رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
::::( قسمت هفتم )::::
‫از سانگ‌هاک خوشت میاد؟
‫نه
اون پسره که وقتی گانگ‌نونگ بودی …باهاش مجازی آشنا شدی
‫همون کسی که روش کراش داری
‫خودشه، نه؟
چرا فکر می‌کنی اونه- ‫-اشتباه می‌کنم؟
‫-اشتباه می‌کنی ‫-پس کیه؟
‫یه گیتاریسته که قبلاً تو یه گروه ‫آماتور گیتار میزد
‫اولش زیاد برام جالب نبود
‫بعدش شنیدم که واسه دنبال کردن ‫موسیقی، مدرسه رو ول کرده
‫از روی کنجکاوی رفتم اجراش رو ببینم، ‫خیلی خفن بود
‫خیلی تحت تاثیر تکنیک گیتار زدنش ‫با دست چپ قرار گرفتم
‫اون هنوزم یه گیتاریسته
‫الان تو یه گروه معروف گیتار می‌زنه
‫شنیدم که اون موقع به سانگ‌هاک پیام دادی
‫چرا ازم قایم کردی که می‌شناختیش؟
‫آهان دونگ‌گو آجوشی بهت گفت؟
‫آره ‫من فقط یه پیام بهش دادم
‫نمی‌خواستم بهش بگم ‫که برادرم مرده،
‫واسه همین به جای اون بهش پیام دادم
‫از کجا باید می‌دونستم ‫که تات خودشه؟
…چرا فکر می‌کنم همه اینا
‫باور کردنش سخته؟
‫نمیگم که داری دروغ میگی
‫نمی‌خوام بهت شک کنم
…نمی‌خوام
‫بهت شک کنم،
‫حتی یه ذره هم نمی‌خوام
‫با من رو راست باش
‫تا حالا از سانگ هاک خوشت اومده؟
‫اصلاً
‫پس چه خواهشی ازش کردی؟
‫راجع به برادرمه
…راجع به برادرته
‫ولی ترجیح میدی با من در میون نذاری؟
‫فعلاً نه
‫آخرش بهم میگی؟
‫وقتی همه جواب‌هارو پیدا کردم
قول دادیا
‫باشه
‫منم دیگه واقعاً حرفت رو باور می‌کنم
‫باشه
‫می‌تونم الان لباسم رو عوض کنم؟
‫چی؟
‫راست میگی
تنهات میذارم
‫(دانشکده مهندسی)
‫ولی من واقعاً سانگ‌یون رو باور کردم؟
‫باورش کردم
نه
‫می‌خواستم باورش کنم
‫ولی احساساتم، کنترلم رو از دستم درآورد
دانشکده مهندسی) ‫ورودی‌های جدید)
‫کجا بودی؟
‫رفته بودم بدوام ‫می‌دونی که برای سلامتی خوبه
‫آره جون عمت، دستشویی در اختیارته
‫برای صبحونه توک‌گوک بخوریم؟
‫آره بذار اول یه آبی به ‫دستم صورتم بزنم
‫باشه
‫خب بذار ازت بپرسم
‫با من رو راست باش
‫تا حالا از سانگ‌هاک خوشت اومده؟
‫الو؟
‫بله، منم
‫وایسا، اون جدی جدی تلفنی ازت خواست ‫که دوست پسرش بشی؟
‫آره واسه سه ثانیه هنگ کردم
‫نمی‌تونستم حرفاش رو باور کنم
‫خیلی روون پیش رفت ‫اونم سریع قبول کرد
‫میگه خیلی روون بوده
‫فکر کنم بود
‫-نبود؟ ‫-اصلاً
‫حالا که باهات آشنا شدم، ‫دارم کم کم بهش پی می‌برم
‫شنیدم وقتی رابطه‌تون رسمی میشه
‫که دوست دخترت، دوستاش رو ‫بهت معرفی کنه
‫مگه تو صمیمی‌ترین دوست ‫سانگ‌یون نیستی؟
‫نمی‌دونم برای اون چطوریه، ولی اون ‫واسه من خیلی صمیمی‌ایه، بهترین دوستمه
‫بهترین دوست یا نه، ‫اون تنها دوستیه که من دارم
‫پس، از امروز، ‫تو همه دوست‌های منو دیدی
‫شما دوتا چطوری اینقدر باهم صمیمی شدین؟
‫خب، این یکم عجیبه
‫من چطوری عجیبم؟
‫اون نه عقده حقارت داره نه آدمیه که کمبودی داشته باشه
‫فکر می‌کنی هیچ ‌کمبودی ندارم؟ ‫مزخرفه، یه عالمه دارم
‫چی باعث میشه کمبود داشته باشی؟
‫همین بغل دستیم
‫من؟
‫آره، تو
‫اون از وقتی بچه بودیم ‫تو هر کاری خوب بوده
‫اون نه تنها خیلی باهوشه،
‫بلکه عکاس و رقصنده فوق‌العاده‌ایه
‫حتی دونده سریعی هم بوده
‫چقدر ناعادلانه! واقعاً باید ‫ورزشکار هم باشه؟
‫این یعنی سانگ‌یون یه جورایی ‫رقیب تو حساب میشه؟
‫-رقیب؟ ‫-آره
‫دیدی؟ می‌دونستم ‫اون اصلاً چیزی به اسم رقیب نداره
‫دارم
‫ولی مگه رقابت وقتی شروع نمیشه ‫که حس کنی می‌خوای یکی رو شکست بدی؟
‫فقط همیشه بهش حسودی کردم
‫من هیچ‌وقت نمی‌تونم به بردن ازش فکر کنم
‫تو بگو، اصلاً می‌دونی ‫عقده حقارت چیه؟
‫معلومه که می‌دونم
‫من یه توده بزرگ از کمبود‌ها ‌ ‫و عقده حقارتم
‫واقعاً؟
کی باعث شده احساس کمبود کنی؟
‫بذار بگم هیچ‌کس
‫دیدی؟ فقط داره الکی ‫تظاهر می‌کنه که کمبود داره
‫آدمایی که واقعاً کمبود دارن ‫هیچ‌وقت نمی‌تونن مثل تو اعتراف کنن
‫اگه بتونی راجع بهش حرف بزنی، ‫دیگه کمبود داشتن واقعی نیست
‫باید اعتراف کنم، حرفش منطقیه
‫منظورت از اینکه حرفش منطقیه چیه؟
‫به سلامتی
هی سرباز، آروم باش
‫-خوبه ‫-خوبه؟
‫-آره ‫-نوش جون
‫نامه‌ای که دوشنبه فرستادم ‫به دستت نرسیده، نه؟
‫دوشنبه؟ آخریش پریروز رسید
‫بازم نوشتی؟
‫به محض اینکه رسید بندازش دور
‫چی نوشتی؟
‫فکر می‌کنی چی نوشتم؟
‫که بیام ملاقاتت؟
‫اصلاً سوال داره؟
‫خب، من الان اینجام ‫نمی‌فهمی؟ هنوز عصبانیم
‫تا کی می‌خوای عصبانی بمونی؟
‫چون تا اینجا دوییدی، میبخشمت
‫از دیدنم خوشحالی؟
‫خوشحال کلمه کمیه ‫بالاخره می‌تونم نفس بکشم
‫بخور
‫آماده سازی برای نمایشگاه چطوره؟
‫من تنها کسی‌ام که چاپش تموم شده ‫بقیه تازه شروع کردن
‫عکس کی روی پوستره؟ ‫سانگ‌یون
‫عکس‌های دیگه هم مال سانگ‌یونه
‫تو کدوم عکسا رو انتخاب کردی؟
‫فقط چهارتا عکس از یانگ‌سوری مه آلود
‫از سفر بهاری؟
‫آره
‫خیلی ازشون راضی نیستم، ولی مغازه مامان ‫هفته دیگه برای سال نو شلوغ میشه،
‫واسه همین خواستم زودتر تمومش کنم
‫اون عکسای یانگ‌سوری خوبن
‫نه، عالین فوق‌العاده‌ن ‫فقط خوب نیستن، بهترینن
‫هفته پیش دوست پسر سانگ‌یون رو دیدم
‫به نظر آدم خوبی میاد؟
‫خیلی خوبه، به نظر آدم خوبی میاد
‫گفت دفعه بعد که اومدی بیرون ‫همگی باهم بریم بیرون
‫آره، چرا که نه؟
‫خانوم، قیمت کیک برنجی ‫ورقه شده‌هاتون چنده؟
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫امروز که کلاس نداری
‫حوصله‌ام سر رفته بود چیکار می‌تونم کنم؟
‫وای، سانگ‌یون! تو اینجایی
‫غذا خوردی؟
‫آره چه کمکی می‌تونم بکنم؟
فقط یه جا بشین- ‫-بذارین کمک کنم
‫مطمئنی می‌تونی سه روز کمک کنی؟
‫آره تو تعطیلات کلاس ندارم، ‫و فروش کیک برنجی هم باحاله
‫از نظر تو باحاله بهتره پیشبندت رو ببندی
‫از فردا دیگه خیلی شلوغ میشه
‫می‌تونستم حس کنم که سانگ‌یون ‫داره تلاش می‌کنه
فروش خوبی داشته باشین- ‫-ممنون، سال نو مبارک
میشه 5000 وون- ‫-ببخشید
سه بسته 5000 وون- ‫-سه تا؟ مفته
‫داره برف میاد
‫چه قشنگه
‫به نظر می‌رسید که بالاخره همه چی ‫داره سر جای خودش برمی‌گرده
‫هی، لعنتی! بیا اینجا!
‫هی، نه نکن!
‫حتی لباسای تمیزمم بوی روغن میده
‫وسایلت رو جمع کردی؟
‫آره
‫شال گردنت رو یادت نره
‫باشه
‫هر دفعه که این عکس رو می‌بینم ‫بیشتر ازش خوشم میاد
‫کیم سانگ‌هاک عکاس خیلی خوبیه
‫چرا اینقدر از این عکس خوشت میاد؟
‫چون علاقه عکاس ‫به سوژه توش معلومه
‫می‌دونی، من ازش جلو زدم
‫این عکس از اون
‫من اینو همون روز قبل از اینکه اون ‫این عکس رو بگیره، گرفتم
‫مثل یه جفت
‫"یه جفت"؟
‫آره
‫هی، چانگ‌ووک منم، اون‌جونگ
‫آخرین مهلت تحویل عکسا امروزه، درسته؟
‫می‌خوام عکسم رو عوض کنم
‫باشه
‫(چون سانگ‌یون)
‫من شماره تلفنش رو گرفتم، ولی اون ‫می‌خواد اول با تو حرف بزنه
‫جواب تلفن من رو نمیده
‫می‌دونم که تو رو تو موقعیت سختی قرار میدم،
‫ولی میشه کمکم کنی باهاش حرف بزنم؟
‫لطفاً اسمتون رو بگین تا تماستون وصل بشه
‫دیلان منم، تات
‫درحال بررسی هستیم که آیا گیرنده ‫برای پاسخگویی در دسترس هست یا خیر
‫قربان!
‫روز بخیر قربان
‫-سانگ‌هاک ‫-سرباز وظیفه کیم سانگ‌هاک
‫یه ملاقات کننده داری
ملاقات کننده، قربان؟- ‫-آره
‫خیلی خوشگله، کیه؟
‫دیلان
‫این چیه؟
‫یه نامه از مونی
می‌فهمم که این نامه رو نوشته، ولی- ‫-الان می‌فهمی؟
‫می‌فهمی… چرا می‌خواستم ‫اول با تو حرف بزنم؟
‫اگه جای من بودی چیکار می‌کردی؟
‫باید با خواهر مونی ملاقات کنم؟
‫خب، یادتون باشه، ‫هر نفر یه بروشور
‫اگه بیشتر می‌خواین، باید پول بدین
من دوتا می‌خوام- ‫-باشه
منم همین‌طور- ‫-باشه، یه لحظه
‫منم لطفاً
باشه- ‫-تو هم؟
‫کاش منم می‌تونستم بگم، "منم همین‌طور" ‫انگار داری یه رابطه رو اعلام می‌کنی
‫راستی، کسی هست که ماشین داشته باشه؟
‫اگه خودمون قاب‌هارو ببریم ‫می‌تونیم 50 هزار وون پس‌انداز کنیم
‫حیف که سانگ‌هاک اینجا نیست
‫نمی‌تونه مرخصی بگیره؟ ‫اونم بخشی از نمایشگاهه
‫مرخصی بعدیش خیلی دوره
‫اتفاقا ازش پرسیدم، ‫ولی مرخصی بعدیش تو آپریله
‫وایسا، هیونگ‌کیو می‌تونه رانندگی کنه ‫نظرتون چیه ازش بپرسیم؟
‫هیونگ‌کیو؟
‫من بعداً می‌بینمش، ‫همون موقع ازش می‌پرسم
‫فکر کنم باید الان ازش بپرسی
‫فکر کنم یکم عجله داریم ‫الان میرم ازش می‌پرسم
‫باشه
‫-وایسا، سومی ‫-بله؟
‫اون قراری که براش گذاشتی خوب پیش رفت؟
آره- ‫-امکان نداره خوشتیپه؟
‫ما فقط برای بردن قاب‌ها ‫صبح به کمک احتیاج داریم
‫آره، عالیه
‫باشه، بعداً می‌بینمت
‫بهت چی گفتم؟ ‫بهت فرصت دادم، نه؟
‫آره خیلی بد شد ‫کاش می‌دونستم اینطوری میشه
‫هرچی، الان دیگه تو رابطه‌ست
‫چی گفت؟ وقتش آزاده؟
‫این دیگه چه کوفتیه
‫حال همگی چطوره؟
‫سانگ‌هاک!
‫این ‫کیم سانگ‌هاکه!
چطوری- ‫-اون چطوری
چخبره؟- ‫-تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫من اینقدر نگران نمایشگاه بودم ‫که نمی‌تونستم روی وظایفم تمرکز کنم
‫چی؟
‫چه عالی
به تو هم نگفته بود؟- ‫-نه
‫بیاین اول مشکل ماشین رو حل کنیم ‫می‌تونی فردا از ماشین بابات استفاده کنی؟
‫برای بردن قاب‌ها؟ این کار رو می‌کنم ‫سانگ‌یون الان بهم گفت
‫چرا به من نگفتی؟
‫جدی می‌پرسم، چطوری اومدی بیرون؟
‫مگه مرخصی بعدیت تو آوریل نبود؟ ‫واقعاً برای نمایشگاه اومدی؟
‫آره دقیقه نودی درخواست دادم، ‫ولی فرماند‌ه با مرخصیم موافقت کرد
‫خیلی عالیه ‫ما داریم عکسای تو رو هم نشون می‌دیم
‫تو برای عکسات اینجایی، درسته؟
‫درسته من اینجام که عکسام رو آویزون کنم
‫اگه می‌دونستم داری میای، ‫کلاس خصوصیم رو دوباره برنامه‌ریزی می‌کردم
‫کی برمی‌گردی؟ ‫پنجشنبه هفته دیگه
‫پس ده روز وقت داریم؟ وای، خیلی هیجان زدم!
شرط می‌بندم که هیجان زده‌ای- ‫-آره
‫خیلی وقت داریم
‫نگاه کن با دقت به خودت نگاه کن
‫باشه، بعداً می‌بینمت
‫تو مرخصی اومدی؟
‫آره در واقع این خیلی خوبه ‫باید یه چیزی بهت بگم
‫من قاب‌هارو می‌برم ‫تو باید فردا اونجا باشی
بجنب- ‫-سنگینه؟
‫می‌خوای کمکم کنی؟
‫نه
‫اینطوری چطوره؟
‫یه کم پایین‌تر نه، خیلی پایین اومد
‫اینطوری چطوره؟
‫عالیه
‫محشر به نظر نمیاد؟
‫آره، عالیه
‫من عاشق این شعار هم هستم ‫"لحظه‌ها، ناآشنا اما آشنا"
‫اون داره اینو میگه چون میدونه؟
‫اون اصلا نمی‌دونه من این متن رو گفتم
‫واقعاً؟ خب، معلومه که تو گفتی
‫راستی، سانگ‌یون چشه؟
‫یه اتفاقی برای مامانش ‫تو گانگ‌نونگ افتاده
‫متاسف بود که نتونست ‫امروز برای آماده سازی کمک کنه
‫وقتی امروز صبح از خونه رفت ‫حالش زیاد خوب به نظر نمی‌رسید
‫گفت که یه لحظه هم نخوابیده
‫عیب نداره
‫از این خوشم میاد
‫مون جیونگ ‫آدرس: 2988 موساندونگ
‫اتوبوس 42 رو به سمت ‫روستای دوهاری سوار شین
‫اون داره برای تحصیل به کانادا میره، ‫پس فردا تنها شانس توئه
‫اگه برم، منو می‌بینه؟
‫آره
‫ممنونم
‫بیا بریم داخل
‫سانگ‌یون
‫خونه‌ش تو کوهستانه
‫-پس تنها نرو ‫-نگران نباش
‫با دوست پسرم میرم
‫سانگ‌یون قبلاًخیلی از کوه می‌ترسید
‫جسد برادرش تو کوه پیدا شد
‫گفتم به چپ
‫چی؟
‫آره، به چپ
‫آره، مگه گوش نمی‌دادی؟ ‫چرا اینقدر حواست پرته؟
‫یه کم بیشتر به راست فقط یه کم
‫همینه
‫هی، این عالی به نظر میاد ‫عکسای تو قراره نمایشگاه رو بترکونه
‫نصفشون مال اونه
‫وای شما دوتا خیلی جسورین
‫چطور؟ تو با کیوهو ‫یه همچین کاری نمی‌کنی؟
‫عمراً اگه از هم جدا شیم ‫این عذابم میده
‫جدی میگی؟ اگه از هم جدا شیم ‫ظاهراً این عذابمون میده
‫ما هیچ‌وقت از هم جدا نمی‌شیم
‫می‌دونستی که برادرت ‫همیشه از تو حرف میزد؟
‫واقعاً؟
‫خیلی زیاد
‫تو یکی از اون دو نفری بودی ‫که مونی خیلی دوستشون داشت
‫مادرت و تو
‫فهمیدم
‫هیچ‌وقت نمی‌دونستم
‫چه سوالی از من داری؟
…برادرم
‫از تو خوشش میومد، نه؟
‫فکر کنم داری می‌پرسی که آیا مونی ‫به من رمانتیک وار علاقه داشت، نه؟
‫-آره ‫-نداشت
‫اونجوری نبود
‫اگه از من بپرسی که آیا من ‫مونی رو به عنوان یه دوست دوست داشتم،
‫جوابم قطعاً مثبته
‫من مونی رو خیلی دوست داشتم
‫مطمئنم مونی هم همین حس رو داشت
‫لازم نیست به خاطر مامانم ‫دروغ بگی
‫می‌دونم که اون مخالف این بود ‫که باهات قرار بذاره
‫دروغ نمیگم
‫تورو تا اینجا نکشوندم ‫که بهت دروغ بگم
‫و مادرت هیچ‌وقت از من بدش نمیومد
‫چرا فکر می‌کردی که بدش میاد؟
‫تو دفتر خاطراتش،
‫هر صفحه یه نامه بود ‫که به تو نوشته شده بود
‫خب، به "M" یه اِم بزرگ
‫درسته مون جیونگ
‫این نامه‌ایه که مونی وقتی ‫تازه باهم دوست شده بودیم برام نوشت
‫به دیلن ‫اِم
‫این مال اون بود؟
‫آره
‫درسته اون اِمه
‫دوستم مونی
‫سلام
‫هی، هیونگ‌کیو! ‫سلام
‫اینجایی که سانگ‌یون رو ببینی؟ ‫اون امروز صبح رفت گانگ‌نونگ
‫درسته اون تو گانگ‌نونگ، هوم؟
‫برامون پیتزا آوردی؟ ‫بچه‌ها، پیتزا بخوریم!
بفرمایین، بخورین- ‫-باشه
‫یواشکی اومدی که سورپرایزش کنی؟
بهش زنگ می‌زنم- ‫-ممنون بابت پیتزا
‫-قبل از اینکه سرد شه بخورین ‫-ممنون
‫یه لحظه، باید اینو جواب بدم
‫باشه
‫اون غیب شده؟ منظورت از اینکه نیست چیه؟
‫با تو هم تماس نگرفته؟
‫نه، نگرفته
‫نگران بودم چون حالش خوب به نظر نمی‌رسید
‫رفتم بیرون یه زنگ بزنم ‫وقتی برگشتم دیدم نیست
‫تلفنش هم خاموشه
‫شماره‌ای که شماره‌گیری کرده‌اید در دسترس نیست لطفاً پس از شنیدن صدای بوق پیغام بگذارید
‫جواب نمیده؟
‫نه تلفنش خاموشه
‫شاید تو اتوبوس خوابیده ‫اون دیروز نتونست بخوابه
‫شاید اینطوری باشه، دیشب تو ‫سینما هم حالش خوب نبود
‫چرا سانگ‌هاک اینقدر طولش داد؟
‫پیتزا داره تموم میشه
‫پس بیشترش مال من
‫شماره‌ای که شماره‌گیری کرده‌اید در حال حاضر مشغول است لطفاً پس از شنیدن صدای بوق پیام بگذارید
‫اون باید تو همین حوالی باشه ‫اتوبوس فقط هر دو ساعت یه بار میاد، درسته؟
‫من به گشتن ادامه میدم اگه بهت زنگ زد سریعاً بهم خبر بده
‫همه چیز رو بهش گفتی؟
‫آره
‫همش رو؟
‫آره
‫باشه بهت زنگ می‌زنم
‫اون‌جونگ
‫هی، اون‌جونگ
‫هی، کجایی؟ کجا رفتی؟
‫یه اتفاق اورژانسی افتاد
‫یه اتفاق اورژانسی؟ مثل چی؟
‫چی باعث شد بدون هیچ حرفی بری؟
‫مامانمه
‫یهویی به ماشین احتیاج پیدا کرد
‫بهش نگفتی که تو می‌خوای ازش استفاده کنی؟
‫نه، اینطوری نیست
‫اون‌جونگ، الان دارم رانندگی می‌کنم ‫بعداً بهت زنگ می‌زنم
‫باشه، حتماً بهم زنگ بزن
‫پیتزا خیلی خوشمزه‌پست ‫بفرمایین، بخورین
‫فقط یکم دیگه صبر کنین
‫سانگ‌هاک کجاست؟ پیتزا داره سرد میشه
‫یه اتفاق اورژانسی تو خونه افتاد، ‫واسه همین بهش گفتم بره
‫چی؟ ‫اون همینجوری رفت خونه؟
‫آره میگه هروقت فرصت کرد ‫زنگ می‌زنه
‫اتفاق بدی افتاده؟
‫نه، دقیقاً نه
‫شاید ماشین باباش رو ‫بدون اجازه برداشته
‫عمراً
‫این یعنی من می‌تونم ‫سهم سانگ‌هاک رو ببرم خونه؟
‫فکر می‌کنی میذارم؟
‫هیونگ‌کیو، تو هم باید بخوری
‫اگه جای من بودی
‫چیکار می‌کردی؟
‫باید با خواهر مونی ملاقات کنم؟
فکر می‌کنی مونی می‌خواد
سانگ‌یون راجع به این موضوع بدونه؟
‫مونی همیشه می‌خواست بهش بگه
‫نگرانی من راجع به ‫احترام گذاشتن به خواسته مونی نیست
…نگران اینم که خواهر مونی
‫چطوری این خبر رو هضم می‌کنه
‫سانگ‌یون! چون سانگ‌یون!
‫دیلان عزیز،
‫فکر کنم من همیشه با ترس منتظر ‫رسیدن اون روز بودم
‫روزی که یه نفر
‫من رو پیدا کنه
‫یادمه فکر کردم،"پس اینطوریه"
‫"اینطوری این بار به طرز ‫غیرقابل تحملی ترسناکه"
‫مونی
‫غذا خوردی؟
‫اگه نخوردی، بیا باهم بخوریم
‫تو اون روز، بیشتر از یه دوست بودی
…تو به من
‫دنیایی رو دادی که توش اجازه داشتم وجود داشته باشم
‫تنها کاری که کردم قدم زدن با مونی بود
‫ولی مونی اینطوری توصیفش کرد ‫که انگار دنیا رو بهش دادن
‫ممنون بابت پیتزا
خواهش می‌کنم- ‫-آره، ممنون
ممنون- ‫-قابلی نداشت
‫دوست دخترت که اینجا نیست،
‫ولی پیتزا آوردی ‫و به تمیز کردن کمک کردی ممنون
‫خوش گذشت به من که خیلی خوش گذشت، بچه‌ها
چه خوب- ‫-ممنون
‫گیتار می‌زنی؟
‫آره یه مدت که کوچیکتر بودم می‌زدم
پس برای همین ازش عکس گرفتی
‫در واقع دوست من گیتاریسته
‫واقعاً؟
‫همون پسره که از مدرسه انصراف داد ‫که تو یه گروه باشه؟
‫الان یه آدم حرفه‌ایه ‫گروهش هم خیلی معروفه
‫کدوم گروه معروف؟
‫اسمشون لایک فلایینگه
‫اونا رو می‌شناسین؟ ‫یه بار همه تون رو دعوت می‌کنم
‫اون چپ دسته، ‫و تکنیک نوازندگیش عالیه
‫-خیلی خوب میشه ‫-همه تون رو دعوت می‌کنم
‫من از تکنیک نوازندگی ‫چپ دستیش خیلی خوشم اومد
‫خانم یون منم، اونجونگ
‫ممکنه سانگ‌یون پیش شما باشه؟
‫شماره‌ای که شماره‌گیری کرده‌اید در دسترس نیست
شب بخیر- ‫-باشه
‫جواب تلفن رو بده
‫شماره‌ای که شماره‌گیری کرده‌اید در حال حاضر در دسترس نیست
‫لطفاً پس از شنیدن صدای بوق پیغام بگذارید
‫تو هم راجع بهش شنیدی؟
‫راجع به برادرم
‫آره
‫پس واسه همین اومدی
‫چون می‌دونستی
‫قبل از اینکه بیای اینجا ‫به اونجونگ چی گفتی؟
‫نتونستم بهش بگم
‫بعداً خودم بهش میگم
‫نباید مجبورت می‌کردم غذا بخوری
‫من که در هر صورت گشنم بود
‫حالا که شربت معده خوردم، ‫می‌تونم همه چیز رو هضم کنم
‫به این همه ستاره نگاه کن
‫الان که بهش فکر کیکنم
…نشونه‌های زیادی
‫…راجع به برادرم وجود داشت
…حتی نمی‌دونم چطوری
متوجهش نشدم
‫اون سانگ‌یونه دوست داشتنیه، نه؟
‫اون مونی بود؟
‫فکر کردی منم؟
‫اون وقتی پیش دبستانی بود این شکلی بود
‫اون عاشق بازی کردن با عروسک بود
‫ولی بابا همه اینا رو نادیده گرفت ‫و فرستادتش باشگاه فوتبال
…می‌گفت پسرا
‫باید بین پسربچه‌های ‫کوچیک عرق کرده بزرگ شن
‫وقتی قهر می‌کرد و نمی‌خواست بره
‫بابام کتکش میزد
‫فرستنده) ‫(سرباز وظیفه کیم سانگ‌هاک
‫سونبه
تو برو
‫یه جایی هست که باید برم
باید بیدارم می‌کردی- ‫-چرا بیدارم نکردی؟
‫ما تازه رسیدیم
‫ببخشید که مجبور شدی ‫تا اینجا رانندگی کنی
‫عیب نداره
‫برو داخل
مراقب باش
‫ریو اون‌جونگ ‫اون‌جونگ!
‫هی، بچه‌ها!
‫وای، گل
‫چرا براش گل می‌گیری؟ ‫این روزا خیلی سرش شلوغه
‫بهش توجه نکن اون کمک کرد انتخابشون کنیم
‫اینا مال توئه، درسته؟
‫به شما دوتا نگاه کن چه زوج جذابی
‫توجه توجه! ما به زودی ‫یه مراسم افتتاحیه مختصر برگزار می‌کنیم
‫چی؟ همین الان؟ ‫ولی هنوز دو نفر نیستن
‫لطفاً شروع کنین
‫باشه
‫چطور مگه؟
‫اون رفته چونان، ‫فکر نکنم امروز برسه
‫و سانگ‌یون هنوز تو گانگ‌نونگه
‫چونان؟ مگه سرباز نیست؟
‫مرخصیه
‫سانگ‌یون امروز نمیاد؟
‫اون پیش مامانشه
‫می‌خواستم ببینم ‫چقدر خوشگل‌تر شده
‫چی؟ چونان؟
‫آره، پیش پدربزرگش
‫اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫گفتی امروز چونانی
‫درسته
‫ببخشید که دیروز یهویی رفتم
‫خیلی وقته ندیدمت
‫منم خیلی وقته ندیدمت جو اون
‫می‌بینم که دیشب بیرون موندی
‫مزخرف نگو ‫بهت گفتم که پیش پدربزرگش بود
‫می‌دونم فقط داشتم اذیت می‌کردم ‫لباسای دیروز تنشه
‫داشتم از پدربزرگم پرستاری می‌کردم راضی شدی؟
‫این توضیح میده ‫چرا امروز اینقدر رنگت پریده
‫به این نگاه کن این از طرف نامی و جواونه
‫خیلی قشنگن، ممنون
‫-نیستن؟ ‫-چرا
‫یه نگاهی بنداز
‫به اونجا هم نگاه کن
‫نمی‌خوام بشنوم
‫تمام روز لبخند زدم
‫لبخند زدم، خندیدم و یکم بیشتر لبخند زدم
‫و به یه دلیلی،
‫یاد اون روز افتادم
‫ریو اون‌جونگ
‫اون‌جونگ؟
…شاید به این خاطر بود که تمام شرم
‫و تمام شک‌هایی که بی سر و صدا ‫به عنوان حماقت ردشون کرده بودم
‫در نهایت معلوم شد که درست بودن
‫انگار با جادو، سانگ‌هاک سونبه اونجا وایساده بود
‫همین الان داشتم بهش فکر می‌کردم
‫که یهویی اسمم رو صدا زد
‫و اینطوری شب فراموش نشدنی ما شروع شد
چطوری ممکنه اون من رو اینقدر خوشحال کنه) ‫(ولی مال من نباشه؟
بهش اعتراف کردم) ‫(که از تات خوشم میاد
‫اون‌جونگ ‫بهم دست نزن
‫اون‌جونگ! وایسا، خواهش می‌کنم
‫بذار یه چیزی ازت بپرسم
‫تلفنت رو خاموش کردی؟
‫-اون‌جونگ ‫-خودت خاموشش کردی؟
‫آره، خودم کردم
‫چرا؟
‫هیچی نداشتم که بگم
‫هیچی
‫نداشتی که بگی؟
‫من رفتم جچون
‫که سانگ‌یون رو پیدا کنم
‫اون ازت خواست که بری ببینیش؟
‫نه
‫خودم رفتم اونجا
‫چرا؟
‫سانگ‌هاک
‫ازش خوشت میاد؟
‫-اون‌جونگ ‫-اگه نه، چرا نمی‌تونی جوابم رو بدی؟
‫چرا نتونستی بهم بگی ‫که تو جچون با اون بودی؟
‫چرا تلفنت رو خاموش کردی؟
‫سانگ‌یون باید بگه
‫از اون به عنوان یه بهونه استفاده نکن!
‫من دارم راجع به احساسات تو ازت می‌پرسم
‫چرا درخواست مرخصی دادی؟
‫به خاطر نمایشگاه نبود، بود؟
‫فقط بهم بگو ‫چرا با من این کار رو کردی
‫فکر کنم مردد بودم
‫چی؟
‫قلبم لرزید
‫سانگ‌یون قلبم رو لرزوند
‫پس بیا همینجا تمومش کنیم
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال