‫سال آخر من در ردموند آغاز شده است,
‫ما برای کسب افتخارات فارغ‌التحصیلی می‌جنگیدیم،
‫با دقت آثار کلاسیک را مطالعه می‌کردیم
‫و سخت مشغول ریاضیات بودیم,
‫گاهی اوقات خسته می‌شدیم, ‫گاهی اوقات احساس دلسردی می‌کردیم,
‫بیا تو,
‫اوه، من دیگه بریدم!
‫انگار هیچ‌چیز ارزشش رو نداره,
‫به چی داری می‌خندی؟
‫فقط داشتم چند تا از داستان‌های قدیمی باشگاه قصه‌گویی رو نگاه می‌کردم,
‫دلم یه تنوع می‌خواست، ‫برای همین اینا رو از تو صندوقم درآوردم,
‫انقدر غرق در اشک و تراژدی هستن ‫که به شکل طاقت‌فرسایی خنده‌دارن,
‫خودم هم افسرده و دلسردم,
‫ولی هیچ‌چیز خنده‌داری در موردش وجود نداره,
‫اصلاً فایده‌ی زندگی کردن چیه، آن؟
‫باید این رو بخونی,
‫«قبرهای من»؟
‫شاهکار منه,
‫آقای هریسون می‌گفت این داستان در مورد آدم‌هایی ‫ـه که نمی‌شناسم تو جاهایی که بازم نمی‌شناسم,
‫فیل می‌گفت کشنده‌ست,,, به بیش از یک معنا،
‫چون هیچکس توش نمی‌تونه از به قتل رسیدن ‫یا مردن از قلب شکسته فرار کنه,
‫خنده‌ت نمیگیره؟
‫مطمئنم می‌خواستم احساساتی بشم,
‫هرچند که چه اشک می‌ریختم چه نه، ‫دور و برم پر از چیزهای عزیز بود,
‫الان این رو می‌فهمم,
‫این چیه؟
‫اوه، آره, یادم اومد,
‫این یه گفتگوی کوتاهه تو باغی ‫که پر از گل‌های مینا و نخود شیرینه،
‫بین یه قناری وحشی مهمان و ‫روح نگهبان اونجا,
‫روزی که این رو نوشتم یادمه,
‫از سقف لونه اردکِ آقای کاب ‫تو جاده‌ی توری افتادم پایین,
‫ماریلا حسابی دعوام کرد,
‫فکر کنم این کار رو بکنم,
‫فصل ۲۳
یاد گرفته‌ام که به هر ‫مانع کوچکی چون یک شوخی بنگرم ‫و به هر مانع بزرگی چون ‫پیش‌درآمدی برای پیروزی
‫ممنونم,
‫سه تا برای استلا,
‫دو تا برای پریسی,
‫ممنونم,
‫این یه نامه‌ست با تمبر هندی ‫برای شما، خاله جیمزی,
‫کی می‌تونه از هند نامه بنویسه؟
‫بدون شک یکی از اون سه تا خاطرخواه خاله,
‫برای تو چیزی نیست، آن، ‫جز یه آگهی,
‫و این یکی نامه تپل و باشکوه ‫هم برای منه از طرف جوناس,
‫عزیزم، چه اتفاق خوبی افتاده؟
‫مجله‌ی «دوست جوانان» یه طرح کوتاهی که ‫دو هفته پیش براشون فرستاده بودم رو قبول کرده!
‫آن شرلی!
‫کی قراره چاپ بشه؟ ‫براش پولی هم بهت دادن؟
‫یه چک ده دلاری فرستادن،
‫و سردبیر نوشته که دوست داره ‫کارهای بیشتری از من ببینه,
‫چی بود؟
‫یه طرح قدیمی بود که تو آوونلی اتفاق میفتاد,
‫بازنویسیش کردم و فرستادمش، ولی هیچوقت ‫واقعاً فکر نمی‌کردم قبول بشه،
‫چون نه تراژدی داشت، نه رمانس، ‫و نه حتی یه پیرنگ,
‫با اون ده دلار می‌خوای چیکار کنی؟
‫بیاین همگی بریم شهر و مست کنیم!
‫اوه، فیل,
‫فکر کنین یه نویسنده‌ی واقعی و زنده ‫تو خونه‌ی پتی داشته باشیم!
‫این یه مسئولیت بزرگه,
‫واقعاً همینطوره,
‫نویسنده‌ها موجودات دمدمی مزاجی هستن, ‫هیچوقت نمی‌دونی کی و چطوری کار دستت میدن,
‫آره,
‫ممکنه آن از ما سوژه داستان بسازه,
‫اوه، چه فکر وحشتناکی!
‫من هیچوقت این کار رو نمی‌کنم,
‫منظورم این بود که توانایی نوشتن برای ‫مطبوعات یه مسئولیت بزرگه,
‫فوق‌العاده‌ست,
‫ولی تا حالا فقط نوشته‌های کوتاهم قبول شده,
‫من معتقدم تو یه استعداد خدادادی داری,
‫در مورد اون مطمئن نیستم، ‫ولی قصد دارم ادامه بدم,
‫دوست دارم داستان‌های بهتری بنویسم,
‫من پشتتم,
‫می‌دونم که می‌تونی نویسنده‌ی بزرگی بشی,
‫ممنونم,
‫نگاه کن چطور محو هم شدن,
‫راستی، بعد از ظهر شنبه ‫خونه هستی؟
‫بـ,,, بله,
‫مادرم و خواهرهام دارن ‫میان بهت سر بزنن,
‫چی؟!
‫ببخشید که اینطوری غافلگیرت کردم,
‫نـ,,, نه،
‫خوشحال میشم ببینمشون,
‫مادر روی خودش داره میاد؟
‫خب، فکر کنم اجتناب‌ناپذیر بود,
‫در هر صورت، حتماً تو رو به عنوان ‫عضو احتمالی خاندانشون در نظر گرفته,
‫تو رو می‌سنجن، آن,
‫فیل، این چه طرز حرف زدنه؟
‫اشکالی نداره,
‫من سعی نمی‌کنم تأثیر خوبی بذارم,
‫فقط خودم خواهم بود,
‫فردا شنبه‌ست,
‫برای دیدنشون چی بپوشم؟
‫یادت باشه، این مادر روی ـه, ‫بهتره یه لباس خوب و رسمی بپوشی,
‫احتمالاً حق با توئه,
‫استلا، یه کم اینجا رو مرتب کن,
‫اینجا خیلی به هم ریخته‌ست,
‫دست خودم نیست,
‫جور دیگه‌ای نمی‌تونم حتی یه ‫صفحه گزارش بنویسم,
‫به نظرت موهام رو بالا جمع کنم؟
‫خب! اینم از کیک شکلاتی که آماده شد!
‫وای، ولی خیلی خوب به نظر میاد,
‫یالا، آن, اینقدر فکر و خیال نکن ‫و بیا چای بخور,
‫باشه,
‫چه بوی محشری میاد,
‫مگه نه؟
‫و من نصف روز رو صرف پختنش کردم!
‫نگران نباش, من بازم جا دارم,
‫آن، یه دستمال از آشپزخونه بیار,
‫باشه,
‫میشه تو در رو باز کنی، استلا؟
‫باید اون کلاه جدیدی باشه که سفارش دادم,
‫پس خودت باز کن,
‫جای مهمی از کتابم هستم,
‫اوه، باشه پس,
‫ممنونم از,,,
‫اینجا خونه‌ی پتی ـه؟
‫بله,
‫اسم من گاردنر ـه,
‫خـ,,, خانم گاردنر؟
‫خانم آن شرلی منزل هستن؟
‫یـ,,, فقط یه لحظه,
‫وضـ,,, وضعیت اضطراریه! خانم گاردنره,
‫چی؟!
‫مگه قرار نبود فردا بیاد؟!
‫خانم گاردنر؟!
‫از من نپرسین!
‫در هر صورت، الان اینجاست!
‫آن، زود باش لباست رو عوض کن,
‫استلا، اون شلختگی رو جمع و جور کن!
‫کیک رو چیکار کنیم؟
‫فعلاً اون دستمال رو بنداز روش!
‫سلام, ببخشید که منتظرتون گذاشتم,
‫اسم من فیلیپا گوردون ـه,
‫من همکلاسی آن شرلی هستم,
‫روی همیشه به من لطف زیادی داشته,
‫خب؟
‫خانم آن شرلی منزل هستن؟
‫بله، الان تشریف میارن پیشمون,
‫چـ,,, چرا، خودشون اومدن!
‫از,,, از دیدارتون خوشوقتم,
‫من آن شرلی هستم,
‫به خونه‌ی پتی خوش اومدید,
‫اینها دخترانم هستن، ‫آلین و دوروتی,
‫از دیدارتون خوشبختم,
‫خوشبختی از منه, من آن هستم,
‫حالا چی؟ باید یه چیزی بگم,
‫ام,,,
‫چه موجودات بی‌ادبی!
‫جوزف! راستی!
‫خانم شرلی,
‫بله؟
‫شما,,,
‫به گربه علاقه دارین؟
‫خب، بله,
‫من هیچوقت از گربه خوشم نیومده,
‫جـ,,, جدی میفرمایید,
‫من عاشقشونم!
‫اونا خیلی خوب و خودخواه هستن,
‫سگ‌ها زیادی خوب و فداکارن,
‫ولی گربه‌ها به طرز باشکوهی انسان‌ان,
‫تو ساکت باش,
‫شما دو تا سگ چینی دلربا اونجا دارین,
‫اجازه هست از نزدیک نگاهشون کنم؟
‫بله، بفرمایید,
‫نمی‌دونم نژاد این سگ‌ها چیه,
‫مـ,,, منم نمی‌تونم بگم,
‫هی، تو!
‫تمومش کن!
‫آلین! آسیب دیدی؟
‫واقعاً، جای تعجب داره که از گربه‌ها متنفرم؟!
‫بهم بگید، خانم شرلی,
‫بـ,,, بله؟
‫قصد شما در مورد پسرم چیه؟
‫اگه,,,
‫وای,
‫خب پس، با اجازه‌ی شما,
‫خواهش می‌کنم، به سلامت,
‫آن!
‫روی همه چیز رو در مورد تو بهم گفته,
‫من تنها کسی از خانواده‌م که ‫باهاش درد و دل می‌کنه,
‫می‌دونی که هیچکس نمی‌تونه ‫به مامان و آلین اعتماد کنه,
‫می‌دونم که من و تو قراره دوستای صمیمی بشیم,
‫بله, ممنونم، دوروتی,
‫شما دخترا حتماً اوقات ‫فوق‌العاده‌ای اینجا دارین!
‫اجازه نمیدی منم اغلب بیام و ‫تو این اوقات شریک باشم؟
‫البته,
‫هر وقت دوست داشتی بیا,
‫آدم‌هایی که خبر میدن شنبه ‫میان، نباید جمعه بیان,
‫آن کجاست؟
‫طبقه بالاست,
‫دوروتی,,,
‫واقعاً دختر شاد و عزیزیه,
‫آلین,,,
‫هیچوقت از من خوشش نخواهد اومد, این دیگه حتمیه,
‫و خانم گاردنر,,,
‫با این حال، راستی و جوزف، ‫چه استقبالی ازشون کردین,
‫امتحاناتت چطور بود؟
‫من هر کاری از دستم برمی‌اومد انجام دادم,
‫تنها کاری که باقی مونده اینه که ‫منتظر نتایج باشم,
‫نگران نباش, می‌دونم که خوب عمل می‌کنی,
‫ممنونم,
‫الان می‌فهمم,
‫اگه به خاطر اون دیداره، من بهت ‫گفتم که قرارمون شنبه‌ست,
‫منم همینو گفتم، ولی مادر ‫اصرار داشت که جمعه‌ست,
‫تو همیشه جوری رفتار می‌کنی که انگار من مقصرم,
‫فکر کنم از من دلخوری که مجبورت ‫کردم برای رفتن به اروپا همراهم بیای,
‫البته که نه,
‫اوه، حالم خوب نیست,
‫می‌ترسم که دوباره مریضی‌م برگرده,
‫ام,,,
‫متأسفم که اون روز نتونستیم ازتون ‫خیلی مهمون‌نوازی کنیم,
‫و گربه‌ها هم خیلی وحشتناک بودن,
‫ولی خوشحالم که جمعه اومدین,
‫اگه قرار بود تا شنبه منتظرتون بمونم،
‫می‌دونم که قلبم زیر فشار ‫این استرس له می‌شد,
‫اومدن شما نجاتش داد,
‫ممنونم,
‫مادر,,,
‫از زمان مریضی‌ش روی خیلی چیزها ‫به خصوص حساس شده,
‫حتماً خیلی اذیتت کرده,
‫نه، امیدوارم همه‌تون دوباره بیاین، ‫اگه می‌تونید تحمل کنید,
‫روی واقعاً مثل یه شاهزاده تو قصه‌هاست,
‫گیلبرت هیچوقت نمی‌تونست اینطوری باشه,
‫پس چرا من,,,
‫چند روز بعد، ‫نتایج امتحانات اعلام شد,
‫بالاخره تموم شد!
‫پریسی با افتخار در رشته کلاسیک، ‫و فیل در ریاضی فارغ‌التحصیل شدن,
‫استلا هم یه نتیجه‌ی کلی خوب گرفت,
‫منم تونستم بالاترین افتخار رو در رشته انگلیسی کسب کنم,
‫می‌فهمین که زندگی مشترک ما ‫تقریباً تموم شده؟
‫آره,
‫همیشه می‌تونیم دور هم جمع بشیم,
‫آره, بیاین به نیمه‌ی پر لیوان ‫نگاه کنیم,
‫به این راحتی‌ها نخواهد بود,
‫فیل به محض اینکه فارغ‌التحصیل بشه، خانم بلیک میشه,
‫اون همسر یه کشیش میشه،
‫و سرش خیلی شلوغ‌تر از این حرفا میشه که برای ما وقت بذاره,
‫آره, من یه شمعدون کوچیک میشم ‫که راه جوناس رو روشن کنم,
‫و روی هم به زودی درخواست ازدواج میده، مگه نه، آن؟
‫میده؟ نمی‌دونم,
‫شکی توش نیست!
‫خیلی تنها میشم,
‫واسه چی غصه می‌خوری؟
‫و صبح روز جشن فارغ‌التحصیلی,,,
‫بله؟
‫صبح بخیر، آن,
‫برات چیزی آوردن,
‫آنِ عزیزترینم،
‫بی‌شک درخشش تو در روز ‫فارغ‌التحصیلی چشمانم را خیره خواهد کرد,
‫رویال گاردنر,
‫صحبت‌های من به پایان رسید,
‫ممنونم از همه‌ی شما که گوش دادین,
‫من رویال گاردنر هستم، ‫به نمایندگی از کلاس فارغ‌التحصیلان,
‫ما مشتاقانه منتظر دستاوردهای شما هستیم,
‫ممنونم، قربان,
‫تبریک میگم, ما به شما افتخار می‌کنیم،
‫آن شرلی,
‫ممنونم، قربان,
‫گیلبرت اون گل‌های موگه رو برات فرستاده، مگه نه؟
‫من تو مسائل قلبی چیزی رو از دست نمیدم,
‫آره,
‫چرا؟
‫خودم هم نمی‌دونم, فقط,,,
‫فقط چی؟
‫من و گیلبرت از بچگی این روز ‫رو تصور می‌کردیم,
‫روزی که در لباس فارغ‌التحصیلی هنر، ‫کلاه به سر خواهیم گذاشت,
‫ممکنه به روی بربخوره,
‫براش توضیح میدم,
‫نمی‌خوام هیچ سوءتفاهمی پیش بیاد، ‫و قصد دارم گل‌های اون رو تو مهمونی بزنم,
‫آره، این کار رو بکن,
‫منم نمی‌دونم گیلبرت ‫چه فکری با خودش کرده,
‫چرا؟
‫شنیدم که نامزدی اون و کریستین قراره به محض ‫تموم شدن جشن فارغ‌التحصیلی اعلام بشه,
‫تو چیزی در این مورد شنیدی؟
‫نه,
‫آن,
‫میشه با من برقصی؟
‫متأسفم,
‫برنامه‌ی رقصم پره,
‫خب، که اینطور,
‫پس باشه برای یه وقت دیگه,
‫بله,
‫باز هم برای فارغ‌التحصیلی تبریک میگم, ‫و برای کسب بالاترین افتخار در انگلیسی,
‫ممنونم,
‫و تو هم افتخار عالی در رشته کلاسیک ‫و جایزه‌ی کوپر رو گرفتی,
‫پنج سال بود که کسی این جایزه رو نبرده بود!
‫ممنونم,
‫خب پس,,,
‫گیل، بیا برقصیم,
‫با کمال میل,
‫آن,
‫روی,
‫عصبانی هستی، مگه نه؟
‫نه، ولی غافلگیر شدم,
‫متأسفم,
‫هیچوقت نمی‌دونستم انقدر آدم حسودی هستم,
‫ترسیدم,
‫وقتی به از دست دادن تو فکر می‌کنم,,,
‫مهمونی تا پاسی از شب ادامه داشت،
‫ولی نامزدی گیلبرت و کریستین ‫هیچوقت اعلام نشد,
‫فکرش رو بکن، همین امشب هفته‌ی دیگه، ‫من تو آوونلی خواهم بود,
‫چه فکر لذت‌بخشی!
‫ولی برای همیشه از خونه‌ی پتی ‫هم خواهم رفت,
‫نمی‌دونم آیا روح تمام خنده‌های ما
‫در رؤیاهای دوشیزگی خانم پتی و ‫خانم ماریا هم پژواک خواهد داشت یا نه,
‫چه اوقات خوبی اینجا داشتیم!
‫چه گپ‌ها و شوخی‌ها و ‫دورهمی‌های صمیمی و خوبی!
‫من قراره ماه ژوئن با جو ازدواج کنم و می‌دونم ‫که به طرز وصف‌ناپذیری خوشبخت خواهم بود,
‫ولی همین الان احساس می‌کنم دلم می‌خواد این ‫زندگی دوست‌داشتنی ردموند تا ابد ادامه پیدا کنه,
‫مهم نیست که چه شادی‌های عمیق‌تری ‫بعداً نصیبمون بشه
‫دیگه هیچوقت همون زندگی ‫دوست‌داشتنی و بی‌خیال
‫که اینجا داشتیم رو نخواهیم داشت,
‫برای همیشه تموم شد، فیل,
‫با راستی چیکار می‌کنی؟
‫خاله جیمسینا میگه اون رو ‫با بقیه‌ی گربه‌ها می‌بره,
‫از جدا شدن از راستی متأسفم،
‫ولی ماریلا از گربه‌ها متنفره، و فکر نکنم ‫خیلی وقت تو گرین گیبلز بمونم,
‫چرا نه؟
‫مدیریت دبیرستان سامرساید ‫بهم پیشنهاد شده,
‫وای! قراره قبولش کنی؟
‫من,,, هنوز تصمیم نگرفتم,
‫چه آسمون قشنگی,
‫تو یه همچین عصری، یه نفر ازت ‫می‌خواد که بری باهاش قدم بزنی,
‫نمی‌دونم,
‫آن، روی اینجاست,
‫می‌خواد بدونه باهاش قدم می‌زنی یا نه,
‫فکر می‌کنی روی درخواست ازدواج میده؟
‫مطمئنم,
‫آن دختر خیلی خوش‌شانسیه,
‫فکر کنم همینطوره, ولی آیا این بهترین حالته؟
‫استلا؟!
‫من آن رو دوست دارم و از روی هم خوشم میاد,
‫حتی خانم گاردنر هم الان فکر می‌کنه آن جذابه,
‫ولی من شک‌های خودم رو دارم,
‫عیسی,
‫آن،
‫نمی‌تونم بیشتر از این شکرگزار باشم که با تو آشنا شدم ‫و وقتم رو در ردموند با تو گذروندم,
‫و می‌خوام همیشه با تو باشم، ‫تا وقتی که مرگ من رو بگیره,
‫آن،
‫آیا عشق من رو قبول می‌کنی ‫و رضایت میدی که با من ازدواج کنی؟
‫آن؟
‫نمی‌تونم,
‫نمی‌تونم با تو ازدواج کنم,
‫نمی‌تونم!
‫قسمت بعد
امروز، روز تولد ‫خوشبختی ماست