنده
‫می‌دونی، به این فکر کن ‫که چقدر می‌تونیم مفید باشیم!
‫لیاقتش رو داریم!
‫دان رفت به دنیای دیگه
‫اون راهش رو پیدا کرد
‫دیگه اون موضوع مهم نیست، ‫و حتی اگه باشه،
‫اصلاً می‌دونی دنیای دیگه چه خبره؟
‫این حرف رو نزن
‫می‌دونی، قبلاً نذاشتم ‫تصمیمات بدی بگیری
‫و الانم نمی‌ذارم تصمیم بد بگیری
‫- تو هم از اینجا میری ‫- نه!
‫یادت نره، جنت! ‫تو مدیون منی!
‫نه، نه!
‫« ارواح مـدرسـه »
‫خیلی گل اونجا بود, ‫اگه می‌دیدید باورتون نمیشد
‫واقعاً اینقدر خوشگل بوده، ها؟
‫آره, ترسناک نبود
‫اونجا,,, نمی‌دونم, ‫خیلی آروم بود
‫واقعاً ممکنه اینقدر ساده باشه؟
‫فقط باید از یه در رد بشی ‫که بالاش تابلوی خروج داره؟
‫آخه توی بقیه‌ی خاطرات ‫همچین دری ندیدم
‫تو دیدی؟
‫قطعاً توی خاطره‌ی خودم ‫که چنین چیزی ندیدم
‫اما شاید راهی باشه ‫که باعث بشی اون در,,,
‫نمی‌دونم، ظاهر بشه
‫هی
‫شرمنده که توی دورهمیت شرکت نکردم
‫اوه، اشکال نداره, ‫اگه بخوام ببرمت سر قرار،
‫قطعاً می‌برمت یه مکانی
‫که خیلی از اون دورهمی بهتره، پس,,,
‫مثل همین
‫پس قضیه از این قراره؟
‫منو آوردی سر قرار؟
‫فقط گفتم ضرری نداره
‫که چند ساعت از همه چیز ‫فاصله بگیری، می‌دونی،
‫بقیه‌ی مسائل رو از ذهنت پاک کنی
‫توی زندگی واقعی ‫توی چنین مکان‌های بودی؟
‫نه
‫یه بار برای یه بازی خارج از خونه ‫رفتم تا مینه‌سوتا
‫باعث ناراحتیه
‫که با هم نتونستیم ‫بریم به همچین جاهایی
‫منظورت چیه؟
‫الان که اینجاییم
‫♪ The Elevator - Lizzy McAlpine ♪
‫شرمنده
‫کار هوشمندانه‌ای نبود
‫باشه، صبر کن، شرمنده، ‫یه,,, یه چیزی, آم,,,
‫چی؟
‫فقط الان خیلی خوشحالم
‫تماشا کردن کسی که ‫وانمود می‌کنه خوابه
‫از نظر اجتماعی رفتار ‫غیرقابل قبولیه، می‌دونی
‫چی شده؟
‫چرا اونطوری نگاهم می‌کنی؟
‫یه چیزی پیدا کردم
‫چیز خوبی نیست
‫خیلی بده
‫چی,,, چی شده؟
‫وقتی با متالوفونم نتونستم ‫وارد خاطره‌م بشم،
‫گفتم ارزش داره دنبال کلیدم بگردم
‫پیداش کردی؟
‫[ شیاطین دبیرستان اِسپلیت ریور ]
‫سنجاق سینه‌ام همون کلیدمه
‫کامل فراموشش کرده بودم
‫توی ژاکت یونیفرمم گذاشته بودمش
‫کوئین، رفتی داخل خاطره‌ت؟
‫حالت خوبه؟
‫آم,,,
‫اونجا,,,
‫همونطور که پیش‌بینی ‫میشه، ترسناک بود
‫نمی‌دونم چه انتظاری داشتم، اما,,,
‫انتظار اونطور چیزی رو نداشتم
‫می‌خوای راجع بهش حرف بزنی؟
‫موضوع فقط خود خاطره نیست
‫این رو داخل اتوبوس پیدا کردم
‫به چی فکر می‌کنی؟
‫اینکه توی خونه همه منتظر منن
‫هوم
‫مامانت؟
‫اون
‫و همینطور سخته به این فکر نکنم
‫که اینجا هم همه منتظر منن
‫می‌دونی,,,
‫وقتی خورشید طلوع می‌کنه ‫می‌تونم برات پنکیک درست کنم
‫- پنکیک دوست داری؟ ‫- آره
‫خب، منم دوست دارم, ‫اتفاقاً عاشقشونم
‫می‌تونم هر روز صبح ‫برات پنکیک درست کنم
‫می‌تونم تا ابد برات پنکیک درست کنم
‫- والی ‫- می‌دونم
‫می‌دونم
‫می‌دونم خیلی خودخواهانه‌ست، اما,,,
‫فقط می‌خوام یه بار بگمش، لطفاً
‫می‌تونم یه بار بگمش، مدی؟
‫ازت می‌خوام بمونی
‫واقعاً دوست دارم بمونی
‫توی این دنیا، میشه توی ‫پنکیک‌هام بلوبری باشه؟
‫من خودم طرفدار موزم، اما,,,
‫تو رئیسی
‫وای، خدا!
‫ازتون می‌خوام از هم جدا بشید
‫و سریع بیاید به کتابخونه
‫این چیه؟
‫صفحه‌ی گم‌شده‌ی ‫دفترچه‌ی جنت رو یادتونه؟
‫انگار جنت مهربون ما ‫یه رگه‌ی دگرآزاری داشته
‫قصد داشته ما رو اینجا ‫زندونی کنه، شکنجه‌مون کنه،
‫به عنوان یه آزمایش, ‫این هدف نهایی‌شون بوده
‫خب، چی؟
‫این رو توی خاطره‌ی ‫ایستگاه اتوبوس پیدا کردی؟
‫داخل اتوبوس، آره
‫احتمالاً به این دلیل اونجا قایمش کردن
‫که فکر می‌کردن من و گروه موسیقی هیچوقت ‫وارد خاطره‌مون نمی‌شیم و پیداش نمی‌کنیم
‫می‌خواسته از ما استفاده کنه ‫تا خودش و آقای مارتین خارج بشن
‫در حالی که ما اینجا ‫توی یه زندون، زندونی می‌شدیم
‫- برای اینکه خودش خلاص بشه ‫- و خلاص شدن آقای مارتین
‫- جنت یه هیولاست ‫- آره
‫و اگه تو بری داخل جسمت،
‫یعنی ما تا ابد با اون هیولا ‫اینجا گیر می‌افتیم
‫لعنتی
‫جنت!
‫«چند لحظه بهش فرصت ‫می‌دیم تا زندگی کنه»
‫سایمون، به خدا,,,
‫نیاز نیست حالم رو ‫بدتر کنی، باشه؟
‫نمی‌دونم، فقط می‌خواستم ‫یه انسان نجیب باشم
‫جنت!
‫آره، بیا مدام فریاد بزنیم! ‫به اندازه‌ی کافی تا حالا فریاد نزدیم!
‫وای، باشه، آروم باش، پرخاشگر!
‫آره، آروم باش، زِیویر، ‫ممنون، نیکول
‫طرف تو هم نیستم
‫و مطمئنم الان خوشحالی ‫که شوکرم رو آوردم، نه؟
‫جنت؟
‫منو ببرید به مدرسه
‫همین‌الان
‫خیلی عحیبه، درسته؟
‫کدوم بخشش؟
‫اینکه مدی شاید ‫جسمش رو پس بگیره
‫آره
‫هیچوقت فکر نمی‌کردم ‫همچین جمله‌ای رو بشنوم
‫می‌دونی، من,,,
‫دوست داشتم هنوزم ‫به شردهد۹۹ پیام می‌دادم
‫و به اون,,, خب، به تو ‫همه چیز رو می‌گفتم
‫منم همینطور
‫راستی قضیه‌ی اون ‫ماهی‌گیر چی بود؟
‫توی آخرین پیامت نوشتی که,,,
‫- بابای مدی رو دیدم ‫- چی؟
‫وقتی داشتم می‌مُردم ‫توی بیمارستان دیدمش
‫نمی‌دونستم چی به چیه
‫تا اینکه عکسش رو ‫توی خونه‌ی مدی دیدم،
‫اما قطعاً خودش بود
‫بهت پیام دادم چون واقعاً,,,
‫نباید به مدی چیزی بگی
‫چرا؟
‫خب، اگه می‌خوایم برگرده پیش ما،
‫فقط بهش یه دلیل میدی ‫که همون‌جا بمونه،
‫حالا هر جا که هست
‫نیکول، فکر نمی‌کنم اینقدر ساده باشه
‫نه، لطفاً این جریان رو مطرح نکن
‫فقط می‌ترسونیش
‫درمورد مدی سوالی نپرسید؟
‫نه
‫فقط ازم پرسید ‫که می‌مونم یا نه
‫تو چی گفتی؟ ‫دوست داشتی اونجا بمونی؟
‫خوبه
‫محض اطلاعت,,,
‫خوشحالم که به تو پیام می‌دادم
‫امکان نداره من آشغال‌ها رو ببرم بیرون
‫حشرات اینجا اندازه‌ی کله‌ی منن
‫جنت؟
‫توی آب چیکار می‌کردی؟
‫هیچی
‫اون خونه؟
‫صدمه دیدی؟
‫اینجا با آدمی که می‌خواد ‫همه‌تون رو زندونی کنه
‫تنهاتون نمی‌ذارم
‫ببخشید، مگه هدفمون از ‫برگردوندن جنت به اینجا
‫این نیست که تو رو ‫برگردونیم توی جسمت؟
‫آره، حتی نمی‌دونیم چطور ‫باید اون کار رو بکنیم
‫اصلاً نمی‌دونیم ممکنه یا نه
‫یه کاریش می‌کنیم, ‫باشه؟ با جنت سروکله می‌زنیم
‫اگه فرصتی پیش بیاد
‫که بتونی برگردی توی جسمت،
‫باید از فرصت استفاده کنی
‫مگه نه، والی؟
‫سلام؟ هی، آه,,, مدی،
‫بهتره بیایی به کافه‌تریا
‫همین‌الان
‫[ برای والدین سایمون اِلروی ]
‫[ اطلاعیه تعلیق از مدرسه ]
‫سلام
‫به مدرسه خوش اومدی
‫اوه
‫همه‌تون اینجایید
‫چطور ما رو می‌بینه؟
‫فکر کنم در اصل هنوز یه روحه
‫صداتون رو هم می‌شنوه
‫می‌تونید مستقیم با خودم حرف بزنید
‫چه بلایی سرش اومده؟
‫چرا دستش خونیه؟
‫چیزی نمیگه
‫باید توضیح بدی
‫بیا با این شروع کنیم
‫امیدوار بودم اون رو پیدا نکنید
‫خدایا، باورم نمیشه ‫که ازت دفاع کردم
‫معلوم شد که از اول داشتی ‫بهمون دروغ می‌گفتی
‫لعنتی، حتی درمورد ‫مُردنت هم دروغ گفتی
‫چرا درمورد مرگت ‫دروغ گفتی، جنت؟
‫نمی‌خواستیم کسی بدونه
‫چی رو بدونه؟
‫که کار من بوده
‫من آتیش‌سوزی رو شروع کردم
‫چی؟
‫همون آتیش‌سوزی‌ای که ‫کلاس شیمی رو با خاک یکسان کرد؟
‫به خاطر من، من و آقای مارتین ‫اینجا گیر افتادیم
‫من آقای مارتین رو کشتم
‫شاید دوبار
‫آتیش‌سوزی اتفاقی بود
‫اولش، خیلی احساس گناه می‌کردم
‫اما آقای مارتین خیلی ‫مهربون و بخشنده بود
‫پس سعی کردیم از زمانی ‫که توی این دنیا داریم
‫بهترین استفاده رو ببریم
‫آقای مارتین اولین کسی بود ‫که مکان‌های مخفی‌مون رو کشف کرد
‫دو دل بود که به من ‫نشونش بده یا نده،
‫اما من رو با خودش برد، ‫و خیلی ترسناک بود
‫می‌خواستیم بدونیم چه ‫معنایی داره، چرا وجود داره
‫جواب می‌خواستیم
‫اما به مدت ۵ سال،
‫از هیچی سر در نیاوردیم
‫- همه چیز خوبه؟ ‫- آره
‫پس سعی کردیم سرمون شلوغ باشه
‫تا جایی که می‌تونستیم
‫وای، خدا، جنت، ‫میشه لطفاً برق‌ها رو روشن کنی؟
‫و حس خشنودی و امنیت،
‫اون روز از بین رفت
‫تو هم حسش کردی؟
‫دیگه تنها نبودیم
‫تو اومدی، راندا
‫و خیلی ترسیده بودی
‫و فقط می‌خواستم کمکت کنم
‫حالت خوبه؟
‫شما کی هستید؟
‫قضیه چیه؟
‫خوش اومدی
‫به,,,
‫زندگی پس از مرگ ‫دبیرستان اِسپلیت ریور
‫خب,,,
‫متاسفانه تو مُردی
‫می‌دونم خیلی گیج‌کننده‌ست
‫اما آسون‌تر میشه
‫ما هم مُردیم
‫ما,,,
‫من اِورت مارتین‌ام، ‫معلم اینجا بودم
‫- و این هم جنته ‫- سلام
‫می‌بینی، من اول اومدم اینجا
‫و جنت بعدش اومد،
‫چند سال بعد
‫چه اتفاقی برات افتاد؟
‫اون,,, بدجور از روی پله‌ها افتاد
‫مگه نه، جنت؟
‫اوهوم
‫برای محافظت از من دروغ گفت, ‫و منم اجازه دادم
‫چون یه باری از روی ‫دوشم برداشته شده بود
‫تنها نیستی
‫ما اینجا مراقب همدیگه هستیم
‫نیاز نیست این صحنه رو ببینی, بریم
‫مطمئنم حس می‌کنی ‫همه چیز تغییر کرده
‫اما همونطور که می‌بینی، ‫بخشی از دل‌خوشی و نفرین
‫اینه که هیچ چیز تغییر نکرده
‫از این طرف بیا
‫طبیعتاً به یه‌کم زمان ‫برای عادت کردن نیاز داری
‫بعد از اون از زیر جسدهای ما
‫کلیدهامون رو می‌دزدیدی؟
‫بعد از یه مدت تازه ‫فهمیدیم اونا کلیدن
‫وقتی وارد جهنم ‫شخصی‌مون می‌شدیم‌
‫نمی‌دونستیم چه چیزی باعثش میشه
‫و بعدش نامه‌ی راندا رو دیدیم،
‫و یهویی یه چیزی ظاهر شد
‫پس نتیجه گرفتیم که ‫حتماً من و آقای مارتین
‫یه کلید مشترک داریم
‫ساعت مچیش, ‫وقتی مُرد اون ساعت دستش بود
‫پس مثل کلید مشترک‌مون،
‫مشترکاً درمورد مرگ‌مون دروغ گفتیم
‫اون ازم محافظت می‌کرد
‫پس اون همه سال که توی ‫جلسات کنار هم می‌نشستیم،
‫نمی‌تونستید بهمون اعتماد کنید
‫و حقیقت رو بهمون بگید؟
‫آقای مارتین متقاعدم کرد ‫که هیچی درمورد,,,
‫کلیدها، مرگ‌مون و بقیه‌ی چیزا نگیم
‫چندتا راز دیگه رو هم نگفتید؟
‫این چه وضعشه؟
‫بقیه کجان؟
‫سایمون؟
‫زِیویر؟
‫نیکول؟
‫اوضاع خرابه
‫زنگ می‌زنم بهش
‫آره، موفق باشی
‫زِیویر؟ سایمون؟
‫جواب بده,,,
‫نیکول؟ سایمون؟
‫خدایا!
‫اوه، نیکول!
‫پیداش نمی‌کنم
‫کی رو، سایمون رو؟
‫نه، نه، سایمون جنت رو ‫برگردوند به مدرسه
‫و زِیویر رفت آشغال‌ها رو پرت بده
‫- و حالا غبیش زده ‫- گندش بزنن
‫نیکول، وقتی زدیم کنار ‫که آبجو بخریم
‫- اندرسون رو دیدم ‫- چی؟
‫- حتماً داشته می‌اومده اینجا ‫- لعنتی، لعنتی
‫هی، هی، هی، هی
‫هول کردن فایده‌ای نداره، باشه؟
‫فقط باید زِیویر رو پیدا کنیم ‫و از اینجا بریم
‫اگه اتفاقی براش افتاده باشه چی؟
‫مثلاً اندرسون اون بیرون,,,
‫امکان نداره اندرسون ‫زودتر از ما رسیده باشه
‫مطمئنم حال زیویر خوبه
‫فقط باید پیداش کنیم
‫چیزی نیست, بریم
‫باشه، گروه چی؟
‫اصلاً صحبت کردن درمورد ‫زندگی شخصی‌مون فایده‌ای داشت؟
‫چی؟
‫اصلاً یه گروه حمایتی نبوده
‫برای کنترل کردن ما بوده
‫اون هم بخشی از آزمایش بود؟
‫هر چقدر جلوتر می‌رفتیم، ‫دانش‌آموزهای بیش‌تری می‌مُردن
‫و اتاق‌های بیش‌تری ظاهر می‌شدن، ‫اما متغیرهایی وجود داشت
‫چیزهای که نمی‌تونستیم کنترلشون کنیم
‫حالت خوبه؟
‫البته، خوبم, ‫دان، ممنون
‫خیلی بد بود؟
‫دیدمت که رفتی داخل
‫چند باری موقع داخل رفتن دیدمت
‫منم بالاخره رفتم توی اتاقم
‫اینکه همه چیز رو خیلی دقیق ‫نشون میده خیلی ترسناکه
‫حتی بوی قهوه هم دقیقه
‫چطور,,,
‫مردم فکر می‌کنن من دقت نمی‌کنم،
‫اما واقعاً دقت می‌کنم
‫دیدم چراغ‌ها چشمک می‌زنن ‫و می‌خواستم دلیلش رو بدونم
‫به نظرت دلیلش چیه؟
‫چی؟
‫برق
‫چرا هی چشمک می‌زنن
‫وقتی کسی وارد یکی از اون ‫اتاق‌های ترسناک میشه؟
‫- واقعاً رفتی داخل؟ ‫- اوهوم
‫ترسیدی؟
‫فکر کنم
‫اما دبیرستان هم خیلی ترسناکه
‫پس همیشه به حرفی ‫که مامانم بهم میزد فکر می‌کنم
‫وقت‌هایی که می‌خواستم ‫یه کار ترسناک توی مدرسه انجام بده،
‫مثلاً حرف زدن توی جمع,,,
‫یا بدمینتون
‫اون می‌گفت:
‫«فقط چشم‌هات رو ببند
‫و فکر کن توی یه مزرعه‌ی ‫پر از گل هستی»
‫خودم همیشه به ‫گل همیشه بهار فکر می‌کنم
‫اون گفتگو منو ‫به این نظریه رسوند،
‫و همچنین اشتباهات
‫چی، کدوم اشتباهات؟
‫قدرت از درد نشات می‌گیره
‫چیزهایی که دان درمورد ‫برق و لامپ‌ها گفت
‫متوجه شدم که اتاق‌ها، خاطرات،
‫با ضربه‌های روحی تغذیه میشن
‫به همین دلیل وجود دارن
‫به همین دلیل اون وسایل ‫می‌مونن و به حالت اول برنمی‌گردن
‫چطور از چراغ‌های چشمک‌زن ‫و گلدون‌های گلی
‫رسیدی به زندانی کردن دوست‌هات
‫مثل فیلم «کابوس در خیابان اِلم»
‫زِیویر!
‫- زِیویر! ‫- زِیویر!
‫زِیویر!
‫بچه‌ها، من گند زدم, ‫باید همراهش می‌رفتم
‫مطمئنم حالش خوبه
‫صدای چی بود؟
‫زِیویر!
‫اونجا!
‫فکر کنم صدا از اون‌طرف اومد!
‫چطور رفته اونجا؟
‫برو!
‫- من؟ ‫- تو عضو تیم شنایی!
‫باشه
‫کِی می‌رسیم به بخشی
‫که یه حرف معنادار می‌زنه؟
‫آروم باش، راندا، باشه؟
‫همه‌مون می‌خوایم حقیقت رو بفهمیم
‫به من نپر
‫به‌خاطر من نیست که اینجا نشستیم
‫و به چندتا بهونه‌ی ‫سرسری گوش می‌دیم
‫باشه، تو چیکار,,,
‫بچه‌ها! میشه خفه شید؟
‫قبل‌تر گفتی می‌خواستی راهی پیدا کنی ‫که همه‌ی رو از اینجا خارج کنی
‫اگه حقیقت داره، ‫پس چرا مخفیش کردی؟
‫مجبور بوده
‫تو طرف کی هستی؟
‫وقتی سوژه متوجه بشه ‫که تحت نظره،
‫رفتارش عوض میشه
‫یه موضوع علمیه؟
‫اثر هاثورن‌ـه
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫درموردش خوندم، و راستش،
‫همونطور که جنت روی شما ‫اون روش رو امتحان می‌کرده
‫آقای مارتین هم روی ‫اون امتحانش می‌کرده
‫باشه، اما هیچکدوم از اینا ‫نقشه‌ی شیطانیت رو توضیح نمیده
‫چطور اونقدر سریع ‫همه چیز خراب شد؟
‫یه متغیر دیگه
‫خب، کی می‌خواد اول حرف بزنه؟
‫باشه! من حرف می‌زنم
‫خب، ما معمولاً شب کریسمس ‫می‌ریم به کلیسا
‫و بعدش می‌ریم خونه‌ی مادربزرگم
‫و سوپ صدف می‌خوریم
‫چقدر حال بهم زن
‫- بعد از مدتی عاشقش میشی ‫- چه خاطره‌ی قشنگی
‫واقعاً مجبوریم این کار رو ‫بکنیم، آقای مارتین؟
‫آخه هر سال یه آهنگ ‫و رقص تکراری داریم
‫درمورد رسوم حرف می‌زنیم
‫و بعدش کلوچه‌های بیات رو ‫اتاق استراحت معلم‌ها می‌دزدیم
‫و بعدش می‌ریم پِی کارمون
‫و احساس بدبختی می‌کنیم
‫چرا بدبختی؟
‫اینکه می‌تونیم با هم ‫جشن بگیریم چیز خوبی نیست؟
‫فقط بهمون یادآوری میشه ‫که امشب کجا نیستیم
‫خونه، کنار خانواده‌هامون
‫اگه اصلاً هنوز زنده باشن
‫خب، شاید بیات باشن، ‫اما من دارم میرم سراغ کلوچه‌ها
‫جنت، می‌خوای کمکم کنی؟
‫- حتماً ‫- باشه
‫اوه، و کریسمست مبارک، چارلی
‫باشه
‫کلاه رو داد به من
‫درست میگن، می‌دونی
‫رسوم باعث ناراحتی میشن
‫خب، احساسات به درد می‌خورن، جنت، ‫حتی احساسات منفی
‫تو باید این رو بیش‌تر از همه بدونی
‫خوندیش؟ منطقیه؟
‫یه فرضیه‌ی شگفت‌انگیزه
‫ضربه‌ی روحی همون انرژیه
‫خیلی ساده‌ش کردی،
‫اما خیلی جذابه
‫می‌دونم که وارد شدن به این اتاق‌ها
‫یه موج پرانرژی ایجاد می‌کنه
‫و چندین ساله داریم ‫فرضیه‌سازی می‌کنیم
‫که فنسِ دور مدرسه
‫که اجازه‌ی خروج بهمون نمیده
‫یه جور حصار الکترومغناطیسیه
‫پس اگه با وارد شدن ‫به اون فضاهای عجیب،
‫اون انرژی تشدید میشه،
‫شاید اگه یکی همه‌ی اون انرژی‌ها رو
‫به صورت همزمان فعال کنه،
‫باعث ایجاد مقدار زیادی قدرت بشه,,,
‫می‌تونیم به سیستم ‫فرضی غلبه کنیم،
‫از مانع و حصار رد بشیم
‫شاید اصلاً از بین ببریمش
‫این یه کشف عالیه، جنت
‫واقعاً خیلی هوشمندانه‌ست
‫خب، پس الان فقط باید بفهمیم
‫چطور باید همه‌شون رو بفرستیم داخل
‫- منظورت چیه؟ ‫- نقشه‌ات
‫نه، آقای مارتین، یه نقشه نیست
‫صرفاً فرضیه
‫خب، الان آره
‫اما همه‌ی آزمایشات ‫همینطور شروع نمیشن؟
‫نمی‌تونیم اونجاها زندونیشون کنیم
‫فرقی با شکنجه نداره
‫ما دانشمندیم، جنت
‫به نظرت جوناس سالک ‫می‌تونست فلج اطفال رو ریش‌کن کنه
‫اگه می‌خواست به هزینه‌های ‫کشفش فکر کنه؟
‫اما ما با این آدم‌ها زندگی می‌کنیم, ‫مناسبات رو باهاشون جشن می‌گیریم
‫الان بهشون گفتی که تو ‫سپاسگزاری که,,,
‫آزمایشات کنترل‌شده ‫اغلب به نفع همه هستن
‫و شاید راه رفتن به دنیای دیگه
‫بیرون از این مدرسه باشه
‫اگه بتونیم از مدرسه خارج بشیم،
‫می‌تونیم,,,
‫می‌تونیم برگردیم پیش خانواده‌هامون
‫می‌تونیم توی دورهمی‌های ‫تعطیلات کنار اونا بشینیم
‫ما رو نمی‌بینن
‫اما ما اونا رو می‌بینیم
‫و شاید سرنخ‌هایی پیدا کنیم
‫برای برطرف کردن مشکلی ‫که نمی‌ذاره به سطح بعدی،
‫به دنیای دیگه بریم
‫آقای مارتین,,,
‫مگه من قول ندادم که تو رو ‫از اینجا خارج می‌کنم؟
‫هوم؟
‫هو هو هو!
‫وقتی خوراکیه، مسافرهای بشاش
‫وقتی اون رو نوشتی فکر می‌کردی ‫چه اتفاقی می‌افته؟
‫نمی‌دونم چه فکری می‌کردم, ‫من فقط,,,
‫دیگه به خودم اعتماد نداشتم
‫خودم رو توی همکاری ‫با آقای مارتین گم کردم
‫فقدان مشترک‌مون، ‫راز مشترکمون؟
‫اصلاً فکر نمی‌کردم بتونم خودم رو
‫اونطور توی وجود یه نفر گم کنم
‫اما گم کردم
‫خب، اون کجا میره؟
‫صبر کنید، کوئین کجا رفته؟
‫کوئین؟
‫کوئین!
‫آهای!؟
‫بس کن! ‫من رو نادیده نگیر!
‫اصلاً تکرار نمی‌کنی!
‫که چی؟
‫خیلی گیج شدم, ‫داری چیکار می‌کنی؟
‫همه چیز به هم ریخته، ‫و همه‌ش به‌خاطر منه
‫کوئین، هیچ ربطی به تو نداره
‫داره! من اون صفحه رو پیدا کردم
‫من آوردمش پیش تو
‫و حالا همه‌تون با هم دشمن شدید
‫در اصل من رابطه‌ی ‫همه‌تون رو خراب کردم
‫کوئین
‫قبلاً هم چنین کاری کردم، می‌دونی
‫به گروه موسیقی ملحق شدم,,,
‫تا بتونم حس کنم,,,
‫که بخشی از یه کارم,,,
‫و خیلی احساس تنهایی نکنم
‫اما خیلی زود،
‫باعث ایجاد تنش توی ‫بخش سازهای بادی شدم
‫و توی یه چشم به هم زدن، ‫زننده‌های ساز بادی چوبی ازم متنفر شدن،
‫چون به این نکته اشاره کردم
‫که دارن قدرت رو از ‫زننده‌های زیلوفون می‌گیرن
‫ولی باید یه چیزی می‌گفتم ‫چون اگه زننده‌های زیلوفون,,,
‫و بعدش همه‌مون مُردیم
‫و با اطلاع از این موضوع
‫که همه از دستم عصبانی‌ بودن مُردم
‫کوئین، تو چیزی رو خراب نکردی
‫فقط می‌خواستم ‫باهاتون ارتباط برقرار کنم
‫توی زندگیم چنین ارتباطی نداشتم
‫و حس می‌کنم,,,
‫قرار نیست توی زندگیِ ‫بعد از مرگ هم اون رو تجربه کنم
‫برای همین برگشتم ‫پیش گروه موسیقی
‫وقتی داری یه کاری رو تکرار می‌کنی ‫هیچی احساس نمی‌کنی
‫گوش کن
‫تو تنها نیستی، کوئین
‫باشه؟ دیگه هیچوقت ‫مجبور نیستی تنها باشی
‫ببین، من اون حس رو تجربه کردم
‫اینکه هیچوقت با کسی ‫ارتباط برقرار نکرده باشی
‫اما یه جوری,,,
‫تو رو توی قلبم راه دادم
‫پس الان نمی‌تونی ترکم کنی
‫چیکار می‌کنی؟
‫تو چیکار می‌کنی؟
‫همونطور که گفتی ‫اون رو آوردم اینجا
‫اما فقط نشستیم و حرف می‌زنیم
‫چرا طولش میدی؟
‫- باید از دوست‌هام محافظت کنم ‫- ببخشید؟
‫دوست‌های واقعیت،
‫دوست‌هایی که زنده‌ان،
‫اینجا دارن تلاش می‌کنن کمکت کنن
‫و جونشون ممکنه توی خطر باشه،
‫و هیچ راه ارتباطی‌ای باهاشون ندارم،
‫چون برای کمکت به تو ‫اینجا گیر افتادم
‫نمی‌خوای,,,
‫نمی‌خوای برگردی؟
‫به این سادگی نیست
‫به‌خاطر والیه؟
‫چی؟
‫به‌خاطر والی دو دل شدی؟
‫باورم نمیشه, ‫ببین، مدی
‫خوشحالم که یه نفر رو پیدا کردی, ‫واقعاً خوشحالم، اما,,,
‫دلم برات تنگ شده
‫دلم برای زندگی عادی‌مون تنگ شده
‫زندگی واقعی مسخره و ساده‌مون
‫فکر کردی من دلم برات تنگ نشده؟
‫می‌دونم چقدر بهت سخت گذشته،
‫به همه‌تون
‫اما این آدم‌ها،
‫اینا کَس دیگه‌ای رو ندارن، می‌دونی؟
‫باید به فکر آینده‌شون باشم
‫باشه، آینده‌ی من چی؟
‫هارتمن می‌خواد موقتاً اخراجم کنه،
‫و وقتی گند زدم به اون مصاحبه
‫شانسم برای قبول شدن ‫توی دانشگاه نورث‌وسترن رو از دست دادم
‫چون می‌خواستم به تو کمک کنم
‫آره، من ازت نخواستم ‫گند بزنی به اون مصاحبه
‫اومدم جلوت رو بگیرم, ‫اما صدام رو نمی‌شنیدی
‫من هیچوقت ازت نمی‌خوام ‫به‌خاطر من آینده‌ت رو بسوزونی، سایمون
‫و باورم نمیشه فکر می‌کنی ‫من اونطور آدمی‌ام
‫می‌دونی چیه؟ ‫اگه می‌خوای بری، باشه, برو
‫♪ My Best Friend Needs - Babehoven ♪
‫با دفتر دانشگاه تماس گرفته‌اید
‫در حال حاضر دفتر ما بسته است
‫لطفاً پس از شنیدن صدای بوق ‫پیغام خود را بگذارید
‫سلام، سایمون اِلروی هستم
‫چند هفته پیش جلسه داشتیم
‫شرمنده که این وقت شب زنگ زدم
‫امیدوارم دوشنبه صبح ‫این پیغام رو بشنوید
‫ببینید، دلیل تماس گرفتنم اینه
‫که دوست دارم مصاحبه‌م رو ‫از اول انجام بدم
‫اخیراً یکی از دوست‌هام رو از دست دادم
‫و خیلی برام سخت بوده
‫پس اگه ممکنه در اسرع ‫وقت بهم زنگ بزنید,,,
‫نمی‌خوام این فرصت رو از دست بدم
‫چون خیلی برام مهمه
‫خب، لطفاً بهم زنگ بزنید, ممنون
‫وای، خدا، زِیویر، خوبی؟
‫کمکم کن
‫یالا
‫اون اینجاست! ‫اندرسون اینجاست!
‫آره، فهمیدیم, ‫باید از اینجا بریم
‫تکون نخورید
‫صداتون درنیاد،
‫وگرنه این رو فرو می‌کنم توی گلوش
‫نه، نکن!
‫نمی‌خوام به کسی صدمه بزنم
‫فقط کلیدهای ماشین‌تون رو بدید
‫آفرین
‫دنبالم نیاید
‫پس فقط منتظر می‌موندی
‫تا لحظه‌ی مرگمون ‫کلیدهامون رو برداری؟
‫و تو,,, فقط منتظر می‌موندی
‫تا یه انسان دیگه بمیره؟
‫می‌خواستی بمونی چند نفر بمیرن
‫تا بتونی به جواب تحقیقت برسی
‫قبل از اینکه اصلاً بگی ‫کمکت کنیم؟ حقیقت رو بگو
‫حالت خوبه؟
‫آره، رفیق, خوبم
‫فکر می‌کنی چطور داشتی ‫ازمون محافظت می‌کردی با,,,
‫می‌دونی داره به‌خاطر تو ‫این کار رو می‌کنه، درسته؟
‫چی؟
‫مدی توی این فکره که به‌خاطر تو ‫تا ابد اینجا بمونه
‫واقعاً با این قضیه مشکلی نداری؟
‫یالا
‫به‌خاطر من بود,,,
‫با به‌خاطر حرفی که زدم ‫یا کاری که کردم
‫که باعث شد نتونی ‫به همه‌مون اعتماد کنی؟
‫نه
‫چارلی، هیچ ربطی به تو نداشت
‫هیچی
‫باشه, گفتی می‌خواستی ‫جلوی آقای مارتین رو بگیری، درسته؟
‫شب تولدت اون اتفاق افتاد؟
‫راندا شنیده که داشتید بحث می‌کردید
‫وقتی هدیه‌ی اون رو باز کردی ‫خیلی ناراحت شدی
‫اون یه هدیه نبود, ‫یه تهدید بود
‫می‌خواست بهم یادآوری کنه ‫که چه چیزهایی در خطره،
‫سال‌های سخت‌کوشی رو ‫بهم یادآوردی کنه
‫اون شب، می‌دونستم ‫نمی‌تونم متقاعدش کنم
‫تا بیخیال نقشه بشه
‫اما امیدوار بودم
‫که با یه تغییر جزئی موافقت کنه
‫متقاعدش کردم که می‌تونیم ‫از کارهای کوچیکی شروع کنیم
‫به‌جای اینکه همه رو با هم ‫وارد خاطراتشون کنیم
‫مثلاً چی میشد اگه من ‫توی فواصل طولانی‌تری
‫بیش‌تر می‌رفتم توی خاطره‌م؟
‫بهتون گفتیم من رفتم به دنیای دیگه ‫تا کسی چیزی نفهمه
‫و چیزی روی نتایج کارمون اثر نذاره
‫فکر نمی‌کنم دیگه بتونم تحمل کنم
‫اما بعد از یه مدت،
‫حس نمی‌کردم بخشی از یه آزمایشم
‫حس می‌کردم یه زندانی‌ام
‫- نمی‌خوام برم! لطفاً ‫- می‌دونم, می‌دونم
‫به نظر می‌رسید نقشه‌مون
‫با شکست مواجه شده بود,,,
‫تا اینکه اون لحظه فرا رسید
‫آقای مارتین مطمئن بود ‫که تحریک انرژی توسط من
‫حصار دور مدرسه رو ‫تحت تاثیر قرار نداده بود،
‫اما خیلی مختصر
‫پرده‌ی بین زندگان و مردگان رو ‫داخل مدرسه نازک کرده بود
‫و بعد از اون اتفاق ‫دیگه نمیشد جلوش رو گرفت
‫یعنی داوطلبانه می‌رفتی داخل خاطره؟
‫آره
‫اولش
‫اما بعدش همه چیز عوض شد
‫وقتی آقای مارتین متوجه شد ‫که اون نقشه می‌تونه جواب بده،
‫حس کردم دیگه راه فراری وجود نداره
‫تنها چیزی,,,
‫که کمکم می‌کرد طاقت بیارم
‫این بود که می‌دونستم ‫من دارم اون شکنجه رو تحمل می‌کنم
‫و نه شما
‫اون بار رو من باید به دوش می‌کشیدم, ‫فکر من بود
‫و اگه من اون تو بودم،
‫به این معنا بود که شما در امان بودید
‫و بعدش,,,
‫و بعدش تو پیدات شد، ‫مدی، و من,,, من,,,
‫باید از اونجا فرار می‌کردم
‫باشه؟ نمی‌خواستم ‫به کسی صدمه بزنم
‫فقط می‌خواستم فرار کنم!
‫کلید رو بده بهش، مدی
‫متاسفم که اون اتفاق برات افتاد
‫می‌دونم الان نمی‌تونی بگیریش، ‫اما وقتی آماده بودی، اینجاست
‫تا بتونی وارد خاطره‌ت بشی ‫وقتی جامون رو عوض می‌کنیم
‫هنوزم فکر می‌کنی ‫می‌تونم برم به دنیای دیگه؟
‫تنها راه‌حل یه مشکل، ‫روبه‌رو شدن با اون مشکله
‫به‌خاطر اینکه نمی‌خواستی
‫دیگه وارد اون خاطره بشی ‫سرزنشت نمی‌کنم
‫خودم رفتم داخلش, ‫می‌دونم چقدر وحشتناکه
‫دیوارهای جزغاله شده، هرج‌ومرج
‫و اون زن، کیه؟
‫- کدوم زن؟ ‫- نمی‌دونم
‫قطعاً از دوران زندگی تو بود
‫و مدام سعی می‌کرد ‫یه چیزی بهم بگه،
‫به ساعت اشاره می‌کرد
‫نه، هیچ زن یا دیوار جزغاله شده‌ای ‫توی خاطره‌م نیست
‫اینایی که تعریف می‌کنی آشنا نیستن
‫توی خاطره، پدرم من رو اذیت می‌کرد
‫اما خاطره‌ت توی ‫پناهگاه اتمیه، درسته؟
‫همون جایی که قبلاً ‫آزمایشگاه شیمی آتیش گرفت؟
‫همون‌جایی که مُردی
‫آره
‫آقای مارتین هم همون‌جا مُرد
‫صبر کنید، فکر می‌کنید,,,
‫من وارد خاطره‌ی جنت نشدم
‫خاطره‌ی آقای مارتین بوده
‫امکان نداره
‫شاید,,,
‫باید بری
‫شاید وقتی من رو می‌کشونده داخل
‫ساعتش رو درمی‌آورده
‫برای باز شدن درِ خاطره
‫سوژه باید کلیدش رو ‫در دست داشته باشه
‫پس اگه اون کلید تو نیست,,,
‫- کلید آقای مارتینه ‫- وای، خدا
‫پس کلید جنت چیه؟
‫می‌تونه یه انسان باشه؟
‫ایول! آره، آنتن اومد!
‫- سلام؟ سلام ‫- اوه, خداروشکر!
‫- سلام، منم! ‫- زِیویر، حالتون خوبه؟
‫مدام داشتم بهتون زنگ می‌زدم
‫سایمون! آره، آره، ‫خوبیم، یه جورایی
‫اما گوش کن، اندرسون اینجا بود
‫حالتون خوبه؟
‫تهدیدمون کرد، و داستانش طولانیه،
‫اما گمش کردیم ‫و ماشین دیگو رو برده
‫گندش بزنن!
‫آره، گندش بزنن
‫حالا توی ناکجاآباد گیر افتادیم
‫باشه، فکر نکنم بتونم بیام سراغتون
‫اگه اندرسون بیاد اینجا چی؟
‫لعنتی، صبر کن، منظورت چیه ‫که نمی‌تونی بیایی؟
‫سایمون!
‫مدی برگشته؟ جواب داد؟
‫نه، نه، فعلاً نه, ‫داستانش طولانیه
‫ببینید، ازتون می‌خوام که سریع
‫خودتون رو به اینجا برسونید، باشه؟
‫باید به مدی بگم ‫که اندرسون رو گم کردیم
‫باید یه راهی برای اومدن ‫به اینجا پیدا کنید
‫سایمون؟
‫مدی، باید حرف بزنیم
‫گوش کن، شرمنده
‫خیلی خیلی شرمنده‌ام
‫حقیقت اینه که,,, آره، ‫به‌خاطر والی لفتش میدم
‫اما فقط هم به‌خاطر والی نیست
‫به‌خاطر تمام اتفاقاتیه که اینجا افتاده
‫همه‌ی سختی‌هایی که من,,, ‫که ما کشیدیم
‫می‌دونم خواسته‌های ‫زیادی ازت داشتم
‫خودم می‌دونم
‫اما باید آقای مارتین رو بیاری اینجا
‫اون کلید جنته
‫برای رفتن به دنیای دیگه ‫به آقای مارتین نیاز داره
‫اگه بتونیم بیاریمش اینجا، ‫جسمم رو بهم پس میده
‫شاید خیلی دیر شده باشه
‫♪ Open Up Your Heart - Stuart Hamblen ♪
شما به mrgilas.com نگاه میکنید