شما به mrgilas.com نگاه میکنید
‫تو وکیل کاری
‫برای برگزاری اعتراض، باید حداقل ‫۴۸ ساعت قبلش به
‫ پلیس محلی، با ذکر زمان، مکان ‫و مشخصات برگزار کننده خبر بدی
‫نمیدونستی؟
‫قانون تجمعات و راهپیمایی ها ‫نقض شده
‫طبق حکم دیوان عالی کشور،
‫اعتصاب و تحصن در محل کار ‫نیازی به اون اخطار نداره
‫پس کدوم خبر قبلی؟
‫اگه خیلی میدونی، ‫دیگه با من بحث نکن
‫برو به دادگاه شکایت کن
‫ما فقط یه چند تا شعار دادیم
‫بازداشت من به خاطر اون ‫یه کم زیاده رویه، نه؟
‫چند تا شعار دادین؟
‫شما یه طبل هم داشتین!
‫جناب کارآگاه! طبل کار من نبود! ‫کار "کو گیون وو" بود
‫از روی شونه
‫اگه اینجوری از روی شونه ‫بندازیش،
‫این ناحیه اینجا کشیده میشه
‫داری چیکار میکنی؟
‫چرا اینقدر دیر کردی؟ ‫چیزی که خواستم رو گرفتی؟
‫درست انجامش بده
‫اینجوریه اینو بکش عقب
‫هی!
ایش
‫هی
‫ده ها ساله با هم زندگی میکنیم، ‫ولی بستنی مورد علاقه منو نمیدونی؟
‫نمیدونی من فقط قیفی میخورم؟
‫همینی که هست رو بخور
‫به اندازه کافی مشکل دارم
‫ای بابا
‫چرا؟
‫اتفاقی افتاده؟
‫فقط
‫امروز، ما
‫نه، بیخیال مهم نیست
‫میدونی که بدم میاد مردم ‫حرفشونو تموم نمیکنن
‫چی شده؟
‫رئیسم، همونی که ازش بدت میاد،
‫رو پلیس برده
‫میدونستم این روز میرسه
‫"نو مو جین" دیگه گل کاشته
‫چند روز پیش بهم پیام داد، ‫ازم تشکر کرد،
‫برای همین فهمیدم یه چیزی مشکوکه،
‫ولی واقعا گند زد
‫هی، نا می جو
‫نباید حداقل بپرسی چرا ‫سر از کلانتری درآورده؟
‫اون هنوزم فامیلته!
‫و اونی،
وقتی مدرسه می‌رفتم اصلا بهم پول تو جیبی دادی؟
‫الان چه ربطی داره؟
‫تو اصلا برات مهم بود بپرسی ‫حالم خوبه یا نه؟
‫تو همیشه سرت به درس خوندن ‫خودت گرم بود
‫و اصلا به من توجه نمیکردی
‫و اون چند باری هم که کمک خواستم، ‫سرم داد زدی که چرا نمیدونم
‫ولی "مو جین"؟
‫اون بی پول بود ‫و اونم وقت نداشت،
‫ولی وقت گذاشت تا بهم پول تو جیبی بده ‫و تدریس کنه
‫حتی بهترین معلم های ریاضی گانگنام ‫هم نمیتونستن بهتر از اون بهم یاد بدن
‫تو هیچی نمیدونی
‫اون باید اون وقت رو صرف ‫کار کردن روی خودش میکرد
‫تو واقعا نمیفهمی، نه؟
‫بیخیال اصلا چرا دارم خودمو اذیت میکنم؟
‫تو همیشه سعی میکنی بدترین ‫جنبه هاشو ببینی،
‫برای همین نمیتونی جنبه خوبشو ببینی
‫منظورم اینه، مگه چیکار کرده که اینقدر بد بوده؟ ‫به غیر از اینکه اون پول رو از دست داده
‫خیلی عجیبه ‫که چطوری اخلاقتو تحمل میکنه
‫به خدا فرشته‌ست
‫خدایا، جدی میگی!
‫چرا اینقدر اینور اونور میری؟ ‫همینجوری هم اینجا تنگه
نمیتونم یه جا یه جا بند بشم ‫واقعا باید از اینجا برم
‫این کارا تو رو از اینجا بیرون نمیبره ‫داری منو دیوونه میکنی!
‫آقای "نو مو جین"، بریم
‫نمیخوای بیای بیرون؟
‫اگه میخوای همونجا بمونی، ‫میتونی بمونی
‫هنوز این کارو میکنی؟
‫توفو بیشتر بخور ‫که دوباره پات به اونجا باز نشه
‫-چرا نمیخوری؟ ‫-رژیمم
‫هی، تو که اصلا ‫اضافه وزن نداری
‫همینجوری هم خوبی
‫چطوره؟ خوبه؟
‫-چرا؟ خیلی داغه؟ ‫-داغه
‫وای نه، خدای من صبر کن
‫-هنوزم داغه؟ ‫-آره، داغه
‫خیلی معذرت میخوام وای نه
‫وای خدای من
‫اون چی بود؟
‫انگار دارم از تو میسوزم
‫خدایا، چقدر لوسی!
‫اون تاکویاکی
‫وقتی درسته قورتش میدی میسوزونه
‫آره، تاکویاکی
‫خیلی دردسر داری، جدی میگم
‫آب
یکم آب بخور
‫اوه، چه داغه
‫لعنتی
‫چرا اینقدر داغه؟
‫بهت گفتم رژیمم
‫ولی تو اینو دوست داری
‫امیدوارم اینجوری نخوای پولمو بدی
‫-تف نکردی توش، نه؟ ‫-دیدی؟
‫اون پیامی که اون روز دادی چی بود؟
‫پیام؟
‫نکنه وسط روز مشروب خوردی؟
قبلا با اون همچین جاهایی اومده بودم
‫خیلی مهربون و با فکره
‫(ممنون، می جو، برای)
‫خدایا، عجب احمقیه!
‫یهو پرید وسط!
(ممنون)
‫اوه، اونو میگی؟
‫ممنون بودم
‫برای چی؟
‫همینجوری، برای همه چی
‫برای امروز هم همینطور
‫چت شده؟
‫شنیدم چی شده
‫ولی ارزش نداشت سرش بری زندان
‫به مادرم مربوط میشه
‫کِی دیگه یه پسر به درد نخوری ‫مثل من میتونه کمک کنه؟
‫باید زودتر یه تکونی به خودت میدادی
‫میدونم پشیمونم که ‫چقدر نسبت به خانوادم بی تفاوت بودم
‫بهتره برگردی خونه
‫جدی داری میگی؟
‫من گند زدم، تو چرا باید از خونه بری؟
‫من میتونم تو دفتر غذا بخورم و بخوابم، ‫تو فقط برگرد خونه
‫مهم تر از همه،
‫اگه تو اونجا باشی، ‫هی جو خیلی استرس میگیره
‫همش غر می‌زنه که ‫خیلی غر میزنی خیلی غر میزنه
‫هر چی من باید برم دادگاه
‫این رو تموم کن
‫لطفا هر از گاهی برام عکس بفرست ‫دلم تنگ شده
‫امروز چش شده؟
‫حتی خواب هم میبینم!
‫خواب "پوکو" رو
‫فیلم بفرستی که دیگه عالی میشه
‫از هی جو خواستم، ولی گوش نمیده
‫اینجا هیچ گره‌ای نداره
‫-واقعا؟ ‫-آره
‫-پیلاتس کار میکنی؟ ‫-نه، فقط همیشه ازشون استفاده میکنم
‫-چی؟ ‫-چه خبر شده؟
‫-خب، بگیریدشون ‫-چی؟
‫داری چیکار میکنی؟
‫فقط بهشون توجه نکنید ‫و همه چیو سریع بگیرید
‫داری چیکار میکنی؟
‫صدامو نمیشنوی؟
‫داری چیکار میکنی؟
‫نه، نمیتونی!
‫وایسا!
‫این مسخرست!
‫چرا
‫چی شده؟
‫به خاطر ما خیلی سختی کشیدی
‫نه، اصلا ولی اینجا چه خبر شده؟
‫-با می جو غذا خوردی؟ ‫-آره، خوردم، ولی چه
‫چی؟
(به علت تعمیرات به طور موقت تعطیل است)
‫همه بنرهامونو بردن
‫و پوسترای اعتصابمونو هم خراب کردن
‫به جای اینکه اینجا بشینیم، ‫باید بریم سراغ همون اعتصاب
‫بریم!
‫خب، نمیشه همینجوری الکی ‫اعتصاب کنی که
‫باید یه اتحادیه کارگری تشکیل بدین
‫و اول چند بار با دانشگاه ‫مذاکره کنید،
‫و وقتی جواب نگرفتین، ‫اونوقت میتونین اعتصاب کنین
‫همون اتحادیه کارگری رو، ‫ما میریم یکیشو تشکیل میدیم
‫-چی؟ ‫-چرا که نه؟
‫با این رفتاری که اونا دارن میکنن،
‫اگه همینجا متوقف شیم، ‫از قبل هم بدتر باهامون رفتار میکنن!
‫پس بهتره که
‫کاری که شروع کردیم رو تموم کنیم!
‫آره، باید یکیشو تشکیل بدیم!
‫-آره، بزن بریم! ‫-شروع کنیم!
‫باید انجامش بدیم!
‫یکی برای ما تشکیل بده!
‫بزن بریم!
‫خیلی زیاده روی کردن!
‫بزن بریم!
‫-یکی برای ما تشکیل بده! ‫-برای ما انجامش بده!
‫یادتونه خانم پارک رو ‫چطوری ناعادلانه اخراج کردن؟
‫-آره ‫-نفر بعدی ما میتونیم باشیم
‫پس باید به اتحادیه کارگری ملحق شین
‫نمیتونم این کارو کنم
‫-چرا؟ ای بابا ‫-نمیتونم
‫اونا حتی سالن استراحتمونو هم بستن ‫باید با هم متحد باشیم
‫نمیدونین چقدر کمک میکنه
‫تاریخ، امضا
‫دقیقا ما هیچ کار اشتباهی نکردیم
‫فقط باید همینارو بنویسید ‫و حتما باید امضا کنیم
(من درخواست خودم رو برای عضویت در)
‫به همه‌تون رای دادن؟
بله
‫اساسنامه اتحادیه، ‫انتخاب رئیس،
‫و انتخاب سایر مسئولین
‫لطفا دور "موافق" یا "مخالف" ‫رو برای این سه مورد خط بکشید
‫و از وسط تا کنید که بقیه نبینن،
‫بعد بندازینش تو صندوق رای
‫خب،
‫مراسم تاسیس
‫اتحادیه کارگران خدماتی ‫دانشگاه هانکوک رو شروع میکنیم
‫اول، چند کلمه ای رو ‫از رئیس اتحادیه مون میشنویم،
‫آقای اوه جانگ گون
‫-ایول ‫-تبریک میگم
‫ممنونم
‫بله، سلام من "اوه جانگ گون" هستم
‫معمولا از داشتن ‫اینجور عنوان ها خوشم نمیاد،
‫ولی سنگینی این مسئولیت رو حس میکنم
‫ما هر روز همدیگه رو میبینیم، ‫پس من خلاصه میگم
‫بزن بریم که ببریم!
‫اتحادیه کارگران خدماتی ‫دانشگاه هانکوک سه خواسته اصلی داره
‫لغو آزمون های ناعادلانه،
‫بازگرداندن خانم "پارک میونگ سوک"، ‫که ناعادلانه اخراج شده،
‫و به رسمیت شناختن مرگ مرحوم ‫"کیم یونگ سوک" به عنوان ناشی از کار
‫من موضع دانشگاه رو یکجا توضیح میدم، ‫پس لطفا با دقت گوش کنید
‫"یک آزمون ها برای افزایش ‫دانش و شایستگی شغلی کارکنان انجام شده،
‫بنابراین هیچ مبنایی برای اختلاف وجود ندارد"
‫-ولی ‫-گوش بده
‫"دو تایید شده که علت مرگ ‫کارگر خدماتی کیم یونگ سوک
‫حمله قلبی بوده و ربطی به کارش نداشته"
‫-استرس بخاطر آزمونا ‫-گوش کن
‫"ما از این ادعاهای بی اساس متاسفیم"
‫"سه اگر این اقدامات دسته جمعی ‫غیرمنطقی و غیرقانونی ادامه پیدا کنه،
‫دانشگاه ممکنه مجبور بشه به طور جدی ‫در مورد تمدید قراردادها تجدید نظر کنه"
‫این یه تهدیده؟
‫این موضع رسمی دانشگاهه
‫پس اینطور برداشت میکنیم که ‫اولین مذاکره به نتیجه نرسید
‫بله، خب، هر جور میخواید برداشت کنید ‫بریم
‫-شما حتی تلاشم نمیکنید ‫-اونا نمیتونن همینجوری برن
‫۶۰ رای موافق، ۸ رای مخالف، ‫و ۲ رای باطله
‫ما ۸۵٪ رای موافق داریم
‫پس اعلام میکنم ‫که اعتصاب ما تصویب شد
‫(مرگ کارگر خدماتی کیم یونگ سوک ‫مرگ ناشی از کار بوده)
‫تا وقتی دانشگاه هانکوک ‫جواب نده دست برنمیداریم
‫با هم فریاد بزنیم!
‫اخراج های ناعادلانه رو پس بگیرین!
‫پس بگیرین!
‫کارگر اخراج شده رو برگردونین سر کار!
‫برگردونین!
‫آزمون های غیر انسانی دانش!
‫همین الان لغوش کنین!
‫تحصن در چادر، روز اول!
‫روز اول!
‫این خوشمزه به نظر میرسه
وای
‫خوبه که این غذای خوشمزه رو میخوریم،
‫ولی بدون تمیزکاری ما، ‫زباله ها دارن تلنبار میشن
‫خیلی استرس دارم
‫ای بابا!
‫این حرفا رو نزن ‫و فقط از غذات لذت ببر!
‫درسته الان نمیتونیم دلسرد بشیم
‫بخورین و قوی بمونین
‫-باشه! ‫-باشه!
‫بله، بخورین و بجنگین!
‫-بجنگین! ‫-بجنگین!
‫عذرخواهی فقط شروع کاره!
‫شرایط کاریمونو بهتر کنین!
‫بهتر کنین! بهتر کنین!
‫اخراج های ناعادلانه رو پس بگیرین!
‫کارگر اخراج شده رو برگردونین سر کار!
‫برگردونین! برگردونین!
‫ما تغییر واقعی میخوایم!
‫آزمون غیر انسانی رو لغو کنین!
‫مدیری که با کارگرا بدرفتاری میکنه!
‫همین الان عذرخواهی کن!
‫عذرخواهی کن! عذرخواهی کن!
‫نگران نباش
‫به به، آیس آمریکانو
‫مامان
‫وقتی شیفتت نیست، ‫بهت گفتم برو خونه استراحت کن
‫خودتو مریض میکنی
‫تو باید بری ‫دنبال یه لقمه نون
‫اگه همش اینجا باشی ‫چطوری میخوای پول دربیاری؟
‫من حواسم هست، ‫تو برو یکم استراحت کن
‫نگران من نباش ‫من حالم خیلی خوبه
‫این یه روز دو روزه تموم نمیشه، مامان ‫تا وقتی میتونی استراحت کن
‫زود باش برو خونه
کاری نداری، درسته؟
‫داری چی میگی؟ ‫من خیلی سرم شلوغه!
‫مجبور شدم هر جور شده وقت خالی کنم ‫تا بتونم اینجا باشم
تو میگی کار ندارم؟
‫فقط برو خونه استراحت کن!
‫بهت گفتم نگران نباش حالم خوبه
‫من همینجا میمونم، تو برو استراحت کن!
‫خوبه!
از دست تو
‫چرا اونا میخوان ما رو ببینن؟
‫اعتصاب داره طولانی میشه، ‫احتمالا میخوان مذاکره کنن
‫اونا هم دارن فشار رو حس میکنن
‫خب،
‫دیگه تقریبا رسیدیم
‫مطمئن باش، باشه؟
‫بزن بریم که ببریم
‫بجنگ
‫-بجنگ! ‫-بجنگ!
‫بله، بفرمایید
‫به به، خوش اومدین بفرمایید
‫بیا تو
‫شما هم اینجایین
‫چرا خواستین ما رو ببینین؟
‫اول بشینین لطفا
‫قهوه یا چای میل دارین؟ ‫چه چایی داریم؟
‫ممنون، نمیخوایم
‫بفرمایید بشینید
‫-میخواید به فیلم گرفتن ادامه بدین؟ ‫-آره
‫-چرا؟ چیزی برای پنهون کردن دارین؟ ‫-اصلا
‫لطفا بعدا با ما هم به اشتراک بذارین
‫چرا باید این کارو بکنیم؟
‫میدونم حتما سرتون شلوغه، ‫ولی امروز ازتون خواستیم همدیگه رو ببینیم
‫چون دانشجوهای اینجا گفتن ‫که یه چیزایی هست که میخوان بهتون بگن
‫امیدوارم این جلسه یه فرصت سازنده ‫و مفید باشه
‫برای اینکه هر دو طرف ‫سوء تفاهم ها رو برطرف کنن
‫بفرمایید
‫قضیه چیه؟
‫لطفا به اعتصابتون پایان بدین
‫چی؟
‫این اعتصاب غیرقانونی ‫باعث رنجش دانشجوها شده
‫ما محترمانه درخواست میکنیم ‫که به این اعتصاب پایان بدین
دست به دامن این کار شدین؟
‫اوه، اشتباه برداشت نکنین
‫این جلسه صرفا به این دلیل ترتیب داده شد ‫که دانشجوها میخواستنش
‫فصل امتحاناته، برای همین باید درس بخونیم، ‫ولی خیلی از ماها داریم اذیت میشیم
‫نمیدونم تا کی باید ‫این وضعیت رو تحمل کنیم
‫اگه به اعتصابتون پایان ندین،
‫ما کارگرای خدماتی که بیرون ‫دارن اعتراض میکنن
‫و شما سه نفری که تحریکشون کردین ‫رو به پلیس گزارش میدیم
‫از طرف دانشجوها،
‫ما همچنین به خاطر نقض ‫حقمون برای تحصیل شکایت میکنیم
‫و یه دادخواست خسارت هم تنظیم میکنیم
‫داری چی میگی؟ شکایت؟
‫بچه ها، دیگه خیلی دارین تند میرین
‫شما سه نفر میدونین چرا
‫کارگرای خدماتی اعتصاب کردن؟
‫-اونا دارن در برابر ‫-ببخشید
‫ما قربانیای این اعتصاب غیرقانونی هستیم
‫دلایل مقصر ‫برای ما مهم نیست
‫آهای جوون!
‫مقصر؟
‫دانشجوهای باهوشی مثل شما باید بدونن ‫مقصر بودن یعنی چی
‫مقصر اینجا ما نیستیم ‫دانشگاهه
‫بچه ها، شما هم یه روزی که فارغ التحصیل شین، ‫میشین کارگر
‫چیزی که اونا الان دارن تجربش میکنن ‫یه روزی میشه آینده شما
‫ولی ما دانشجوی حقوقیم
‫و اون تو دانشکده حقوقه
‫میدونین دانشکده حقوق چیه، درسته؟
‫برنامه تحصیلات تکمیلی دانشکده حقوق
‫لطفا فراموش نکنین ‫که فیش حقوقیتون از شهریه ما میاد
‫بله، درسته
‫درسته که شما هم تا حدودی ‫تحت تاثیر این اعتصاب قرار گرفتین
‫با این حال،
‫اگه حق شما برای تحصیل ‫ارزش احترام گذاشتن داره،
‫حق کارگرا برای اعتصاب هم ‫باید محترم شمرده بشه
‫اگه دانشگاه به حقوق ‫کارکنان خدماتی احترام بذاره،
‫این اعتصاب هم به پایان میرسه
‫شما باید از کسایی که ‫دارن از قدرتشون سوء استفاده میکنن شکایت کنین،
‫نه از افراد بی قدرتی که تنها راه ‫مقاومتشون اعتصابه
‫مطمئنا برای این دلیل نبوده ‫که شما حقوق خوندین
‫لطفا ما رو اینطوری قضاوت نکنین
‫ما فقط داریم واقعیت ها رو میگیم
‫اگه مخالفت کنین، شما رو به پلیس ‫گزارش میدیم و شکایت میکنیم
‫دیدن این دانشجوهایی که همکاری نمی‌کنن ‫واقعا آب پاکی رو ریخت رو دستم
‫باورم نمیشه
‫به هر حال، با این اتفاقی که افتاد،
‫احتمالا باید یه جورایی ‫یه تصمیمی بگیریم
‫تصمیم در مورد دقیقا چی؟
‫خب، ما باید فعلا به دلایل ‫استراتژیک عقب نشینی کنیم
و آماده تر بشیم قبل اینکه
‫اصلا تو این شرایط ‫کجا میتونیم عقب نشینی کنیم؟
‫تو دستشویی ها قایم شیم؟
‫یا تو سطل آشغالا بخزیم؟
‫وکیل کارگر
‫شما گفتین اگه اعتصاب کنیم ‫حقوق نمیگیریم
‫برای آدمایی مثل ما ‫که بخور و نمیر زندگی میکنیم،
‫هیچی ترسناک تر از این نیست
‫ولی با این حال،
‫ما داریم اعتصاب میکنیم
‫چون میخوایم به مردم بگیم
‫که ما هم مثل بقیه ‫آدمیم!
‫اون سه تا دانشجوها از طرف ‫همه دانشجوها حرف نمیزنن، درسته؟
‫معلومه که نه
‫درسته ‫اونا احتمالا چیزی نمی‌دونن
‫همه مثل اونا نیستن
‫اگه نمیدونن، ‫میتونیم بهشون بگیم
‫باید توضیح بدیم ‫که چرا چاره دیگه ای نداشتیم
‫و چرا این کار باید انجام بشه
‫موافقی؟
‫-حق با توئه ‫-خیلی باهوشی
‫کاملا درست میگی
‫پس شما همه
‫بیاین ادامه بدیم
‫و تغییر ایجاد کنیم!
‫اگه میخوان اخراجمون کنن، بذار این کارو بکنن
‫اگه میخوان ازمون شکایت کنن، بذار بکنن!
‫-آره! ‫-درسته!
‫باید بهشون نشون بدیم کی هستیم!
‫آره، نشونشون میدیم!
‫بزن بریم!
‫شاید تو اینو شروع کردی،
‫ولی ما از اینجا به بعدش رو میگیریم دستمون، ‫پس نگران نباش
‫ما
‫دیگه جایی برای عقب نشینی نداریم
‫-درسته دیگه؟ ‫-درسته!
‫خیلی خب پس
‫در این صورت، ‫ما تا آخرش باهاتون هستیم
‫بزن بریم!
فایتینگ- فایتینگ-
!فایتینگ
‫چرا یه پوستر جدید ‫از اول ننویسیم؟
‫برای اینکه دانشجوها رو تحت تاثیر قرار بدیم،
‫باید با یه چیز احساسی تر ‫بهشون رو بیاریم
‫چطوری؟
‫فکر میکنم پوستر باید ‫صدای شخصی شما رو داشته باشه
‫کسی حاضره
‫داستان شخصیش رو بگه ‫یا بگه تو این شرایط چه حسی داشته؟
‫-خانم ایم ‫-من نویسندگیم افتضاحه
‫تو چی؟
‫نه، گوش کن
‫اگه من بنویسمش، چی میشه اگه ‫ردش به من برسه و به دردسر بیفتم؟
‫پس تو باید این کارو بکنی
‫ببخشید
‫میشه من داستانمو بگم؟
‫من یه کارگر خدماتی ‫دانشگاه هانکوک هستم
‫تو یه خانواده کشاورز فقیر به دنیا اومدم
‫و تو سن کم پدر و مادرم رو از دست دادم
‫من کم و بیش مثل یه یتیم بزرگ شدم،
‫برای همین فقط تونستم ‫برم مدرسه عمومی
‫کمک راننده اتوبوس، کار تو کارخونه، خیاطی،
‫تقریبا هر کاری رو امتحان کردم،
‫ولی بین همه اونا،
‫کارگر خدماتی دانشگاه بودن ‫از همه بیشتر مورد علاقم بوده
‫با اینکه هیچوقت تحصیلات درست و حسابی نداشتم، ‫کار کردن تو یه دانشگاه خوب
‫بفرمایید اینو
‫و اینکه میتونستم یه کاری
‫-برای دانشجوهای سخت کوش انجام بدم ‫-ممنونم
‫باعث خوشحالیم میشد
‫من الان ۲۰ ساله که دارم ‫تو این دانشگاه تمیزکاری میکنم
‫افتخار میکردم که تو این دانشگاه کار میکنم،
‫و دیدن دانشجوها خوشحالم میکرد،
‫انگار بچه های خودم بودن
‫حتی تمیز کردن دستشویی ها هم ‫هیچوقت برام کثیف نبود
‫ولی
‫تو چند ماه گذشته،
‫مجبورمون کردن آزمون هایی رو بدیم ‫که هیچ ربطی به کار تمیزکاری نداره
‫به ما نمره میدن
‫و تحقیرمون میکنن،
‫که خیلی دردناکه
‫من تو تمیزکاری نمره کامل میگیرم،
‫ولی اون حروف انگلیسی
‫بیشتر شبیه کرم های در حال ‫وول خوردن به نظر میرسن
‫تو روزای امتحان،
‫قلبم تند تند میزنه و تو سینم میکوبه
‫اگه این به این معنیه که دانشجوها ‫میتونن تو کلاسای تمیز درس بخونن،
‫من با کمال میل دستشویی ها و کلاسا رو ‫یه میلیون بار تمیز میکنم و میسابم،
‫ولی امتحان دادن چیزیه که ‫واقعا نمیخوام انجامش بدم
‫واقعا امیدوارم دانشجوها بفهمن
‫ما چه شرایطی رو داریم تحمل میکنیم
‫واقعا شبیه ‫خانم یونگ سوک خودمونه
‫از کجا میدونستی کمک راننده اتوبوس بوده ‫و تو کارخونه خیاطی کار میکرده؟
‫حتما از "اون جا" شنیده
‫صبر کن، فکر میکردم تو حتی دانشگاه هم رفتی
‫چطوری دست خطت اینقدر بده؟
‫وای خدا، نزدیک بود فکر کنم ‫خانم یونگ سوک خودمون نوشتتش
آیگو
‫عجب، زحمت نمیدی اینجا رو تمیز کنی، ‫ولی با این حال از دستشویی استفاده میکنی
‫توش بوی گند میاد، من که نتونستم برم تو، ‫ولی تو حتما مشکلی نداری
‫خب، من بدتر از اینم دیدم
‫معلومه پسر خیلی باهوشی دارید ‫و خیلی هم دوست داره تو کار بقیه دخالت کنه
‫پس چرا داری تو یه همچین جایی ‫کار سخت انجام میدی؟
‫چرا راحت زندگی نمیکنی
‫با پولی که پسر وکیل ‫معروفت برات میاره؟
‫حدس میزنم اونقدرام موفق نیست
‫البته،
‫آخه این تشویق کردن کارگرا به اعتصاب ‫چقدر میتونه پول توش باشه؟
‫آخرش سر از شکایت و دادگاه درمیاره درسته؟
آیگو
‫راز سولونگ‌تانگ ‫تو پیازچه شه،
‫ولی تو داری همشونو درمیاری؟
‫پیازچه خیلی مقویه
‫میدونم، ولی با این حال ‫خوردنش برام سخته
‫مامانت همیشه نگرانت بود،
‫میگفت تو توی غذا خوردن خیلی ایرادگیری
‫و هر چقدر هم که بخوری، ‫چاق نمیشی
‫دارم وراجی میکنم
‫-انگار دهنم بسته نمیشه ‫-اشکالی نداره
‫من خیلی پدر مادرمو اذیت کردم
‫نه، اشتباه میکنی
‫اون جا همیشه میگفت ‫تو چقدر عالی هستی
اتفاقا اصلا عالی نیستم
‫با دیدن تو الان، ‫میفهمم چرا اونقدر ازت تعریف میکرد
‫اون یه پسر خیلی باهوش و قابل اعتماد داره
‫من واقعا به مادرت حسودیم میشه
‫اصلا
‫-بله؟ چیه؟ هیونگ‌نیم-
‫باید بیای اینو ببینی
(دارین اذیت میکنین)
(ببخشید ولی واقعا اهمیت نمیدم)
(فقط تمومش کنین و خودتون حلش کنین)
هیونگ‌نیم- بله-
‫من بیشتر از یه دهه ست که اینجا کار میکنم،
‫برای همین این واقعا ناراحتم میکنه
هیچکس مجبورت نکرده) (که نظافتچی باشی
‫نمیدونستم دانشجوها اینطوری فکر میکنن
ما شهریه می‌دیم که) (یه قلمرو زباله ببینیم
‫این خیلی ناراحت کننده ست!
‫این اعتصاب همش الکی بود
نه، آقای اوه
‫زبونم بند اومده
‫کجا اشتباه کردیم؟
‫شاید دانشگاه مجبورشون کرده این کارو کنن
‫ای بابا ‫بچه های این دوره زمونه حرف گوش نمیدن
‫این چیزیه که واقعا حس میکنن
‫اونا واقعا اهمیت نمیدن ‫مگر اینکه شخصا بهشون مربوط بشه
‫هیچ احساس همدلی ندارن ‫و فقط نوشیدنی های بدون قند میخورن
الان وقت شوخیه؟
‫شوخی نبود
‫رئیس، اصلا فایده ای داره ‫که ما این کارو میکنیم؟
‫مجبوریم ادامه بدیم؟
‫انگار دانشجوها اهمیت نمیدن ‫اگه آخرش کارمونو از دست بدیم چی؟
‫تو باید برامون تصمیم بگیری
‫این چیه؟ چی شده؟
دقیقا
‫مامان، پس همه کجان؟
‫-همه رفتن ‫-چی؟
‫رفتن؟ چرا؟
‫چی شده؟
(آزمون ویژه فردا برگزار خواهد شد)
‫این چیه؟
‫ما هممون یه چهره شجاع از خودمون نشون دادیم،
‫ولی آخرش، ما بخور و نمیر زندگی میکنیم، ‫پس چاره ای نداریم
‫تو گفتی عقب نشینی نمیکنی
‫داری تسلیم میشی؟
‫پس چی؟
‫حتی دانشجوهایی که برامون عزیز بودن ‫هم مخالف ما شدن
‫نه دانشگاه و نه دانشجوها ‫از ما حمایت نمیکنن
‫دیگه چیکار میتونیم بکنیم؟
‫واسه همینه که مردم بهتون به چشم حقارت نگاه میکنن
‫تمام عمرتون سخت کار میکنین ‫بدون اینکه احترامی ببینین
‫هر چی بهتون بگن انجام میدین
‫و از روی حماقت هر چیزی رو تحمل میکنین،
‫واسه همینه که مردم فکر میکنن ‫میتونن باهاتون مثل یه آدم پست رفتار کنن
‫ مو جین، بسه دیگه
‫این اصلا یه جنگی نبود که بتونیم توش برنده شیم
‫چطوری میتونیم در برابر کسایی که ‫زندگیمون تو دستشونه برنده شیم؟
‫حتما یه لحظه عقلمو از دست دادم ‫که به حرف شما جوونا گوش کردم
‫مامان، جدی میگی؟
‫هر چقدر بیشتر عقب نشینی کنین، ‫هر چقدر بیشتر کوتاه بیاین،
‫صدای اون آدما بلندتر میشه!
‫فکر کنین ببینین چرا خانم کیم فوت کرد
‫اگه الان عقب نشینی کنین، ‫ممکنه دفعه بعد یه اتفاق بدتر بیفته
‫تا اون موقع
‫چی میشه اگه آخرش حتی از تو هم شکایت کنن؟
‫شنیدم رفتن به اداره پلیس ‫در برابر این هیچی نیست
‫اگه شکایت کنن و دادخواست خسارت بدن
‫بیاین همینجا تمومش کنیم
‫داری این کارو بخاطر من میکنی؟
‫چطوری میتونم نگران نباشم؟
‫ببخشید
‫اعتصاب تا کی ادامه داره؟
‫ببخشید، میشه بگید موضوع چیه؟
‫لطفا اینارو داشته باشین و کم نیارین
‫-وای چه باحال ‫-آیگو
‫واقعا نباید این کارو میکردین
‫ما نمیدونستیم دانشگاه داره کارگرا رو ‫مجبور میکنه یه سری آزمون های عجیب غریب بدن
‫فکر میکنم واقعا ناعادلانه و غیرمنطقیه
‫متاسفیم
‫منم همینطور فکر میکنم
‫اولش از اینکه مدرسه کثیف شده بود ‫کلافه بودم
‫نه، منظورم اینه که، اینطوری بود که فهمیدم ‫کارگرا چقدر مهم هستن
‫ما از اعتصاب و اعتراض حمایت میکنیم
‫لطفا قوی بمونین
‫دانشجوها فقط آگاه نیستن
‫اگه میدونستن، ‫خیلی ها هم از اعتصاب حمایت میکردن
‫ما دربارش آنلاین پست میذاریم
‫ممنون
‫پس
فایتینگ- فایتینگ-
!فایتینگ
فایتینگ- فایتینگ-
فایتینگ
‫من تو رو میشناسم
گیون‌جانگ تی وی؟
‫بیخود نیست اینقدر با فکری
‫تو از دنبال کننده های منی
‫امضا میخوای؟ یا یه عکس با هم؟
‫نه، نمیخواد ‫من فقط از همینجا ازت حمایت میکنم
‫اوه، واقعا؟
کم نیارین- فایتینگ-
‫-ممنون ‫-خداحافظ
‫-کم نیارین ‫-ممنون
‫دیدی؟
‫دانشجوهای بیشتری هم هستن که از ما حمایت میکنن
‫از شنیدن این حرف از دانشجوها ممنونم
دقیقا
‫اگه از تمام ماجرا خبر داشتن، ‫خیلی عصبانی میشدن
‫دقیقا این نباید ‫تو دانشگاه بمونه
‫باید عمومی بشه ‫اونوقت یه شانسی داریم
‫درسته
‫وقتی مردم شروع کنن به توجه کردن،
‫دانشگاه نمیتونه ‫اینطوری ما رو نادیده بگیره
‫اونا به وجهه عمومیشون اهمیت میدن، ‫پس نمیخوان این قضیه درز کنه
‫پس اجازه بدین من حلش کنم
‫یه لایو استریم میذاریم
‫دیدین که چقدر محبوبم، درسته؟ ‫چرا الکی هدرش بدم؟
‫حتی همین الان هم، حدودا ۳۳ نفر
‫دارن بحث می‌کنن که کانال منو ‫لایک کنن یا سابسکرایب
‫لایو استریم؟
‫پس فیلم گرفتن از آزمون ‫بیشترین تاثیر رو داره
‫چون اون علت اصلیه
‫پس باید یواشکی وارد محل آزمون بشیم،
‫ولی اونا قیافه های ما رو میشناسن، ‫پس دم در جلومونو میگیرن
‫راهی به ذهنم نمیرسه
‫آره، شاید یه جوری خودمون رو گریم کنیم؟
‫چرا دوباره من؟
‫نه، نه تو اون چیزه
‫من؟
‫چی شده؟
‫خب، دیگه تقریبا موقعشه
‫لطفا درها رو ببندین
‫هر کسی بعد از این لحظه بیاد
‫حساب نیست
‫خب، لطفا بشینین
‫وای، امروز عینک زدی
‫اینکه متن رو بهتر ببینی ‫کمکت نمی‌کنه آزمونت رو بیست بشی
‫خب پس
‫خب، همه بشینین
‫هی، واقعا مشکلی نداره ‫که از اینجا استریم کنیم؟
‫اگه خیلی دور باشیم، ‫ممکنه سیگنال قطع بشه
‫ده ثانیه دیگه وقت داریم ‫آماده فیلم گرفتن باش، باشه؟
‫بزن بریم
‫سلام به همه گیون‌جانگ تی وی اینجاست
‫امروز، ما به طور زنده از دانشگاه هانکوک، ‫بهترین دانشگاه کشورمون،
‫جایی که یه آزمون دانش ویژه ‫از کارگراشون گرفته میشه، گزارش میدیم
‫منابع میگن دارن از این آزمون مسخره استفاده میکنن
‫تا کارگرا رو جلوی همه تحقیر کنن ‫و اخراجشون رو توجیه کنن
‫این یه متن واقعیه ‫که یه کارگر از دانشگاه دریافت کرده
‫متن رو بیار
(کد لباس)
‫خانم ها: لباس رسمی بپوشید) (‫تا حد امکان شیک
‫آیا این پیامک ‫برای شما منطقیه؟
‫معلومه که نه
‫اوه، برگه امتحان رسید ‫یه نگاهی بندازیم؟
‫مامان،
‫به برگه امتحان نگاه کن
‫بله، یکم نزدیکتر
‫خوبه
(سه, 3 رئیس سابق دانشگاه را نام ببرید)
‫میبینید؟ ‫"سه رئیس جمهور سابق دانشگاه رو نام ببرید"؟
‫من که اصلا نمیدونستم ‫رئیس دانشگاه مون کیه
‫شک دارم حتی دانشجوهای اینجا هم ‫بتونن به این سوالا جواب بدن
‫همین که اینو گفتم، ‫یکی از فارغ التحصیل ها یه کامنت گذاشت
‫یه فارغ التحصیل معماری ‫که سال ۱۹۹۸ وارد دانشگاه شده کامنت گذاشته،
‫"من که رد شدم"
(کاری کنین کارمندای اونجا هم امتحان بدن)
‫-هی، اینو ببین ‫-چی؟
‫این امتحانیه که از کارگرای ما گرفتن
‫چه مسخره این دیگه چه کوفتیه؟
‫دقیقا خیلی خجالت میکشم ‫که تو این دانشگاه درس میخونم
‫هی، میدونی ساختمون حقوق ‫کی ساخته شده؟
‫خل شدی؟ از کجا باید بدونم؟
‫وای خدا خب، آقای "لی سون یوپ"
‫لطفا بلند شین
‫وای خدا، ۲۵٪ گرفتین
‫ای بابا، شما فلسفه ‫بنیانگذاری دانشگاه رو اشتباه جواب دادین
‫اینکه اینو اشتباه جواب بدید ‫یه مشکل جدیه، اینطور نیست؟
‫نمره شما اینجا اصلا مهم نیست
‫مهم اینه که نگرش درست رو داشته باشین، ‫که شما انگار ندارین
‫یکم سرم شلوغ بود، ‫واسه همین نتونستم درس بخونم
‫مشغول چی بودی؟
‫اعتصاب؟
‫خیلی بهتون خوش گذشت ‫تو اعتصاب، نه؟
‫-همتون دور هم جمع شدین، جوگیر شدین ‫-مامان
‫نزدیک تر به مدیر وایسا
‫تو هیچوقت تحصیلات دانشگاهی نداشتی
‫-ولی فکر کردی ‫-چی؟
‫نه، مامان، جواب نده
یا خدا
‫فقط برو
‫باشه، فهمیدم
‫فکر میکنی داری چیکار میکنی؟ ‫زود باش بشین
‫دست از مسخره بازی بردار بشین
‫جدی میگم، این چیه؟ ‫شما دیگه بچه نیستین
‫همتون به اندازه کافی بزرگ شدین، مگه نه؟
‫این چه رفتاریه؟
‫دنیا عوض شده ‫زمونه عوض شده، فهمیدید؟
‫پس یه اتحادیه کوچیک تشکیل میدین، ‫آواز میخونین، شعار میدین، و
‫میخوای با اون مشتت چیکار کنی؟
‫ای بابا
‫فکر کردین با این کار ‫همه مشکلاتتون حل میشه؟
‫همتون الان تو دردسر جدی افتادین
‫دردسر جدی
‫تا الان،
‫دانشگاه خیلی با گذشت بوده،
‫ولی خیلی زود میفهمین، باشه؟
‫تازه میفهمید قانون چقدر میتونه ترسناک باشه
‫خب، بعدی
‫رئیس اتحادیه "اوه جانگ گون"، لطفا بلند شین
‫بفرمایید لطفا یه لحظه بلند شین
‫زود باش، بلند شو
‫خب،
‫یه دست بزنید برای رئیس اتحادیه مون
‫اون ۶۵٪ گرفت
‫وای، به زور قبول شدی
‫واقعا تاثیرگذاره عالیه
‫-آقا، لطفا اینو ببینید ‫-چیه؟
‫صبر کن، این من نیستم؟
‫این چیه؟ صبر کن، یه لحظه
‫یه دقیقه صبر کن
‫هی، این چیه؟
‫هی، صبر کن این کیه؟
‫-کی داره تو امتحان از گوشی استفاده میکنه؟ ‫-خیلی ها دارن تماشا میکنن
‫این عالیه!
‫این تقلبه دارید قوانین رو زیر پا میذارید ‫همتون صفر میگیرید!
‫این چیه؟
‫هی، کامنت ها دیوونه کننده اس!
‫خیلی سریعه، نمیشه خوند
‫-وای، چی؟ ‫-باشه
‫بیاین یکم کامنت بخونیم
‫"چهره شیطانی خبیث" ‫"کارِت تمومه خداحافظ"
‫"لو رفتید فرار کنید!" ‫"این صحنه سازیه؟"
‫"این واقعیه؟"
‫این واقعا داره اتفاق می افته ‫کاش اینا همش فیلم بود
!آیگو
‫"ژنرال کله گنده" میگه، "کی اهمیت میده ‫نمره هات بالا باشه وقتی یه آدم عوضی هستی؟"
‫و ۱۸۰,۰۰۰ وون اهدا کرده
‫وای، ۱۸۰,۰۰۰ وون
‫این چیه؟
‫هی، این طرف!
‫گوشی های این طرف رو جمع کنید! همشونو
‫الان نمیتونین منو ببینین، درسته؟
‫خب، اگه من فقط لعنتی!
‫هی، این طرف! گوشیاشونو بگیرین!
‫این طرف! این واقعا
‫خب، گوش کنید ‫این یه جرم جدیه، فهمیدید؟
‫نقض حقوق تصویره من میخوام
‫صبر کن چرا من هنوز اینجام؟ چرا؟
‫بله، رئیس
‫بله، میدونم بله
‫همین الان داریم میگردیم بله
‫بله
‫هی، اون گوشیو خاموش کن!
‫درسته، بله بله
‫سریع پیداشون میکنیم و گزارش میدیم
‫منتظر چی هستین؟ ‫برین بیرون و پیداشون کنین!
‫خب، انگار دانشگاه دنبال ما میگرده ‫باید چیکار کنیم؟
‫اوه، "ایلسان مزدور"، ممنون ‫بابت اهدای ۲۰۰۰ وونیت
‫"سوچو میشو" یه اهدای سخاوتمندانه ‫۵۰۰۰ وونی فرستاد
‫"پارک نامگاجا"، "اگه جراتشو داری ‫الان برو بیرون، ۱۰۰,۰۰۰ وون میدم"
‫-صد هزار؟ ‫-اگه ۱۰۰,۰۰۰ باشه
‫می ارزه
‫-آره ‫-آره
‫-باشه ‫-خوبه
‫بحث پولش نیست ‫ما همین الان میخواستیم بریم
‫اونا خیلی دارن دنبالمون میگردن، ‫پس باید بریم گیون‌جانگ تی وی، بزن بریم
‫صبر کن، قبل از اینکه بریم
‫-بزن بریم ‫-باشه
‫یک، دو، سه!
‫-گیون‌جانگ تی وی! ‫-وقتشه!
‫اون باید بیشتر می‌گفت جدی میگم
‫باشه
‫درسته
‫واکنش ها چطوره؟
‫به محض اینکه بلند شدیم،
‫-تعداد بیننده ها رفت بالا ‫-خوبه
‫هی، دوربین رو پیدا کن
‫همه جا رو بگرد
‫پیداش کن باید
‫همه شما بیننده ها ‫حتما دارین فکر میکنین چرا
‫-این اتفاقا داره تو این دانشگاه میفته ‫-چی؟
‫-سردسته؟ یا فقط یه مهره؟ ‫-شما کی هستین؟
‫به هر حال، اون اینجاست، ‫چرا باهاش مصاحبه نکنیم؟
‫این چیه؟ خدایا، یه دوربین دیگه
‫مشغولی؟
‫-چی؟ ‫-اینو ببین
‫این چیه؟
‫این یه کاناله که من تازگیا دارم نگاش میکنم
‫اونا دارن تو دانشگاه من لایو اجرا میکنن
‫این یه کاناله که ‫تخصصش حوادث محل کاره
‫امروز وایرال شدن
‫-فکر میکنی داری چیکار میکنی؟ ‫-این سوالِ من بود
‫الان داری چیکار میکنی؟
‫شما آزمون هایی دادین که ‫هیچ ربطی به شغلشون نداره
‫و همچنین از نمره های آزمونشون ‫برای اخراجشون استفاده کردین
‫این درسته؟
‫فقط این نیست شما کارگرا رو مجبور کردین ‫که لباس های شیک بپوشن برای این آزمونا
‫دوربینو بگیر!
‫اون دوربینو خاموش کن!
‫گفتم، اون دوربینو خاموش کن!
‫همونطور که تو ویدیو دیدین،
‫این اتاق پر از کارگراییه که ‫جمع شدن تا اون آزمون رو بدن
‫این صحنه اونقدر عجیبه که ‫باور کردنی نیست داره جلوی چشمام اتفاق می افته
‫این یه سوء استفاده خلاقانه از قدرته
‫این چهره واقعی چیزیه که قراره ‫بهترین دانشگاه کشورمون باشه!
‫-گیون وو! نه! ‫-بعد از این میریم صبر کن!
‫-نه، صبر کن! ‫-وای خدای من!
‫بیننده های من
‫-شکسته ‫-ممنون
‫"ممنون"؟
‫هی، نه دوباره لعنتی
‫انتخاب عکسِ ویدیو همیشه سخت بود، ‫ولی تو الان یه دونه برام درست کردی
‫باشه، خیلی خب
‫گوش کن، از این نمیگذرم
‫شما دارین غیرقانونی فیلم میگیرین، ‫مزاحم کار ما میشین،
‫و حقوق تصویر من رو نقض میکنین
‫-به پلیس زنگ بزنید ‫-چشم قربان
‫به چه حقی ‫اینطوری حرف میزنی؟
‫فکر میکنی این وضعیتی که اینجا هست عادیه؟
‫خجالت نمیکشی
‫داری این کارو با آدمای زحمتکشی میکنی ‫که همه تلاششون رو برای دانشجوها میکنن؟
‫من هیچوقت کاری نکردم ‫که ازش خجالت بکشم
‫تنها کاری که ما داریم میکنیم اینه که ‫سعی میکنیم سطح پایه رو بین همکارامون بالا ببریم
‫آیا اینقدر اشتباهه؟
‫فکر میکنی این اشتباهه؟
‫ها؟ و آیا من تهدیدتون کردم ‫که این آزمونا رو بدین؟
‫-کردم؟ ‫-چی؟
‫-اونا داوطلبانه ‫-داوطلبانه؟
‫میگه "داوطلبانه" ‫وای، زبونم بند اومد
‫داری آدمایی رو تحت فشار میذاری ‫که هیچ راه دیگه ای ندارن
‫این یعنی تهدید کردنشون ‫نمیدونی "تهدید" یعنی چی؟
‫من هنوز داشتم حرف میزدم ‫وسط حرف بودم!
‫اوه، باشه
‫چطور یه نفر میتونه اینقدر بی ادب و بی شرم باشه؟
‫خیلی خب من دیگه حرفی باهات ندارم
‫من دیگه باهات کاری ندارم
‫بیاین قانونی حلش کنیم آره، خوبه ‫ما اینو قانونی انجام میدیم!
‫بسیار خب
‫بیاین قانونی انجامش بدیم
‫بازم تو
‫آره، بازم من
‫همونطور که همتون میدونین،
‫من مدیر دفتر حقوقی،
‫نو مو جین هستم
‫ماده ۷۶-۲ قانون استانداردهای کار
‫هیچ کارفرما یا کارمندی
‫نباید از برتری در رتبه، رابطه و غیره ‫در محل کار سوء استفاده کند
‫تا باعث رنج جسمی یا روحی ‫برای سایر کارکنان شود
‫یا محیط کار را فراتر از محدوده مناسب کار ‫وخیم تر کند
‫خیلی خوب
‫انگار یکم کتاب خوندی
‫خب که چی؟ داری میگی من قانون رو زیر پا گذاشتم؟
‫-چه مزخرفاتی داری ‫-بله!
‫از طریق این آزمون بیهوده ‫که هیچ ربطی به کار تمیزکاری نداره،
‫شما از محدوده مناسب کار ‫فراتر رفتین
‫هر کاری که الان دارین میکنین ‫تحت آزار و اذیت محل کار قرار میگیره
‫شما همچنین نمرات آزمون رو علنی کردین، ‫که این افترا محسوب میشه
‫شما همچنین به اموال خسارت وارد کردین
‫وای خدا، اون چیز گرون قیمتی بود
‫مطمئنا یه آدم تحصیل کرده ای مثل شما ‫باید این قانون ساده رو بدونه
‫مگه نه؟
‫"با جدیت به دنبال ‫دانش و فهم باشین
‫تا برای بشریت خیر به ارمغان بیارین"
‫فارغ التحصیل شدن از یه دانشگاه ‫با این فلسفه تاسیس چه فایده ای داره
‫وقتی اینطوری رفتار میکنین؟
‫تو یه برگه سفید تحویل دادی، ‫پس هیچ حقی نداری حرف بزنی!
‫خانم!
‫پس اون میکروفون رو بذار پایین و ساکت شو، باشه؟
‫هیچ حقی نداری؟
‫پس تو به چه حقی
‫به این آدما نمره میدی ‫و تصمیم میگیری که شایسته هستن یا نه؟
‫-دقیقا ‫-راست میگه
‫من
‫من مدیری هستم که ‫مسئول نظارت بر شماست، پس من
‫و همه شما اینجا، ‫نباید این کارو با خودتون بکنین
‫اینجا رو نگاه کنین نگاه کنین!
‫بدون ما، دانشگاه ‫حتی نمیتونه درست کار کنه،
‫ولی ما هر چی بگن انجام میدیم
‫و از روی حماقت هر چیزی رو تحمل میکنیم،
‫واسه همینه که فکر میکنه میتونه اینطوری باهامون رفتار کنه
‫-این آدم هیچی ندار فکر کرده رئیسمونه ‫-هیچی ندار؟
‫و باهامون طوری رفتار میکنه که انگار ازش پایین تریم!
‫-احسنت! ‫-درسته
‫اون کاملا درست میگه!
‫-راست میگه! ‫-هی
‫هر چقدر بیشتر عقب نشینی کردیم،
‫هر چقدر بیشتر کوتاه اومدیم،
‫دیدین که این آدما چقدر صدشون رو بالا بردن ‫و چطوری با چشم غره رفتن ما رو ترسوندن!
‫-دقیقا! ‫-ساکت!
‫شنیدن این حرفا خیلی خوب بود!
‫-ای بابا ‫-فرار نکنی!
‫من فرار نمیکنم
‫از اونجایی که اینقدر به شایسته بودن اهمیت میدین، ‫اجازه بدین منم ازتون بپرسم
‫ببینیم آیا شما همون دانش و استانداردی رو دارین
‫که از ما کارگرا انتظار دارین
‫-ازش امتحان بگیرین ‫-با کمال میل، من مشکلی ندارم
‫سعی کن سرود دانشگاه مون رو بخونی
‫زوم کن
‫-سعی کن بخونیش ‫-بخونش!
‫-بلد نیست!
‫-میشه فهمید ‫-این چیه؟
‫نمیدونیش؟
‫باورنکردنیه
‫داشتی به ما درس میدادی که شایسته باشیم ‫در حالی که حتی اینم بلد نیستی؟
‫گوش کنین، هیچکدومتون دانشگاه نرفتین ‫یا زندگی تو محیط دانشگاه رو تجربه نکردین،
‫پس انگار درست متوجه نمیشین،
‫ولی کی سرود دانشگاه رو میخونه؟
‫هیچکس تو دانشگاه اینو نمیخونه ‫اگه رفته بودی دانشگاه میدونستی
‫با مشعل حقیقت تابناک
‫که بالا گرفته شده و درخشان میدرخشه
‫این تالار خرد
‫دنیا را پر از نور میکند
‫این همون سروده؟
‫در هر قلب جوان
‫با روحیه عدالت و آزادی
‫با الهام از چشمه حقیقت
‫ما دانشگاه هانکوک هستیم
‫هانکوک، هانکوک
‫برج حقیقت
‫با نوری ابدی میدرخشه
‫جاودانه در جوانی اش
‫الو؟
‫درسته، بله
‫عالی بود!
‫بله، متوجه شدم
‫بله، رئیس، بله
‫بله، حتما قربان
‫تقصیر توئه!
‫با مشعل حقیقت تابناک
‫که بالا گرفته شده و درخشان میدرخشه
‫این تالار خرد
‫دنیا را پر از نور میکند
‫در هر قلب جوان
‫با روحیه عدالت و آزادی
(وکیل ارشد کیم مان‌وو)
‫با الهام از چشمه حقیقت
‫ما دانشگاه هانکوک هستیم
(انتشارات یانگ‌ سو وون)
‫-بله، من فارغ التحصیل اونجام ‫-هانکوک، هانکوک
‫لطفا من رو وصل کنید ‫به دفتر رئیس
اینکه ‫یه مقاله مثل این ‫تو روزنامه چاپ بشه
‫و دانشجوهای خودمون که دارن از ‫کارگرای خدماتی مون شکایت میکنن
‫باعث میشه از اینکه فارغ التحصیل ‫این دانشگاه هستم احساس شرمندگی کنم
‫به غیر از افرادی که امروز اینجا جمع شدن،
‫خیلی از فارغ التحصیل ها پیشنهاد دادن ‫که به تیم حقوقی ملحق بشن
‫واقعا این چیزیه که
‫رئیس فارغ التحصیلان ‫باید توش دخالت کنه؟
‫اعتبار ‫دانشگاه مون داره از بین میره
‫پس کی باید دخالت کنم؟
‫موافقم، رئیس
‫نمیتونیم بذاریم این قضیه کش پیدا کنه
‫من هیچوقت اینقدر از اینکه فارغ التحصیل ‫این دانشگاه هستم احساس شرمندگی نکرده بودم
‫آزمون های دانش اجباری ‫که هیچ ربطی به کارشون نداره
‫که کارگرای خدماتی مجبورن بدن ‫باید فورا لغو بشه!
‫فورا لغو بشه!
‫ما عذرخواهی میکنیم که ‫این اتفاق غیرمنطقی
‫تو دانشگاهی افتاد که باید ‫به عنوان پناهگاه دانش شناخته بشه
‫ما قول میدیم اقدامات سریعی انجام بدیم ‫تا از تکرار این اتفاق جلوگیری کنیم
‫شاید اون خانم روح
‫خانم کیم
‫آره، شاید خانم کیم
‫نگران بود که همکاراش بعد از مرگش هم ‫مثل قبل به کارشون ادامه بدن
‫آره، با اینکه اون کسی بود که ‫خیلی ناعادلانه و تنها مُرد
‫به لطف اون، آزمون برداشته شد،
‫و دانشگاه گفت ‫که دیگه تکرار نمیشه
‫پس خیالمون راحت شد
‫و بقیه خواسته ها هم برآورده شدن
‫گفتن همه کارگرایی که به خاطر نمره آزمون ‫اخراج شده بودن رو برمیگردونن سر کارشون
‫اگه این چیزی بوده که خانم کیم میخواسته، ‫امیدوارم الان در آرامش باشه
‫-آره ‫-معلومه ما از پسش براومدیم
‫-ما؟ ‫-آره، ما
‫و کارگرا، دانشجوها، فارغ التحصیل ها، ‫خبرنگارا، و بقیه شهروندها
‫هممون با هم این کارو کردیم
‫آره، حق با توئه
‫پس بریم یه جایی جشن بگیریم؟
‫تو هم خیلی سختی کشیدی، ‫حتی تا اداره پلیس هم رفتی
‫نه، من فقط میخوام برم خونه ‫شما دوتا برین یه چیزی بخورین
‫چرا باید فقط با اون غذا بخورم؟ ‫ما که همیشه با همیم
‫-هی جو ‫-چیه؟
‫داری چیکار میکنی؟
‫حتی تو همون لحظه کوتاهی که ‫چشمام رو باز و بسته کردم هم دلم برات تنگ شد
‫اوه خدای من، داری چی میگی؟
‫نه
‫بد نبود میتونی قبولش کنی
‫داری باهام شوخی میکنی؟ ای بابا
‫هی جو؟
‫واقعا که، این دختر
فکر می‌کنم چیز خوبی گفتی
‫-تو تنها ‫-من رفتم
‫-سلام ‫-سلام
‫ممنون
‫الان حالت بهتره؟
‫خیلی بهتر
‫به لطف تو،
‫تونستم درباره چیزایی که ‫تو دلم نگه داشته بودم حرف بزنم
‫کاش وقتی زنده بودم هم ‫با این اعتماد به نفس حرف میزدم
‫اونوقت
‫اینطوری نمیمردم
شما خیلی زحمت کشیدی
‫تو کسی هستی که خیلی زحمت کشید ‫من که کاری نکردم
‫نه بابا
‫به لطف شما، اونم دوباره کارشو به دست آورد
‫پس دیگه لازم نیست نگران باشی
‫اون موقع، من نتونستم هیچ کاری براش بکنم،
‫و چشمامو بستم
‫فکر کنم داشت عذابم میداد
‫نمیدونی مامانم هم چقدر احساس ‫آرامش میکنه
‫اون الان خیلی خوشحاله که ‫دیگه لازم نیست اون آزمونا رو بده
‫ممکنه دانشگاه ‫دوباره یه کاری رو سر هم کنه،
‫ولی ما مراقب خواهیم بود،
‫پس شما هم میتونی بالاخره راحت استراحت کنی
‫و خانواده من از "نمک" خوب مراقبت میکنن
‫اونجا رو مثل خونه خودش کرده،
‫پس لازم نیست نگران باشی
‫چی؟
‫آره
‫ممنون
‫-راستی، یه چیزی هست که باید بهت بگم ‫-باشه
‫حقیقتش اینه که
‫به لطف تو، بالاخره میتونم با آرامش برم
‫ممنون
‫واقعا
‫خواهش میکنم
‫هی!
‫چرا همش داری با خودت حرف میزنی؟
‫من؟
‫من
‫من تازگیا با خودم حرف میزنم؟
‫اینجوری با خودت حرف نزن! ‫انگار دیوونه‌ای
‫باشه
‫هی، زود بریم، باشه؟
‫-گفتن زود بیاین ‫-بذار من
‫بریم
(دانشکده حقوق)
‫تادا!
‫خوش اومدین!
‫بیا، خانم پارک
بیا- بیا-
‫به شغلت خوش اومدی
‫خوش اومدی، خانم پارک عزیز
‫به شغلت خوش اومدی
(خوش اومدی، خانم پارک میونگ‌سوک)
‫به شغلت خوش اومدی، خانم پارک
‫تو این سن و سال،
‫به زنت مشکوک شدی و پسرتو فرستادی ‫جاسوسیشو بکنه؟
‫کی گفته من مشکوک بودم؟ ‫فقط نگران بودم، همین
‫مگه نه اینکه سوءظن از عشق میاد؟
‫بیا بیخیالش شیم
‫به هر حال، ممنون، مو جین
‫بدون اون آزمونا خیلی بهترم
‫یونگ سوک بالاخره میتونه ‫در آرامش باشه
‫آدم مرده چی میدونه؟
‫اونا میدونن، بابا همه چیو میدونن
‫چت شده؟
‫قبلا همه پیازچه ها رو جدا میکردی ‫همه چی رو خوردی
‫وقتی امتحانش کردم خوشمزه بود
‫معلومه که بود
‫پیازچه هم برات خوبه ‫هم خوشمزه‌اس
‫این روزا بیشتر از همه به اون حسودیم میشه
‫هی، توله سگ بیا اینجا، توله
‫بهش نگو توله اسمش نمکه
‫بیا اینجا، نمک بیا اینجا
‫نمک! نمیای؟
‫حتی وقتی اسمشو صدا میزنم هم نمیاد
‫مطمئنم یونگ سوک گفت ‫اسمش نمکه
‫حقیقتش اینه که
‫اسمش نمک نیست
‫اسمش فلفله
‫شاید اسمش فلفله
‫ای بابا
‫واقعا اسمش فلفله!
‫فلفل، بیا اینجا
‫بیا
‫فلفل ای بابا
‫اوه، عجب
‫از کجا فهمیدی؟
‫اگه نمک نیست، پس حتما فلفله
‫کجا داری میری؟
‫شما دوتا باید یکم ‫با هم وقت بگذرونین
من دیگه رفع زحمت می‌کنم
‫من با این آدم غیررمانتیک ‫چه وقت خوبی رو میتونم بگذرونم؟
‫ای بابا
‫برات یکم مخلفات میذارم ببرشون
‫کیمچی پیازچه الان خیلی خوشمزه‌اس
نمی‌خواد، ‫وقت ندارم تو خونه غذا بخورم
‫می جو عاشق کیمچی پیازچه منه
‫تا کی میخوای ‫اینجوری زندگی کنی؟
‫درسته، مامان، این برای شماست
‫این چیه؟
‫خیلی زحمت کشیدی و جنگیدی
‫این برای سلامتیت خوبه، ‫پس حتما با بابا بخورینش
‫ما خوب از خودمون مراقبت میکنیم، ‫پس تو ببر و بخورش
‫من تو دفتر حواسم به خودم هست
‫پس،
‫الان یکی بخور قبل از اینکه بری
‫ای بابا
‫بیا
‫بخورش
‫باشه، باشه
‫-بیا ‫-به منم بده
‫تو همیشه چیزای خوب رو میخوای
‫خوشمزه‌اس
‫نگران من نباش ‫و مطمئن شو اینا رو بخوری
‫ممنون
‫خسته نباشی، رهبر مبارزمون
‫-من رفتم ‫-باشه، خداحافظ
‫-من دارم میرم، بابا ‫-خداحافظ
‫-خوش بگذره ‫-باشه
‫ شماها کجایین؟
‫مو جین
‫صدات چرا اینطوریه؟
‫ما تو بیمارستانیم
‫بیمارستان؟ چرا؟ چی شده؟
‫فکر کردم واقعا قراره بمیریم
‫کدوم بیمارستانه؟ الان میام
‫دارم میام، ای بابا
‫شما دوتا جدی جدی زندگی رو ‫برام سخت تر کردید
!آجوشی
‫هی، یون جه
‫چرا دوباره "آجوشی" شدم؟
‫اینجا چیکار میکنی؟ به ملاقات کسی اومدی؟
‫خب، مطمئن نیستم
‫من بیهوش شدم وقتی بیدار شدم اینجا بودم
‫یعنی چی؟
‫تو
‫چت شده؟
‫چرا؟
‫من
‫مُردم؟
‫یون جه
‫قانون ساعات کار
‫هفتاد و دو ساعت در هفته
‫باید رعایت بشه
‫داری شوخی میکنی؟
‫ما داریم سر کار چهار روز در هفته بحث میکنیم ‫تو میخوای یکشنبه ها رو تعطیل کنی؟
‫منظورت جمعه بود؟
‫هفتاد و دو ساعت در هفته؟
‫تو از کدوم دوره ای؟ ‫از دهه ۷۰ با ماشین زمان اومدی؟
شما به mrgilas.com نگاه میکنید
‫یون جه تو ICU بستریه؟ ‫فکر کردم تو یه شرکت بزرگ استخدام شده
‫پس، یون جه اینجا داشته چرخ دستی هل میداده؟
‫جمع کردن چرخ دستی یه کار معمولیه
‫حتی آدمای چهل پنجاه ساله هم ‫میتونن از پسش بربیان
‫اون بعد از این همه چرخ دستی هل دادن ‫تو اون گرمای طاقت فرسا از حال رفت،
‫و شرکت هیچ مسئولیتی نداره؟
‫چرا از اون یارو شلوار جین پوش نمیپرسی؟ ‫همون بودیساتوا؟
‫این یه آسیب محل کاره ‫حمله و آزار و اذیت در محل کار
‫-بونشینسابا ‫-بونشینسابا؟
‫چی میشد اگه واقعا میمردم؟
‫مهم نیست چقدر تقلا میکنم، ‫هیچی تغییر نمیکنه
‫میخوام استراحت کنم
‫-آقای نو! یون جه ‫-یون جه؟