خانواده ایندو
حیکارو، همه برگشتن ماشین,
هی، یوشیکی,
فکر کنم بتونم یکی از این مانجوها رو بخورم؟
مانجو شی تاکه
احمق! البته که نمیتونی,
تابستونی که حیکارو مرد
قسمت نهم: پیرمرد تاکدا
این بچه است، ها؟
خب، فکر کنم بچه‌های تو سن تو، به حرف بزرگترها گوش نمیدن، نه؟
ببخشید,
نه، منم همینطور,
انتظار نداشتم انقدر معمولی باشه,
ام,,, مرسی که اونجا نجاتمون دادی,
خب، اون دقیقا چی بود؟
بهت میگم چی بود,
یه جور نفرین بود، که از یه آلودگی خیلی قدیمی و قوی تغذیه میکرد,
خوشبختانه تونستم فراریش بدم,
آلودگی یعنی چی؟
به طور خلاصه،
فکر کنم مثل روح یا جن هستن,
دنیای ما و دنیای اونا
به هم نزدیک تر از اونی هست که فکرشو بکنی، با یه مانع خیلی نازک از هم جدا شدن,
وقتی بهم ریختگی ظاهر میشه، اون مانع ترک میخوره،
و روح و احساسات مرده ها بیرون میریزن,
من فقط میتونم برگردونمشون سر جاشون
و سوراخای کوچیکی که ازش رد میشن رو ببندم,
ولی من که خدا نیستم، پس نمیتونم برای همیشه از شرشون خلاص شم,
خدا؟
فکر کنم این پسر آلودگی رو جذب میکنه، مثل یه آهنربا,
مثل خودت,
اون چیزا رو چی میگفتن، دوباره؟
اون میله های بزرگ روی سقف ساختمانای بلند,
- صاعقه گیر؟ - آره، همونا,
همون فکره دیگه,
وقتی رو کوه بود،
ناپاکیا رو جمع میکرد مثل صاعقه گیر,
برای همین شهر و روستاها هیچ وقت باهاشون روبرو نمیشدن,
ولی حالا، این اتفاقا داره پشت سر هم میفته,
پس اونایی که این اتفاقا رو می اندازن همون ناپاکیا هستن؟
هیکارو نه؟
آره,
ولی این همه ناپاکی,,, عادی نیست که,
ها؟ کجا هستم؟
آروم باش هیکارو,
بهش آسیب نمیزنم,
بیشتر اینه که نمیتونم
آروم باش هیکارو, یه چیزی بخوری؟
خیلی خوشمزن,
شی تاکِ مانجو
وای خدا، چه خوشمزس!
اینجا خونه‌ی تو نیست, همه‌ی نوناشو نخور,
ولی,,, بیا دیگه,
هی، هیکارو,
بگو ببینم، تو اصلاً چی هستی؟
خودمم نمیدونم,
چیزی بگم؟
خیلی وقت پیش، شوهرم مثل تو از مرده‌ها برگشت,
ایوری، غذات آماده‌س,
مامان,
حدس بزن، حدس بزن! بابام پوکمونامو قوی‌تر کرده,
واقعا؟ آفرین,
میدونم!
میدونم این نمیتونه همیشه ادامه داشته باشه،
ولی یه کم بیشترش ضرر نداره
ایوری!
ایوری! ایوری
ببخشید,,, ببخشید ایوری,
خیلی معذرت میخوام, همه تقصیر منه!
من درستش میکنم، باشه؟
خیلی معذرت میخوام ایوری,
قرار بود این اتفاق بیفته, باید میدونستم,
ولی قضیه‌ی هیکارو کاملا فرق داره,
میدونم روح شوهرم توش بود،
ولی چیزی بیشتر از یه ناپاکی ساده نبود,
آره، من ناپاکی نیستم,
فکر کنم,
من یه چیز کاملا متفاوتم,
فکر کنم یه کم بیشتر شبیه
یه چیزی هستی که از چرخه‌ی مرگ و زندگی و تولد دوباره کاملا فراتره,
یه معما هستی، نه؟
خب
نونوکی‌سامارو می‌شناسی؟
نونوکی‌ساما؟
ببخشید، نمی‌دونم,
نمی‌دونی؟
گوش کن، اگه این آلودگیا هی بیان بالا،
خیلیا می‌میرن,
شما پسرا چی کار می‌خواین بکنید؟
واقعاً نمی‌فهمم ارزش یه زندگی چیه,
می‌تونم همه‌چیو ول کنم فرار کنم,
ولی یوشیکی هیچ‌وقت این کارو نمی‌کنه,
این چیزا براش مهمه, پس برام منم مهمه,
خب،
بالاخره یه جایی رو پیدا کردم که بهش تعلق دارم، پس میخوام ازش محافظت کنم,
دیگه تصمیم گرفتم هر چی بشه کنارش بمونم,
ولی نمی‌خوام بشینم نگاه کنم که مردم بمیرن,
چشم,
هیکارو براتون به اندازه شهر و روستا مهمه، نه؟
هیکارو رو ول نمیکنم,
ولی نمیتونم روستامونم ول کنم,
اگه اینطوره،
با هم یه نقشه میکشیم,
بچه های خوبین,
کار خوبیه,
همین جاست, هیچوقت ولش نمیکنم,
بهتره گمش نکنی,
جابه جا نشو,
لعنت… چرا باز نمیشه؟!
وای چه درد داره
میفهمم چی میگی,
اگه اذیتت کرد، اسم منو ببر، باشه؟
شاید فقط یه خونگی باشم، ولی اینجا یه عالمه آدم به من مدیونن,
ممنون بابت کمکت,
یوشیکی صبر کن! بیا!
هیکارو,
هیکارو گوش کن,
نذار تسوجیناکا بیشتر از این توی این قضیه قاطی بشه,
میدونی چی میشه,
دیگه هیچوقت
نمیتونه برگرده به دنیای آدم ها,
مانجو شیتاکه
سلام، مادربزرگ, تابلو نوشته "آیس کریم",
مهم نیست, میتونی بخونیش دیگه نه؟
با اینکه هیکارو مُرده،
زندگی تو روستا مثل اینکه هیچ اتفاقی نیفتاده ادامه داره,
و هیچکس از حقیقت خبر نداره,
- همه مانجو شیتاکه رو خریدم! - هیکارو,
برو خونه بدون من، باشه؟ معذرت میخوام,
وای، چه خبره!
فقط یه جایی باید برم,
عیبی نداره,
کراولی
ببخشید، زیاد نیست,
تا وقتی اون هست، کسی واست گریه نمیکنه,
اما تا وقتی اون اینجاست، فراموشت نمیکنم,
عصر یخبندان شده!
اینجا همیشه با هم بازی میکردیم، نه؟
وای، ببین چی پیدا کردم!
مرحله سوپر ماریوی خونگی خودمونِ,
با دستامون صدا در میاوردیم و انگشتامونو میدووندیم,
آره,
هی، من چه فرقی با هیکارو دارم؟
هیکارو
اون از تو بهتر میتونست حال آدمارو بفهمه, مثل یه آدم بزرگ,
اون خیلی بسته بود,
خیلی وقتا هم خیلی زرنگه,
خانواده ایندو
برخلاف تو، اون دیگه برنمی‌گرده,
برای همیشه رفته,
اونو دوست داشتی؟
چرا؟
یعنی قبلنا از دیدن بدن لختم می‌ترسیدی، نه؟
پس یه جورایی فکر کردم، شاید
نمی‌خوام بگم,
الان که به بدنت نگاه می‌کنم، هیچی حس نمی‌کنم,
از طرفی، فکر نمی‌کنم لازم باشه نگران این چیزا باشی,
چیه؟
یعنی راست میگم, من همچین احساسی ندارم,
من کلا با شما آدما فرق دارم، می‌دونی؟
ولی ما یه چیزایی رو با هم داریم، نه؟
لازم نیست از قانون پیروی کنیم,
و می‌دونی چی؟ نباید آدم باشی,
اصلا نمی‌خوام مثل آدم باشی,
نه دوباره!
اگه قراره اینجا بمونه، نمی‌شه بذاریم آدما رو بکشه,
ولی بازم
به جای اینکه مجبورش کنیم با ما یکی بشه،
شاید بتونیم یه جایی پیدا کنیم که بتونه خودش باشه,
پس، به خاطر خودش
همه چیزمو براش می‌دم,
تابستونی که هیکارو مرد
اینا رو تا حالا فهمیدیم,
نونوکی‌سامای یه خدایی بود که آرزوها رو برآورده می‌کرد در عوض یه چیزی,
اما بعد از یه قحطی که یه عالمه از مردم روستا رو کشت،
یه خدای نفرین شده حساب شد و دیگه از کوه پایین نیومد,
نیسایاما - منطقه ممنوعه نونوکی‌ساما
پس یه جورایی، مثلا، روی کوه مهر و موم شده بود؟
احتمالا,
بعدم حرفایی که پدربزرگ هیکارو زد,
نسل به نسل مردای این خانواده از یه چیز به اسم «هیچی‌سان» استفاده می‌کردن
برای یه مراسم اون بالا، تو کوه
فکر کنم واسه این که مطمئن شن نونوکی‌سامای لعنتی قفل بمونه؟
نه که من بدونم
خانم کوره‌باشی یه چیزایی هم راجع به تو بهمون گفت
راجع به من؟
مثل یه صاعقه‌گیر، پلیدی جذب می‌کنی
هیکارو ← پلیدی جذب می‌کنه
ولی خودت پلید نیستی
مثل یه توده بزرگ از یه چیز جهنمی هستی
یه چیزی که فراتر از چرخه زندگی، مرگ و تولد دوباره است
اینجوری منو توصیف می‌کنن، ها؟
پس شاید یه نوع خدایی باشی؟
فکر کنم آره, اسمم "-سامای" می‌ذارن نشون احترام باشه
ولی اگه خداییم، چرا این همه استرس دارم؟
سلام
آلودگیا دارن روستاها رو پر می‌کنن
چون من از کوه اومدم پایین، نه؟
پس یعنی
اگه برگردم کوه
بعد از اینکه بالاخره یه خونه پیدا کردی؟
این کارو نکن,
اونم خانوم کوره‌بایاشی قراره کمکمون کنه,
مطمئنم با هم یه راهی پیدا می‌کنیم,
یعنی فقط کافیه اون آلودگیا رو تو کوه گیر بندازیم,
اونا هستن که این همه بلارو سر روستاها آوردن,
دیگه دست رو اهالی روستا بلند نمی‌کنی، نه؟
آره,
اگه درباره نونوکی‌سامام و روستاها تحقیق کنیم،
شاید بفهمیم چی هستی و چرا آلودگیا جذب تو میشن,
و چجوری از شرشون خلاص بشیم,
اون وقت این آلودگیا دیگه روستامونو خراب نمی‌کنن,
تا مطمئن نشدیم همچین حرفایی نزن,
مرسی,
اول از همه،
باید بریم پیش پیرمرد تاکدا، مثل اینکه دختر خانوم ماتسوورا گفت,
همون پیرمردیه که هیچ وقت از خونه بیرون نمیاد، نه؟
فکر می‌کنی جدی بگیرتمون؟
نمیدونم,
ولی تنها سرنخمون همینه,
چیزی برای از دست دادن نداریم,
واقعا قراره جواب بده؟
پسره‌ش که به اندازه کافی ترسناکه,
پسره هندوها؟ اینجا چیکار می‌کنی؟
چه غافلگیری! کمکی از دستم برمیاد؟
خب… یه چیزی می‌خواستیم از پیرمرد تاکدا بپرسیم,
مثلا مصاحبه برای مدرسه,
پدرزنم؟ حالش خوب نیست، می‌دونی,
اصلا بیرون نمی‌ره,
چی میخوای بپرسی؟
خب، ببین،
این ایده خانم کوره‌بایاشی بود، خب
کوره‌بایاشی؟
همونیه که دنبالش میگشت
اینجا بمون، باشه؟
این خانم دقیقاً کیه؟
چه میدونم؟
خیلی وقته منتظر این لحظه بودم,
با کوره‌بایاشی تماس بگیر و بیارش اینجا,
چرا دنبال خانم کوره‌بایاشی میگردی؟
سال‌ها دنبالش گشتم، میخواستم یه رمال واقعی پیدا کنم,
یه رمال واقعی,,, یه رمال واقعی
باید زود بیاد
نوبت منه که برم زیر تیغ,
یعنی,,, تو بعدی هستی که بعد از خانم ماتسورا کشته میشی؟
یه موج پلیدی اومده و این روستا رو بلعیده,
از کوه پایین اومده,
یه… آدم زخمی… بزرگ… -сама
یعنی، نونوکی-сама
تقصیر کیه… پسره‌ی ایندوها… کی داره تقصیر اینو میگیره؟
برمیگردیم به اون سالها،
همه به خاطر کار کفرآمیز ایندوهاست,
کاری که کردن، آخرش همه اون آدما رو کشت,
کفرآمیز
به خاطر همین مردای خانواده ایندو باید برن اون کوه معذرت خواهی کنن,
نسل به نسل، تا چیزی رو که گرفتن پس بدن
پس بدن… چیزی رو که
میدونی چی میگم ایندو!
هی,
داری از اون قحطی وحشتناک ۱۷۴۹ میگی؟
فقط قحطی نبود,
لعنت بود,
خواسته‌ی ننگینشون خشمشو درآورد,
خانواده ایندو دقیقا چه غلطی کردن؟
نمیدونی؟ چه عجب! به همین خاطر آئین شکست خورد!
هیچوقت نپرسیدی؟!
هیچوقت فکر نکردی چرا اسمت "ایندو" ئه؟!
- یه نگاه به معبد خانوادگیت بنداز پسر! - صبر کن، صبر کن, آروم… آروم باش,
یوشیکی, این بده,
دیگه تو وجودشه,
اون کوه
وقتی وارد اون کوه شدم
دیدمش… همونجا… رو کوه
موهاش خیلی جوگندمی شده بود
سلام،
هیکارو ایندو,
چی؟ کیه این؟
ببخشید پسر,
فقط یه چیزیو باید چک کنم,
چی
حس کردم این پیرمرد تو دردسره,
پس دویدم اومدم، وای، چه تایمی!
هیکارو ایندو، خوشحالم بالاخره راهامون به هم خورد,
مرده
سلام
هیکارو؟
Please provide the subtitle texts you want me to translate,