شما به mrgilas.com نگاه میکنید
‫(3 ماه قبل)
‫لطفاً برید کنار
‫چیکار می‌کنین؟
‫به نظر یه تصادف ناجور میاد
‫بار اولته تصادف می‌بینی؟
‫کارآگاه بان جی‌هون
‫چیزی نخوردی، نه؟
‫یه نفر دیگه هم میاد, پاشو بریم یه چیزی بخوریم
‫کی میاد، قربان؟
‫وقتشه برگردی به میدون
‫یه نوشیدنی بخور, شیفتت تموم شده
‫بوی خوبی میده
‫بیا
‫برات سفارش دادم ‫سیرابی می‌خوری، مگه نه؟
‫اوه، من نمی‌تونم بخورم
‫پس فقط آبش رو بخور
‫اوه، خودتون رو معرفی کنین
‫ایشون کارآگاهه
‫اوه، این آقا جو هیون‌وو هستن
‫تومور مغزی داره و ‫6 ماه بیشتر زنده نیست
‫باهاش آشنا شدم
‫چون از بچگی پاش ‫به زندون باز شده
‫توی یتیم‌خونه بزرگ شده، ‫تک و تنها، درست مثل تو
‫البته تو یه جای متفاوت
‫هیکل، وزن و قدش ‫همه‌شون شبیه توئه
‫خب، جی‌هون,,,
‫از این به بعد، تو جو هیون‌وو میشی
‫و با من کار می‌کنی
‫چرا اینقدر تند می‌خوری؟
‫-خوبی؟ ‫-باز چی شده؟
‫می‌خوای دوباره پلیس مخفی بشم، مگه نه؟
‫به خاطر همون منتقل شدم به ‫پلیس راهنمایی رانندگی
‫این دفعه فرق می‌کنه
‫نماینده مجلس بک رو می‌شناسی، درسته؟
‫همون دادستان سابقی که وارد سیاست شد، ‫نماینده بک
‫نماینده بک پشتمونه
‫یه نفر مرد
‫اون پسره، پارک کیونگ‌سو,,,
‫پارک کیونگ‌سو واقعاً ‫یه غلطی کرد,,,
‫و گیر افتاد، مگه نه؟ تا کی ‫می‌خوای خودت رو سرزنش کنی؟
‫جی‌هون، بهم اعتماد کن
‫باید برگردی ‫به بخش جنایی
‫تا کی می‌خوای ‫سر چهارراه واستی؟
‫هی، همه منتظرتن
‫جی‌هون
‫هی، بان جی‌هون
‫تیم ما فقط وقتی کامل میشه ‫که تو برگردی
‫مظنون اصلی، وو سوجونگ، ‫پزشک اورژانسه
‫بیمارای لاعلاج رو اتانازی می‌کنن ‫و ادعا می‌کنن این یه جور کمکه
‫یه روانی به تمام معنا
‫(مظنون: وو سوجونگ) ‫فکر می‌کنه خداست
‫برو به اورژانسی ‫که وو سوجونگ اونجا کار می‌کنه
‫بهش بگو داری عذاب می‌کشی ‫و ازش بخواه تو رو بکشه
‫و سریع انجامش بده
‫چون این ریسک وجود داره که پوششت ‫پیش اون و همکاراش لو بره
‫اگه مسکن‌های مخدر رو خوردی، ‫از این پادزهر استفاده کن
‫بریم مکان رو آماده کنیم
‫یه خونه پرت و دورافتاده پیدا کن
‫شل نشو
‫هرچقدرم اون زن از بیرون ‫آدم خوبی به نظر بیاد،
‫بازم یه قاتله
‫ولی وقتی داشت بیمار رو درمان می‌کرد,,,
‫اشکالی نداره، اشکالی نداره
‫نمی‌دونم قربان, خیلی صادق به نظر می‌رسید
‫من خوب می‌دونم این علائم ‫چقدر وحشتناکن
‫ولی بازم می‌خوام به زندگی ادامه بدی
‫اوه، کیف بابام کجاست؟
‫اوه، اینجاست
‫چطور تونستم همینطوری ولش کنم؟
‫متاسفم
‫سعی کردم راه دیگه‌ای پیدا کنم
‫من به خدا اعتقاد ندارم
‫ولی الان، تنها کاری که می‌تونم ‫برات بکنم دعاست
‫اشکالی نداره
‫من تو رو می‌فرستم,,,
‫به جایی که آرزوش رو داری
شما به mrgilas.com نگاه میکنید
‫هی، وو سوجونگ
‫باید بیاریش به خونه‌ای ‫که آماده کردیم
("براساس سریال آمریکایی "مری آدمکش)
‫لازم نیست احساس گناه کنی
‫خوب بهش فکر کن
‫تو کاملاً دروغ نمیگی
‫تو یه یتیمی و تنها بزرگ شدی
‫فقط فکر کن این داستان خودته
‫(اکتبر 2024)
‫اومدی
‫می‌خوای یه نگاه بندازی؟
‫اوه، آقا
‫اومدی
‫سویونگ دوباره فرار کرده؟
‫لطفاً سعی کن سویونگ رو راضی کنی
‫الان خونه‌ست
‫اوه
‫پس چرا امروز خواستی منو ببینی؟
‫شنیدم دنبال مادر سویونگ ‫می‌گشتی
‫اوه، داشتم تو اینترنت ‫دنبالش می‌گشتم
‫از کجا فهمیدی؟
‫مادر سویونگ بهم گفت
‫سلام
‫چند روز پیش، دخترم تو اورژانس ‫تحت درمان قرار گرفت
‫باید جواب آزمایش‌هاش رو بگیرم ‫تا به بیمه بدم
‫-اسمش چیه؟ ‫-نا وومی، متولد 2008
‫اینجا هیچ جواب آزمایشی نیست
‫اون واقعاً تو بیمارستان معاینه ‫و درمان شد
‫ولی هیچ سابقه‌ای وجود نداره
‫شاید لازم باشه از اورژانس یا ‫پزشک معالجش بپرسین
‫باشه
‫اون الان دوباره ازدواج کرده
‫تو آمریکا استاده
‫کلاس‌های خودشو برای تدریس داره،
‫و بچه‌هایی که باید ازشون مراقبت کنه
‫هرچند مایه تاسفه،
‫گفت احتمالاً نمی‌تونه بیاد ‫سویونگ رو ببینه
‫ببخشید که زودتر بهت نگفتم
‫لازم نیست عذرخواهی کنی
‫می‌خوای این موضوع رو از سویونگ ‫پنهون کنم، درسته؟
‫بله
‫حتی اگه به زبون نیاره،
‫هنوز خاطرات گرمی داره
‫از مادری که دیگه نمی‌بینتش
‫نمی‌خوام وقتی از این دنیا میره
‫حس کنه مادرش دوستش نداشته
‫باشه
‫دکتر وو سوجونگ درخواست امحاشون رو داده
‫چون مدارک حین درمان ‫آلوده شدن
‫چرا دنبالم نیومدی؟
‫تو بیمارستان سرم شلوغ بود
‫تو بیمارستان خاله جه‌یون
‫اونجا چیکار می‌کردی؟
‫به خاطر شایعه‌ای که تو مدرسه پیچیده ‫که یه داروی عجیب خوردی و غش کردی
‫کی این چرت و پرتا رو پخش می‌کنه؟
‫-کار جه‌یون بود؟ ‫-اگه نمی‌خوای حرف بزنی، نزن
‫چون خودم میرم از خاله جه‌یون می‌پرسم
‫مامان، غلط کردم
‫خیلی ترسیده بودم، برای همین این کارو کردم
‫می‌دونی که من ترس از صحنه دارم
‫فکر کردم قرص ضد اضطرابه، ‫برای همین خوردمش
‫پس از خاله جه‌یون خواستی ‫برات مخفی نگهش داره؟
‫نه، اصلاً اینطور نیست
‫من واقعاً هیچ دارویی نخریدم
‫پس از کجا آوردیش؟
‫یواشکی از انباری خونه جه‌یون برداشتم
‫منم واقعاً شوکه شدم
‫اشتباه کردم
‫آقای جو هیون‌وو,,,
‫احتمالاً نمی‌تونه تو ‫آزمایش بالینی شرکت کنه
‫اگه خودش نخواد، کاری از دست ما برنمیاد
‫ببخشید که بهتون زحمت دادم
‫راستش، انتظارش رو داشتم
‫آخرین باری که دیدمش، ‫خیلی ناامید به نظر می‌رسید
‫ممنون بابت کمکتون
‫اومدی
‫دیروز رفتم بیمارستان تا جواب ‫آزمایش‌های وومی رو بگیرم
‫تو تمام سوابق معاینه وومی رو ‫پاک کردی
‫برای این بود که قضیه پنهان کردن ‫پنتوباربیتال تو خونه رو لاپوشونی کنی؟
‫همینه
‫باید مدرک واضحی داشته باشیم
‫که نتونه از زیرش در بره
‫بله قربان
‫چک کردیم و هیچ نقطه کوری وجود نداره
‫اگه بیشتر لازم شد، بیشتر نصب می‌کنیم
‫اگه اون زن دارو رو آورد،
‫اول در مورد روند اتانازی ازش بپرس
‫محض احتیاط که یهو وسط کار مشکلی پیش نیاد،
‫از قبل یه مدرک از اعترافش داشته باشیم
‫نگران نباش
‫مسئول این کار قبلاً هم ‫مجرم‌ها رو وادار به اعتراف کرده
‫ولی مظنون,,,
‫به خاطر حس خیانت، خودکشی کرد
‫اون زنه ساعت چند میاد؟
‫اگه دوست دارین تماشا کنین، ‫می‌تونم یه صندلی براتون آماده کنم
‫هی
‫نمی‌تونی یه لحظه کله‌ت رو کار بندازی؟
‫اون موقع، تو باید با خانواده‌ت ‫سر میز شام باشی
‫ما داریم یه تحقیقات مخفیانه انجام میدیم
‫اگه رئیس بفهمه،
‫بعداً مشکل‌ساز نمیشه؟
‫متاسفم قربان
‫بعد از اینکه تموم شد باهام تماس بگیر
‫فکر می‌کنی می‌تونی مجرم رو بگیری؟
‫بله قربان
‫این بهونه که اون داروها برای ‫اتانازی حیوانات بی‌سرپرسته,,,
‫فکر می‌کنی من باور می‌کنم؟
‫می‌دونم داروییه که وارداتش ‫به کشور غیرقانونیه
‫خب می‌خوای چیکار کنی؟
‫می‌خوای گزارش بدی تا تحقیق کنن ‫من اون دارو رو از کجا آوردم،
‫یا اینکه وومی چطور بهش دست پیدا کرده؟
‫حتی اگه اجتناب‌ناپذیر بوده باشه،
‫از اینکه گذاشتی دخترم اون دارو رو بخوره ‫خیلی عصبانی‌ام
‫نمی‌تونم به همین راحتی از این موضوع بگذرم
‫کاری می‌کنم تقاص پس بدی، قول میدم
‫با اینکه وومی خودش یواشکی ‫اون دارو رو برداشته،
‫باید عذرخواهی کنم که دارو رو ‫درست نگهداری نکردم
‫با اینکه می‌خوام همین الان ‫به این موضوع رسیدگی کنم،
‫اونقدر احمق نیستم
‫کاری کنم که پای دخترم وسط کشیده بشه
‫بیا این مشکل رو یه جور دیگه حل کنیم
‫این دیگه زیاده‌رویه
‫پدر سویونگ شماره تماس مادرش رو داره
‫ازت خواسته به سویونگ نگی، درسته؟
‫-بگی نتونستی پیداش کنی ‫-آره
‫خیلی دلم براش می‌سوزه
‫برای همین می‌خوام یه کمک ویژه بهش بکنم
‫می‌خوای چیکار کنی؟ ‫می‌خوای مادرش رو راضی کنی؟
‫نه
‫سویونگ هنوز به اون دختره ‫اعتراف نکرده
‫خب که چی؟
‫امروز،
‫کاری می‌کنم اعترافش موفقیت‌آمیز باشه
‫نه آقا, ترجیح میدم همینطوری بمیرم
‫هی،
‫مگه نگفتی شایعه پیچیده
‫و اون دختره دیگه در موردت می‌دونه؟
‫پس راحت می‌تونی بهش اعتراف کنی
‫حتی اگه شکست بخوری، ‫جای نگرانی نیست
‫چون مرگ همه چیو می‌پوشونه
‫مرگ یه خوبی داره
‫باعث میشه بقیه پشت سر ‫مرده حرف نزنن
‫اگه کسی این کارو بکنه، اون آدم بده‌ست
‫اه، به هر حال، من نمی‌تونم
‫یه خاطره خیلی حسرت‌بار میشه
‫از چی می‌ترسی؟
‫من برات درستش می‌کنم
‫حتی کوشن مردونه هم خریدم
‫آیدلت می‌کنم
‫مشکل این نیست
‫پس مشکل چیه؟
‫الان، بدنم بو میده
‫-ها؟ ‫-از مادربزرگم شنیدم
‫که آدمایی که نزدیک مرگشونن ‫این بو رو میدن
‫بدنم بوی وحشتناکی میده
‫احتمالاً نمی‌تونم برم هه‌جونگ رو ببینم
‫آدما واقعاً وقتی می‌خوان بمیرن ‫همچین بویی میگیرن؟
‫اینطوری
‫کمک می‌کنه بوش از بین بره
‫سلام، هه‌جونگ
‫اوه، اون هه‌جونگ نیست؟ چطوری؟
‫من جو سویونگ‌ام، یادت میاد؟
‫از دیدنت خوشحالم
‫هرچی بیشتر این کارو می‌کنی، عجیب‌تر به نظر میاد
‫هی، هی، اول بیا یه کم عطر بزنیم
‫امشب کلاس دیروقت ‫نداری، درسته؟
‫اوه، دکتر وو
‫بعد از مراسم خاکسپاری،
‫اومده دکترهایی که مراقب ‫آقای چوی بودن رو ببینه
‫تا ازشون تشکر کنه
‫ممنونم
‫من قبلاً به بقیه دکترها ‫هدیه دادم
‫ولی فکر کردم شما مرخصی هستین ‫دکتر وو، برای همین هدیه رو تو ماشینم گذاشتم
‫هرچند چیز خاصی نیست،
‫میشه لطفاً این رو به عنوان تشکر برای ‫مراقبت از شوهرم قبول کنین؟
‫روم نمیشه دست خالی بیام
‫میرم یه هدیه بخرم, 20 هزار وون بده
‫-اشکالی نداره ‫-سلام
‫من همه وسایل لازم رو خریدم
‫سلام
‫(جو هیون‌وو)
‫پرستار، پرستار
‫بله
‫(کارآگاه بو)
‫بهت گفتم کارت که تموم شد ‫تماس بگیر, مشکلی پیش اومده؟
‫جو هیون‌وو از بیمارستان ‫غیبش زده
‫راحت فوت کرد؟
‫اصلاً نمی‌دونستم این چیزیه که می‌خواسته
‫احساس گناه می‌کنم که به حرفش گوش نکردم
‫ترسیده بودم
‫ترسیده بودم که بعداً احساس گناه کنم
‫با اینکه می‌گفتم دوستش دارم،
‫نمی‌خواستم قبول کنم که ‫تنها کاری که می‌تونستم براش بکنم
‫این بود که بذارم راحت بشه
‫خیلی پشیمونم
‫اگه اون موقع به خواسته‌ش گوش کرده بودم،
‫وقتی که خوابش برد،
‫می‌تونستم اونجا باشم و دستش رو بگیرم
‫یه خوشبوکننده هواست, از همین ‫به بقیه دکترها هم دادم
‫داخل این،
‫بروشور بنیاد سرنیتی،
‫مدارک اتانازی، ‫و کارت ویزیت شما،
‫به همراه یه گوشی که تا حالا ندیده بودم هست
‫اتفاقی موقع گشتن ‫وسایل شوهرم پیداش کردم
‫ولی نمی‌دونم چطور از شرش خلاص بشم
‫نگران نباشین
‫امروز,,,
‫من وانمود می‌کنم که هیچوقت ‫شما رو ندیدم، وو سوجونگ
‫ممنون که,,,
‫به شوهرم کمک کردین
‫ممنونم
‫چرا وقتی دم مرگی میای اینجا؟ ‫باید بری بیرون خوش بگذرونی
‫تا حالا اینجا نیومده بودی
‫اوه، ام,,,
‫یه کم احساس حسرت کردم
‫یهو دلم خواست قبل از اینکه برم ‫بیام یه چیزی یاد بگیرم
‫واقعاً قبل از مرگ همچین حسی بهت دست میده؟
‫-اوه، هوم ‫-سلام
‫-سلام
‫-چرا هه‌جونگ اینجا نیست؟ ‫-ساعت کلاسش با یه درس دیگه تداخل داره
‫خوب درس بخون که بعداً پشیمون نشی
‫-هی، کجا میری؟ ‫-هی
‫خوش اومدی
‫سلام
‫چی بخورم؟
‫فکر کنم اینو بخورم
‫سویونگ؟
‫هه‌جونگ
‫تو اول برو بالا
‫چطوری اومدی اینجا؟
‫اینجا کلاس خصوصی ریاضی دارم
‫اوه، که اینطور
‫پس اینطوریه
‫منم شنیدم
‫خوبی؟
‫نمی‌دونم
‫بعضی وقتا درد می‌کنه
‫و از خودم می‌پرسم واقعاً ‫قراره اینطوری بمیرم
‫انگار واقعی نیست
‫واقعاً قراره بمیری؟
‫دکتر گفت دو هفته دیگه بیشتر وقت ندارم
‫هه‌جونگ
‫من,,,
‫دلم برات تنگ شده
‫-ها؟ ‫-خب,,,
‫اگه وقت داری،
‫نه، الان وقت ندارم
‫می‌خوای بعداً همو ببینیم؟
‫مامانم امروز درست ‫بعد از کلاس میاد دنبالم
‫اوه
‫اوه، درسته
‫آره، آره، باید برگردی
‫می‌خوای فردا همو ببینیم؟
‫می‌تونم کلاس فردام رو کنسل کنم
‫می‌تونی تا فردا صبر کنی، درسته؟
‫آره
‫باشه، فردا می‌بینمت
‫آره
‫زن چوی کانگ‌یون اومد پیشم
‫چی؟ گزارش داد؟
‫نه، فکر نکنم
‫نمی‌دونم چرا، ولی به نظر میاد ‫داره کمک می‌کنه ماست‌مالی بشه
‫باید یه مدت مراقب باشیم, ‫فقط یه شیشه از دارو برامون مونده
‫چرا؟ مگه یه جعبه دیگه نبود؟
‫تو بیمارستان دعوا شد، ‫و کمد افتاد و شکست
‫من تنها میرم خونه آقای هیون‌وو
‫تنهایی از پسش برمیای؟
‫راستش، شاید تنها رفتن ‫سخت باشه
‫ولی می‌خوام خودم ‫آقای هیون‌وو رو راهی کنم
‫شما دوتا احتمالاً می‌خواین خداحافظی کنین
‫تو راه مراقب باش
‫اوه، اوه، به هر حال،
‫من باید با سویونگ برم ‫دوستش رو ببینه
‫فردا روز مهمیه
‫وقتی نیست, بی‌خیال شو
‫جلومو نگیر
‫منم پرستیژ کاری خودم رو دارم
‫این دیگه چیه؟
‫اوه، هه‌جونگ
‫بیا از اونور بریم
‫(نوامبر 2024)
‫چطور می‌تونستم ندونم؟
‫می‌دونستی دوستت داشتم؟
‫تو دوران ابتدایی،
‫تو همیشه بروکلی ‫و فلفل دلمه‌ای‌های منو می‌خوردی
‫و کفش‌هات رو دادی من بپوشم،
‫در حالی که خودت پابرهنه راه می‌رفتی
‫چطور می‌تونستم ندونم؟
‫اون مال بچگی‌مون بود
‫ای وای
‫اگه هنوز وقت داشتیم,,,
‫ازم خوشت میومد؟
‫نه مثل الان
‫اون,,,
‫نمی‌دونم، چون هیچوقت با هم قرار نذاشتیم
‫راست میگی
‫دیگه وقتی نمونده
‫وقتی در موردت شنیدم،
‫خیلی گریه کردم
‫الان دست همو گرفتیم
‫اینقدر باهام مهربون شدی
‫چون دارم می‌میرم؟
‫شاید یه بخشیش به خاطر این باشه
‫ولی،
‫اگه کسی که قرار بود ‫بمیره تو نبودی،
‫من اینقدر ناراحت نمی‌شدم
‫خوبی؟
‫خوبی؟ چیکار کنم؟
‫سویونگ
‫چیکار کنم؟
‫-سویونگ! ‫-شما کی هستین؟
‫من دکتر مسئول سویونگ هستم
‫نگرانش بودم، برای همین ‫از دور داشتم نگاه می‌کردم
‫متاسفم
‫امروز خیلی بهم خوش گذشت
‫من دیگه میرم
‫اینطوری نمیشه
‫بغلت می‌کنم
‫صبر کنین، آقا
‫هه‌جونگ داره نگاه می‌کنه
‫می‌خوام خوب تو یادش بمونم
‫باشه، باشه, منو بگیر
‫ خفن شدی
‫سویونگ
‫فردا دوباره همینجا همو ببینیم
‫میای، مگه نه؟
‫بریم
‫وای، سویونگ
‫خیلی به زندگیت حسودیم میشه
‫خیلی بهتر از زندگی منه
‫بهش اعتراف کردی, کارت عالی بود
دقیقا
‫امروز خیلی خفن بودم
‫وقتی برسیم خونه، بهت یه آمپول مسکن می‌زنم
‫فردا با هه‌جونگ برو سر قرار
‫-هیونگ ‫-هوم؟
‫من,,,
‫می‌خوام امروز برم
‫چرا؟
‫من,,,
‫هر کاری می‌خواستم انجام دادم
‫لطفاً بذارین امروز برم
‫جی‌هون، این دارو فقط محض احتیاطه
‫اگه مشکلی پیش اومد، این دارو رو بخور
‫این علائم,,,
‫درسته که نشون میده داری می‌میری
‫ولی من می‌خوام به زندگی ادامه بدی
‫اوه، عجب ضربه‌ای بود
‫دکتر وو
‫بیمارستان با یه کشیش دیگه ‫تماس گرفته
‫چی شده؟
‫گفت هیون‌وو تو بیمارستانه
‫یه جسد که با روزنامه پوشونده شده بود ‫تو ایستگاه مترو پیدا شده
‫و اون,,,
‫امیدوار بودم حالش خوب باشه
‫ولی هیون‌وو فوت کرده
‫مطمئنی؟
‫بله، بیمارستان تایید کرده
‫داره با کی تلفنی حرف می‌زنه؟
‫من الان نمی‌تونم بیام اونجا
‫دکتر وو، میشه شما به جای من برین؟
‫متاسفم
‫الان سرم شلوغه,,,
‫بعداً بهتون زنگ می‌زنم
‫چیزی شده؟
‫یه بیماری که خیلی نگرانش بودم
‫فوت کرده
‫حتماً خیلی استرس داشتم
‫باید یه لیوان آب بخورم
‫چی؟ فقط همین یه زاویه رو داریم؟
‫اونجا امن به نظر می‌رسید، ‫برای همین دوربین نصب نکردیم
‫(ناپروکسن)
‫اوه، یادم اومد
‫گفت به دارو حساسیت داره
‫نمی‌تونه تب‌برهایی که استامینوفن دارن بخوره،
‫برای همین به جاش ایبوپروفن خواست
‫آقای هیون‌وو، شما هم باید بنوشین
‫وقتی خیالم راحت‌تر شد انجامش میدم
‫-چیزی توش ریخت؟ ‫-چی ریخت؟
‫نمی‌دونم، چون نمی‌تونیم ببینیم
‫الان باید چیکار کنیم؟
‫یه لحظه صبر کنین, یه چیزی ‫تو ماشین جا گذاشتم
‫رفت بیرون
‫لعنتی، نقشه خراب شد
‫همه چی خوبه؟
‫چرا گوشیت رو خاموش کردی؟
‫الان,,,
‫به نظر میاد باید سویونگ رو بفرستیم بره
‫دارو رو بیار اینجا
‫متاسفم، دیگه دارویی برام نمونده
‫جو هیون‌وو,,,
‫اون مرد پلیسه
‫چی؟
‫خوبی؟
‫من خوبم
‫خب باید چیکار کنیم؟
‫باید برم دارو بگیرم، ‫ولی سویونگ الان تنهاست
‫پدرش تو راهه
‫سویونگ می‌خواد همین الان انجامش بده؟
‫آره
‫وضعیتش وخیمه, اگه اشتباه کنیم، ‫ممکنه دچار شوک بشه
‫دیگه نمی‌تونیم معطل کنیم
‫پس تو مراقب سویونگ باش
‫مشخصات رو برام بفرست, خودم ‫میرم دارو رو می‌گیرم
‫ولی چند روزه نتونستم با ‫موادفروشه تماس بگیرم
‫کس دیگه‌ای چی؟ کسی هست ‫که ممکنه دارو داشته باشه؟
‫رئیس گو شاید داشته باشه
‫نه، خطرناکه تنها بری
‫قبلاً بهت گفتم
‫اگه خطری باشه، ‫خودم از پسش برمیام
‫نه، نمی‌تونی
‫تو از پسِ موادفروش‌ها برنمیای
‫من دکترم
‫مگه نگفتی سویونگ تو دردسره؟
‫وقتی نیست, بگو ‫کجا باید برم
‫دوباره چیزی جا گذاشتی,,,
‫شماره‌ای که با آن تماس گرفته‌اید ‫در دسترس نمی‌باشد,,,
‫شما دوست دکتر چوی هستین؟
‫همین چند وقت پیش یه جعبه خرید
‫به این زودی همه‌شو استفاده کرده؟
‫اورژانسیه
‫هرچقدر بخواین پرداخت می‌کنم
‫به هر حال باید پرداخت می‌کردی
‫می‌دونی الان داری چه جرم ‫سنگینی مرتکب میشی؟
‫اگه می‌خوای مواد بخری،
‫باید بی‌سر و صدا این کارو بکنی، ولی,,,
‫همینجوری سرتو میندازی پایین میای تو
‫و خیلی راحت درخواست دارو می‌کنی؟
‫یه اشتباه کنی ممکنه بیوفتی تو زندون بپوسی، ‫بازم این کارو می‌کنی؟
‫متاسفم
‫مطلقاً هیچ چیزی درز نمی‌کنه
‫چون اگه چیزی لو بره، ‫ما هم به دردسر میفتیم
‫من,,,
‫هرچی بخوای بهت میدم
‫ولی الان،
‫به پنتوباربیتال احتیاج دارم
‫دسترسیم بهش قطع شده, دارم دیوونه میشم
‫-خوبی؟ ‫-دارو رو گرفتم
‫بعداً حرف می‌زنیم, سویونگ خوبه؟
‫آماده‌ای؟
‫بله
‫میشه کمکش کنین؟
‫متاسفم
‫بابا سعی خودشو کرد
‫ولی آخرش نتونستم مامان رو پیدا کنم
‫متاسفم
‫مامان حتماً ازم متنفره
‫که اینطوری خودشو قایم کرده
‫که اینطور
‫بابا
‫یه خواهشی دارم
‫معلومه، هرچی بخوای می‌تونی بگی
‫هه‌جونگ رو یادت میاد، درسته؟
‫دوستم از مهدکودک
‫اون احتمالاً فردا تو پارک ‫منتظر من می‌مونه
‫لطفاً برو و از طرف من بهش بگو
‫نترسونیش
‫سویونگ
‫واقعاً نمی‌خوای ببینیش؟
‫اگه دارو رو بخوری، ‫باید بتونی تا فردا دووم بیاری
‫اگه فردا برم ببینمش،
‫هه‌جونگ حتماً ‫عاشقم میشه
‫اینطوری خیلی براش دردناک میشه
‫راست میگی
‫هه‌جونگ حتماً ‫عاشقت میشه
‫بابا، لطفاً باهاش حرف بزن
‫باشه
‫باهاش حرف می‌زنم
‫سویونگ
‫متاسفم
‫که نتونستم بهت ‫یه بدن سالم بدم
‫کاریش نمیشد کرد
‫تو هم مراقب سلامتیت باش، بابا
‫بابا,,,
‫خیلی دوستت داره
‫هر روز سرزنشت می‌کردم،
‫همیشه عصبانی می‌شدم
‫چون بابا,,,
‫فکر می‌کرد اینطوری برات بهتره
‫واقعاً متاسفم
‫که ناراحتت کردم
‫واقعاً؟
‫آره
‫فکر می‌کردم خجالت می‌کشی ‫که پسری مثل من داری
‫من خیلی ازت ممنونم
‫تو,,,
‫نوه خوبی برای مادربزرگت بودی،
‫و همیشه پسر خوبی برای من بودی
‫حتی بدون مادر،
‫هیچوقت گله نکردی
‫می‌دونم که خیلی سختی کشیدی
‫ممنونم
‫سویونگ
‫پسرم,,,
‫فقط یه روز دیگه پیش بابا بمون
‫بابا
‫هوم؟
‫متاسفم
‫دیگه نمی‌خوام زندگی کنم
‫از وقتی بیماریم تشخیص داده شد،
‫هیچوقت,,,
‫به اندازه امروز حالم خوب نبوده
‫می‌خوام امروز برم
‫خب,,,
‫می‌خوام عوضش کنم,,,
‫با اون لیوانی که,,,
‫بچگیام از شهربازی گرفتم
‫همون لیوانی که عکس خانوادگیمون روشه
‫می‌خوام با اون لیوان بنوشم
‫سویونگ
‫نترس
‫بابا اینجاست
‫اشکالی نداره
‫بابا پیشته
‫نترس، سویونگ
‫پسرم
‫دیگه لازم نیست درد بکشی
‫اشکالی نداره
‫دیگه اشکالی نداره
‫اشکالی نداره
‫اشکالی نداره، اشکالی نداره
‫اشکالی نداره
‫تموم کرد
‫دیگه می‌تونی گریه کنی
‫اوه
‫سویونگ گوشیش رو پیش من جا گذاشت
‫فکر کنم باید بدمش به شما
‫بله
‫(مورد علاقه‌ها)
‫بابا
‫اولش فکر کردم نگم
‫ولی فکر کنم حداقل باید تشکر کنم
‫ممنون که بهم دروغ گفتی
‫راستش,,,
‫من قبلاً صفحه مجازی مامانم رو پیدا کردم
‫شماره تلفنشم می‌دونم, همه‌شو پیدا کردم
‫می‌دونم می‌ترسیدی من ناراحت بشم،
‫برای همین گفتی نتونستی پیداش کنی
‫منم یه کم ناراحت شدم
‫که مامانم و داداش کوچیکم,,,
‫به هر حال، اینکه مامانم یه بچه دیگه داره,,,
‫کاریش نمیشد کرد
‫درک می‌کنم
‫پس لطفاً از مامان متنفر نباش
‫چون,,,
‫من همین الانشم یه پدر خوب دارم
‫همین برام بسه
‫ممنون، بابا
‫سویونگ نتونست بیاد؟
‫سویونگ,,,
‫خواست از طرفش معذرت‌خواهی کنم
‫که نتونست به قولش برای قرار امروز عمل کنه
‫ولی ما قول داده بودیم امروز همو ببینیم
‫درسته
‫ولی اینجوری شد دیگه
‫من از طرفش معذرت می‌خوام
‫و,,,
‫ممنون که دوست خوبی برای سویونگ بودی
‫باعث شدی که اون بتونه,,,
‫یه خاطره قشنگ تو لحظات آخرش داشته باشه
‫برای اینکه یه خاطره خوب براش ساختی،
‫خیلی ازت ممنونم
‫سویونگ,,,
‫زیاد که عذاب نکشید؟
‫بهم گفت
‫که دیدن تو بهترین روزش بوده
‫با لبخند اینو گفت و بعد خوابش برد
‫آروم
‫انگار که خوابیده
‫سویونگ واقعاً رفته؟
‫آره
شما به mrgilas.com نگاه میکنید
‫کاری که الان داری می‌کنی ‫خیلی بی‌ملاحظه‌ست
‫چطور همچین آدمی شدی؟
‫اشکالی نداره برای منفعت خودت ‫بقیه رو فریب بدی؟
‫از این به بعد، احتمالاً ‫مستقیم میان سراغ خودمون
‫آتانازی
‫اتانازی نیست؟
‫چی می‌خوای؟
‫پاتو از گلیمت درازتر نکن، وو سوجونگ
‫کاری که میگم رو بکن
‫انجامش میدم, حتماً می‌تونم انجامش بدم
‫پرسیدم شماره اتاق چنده,,,
‫کاری که الان داری می‌کنی قتله
‫گیرت میندازم