شما به mrgilas.com نگاه میکنید
‫کیم ایل، کُشتی‌گیر کره‌ای
‫و قهرمان سنگین‌وزن آسیای شرقی
‫قهرمان آمریکایی ‫دنیای کُشتی را به چالش کشید,
‫کُشتی‌گیر آمریکایی با تکنیک مخصوص خود
‫بدن کیم ایل را قفل کرد ‫و برنده‌ی راند اول شد,
‫اما کیم ایل ‫بلافاصله آن را جبران کرد,
‫ضربه‌ی سنگین سر او
‫- بسیار معروف بود,,, ‫- کیم ایل,
‫استاد کله‌زنی,
[ بوسان ]
‫حتماً براتون سؤال شده
‫که چطوری همچین کله‌ی سفتی داشت,
‫بگین، مربی,
‫ریکی‌دوزان اون رو روی زانوش خوابوند
‫سرش رو گفت و با چوب بیسبال لهش کرد
‫و با آجر ترکوندش, ‫فهمیدی، گوساله؟
‫اینـه که باعث می‌شه افسانه بشی,
‫- جدی می‌گین؟ ‫- آره، احمق,
‫آماده باش,
‫کُشتی یعنی تحمل درد,
‫محکم وایستا و سینه سپر کن,
‫قرار نیست مُشت بخوری,
‫قراره مُشت حریف رو با بدنت له کنی,
‫پا شو,
‫بیا اینجا، پسر جون!
‫اگه خون‌ریزی داشتی هم مهم نیست,
‫قراره زیاد خونی بشی, ‫آماده‌ای؟
‫یعنی اگه ادامه بدم، ‫کیم ایل مربی‌م می‌شه؟
‫جو نگیرت,
‫هنوز راه درازی در پیش داری,
‫تکون بخورین!
‫گفتم بدویین، ‫نه این‌که راه برین، احمق‌ها!
‫این‌جوری هم استقامت‌تون زیاد نمی‌شه
‫و هم همین‌جا از حال می‌رین,
‫آفرین، بچه! گازش رو بگیر!
‫پول ما رو می‌دی ‫یا مغازه‌ت رو به هم بریزیم؟
‫بابا من پولی درنمی‌آرم ‫که بخوام به شما هم بدم,
‫- می‌گین چی‌کار کنم؟ ‫- چی‌کار کنی؟
‫بدهی‌ت رو صاف کن!
‫کل پول رو خرج کردی ‫و حالا برام قصه تعریف می‌کنی؟
‫باشه بابا, باشه,
‫عوضی‌ها,
‫آروم بگیرین,
‫همه‌ش همین؟
‫بله, همین هم به‌زور ازش گرفتیم,
‫این کفاف یه ماه اجاره رو نمی‌ده,
‫باید جبرانش کنین,
‫چندتا جعبه‌ی دیگه هم ‫از بازار جالگاچی کِش برین,
‫چَشم,
‫به چپ‌چپ,
‫راه بیُفتین,
‫بدویین، احمق‌ها,
‫چَشم!
‫بریم!
‫- بریم! ‫- بریم!
[ اقتباسی از مانهوای «کف‌نشین‌ها»، ساخته‌ی یون ته‌هو ]
[ کف‌نشین‌ها ]
[ قسمت پنجم: «کُشتی‌گیر حرفه‌ای» ]
‫مراقب حرف‌هات باش، خیکی,
‫هروقت کُسشعرهات تموم شد
‫بگو که کونت رو پاره کنم,
‫اینجا چه خبره؟
‫چیزه، داشتیم آدرس می‌پرسیدیم,
‫کارت شناسایی، لطفاً,
[ سازمان هونگ‌بِک ]
‫از سئول برای چی اومدین؟
‫همسرم رئیس شرکتـه ‫و این دونفر محافظ‌هام هستن,
‫پس داستان شما چیـه؟
‫من از بوسان اومدم ‫که یه کلاهبردار رو پیدا کنم,
‫ماشالا همه یه بهونه‌ای دارین,
‫پس چرا به هم خیره شده بودین؟
‫این دوست‌مون ادب نداره ‫و من داشتم ادبش می‌کردم,
‫وقتی با ظاهر خلاف زیر بارون وایستین
‫مردم می‌ترسن,
‫حوصله‌ی دردسر نداریم, ‫هرکی بره پی کار خودش,
‫حالا دیدیش یا نه؟
‫- کی رو؟ ‫- همون کلاهبرداره,
‫لهجه‌ی بوسانی داره, ‫اگه دیده باشیش، یادت می‌مونه,
‫از همه‌جای کشور می‌آن موکپو,
‫فکر کردی لهجه‌ی ‫یه گیونگسانگی چیز عجیبیـه؟
‫نه بابا, می‌گم لهجه‌ی بوسانی داره,
‫فرقش رو نمی‌فهمی؟
‫اُسگل خر,
‫اوهو!
‫می‌فهمی با کی حرف می‌زنی؟
‫دستت رو بنداز، قربونت برم,
‫چرا اینجا رو گرفتی؟ ‫خبریـه؟
‫سریع راه بیُفتین و برین,
‫چَشم,
‫یه‌بار دیگه ببینمت، ‫می‌ری بازداشتگاه,
‫پلیس‌های اینجا عشقی بازداشت می‌کنن؟
‫چه شهر ترسناکی,
‫اگه دوست داری، همین‌الان می‌برمت,
‫اوه اوه,
‫ترسیدم، حاجی,
‫باشه, پس بِکشین کنار,
‫- ما هم بریم, ‫- بله,
‫با اجازه,
‫بفرمایید,
‫رسیدیم,
‫این‌ها همکارهامون هستن,
‫- پروژه‌ی بزرگی شده, ‫- بله, بریم داخل؟
‫بریم,
‫مثل سگ دنبال صاحابت می‌دویی, ‫مگه تو رئیس نبودی؟
‫خب، بریم داخل,
‫نمی‌خوام شلوغ بشه,
‫فقط جون‌چول و آقای اوه بیان,
‫آهای,
‫- برام آبجو بگیر, تشنه‌مـه, ‫- چَشم,
‫راستی دوتا اتاق هم ‫توی یه مسافرخونه‌ی خوب بگیر,
‫حتماً,
‫از هم دور باشن,
‫متوجه شدم,
‫واقعاً می‌شه از این پول درآورد؟
‫بله, من هم اولش شک داشتم، ‫ولی ظاهراً زدیم تو خال,
‫بله، درست می‌گن,
‫مثلاً چقدر درمی‌آد؟
‫شنیدم مدل‌های کمیابش
‫بیشتر از دَه‌میلیون آب می‌خوره,
‫دَه‌میلیون؟
‫می‌گن سال پیش ‫چندتا دزد عتیقه رو دستگیر کردن
‫و جنس‌هاشون صدمیلیون می‌ارزیده,
‫آره, خبرش رو خوندم,
‫حالا شریک بوسانی هم داریم؟
‫همون یارویی که ظاهر خیتی داره,
‫بهش می‌گن «استاد کیم»,
‫می‌گن توی این کار معروفـه,
‫پس چجوری پول رو تقسیم می‌کنین؟
‫اجناس بین سه گروه تقسیم می‌شه
‫و به همه‌ی بچه‌ها مزد برابر می‌دیم,
‫می‌شه بگین بیاد داخل؟
‫همون یارو بی‌ریختـه؟
‫بله,
‫- باشه, چَشم, ‫- تو برو بیرون، بی‌زحمت,
‫پس تو که می‌ری، آقای ها رو صدا کن,
‫می‌ری یا نه؟
‫- بله, ‫- خب,
‫با اجازه,
‫دست شما درد نکنه,
‫نوش جان, باز هم بیاین,
‫بابا باریکلا, چه خوش‌مزه‌ست,
‫آجوما، این اطراف ‫مسافرخونه‌ی خوبی هست؟
‫بهترینش همین سر نبشـه,
‫اسمش چی بود؟
‫آها, مسافرخونه‌ی اونیون,
‫بعضی‌ها می‌گن جای خوبیـه, ‫من نمی‌دونم,
‫اونیون؟ فهمیدم,
‫آها، راستی,
‫چندتا آبجو بدین، لطفاً,
‫- چندتا؟ ‫- سه بطری,
‫- یه خوردنی هم کنارش بدین, ‫- باشه,
‫عع، چیز ندارین که,,,
‫بیخیال، آجوما,
‫چندتا ماهی آنچوی بهش بده بره دیگه,
‫یه‌بند داره زر می‌زنه,
‫به چی نگاه می‌کنی؟
‫- چقدر شد؟ ‫- ۲۰۰ وون,
‫می‌گن از همه‌جای کشور می‌آن اینجا,
‫پس سئولی‌ها هم می‌آن,
‫اون لهجه‌ی سوسولی‌ت ‫داره می‌ره روی اعصابم,
‫جدی می‌گم, ‫به‌زور جلوی خودم رو گرفتم,
‫بیا، پسرم,
‫- ممنون, ‫- پارچه رو بعداً برام بیار,
‫گوریل انگوری بی‌ریخت,
‫نفس عمیق بِکش,
‫ارزش نداره، پسر,
‫کسی نیست؟
‫بله!
‫چه بارونی,
‫دوتا اتاق می‌خوام، آجوما,
‫این دوتا خوبـه؟
‫می‌شه دوتا اتاق جدا باشه؟ ‫این‌ها وسطـن,
‫یعنی اتاق‌ها از هم دور باشن؟
‫می‌خوام یکی‌ش تروتمیز باشه,
‫همه‌شون تمیزن,
‫اون رو ببین,
‫باشه,
[ اتاق اجاره‌ای ]
‫همسرم رئیس شرکت هونگ‌بِک‌ـه,
‫حامی مالی پروژه‌ی آقای اوه هستیم,
‫پس واقعاً ایشون رئیستـه,
‫نه، من رئیس‌شون نیستم,
‫در واقع مایـیم که ‫به کمک‌شون نیاز داریم,
‫- ازشون هم ممنونـیم, ‫- اختیار دارین,
‫شنیدم هدف همه‌مون مشترکـه
‫و سر تقسیم سود هم تصمیم گرفتین,
‫عع، درستـه,
‫من یه ایده‌ی بهتر دارم,
‫آخه این طوری خیلی ضرر می‌کنین,
‫اگه درست محاسبه کنین، ‫متوجه می‌شین که ارقام جور نمی‌آن,
‫موافقـین؟
‫اگه سودی نداشت که من اینجا نبودم,
‫درستـه، ولی تا عتیقه‌ها رو نفروشین، ‫خبری از پول نیست,
‫فروش عتیقه‌هایی که اینجا ‫پیدا می‌شه، اون‌قدرها کار راحتی نیست,
‫رسیدن به قیمت درست براتون سخت می‌شه,
‫جسارتاً شما از این چیزها سر درنمی‌آرین,
‫همین کوزه رو می‌تونم ‫به هر قیمتی که بخوام، بفروشم,
‫پس رسیدین به حرف من,
‫متوجه نیستین که ‫رفتارتون باعث ضررتون می‌شه,
‫ای بابا,,, ‫من رو دست‌کم نگیرین، خانوم,
‫اگه چیزی برام سود نداشته باشه، ‫سمتش نمی‌رم,
‫می‌دونین تا الان چندتا ‫عتیقه به ژاپنی‌ها فروختم؟
‫با پولی که جمع کردم، ‫می‌تونم یه برج بسازم,
‫پس چرا هنوز نساختین؟
‫خب حالا پیشنهادتون چیـه؟
‫ساده‌ست, ‫من همه‌چی رو ازتون می‌خرم,
‫همه‌چی رو؟
‫بله, ‫برای هر قطعه ۱۰۰/۰۰۰ وون می‌دم,
‫ارزشمند باشن یا نباشن، مهم نیست,
‫در عوض، کمکم کنین که بفروشمشون,
‫صبر کنین ببینم,
‫بیشتر توضیح بدین,
‫اگه بتونین عتیقه‌ها رو اصل جلوه بدین
‫بهتون ۲۰درصد اضافه‌تر می‌دم,
‫ما خودمون مشتری داریم,
‫اگه به قیمت بالایی بفروشین، ‫می‌رسونمش به ۳۰درصد,
‫اگه ۱۰۰۰ قطعه پیدا کنین، ‫۱۰۰میلیون ازش درمی‌آد,
‫تقسیم‌بر سه گروه، ‫می‌شه هرکدوم ۳۰درصد,
‫این پول خوبیـه ‫و زحمت پیداکردن مشتری هم ندارین,
‫آخه,
‫کنجکاو شدم,
‫جسارتاً می‌خوام بدونم
‫چه سودی برای شما داره؟
‫اگه یه عتیقه‌ی خوب پیدا بشه، ‫۳۰میلیون فروش می‌ره، درستـه؟
‫یعنی دَه‌تا عتیقه کافیـه ‫تا ضررهام برگرده,
‫اگه توی قیمت‌گذاری‌ش کمکم کنین
‫۳۰میلیون گیرتون می‌آد
‫و ۲۰ یا ۳۰درصد هم به‌خاطر فروشش,
‫من مشتری‌ش رو سراغ دارم,
‫عجب, روش پول‌درآوردن شما
‫کلاً یه‌جور دیگه‌ست,
‫از قدیم گفتن
‫پول، پول می‌آره,
‫راستی چطوری ‫با یه قایق ۱۰۰۰تا دربیاریم؟
‫ببخشید؟ ‫مگه فقط یه قایق دارین؟
‫اگه بیشتر بیاریم، تابلو می‌شه,
‫کار ما جدیـه,
‫به نفع همه‌ست که ‫قدم‌های سریع و بزرگ برداریم,
‫برای این‌همه آدم ‫باید حداقل دوتا قایق باشه,
‫آخه پلیس به دوتا قایق شک می‌کنه,
‫پس باید به پلیس هم شیرینی بدم,
‫از بین شماها کسی دوست پلیس داره؟
‫عع,,,
‫ناخدا داره, ‫بیرونـه,
‫اجازه بدین,
‫- بیا داخل, ‫- چی گفتی؟
‫این‌ها گرونـه؟
‫- من نیستم, ‫- باشه,
‫می‌خوره گرون باشه,
‫بیخیال,
‫به اون رفیق پلیست اعتماد داری؟
‫- کی؟ ‫- یعنی چی کی؟
‫هونگ‌گی رو می‌گی؟ ‫رفیق دوران بچگی‌مـه,
‫می‌تونی باهاش قرار بذاری؟
‫آره، اگه زنگ بزنم، با کله می‌آد,
‫مگه چی شده؟
‫می‌خواستم به یه وعده غذا دعوتش کنم,
‫- سوپ خوک آماده‌ست, ‫- باشه,
‫- نوش جان, ‫- ممنون,
‫اتاق‌ها آماده‌ست؟
‫آره,
‫- آبجو چی؟ ‫- توی اتاقشـه,
‫- کدوم مسافرخونه رو گرفتی؟ ‫- بیست‌سؤالیـه؟
‫غذاتون سرد می‌شه، بچه‌ها,
‫- میز سه, ‫- اومدم,
‫اوه اوه,
‫سلام، داداش,
‫چطوری؟
‫گوساله‌ها,
‫عع؟
‫حالا که خانوم اینجاست، ‫اوضاع چقدر عوض شده,
‫راه بیُفت,
‫مهمون افتخاری اومدن,
‫عع، سلام عرض شد,
‫من اینجا چی‌کار می‌کنم؟
‫چه خوب که بار اول ‫نیست همدیگه رو می‌بینیم,
‫- بفرمایید, ‫- اینجا چه خبره؟
‫دندون روی جیگر بذار، حاجی, ‫ته‌سان داره می‌آد,
‫اومدی، هونگ‌گی,
‫بیا بشین,
‫بفرمایید خواهش می‌کنم,
‫می‌گم اینجا چه خبره؟
‫هیچی بابا, می‌خوایم ‫دورهمی شام بزنیم,
‫خب دیگه,
‫من تنهاتون می‌ذارم,
‫ببخشین!
‫یه‌کم ترشی بیارین بی‌زحمت,
‫چرا بیکار نشستی، مرتیکه؟
‫حقوق برای چی می‌گیری؟ ‫برو برای حاجی‌مون ترشی بیار,
‫چَشم,
‫غذا چطوره، غریبه؟
‫جاجانگمیون خوش‌مزه‌ست؟
‫با دست‌هات حرکتی هم می‌زنی ‫یا فقط نمایشیـه؟
‫شما سئولی‌ها این رو نمی‌دونین
‫ولی باید به جاجانگمیون مزه بدین,
‫اگه سرکه نزنین، مزه‌ش,,,
‫این طوری مزه‌ش به آدم می‌چسبه,
‫وگرنه بی‌مزه‌ست,
‫شما هرروز کون‌تون می‌خاره، نه؟
‫اوه اوه, ‫عصبانی شد,
‫مرتیکه دلقک,
‫بَدجور می‌خاره، نه؟
‫باز تو گُه خوردی؟ ‫ببند، جون مادرت,
‫برای خودتون دردسر درست نکنین,
‫نه بابا؟
‫بچه‌خوشگل ماچ‌کردنی,
‫فکر کردی کی‌ای
‫- که این‌جوری گُه می‌خوری؟ ‫- دستت رو بنداز!
‫حرومـ
‫- هوی! ‫- ولش کن، لاشی,,,
‫حروم‌زاده!
‫بیا اینجا، اُسگل,
‫- مادرت,,, ‫- حروم‌زاده!
‫- بسـه, ‫- پاره‌ت می‌کنم!
‫- خونت رو می‌ریزم! ‫- می‌گم بسـه!
‫- کارِت تمومـه، اُسگل! ‫- بیا بریم، داداش,
‫تا لباس‌ها رو درنیاوردم، بزن به چاک,
‫- می‌کُشمت! ‫- بریم، داداش,
‫- گم شین, چخه, ‫- بریم دیگه,
‫لاشی‌ها!
‫بیا بخورش، اُسگل!
‫ولش کن، هی‌دونگ!
‫تموم شد,
‫یا الله!
‫کسی نیست؟
‫بله!
‫اتاق دارین؟
‫فقط همین اتاق هست,
‫کدوم؟ وسطیـه؟
‫بله,
‫باشه, همین رو می‌خوام,
‫- آبجو دارین؟ هوس کردم, ‫- آبجو نداریم,
‫شوخی می‌کنین؟ ‫کدوم مسافرخونه‌ای آبجو نداره؟
‫مَصبتو شکر,
‫والا همین‌الانش هم مست شدی,
‫استراحت کن,
‫می‌دونیم موقعیت جالبی نیست، ‫ولی می‌خوام بین‌مون توافق باشه,
‫هروقت معذب شدین، بگین که ادامه ندم,
‫وگرنه همین‌طور می‌ذارم,
‫زیاد دارم,
‫هرجا مناسب بود، بهم بگین,
‫خوبـه, ‫کافیـه,
‫فقط همین؟
‫مطمئنـین کافیـه؟
‫داداش، می‌شه بگی دقیقاً چه خبره؟
‫حالا خانوم دوست داره ‫بهت یه حالی بده دیگه,
‫بَد برداشت نکنین,
‫ما می‌خوایم طرف ما باشین,
‫ولی اگه نمی‌خواین، ‫می‌ریم سراغ یکی دیگه,
‫آها,
‫حالا قراره چی‌کار کنین؟
‫می‌خوایم,,, یه چیزی ‫از کف دریا برداریم,
‫- عتیقه‌ها؟ ‫- بله,
‫خودمونـیم، چیزی که توی ‫دریاست، صاحاب که نداره,
‫جوینده یابنده‌ست، مگه نه؟
‫تو مثل داداش خودمـی, ‫برای همین اومدم سراغت,
‫ازت نمی‌خوایم گندکاری جمع کنی,
‫فقط یه دستی بهمون برسون، داداش,
‫فقط لازمـه دوتا کار بکنین ‫تا پول گیرتون بیاد,
‫اول این‌که به کاری که ‫توی دریا می‌کنیم، توجه نکنین
‫و دوم این‌که نذارین ‫گارد ساحلی ما رو پیدا کنه,
‫همین دو مورد,
‫- اتفاقاً توی گارد ساحلی رفیق داره, ‫- عجب,
‫هنوز گشت می‌زنن؟ ‫تازگی ندیدمشون,
‫شیفت عوض می‌کنن، ولی همیشه هستن,
‫پس حداقل موقع کارمون، ‫سرشون رو گرم کنین,
‫ساده‌ست دیگه، نه؟
‫ای بابا,
‫چندتا نگهبان که کاری نداره,
‫باشه پس, ‫من هستم,
‫ولی اگه اوضاع کیشمیشی شد
‫همه‌تون به جُرم رشوه به مأمور قانون
‫و دسیسه‌چینی بازداشتـین,
‫و این پول هم می‌شه مدرک,
‫حلـه؟
‫- بله, ‫- پس اگه موافقـین
‫کد ملی‌تون رو بنویسین ‫و یه بسته‌ی دیگه هم اضافه کنین,
‫اگه همه‌چی درست پیش بره، ‫دو بسته‌ی دیگه هم اضافه می‌شه,
‫همکاری‌مون مبارک,
‫بفرمایید,
‫این اتاق و اون یکیـه,
‫یکی دیگه هم اینجاست,
‫سر شب اینجا نبود,
‫اگه غریبه‌ست که مهم نیست,
‫اون اتاق شماست,
‫ای بابا,
‫این چه اتاقیـه؟
‫صاحابش گفت این بهترین اتاقشـه,
‫دست‌شویی چراغ نداره,
‫دیروقتـه, ‫برین بخوابین,
‫خانوم، اینجا می‌تونین راحت بخوابین؟
‫هرجا باشم، مثل خونه‌م راحت نیستم,
‫اگه کاری داشتین، فقط زنگ بزنین,
‫باشه,
‫شب‌تون به‌خیر,
‫بریم,
‫بعد که شلوارم رو درآوردم، ‫دختره گفت «چرا شُرتت این رنگیـه؟»
‫رسوندیش؟
‫آره,
‫- جاش گرم‌ونرم بود؟ ‫- چی؟
‫تشک‌ها,
‫- نمی‌دونم, ‫- برو مطمئن شو جاش راحتـه,
‫صبر کن بینم, ‫داستان چیـه؟
‫شما لاشی‌ها چه غلطی می‌کنین؟
‫- رفتی سئول چه گُهی خوردی؟ ‫- ای بابا,
‫هوی,
‫تو رو سننه؟
‫مگه رئیسـی؟
‫حواست باشه طرف کی رو می‌گیری، لاشی,
‫مثل موش این‌قدر وزوز نکن,
‫حروم‌زاده‌ها,
‫یه‌هو چه مرگش شد؟
‫- لاشی‌ها! ‫- چی شد؟
‫چه خبره؟
‫چیزی نیست,
‫برو برای صبحِ خانوم قهوه بگیر,
‫- همین‌الان؟ ‫- هی‌دونگ,
‫باید از فرصت استفاده کنیم,
‫خانوم، منـم؛ جون‌چول,
‫بیداریـن؟
‫ای بابا,
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫تو دیگه کی‌ای؟
‫چرا مثل موش اومدی اینجا وزوز می‌کنی؟
‫چیزی نیست, شرمنده, ‫شب‌تون به‌خیر,
‫یعنی چی,,,
‫نصف‌شبی بیدارم کرد که عذرخواهی کنه؟
‫ای بابا!
‫شرمنده,
‫ناراحت نشین, ‫چیزی ندیدم,
‫هعی,
‫توی دست‌شویی‌های ‫این دهات یه چراغ نمی‌ذارن؟
‫عع! شما همون خانومه‌ای!
‫این جنده چه مرگشـه؟
‫چرا قیافه می‌گیره؟
[ کافی‌شاپ خوش‌شانسی ]
‫سون‌جا,
‫اوه, از این‌ورها؟
‫چیزه,,, قهوه می‌خوام,
‫نصف شب قهوه می‌خوای چی‌کار؟
‫مهمون دارم, برای فردا صبح می‌خوام,
‫قهوه بهونه‌ست, ‫اومدی ببینیش,
‫خودت زحمتش رو بِکش,
‫حتماً مهمون خاصیـه, ‫چقدر می‌خوای؟
‫هرچقدر که طبیعیـه,
‫- اون,,, ‫- نظرت چیـه؟ قشنگـه؟
‫آره، بهت می‌آد,
‫یه چیز باحال بگم؟
‫الان با جونگ‌مال ذکر خیرت بود,
‫چی می‌گفتین؟
‫چیزهای مختلف,
‫از اون داستان که نگفتی؟
‫نگران نباش, ‫از کاروبارت نگفتم,
‫راستی,,,
‫اون‌شب فکرم سر جاش نبود,
‫کدوم شب؟
‫همون شب,,, توی خونه‌ت,
‫پس برای این نگرانـی,
‫نگران نیستم، فقط,,,
‫راستی از وقت پِرپرم گذشته,
‫پِرپر دیگه چیـه؟
‫از عادت ماهانه‌ی دخترها خبر نداری؟
‫منظورت چیـه؟
‫نمی‌فهمی؟
‫بذار واضح بگم: «من حامله‌ام»,
‫چی؟
‫نمی‌فهمی؟
‫بذار واضح بگم: «من حامله‌ام»,
‫- تشنه‌م شد, ‫- عع؟
‫تو همون یارویـی که,
‫ای شیطون,
‫نمی‌دونستم زنه خشن دوست داره,
‫تو هم اومدی تشکش رو عوض کنی؟
‫- اینجا چه خبره؟ ‫- اوه,
‫پس کل محله واسه ‫کون خوشگلش جمع شدن؟
‫دیروقتـه, اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫- عموم گفت براشون قهوه بیارم, ‫- کدوم یکی عموتـه؟
‫سئولیه یا بوسانیه؟
‫سئولیه,
‫بهت گفتم درست رفتار کن,
‫مطمئنـی گفتی؟ ‫من نشنیدم,
‫- آخ, ‫- حروم‌زاده,
‫- فکر کردی شوخی دارم؟ ‫- حروم‌لقمه,
‫- لاشی! ‫- برگردین داخل,
‫بلبل‌زبونی می‌کنی، اُسگل؟
‫- هزارپدر لاشی! ‫- لال‌مونی گرفتی؟
‫- خدا مرگم! چه خبره؟ ‫- حروم‌زاده!
‫دیگه گنده نمی‌آی، اُسگل؟
‫پلیس خبر کنین!
‫لاشی‌پدر!
‫آخ,
‫اُسگل!
‫حروم‌زاده,
‫آشغال!
‫لاشی!
‫حروم‌لقمه!
‫چه خبره؟
‫ای بابا!
‫اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫این خون رو می‌بینین؟ ‫اول اون‌ها شروع کردن,
‫با نگاهت داشتی من رو می‌خوردی,
‫به‌اندازه‌ی کافی شنیدم,
‫می‌ریم اداره, ‫دست‌ها بالا,
‫حرفی نیست, ‫فقط بگین,,,
‫استاد کیم کجاست,
‫استاد چی؟
‫پس‌انداز ننه‌م رو بالا کشید,
‫شنیدم اینجاست,
‫باید برش‌گردونم بوسان,
‫چی شد؟
‫پس می‌شناسیش,
‫بذار از شرش خلاص‌تون کنم,
‫می‌تونی چندوقت بازداشتش کنی؟
‫خب دیگه, راه بیُفت,
‫حاجی,
‫وقتی از پشت بهت خنجر زد، ‫یادی از من بکن,
‫شما خوبـی؟
‫صبح باید برین پیش پزشک,
‫ای بابا,
‫تو بمون اینجا، هی‌دونگ, ‫مراقب خانوم باش,
‫امشب داستان شد,
‫من هم آسیب دیدم,,,
‫می‌شه باهات حرف بزنم، عمو؟
‫حالا که اون مرتیکه رفته، ‫اتفاقی نمی‌افته,
‫- نیازی نیست بمونین, ‫- آخه,,,
‫آخ خدا,
‫این‌قدر خری؟ ‫هنوز یه‌هفته نشده، ریدی به همه‌چی؟
‫الان وقت دختربازیـه؟
‫اون‌قدر مست بودم که یادم نمی‌آد,
‫مگه نگفتم الکل ممنوع؟
‫پسره‌ی خر,
‫ای بابا,
‫دختر قهوه‌چیه با من,
‫تو برو پیش زن رئیس,
‫- نمی‌خوام, ‫- ببین,
‫این از همه‌چی برامون مهم‌تره,
‫می‌گم نمی‌خوام!
‫بُزمجه,,, ‫صبر کن!
‫نصف‌شبی چی شده؟
‫یه سؤال ازت دارم,
‫تو بوسان کلاه کسی رو برداشتی؟
‫- چطور؟ ‫- جواب بده,
‫کسی هست که بخواد پیدات کنه؟
‫کسی چیزی گفته؟
‫خب, امروز کارمون توی دریا جدیـه,
‫حتماً یه غذای خوب بخورین,
‫برنامه‌ریزی خوراک خودتـه‌ها,
‫پس بریم,
‫یه رستوران می‌شناسم ‫که یونپودانگ‌هاش عالیـه,
‫- تو برو قایق رو آماده کن, ‫- قایق خودم؟
‫حالا که گشت ساحلی در کار نیست، ‫با قایق تو می‌ریم,
‫موافقـم, امواج برای ‫قایق کوچیک زیادی قوی‌ان,
‫باشه پس,
‫ساعت ۱۲ می‌بینمتون,
‫- کجا می‌ری؟ ‫- خانوم رئیس رو بدرقه کنم,
‫از ناهار لذت ببرین,
‫سر ساعت می‌بینمتون,
‫پنج‌میلیون داخلشـه,
‫- فکر کنم کافی باشه, ‫- اوه,
‫خیلی ممنون,
‫محافظ‌هام می‌رن بیمارستان سئول, ‫اون خلافکاره چی شد؟
‫فعلاً که بازداشت شده, ‫جای نگرانی نداره,
‫استاد کیم چی شد؟
‫اگه واقعاً توی بازار ژاپن ‫آشنا داشته باشه، نگهش می‌دارم,
‫وگرنه می‌سپرمش به خلافکاره,
‫ولی اگه ولش کنین، ‫شاید همه‌چی رو لو بده,
‫می‌دونم, ‫من حواسم هست,
‫بابت شوهرم نگران نباشین, ‫باهاش حرف می‌زنم,
‫ممنون از شما,
‫راستی,
‫ممنون بابت لطف‌تون، ‫ولی دیگه هدیه نفرستین,
‫هدیه‌ای که به درد نخوره، ‫می‌شه بار اضافه,
‫متوجه شدم, ‫این تقدیم به شما,
‫- چیـه؟ ‫- سوغاتی,
‫اولین عتیقه‌ای که درآوردیم,
‫- همون دیروزی, ‫- آها,
‫اگه چیزی پیدا شد، لطفاً خبر بدین,
‫موفق باشین,
‫حتماً, ‫زنده باشید,
‫به سلامت,
[ کافه‌ی خوشبختی ]
‫خوش اومدین,
‫اینجا کسی به نام سون‌جا کار می‌کنه؟
‫باز هم سون‌جا؟
‫آهای، سون‌جا,
‫آقا با تو کار دارن,
‫چی‌کارش دارین؟ شما کی هستین؟
‫عع, شما دختر پسرخاله‌ی سوم منـی؟
‫پشت تلفن حرف زدیم, ‫اوه گوان‌سوک هستم,
‫به‌به, چه سعادتی,
‫از وقتی کوچیک بودی، ندیدمت,
‫آره، من هم نشناختمت,
‫شما کی هستین؟
‫عموی هی‌دونگ‌ـم,
‫می‌شه یه‌کم با سون‌جا حرف بزنم؟
‫آجوشی، چقدر به رئیسم پول دادین
‫که گذاشت بیام؟
(آجوشی: «مرد مسن» در زبان کره‌ای)
‫نپرس,
‫پول سنگینی گرفت,
‫آس‌وپاس شدم,
‫هی‌دونگ هم می‌آد؟
‫اره, توی راهـه,
‫آخ دلم,
‫غذای اینجا با مزاج من نمی‌خونه,
‫بریم پیش پزشک؟
‫اوه, قضیه جدیـه,
‫- پس بریم, ‫- آره,
‫عع, اونجا درمونگاهـه,
‫وای دلم,
[ پزشک عمومی ]
‫بیا,
‫واقعاً درمونگاهـه,
‫- از قبل می‌دونستین؟ ‫- عع، تشریف آوردین,
‫یه‌لحظه لطفاً,
‫چَشم,
‫اون کیـه؟ می‌شناسینش؟
‫قبلاً اینجا اومدم,
‫پس اوضاع‌تون خرابـه,
‫آخ دلم,
‫می‌گن وقتی اسهال می‌شین، ‫باید بذارین خودش بگذره,
‫وای دلم,
‫سلام,
‫بفرمایید داخل,
‫منتظرتونـن,
‫- برو, ‫- چرا شما نمی‌رین، آجوشی؟
‫طول نمی‌کِشه,
‫- چی‌کار می‌کنین؟ ‫- پاهاش رو بگیر,
‫نه، اشتباه گرفتین!
‫اون آجوشی اسهال شده، نه من!
‫- پاهاش رو بگیر, ‫- نه! ولم کنین!
[ خانوم یانگ: پنج‌میلیون وون ]
‫عع,
‫الکی نگران شدین, ‫باردار نیست,
‫- چی؟ ‫- می‌گه اصلاً با هم نخوابیدن,
‫ببخشین, ‫چندلحظه اجازه می‌دین؟
‫خدایا,
‫هوی,
‫چرا به هی‌دونگ گفتی حامله‌ای؟
‫می‌خواستم برم سئول,
‫دختره‌ی,,,
‫فکر کردی تا ابد لو نمی‌ری؟
‫معذرت می‌خوام,
‫غلط کردم,
‫باورم نمی‌شه,
‫امروز شتر دیدی، ندیدی,
‫از کجا این حقه رو یاد گرفتی؟
‫واسه خودت یه چیز قشنگ بخر,
‫بگیرش دیگه,
‫گوساله‌ها,
‫رئیس الان توی یونگین هستن,
‫بریم اونجا؟
‫نه, می‌خوام برم جونگنو,
‫شما هم برین پیش پزشک,
‫- ما خوبـیم، خانوم, ‫- هرچی می‌گم، گوش کنین,
‫اگه رئیس پرسید چی شده، ‫بگین تعدادشون زیاد بود,
‫بگین چندتا آدم‌گنده ریختن سرتون,
‫- چَشم,
[ بوتیک مرلین ]
‫- به هم نمی‌آن, ‫- آره,
‫- سلام، اونی, ‫- سلام,
‫خیلی خسته‌ام, ‫از موکپو برگشتم,
‫چرا رفتی موکپو؟
‫می‌خوام یه چیزی نشونت بدم,
‫این چیـه؟
‫از شینان پیداش کردن,
‫چیـه؟
‫- شبیه عتیقه‌هاست, ‫- جداً؟
‫این‌ها صدفـن؟
‫آره, زیر آب پیداش کردن,
‫نه بابا؟
‫بگذریم, ‫یه‌کم پول قرض می‌دی؟
‫- چقدر؟ ‫- ۵۰میلیون می‌تونی؟
‫همچین پولی ندارم,
‫دَه‌میلیون چی؟
‫داری تجارت می‌کنی؟
‫چاره‌ای نیست, ‫باید رئیس رو خوش‌حال نگه دارم,
‫عجب مَرد خوش‌شانسیـه, ‫خانومش براش پول درمی‌آره,
‫یه زنگ بزنم؟
‫می‌دونی که نیازی به اجازه نداری,
‫سلام, یه‌کم وقت دارین؟ ‫همسر رئیس چون هستم,
‫چی شده؟ نکنه دیره؟
‫صبر کنین,
‫من گیج شدم، خانوم, ‫چرا این کار رو می‌کنین؟
‫این پیشنهاد نیست, ‫معامله رو کلاً عوض کردم,
‫از وقتی از موکپو برگشتین
‫یه‌جور دیگه شدین,
‫حتماً یه چیزی چشم‌تون رو گرفته,
‫آدم باید به همه‌ی جوانب فکر کنه,
‫یادتونـه رئیس چی خواستن؟
‫گفتن ما براشون جنس اصل پیدا کنیم,
‫پس ما هم باید توی معامله باشیم,
‫می‌تونین براشون عتیقه پیدا کنین، ‫ولی شینان رو بیخیال بشین,
‫جسارتاً نمی‌شه که یه‌هویی ‫از معامله حذف‌مون کنین,
‫منصفانه نیست,
‫ما باید روشون ‫قیمت بذاریم تا باارزش بشن,
‫اگه تنهایی به فکر فروش باشین، ‫به جایی نمی‌رسین,
‫چندتا ارزیاب دیگه پیدا کردم,
‫تازه بهتره آشپز دوتا نشه,
‫ای بابا,
‫اگه حرف دیگه‌ای نیست، ‫آقایون، من می‌رم,
‫آخه,,,
‫از این به بعد، هرچیز ‫و هر آدمی که به شینان مربوطـه
‫متعلق به منـه,
‫- صبر کـ,,, ‫- آخه,,,
‫سلطان بالاخره رسید,
‫چه بدرقه‌ی طولانی‌ای بود,
‫این قدر نشستیم، کون‌مون خشک شد,
‫شرمنده، دوستان,
‫همه آماده‌ان؟
‫والا چند ساعتـه آماده‌ایـم,
‫خودت چی؟ آماده‌ای؟
‫آره,
‫همه‌چی جور شد,
‫- قایق؟ ‫- بفرما,
‫واقعاً هرچی گنده‌تر، بهتر,
‫راه بیُفتین,
‫نیُفتین,
‫اوه اوه,
[ یونگ‌جین ]
‫حالا که قایق عوض شد، ‫یه کاری برای کردن داری,
‫منظورت چیـه؟
‫پشت فرمونـی و مجبور نیستی ‫غواصی کنی, خدا رو شکر,
‫اگه بخوای، زیر آب هم می‌رم,
‫- من که نمی‌ترسم, ‫- صحیح,
‫شما راست می‌گی,
‫دوستان، نزدیک شدیم! ‫دنبال شناور بگردین!
‫دنبال شناور باشین!
‫اونجاست!
‫پس نزدیکـیم,
‫لنگر رو بنداز، بوک‌گون!
‫لنگر رو بنداز!
‫امواج داره شدید می‌شه, ‫باید دست بجنبونیم,
‫پس آماده بشین، دوستان!
‫کی غواصی بلده؟
‫- سوک‌به حرفه‌ایـه, ‫- بوک‌گون، تو نمی‌تونی؟
‫- تا حالا غواصی نکردم, ‫- مرتیکه کسخل,
‫خب کی قراره اول بره؟
‫مگه خودت نمی‌ری؟
‫من با اکسیژن می‌رم,
‫اول تو می‌ری، بول‌گو,
‫عمراً, ‫کون لق‌تون,
‫بسـه دیگه, همه نوبتی می‌رن,
‫همه قراره نوبتی برن, ‫پس ناله نکنین,
‫من نمی‌رم, ‫شرمنده,
‫اصلاً چرا اول من برم؟
‫هوی, ‫تو برو,
‫می‌خوای کسی رو بفرستی ‫که تا حالا زیر آب نبوده؟
‫- تو کنار آب بزرگ شدی! ‫- بپر توی آب دیگه,
‫عجب‌ها,
‫یه قایق پُر از آدم‌های بی‌عرضه داریم,
‫اگه نمی‌ری پایین، ‫پس اینجا نقشت چیـه؟
‫برمی‌گردیم جونگ‌دو ‫و پیاده‌ت می‌کنیم,
‫این رو بپوش,
‫پایین آب سرده, ‫لازمت می‌شه,
‫نمی‌خواد,
‫مطمئنـی؟
‫خب، دوستان توجه کنین,
‫بگو,
‫داخلش یه دکمه‌ست, ‫می‌بینین؟
‫این رو با سرتون فشار می‌دین,
‫بعدش هوای داخل لباس‌تون ‫خالی می‌شه و می‌رین پایین,
‫و اگه یه‌کم بگذره و فشارش ندین، ‫کم‌کم می‌آین بالا,
‫پس فشار بدین، می‌رین پایین, ‫ولش کنین، می‌رین بالا,
‫فهمیدین؟
‫صبر کن, ‫یه‌بار دیگه بگو,
‫- ای بابا, ‫- شونه‌ها رو بالا بگیر,
‫چرا این‌قدر سنگینـه؟
‫ادامه بده, قشنگ سفتش کن,
‫لاشی‌ها,
‫- آخ, ‫- آروم, آروم,
‫- آروم بشین, ‫- ای بابا,
‫این هم سفت کن,
‫دوستان,
‫- شروع کنین, ‫- چَشم,
‫هوا می‌آد، داداش؟
‫آره, درستـه,
‫- همین‌طور ادامه می‌دین‌ها, ‫- چَشم,
‫نگران نباش, ‫مراقب خودت باش,
‫آروم‌آروم بری پایین, فهمیدی؟
‫- باشه دیگه, ‫- سرت رو بیار,
‫بیار,
‫یه‌بار گفتی، شنیدم,
‫آروم, خیلی آروم,
‫سرت رو تکون نده, ‫آروم,
‫تموم شد, حلـه,
‫می‌خوایم بچرخونیمش, ‫شونه‌هات رو ثابت نگه دار,
‫همینـه, آفرین,
‫- برو، پسر, ‫- حواست به شیلنگ باشه,
‫- باشه, ‫- ماشالا، پسر,
‫- لاشی‌ها, ‫- شنیدین چی گفت,
‫رفت پایین,
‫ای بابا, ‫هیچی نمی‌بینم,
‫کجاست؟
‫لامصب,
‫با مخزن اکسیژن ‫چقدر می‌شه زیر آب بود؟
‫- ۲۰ تا ۳۰ دقیقه, ‫- چی؟
‫آب اینجا ۲۰ متر عمق داره,
‫موقع بیرون‌اومدن، ‫باید وایسته تا فشار کم بشه,
‫یعنی چی؟
‫کاهش فشار یعنی,,,
‫پنج‌شیش‌متر مونده ‫به سطح آب، چند دقیقه وایمی‌سته,
‫اگه یه‌هو بیاد بالا، ‫فشارزده می‌شه و می‌میره,
‫پس از چیزی که فکر می‌کردیم، ‫کمتر وقت داریم,
‫برای همین پمپ باد آوردیم ‫که هم‌زمان دونفر برن زیر آب,
‫ولی همون هم خطرناکـه, ‫سفت ببندش!
‫باشه, باشه,
‫باریکلا!
‫هوی,
‫بول‌گو,
‫هوی,
‫هوی, هوی!
‫چی شده؟
‫هوی, ‫چت شده؟
‫واقعاً می‌خوای بری موکپو؟
[ موقتاً تعطیل ]
‫می‌خوای بشینم ‫که زنیکه کلاه سرم بذاره؟
[ گالری هنری خاور دور ]
‫دیدی که می‌خواد چی‌کار کنه, ‫ما حریفش نمی‌شیم,
‫نمی‌تونم قبول کنم,
‫من پول خُرد نمی‌خوام, ‫سهمم رو می‌خوام,
‫با این طرزفکر به جایی نمی‌رسیم,
‫الان بهترین زمانـه ‫که بیخیال بشیم و بریم,
‫دلیل این‌که اون‌ها رو فرستادم
‫این بود که سود زیادی دستم رو بگیره,
‫جداً؟
‫منظورت از سود زیاد چقدره؟
‫من از کجا بدونم!
‫چرا همه‌ش می‌خوای بیخیال بشم؟
‫بابا می‌گم موقعیتش نیست,
‫تا اوضاع بَدتر نشده، ‫باید بِکشیم بیرون,
‫نمی‌تونم, ‫باید با چشم‌های خودم ببینم,
‫می‌خوام چیزی که دیده رو ببینم,
‫خب چه فایده داره؟ ‫ول کن دیگه!
‫ولم کن!
‫اولین قانون عتیقه‌بازها چیـه؟
‫منظورت چیـه؟
‫تنها قانون عتیقه‌بازها,
‫«هرکی زودتر بهش برسه، مال اونـه»,
‫می‌دونستم دَووم نمی‌آری,
‫خوب تحمل کردی‌ها,
‫- عع! ‫- بیخیال!
‫- اَه اَه, ‫- می‌خوام دوباره بالا بیارم,
‫حال من هم بَد کردی,
‫بچه ها، اینجا رو,
‫چیـه؟ ‫باز چی شده؟
‫چه خبره؟
‫کمک کن بِکشمش,
‫یه چیزی شده,
‫اوه!
‫چی شده؟
‫اومده بالا! اومده بالا!
‫- طناب روبیار! ‫- سریع طناب رو بیار!
‫- صبر کن! ‫- بیارش بالا!
‫سریع بیارینش بالا!
‫- زود باشین! ‫- بپیچ دورش,
‫چی شده؟
‫زیر دست‌هاش ببند,
‫- بِکشین! ‫- بِکشین! بِکشین!
‫- بذار کمک کنم, ‫- بِکشین!
‫بِکشین!
‫سریع‌تر!
‫ادامه بدین!
‫بگیرش,
‫- ای وای, ‫- چشم‌هاش رو ببین, انگار مُرده,
‫- چشم‌هاش چی شده؟ ‫- این چه وضعیـه؟
‫بیدار شو، داداش!
‫صبر کنین, ولش کنین,
‫اون پایین عتیقه ندیدی، بول‌گو؟
‫کِشتی چی؟ ‫دیدیش؟
‫کلاً نمی‌فهمه چی می‌گم,
‫تو چه مرگتـه؟
‫طرف داره می‌میره!
شما به mrgilas.com نگاه میکنید