‫وایسا!
‫صبر کن، یوشیکی!
‫یوشیکی
‫تشکر,
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫شنیدم ننه «ماچینواورا» مُرده, مامانم صبح داشت می‌گفت,
‫«ماچینو‌اورا» نیست,,, ‫ماتسوراـه,
‫آره، خودشه!
‫ماتسورا!
‫تاحالا ماشین پلیس ندیده بودم!
‫چیز خفنیه، مگه نه؟
شنیدی که صبح هارا-سن توی سالن همایش چی می‌گفت؟
‫آه، همون جریان پیرزنِ اهل کوبیتاچی رو می‌گی؟
‫آره,
‫شنیدم دست خودش رو فرو کرده توی گلوش و خودکشی کرده,
‫پناه بر خدا,
‫همینو بگو,
‫نفرینه!
‫اون پیرزنه به قطع یه‌چیزی دیده که نباید می‌دیده!
‫وقتی دارم این بخش رو می‌خونم، ‫بهتر نیست یه قطره اشک بریزم؟
‫هوم، این یکم اغراق‌آمیزه,
‫تازگی‌ها همه‌ش داره اتفاق‌های ناجور می‌افته، حالم رو بد می‌کنه,
‫راستشو بخواین، احتمالاً من هم نفرین شدم,
‫هان؟
‫من همیشه از راه دروازه‌ی شرقی کوهستان ‫به خونه‌مون توی آشیدوری می‌رم,
‫خب؟
‫تونل اونجا الان درحال بازسازی‌ـه,
‫برای همین، باید از یه راه فرعی که از جنگل می‌گذره،‌ برم,
‫و اون جنگل,,, بدجوری ترسناکه,
‫برو بابا، جمع کن دلقک‌بازی‌ت رو, ‫یه‌دفعه بگو از تاریکی می‌ترسی دیگه,
‫نه، تو متوجه نیستی,
‫من حتی نمی‌تونم لابه‌لای درخت‌ها رو نگاه کنم,
‫انگار که نمی‌تونم از مسیر چشم بردارم,
‫وقتی سعی می‌کنم سرم رو بالا بیارم، بدنم خشکش می‌زنه,
‫هـــه، چه پشم‌ریزون!
‫حالا حسابی فضولی‌م گل کرده!
‫توروخدا کمکم کن!
‫یوشیکی، تا خونه‌مون همراهم میای؟
‫نه‌خیر,
‫هــــه؟!
‫خفه بابا,
‫فکر کن تست شجاعتی چیزیه!
‫اون باشه واسه‌ همون گردشگرهای اسکلی که بعضی‌وقتا میان,
‫تو رو جون مادرت! التماست می‌کنم!
‫پشمام، به‌نظر چیز باحالی میاد,
‫منم میام,
‫هـــه؟
‫مـ ـ‌ مطمئنی؟
‫خیال می‌کردم تو از این‌جور چیزها بیزاری,
‫مگه اون‌ قبلاًها بعد دیدن یه فیلم ترسناک، دو ساعت تمام غش نکرده بودی؟
‫آه، اونو می‌گی, نه دیگه این‌جور چیزها تأثیری روم ندارن,
‫مگه نه، یوشیکی؟
‫آه، آره,
‫خیلی‌خب، پس شد یوشیکی، یوکی، آساکو
‫و هیکارو,
‫به‌هرحال اگه کنار هم بمونیم، احتمالاً امن‌تر باشه,
‫آه، شرمنده که دیر کردم,
‫راستش,,, ‫می‌ذاشتی سال دیگه می‌اومدی،‌ مرد حسابی!
‫بهتر نیست بریم داخل صحبت کنیم که از گرما جزغاله نشیم؟
‫مرتیکه، این کار غیرقانونیه!
‫خودتون منو برای تحقیقات استخدام کردین,
‫آه، مراقب قفس همسترم باشین، خب؟
‫هوی، فکر کردی داری چه غلطی می‌کنی؟!
‫نکن این‌طوری!
‫با اجازه‌ی اهل منزل,
‫عجب آشغال‌دونیه,
‫راستی، از پدرتون چه خبر تاکدا-سان؟ اوضاع‌شون ردیفه؟
‫پاش رو از اتاقش بیرون نمی‌ذاره, ‫همه‌ش می‌گه نوبت اونه که سرش بره بالای دار,
‫حدس می‌زدم!
‫ازگل، اهالی اینجا دارن جون‌شونو از دست می‌دن!
‫و غلط نکنم به‌خاطر دخالت‌های بیجای اون «شرکت» خراب‌شده‌ته!
‫از من بپرسین، اگه میذاشتین اون شرکت بزرگ که هیچ شناختی از این منطقه نداره، ‫بیاد اینجا ساخت‌وساز کنه، فاجعه‌ی عظیم‌تری به بار می‌اومد,
‫ولی شرکت من جلوی من این فاجعه رو گرفت, الان باید ازمون ممنون باشین,
‫«شرکت»، ها؟
‫ای‌ کاش می‌دونستیم کی‌ان و چیکاره‌ان,
‫موضوع فقط ننه ماتسورا نیست,
‫اخیراً همه‌جای روستا داره اتفاق‌های عجیبی می‌افته,
‫خبر گم‌شدن پسر ایندو رو که شنیده بودی؟
‫احتمالاً مراسم‌شون شکست خورده،
‫و به‌خاطر همینه که اون «چیزه» داره برامون دردسر درست می‌کنه,
‫آه، یکم خوفناکه,
‫یو-چان، ترسیدی؟
‫هان؟ نه‌خیرم
‫من ترسیدم! بدم ترسیدم!
‫مثل چی ترسیـــدم!
‫یالا، بیا دیگه,
‫هی، تنهام نذارین!
اگه بمیرم، چی؟
‫هان؟
‫چیزی نشد,
‫آره,
‫خداروشکر,
‫آره، کاملاً عادی بود,
‫دمتون گرم، بروبچ! خیالاتی شده بودم,
‫توی راه خونه مراقب باشین، خب؟
‫«نونوکی-ساما»؟
‫گمونم این پیرزن قدیم‌ها یه‌چیزی دیده,
‫ظاهراً بچه که بوده، توی کوهستان تجربه‌ی ناخوشایندی رو از سر گذرونده,
‫و همون‌موقع بوده که دیدتش,
‫پس به‌خاطر همین بوده که قاط زده؟
‫نه، خب، اوایل عادی بود,
‫ولی دخترش بدون هیچ ردی ناپدید شد,
‫خوب می‌شناختینش؟
‫این پیرزن از هرچی که توی اون ‫کوهستان کمین کرده، حسابی وحشت داشت,
‫اما هرچی بیشتر ازش می‌ترسه، بیشتر به خودش جذبش می‌کنه,
‫حالا باید این‌همه راه رو از وسط جنگل برگردیم,
‫دهنمون صاف می‌شه,
‫آه، یه‌چیزی نیشم زد,
‫اقلاً خنک و سایه‌ست,
‫آه، چی؟
‫اون چیز کج‌ومعوج دیگه چیه؟
چه کوفتیه؟
‫نه,,, ‫داره,,, ‫سلانه سلانه,,, سمتم میاد,,, ‫یوشیکی,
‫آه، پسر, تو هم دیدیش، نه؟
‫گاومون زایید,
‫دنبال توـه,
‫بیا اینجا,
‫می‌شه بگی چرا یهویی اومدیم خونه‌ی میکاسا؟
‫وضعیت بدتر از چیزیه که فکر می‌کردم, ‫به یه‌جای امن‌تر نیاز داشتیم,
‫ یه‌جور حصار اطراف این معبدِ خونه‌ی میکاسا-سان فعال کردم,
‫هـــه؟
‫بگذریم، صبح یه‌سر رفتم کوهستان,
‫یه‌چیز مشتی اون بالا پیدا کردم,
‫ایناها,
‫اون کیفی‌ـه که کوهِی همیشه همراهش داشت,
‫پسرش هیکارو اون رو برده کوهستان؟
‫خب حالا، یه نگاه داخلش بندازین,
‫این دیگه چه کوفتیه؟!
‫یه سنگ سیاهه؟
‫شک ندارم که این قبلاً سر یه آدم بوده,
این چیزه؟
‫چرا باید همچین چیزی توی کیفش باشه؟!
‫چه می‌دونم؟
‫ولی توی دفع ارواح، خیلی مؤثره,
‫اگه این رو داشته باشی،‌ بیشتر اون چیزهای ناجور ‫جرئت نمی‌کنن بهت نزدیک بشن,
‫اولش فکر کردم این فسقلی بوده که ناخالصی‌های کوهستان رو پاک کرده,
‫صبر کن ببینم، ناخالصی کوهستان از بین رفته؟!
‫ولی به‌نظرم کمی زیاده‌رویه که همه‌ش رو از صدقه‌سری این فسقلی بدونیم,
‫خصوصاً با درنظر گرفتن اتفاقی که برای اون پیرزن افتاد,
‫منظورت چیه؟!
‫از کوهستان پایین اومده,
‫گمونم یه راهی پیدا کرده که خودش رو بین‌مون مخفی کنه,
‫کوهِی بنده‌خدا راستش رو می‌گفت,
‫چیکار باید بکنیم؟
‫خیلی‌خب,
‫حالا می‌تونم هرطور دلم می‌خواد تحقیق کنم؟
‫اون دیگه چی بود؟! صدای چی بود؟!
‫آه-چان؟
‫هـ ـ هی، وایسا! داری کجا می‌ری؟!
‫آه-چان؟ هی،‌ آه-چان!
‫هوی، هوی, بیدار شو، هیکارو!
‫حالت خوبه؟
‫چیزی نیست، فقط خون‌دماغ شدم,
‫دستمال‌کاغذی داری؟
‫نه,
‫آه، دقیقاً چیکار کردی؟
‫یه‌جورایی عجیب بود,
‫اون چیزه می‌خواست بهت بچسبه,
‫منم له‌ش کردم و خوردمش,
‫فکر کنم یه‌جورایی,,, قورتش دادم؟ یا شایدم بلعیدمش؟
‫ولی، داشت دست‌وپا می‌زد, به‌خاطر همینم خون‌دماغ شدم,
‫آه راستی، یوشیکی,
‫نگاهت فقط به من باشه نه چیز دیگه‌ای,
‫چون نگاهشون می‌کنی، می‌افتن دنبالت,
‫اون چیزها خیلی احساس تنهایی می‌کنن,
‫فقط باید من رو نگاه کنی,
‫فقط من اجازه دارم مثل کنه بهت بچسبم,
‫عــــه؟
‫اصلاً‌ تو باغ نیستی! فقط بهشون نگاه نکن، خب؟
‫اگه چیزی دیدی، بهم بگو,
‫باشه بابا, انقدر آستینم رو نکش,
‫آه، اومدن,
‫ببخشید، بچه‌ها, نمی‌خواستیم شما دوتا رو تنها‌ــ
‫هـــه؟ خون‌دماغ شدی!
‫ایهی، پام گیر کرد و خوردم زمین,
‫آخه یه صدای «ترق»‌ بلند شنیدیم,
‫شاید یکی با کلاغ‌پرونش اشتباه شلیک کرده,
‫خیالت راحت، چیزی نشد,
‫آه، پس اون‌ها همچین صدایی شنیدن؟
‫و اون جو چندش جنگل هم از بین رفته
‫همدیگه رو خنثی کردن؟
‫هیکارو,
‫مطمئنی جاییت درد نمی‌کنه؟
‫آره، من اصلاً نمی‌دونم «درد»‌ چی هست,
‫مجبور نیستم ببرمش, درهرصورت کنارم می‌مونه,
‫به‌هیچ‌وجه اجازه نمی‌دم ‌کسی ازم بدزدتش,
‫هیکارو,
‫اگه کسی رو پیدا کردی که واقعاً دوستش داشتی، ‫آب دستت بود بذار زمین و بلافاصله باهاش ازدواج کن,
‫اگه ازدواج نکنم، چی می‌شه؟
‫اونوکی-ساما کشون کشون می‌برتش کوهستان,
‫از قوانین خاندان ایندوـه,
‫یه معامله‌ای باهم کردیم که به خانواده‌مون دست نزنه,
‫پس اگه باهاش ازدواج کنی، در امان می‌مونه,
‫چرا آدم‌ها رو با خودش می‌بره؟
‫چون‌که احساس تنهایی می‌کنه, ولی به خانواده‌ی ما کاری نداره,
‫عوضش کسی که از همه برات عزیزتره رو می‌بره,
‫البته افسانه‌ای بیش نیست,
‫احساس تنهایی می‌کنه؟
‫یه‌جورایی
‫منحرف‌بازی شد, چطوری کارمون به اینجا کشید؟
‫چرت‌‌وپرت‌ها چیه می‌گی؟
‫ایده‌ی جنابعالی بود, چرا از من می‌پرسی؟
‫آخه تو بودی که می‌خواستی ببینی چی داخلم هست، نه؟
‫می‌خوام بدونم چطوری اون چیزه رو «له‌» کردی و «خوردی»,
‫اون روز توی جنگل دقیقاً چیکار کردی؟
‫به‌خاطر همین می‌خوام نشونت بدم,
‫یوشیکی,
‫می‌خوای دستت رو بکنی توش؟
‫هـــه؟
‫الان یه‌چیز عجیبی
‫چطوره؟
‫هـــه؟
‫آه، مثل مرغ مزه‌دارشده‌ی خام می‌مونه,
‫سرده,
‫می‌دونی، دستت یه‌جورایی گرمه,
‫کیف می‌ده,
‫خیلی وقته چیز زنده‌ای رو درونم حس نکردم,
‫هی, دستت رو بیشتر ببر تو,
‫آره، خیلی لذت‌بخشه!
‫لـ ـ لذت‌بخشه؟
‫حس می‌کنم یه دست گرم و نرم داره سرم رو نوازش می‌کنه,
‫تاحالا کسی این‌طوری بهم دست نزده بود,
ترسیدی؟
‫دهنتو
‫هوی,
‫دستت رو پاک نکن!
‫آه، پیرهنم؟
‫بفرما، یه دل سیر نگاه کن!
‫یا نکن,
‫هی، چت شد یهو؟
‫خوشت نیومد،‌ نه؟
‫زود باش دکمه‌هاتو ببند, غارنشینی چیزی هستی؟
‫شایدم باشم,
‫عه‌وا!
‫پسر تسوجیناکا-سانی، نه؟
‫برای خودت آقایی شدی!
‫اون پسره
‫خواهر کوچیکت حالش چطوره؟ شنیدم مدرسه نمی‌ره,
‫یامازاکی‌-سان اینا هم نگرانش بودن,
‫می‌گفتن انگار صبح‌ها نمی‌تونه بیدار شه,
‫خب، سحرخیز بودن برای همه سخته,
‫کائورو-چان راهنمایی‌‌ـه، نه؟ نذار خیلی لوس بارش بیارن، خب؟
‫مامانت اهل توکیوـه، نه؟ شاید طرز تربیتش فرق داره,
‫پس، مامان و بابات بازم نصفه‌شبی داشتن دعوا می‌کردن؟
‫همه نگران شده بودن,
‫حتماً برای تو هم سخته، یوشیکی-کون,
‫اگه کمکی خواستی، در خدمتم,
‫راستی، هنوزم توی باشگاه عکاسی هستی؟
‫پسرم یه‌بار توی مسابقه‌ی دومیدانی نفر دوم شد!
‫و اینکه، یوشیکی، از من می‌شنوی چتری‌هات رو کوتاه کن,
‫اینم بقیه‌ی پولت,
‫خب؟
‫تمومش کن,
‫پسر جون، فوراً تمومش کن,
‫هــه؟ چیزه
‫تو داری زیادی به یه‌چیز خیلی خطرناک نزدیک می‌شی,
‫فوراً ازش فاصله بگیر,
‫وگرنه باهاش «ادغام» می‌شی,
‫ادغام؟
‫توضیحش سخته,
‫اگه زیادی باهاش ادغام بشی، دیگه آدم نمی‌مونی,
‫ببخشید، شما کی هستین؟
‫آه، نترس!
‫من فقط یه زن‌ خونه‌دارم که اتفاقی داشتم از اینجا رد می‌شدم,
‫چیزهایی رو می‌بینم که دیگران نمی‌بینن,
‫ دروغ نمی‌گم,
‫اون منطقه‌ی ممنوعه توی کوهستان رو که نزدیک روستای کوبیتاچی‌ـه، می‌شناسی؟
‫خیلی وقت بود یه حس بدی از اونجا می‌گرفتم,
‫شک نداشتم, چیز وحشتناکی اونجاست,
‫همون کوهی رو می‌گه که هیکارو توش گم شده بود,
‫ولی مسئله اینه که، اخیراً یه‌دفعه غیب شد,
‫اون حس دلهره‌آور از بین رفت,
‫موندم کجا رفته,
‫نمی‌دونم چه اتفاقی براش افتاده و دارم از ترس نصف‌جون می‌شم,
‫ولی دنبال تو راه افتاده، مگه نه؟
‫چطور مگه؟ شما چیزی می‌دونین؟
‫نه، راستش,
‫ولی از یه‌چیزی مطمئنم, نمی‌تونی به همین منوال ادامه بدی,
‫تابه‌حال همچین چیزی ندیدم,
‫اما می‌دونم تو هم دلایل خودت رو داری,
‫هرموقع خواستی حرف بزنیم، باهام تماس بگیر,
‫ازتون,,, ممنونم
‫تمومش کن!
‫یوشیکی,
‫یوشیکی,,, یوشیکی,,, ‫تمومش کن!
‫یوشیکی,
‫یه رازه!
قسمت دوم
سوءظن
『 』
داخل نشوید
کوبیتاچی
اودکاری
شهر کیبوگایاما
آشیدوری
شیتاکه مانجو
‫کد QR من
افزودن دوست
ارسال پیام
ریه کوربایاشی